장음표시 사용
241쪽
ε πολλῶν υτ συναγαγεῖν εἰκάοντα καὶ ἀπολογουμενον υπὲρ αυτῶν, οῖον οἱ γραφης τραγελαψους καὶ τα τοιαυταμειγνύντες γράφουσιν νόησον a τοιουτονὶ γενόμενον ιτε πολλῶν νεῶν πέρι εἴτε μιας ναύκληρον μεγέθει μὲν καὶ ρωμ' υπερ του ἐν τη νηὶ πάντας, πόκωφον δὲ καὶ ὁρῶντα
ωσαύτως βραχύ τι καὶ γιγνωσκοντα περὶ ναυτικῶν ἔτερα τοιαυτa, τους δὲ ναύτας στασιάροντας προς λληλους περὶ της κυβερνησεως, καστον ιόμενον δεῖν κυβερνὰν, μητε μαθόντα πώποτε την τεχνην μητε χοντα ποδεῖξαι διδάσκαλον αυτου μηδε χρόνον εν ω μάνθανεν, προ δε τούτοις φάσκοντας μηδε διδακτον ιναι, ἰλλα καὶ τον λεγοντα ς διδακτον ετοιμου κατατεμνειν Ῥυτους δὲ αυτῶ ἰεὶ τῶ ναυκληρω περικεχύσθa δεομενους καὶ πάντα ποιουντaς πως ἄν σφίσι τ πηδάλιον πιτρεψη, νίοτε δ' a μη πείθωσιν ἶλλα αλλοι μὰλλον, τους μεν ἄλλους η ποκτεινύντa ηεκβάλλοντας ε της νεώς, τον δὲ γενναῖον ναύκληρον μανδραγόρα η μεθχ η τινι αλλω συμποδίσαντας της νεως ἄρχειν
242쪽
βερνήτου πέρι μηδ' ἐπαίοντες, τι ανάγκη υτω την επιμε- λειαν ποιεῖσθαι ἐνιαυτο καὶ ωρων καὶ Ουρavo καὶ στρων καὶ πνευμάτων καὶ πάντων ων τε τεχνη προσηκόντων ε μελλε τω ἄντι νεως ρχικος ἔσεσθαι, πως δὲ κυβερνησει ἐάντε τινες βουλωνται άντε μη μητε τεχνην τούτου μήτε μελετην ἰόμενοι δυνατον ba λαβεῖν ἄμα καὶ την κυβερ Pqτικήν. τοιουτων γ περὶ τὰς ναυς γιγνομένων τον ως αληθῶς κυβερνητικο ου ηγη αν τω ἄντι μετεωροσκόπων 480 ἀδ0λεσχην καὶ ἄχρηστόν σφισι καλεῖσθαι πο των ε ταῖς Ουτω κατεσκευασμέναις ναυσὶ πλωτήρων
Καὶ μάλα, ἔφη ὁ 'Aδείμαντος. O δη, m δ εγω, οἶμαι δεῖσθαί σε ἐξετα μένην την
εἰκόνα ἰδεῖν, τι ταῖς πόλεσι προς τους ληθινους φιλοσόφους την διάθεσιν εοικεν, ἀλλα μανθάνειν o λεγω.
φιλόσοφοι ου τιμῶνται ἐν ταῖς πόλεσι δίδασκε τε την1 εικόνα και πειρῶ πείθειν τι πολυ αν θαυμαστότερον ν h εἰ ἐτιμῶντο.
Ἀλλα διδάξω, φη. Και τι τοίνυν ταληθη λεγεις, - ἄχρηστοι τοῖς πολλοῖς
O επιεικεστατο των ε φιλοσοφία της μέντοι χρηστίας 5 του μη χρωμενους κελευε αἰτιασθαι, ἀλλα μη τους πιεικεῖς.
