장음표시 사용
101쪽
III. θαυμαστόν ἐσπι, τὸ τ0υς μεν τοιούτους πειθαρχεῖν τοῖς ἐφεστῶσι, τους δὲ ὁπλίτας καὶ τους ἱππέας, es δοκοῖσι
καλοκαγαθία προκεκρίσθαι των πολιτῶν, ὰπειθεστάτους εἶναι
πάντων. καὶ ὁ Σωκράτης ἔφη δὲ ἐν Ἀρείω πάγω Ios β0υλη, ἁ ΓΠερίκλεις, ουκ ἐκ των δέδοκιμασμένων καθίσταται; Καὶ μάλα, ἔφη. Οἶσθα ουν τινας, ἔφη, κάλλιον η νομιμώτερον η σεμνότερον η δικαιότερον τάς τε δίκας δικάοντας και τὼλλα πάντα πράττοντας; Ου μέμφομαι, ἔφη, τούτοις. ου τοίνυν, ἔφη, δει ἀθυμεῖν ὼς ουκ ευτάκτων 1o Jντων Ἀθηναίων. Καὶ μην ἔν γε τοῖς στρατιωτικοῖς, ἔφη, II ἔνθα μάλιστα δει σωφρονεῖν τε καὶ ευτακτεῖν καὶ πειθaρχεῖν, Ουδενὶ τουτων προσέχουσιν. Ισως γάρ, ἔφη ὁ Σωκράτης,
ἐν τουτοις οι ηκιστα ἐπιστάμενοι ἄρχουσιν αυτῶν. ουχὁρας ὁτι κιθαριστῶν μὲν καὶ χορευτῶν καὶ ορχηστῶν ουδὲ 15 εις ἐπιχειρεῖ ἄρχειν μη ἐπιστάμενος, ουδὲ πaλαιστῶν ουδὲ παγκρατιαστῶν; ὰλλα πάντες οι τουτων ἄρχοντες ἔχουσι δεῖξαι ὁπόθεν ἔμαθον ταῖτα ε β' οἶς ἐφεστὰσι τῶν δὲ στρατηγῶν Oι πλεῖστοι αυτοσχεδιάουσιν. ου μέντοι σέ aetγε τοιοfτον ἐγὼ νομίλ εἶναι, ὰλλ' οἶμαί σε ουδὲν ηττον Io ἔχειν εἰπεῖν οπότε στρατηγεῖν η οπότε παλαίειν ' ρξω μαν θάνειν. καὶ πολλὰ μὲν οἶμαί σε τῶν πατρώων στρατηγηρομάτων παρειληφότα διασωζειν, πολλὰ δὲ πανταχόθεν συνηχέναι, ὁπόθεν οἰόν τε ην μαθεῖν τι ωφέλιμον εις στρατηγίαν. οἶμαι δέ σε πολλὰ μεριμνὰν, οπως μη λάθyς σεαυτον ἀγνοῶν 2325 τι τῶν εις στρατηγίαν ωφελίμων, καὶ εάν τι τοιοῖτον αἴσθyσεαυτον μη εἰδότα, ζητεῖν τους ἐπισταμένους ταῖτα, Οἴτε δώρων οἴτε χαρίτων φειδόμενον, οπως μάθyς παρ αυτῶν b μη ἐπίστασαι καὶ συνεργοῖς αγαθοῖς ἔχyς. καὶ ὁ ΓΙερι- 24κλης, ου λανθάνεις με, ω Σώκρατες, ἔφη, οτι Ουδ' Oιό-3o μενός με τούτων ἐπιμελεῖσθαι ταῖτα λέγεις, ὰλλ' ἐγχειρῶν
με διδάσκειν οτι τον μέλλοντα στρατηγεῖν τούτων απάντων 8 ου οὐδενων Sic) B : οὐδεν cit. Dind. 16 οσοι τούτων ἄρχουσιν
102쪽
