Platonis Res publica;

61쪽

νουντος. Iλλ' - εἴ σοι βουλομένω α λεγω. ΓΙάντων μάλιστα, ν δ εγώ περὶ γαρ τίνος ν μὰλλον πολλάκις τις νουν ἔχων χαιροι λέγων καὶ ἰκουων; Κάλλιστα, φη, λεγεις καὶ ο πρῶτον ἔφην ερ ἐν περὶ

τούτου ἄκουε, τί o τε καὶ ὐθεν γεγον δικaιοσύνη.

ίδικεῖσθαι κακόν, πλέονι δε κακω περβάλλειν τὸ δεικἐῖσθαι η γαθω τὸ Ωικεῖν, στ ἐπε α αλληλους δεικωσί τε καὶ ἀδικῶνται και μφοτέρων γεύωνται, τοῖς η δυναμένοις τομεν ἐκφεύγειν τὸ δε αιρεῖν δοκεῖ λυσιτελειν συνθέσθαι 59 ἀλληλοις μηH ἀδικ ν ηH ἀδικεῖσθαι καὶ ἐντευθεναρξασθαι νόμους τίθεσθαι καὶ συνθηκας αυτῶν, καὶ ὀνομάσαι τὸ υπὸ of νόμου ἐπιταγμα νόμιμόν τε καὶ δίκαιον καὶ Pa ιδη ταύτην γένεσίν τε καὶ υσίαν δικαιοσύνης, μεταξυ υσaν του μὲν ριστου ἄντος, αν δικῶν μη διδω δίκην του δεκακίστου, a αδικούμενος τιμωρ σθαι δύνατος o δὲ δίκαιον ἐν μέσω ὁ τούτων ἰμφοτέρων γαπασθαι ἰχαγαθόν, αλλ' Q ίρρωστι του ἰδικεῖν τιμώμενον επε τὸν γ δυνάμενον Λυτὸ ποιεῖν καὶ ως ληθῶς ἄνδρα Ουδ αν ἐν ποτε συνθέσθαι τὸ μητε δικειν μητε δικεῖσθαι μαίνεσθαι Gραν μὲν ου δη φύσις δικαιοσύνης, ω Σώκρατες, αυτη τε καὶ τοιαύτη, και εξ ων πεφυκε τοιαυτα, - Ο λόγος. 'si δὲ και οἱ ἐπιτηδεύοντες δυναμία του ἰδικεῖν ἄκοντες αυτ ἐπιτηδεύουσι, χαλιστ' a αἰσθοίμεθa, εἰ τοιόνδε ποιη- σαιμεν si διανοία δόντες ἐξουσίαν κατέρω ποιεῖν τι ἄν βούληται, τω τε δικαίω καὶ τ ὰδίκω, εἶτ' ἐπακολουθησαιμεν

θεώμενοι ro η ἐπιθυμία κάτερον ἄξει. et ' υτοφώρω ουν λάβοιμεν αν τον δίκαιον τω δίκω, ταυτὸ ιόντα δια την πλεονεξίαν, ὁ τὰσα φύσις διώκειν πέφυκεν ως αγαθόν, νόμω

62쪽

δε βία παράγεται επὶ την του σου τιμην. εἴη δ' civ ἐξουσία λέγω τοιάδε μάλιστα ει υτοῖς γένοιτο lavd ποτε φασιν δυναμιν τω Γυρου του Λυδου προγόνω γενέσθαι.