ου γαρ ἔχει φυσιν κυβερνητην ναυτῶν σθαι ἄρχεσθαι sφ' υτοῖ υδε τους σοφους ἐπι τα των πλουσίων θυρας ἰέναι ἰλλ' ὁ τουτο κομήνευσάμενος ψευσατο, τυ δὲ ἰληθες πέφυκεν, ἐάντε πλούσιος άντε πένης κάμν)η, ναγκαῖ0ν εῖναι επι ἰατρῶν θύρας υνα και πάντα το αρχεσθαι δεο μενον επι τὰς του ἄρχειν δυναμενου, o τον ρχοντα δεῖσθαι τῶν ρχομένων ἄρχεσθαι, ου αὐτὴ ἀληθεία τι φελος i. ὰλλα τοῖς νυν πολιτικους ἄρχοντας πεικάζων οἷς ἄρτι
243쪽
ελεγομεν ναυται ΟυH αμαρτήση καὶ τους υπο τουτων ἶχρηστους λεγομεν0υς καὶ μετεωρολεσχύας τοῖς aληθῶς κυβερνήταις. 'Oρθότατα, φη, Ἐκ τε τοίνυν τουτων ast ἐν τούτοις γράδιον ευδοκιμειντο βέλτιστον επιτηδευμα πο των τὰναντία ἐπιτηδευόντων io
πολὴ δὲ μεγίστη καὶ ἰσχυροτατη διαβολη γίγνεται φιλοσοφία d.
καὶ γω συνεχώρησα ληθη σε λέγειν. γάρ;
244쪽
l ἐπιμένοι επι τοῖς δοξαζομένοις εἶναι πολλοῖς εκαστοις, ἰλλ' ιοι καὶ Ου ἰμβλυνοιτο οὐδ' πολ)ὶγοι of ερωτος, πριναυτοῖ ὁ στιν κάστου φυσεως ψασθαι ω προσήκει ψυχλὶς φάπτεσθαι του τοιουτου-προσηκε δε συγγενε , ω πλησιάσας καὶ μιγεὶς τω οντ οντως, γεννησας νουν καὶ
ἀλήθειαν, γνοίη τε καὶ ληθῶς ζωη καὶ τρέφοιτο καὶ Ουτω λήγοι δινος, πρὶν δ' υ; Ω Οἶόν- φη, μετριώτατα.
Ἀλλ' γιές τε και δίκαιον θος, ω καὶ σωφροσυνην
ρθῶς, ἔφη. Καὶ δ, το υλλον της φιλοσόφου φύσεως χορον τί δει πάλιν is αρχῆς ναγκάροντα τάττειν μέμνησαι γάρ που
io τι συνέβη προσηκον τουτοις ἰνδρεία, μεγαλοπρέπεια ευ- μάθεια, μνήμη και σου ἐπιλαβομενου τι τὰς μεν ναγκ- ασθήσεται ὁμολογεῖν οἶς λεγομεν, ἐάσας δε του λόγους, εις υτους ποβλεψας περ ῶν ὁ λόγος, φαίη ὁρα αυτῶν του μὲν χρή ους, τους δε πολλους κακου πὰσa κακὶν, της διαβολης την αἰτίαν ἐπισκοποῖντες επὶ τουτω νυν γεγόναμεν, τί ποθ' οἱ πολλοὶ κακοί, καὶ τουτου δὴ νεκα
πάλιν ἰνειλήφαμεν η των ληθῶς φιλοσόφων φυσιν καὶεξ ανάγκης ρισάμεθα.
245쪽
d αυτης δη, ν δ εγω, της φυσεως δεῖ θεάσασθαι τας φθοράς, διολλυται ν πολλοῖς, σμικρον δε- εκφεύγει, os καὶ ου πονηρους, χρηστους δε καλουσι κa μετατουτ α τὰς μιμουμένας ταυτην καὶ ις τὸ ἐπιτηδευμα sI καθισταμένας αυτης, ola ουσαι φυσεις ψυχῶν ις νάξιον καὶ μεῖρον ἐαυτῶν φικνουμεναι επιτηδευμα, πολλαχ'
πλημμελουσαι, πανταχr καὶ ἐπὶ πάντας δόξαν ora λέγεις φιλοσοφία προσηψαν. Tisa δε, ἔφη, τα διαφθορας λεγεις;
Ἐγώ σοι, εῖπον, αν ιος τε γενωμαι, πειράσομαι διελθεῖν. τοδ μεὶ οἶν οἶμαι ra ημιν ὁμολογησει, τοιαυτην φυσιν και πάντα ἔχουσαν σα προσετά με νυνδη - τελεως
μέλλοι φιλόσοφος γενέσθαι, ὀλιγάκις ἐν ἀνθρώποις φύεσθαι καὶ λίγας. η υκ οἴει; Σφοδρα γε.