25 επιμελεῖσθαι δει. ομολογῶ μέντοι κἀγώ σοι ταυτα. Toυτο δ', εφη, ὼ Περίκλεις, κατανενόηκας, οτι πρόκειται τῆς χώρας ημῶν δρη μεγάλα, καθήκοντα επὶ την Βοιωτίαν, διών εις την χώραν εἴσοδοι στεναί τε και προσάντεις εἰσί, και οτι μεση διέζωται ορεσιν ερυμνοῖς; Καὶ μάλα, εφη. 526 Tι δε; εκεῖνο ἀκήκοας, οτι Μυσοὶ και ΙΠισίδαι εν τῆ βασιλέως χώρα κατεχοντες ερυμνα πάνυ χωρία και κουφως ὼπλισμένοι δυνανται πολλὰ μεν την βασιλέως χώραν κατα- θεοντες κακοποιεῖν, αυτοὶ δε ζην ελευθεροις Καὶ τουτο γ 27 εφη, ακούω. Ἀθηναίους δ' ουκ αν iaἴει, εφη, μέχρι τῆς 1 oελαφρὰς ηλικίας ἁπλισμένους κουφοτέροις οπλοις και ταπροκείμενα τῆς χώρας ορη κατέχοντας βλαβερους μεν τοῖς πολεμίοις εἶναι, μεγάλην δε προβολὴν τοῖς πολίταις τῆς χώρας κατεσκευάσθαι; καὶ ὁ ΙΠερικλῆς, Πάντ . ἶμαι, εφη, 28 I Σώκρατες, και ταυτα χρήσιμα εἶναι. Εἰ τοίνυν, εφη ὁ 13 Σωκράτης, ἀρέσκει σοι ταυτα, επιχείρει αυτοις, ἶ ἄριστε' ο τι μεν γὰρ αν τούτων καταπράος, καὶ σοὶ καλον ἔσται καὶ τῆ πόλει aγαθόν, εὰν δέ τι αυτῶν αδυνατης, Ουτε την πόλιν βλάψεις ουτε σαυτον καταισχυνεῖς. VΙ Γλαυκωνα δε τον Ἀρίστωνος, ὁτ ἐπεχείρει δημηγορεῖν, ao ἐπιθυμῶν προστατεύειν τῆς πόλεως ουδέπω εἴκοσιν ἔτη γεγονώς, τῶν ἄλλων οικείων τε καὶ φίλων ουδεὶς ἐδυνατοπαυσαι ελκόμενόν τε ἀπο του βήματος καὶ καταγέλαστον τα Σωκράτης δέ, ευνους Αν αυτῶ διά τε Ναρμίδην τον et Γλαυκωνος καὶ διὰ Πλάτωνα, μόνος ἔπαυσεν. ἐντυχὼν γὰρ a5αυτῶ πρῶτον μεν εἰς το ἐθελῆσαι ἀκουειν τοιάδε λέξας κατέσχεν, 'sa Γλαυκων, εφη, προστατευειν ἡμῖν διανενόησαι
τῆς πόλεως; Εγωγ', ἔφη, ἁ Σώκρατες. Νη Δί εφη,
καλον γάρ, ειπερ τι καὶ ἄλλο τῶν εν ἀνθρώποις. δῆλον γὰρ οτι, εὰν τουτο διαπρύο, δυνατος μεν ἔσει αυτος τυγ- 3oχάνειν ὁτου αν επιθυμῆς, ικανος δὲ τους φίλους ώφελεῖν,
103쪽
επαρεῖς δε τον πaγῶον οἶκον, αυξήσεις δε την πατρίδα, ὀνομαστὸς δ' εσει πρωτον μὲν εν τy πόλει, επειτα εν τ)j Ἐλλαδι, ἴσως δ', ωσπερ Θεμιστοκλῆς, καὶ εν τοῖς βαρβά- ρον Oπου δ' a1' ης, πaνταχου περίβλεπτος ἔσει. ταυτ'