ἄρχοντι, ἄμβρου δε πολλου γενομενου καὶ σεισμου ραγηναίτι της γης καὶ γενέσθαι χάσμα κατα τον τόπον l νεμεν. ἰδόντα δε και θαυμάσαντα καταβηναι καὶ ἰδεῖν ἄλλα τε δ)ia μυθολογουσιν θαυμαστα καὶ τοῖον χαλκουν, κοιλον, θυρίδας ἔχοντα, καθ' a ἐγκύψαντα ἰδεῖν νόντα νεκρόν, φαίνεσθαι μείζω ' κα ἄνθρωπον, τουτον δε αλλο μεν ουδέν, περὶ δε τη χειρι χρυσουν δακτύλων ἄν τα περιελόμενον ἐκβηνaι. συλλόγου δε γενομένου τοῖς ποιμέσι ειωθότος, ν' ἐξαγγελλοιεν κατα μηνα τω βασιλεῖ τα περὶ τα ποίμνια, ἶφικέσθaικα ἐκεῖνον εχοντα τον δακτύλιον καθήμενον υν μετα των

αλλων τυχεῖν θν σφενδόνqν του δακτυλίου περιαγαγόντα πρὸς εαυτὸν ει το εἴσω της χειρός, τούτου δε γενομένου 36O φανη αυτον γενέσθαι τοῖς πaρακαθημένοις, καὶ διαλεγεσθαιως περὶ οἰχομένου. καὶ το θαυμάζειν τε καὶ πάλιν ἐπιψηλαφῶντα τον δακτύλιον στρέφa εξ την σφενδόνην, καιστρέψαντα φανερον γενέσθαι. καὶ τοῖτο ἐννοησaντ ὰπο- πειρὰσθαι του δακτυλίου ει ταυτην χοι την δυναμιν, καὶ αυτωουτω συμβαίνειν, στρεφοντι με εἴπω την σφενδόνην ἀδὶ λωγίγνεσθαι, ξω δὲ δ)ὶλω αισθόμενον δε υθυς διαπράξασθαιτων αγγέλων γενέσθαι των papa o βασιλέα, ἐλθόντα

63쪽

ούτως δαμάντινος, a με ινειεν ἐν τη δικαιοσυνγὶ καὶ τολμησειεν ὰπεχεσθαι των aλλοτριων καὶ μη απτεσθαι, θον αυτω καὶ κ της γορὰς ἀδεῶς τι βουλοιτο λαμβάνειν, καὶ εἰσιόντι ει τας ικίας συγγίγνεσθaι τω βουλοιτο, καὶ ὰποκτεινυva καὶ κ δεσμων λυειν υστινας βουλοιτο, καὶ ταλλα πράττειν ν τοῖς ἀνθρώποις ἰσόθεον οντα. ουτω δὲ δρῶν οὐδεν α διάφορον του ἐτερου ποιοῖ, ἰλλ' πὶ ταυτ νιοιεν αμφότεροι. καίτοι μέγα τουτο τεκμηριον ν φαίη τις υτι οὐδεὶς κων δίκαιος ἰλλ' ἀναγκαζόμενος, ως υκ γaθου ἰδία ντος, πει που, a οἴηται ἔκαστος οἰός τε ἔσεσθaι

ἀδικεῖν, ἀδικεῖν. λυσιτελεῖν γα δη οἴεται paς νη πολυμὰλλον δία την δικίαν της δικαιοσύνης, ληθη οἰόμενος, ω φησει ὁ περι του τοιουτου λόγου λεγων- πει εἴ τις τοιαύτης ἐξουσίας ἐπιλαβόμενος μηδέν ποτε ἐθέλοι ἰδικησαι μηδε ἄψαιτο των αλλοτριων, Ἀθλιωτατος μεν ν δόξειεν

αδικεῖσθαι φόβον. ταυτα μὲν ουν η υτω. Tην δὲ κρίσιν αυτην του βίου περι ων λέγομεν, a P διαστη σωμεθα τον τε δικαιότατον καὶ τον ἰδικώτατον, ἰοί τἐσόμεθα κρῖναι ὀρθως ει δε μη, οἴ τίς ουν δ' η διάστaσις; ηδε μηδὲν ἰφαιρωμεν μητε του ἀδίκου ἰπο της αδικίας, μητε του δικαίου πο της δικαιοσύνης, ἰλλα τελεον κάτερον εις το αυτου ἐπιτηδευμα τιθῶμεν πρῶτον μεν ουν ὁ ἄδικος ωσπερ οἱ δεινοι δημιουργοὶ ποιείτω-οῖον κυβερνητης ἄκρος η ἰατρος τά τε ἰδυνατα ἐν τῆ τέχνr και τα δυνατὰ διαισθάνεται, καὶ τοι μὲν πιχειρεῖ, τὰ δὲ α ἔτι δὲ ἐὰν ἄρα et 1 361