πυθοίμην. Iaβου τοίνυν, ν δ εγω, λου υτου ὀρθως, καί σοι ευδηλόν τε φανἐῖται και υκ ἄτοπα δοξε τα προειρημένα
246쪽
Ἐχει δὴ οἶμαι λόγον την ἀρίστην φυσιν ἐν ἰλλοτριωτέρα
ουσa τροφη κάκιον απαλλάττειν τῆς φαυλης. Oυκουν, ν δ εγώ, ω Ἀδείμαντε, καὶ τα ψυχας ουτωφῶμεν τὰς ευφυεστάτας κακης παιδαγωγίας τυχούσας διαφερόντως κακας γίγνεσθαι η οἴει τα μεγάλα δικηματα καὶ την ἄκρατον πονηρίαν εὐφαυλης ἰλλ' ου ἐκ νεανικης
ωσπερ ι πολλοί, διαφθειρομένους τινας εἶναι τοῦ σοφιστῶν νέους, διαφθείροντας δε τινας σοφιστα ἰδιωτικούς, ἔτι καιαξιον λόγου ἰλλ' ου αυτους τους ταλα λέγοντας μεγίστους
b μὲν εἶναι σοφιστάς, παιδεύειν δὲ τελεώτατα καὶ ἰπεργάζεσθαι okυς βούλονται εἶναι καὶ νέους καὶ πρεσβυτέρους και ἄνδρας καὶ γυναῖκας; Πότε δη η δ ος.
247쪽
Oταν, εἶπον, συγκαθεζόμενοι θρόοι πολλοὶ ις εκκλησιας η ει δικαστήρια η θέατρα η στρατοπεδα η τινα αλλον κοινον πλήθους συλλογον συν πολλω θορυβω τα μὲν ψέγωσι των λεγομένων η πραττομένων, τα δε πaινῶσιν, περβαλλόντως κάτερa, και εκβοῶντες καὶ κροτουντες, προς δ' αυτοῖς τε πέτραι καὶ ὁ τόπος ἐν ωσιν επηχουντες διπλάσιον θόρυβον raρέχωσι του ψόγου καὶ ἐπαίνου. νδη τω τοιουτω ον νέον, το λεγόμενον, τίνα οἴει aρδίαν ἴσχειν; β ποίαν αν υτω παιδείαν ἰδιωτικην νθέξειν, ην υ κατακλυσθἐῖσαν τοῦ του τοιουτου ψόγου η παίνου οἰχνὶ σεσθαι φερομένην κατα ου η ν ουτος φέρy, καὶ
ΓΙολλή, η δ' ς, ω Σώκρατες, νάγκη . Καὶ μην, ν δ' ἐγώ, ουπω την μεγίστην νάγκην εἰρή
Tίνα υν ἄλλον σοφιστην οἴει η ποίους ἰδιωτικους λόγους ἐνaντία τούτοις τείνοντa κρατήσειν; Io
οἶμαι μὲν ουδένα η δ' ς eo γάρ, ην δ' ἐγώ, ὰλλα και το επιχειρεῖν πολλ' ἄνοια. ουτε γὰρ γίγνεται υτε γέγονεν ουδὲ Ουν μη γένηται ἰλλοῖον ῆθος προς ρετὴν παρὰ την τούτων παιδείαν πεπaιδευμένον, ἀνθρωπειον, ω ταῖρε θεῖον μέντοι κατὰ την παροιμίαν ἐξαιρωμεν λόγου ευ γὰρ χρὴ εἰδέναι, ὁτιπερ ν σωθὶ τε
248쪽
493 καὶ γένηται ola δεῖ ἐν τοιαύτη καταστάσει πολιτειῶν, θεοῖ