3 ο- ὰκούων ο Γλαυκων ἐμεγαλύνετο καὶ ἡδέως παρέμενε. μετὰ δὲ ταυτα ὁ Σωκράτης, Ουκουν, ἔφη, τουτο μεν, ω Γλαυκων, δῆλον, οτι, εἴπερ τιμὰσθαι βούλει, ἄφελητέα σοι ἡ πόλις εστί; ΙΠάνυ μεν ουν, ἔφη. Προς θεων, ἔφη, μητοίνυν αποκρυψy, ὰλλ' εἶπον ἡμῖν εκ τίνος ἄρξο την πόλιν1o ευεργετεῖν. ἐπεὶ δὲ ὁ Γλαυκων διεσιώπησεν, ως av τότε σκοπῶν ὁπόθεν ἄρχοιτο, 'Aρ ἔφη ὁ Σωκράτης, ωσπερ φίλου οἶκον εἰ αυξῆσαι βούλοιο, πλουσιώτερον aυτὸν επιχειροίης ἄν ποιεῖν, οἴτω κώ την πόλιν πειράσy πλουσιωτέραν ποιῆσαι; Πάνυ μεν ουν, ἔφη. Oυκουν πλουσιωτέρα 15 γ' ἄν εἴη προσόδων αυτῆ πλειόνων γενομένων; Εἰκὸς γουν, ἔφη. Λέξον δη, ἔφη, εκ τίνων νυν αἱ πρόσοδοι τy πόλει κH πόσαι τινες εἰσι; δῆλον γὰρ ὁτι ἔσκεψαι, Da, εἰ μεντινες αυτῶν ἐνδεῶς ἔχουσιν, εκπληρωσyς, εἰ δὲ παραλείπονται, προσπορίσyς. Ἀλλα μὰ Δι , ἔφη ὁ Γλαυκων, ao ταυτά γε Ουκ ἐπέσκεμμαι. Ἀλλ' εἰ τουτο, ἔφη, παρέλιπες, τάς γε δαπάνας τῆς πόλεως ἡμῖν εἰπε δῆλον γὰρ οτι καὶ τουτων τὰς περιττὰς ὰφαιρεῖν διανοῆ. Ἀλλὰ μὰ τον Δ , ἔφη, ουδὲ προς ταυτά πω ἐσχόλασα. Ουκουν, ἔφη, το μὲν πλουσιωτέραν την πόλιν ποιεῖν ἰναβαλουμεθα' πῶς γὰρ a5 0ῖόν τε μη εἰδότα γε τὰ ἀναλώματα και τὰς προσόδους ἐπιμεληθῆναι τούτων; Ἀλλ', ω Σώκρατες, ἔφη ὁ Γλαυκων, δυνατόν ἐστι καὶ απὸ πολεμίων την πόλιν πλουτι ειν. ΝηΔία σφόδρα γ, ἔφη ὁ Σωκράτης, εάν τις αυτῶν κρείττων θ ήττων δὲ ὼν καὶ τὰ ἄντα προσαποβάλοι ἄν. Ἀληθῆ 3o λέγεις, ἔφη. Ουκουν, ἔφη, τον γε βουλευσόμενον, προς
Osστινας δει πολεμεῖν, την τε τῆς πόλεως δύναμιν καὶ την
104쪽
των εναντίων εἰδεναι δεῖ, Da, εὰν μεν ἡ τῆς πόλεως κρείττων θ, συμβ0υλεύη επιχειρεῖν τω πολεμω, εὰν δε ηττων των 9 εναντίων, ευλαβεῖσθαι πείθy. Dρθῶς λεγεις, εφη. Πρῶτον μεν τοίνυν, εφη, λεξον ἡμῖν τῆς πόλεως τήν τε πεζικὴν καὶ τὴν ναυτικὴν δύναμιν, εἶτα τὴν των εναντίων. Ἀλλα εμα τον Δί εφη, ουκ αν εχοιμί σοι ουτω γε ἀπο στόμ'ος εἰπεῖν. Ἀλλ' εἰ γεγραπταί σοι, ενεγκε, ἔφη ' πάνυ γὰρ ἡδεως αν τουτο