64쪽

σφαλῆ, ἱκανος πανορθοῖσθαι-ουτω καὶ ἰδικος ἐπιχε ρωνορθῶς τοι δεικημασιν λανθανετω, ει μέλλει σφόδρα αδικος ειναι O αλισκόμενον δὲ αὐλον γητέον ἐσχάτη γαρε δεικία δοκειν δίκαιον εἶναι μη ἄντα δοτε ον υ τω τελεως ἀδικ την τελεωτάτην Τικίαν, καὶ Ου ἀφαιρετέον ὰλλ' ἐατέον τα μέγιστα δικουντα την μεγίστην δοξα αυτωh raρεσκευακένa εις δικαιοσυνην, καὶ αν αρα σφάλληταί τι, ἐπανορθουσθαι δυνατω εἶναι, λεγειν τε ἱκανω οντι προς το πείθειν, ἐάν τι μηνυητα των αδικημάτων, και βιάσασθαι υσα α βιας δέηται, διά τε ἀνδρείαν καὶ ρώμην καὶ δια παρασκευην φίλων καὶ ουσίας τουτον δε τοιουτον θέντες των δίκαιον α παρ' υτον στῶμεν τω λόγω, ἄνδρα ἁπλοῖν καὶ γενναῖον, a Aισχυλον ου δοκεῖν λλ' εἶναι γαθον ἐθελοντα. Iφαιρετεον his δοκεῖν. ει α δοξε δίκαιος εἶναι, ἔσοντα αυτω τιμαὶ και δωρεαὶ δοκοῖντι τοιούτω εἶναι ἄδηλον ουν εἴτε του δικαίου εἴτε των δωρεῶν τε καὶ τιμῶνενεκα τοιουτος γυμνωτέος δη πάντων πλην δικαιοσύνης και ποιητέος ἐναντίως διακείμενος τω προτερω μηδε γαρε αδικῶν δόξαν εχ ετω την μεγίστην δικίας, Dari βεβασανισμενος εἰς δικαιοσύνην τω μη τεγγεσθαι πο κακοδοξίας καιτων υ Ῥυτης γιγνομενων, ἀλλα ἴτω μετάστατος μεχρι θανάτου, δοκῶν με εἶναι ἄδικος δια βίου, ων δε δίκαιος, is αμφότεροι ει το σχατον ληλυθότες, ὁ με δικαιοσύνης, ὁ δε αδικίας, κρίνωνται πότερος αυτοῖν ευδαιμονέστερος.

Βαβαῖ, η δ εγώ, ω φίλε Γλαύκων, - ερρωμενως εκάτερον σπερ ανδριάντα εἰς την κρίσιν κκαθαίρεις τοῖν ἰνδροῖν. si μάλιστ', ψη δύναμαι. τοι δε τοιούτοιν, οὐδεν

65쪽

ετι, ὼς εγωμαι, χαλεπον πεξελθεῖν, λόγω οῖος κάτερον βιος επιμενει λεκτέον Ουν- καὶ δ)ὶ καὶ ἀγροικοτερως λεγηται, μη με οἷου λέγειν, ὼ Σώκρατες, ἰλλα τους ἐπαινουντας προ δικαιοσύνης δεικίαν. ἐρουσι δὲ τάδε, τι υτω διακείμενος ὁ δίκαιος μαστιγώσεται, στρεβλώσεται, δεδη- σεται, ἐκκαυθήσεται τώφθαλμώ, τελευτῶν πάντα κακα παθων 362 ἀνασχινδυλευθησεται καὶ γνώσεται τι υ εἶναι δίκαιον ὰλλα δοκεῖν δει θελειν o δε του ἰσχυλου πολυ ναρα ὀρθότερον λεγειν κατα του δίκου τω οντι a φήσουσι τον ἄδικον, τε επιτηδεύοντα πρὼγμα ληθείας χό- μενον καὶ Ου προς δόξαν ζῶντα, o δοκεῖν ἄδικον ὰλλ' εἶναιεθελειν,

