장음표시 사용
251쪽
Ου γάρ, ἰλλ' ὀρθῶς, ἔφη, ἐλέχθη.
Oυτος δ)ὶ εἶπον, ω θαυμάσιε, λεθρός τε και διαφθορα oτοσαύτη τε και τοιαυτη της βελτίστης φύσεως ει το ἄριστον γἐπιτήδευμα, λίγης καὶ αλλως γιγν0μενης, -- μεὶς uμεν. καὶ κ τούτων δἰ των νδρῶν καὶ οἱ τα μεγιστα axa ἐργαζόμενοι τας πολεις γίγνονται καὶ Ους ἰδιώτας, καὶ ἱτἀγαθά, o αὐταύτα τύχωσι ρυεντες σμικρα δὲ φυσις υδεν μέγα ουδέποτε υδένα ουτε ἰδιώτην υτε πόλιν δρa. 'Aληθέστατα, η δ' ς.ουτοι με δὴ υτως ἐκπίπτοντες, οἶς μάλιστα προσηκει,ερημον καὶ τελη φιλοσοφίαν λείποντες υτοί τε βίον υ προσηκοντα οὐδ ὰληθη ζῶσιν, την δε ἄσπερ ὀρφaνην συγγενῶν, ἄλλοι ἐπεισελθόντες νάξιοι γησχυνάν τε καὶ νείδ qπεριηψαν, οῖα καὶ συ in ὀνειδίζειν τυυς ὀνειδίζοντας, οἱ συνόντες αυτὴ οἱ μεν Ουδενός, οἱ δὲ πολλοὶ πολλῶν κακῶν
Καὶ γὰρ υν, φη, τά γε λεγόμενα aBτa. Εἰκότως γε, ν δ εγώ, λεγόμενα καθορῶντες γὰρ ἄλλοιὰνθρωπίσκοι κενην την χώραν ταύτην γιγνομένην, καλῶν ονομάτων και προσχημάτων μεστήν, σπερ o εκ τῶν εἱργμῶν εἰς τὰ ἱερὰ ποδιδράσκοντες, ἄσμενοι καὶ Ουτοιε τῶν τεχνῶν κπηδῶσιν εις την φιλοσοφίαν, es D
252쪽
κομψότατοι ἄντες τυγχάνωσι περὶ το αυτῶν τεχνίον. μως γαρ η προς γε τα αλλας τεχνας καίπερ υτ πραττουσης φιλοσοφίας το ξίωμα μεγαλοπρεπέστερον λειπεται, οὐ δηεφιεμενοι πολλοὶ ὰτελεῖς μὲν τα φύσεις υπο δε των τεχνῶν τε καὶ δημιουργιῶν σπερ τα σώματα λελώβηνται, υτω καὶ τα ψυχας συγκεκλασμενοι τε καὶ ποτεθρυμμένοι διατας βαναυσίας τυγχάνουσιν-η ου ανάγκης
Δοκεῖς ουν τι ην δ' ἐγώ, διαφέρειν αυτους ἰδεῖν αργυρων κτησαμένου χαλκεως φαλακρου καὶ σμικρου, νεωστὶ μὲν κδεσμῶν λελυμενου, ἐν βαλανείω δε λελουμενου, νεουργον ἱμάτιον χοντος ὼς νυμφίου παρεσκευασμένου, δια πενίαν και ρημίαν του δεσπότου την θυγατερ μέλλοντος γαμεῖν;
Ποῖ' ἄττα ουν κος γενναν του τοιούτους; ου νόθα και
σοφίσματα, και ουδὲ γνησιον ουδὲ φρονήσεως ἄξιονJαληθινης ἐχόμενον ἰ1 IΠαντελῶς μὲν ουν, ἔφη. IΠάνσμικρον η τι, ἔφην ἐγώ, ω Αδείμαντε, λείπεται τῶν
ii κατ ὰξίαν μιλούντων φιλοσοφία, η που πο φυγης καταληφθεν γενναιον καὶ ε τεθραμμένον θος, ἀπορία τῶν διαφθερούντων κατὰ φύσιν μεῖναν επ' αὐτὴ, η εν σμικραπόλει ὁταν μεγάλη ψυχη φυγη και ἰτιμάσασα τα της πόλεως