ἀκούσαιμι. Ἀλλα μα τον Δί εφη, ουδε Io γεγραπταί μοί πω. Oυκοῖν, εφη, καὶ περὶ πολεμου συμβουλεύειν τήν γε πρώτην επισχήσομεν ἴσως γαρ καὶ δια Ioτο μεγεθος αυτῶν αρτι ὰρχόμενος τῆς προστατείας Osπλεξήτακας. αλλά τοι περί γε φυλακῆς τῆς χώρας οἶδ' οτιήδη σοι μεμεληκε, καὶ οἶσθα ὁπόσαι τε φυλακαὶ επίκαιροίεισι καὶ ὁπόσαι μη, καὶ ὁπόσοι τε φρουροὶ ικανοί εισι καὶ ὁπόσοι μη εισι καὶ τὰς μεν επικαίρους φυλακας συμβου- 15ΙΙ λευσεις μείρονας ποιεῖν, τὰς δε περιττὰς ὰφαιρεῖν. Νὴ Δί εφη ὁ Γλαυκων, ἁπάσας μεν ουν εγωγε, ενεκά γε του osτως αυτὰς φυλάττεσθαι ἄστε κλεπτεσθαι τα εκ τῆς χώρας. Ἐὰν δε τις αφελη γ εφη, τὰς φυλακας, ουκ οἴει καὶ ἁρπάρειν εξουσίαν εσεσθαι τω βουλομενως ἀτάρ, εφη, Io πότερον ελθὼν αυτος εξήτακας τοῖτο, δε πῶς οἶσθα υτι κακῶς φυλάττονται; Εικάλ, εφη. Oυκοῖν, εφη, καὶ περὶ τούτων, οταν μηκετι εικάρωμεν, ἀλλ' ὐδη ειδῶμεν, τότε 12 συμβουλεύσομεν; Ισως, εφη ὁ Γλαύκων, βελτιον. Εἴς γε μην, εφη, τἀργύρεια οιδ' οτι Ουκ ἀφῖξαι, ἄστ εχειν εἰπεῖν 23δι ὁ τι νυν ελάττω ἡ πρόσθεν προσερχεται αυτόθεν. ου γὰρουν ελήλυθα, εφη. Και γὰρ νὴ Δι , εφη ὁ Σωκράτης,
λεγεται βαρυ το χωρίον εἶναι, ἄστε, οταν περὶ τούτου δεyσυμβουλεύειν, αυτη σοι ἡ πρόφασις ἀρκεσει. Σκώπτομαι,
105쪽
III. VI. ημέληκας, ἀλλ' εσκεψαι, πόσον χρόνον ἱκανός ἐστιν ὁ εκτης χωρας γιγνόμενος σιτος διατρέφειν την πόλιν, καὶ πόσου εις τον ενιαυτὸν προσδεῖται, ἴνα μη τουτο γε λάθpσέ ποτε η πόλις ενδεης γενομένη, ἀλλ' εἰδὼς ἔχης υπὲρ 5 των αναγκαιων συμβουλοίων τy πόλει βοηθεῖν τε καὶ σωρειν αυτην. Λέγεις, ἔφη ὁ Γλαυκων, παμμέγεθες πρὼγμα, εἴ γε
και των τοιουτων ἐπιμελεῖσθαι δεησει. Ἀλλα μέντοι, ἔφη I4 ὁ Σωκράτης, ουδ' aν τον εaυτos ποτε οἶκον καλῶς τις οἰκησειεν, εἰ μη πάντα μεν εἴσεται ὼν προσδεῖτaι, πάντων Io δὲ επιμελόμενος εκπληρώσει. ὰλλ' επεὶ η μεν πόλις εκ πλειόνων η μυρίων οικιῶν συνέστηκε, χαλεπὸν δ' εστὶν ἄματοσουτων οἴκων ἐπιμελεῖσθαι, πῶς Ουχ ἔνα τον του θείου πρῶτον επειράθης αυξησαις δεῖται δε. καν μεν τουτον