βαθεῖαν ἄλοκα δια φρενος καρπούμενον,εξ ης τα κεδνα βλαστάνει βουλεύματα, t πρωτον με αρχειν ν in πόλει δοκοῖντι δικαίω εἶναι, πειτα γαμεῖν πόθεν α βούληται, ε κδιδόναι εἰς ους, βούλητaι, συμβάλλειν, κοινωνεῖν οἶς αν θελγη, καὶ παρα ταῖτα πάντα ἄφελεῖσθαι κερδαίνοντα τω μη δυσχεραίνει το δικεῖν' εἰς αγωνα τοίνυν ιόντα καὶ ἰδία και δημοσία περιγίγνεσθαι και

πλεονεκτεῖν των χθρων, πλεονεκτοῖντ δε πλουτεῖν καιτούς τε φίλους ε ποιεῖν καὶ τους χθροῖς βλάπτειν, καὶ θεοῖς θυσίας καὶ αναθηματα ἱκανῶς καὶ μεγαλοπρεπῶς θύειν τε και ανατιθεναι, καὶ θεραπεύειν του δικαίου πολυ μεινον τοῖς θεοῖς ast των ἀνθρώπων Ους α βούληται, στε καὶ θεοφιλεστερον αὐτον εἶναι μὰλλον προσηκειν- των εικότων η τον δίκαιον. ἴτω φασίν, ia Σώκρατες, παρὰ θεῶν καιπαρ' ἀνθρώπων τ ὰδίκω παρεσκευάσθαι τον βίον μεινον η τω δικαίω.Tαυτ' εἰπόντος του Γλαύκωνος εγω με a εν νω εῖχόν τι d

66쪽

λεγειν προς ταυτα, ὁ δε δελφὸς υτο Ἀδειμαντος, Ου τι που οἴει, ἔφη, A Σώκρατες, ἱκανῶς εἰρησθαι περὶ του λόγους

Ἀλλα τι μην; ειπον.

ωστε και συ, εἴ τι δε ελλείπει, πάμυνε. καίτοι με εικava και τα πω τούτου ρηθέντα καταπαλαῖσαι και αδύνατον ποιῆσαι βοηθia δικαιοσυν' l.

Καὶ ς, ουδεν, ἔφη, λέγεις ἀλλ' ἔτι καὶ τάδε ἄκουε. δεῖ γαρ διελθεῖν μὰ καὶ τους ἐναντίους λόγους ων δεειπεν, οι δικαιοσυνην μεν παινουσιν, ἀδικίαν δε ψεγουσιν, D' σαφεστερον ο μοι δοκεῖ βούλεσθαι Γλαύκων λεγουσι δε που καὶ παρακελεύονται πατερες τε εσιν, καὶ πάντες οἱ 363 τινῶν κηδόμενοι, ὼς χρη δίκαιον εἶναι, ου αυτο δικαιοσύνηνεπαινουντες ἀλλα τὰς ἀπ αυτης ευδοκιμησεις, Da δοκοῖντι

δικαίω εἶναι γίγνηται πτ της δόξης ρχαί τε H γάμοι

κοὰ ὁσαπερ Γλαυκων διηλθεν ἄρτι, ὰπ του ευδοκιμεῖν οντα τω δικαίω. επὶ πλεον δε υτοι τα των δοξῶν λεγουσιν.