υπερίδαὶ βραχυ δε πού τι καὶ es ἄλλης τέχνης δικαίως
253쪽
των πολιτικων κατεχει. O δ' μετερον υκ ξιον λέγειν,
το δαιμόνων σημἐῖον η γάρ που τινι λλω η υδενὶ τωνεμπροσθεν γεγονεν. καὶ τούτων δὴ των λίγων οἱ γενόμενοι καὶ γευσάμενοι ς δ καὶ μακάρων το κτημα, a των πολλῶν, ἱκανως ἰδόντες την μανίαν, καὶ τι Οὐδεὶς ουδὲν
υγιες ως ἔπος εἰπεῖν περὶ τα των πόλεων πράττει οὐδ' εστι σύμμαχος μεθ' του τις ἰων επι την τω δικαιω βοηθειa clσωζοιτ αν, ἰλλ' ἄσπερ εις θηρία ἄνθρωπος εμπεσών, υτε συναδικεῖν ἐθέλων υτε ἱκανος ων εἶ πασιν γρίοις ντεχειν, πρίν τι την πόλιν η ψίλους ὀνησαι προαπολόμενος ανωφελης αυτω τε καὶ τοῖς ἄλλοις a γενοιτο-τaυτ πάντα λογισμω λαβών, συχίαν ἔχων καὶ τα υτο πράττων, οῖον εν χειμωνι κονιορτου και ρύλης τοῦ πνεύματος φερομένου υπο τειχίον ποστάς, ὁρων του ἄλλους καταπιμπλαμενους ανομίας, γαπα εἴ πη αυτὸς καθαρος αδικίας τε καὶ ἀνοσίων
ἔργων τόν τε ενθάδε βίον βιώσεται καὶ την ὰπαλλαγην αυτου μετα καλης ἐλπίδος λεώς τε καὶ υμενης παλλάξετaι. Ἀλλα τοι η δ' ς ου τα λάχιστα αν διαπραξάμενος 97
Oυδε γε, εἶπον, τα μεγιστα, μη τυχων πολιτείας προσηκούσης ἐν γὰρ προσηκούση αυτός τε μὰλλον αυξησεται καὶ μετὰ των ἰδίων τα κοινὰ σώσει. 5T μεν ουν της φιλοσοφίας ν ἔνεκα διαβολην εἴληφεν καὶ τι υ δικαίως, μοὶ μὲν δοκεῖ μετρίως ειρησθαι, ει η
254쪽
Ἀλλ' υδεν, η δ' ς ετ λεγ περὶ τουτου λλα riv1 προσήκουσα αυτη τίνα των νυν λέγεις πολιτειων; h, Oὐδ δεντινοῖν, εἶπον, ἀλλα τουτο καὶ ἐπαιτιωμαι, μηδεμίαν aξὶν εινα των νυν κατάστασιν πολεως φιλοσόφου φύσεως διὸ καὶ στρέφεσθαί τε καὶ ἰλλοιοῖσθαι αυτην, σπερ ξενικον σπέρμα ἐν in αλλη σπειρόμενον ἐξίτηλον ει το ἐπιχώριονε φιλει κρατουμενον ἰέναι, ἴτω καὶ τοῖτο τ γένος νυν μενου ἴσχειν την αυτο δύναμιν, ἀλλ' ει ὰλλότριον θος ἐκπί πτειν- ει δε ηψεται την ρίστην πολιτείαν, σπερ και αυτ αριστον ἐστιν, τότε δηλωσει τι τουτο μὲν ω ἄντιθειον ην, τα δὲ ἄλλα ἀνθρώπινα, τά τε των φύσεων καὶ των ἐπιτηδευμάτων. δῆλος η υ ει τι μετα τοῖτο ἐρησὶ τις αἴτ' η πολιτεία.
