장음표시 사용
271쪽
μένοις καὶ τω γιγνωσκοντι την δυνaμιν ποδὶ AOP την τουὰγαθos ἰδέαν φάθι εἶναι αἰτίαν δ' ἐπιστημης Ουσa καὶ δεηθείας, ως γιγνωσκομενης με διανοου, υτ δὲ aλῶναμφοτέρων οντων, γνωσεώς τε καὶ ληθεὶς, ἄλλο και κάλλιον τι τούτων γουμενος αυτο ὀρθῶς γησ)ὶ επιστημην
έri ἐπισκόπει. Io Toνήλιον τοῖς ὁρωμένοις ου μόνον οἶμαι την του ρὰσθαι δύναμιν παρεχειν φησεις, ἀλλα καὶ την γένεσιν καὶ αυξην καὶ τροφ)ὶν, ου γένεσιν υτον ἄντα.
272쪽
ηλιον μοιότητα υ διεξιών, εἴ πη ὰπολείπεις. Ἀλλα μην, εἶπον, συχνά γε ὰπολειπω. Mηδε σμικρον τοίνυν, ἔφη, raραλίπης. οἶμαι μέν, ν δ εγω, και πολυ δμως δε οσα ' a' τω Io raρόντι δυνατόν, κων υ απολείψω.
Νοησον τοινυν, ν δ εγω, σπερ λεγομεν, δύο υτ εῖναι, και βασιλευει το μεν νοητου γένους τε καὶ τόπου, το δ αυὁρατου, να μη ουρανο ειπων δοξω σοι σοφίζεσθαι περὶ το ομα. Iλλ' ου ἔχεις ταῖτα διττα εἴδη, ορατόν, νοητόν; Ἐχω. slσπερ τοίνυν γραμμην διχα τετμημένην λαβων ἄνισα τμήματα, πάλιν τέμνε κάτερον το τμημα av τον υτον λογον, τό τε του ὁρωμενου γενους και το του OOυμενου, καί σοιεσται σαφηνεια και ἰσαφεία προς ἄλληλα εν μὲν ω ὁρωμεν is τὸ μεν τερον τμημα εικόνες λεγω δὲ τας ει κόνας πρῶτον 51 μὲν τας σκιάς, πειτα τα ἐν τοῖς δασι φαντάσματα καὶ ἐν τοῖς οσα πυκνά τε και λεῖα και φανὰ συνέστηκεν, και πὼν το
273쪽
'H το μὲν aυτos τοι τοτε μιμηθεῖσινῶς εἰκόσιν χρωμένη ψυχὴ ζητεῖν ναγκάζεται εξ ποθέσεων, ου aρχην
πορευομενη λλ' ἐπὶ τελευτην, το δ α ἔτερον το επ'ὰρχην νυπόθετον-εξ ποθεσεως ἰουσα καὶ ἄνευ των περιεκειν εἰκόνων, αυτοῖς εἴδεο δι αυτῶν την μεθοδον ποιουμένη. Taῖτ', φη, α λέγεις, ου ικανῶς μαθον Io
τε καὶ λογισμους καὶ τα τοιαυτα πραγματευόμενοι, ποθέμενοι τό τε περιττον και το ἄρτιον και τα σχηματα καὶ γωνιῶν
τριττα εἴδη και ἄλλα τούτω ὰδελφὰ καθ' κάστην μεθοδον, τaυτ με ὼς εἰδότες, ποιησάμενοι ποθεσεις αυτά, υδενα λόγον ουτ αυτοῖς υτε ἄλλοις τι ἰξιουσι περ αυτῶν διδόναιὼς παντι φανερῶν, ε τούτων δ' ρχόμενοι τα λοιπὰ δη
διεξιόντες τελευτῶσιν μολογουμενω επι τουτο υ αν επισκεψιν ὁρμησωσι. ΙΠάνυ μεν ουν, φη, τουτό γε οιδα. Oυκουν κοι τι τοι ὁρωμένοις εἴδεσι προσχρῶνται καὶ τους λόγους περι αυτῶν ποιοῖνται, ου περὶ τούτων διaνοούμενοι, ὰλλ' κείνων περ οἶς ταυτα εοικε του τετραγώνου υτουενεκα του λόγους ποιούμενοι καὶ διaμετρο αυτῆς, ὰλλ' υταύrης ν γράφουσιν, καὶ ταλλα ἴτως, υτ μεν afτ α πλάττουσιν τε και γράφουσιν, ων και σκιαὶ και εν δασιν εἰκόνες εἰσίν, τούτοις με ὼς εἰκόσιν, χρώμενοι, ζητοῖντες δε αυτ εκεινα δεῖ li υκ a αλλως ἴδοι τις η τη διανοια. II