τὰς γαρ παρὰ θεῶν ευδοκιμησεις εμβάλλοντες ἄφθονα χουσι λεγειν ἀγαθά, τοις ὁσίοις α φασι θεους διδόναι ἄσπερ ὁ γενναῖος 'Hσίοδός τε καὶ Oμηρός φασιν, ὁ μεν τὰς δρυς h τοῖς δικαίοις τους θεους ποιεῖν ἄκρας μεν τε φερειν βαλάνους, μεσσας δε μελίσσας ειροπόκοι δ' ιες, φησίν, μαλλοῖς καταβεβρίθασι, και ἄλλα δη πολλὰ ἀγαθὰ τούτων χόμενα. raραπλησι δε καὶ ὁ τερος ως τε τευ γάρ φησιν η βασιληος μύμονος ὁ τε θεουδης ευδικίας ἰνεχIσι, φερ Ισι δε γαῖα μελαινα πυρους και κριθάς, βρίθ)ησι δε δενδρεα καρπῶ, τίκτν δ' εμπεδα μηλα, θάλασσα δε παρεχαὶ χθῖς.

67쪽

τω λόγω καὶ κατακλίναντες καὶ συμπόσιον των Oσίων κατασκευάσaντες ἐστεφανωμενους ποιουσιν τον παντα χρόνον

ηδη διάγειν μεθυοντας, γησάμενοι κάλλιστον aρετης μισθον μέθην αἰώνιον. - δ' ἔτι τουτων μακροτέρους αποτείνουσιν μισθους παρα θεων παῖδας γαρ παλων φασὶ καὶ γένος κατόπισθεν λείπεσθαι του σίου καὶ υόρκου ταυτα ij και ἰλλα τοιαυτα ἐγκωμιάρουσιν δικαιοσυνην- τους δὲ ἰνοσίους α καὶ δικους ει πηλόν τινα aτορυττουσιν ἐν rasto καὶ κοσκίνω δωρ ἀναγκύρουσι φέρειν, ἔτι τε ζῶντας εις κακας δοξας γοντες, περ Γλαυκων περὶ των δικαίων δοξα μένων δὲ αδίκων διγὶλθε τιμωρηματα, ταῖτα περὶ τωναδίκων λεγουσιν, ἄλλα δε υκ χουσιν V μεν ουν etra ινος καὶ ὁ ψόγος οἶτος κατερων. Πρὸς δε τούτοις σκεψαι, Δ Σώκρατες, ἄλλο a εἶδος λόγων περ δικαιοσύνης τε και δικὶς δία τε λεγόμενον καὶ π ποιητῶν. πάντες amore ενος στόματος μνοῖσι 364ὼς καλον μὲν η σωφροσύνη τε καὶ δικαιοσύνη, χαλεπον μέντοι καὶ ἐπίπονον, κολασία δὲ και δικία δυ μὲν και εὐπετες κτησασθαι, δόξr δε μόνον καὶ νόμω αἰσχρόν λυσιτελεστερα δὲ των δικαίων τ ἄδικα ς ἐπὶ τ πληθος λέγουσι, καὶ πονηροῖς πλουσίους καὶ ἄλλας δυνάμεις χύοντας ευδαιμονίζειν καὶ τιμὰν υχ ερῶς ἐθελουσιν δημοσία τε καιιδίa, τους δὲ ἰτιμάζειν καὶ περοραν, o ἄν πτὶ σθενεῖς τε

καὶ πένητες σιν, μολογουντες υτους μείνους εἶναι τωνετερων. τούτων δε πάντων οἱ περ θεων τε λόγοι καὶ ἀρετης θαυμασιώτατοι λέγονται, ως ἄρα και θεοι πολλοῖς με ἀγαθοῖς δυστυχίας τε και βίον κακον ἔνειμαν, τοι δ' ἐναντίοις ἐναντίαν μοῖραν *γύρται δὲ καὶ μάντεις ἐπι πλουσίων θύρας ιόντες πείθουσιν - ἔστι παρὰ σφίσι δύναμις ε θεῶν ποριθομένη θυσίαις τε και ἐπωδαῖς, εἴτε τι