μεν καὶ τότε, τι δεησοι τι δε ἐνεῖναι ἐν γ πολε λόγον εχον τῆς πολιτείας τον αυτον ονπερ και συ ὁ νομοθέτης εχων του νόμους τίθεις.
255쪽
δυνασθαι διακωλυσει παρων 'ς 3ὶν γ' ἐμην προθυμίαν ιση. σκόπει is καὶ νυν ὀ, προθυμως καὶ παρακινδυνευτικῶς μελλω λεγειν, τι τουναντίον η νυν δεῖ του ἐπιτηοευματος τούτου πόλιν ἄπτεσθαι. Νυν μεν, ην δ' ἐγω οἱ καὶ πτομενοι μειράκια οντα ρτιεκ παίδων το μεταξ οἰκονομίας καὶ χρηματισμου πλησιά - 498 παντες aυτοῖ τω χαλεπωτάτω detraλλάττονται, οἱ φιλοσοφώτατοι ποιουμενοι λέγω δε,aλεπώτατον το περὶ τους λόγους
καλουμενοι ἐθέλωσιν ἰκροαταὶ γιγνεσθαι, μεγάλα γουνται, πάρεργον οἰόμενοι υτ δεῖν πράττειν προς δε το γηρας ἐκτος δὶ τινων λίγων ποσβέννυνται πολυ μὰλλον του IJρακλειτειο ηλίου, σο αυθις υκ εξάπτονται. ta Δεῖ δε πῶς; φη. ΙΠὰν Ουναντίον μειράκια μεν οντ καὶ παῖδa μειρaκιώδqπαιδείαν καὶ φιλοσοφίαν μεταχειρι εσθαι, τῶν τε σωμάτων, ἐν βλαστάνει τε καὶ ανδρουται, ε μάλα ἐπιμελGσθαι, υπηρεσίαν φιλοσοφία κτωμενους προἰούσης δε της ἡλικίας, εν λ η ψυχη τελεουσθαι ἄρχεται, επιτείνειν τα ἐκείνης γυμνάσια οταν δε ληγγὶ μὲν η ρώμη, πολιτικῶν δε και στρατειῶν κτος γίγνηται, τοτ γ δ 3 ὰφέτους νέμεσθαι καὶ μηδεν ἄλλο πράττειν, τι μη πάρεργον, τους μέλλοντας ευδαιμόνως βιώσεσθαι καὶ τελευτησαντα τω βίω τω βεβιωμένω την κει μοῖραν ἐπιστησειν πρέπουσaν.
Ως ληθῶς μοι δοκεις, ἔφη, λέγειν γε προθύμως, A
Σώκρατες οἶμαι μέντοι τους πολλους τω ὰκουόντων προθυμότερον τι ντιτείνειν οὐδ' ὁπωστιοῖ πεισομένους, πο
256쪽
M, διάβαλλε, ην δ' ἐγώ, με καὶ Θρασυμαχον αρτι
φίλους γεγονότας, οὐδὲ πρὸ του ἐχθρου οντας πειρας γαρ οὐδὲν νησομεν, ἔως ν ὴ πείσωμεν καὶ τουτον καὶ τοῖς αλλους, η προυργου τι ποιησωμεν εις ἐκ μον τον βίον, ἔτα αυθις γενόμενοι τοῖς τοιουτοις ἐντυχωσι λόγοις.
