Platonis Res publica;

351쪽

Πῶς γαρ υ; Tινες υν οἱ πιστοί; ast πόθεν αυτους μεταπεμψεται; Aυτόματοι, ψη πολλοὶ Θυσι πετόμενοι, εα τον μισθον ο

Κηφηνας, ν δ εγω νη τον κυνά, δοκεις α τινάς μοι λέγειν ξενικους τε καὶ παντοδαπους.

'Aληθη γάρ, φη, δοκῶ σοι.

Tις δε αυτόθεν; ρ υκ αν ἐθελησειεν- Πῶς; Toῖς δουλους φελόμενος τους πολίτας, ἐλευθερώσας, των περ εαυτον δορυφόρων ποιησaσθαι. Σφόδρα γ', φη επεί τοι καὶ πιστότaτο αυτ ουτοί εἰσιν. M μακάριον, ν δ εγώ, λεγεις τυράννου χρημα ει τοι Ουτοις φίλοις τε καὶ πιστοῖς ἰνδράσι χρηται, τους προτέρου

Ἀλλα μην, φη, τοιούτοις γε χρηται. Και θαυμάουσι δη, εἶπον, οὐ τοι οἱ ταῖροι υτον καὶ σύνεισιν ι νέοι πολῖται, οἱ δ' ἐπιεικεῖς μισοῖσί τε καὶ φεύγουσι; T. δ' υ μέλλουσιν; Ου ετος, ην δ' ἐγω η τε τραγωδία λως σοφον δοκεῖ εἶναι καὶ ὁ Ευριπίδης διαφέρων ἐν-υτῆ. Γ δη; Io τι και τουτο πυκνης διανοίας ἐχόμενον ἐφθεγξατο, ως ἄρα σοφοὶ τύραννοί' εἰσι των σοφῶν συνουσια. V και ἔλεγε δηλον τι τούτους εἶναι τους σοφους οἶς σύνεστιν. Και , ἰσόθεόν , ψη την τυραννίδα ἐγκωμιάζει, καιετερα πολλά, και υτος και οἱ ἄλλοι ποιηταί. Tοιγάρτοι, φην, ἄτε σοφοι οντες οἱ της τραγωδίας ποιη- ται συγγιγνώσκουσιν μῖν τε και κεινοις σοι μῶν ἐγγυς πολιτεύονται, οτι υτους ει την πολιτεὶ ου παραδεξόμεθα ατε τυραννιδος μνητάς.

352쪽

οἶμαι ἔγωγ' ἔφη, συγγιγνώσκουσιν σοιπέρ γε υτῶν κομψοί.

Εις δε γε οἶμαι τα ἄλλας περιιόντες πολεις, συλλέγοντες τους χλους, καλας φωνας καὶ μεγάλας καὶ πιθανας μισθωσάμενοι, εις τυρανν ίδας τε καὶ δημοκρατίας ἔλκουσι τας πολιτείας. 31άλα γε.Oυκουν καὶ προσέτι τουτων μισθους λαμβάνουσι καὶ τιμῶνται, μάλιστα μέν, σπερ το εικός, ἡ τὸ τυράννων, δεύτερον δὲ π δημοκρατίας οσω δ' αὐανωτέρω ωσιν προς το ἄναντες τῶν πολιτειῶν, μὰλλον ὰπαγορεύει αυτῶν η τιμη, ωσπερ πο ασθματος αδυνατουσα πορεύεσθαι. Πάου μὲν ουν.

Ἀλλα δή, ειπον, ἐνταὐθα μὲν ἐξέβημεν λέγωμεν δε

πάλιν ἐκεῖνο το του τυράννου στρατόπεδον, τυ καλόν τε καὶ πολυ καὶ ποικίλον κα ουδεποτε ταυτόν, πόθεν θρέψεται.

