Platonis Res publica;

71쪽

ἐκεῖνο οθενπερ aetra ὁ λόγος ουτος ωρμησεν καὶ τωδε και μοὶ προς σε, ω Σώκρατες, εἰπεῖν, τι si θαυμάσιε, πάντωνυμῶν, σοι ἐπαινέται φατὲ δικαιοσύνης εἶναι, ἀπὸ των ξ αρχης ρώων ἀρξάμενοι οσων λόγοι λελειμμένοι, μέχρι των

τὰς Ἀληθεῖς, τὰς δε ψ ευδρῖς προσθησεις, ου δίκaιον φησομεν ἐπaιν ν σε ἰλλα, δοκεῖν, οὐδὲ τ ἄδικον εῖναι ψεγειν λλὰ το δοκεῖν, καὶ raρακελεύεσθa ἄδικον ἄντα λανθάνειν, καὶ ὁμολογεῖν Θρασυμάχω τι το μὲν δίκαιον ἀλλότριον αγαθόν, συμφέρον του κρείττονος, τυ δε ἄδικον

72쪽

ΠΛΑΤΩΝΟΣ

αυτ μεν συμφερον καὶ λυσιτελουν, τ δε ηττονι συμ- φορον. πειθη ουν μολόγqσα των μεγίστων γαθων

ἄξια κεκτησθαι, πολυ δε μὰλλον υτ αυτῶν, οῖον ὁρὰν, cl. κουειν, φρονεῖν, καὶ γιαίνειν δη, και ὁ αλλα γαθὰ γόνιμα τ= αυτῶν φύσει ἀλλ' ο δοξη ἐστίν, τουτ υν υτο ἐπαίνεσον δικαιοσύνης, ο υτη δι' αυτην τον ἔχοντα ὀνίνησιν και δικία βλάπτει, μισθους δὲ καὶ δόξας πάρες ἄλλοις επαινεῖν ω ἐγω τῶν μεν λλων ποδεχοίμην ν ουτως ἐπαινούντων δικαιοσύνην καὶ ψεγόντων δικίαν, δόξας τε περι υτῶν και μισθους ἐγκωμιαρόντων καὶ λοιδορούντων, σου δε υκ ν ει 3 συ κελεύοις, διότι πάντα τον βίον ουδὲν ἄλλο σκοπῶν διελήλυθας η τουτο. μη ουν μῖν ἐνδείρ μόνον τω λόγω τι δικαιοσυνη δικίας κρAττον, αλλὰ καὶ τί ποιοῖσα κατερα τον ἔχοντα υτη δ αυτην,

ἐάντε λανθάνη ἐάντε η θεούς τε καὶ ἀνθρώπους, η μὲν

αγαθόν, ' κακόν ἐστι. Καὶ ἐγωήκουσας, ὰει μεν δη την φύσιν του τε Γλαύκωνος κa του 'Aδει μάντου γάμην, τὰ ου και τότε πάνυ γε 368 σθην καὶ εἶπον Ου κακῶς ει υμὰς ia παῖδες ἐκείνου τουανδρός, hi ψρχην τῶν ἐλεγείων ποίησεν ὁ Γλαύκωνος ἐραστης, εὐδοκιμησαντας περὶ την εγαροῖ μάχην, ειπών- παῖδες 'Αρίστωνος, κλεινοῖ θεῖον γένος ἰνδρός τοῖτό μοι, A φίλοι, ευ δοκεῖ χε Di πάνυ γὰρ θεῖον πεπόνθατε ει μη πεπεισθε δικίαν δικαιοσυνης ἄμεινον εἶναι,ουτὶ δυνάμενοι ειπεῖν υπὲρ υτου δοκεῖτε δη μοι ςb ληθῶς ου πεπεῖσθαι τεκμαίρομαι δε ἐκ του ἄλλου τουὶ μετέρου τρόπου, πεὶ κατά γε υτους τους λόγους πίστουν

73쪽

O τε υν Γλαυκων καὶ οἱ ἄλλοι ἐδέοντο παντὶ τρόπω βοηθησαι και η ἀνεῖναι τον λόγον, ἰλλα διερευνήσασθαι τί τε ἐστιν κάτερον καὶ περὶ της φελίας υτοιν ὰληθὲς ποτερως χει εἶπον ουν περ μοὶ δοξεi , τι ο ζητημα ω επιχειρουμεν ου φαυλον ὰλλ' ὀξυ βλέποντος, ως μοὶ φαίνεται πειδὶ ουν μεῖς - δεινοί, δοκω μοι, ν δ' εγώ, τοιαυτην ποιησασθαι ζητησιν υτου, lar περ νπροσέταξε τις γράμματα σμικρὰ πόρρωθεν ναγνῶναι μηπάνυ ὀξυ βλεπουσιν, πειτά τις ἐνενόησου τι τα υτὰ γράμματα εστι που καὶ λλοθι μείζω τε κα εν μείονι, ἔρμαιον ν ἐφάνη οἶμαι ἐκ Pa πρωτον Paγνόντaς υτως