Ουδαμῶς γε.οὐδε γε α λόγων, ω μακάριε, καλῶν τε καὶ ἐλευθερων ικανῶς ἐπηκοοι γεγόνασιν, ta ζητῶν μὲν το ληθες συντετaμενως ε παντος τρόπου του γνῶναι χάριν, τα δε κομψά τε καὶ ἐριστικα καὶ μηδαμόσε αλλοσε τείνοντα η προς δόξαν καὶ ριν καὶ ἐν δικαις καὶ ἐν ἰδίαις συνουσίαις πόρρωθεν
la μεις τοτε καὶ δεδιοτες ομως λεγομεν, υπο τἀληθοῖς ναγ-κaσμενοι, τι υτε πολις ἴτε πολιτεία οὐδε γ' νγὶρ μοίως μη ποτε γένηται τέλεος, πρὶν αὐτοῖς φιλοσόφοις τούτοις τοις λίγοις κα ου πονηροῖς, χρηστοις δε νυν κεκλημενοις,
ανάγκη τις ἐκ τύχης περιβάλ)η, εἴτε βούλονται εἴτε λη,
257쪽
roλεως ποεληθηναι, καὶ τὶ πόλει κατηκόω γενεσθαι, των νυν ἐν δυναστείαις η βασιλείαις οντων έσιν η υτοῖς τινος θείας ἐπιπνοίας ληθινης φιλοσοφίας ληθινος ερως εμπεση τουτων δὲ πότερα γενέσθαι η αμφότερα ἄρα στὶν αδυνατον, ἐγω μὲν ουδένα φημὶ χειν λόγον. Oυτω γαρ a ημεῖς δικαίως καταγελωμεθα, ως ἄλλως ευχαῖς
Εἰ τοίνυν ἄκροις εἰς φιλοσοφία πόλεώς τις νάγκη επιμεληθηναι η γέγονεν ἐν τω πείρω τω paρεληλυθότι χρον η καὶ νυν εστιν, τινι βαρβaρικω τόπω, πόρρω που εκτὸς ἄντι της μετέρας πόψεως η καὶ ἔπειτα γενησετaι, clπερὶ τούτου ἔτοιμοι τω λόγω διαμάχεσθαι, ως γέγονεν ειρημενη πολιτεία καὶ ἔστιν καὶ γενησεταί γε, ταν αυτη Moῖσα πόλεως εγκρατη γένηται. ου γαρ αδύνατος γενέσθαι, οὐδ' ημεῖς δύνατα λέγομεν χαλεπὰ και παρ' μῶν
γόρει ὰλλοιαν τοι δόξα εξουσιν, ἐὰν αυτοῖς μη φιλονικῶν ὰλλα παραμυθούμενος και ὰπολυόμενος την της φιλομαθειας διαβολην ἐνδεικνύp ους λέγεις τους φιλοσόφους, καὶ διορι iωσπερ ἄρτι την τε φύσιν αυτῶν καὶ την ἐπιτηδευσιν, να ooμη γῶνταί σε λέγειν ους αυτοὶ ἴονται η και εὰν ουτωθεῶνται, λλοιαν τοι φησεις αυτους δόξαν ληψεσθαι καιαλλα ὰποκρινεισθαι. οἴει τινὰ χαλεπαίνειν τω μη χαλεπω
258쪽
ἡ φθονεῖν τω μη φθονερω ἄφθονόν τε καὶ πραον οντa; γωμεν γάρ σε προφθάσας λεγω τι ἐν ὀλίγοις τισὶν γουμαι,
ὰλλ' υκ εν τω πληθει, χαλεπην ουτ φυσιν γίγνεσθαι. Καὶ γω μελει, φη, συνοwμαι. h Oυκουν καὶ αυτ τουτο συνοίει, του χαλεπῶς προς φιλοσοφίαν του πολλοῖς ιακεῖσθαι ἐκείνους ιτίους ba τους ελθεν ου προσηκον ἐπεισκεκωμακότας, λοιδορουμένους τε αυτοῖς καὶ φιλαπεχθημόνως ἔχοντας καὶ ε περὶ νθρώ- πων τους λόγους ποιουμένους, κιστα φιλοσοφία πρέπον