274쪽
Toυτο τοίνυν νοητον με το εἶδος λεγον, ποθέσεσι δ' ἰναγκα μενην ψυχην χρησθαι περὶ την ζητησιν αυτου,5 υκ επ' ρχην Ουσαν, ου δυνaμένη των ποθέσεων ανωτέρω ἐκβαίνειν, εἰκόσι δε ρωμενην αυτοῖς τοῖς π των κάτω πεικασθεῖσιν καὶ κείνοις προς ἐκεῖνα ἐναργέσι δεδοξασμενοι τε καὶ τετιμημένοις. b ανθάνω, ἔφη, τι το πο ταῖς γεωμετρίαις τε κa ταῖς
ταύτης δελφαῖς τέχναις λέγεις. Γ τοίνυν τερον μάνθανε μημα του νοητο λέγοντά με
τουτο ου υτος ὁ λόγος απτεται τῶ του διαλεγεσθαι δυνάμει, τὰς υποθεσεις ποιουμενος ουκίρχας ὰλλα τω οντι ποθέσεις,οχ επιβάσεις τε καὶ ὁρμάς, Da μέχρι του ανυ ποθέτου ἐπὶ την του παντος ο ρχην ἰών, φάμενος αυτης, πάλιν υ χόμενος τωὐεκείνης χομένων, ουτως ἐπὶ τελευτην καταβalari, αἰσθητω παντάπασιν ουδενὶ προσχρώμενος, ἰλλ' 6εσιν αυτοῖς δι' αυτῶν εις υτά, καὶ τελευτα ει εἴδη.Mανθάνω, ἔφη, ἱκανῶς μὲν Ου-δοκεῖς γάρ μοι συχνον εργο λεγειν-οτι μέντοι βουλε διορι ει σαφεστερον εἶναι το Π της του διαλεγεσθa ἐπιστημης του ἄντος τε καὶ νοητο θεωρουμενον ' το π των τεχνων aλ μενων, αἶς αἱ ποθέσεις ρχαὶ καὶ διανοι μὲν ναγκάρονται λλα μη αἰσθησεσιν αυτ θεασθαι- θεώμενοι, δια δε τὸ μη π'ίρχην ἰνελθόντες σκοπεῖν ἰλλ εξ υποθέσεων, νουν ου ἴσχειν περὶ aυτα δοκουσί σοι, καίτοι νοητῶν οντων μετὰ*ρχης διάνοιαν δὲ καλεῖν μοι δοκεῖς την των γεωμετρικῶν τε καὶ την τῶν
275쪽
δε ε τι τω δευτερω, τω τρέτω δε πίστιν ποδος και τω τελευταίω κασὶν, καὶ τόξον αυτ ανα λόγον, σπερ φ' οἶς εστιν ληθεὶς μετεχει, υτ ταυτα σαφηνείας γησόμενος Maνθάνω, ἔφη, καὶ συγχωρ καὶ τάττω ς λεγεις. 5
3 μετέχει corr. Mon μετέχειν Ait M
276쪽
ὶ πρόσθεν μόνον ὁραν, κυκλω δε τὰς κεφαλας πο ου δεσμοῖαδυνάτους περιάγειν, φῶς δὲ at τοῖς πυρος ἄνωθεν καὶ πόρρωθεν καόμενον πισθεν υτῶν, μεταξυ δὲ του πυρος καὶ των δεσμωτῶν ἐπάνω ὁδόν, παρ ην δε τειχίον παρωκο- δομqμένον, σπερ τοῖς aυματοποιοῖς προ των νθρωπων πρόκειται τα παραφράγματα, υπὸ ων τα θαύματα δεικνύασιν. ρῶ, φyl. ορα τοίνυν rasea τοῖτο τυ τειχίον φεροντας ἀνθρώπους σκευ' τε παντοδαπα περέχοντα του τειχίου καὶ ἰνδριάντας 515 καὶ αὐ ζωα λίθινα τε και ξύλινα καὶ παντοῖα εἰργασμένα, οῖον εἰκὸς τοῖς με φθεγγομενους, τους δε σιγῶντας τῶν
Aτοπον, φη, λέγεις κύνα καὶ δεσμώτας ἀτοπους.