Πάνυ μὲν ουν, ἔφη ὁ Α δειμαντος αλλὰ τί τοιουτον, Σωκρατες, ἐν τη περὶ το δίκαιον ζητήσει καθορας eἘγώ σοι, ἔφην, ἐρω δικαιοσύνη, φαμέν, ἔστι μὲν ανδρος ἐνός, εστ δε που καὶ λης πόλεως; Πάνυ γε, ' δ' ς. Oυκου μεῖζον πόλις νος ανδρός; Mεῖρον, φη,

' Iσως τοίνυν πλείων ν δικαιοσύνη εν τω μείζονι νε καὶ ὐάων καταμαθεῖν. - ουν βούλεσθε, πρωτον εν ταῖς

74쪽

36 πολεσι ζητησωμεν ποῖόν τί ἐστιν επειτα υτως πισκεψώμεθα καὶ ἐν ἐνὶ κάστω, την του μείζονος μοιότητα ἐν τῆ του ἐλάττονος δε επισκοποῖντες. Ἀλλα μοι δοκεις, ἔφη, καλῶς λεγειν.

δ' π' ἄλλου χρεία, πολλῶν δεόμενοι, πολλους εἰ 1, μίαν οἴκησιν γείραντες κοινωνούς τε καὶ βοηθους, ταυτ)l pσυνοικία ἐθεμεθα πόλιν νομα η γάρ; ΙΠάνυ μεν ουν. Mεταδιδωσι δὶ ἄλλος ἄλλω, μεταδίδωσιν ' μεταλαμβάνει, ιόμενος αυτ ἄμεινον εῖναι; ΓΙάνυ γε. Ιθι , , ν δ εγώ, τὼ λόγω ξ ρχης ποιῶμεν πόλιν Io ποιησε δε αυτην, ὼς οικεν, η μετερα χρεία.

75쪽

Φέρε γὶ, ν δ εγώ, πως η πολις ρκέσει επὶ τοσαύτην παρασκευην ἄλλο τι γεωργὸς μὲν εις, ὁ δε οἰκοδόμος, αλλος δέ τις φάντης η καὶ σκυτοτόμον υτόσε προσθησομεν τι ἄλλον των περὶ το σῶμα θεραπευτηνοῦ ΙΠάνυ γε. IoΕἴη δ αν η γε ναγκαιοτατη πόλις ἐκ τεττάρων η πεντε

ργου πράξει. β ου δοκεῖ σοι;

76쪽

Ἀλλα μην οἶμαι καὶ τοδε δηλον, ὼς, ἐάν τις τινος raργὶ ἔργου καιρόν, διολλυται. Δηλον γάρ. io Oὐ γαρ ψαι θελει, πραττόμενον την του πράττοντος

σχ'λην περιμένειν, λλ' νάγκη τον πράττοντα τω πρατ- τομένω ἐπακολουθεῖν μ' ἐν παρέργου μέρει. ADάγκη Ἐκ δὴ τουτων πλει τε ἔκaστα γίγνεται καὶ καλλιον καὶ ραον, ταν εἴς tu κατα φυσιν καὶ ἐν καιρῶ, σχολην των ἄλλων ἄγων πράττη. Παντάπασι μὲν Ουν. Hλειόνων δ)ὶ, ὼ Ἀδείμαντε, δεῖ πολιτῶν η τεττάρων ἐπὶ τας raρασκευὰς ων ἐλέγομεν. ὁ γαρ γεωργός, εοικεν,

ουδε μινυην, οὐδὲ ταλλα οργανα σα περὶ γεωργίαν οὐδ' ab ὁ ικοδόμος πολλῶν δὲ καὶ τούτω δεῖ. σαυτως δ' ὁ υφάντης τε καὶ ὁ σκυτοτόμος η υ; Ἀληθῆ. Tεκτονες δὶ καὶ χαλκγὶς καὶ τοιουτοί τινες πολλοὶ δημιουργοί, κοινωνοὶ μῖν του πολιχνίου γιγνόμενοι, συχνον