οὐδ' εμο αλλως, φη, δοκεῖ. Ἐτι τοίνυν σοι, ν δ εγώ, προς τουτοις και τοδε δοξάτω. ab ποῖον; Ἐκαστος τῶν μισθαρνουντων ἰδιωτων, ους δ οῖτοι σοφιστα καλουσι καὶ ἰντι rεχνους γουνται, μη αλλα παιδεύειν ἡ ταυτα τα των πολλων δόγματα, α δοξάρουσιν ταναθροισθῶσιν, καὶ σοφίαν ταυτην καλεῖν οἰόνπερ a θρεμ- io ματος μεγάλου καὶ σχυρου τρεφομένου τὰς ργάς τις και 13 ἐπιθυμίας κατεμάνθανεν, πη τε προσελθia χρη καὶ π)ὶ ἄψασθαι υτοῖ καὶ ὁποτε χαλεπώτατον η πραότατον καιε τίνων γίγνεται, καὶ φωνας ij φ' οἶς κάστας εἴωθεν φθέγγεσθαι, καὶ ἴας α αλλου φθεγγομένου μερουταί τε καὶ γριαίνει, κατaμαθων δε ταῖτα πάντα συνουσί τε και χρόνου τριβὴ σοφίαν τε καλέσειεν και ἁ τέχνην συστησά - μενος επι διδασκαλίαν τρέποιτο, μηδεν ειδὼς τῆ λθ θεία τούτων των δογμάτων τε καὶ ἐπιθυμιῶν οτι καλον η αἰσχρον 3 αγαθον η κακον η δίκαιον η ἄδικον, ὀνομάζοι δὲ πάνταταῖτα επὶ ταῖς του μεγάλου ζωου δοξαις, οἶς με χαίροιεκεῖν ἀγαθα καλῶν, οἶς δὲ ἄχθοιτο κακά, ἄλλον δὲ μηδενα ἔχοι λόγον περὶ υτῶν, ἀλλα τἀναγκαῖα δίκαια καλοῖ και καλά, την δὲ του αναγκαίου και αγαθου φυσιν, σον διαφερειτω ἄντι μητε εωρακως εἴη μήτε ἄλλω δυνατος δεῖξαι. τοιουτος δὶ ων προς Διος υ ἄτοπος α σοι δοκε εἶναι παιδευτής; Εμοιγ φη Io M ῖν τι τούτου δοκε διαφερειν ὁ τη τῶν πολλῶν και παντοδαπῶν συνιόντων ὀργην και ηδονὰς κατανενοηκεναι
249쪽
σοφίαν γουμενος, εἱ ἐν γραφικὶ ει ἐν μουσικγὶ εἴτε δὴ
Ἐκ δὶ τούτων τίνα ὁρας σωτηρίαν φιλοσοφω φύσει, στἐν τω ἐπιτηδεύματι μείνασαν προς τελο ελθεῖν εννόει δ'ε των ἔμπροσθεν. ωμολόγηται γυρ η μιν ευμάθεια καὶ bμνγ μη και ανδρεία καὶ μεγαλοπρέπεια ταύτης εἶναι της
250쪽
Βουλησονται οἶμαι υτω χρησθαι, ἐπε Aa πρεσβύτερος γίγνηται, επὶ τ αυτῶν πράγματα οἴ τε οἰκεῖοι και
es 'Υποκεισονται ρ δεομενοι καὶ τιμῶντες, προκατaλαμβάνοντες καὶ προκολακευοντες την μέλλουσαν aυτοῖ δυναμιν. Φιλεῖ γουν, ἔφη, υτ γίγνεσθαι. T ουν ἱει, ν δ εγώ, τον τοιουτον ἐν τοῖς τοιουτοις τοῦ ποιησειν, αλλως τε και ὰ τυχη μεγάλης πολεως ν καὶ ἐν ταυτὶ πλούσιός τε καὶ γενναῖος, και ἔτι εὐειδγὶς καιμεγας; ρ' ου πληρωθησεσθαι-μηχάνου ελπίδος, γουμενον και τα των Ἐλληνω και τα των βαρβάρων ἱκανον σεσθαι πράττειν, και επὶ τούτοις υφηλον ἐξαρsi αυτόν, σχηματισμου και φρονηματος κενοῖ ἄνευ νου ἐμπιμπλάμενον;