οὐδὲ γάρ που, ω 'Aδειμαντε, σχολη τω γε ως ληθως πρὸς τοῖς οὐσι την διάνοιαν χοντι κύτω βλέπειν ει ὰνθρώ- πων Faγματείας, καὶ aχόμενον αυτοῖς φθόνου τε καὶ δυσμενειας ἐμπιμπλασθαι ἰλλ εις τεταγμένα ἄττα καὶ καταταυταἰεὶ ἔχοντα ορῶντας καὶ θεωμένους υτ δικοῖντα ἴτ'ὰδικουμεν υ ὰλλγ λων κόσμω δε πάντα καὶ κατα λόγον εχ0ντα, ταυτα μιμ σθαί τε καὶ τι μάλιστα φομοιουσθαι. η οἴει τινα μηχανην εἶναι. τω τις ὁμιλει ἀγάμενος, μη
Ai' ουν τις, εἶπον, υτ ανάγκη γένηται α ἐκεῖ ὁρα μελετησαι εἰς νθρώπων θη και δια καὶ δημοσία τιθέναι καὶ μη μόνον αυτον πλάττειν αρα κακον δημιουργον αυτον οιε γενήσεσθαι σωφροσυνης τε καὶ δικαιοσύνης καὶ συμπάσης της δημοτικης ρετης; Hκιστά γε, ' ος.
259쪽
Ἀλλ' ἐαν δὴ αἴσθωνται ι πολλοὶ τ ὰληθη περὶ υτοῖ o λέγομεν, χοεπανουσι 3 τοῖς φιλοσόφοις καὶ ἶπιστησουσιν ημῖν λεγουσιν ου αν ποτε λλως ευδαιμονησειε πολις, ει μη αυτην διαγράψειαν οἱ τω θείω παραδείγματι χρώμεν0ι ζωγραφοις οὐχ aλεπανουσιν η δ' ς, ἐάνπερ αἴσθωνται ὰλλα ij τίνα λεγεις τρόπον της διαγραφης; OIAaβόντες, ν δ εγω, σπερ πίνακα πόλιν τε καὶ θ'
αψασθαι μηδε γράφειν νόμους, πρὶν η παραλαβ si καθαραν
δη καὶ Oμηρος ἐκάλεσεν ἐν τοις νθρώποις ἐγγιγνόμεν0ν θεοεὐές τε καὶ θεοείκελον. 'Oρθῶς, φη Καὶ το μεν αν ιμαι ξαλείφοιεν τ δε πάλιν ἐγγράφοιεν,εως τι μάλιστα ανθρώπεια θη εἰς σον ενδ εχεται θεοφιλη
260쪽
Καλλίστη γουν αν, φη, ' γραφη γένοιτο. 'Αρ συν, ν δ εγώ, πειθομέν πγὶ κείνους, ους διατετα- μενους φ' μας ἔφησθα ἰέναι, ὼς τοιουτός ἐστι πολιτειων ζωγράφος ο τότ επτὶνουμεν πρὸς υτους, δι' i' ἐκεῖνοι
τος τε και αληθείας ἐραστας ιναι τους φιλοσόφους; Ἀτοπον μενταν, ἔφη, e . Ἀλλα μη την φυσιν αυτῶν οἰκείαν ιναι του ἀριστου, ν
σως, φη, ττον Βούλει ουν, ν δ εγω, μη ηττον φῶμεν αυτους ἀλλα 5c παντάπασι πραους γεγονέναι καὶ πεπεῖσθαι, να, εἰ μη τι, ὰλλα αισχυνθεντες ὁμολογησωσιν; Πάου μεν ουν, ἔφη. ουτοι μὲν το ινυν η δ' ἐγώ, τοῖτο πεπεισμενοι ἔστων τουδε δε περ τις ἰμφισβητ)ὶσει,- ου αν τύχοιεν γενόμενοι βασιλέων ἔκγονοι η δυναστῶν τα φύσει φιλόσοφοις οὐδ αν εις, φη-