Πάνυ μὲν ουν. Ἀλλ' υκ ἄν πω πάνυ γε μέγα τι εχ ει αυτοῖς βουκόλους Io τε καὶ ποιμένας τούς τε ἄλλους νομέας προσθεῖμεν, να οῖ τε γεωργοι ἐπὶ τ ὰρουν ἔχοιεν βοῆς, ι τε οἰκοδόμοι προς τας ἀγωγας μετα των γεωργῶν χρησθαι ποζυγίοις, φάνται δὲ καὶ σκυτοτόμοι δέρμασίν τε καὶ ρίοις. οὐδε γε, η δ ος, σμικρα πόλις αν εἴη ἔχουσα πάντα ταῖτα. Ἀλλα μην η δ' ἐγώ, κατοικίσαι γε αυτην την πόλιν εἰς

77쪽

τοιοῖτο τόπον ὁ ἐπεισαγωγίμων μη δεησεται, σχεδόν τι

Δεῖ δἰ τα οἴκοι μη μόνον αυτοι ποιεῖν ἱκανά, ὰλλα καὶ οἶ καὶ σα ἐκείνοις ὰν δέωνται. Δεῖ γάρ. ΓΙλειόνων δη γεωργων τε καὶ των ἄλλων δημιουργῶν δειημῖν η πόλει. Πλειόνων γάρ. Καὶ δὴ και των ἄλλων διακόνων ro τω τε εἰσaξόν Io των καὶ ἐξαξόντων ε καστα Oυτοι δέ εἰσιν ἔμποροι η

Και ἐμπόρων η δεησόμεθα. Πάνυ γε. 5Και ἐὰν μέν γε κατὰ θάλατταν η ἐμπορία γίγνηται, συχνῶν

και ἄλλων προσδεησεται των ἐπιστημόνων της περ την θάλατταν ἐργασίας. Συχνῶν μέντοι.Tι δὲ δη ἐλαυτὶ τὶ πολει πῶς ἰλληλοι μεταδώσουσιν ων ν καστοι ἐργάθωνται ων δ' ενεκα και κοινωνίαν ποιησόμενοι πόλιν κίσaμεν. Δῆλον δ' η δ' ς, τι πωλουντες και νούμενοι.

εἰσιν Avici δ' εἰσὶν λ: δέησιν Da ἐργάζωνται ἐργάσωνται F ἐργάζονται D

78쪽

Ἀγορα ii μῖν καὶ νόμισμα σύμβολον τῆς αλλαγης Pcκα

, Πάνυ μὲν ουν. e Aν υ κομισας ὁ γεωργὸς εις την ἀγοράν τι ν ποιεῖ, τις aλλος των δημιουργων, μη εις τον αυτον χρόνον κη τοῖς δεομενοι τα τaρ' υτο ἀλλάξασθαι, αργησε της υτου δημιουργια καθήμενος ἐν γορας ε οὐδαμῶς, δ' ς ὰλλα εἰσὶν et τουτο ὁρῶντες aυτους ἐπὶ την διακονίαν τάττουσιν ταυτην, εν μὲν ταῖς ὀρθῶς οἰκουμέναις πολεσι χοεδόν τι ι σθενέστατοι τα σώματα καιαχρεῖοι τι ἄλλο εργο πράττειν Ἀυτο γαρ δεῖ μενοντας αυτους περ την ἀγοραν τα μελὰν αργυρίου αλλάξασθαι τοῖς τι δεομενοι ἀποδοσθαι, τοῖς δε αντὶ aλαργυρίου διαλλάττειν

εμποιεῖ γ πόλει. η υ καπήλους καλουμεν ους προς νην τε και πρασιν διακονουντας ἱδρυμενους εν γορα, τους δεπλaνητa ς τὰ τας πολεις εμπόρους Πάνυ μεν ουν. ' τι δή τινες, ὼς εγωμαι, εἰσὶ καὶ ἄλλοι διάκονοι, Pav τα με τλὶς διανοίας ' πάνυ ἰξιοκοινώνητοι σιν, την δετο σώματος ἰσχυν κaνην επὶ τους πόνους χωσιν es δηπωλουντες την της ἰσχυος χρείαν την τιμην ταυτην μισθον καλουντες, κεκληνται, ἁ εγωμαι, μισθωτοί η γάρ; IΠάνυ μεν ουν. Πληρωμ δη πόλεώς εἰσιν, ω εοικε, και μισθωτοί.