Oμοίους μῖν ην δ' ἐγώ τους γαρ τοιούτους πρῶτον μὲν
277쪽
Πῶς γάρ, φη ει κινητους γε τὰς κεφαλὰς χεινήναγκα-σμενοι ειεν δι βίους hT δε τῶν παραφερομένων; υ ταυτον τουτος
αυτ λέγοι τι τότε μεν εώρα φλυaρὶς νυν δε μὰλλοντι εγγυτερ του ἄντος και προ μὰλλον ἄντα τετραμμένος ὀρθότερον βλέποι, καὶ δ) και κaστον τῶν πaριόντων δεικνυς αυτ ὰναγκάροι ερωτῶν ποκρίνεσθαι τι ἔστιν υκ οἴει
278쪽
καὶ πρῶτον μὲν τὰς σκιὰς α ραστα καθορῶ, καὶ μετὰ τοῖτο ἐν τοῖς ἴδασι τά τε τῶν ανθρωπων καὶ τα τῶν ἄλλων εἴδωλα, υστερον δε υτά εὐδε τουτων τὰ ἐν τω υρav xa αυτοντον ουρανον νύκτωρ α ραον θεάσαιτο, προσβλέπων το τῶν
279쪽
καὶ σφόδρα βουλεσθαι ' ἐπάρουρον εόντα θητευέμεν
280쪽
51 πριν καταστηνα τα ομματα, ουτος δ' ὁ χρόνος ' πάνυ ολίγος εἴη της συνηθείας, αρ' ου γέλωτ α παρασχοι, καὶ λέγοιτο ν περὶ υτοῖ ς ναβας αν διεφθαρμένος κειτα ομματα, καὶ ὁτι υ αξιον οὐδε πειρασθαι αν ἰέναι καὶ τον επιχειρουντ λυειν τε καὶ ἀνάγειν, εἴ πως ἐν ταῖς χερσὶ δύναιντο λαβεῖν και ἰποκτείνειν, ποκτεινυva αν;
Tαυτην τοίνυν ην δ' ἐγώ, την κόνa, ω φίλε Γλαυκων, h προσαπτέον πασαν τοι ἔμπροσθεν λεγομένοις, την μεν δι' ἄψεως φαινομένην ἔδρα τη του δεσμωτηρίου ικησει ἀφομοιοῖντα, ο δε του πυρὸς εν αυτηὶ ως η του λίου δυνάμει την δὲ ἄνω νάβασιν και θέαν των ἄνω την εἰς τυ νοητὸν τόπον της ψυχης ἄνοδον τιθεὶς ου ἁμαρτησ)ὶτης, μη ελπίδος, ἐπελη ταυτης ἐπιθυμ ς κούειν θεος δε που οἶδεν ει ληθης ουσα τυγχάνει τα δ' υν ἐμοὶ φαινόμενα ουτ φαίνεται, ἐν τω γνωστω τελευταία ' του αγαθου ἰδέα και μόγις ρασθαι, ὀφθεῖσα δὲ συλλογιστέα εἶναι ς ἄρα πὰσι πάντων αυτη ρθῶν τε και καλῶν αιτὶ, ἔν τε ὁρατῶ φῶς καὶ τον τούτου κύριον τεκουσa, εν τε νοητῶaυτη κυρία ἀληθειαν καὶ νουν παρασχομένη, και τι δει ταύτηνε δεῖ τον μέλλοντα ἐμφρόνως πράξειν η δία η δημοσία. Συνοίομαι, ψη καὶ ἐγώ, ὁ γε δη τρόπον δύναμαι.
Iθι τοίνυν ην δ' ἐγώ, και τοδε συνοιήθητι και η θαυμάσpς οτι οἱ ενταῖθα ἐλθόντες Ου ἐθέλουσιν τὰ τῶν ανθρώπων πράττειν, ἰλλ' ἄνω ἰει ἐπείγοντα αυτῶν αἱ ψυχα διατρίβειν εἰκὸς γάρ που ἴτως, εἴπερ αυ κατὰ την προειρημένην εἰκόνα