Δηλον, ἔφη, τι, ἐάν τε ἱερα χρηματα ' πόλει,

δημος τι ἴτε δίκαιον τρέφεσθαι τοῦ πατρος ὁ ηβῶντα, ὰλλα τουναντίον πο υέος πατέρα, ἴτε τούτου-υτον ενεκα 569 γεννησεν τε και κατέστησεν Da, πειδη μέγας γένοιτο, τότε

353쪽

aυτος δουλευων τοῖς αυτο δουλοι τρέφοι κεῖνόν τε καὶ τους δουλους μετὰ συγκλυδων ἄλλων, ἰλλ' D ὰπὸ των πλουσίων τε καὶ καλῶν κἀγαθῶν λεγομένων ἐν γ πολειελευθερωθει ἐκείνου προστάντος, καὶ νυν κελευει πιέναι ε της πολεως αυτόν τε καὶ τους ταίρους, σπερ πατηρ υον

οἰκίας μετὰ ὀχληρῶν συμποτῶν ἐξελαύνων; Γνωσεταί γε, νη Δία, η δ' ἔς, υτ γ δ' ὁ δῆμος ἶo olavθρέμμα γεννῶν σπάζετο τε καὶ ηυξεν, καὶ τ ασθενέστερος δων ἰσχυροτερους ξελαύνει. Πῶς, δε δ εγώ, λέγεις τολμησε τυν πατερ βιάζεσθαι, καν μη πείθηται, τύπτειν ὁ τύραννος; Ναι, φη, ἀφελόμενός γε τα πλα. 5ΓΙατραλοίαν, ην δ' ἐγώ, λεγεις τύραννον καὶ χαλεπον γηροτρόφον, καὶ ς ἔοικε τουτο δὶ ομολογουμενη αν δητυραννὶς εἴη καί το λεγόμενον, ὁ δημος φεύγων a καπνον δουλείας λευθερων εἰς rs δούλων δεσποτείας av εμπεπτωκὼς εἴη αντὶ της πολλης κεινης καὶ καίρου λευθερίας την χαλεπωτάτην τε καὶ πικροτάτην δούλων δουλείαν μεταμπισχόμενος.

Καὶ μαλα, φη, ταυτα ἴτω γίγνεται. 5T ουν εἶπον ου εμμελῶς μιν εἰρησεται ea φῶμεν ἱκανῶς διεληλυθεναι ς μεταβαίνει τυραννὶς εκ δημοκρατίας, γενομενη τε ἴα στίν; ΙΠάνυ μεν ουν ἱκανῶς, φη.

354쪽

σθαι, πῶς τε μεθίσταται εκ δημοκρατικου γενόμενός τε ποῖός τις σπιν καὶ τίνα τρόπον γj, ἄθλιον η μακάριον. Λοιπὸς amουν τι οἶτος, φη.

Γ ποιον ἰT των πιθυμιων, οῖαί τε καὶ Oσαι εἰσίν, οὐ μοι δοκουμενικανῶς διη/ρησθαι. τουτου δ' ἐνδεῶς ἔχοντος, σαφεστέρα t, ἔσται η ζητησις ου ζητουμεν. Ουκουν, ἡ δ' ς ἔτ' εν καλως Πάνυ μὲν ουν καὶ σκόπει γε ο ὐαυταῖς βουλομαι δεῖν. εστιν δὲ τοδε των η ναγκαίων δονῶν τε και ἐπιθυμιῶν δοκουσί τινες μοι εἶναι παράνομοι, at κινδυνευουσι μεν γ- γίγνεσθαι παντί, κολαθόμεναι δε υπό τε των νόμων κα των βελτιονων πιθυμιῶν μετὰ λόγου νίων με ανθρώπων παντάπασιν ἀπαλλάττεσθαι η λίγα λειπεσθαι και ασθενεις, τῶν δε ἰσχυρότεραι και πλείους. Λεγεις δε και τίνας, φη, ταύτας; Γὰς περὶ τον πνον, ν δ εγώ, γειρομενας, ταν το μεν aλλο της ψυχης ευδ p οσον λογιστικον και μερον καὶ ἄρχον 5 κείνου, το δε θηριῶδες τε και ἄγριον, η σίτων ' μέθης

πλησθέν, σκιρτα τε και πωσάμενον τον πνον ζητὶ ἰεναι και ἀποπιμπλάναι τα υτοῖ θη οἶσθ' τι πάντα εν τωτοιουτω τολμα ποιεῖν, ως ἰπο πάσης λελυμένον τε και