68쪽

c Τίκημα του γέγονεν υτο ' προγόνων, κεῖσθαι μεθ' ηδονῶν τε καὶ ε ορτῶν, ἐάν τε τινα ἐχθρον πημηναι θέλη, μετα σμικρῶν δαπανῶν μοίως δίκαιον ἀδικω βλάψει ἐπαγωγαῖς τισιν καὶ καταδεσμοις, τους θεους ως φασιν, πείθοντές σφισιν πηρετGν τουτοις δε πὰ σιν τοι λόγοις μάρτυρας ποιητας ἐπάγονται, ο μεν κακίας περ ευπετείας δῶόντες, ως

την μὲν κακότητα και ἰλαδον ἔστιν λέσθαι phiδίως λείη μὲν ὁδος, μάλα δ' εγγυθι ναίει της δ' aρετης δρῶτα θεοὶ προπάροιθεν θηκαν και τινα ὁδον μακράν τε και τραχsia καὶ νάντη οἱ δὲ της τωὐ θεῶν H ίνθρωττων παραγωγης τον Ομηρον

μαρτυρονται, τι καὶ κεῖνος ειπεν-

λιστοι δε τε καὶ θεοὶ Θοί, και τους μὲν θυσίαισι καὶ υχωλαῖς γαναῖσιν λοιβη τε κνιση τε παρατρωπῶ ἄνθρωποι λισσόμενοι, τε κέν τις περβη' καὶ αμάρτη .

Σεληνης τε και ουσῶν κγόνων, ως φασι, καθ' a θυη- πολουσιν, πείθοντες υ μόνον ἰδιώτας αλλὰ και πολεις, uaρα λυσεις τε και καθαρμοὶ δικημάτων δια θυσιῶν και365 παιδιας δονῶν εισι μὲν ἔτι ζῶσιν, εἰσὶ δὲ καὶ τελευτησα - σιν, a δη τελετα καλοῖσιν, at τῶν κε κακῶν ὰπολυουσιν

ημὰς, μη θυσαντας δὲ δεινὰ περιμενει. Tαυτα πάντα, ἔφη, ω φίλε Σωκρατες, τοιαυτα καὶ τοσasra λεγόμενα αρετης περι καὶ κακίας, ὼς νθρωποι καὶ θεοι περὶ υτα ἔχουσι τιμης, τί οἰόμεθα ἀκουούσας νέων ψυχας

69쪽

ποιειν, σοι ευφυεῖς καὶ ἱκανοὶ τι πάντα τα λεγόμει αωσπερ ἐπιπτόμενοι συλλογίσασθαι aυτῶν ποῖός τις νων καὶ τὶ πορευθέὶ τον βίον - αριστα διέλθοι λεγοι op

ΓΙότερον δικα τεῖχος ψιον η σκολιαῖς πάτaις αναβας καὶ ἐμαυτον ουτ περιφράξας διαβιῶ τα μὲν γυρλεγόμενα δικαιω μεν οντι μοι, Gai μη καὶ δοκῶ φελος ουδέν φασιν εἶναι, πόνους δε καὶ ζημίας φανεράς δικω δὲ δόξαν δικαιοσύνης παρεσκευaσμένω θεσπέσιος βίος λέγετaι. Oυκουν, πεQη το δοκεῖν, ως δηλουσί μοι οἱ σοφοί, καὶ ταν ἰλάθειαν βιὰ ται και κυριον ευδαιμονίας επὶ τουτοδη τρεπτέον λως πρόθυρα με καὶ σχημα κύκλω περὶ ἐμαυτον σκιαγραφίαν ψρετης περιγραπτεον, την χε του σοφωτάτου Αρχιλόχου λώπεκα ελκτέον ἐξόπισθεν κερδα λεαν και ποικίλην. Ἀλλα γάρ, φησί τις, ου ρόδιον θειλανθάνειν κακον οντa.' Oυδε γαρ ἄλλο ουδεν ευπετες, φησομεν, τῶν μεγάλων- ὰλλ' μως, ει μελλομεν ευδαιμονησειν, ταύτ3 ιτεον, ως τὰ ἴχνη τῶν λόγων φερει. επὶ γαρ το λανθάνειν συνωμοσίας τε και τaιρὶ συνάξομεν, εἰσίν τε πειθοῖς διδασκαλοι σοφίαν δημηγορικην τε καὶ δικανικην διδοντες ε ὼν τὰ μεν πείσομεν, τὰ δε ιaσόμεθα, ὼς πλεονεκτουντες δίκη μη διδόναι. ' Ἀλλα δἰ θεους υτελανθάνειν υτ βιάσασθαι δυνατόν.' Oυκουν, εἰ μεν μηεἰσὶν η μηδεν υτοῖς τῶν ἀνθρωπίνων μελει τι καὶ μῖν μελητεον του λανθάνειν ει δε εἰσί τε καὶ πιμελουντaι, ου ἄλλοθεν τοι αυτους ἴσμεν η κηκόaμεν η κ τε τῶν νόμων καὶ τῶν γενεαλογησάντων ποιητῶν, οἱ δε υτοὶ υτοι λεγουσιν εισὶν la θυσίαις τε και ευχωλαῖς γαν γησιν