δύνy, καὶ πλείοσιν επιχειρησεις ἔνα δὲ μη δυνάμενος 15 ώφελησαι πῶς αν πολλους γε δυνηθείης; ἄσπερ, εἴ τις ἔν τάλαντον μη δυναιτο φέρειν, πῶς ου φανερὸν οτι πλείω γε φέρειν οὐδ' επειχειρητέον αὐτῶ; Ἀλλ' ἔγωγ εφη ὁ Γλαυκων, 13ώφελοίην αν τον του θείου οἶκον, εἴ μοι ἐθέλοι πείθεσθαι. Εἶτα, ἔφη ὁ Σωκράτης, τον θειον ου δυνάμενος πεῖσαι, Io Ἀθηναίους πάντας μετὰ του θείου νομίζεις δυνησεσθαι ποιησαι πείθεσθαι σοι; φυλάττου, ἔφη, ἁ Γλαυκων, ὁπως 16μη του ευδοξεῖν ἐπιθυμῶν εις τουναντων ἔλθyς. η ουχὁρας ὼς σφαλερόν ἐστι τό, ἁ μη οἶδέ τις, ταῖτα η λέγεινη πράττειν; ἐνθυμ08 δὲ τῶν ἄλλων, ὁσους οἶσθα τοιουτους, 25 οῖοι φαίνονται καὶ λέγοντες li μη ισασι καὶ πράττοντες, πότεω σοι δοκοῆσιν επὶ τοῖς τοιούτοις επαίνου μὰλλον ηψόγου τυγχάνειν καὶ πότερον θαυμάύεσθαι μὰλλον η καταφρονεῖσθαι ἐνθυμου δὲ καὶ τῶν εἰδότων ο τι τε λέγουσι Ι7και ὁ τι ποιοῖσι καί, ὼς εγὼ νομίζω, ευρησεις ἐν πὰσιν 3o ἔργοις τους μὲν ευδοκιμοῖντάς τε καὶ θαυμαρομένους εκ τῶν μάλιστα ἐπισταμένων ἄντας, τους δὲ κακοδοξουντάς τε καὶ
106쪽
ευδοκιμεῖν τε καὶ θαυμάζεσθαι εν τη πόλει, πε ρω κατεργάσασθαι ως μάλιστα το εἰδεναι li βουλει πράττειν' εὰν γὰρ τούτω διενεγκας των ἄλλων επιχειρyς τα της πόλεως πράττειν, Ουκ αν θαυμάσαιμι εἰ πάνυ ραδίως τυχοις ον 5
VII Xαρμίδην δε τον Γλαυκωνος ορῶν ἀξιόλογ0ν μεν ἄνδρα
ἄντα καὶ πολλω δυνατώτερον των τa πολιτικὰ τότε πραττόντων, ὀκνοῖντα δε προσιεναι τῶ δημω καὶ των της πόλεως
πραγμάτων επιμελεῖσθαι, Εἰπε μοι, εφη, A Xaρμίδη, εἴ τις 1o ἱκανος οῦν τους στεφανίτας aγῶνας νικὰν κώ διὰ τουτο αυτός τε τιμὰσθaι καὶ την πατρίδα εν τη Ἐλλάδι ευδοκιμωτεραν ποιεῖν μη θελοι ὰγωνίθεσθαι, ποιόν τινα τουτον νομίοις avτον ἄνδρα εἶναι; Δηλον οτι, εφη, μαλακόν τε καὶ δειλόν. 