355쪽

ἀπηλλαγμενον αισχύνης καὶ φρονησεως. μητρί τε amεπιχειρειν μείγνυσθαι, ὼς οἴεται, ουδεν κνεῖ, λλω τε τωουν ὰνθρώπων καὶ θεων καὶ θηρίων, μιαιφονεῖν τε ὁτιουν, βρωματός τε πέχεσθαι μή ενός καὶ ἐν λογω υτε voίας ουδὲ ελλειπε ουτ ὰναισχ ντως. 'Aληθε ατα, φη, λεγεις. 5 ταν δε -- οἶμαι γιεινως τις εχη υτος υτοῖ καὶ σωφρόνως, καὶ ις τον πνον bl το λογιστικον μεν ἐγειρας ἐαυτο καὶ ἐστιασας λόγων καλῶν καὶ σκέψεων, εἰς συννοιavαυτος αυτ ὰφικόμενος το ἐπιθυμητικον δὲ μητε ἐνδεία δοῖς μητε πλησμονnt, πως ν κοιμηθὶ καὶ μη παρέχr θόρυβον τω βελτίστω χαιρον η λυπουμενον, ἰλλ' a υτο καθ' υτ 572μόνον καθαρον σκοπει, καὶ ρεγεσθαί του αἰσθάνεσθαι Ῥηοιδεν η τι των γεγονότων ' οντων η καὶ μελλόντων, σαύτως δὲ καὶ το θυμοειδες πραυνa και η τισιν εις ὀργας ελθων κεκινημένω τω θυμω καθευδγὶ, λλ' ησυχάσa μεν τω δυο ιδη, το τρίτον δε κινησας ἐν το φρον ν ἐγγίγνεται,ουτως dua raυηται, οἶσθ' ὁτι της τ' ἰληθείας ἐν τω τοιούτωμάλιστα πτεται καὶ ήκιστα πaράνομοι τότε - ἄψεις φαντάροντα των ἐνυπνίων. ΓΙαντελῶς μεν ουν, φη, οἶμαι υτως. Taυτ με τοίνυν επι πλέον ἐξηχθημεν εἰπεῖν ο δε βουλόμεθα γνῶναι τοδ' ἐστίν, ὼς ρα δεινόν τι καὶ ἄγριον καὶ aνομον ἐπιθυμιων εἶδος ἐκαστω ἔνεστι, καὶ πάνυ δοκου- σιν μῶν ἐνίοις μετρίοις εἶναι τουτο δε aρ ἐν τοῖς πνοις γίγνεται ἔνδηλον εἰ ουν τι δοκῶ λέγειν και συγχωρει,

Ἀλλα συγχωρῶ.Tον τοίνυν δημοτικον vaμνησθητι diu φaμε εἶναι δο

356쪽

η που γεγονως ἐκ νεου πο φειδωλω πατρὶ τεθραμμένος, τὰς χρηματιστικας ἐπιθυμίας τιμωντι μόνας, τα δὲ μηαναγκαίους ὰλλα παλιὰς τε καὶ καλλωπισμου νεκα γιγνο

Συγγενόμενος δε κομψοτέροις ἄνδράσι καὶ μεστοῖς ναρτι διηλθομεν ἐπιθυμιων, ὁρμησα εις βριν τε πασαν καὶ το κείνων ειδος μίσει της του πατρος φειδωλίας, φυσιν δετων διαφθειρόντων βελτίω χων, γόμενος ἀμφοτερωσε κατέσπη εις μέσον δμφοῖν τοῖν τρόποιν, και μετρίως δ' ,

ωετο, κάστων απολαύων υτε νελευθερον υτ παράνομον

βίον si δημοτικος ἐξ λιγαρχικου γεγονώς.

'Hν γάρ, φη, και εστιν αυτη λδοξα περι τον τοιουτον. Oες τοίνυν ην δ' ἐγώ, πάλιν του τοιούτου δη πρεσβυτέρου γεγονότος νέον υον ἐν τοι τούτου αληθεσιν τεθραμμένον. Τίθημι.Tίθει τοίνυν καὶ τα υτα κεῖνα περὶ υτον γιγνόμενα απερ καὶ περὶ τον πατέρα υτου, γόμενόν τε ει πὰσαν παρανομίαν, νομαρομένην δ' πο των γόντων ἐλευθερίαν ἄπασαν, βοηθουντά τε ταῖς ἐν μέσω ταύταις ἐπιθυμίαις πατέρ τε καὶ τους ἄλλους οἰκείους, τους δ α παραβοηθουντας ταν δ' ἐλπίσωσινὰ δεινοι μάγοι τε καὶ τυραννο -