70쪽

καὶ αναθημασιν παράγεσθαι αναπειθομενοι οῖς δε αμφότερα j

366 πο των αδικημάτων δίκαιοι μὲν γαρ ἄντες α μιοι μόνονυποχεων σόμεθα, τα δ' εξ αδικίας κερδημπωσόμεθα ἄδικοι δε κερδανουμεν τε καὶ λισσόμενοι περβαίνοντες καὶ ἁμαρτάνοντες, πείθοντες αυτους aζημιοι παλλάξομεν. Ἀλλα γαρ ἐν Assio δίκην δώσομεν vis ἐνθάδε δικησωμεν, ναυτοὶ παῖδες παίδων.V 'Aλλ', ὼ φίλε, γισε λογιούμενος, αἱ τελεται a μέγα δύνανται και οἱ λυσιο θεοι, ὼς αἱ μεγισται πολεις λέγουσι καὶ οἱ θεῶν παιδες ποιητa και προφηται των θεων γενόμενοι, et ταυτα υτως ἔχειν μηνύουσιν.

Κατὰ τω ob ἔτι λόγον δικαιοσυνην α προ μεγίστης αδιxίας ιροίμεθ' ἄν, ἐὰν μετ ευσχημοσυνης κιβδηλου κτησωμεθα, καὶ παρὰ θεοῖς και παρ' ἀνθρωποι πράξομεν κατὰ νουν ζωντές τε και τελευτησαντες, ὁ των πολλῶν τε και ἄκρων λεγόμενος λόγος, ε δη πάντων ων ειρη- μενων τίς μηχανη, ω Σώκρατες, δικαιοσυνην τιμὰν θέλειν

ω τις δύναμις υπάρχει ψυχ)ὶς ἡ χρημάτων η σώματος

γένους, ἀλλα μη γελὼν παινουμενης ἀκουοντα; ὼς δή τοι ει τις εχει νευδη μὲν ἀποφηναι li εἰρηκαμεν, ἱκανῶς δὲ ἔγνωκεν τι ἄριστον δικαιοσυνη, πολλήν που συγγνώμηνεχε καὶ ου οργίζεται τοις δίκοις, ἰλλ' οἶδεν τι πλην ει τις θεία φυσει δυσχεραίνων το αδικἐ ἐπιστημην λαβων ἀπέχεται υτου, των γε λλων οὐδεὶς ἐκων δίκαιος, ἰλλ' υπο ἀνανδρίας η γηρως η τινος ἄλλης σθενείας ψεγε τοἰδικεῖν, αδυνατῶν αυτ δρὰν ως δέ, δηλον ὁ γαρ πρῶτος

των τοιουτων εἰς δύναμιν ἐλθων πρῶτος δικεῖ, καθ' o σον 5 ν ἶός τ' l. και τουτων ἁπάντων ουδεν ἄλλο αἴτιον