2 Ει δε τις, εφη, δυνατος οῦν τῶν της πόλεως πραγμάτων 15επιμελόμενος την τε πόλιν αυξειν καὶ αυτος διὰ τουτοτιμὰ σθαι, ὀκνοίη δη τουτο πράττειν, Ουκ αν εικότως δειλος νομίοιτο; Ισως, εφη ὰτὰρ προς τι με ταυτ ερωτaς; τι, εφη, οἶμαί σε δυνατον ἄντα ὀκνεῖν επιμελεῖσθαι, καὶ τafτα3 ῶν ανάγκη σοι μετεχειν πολίτy γε ἄντι. Tην δε εμην 2o δυναμιν, εφη ὁ Ναρμίδης, εν ποιω εργω καταμαθὼν ταυτάμου καταγιγνώσκεις; Ἐν ταῖς συνουσίαις, εφη, αἶς συνει τοῖς τὰ της πόλεως πράττουσι καὶ γὰρ οταν τι ἀνακοινῶνταί σοι, ὁρῶ σε καλῶς συμβουλευοντa, καὶ Oτaν τι Λμαρτάνωσιν,4 ὀρθῶς επιτιμῶντα. ου ταυτόν εστιν, εφη, ἁ Σώκρατες, 35ιδία τε διαλεγεσθαι καὶ εν τὼ πληθει ὰγωνίζεσθαι. Καιμην, εφη, ο γε ἀριθμεῖν δυνάμενος ουδεν ηττον εν τὼ πληθει η μόνος αριθμεῖ, καὶ οι κατὰ μόνας ἄριστα κιθaρίζοντες ουτοι
θ καὶ εν τὼ πληθει κρατιστεύουσιν. Aιδῶ δὲ καὶ φόβον, εφη, ουχ ὁρας εμφυτά τε ἀνθρώποις ἄντα καὶ πολλω μὰλλον εν 3o τοῖς ἄχλοις η εν ταῖς ἰδίαις ὁμιλίαις παριστάμενα; Και σε
4 διενεγκὼν Cod. ianuS et VictoriuS et Ing. Villois. : διἐνοκῶν sic VCn. 26 ἰδια τε και δημοσία διαλέγεσθαι, ἄσπερ οὐδε ταυτιν ἰδία τε καὶ is του πληθει αγωνίζεσθαι B
107쪽
III. VH γε διδάξων, εφη, ἄρμημαι οἴτε τοῖς φρονιμωτάτους αἰδούμενος ουτε τους ἰσχυροτατους φοβούμενος εν τοῖς ὰφρονε - στάτοις τε καὶ ἀσθενεστάτοις ἰσχύνει λεγειν. πότερον 6 γὰρ τους γναφεας αυτῶν η τους σκυτεας η τοῖς τεκτονας η 5 τοῖς χαλκεας η τ0ῖς γεωργοῖς η τοῖς εμπόρους η τοῖς εν Tyαγορὰ μεταβαλλομενους καὶ φροντίθοντας ο τι ελάττονος πριάμενοι πλείονος ἁποδῶνται αισχύνει; εκ γὰρ τούτωναπάντων η εκκλησία συνίσταται. τί δε οἴει διαφερειν ο σὴ 7ποιεις η των ασκητῶν ἄντα κρείττω τοῖς ιδιώτας φοβεῖσθαι; IO σὐ γαρ τοῖς πρωτεύουσιν εν τn πόλει, ον ενιοι καταφρονοῖσί σου, ραδίως διαλεγόμενος καὶ τῶν επιμελομενων τοῖ τn πόλει διαλεγεσθαι πολὴ περιών, εν τοῖς μηδεπώποτε φροντίσασι τῶν πολιτικῶν μηδε σου καταπεφρονηκόσιν ὀκνεῖς λεγειν, δεδιὼς μη καταγελασθpς. Tί δ' ς εφη, ου δοκοῖσί σοι 8I5 πολλάκις οι εν τn εκκλησία τῶν ὀρθῶς λεγόντων καταγελὰν; Καὶ γὰρ οι