79쪽

Πoλουν αν ποτε ἐν αυτη εἴη η τε δικαιοσυνη καὶ Ἀδικία; καὶ τίνι αμα ἐγγενομενη ν ἐσκέμμεθα; Ἐγὼ μεν, φη, ου ἐννοῶ, Δ Σώκρατες, ει μη που ἐν 372αυτῶν τουτων χρεία τινὶ τη προς ἰλληλους. Ἀλλ' ἴσως ηὐδ' ἐγώ, καλῶς λεγεις καὶ σκεπτεον γε καὶ

ΙΠρωτον ου σκεψώμεθα τίνα τρόπον διαιτησονται οἱ Ουτω πaρεσκευασμένοι. ἄλλο τι η σῖτόν τε ποιουντες καὶ οἶνον καὶ ἱμάτια καὶ υποδηματα και οἰκοδομησάμενοι οικίας, θερους μεν τα πολλα γυμνοί τε καὶ νυπόδητοι ἐργάσονται, του δεχειμῶνος ημφιεσμενοι τε και ποδεδεμένοι ἱκανως Ἀρέ- , ψονται δε ἐκ μὲν ων κριθων ἄλφιτα σκευαζόμενοι, ἐκ δετων πυρῶν λευρα, τα μὲν πεψαντες, τα δε μύξαντες, μίως γενναίας καὶ ἄρτους επὶ κάλαμόν τινα παραβαλλόμενοι φυλλα καθαρά, κατακλινέντες επὶ στιβάδων ἐστρωμένων

'Aληθη, ν δ' ἐγώ, λεγεις. ἐπελαθόμην τι και φονε υσιν, ἄλας τε δηλον υτ και ἐλύa και τυρόν, και βολβους και λάχανά γε, ta δἰ ἐν ἀγροῖς ἐφηματα, ψησονται.

και τραγηματά που παραθησομεν αυτοῖς των τε συκων aιερεβίνθων και κυάμων, και μυρτα και η γους σποδιουσιν προς το πυρ, μετρίως ποπίνοντες και υτ διάγοντες τον

βίον ἐν ειρήνγὶ μετὰ γιείας, ως εἰκος, γηραιοὶ τελευτῶντες ἄλλον τοιουτον βίον τοι ἐκγόνοις παραδώσουσιν.

80쪽

Καὶ ς, Εἰ δὲ υῶν πόλιν, ω Σωκρατες, φη, κατεσκευαρες, τί α αυτας ἄλλο η ταῖτα ἐχόρταζες; Ἀλλα πως χρη γ ν δ εγώ, ω Γλαυκων; Ἀπερ νομίθεται, ψη ἐπί τε κλινῶν κατακεῖσθαι οἶμαι τους μελλοντας in ταλαιπωρεῖσθαι. καὶ ἰπο τραπεζῶν

δειανεῖν, καὶ ψα περ καὶ οἱ νυν χουσι, καὶ τραγηματα. Εῖεν ῆν δ' ἐγώ μανθάνω ου πόλιν ως εοικε, σκοπουμεν μόνον ὁπως γίγνεται ἰλλα καὶ τρυφῶσαν πόλιν. ἴσως ουν οὐδὲ κακῶς ἔχει σκοπουντες a και τοιαυτην τάχ' αν κατίδοιμεν την τε δικαιοσυνην και δεικίαν πr ποτε aῖς

πόλεσιν εμφύονται ἡ μὲν ουν ληθινη πόλις δοκε μοιεῖναι ἡ διεληλυθaμεν, σπερ γιης τις εἰ δ' a βούλεσθε, καὶ φλεγμαίνουσαν πόλιν θεωρησωμεν ουδεν ποκωλυει. 373 ταῖτα γαρ δη τισιν, ὼς δοκεῖ, ου ἐορκέσει, ουδε αυτη δίαιτα, ὰλλα κλῖναί τε προσέσονται καὶ τράπεθα καὶ ἶλλα σκευq, καὶ ψα δη καὶ μυρα καὶ θυμιάματα και ταῖραι καιπέμμaτα, καὶ καστα τούτων παντοδαπά. καὶ δη καὶ α o πρῶτον λεγομεν ουκέτι τὰναγκαῖα θετεον, οικίας τε καιιμάτια και ποδηματα, λλα την τε ζωγραφίαν κινητέον κῶ την ποικιλίαν, καὶ χρυσον καὶ ἐλέφαντα και πάντα τα

πλήθους, α ουκετι του αναγκαίου ενεκά ἐστιν ἐν ταῖς πόλεσιν,

οῖον οι τε θηρευται πάντες οἴ τε μιμηταί, πολλοὶ μὲν οἱ περιτα σχ)ὶματά τε καὶ χρώματα, πολλοὶ δὲ οἱ περ μουσικήν, ποιηταί τε και τούτων υπηρέται, ραψωδοί, ποκριταί, χορευταί, ἐργολάβοι, σκευῶν τε παντοδαπῶν δημιουργοί, τῶν τε ἄλλων