ποιοὶ ot τοι μ' ἄλλως τον νέον καθέξειν, ρωτά τινα αυτωμηχανωμένους ἐμποιησα. προστάτην των Ἀργων και τα573 τοιμα διανεμομένων ἐπιθυμιων, πόπτερον καὶ μέγαν κηφῆνά τινα-ὴ τί ἄλλο ιε εῖναι τον των τοιούτων ἔρωτας- Οὐδεν ἔγωγε, ' δ' ς αλλ' η τουτο. οἰκουν οταν δὴ περὶ αυτον βομβουσαι αἱ ἄλλαι ἐπιθυμίαι, θυμιαμάτων τε γέμουσαι καὶ μύρων και στεφάνων καὶ οἴνων

357쪽

IX. καὶ των εὐταῖς τοιαυται συνουσίαις δονων νειμενων ἐπὶ το σχατον αυξουσαί τε και τρέφουσαι πόθου κέντρον εμπο ιη σωσι τω κηφηνι, τότε δὴ δορυφορ μαί τε πο μανίας καὶ οἰστρα ουτος ὁ προστάτης της ψυχης, καὶ ἐάν τινας ἐλαυτωδυξας η πιθυμίας λάβη ποιουμένας χρηστα καὶ τι Iraισχυνομένας, ποκτ ει τε καὶ ἔξω θεῖ παρ αυτου, ἔως αν καθηρη σωφροσύνης, μανίας δε πληρωσy ἐπακτου. Παντελῶς, φη, τυραννικο ανδρος λέγεις γενεσιν. 'Αρ' υν, ην δ' ἐγώ, καὶ το πάλαι δια το τοιουτον τυραν - νος ὁ Ἐρως λεγεται; Κινδυνευει, φη. Oυκοῖν, ω φίλε, ιπον, και μεθυσθεὶς νη τυραννικόν τι

φρόνημα ἴσχεις

σχει γαρ Καὶ μην - μαινόμενος καὶ ποκεκινηκως υ μόνον ανθρώπων ἰλλα καὶ θεω επιχειρει τε κα ελπίζει δυνατὸς εἶναι ἄρχειν.

358쪽

'Αρ' υν ου πολλαὶ καὶ δειναὶ πaραβλaστάνουσιν ἐπιθυμίαιημερας τε καὶ νυκτος ἐκάστης, πολλῶν δεόμεναι; Πολλαὶ μεντοι.1 Tαχυ ἄρα αναλίσκονται ἐάν τινες σι προσοδοι.

Οτα δε η πάντ επιλειπτη, ρα ου ανάγκη με τὰς επιθυμίας βοὰν πυκνάς τε καὶ σφοδρὰς ἐννενεοττευμένας, τους δ' ἄσπερ π κέντρων ἐλαυνομένους των τε ἄλλωνεπιθυμιων καὶ διαφερόντως π aυτοῖ του πρωτος, πάσαις ταῖς αλλαις σπερ δορυφόροις γουμένου, οἰστρον καὶ σκοπεῖν τίς τι χει, ν δυνατον φελέσθαι πατήσαντα 574 in σάμενον;

'Aναγκαῖον δ' πανταχόθεν φερειν η μεγάλαις δῖσί τε

Ἀλλα τί μην ἔφη.

359쪽

των τυραννικωνῖ

ο πάνυ η δ' ς εγωγε θαρρῶ περὶ των γονέων του Io

Ἀλλ' I 'Aδείμαντε, πρὸς Διός, νεκα νεωστὶ φίλης aιουκίναγκαίας ταίρας γεγονυιας την πάλαι φίλην καὶ ὀναγκαίαν μητέρα, η νεκα ραίου νεωστὶ φίλου γεγονότος υ Caναγκαίου ον ἄωρόν τε καὶ ναγna ν πρεσβυτην πατέρα καὶ των φίλω ὰρχαιότατον δοκεῖ a σοι ὁ τοιουτος πληγαῖς τε δουva καὶ καταδουλώσασθa αν υτους π ἐκείνοις, ειεις την αυτην οἰκία ὰγύροιτο s

υον τεκεῖν.