ετεροι, εφη δι ὁ καὶ θαυμάθω σου ει, εκείνους, οταν τοῖτο ποιῶσι, ραδίως χειρούμενος, τούτοις μηδενα τρόπον οἴει δυνησεσθαι προσενεχθηναι. ὼγαθε, μη αγνοει σεαυτόν, 9 μηδε ἁμάρτανε h οι πλεῖστοι ὁμαρτάνουσιν οι γὰρ πολλοὶ aQ ώρμηκότες επι το σκοπεῖν τὰ τῶν ἄλλων πράγματα ου τρεπονται επὶ το εαυτοῖς εὐτάρειν. μη ουν ἀπορραθύμει τούτου, ἀλλα διατείνου μὰλλον προς το σαυτῶ προσεχειν. καὶ μη αμελει τῶν της πόλεως, εἴ τι δυνατόν εστι διὰ σε βελτιον εχειρο τούτων γὰρ καλῶς εχόντων ου μόνον οι ἄλλοι a5 πολῖται, αλλὰ καὶ οι σοὶ φίλοι καὶ αυτὸς σὴ ουκ ελάχιστα
'Αριστίππου δε επιχειροῖντος ελεγχειν τον Σωκράτην, VIII ἄσπερ αυτὸς υπ' εκείνου το πρότερον ηλεγχετο, β0υλόμενOS τοῖς συνόντας Δφελεῖν ο Σωκράτης ὰπεκρίνατο ουχ ἄσπερ
108쪽
2 πεπεισμένοι μάλιστα πράττειν τὰ δέοντα. ὁ μεν γὰρ αυτὸν ήρετο εἴ τι εἰδείη αγαθόν, Da, εἴ τι εἴποι των τοιουτων, οἷον
ὴ σιτίον ἡ ποτὸν ἡ χρήματα δε υγίειαν ἡ ρώμην ἡ τόλμαν,
δεικνυοι δὴ τουτο κακὸν ενιοτε ον. ὁ δὲ εἰδὼς οτι, εάν τι
ἐνοχλ' ημὰς, δεόμεθα του παυσοντος, ἀπεκρίνατο i περ καὶ 53 ποιεῖν κράτιστον, Ἀρά γε, ἔφη, ἐρωτας με, εἴ τι οἶδα πυρε - του αγαθόν; Ουκ ἔγωγ', ἔφη. Ἀλλ' 6φθαλμίας; ουδὲ τουτο. Ἀλλα λιμου; ουδὲ λιμου. Ἀλλα μην, εφη, εἴ γ ἐρωτας με εἴ τι αγαθὸν οἶδα ὁ μηδενὸς αγαθόν ἐστιν, Ουτοῖδα, ἔφη, ουτε δέομαι. IO4 ΙΠάλιν δε του Ἀριστιππου ἐρωτῶντος αυτὸν εἴ τι εἰδείη καλόν, Καὶ πολλά, ἔφη. Ἀρ' ουν, ἔφη, πάντα ὁμοια ἀλλήλοις; 'Ως οἰόν τε μεν ουν, ἔφη, ἀνομοιότατα ἔνια. Πῶς ουν, ἔφη, το τω καλω ὰνόμοιον καλὸν av εἴη; τι νὴ Δι, ἔφη, ἔστι μεν τω καλω προς δρόμον ἀνθρώπω ἄλλος 13ανόμοιος καλὸς προς πάλην, ἔστι δε ἀσπὶς καλὴ προς τοπροβάλλεσθαι ὼς ἔνι ἀνομοιοτάτη τω ἀκοντίω, καλω προς θ το σφοδρα τε και ταχυ φέρεσθαι. ουδὲν διαφερόντως, ἔφη, ἀπ0κρινy μοι ἡ οτε σε δερώτησα εἴ τι αγαθὸν εἰδείης. Συδ' οἴει, ἔφη, ἄλλο μεν αγαθόν, ἄλλο δε καλὸν εἶναι; Ουκ 2Ooῖσθ' oτι προς ταυτὰ πάντα καλά τε κἀγαθά ἐστι; πρῶτον μεν γὰρ δε αρετὴ ου προς ἄλλα μεν αγαθόν, προς ἄλλα δε