T δ' ora δὴ τα πατρος καὶ μητρος ἐπιλείπη τον τοιοῖ τον, πολυ δὲ γ δη συνειλεγμένον ἐν υτω ν το των δονῶν σμηνος, Ου πρῶτον μὲν οικίας τινος ἐφάψεται τοίχου τινος ὀψε νυκτωρ ἰόντος του ἱματίου, μετα δε αυτ ιερόν τι νεωκορησεις καὶ ε τούτοις δὴ πὰσιν,4 πάλαι εἶχε δόξας ἐκ παιδος περι καλῶν τε και ισχρῶν, a δικata ποιουμένας, ι νεωστὶ ε δουλείας λελυμεναι, δορυφορουσαι τον Ερωτα, κρατησουσι με ἐκείνου, αι πρότερον μὲν ναρ ἐλυοντ εν υπνω, τε ν υτος τι τοῦ νόμοις τε και πατρὶ δημοκρατούμενος ἐν εαυτῶ τυραννευθῶς δὲ τοῦ πυρωτος,οῖος ὀλιγάκις ἐγίγνετο aρ, etra τοιουτος εὶ γενόμενος, ουτ τινος φόνου δεινοῖ ὰφέξεται υτε βρώματος ου ἔργου, ὰλλα τυραννικῶς ἐν υτ ὁ ' Ερως ἐν πάσr avaρχία και 575aνομία ζῶν, τε υτος ων μόνaρχος, τον ἔχοντα τε υτον ἄσπερ πόλιν αξει ἐπὶ πὰσαν τόλμαν οθεν αυτόν τε xa τον

360쪽

περ αυτον θόρυβον θρε ρει τον μεν ξωθεν σεληλυθότα ὰπ κακης μιλίας, τον δ' ἔνδοθεν πο των αυτῶν τρόπων καὶ αυτοῖ ἀνεθέντα καὶ ἐλευθερωθέντα η υχ ουτος ὁ βίος

Oῖτος μὲν ουν, ε νη. Καὶ αν μέν γε, ν δ εγώ, λίγοι ι τοιουτοι ἐν πόλει h σι καὶ τ αὐ πληθος σωφρονῆ, ἐξελθόντες αλλον τινα δ0ρυφοροῖσι τυραννον η μισθου ἐπικουροῖσιν, ἐάν που πολεμος ' ἐὰν δ' εν ειρηνη τε και ησυχία γενωνται, αυτοῖ δ' ἐν γ πολε κακα δρῶσι σμικρα πολλά.

Ota κλεπτουσι, τοιχωρυχοῖσι βαλλαντιοτομοῖσι, λωποδυτουσιν, ἱεροσυλοῖσιν ἰνδραποδίονται ἔστι δ' ἔτε συκοφαντοῖσιν, ἐαν δυνατοὶ σι λέγειν, καὶ νευδομαρτυρουσι καὶ δωροδοκοῖσιν.

c Σμικρά ἔφη, κακα λεγεις, αὐολίγοι σιν οἱ τοιουτοι. T γαρ σμικρά, ν δ' ἐγώ, προς α μεγάλα σμικρά ἐστιν, κώ ταυτα δἰ πάντα προ τυραννον πονηρία τε καὶ ἀθλιότητι πολεως, τ λεγόμενον, οὐδ' ἴκταρ βάλλει oτα γαρ δ'

5 πολλοὶ εὐπολει γενωνται οἱ τοιουτοι καὶ ἄλλο οι συνεπόμενοι αυτοῖς, καὶ ἴσθωνται aυτῶν, πληθος, τότε Ουτοί ῶσιν τον τυραννον γεννῶντες μετὰ λὶμ0 ὰνοίας κεῖνον, O a αυτῶν μάλιστα αυτος ἐν αυτ μέγιστον καὶ πλἐῖστον εν τῆ ψυχr τυραννον ἔχ' l. Εικότως γ' ἔφη τυραννικωτατος γαρ a εἴη Ουκοῖν εα μὲν κόντες πείκωσιν a δε η πιτρέπη πολις, σπερ τότε μητερα και πατερα ἐκόλαον ουτ πάλιν την πατρίδα, ἐα οῖος, , κολάσεται πεισαγόμενος νεους ταίρους, καὶ π τούτοις δὴ δουλευουσαν την πάλαι

φίλην μητριδα τε, Κρητές φασι, καὶ πατρίδα ξει τε καιθρέψει. και τοῖτο δὴ το τέλος αν an της ἐπιθυμίας του