καλόν ἐστιν, ἔπειτα Οι ἄνθρωποι το αυrό τε κώ προς τὰ αυτὰ καλοί τε κἀγαθοὶ λέγονται, προς τὰ αυτὰ δε και τὰ σώματα των aνθρώπων καλά τε κὰγαθὰ φαίνεται, προς ταυτὰ δε καὶ 25τὰλλα πάντα οἶς ἄνθρωποι χρῶνται καλά τε κἀγαθὰ νομί-6 ρεται, προς ἄπερ αν ευχρηστα θ. Ἀρ' ουν, ἔφη, καὶ κόφινος κοπροφόρος καλόν ἐστι; Νὴ Δί ἔφη, και χρυσῆ γε ἀσπὶς αισχρόν, ἐὰν προς τὰ εαυτῶν ἔργα ὁ μεν καλῶς πεποιημένος
109쪽
III. viii y, η δε κακως. Λέγεις συ, ἔφη, καλά τε καὶ αἰσχρὰ τὰ αὐτὰ εἶναι; Καὶ νη Δί' ἔγωγ ἔφη, αγαθά τε καὶ κακά πολλάκις 7
γὰρ τό γε λιμου αγαθον πυρετου κακόν εστι καὶ το πυρετου aγαθον λιμου κaκόν εστι' πολλάκις δε το μεν προς δρόμονε καλὸν προς πάλην αισχρόν, τὸ δε προς πάλην καλὸν προς δρόμον αισχρόν πάντα γὰρ αγαθὰ μεν καὶ καλά εστι προς hὰν ευ εχy, κακὰ δε και αισχρὰ προς ἁ aν κακῶς. Καὶ οικίας δε λέγων τὰς aυτὰς καλάς τε ειναι και 8 χρησίμους παιδευειν εμοιγ' ἐδόκει, οἴας χρη, οἰκοδομεῖσθαι. 1o επεσκόπει δε ὼδε 'Αρά γε τον μελλοντα οικίαν, οῖαν χρη, ἔχειν τουτο δει μηχανὰσθαι, οπως ηδίστη τε ενδιαιτὰσθαι καὶ χρησιμωτάτη εσταις τουτου δε ὁμολογουμενου, Ουκουν 9ηδυ μεν θερους ψυχεινην ἔχειν, ηδυ δε χειμῶνος ἀλεεινην; επειδη δε καὶ τουτο συμφαῖεν, Ουκουν εν ταῖς προς μεσημ- 15 βρίαν βλεπουσαις οἰκίαις του μεν χειμῶνος ὁ ηλιος εις τὰς πaστάδας υπολάμπει, του δε θερους υπὲρ ημῶν αυτῶν καὶ τῶν στεγῶν πορευόμενος σκιὰν παρέχει. ουκουν, εἴ γε καλῶς ἔχει ταfτα ουτω γίγνεσθαι, οἰκοδομεῖν δει υψηλότεραμεν τὰ προς μεσημβρίαν, ἴνα ὁ χειμερινὸς ηλιος μη ἀπο-eto κλείηται, χθαμαλώτερα δε τὰ προς ἄρκτον, Da οι ψυχροὶ
μη ἐμπίπτωσιν ἄνεμοι ὼς δὲ συνελόντι εἰπεῖν, ωποι πάσας Ιοωρας αυτός τε ἄν ήδιστα καταφευγοι καὶ τα ἄντα ασψαλέστατα τιθοῖτο, αυτη ἄν εικότως ηδίστη τε καὶ καλλίστη οἴκησις εἴη γραφαὶ δὲ και ποικιλίαι πλείονας ευφροσυνας 25 ἀποστεροῖσιν η παρέχουσι. ναοῖς γε μην καὶ βωμοῖς χώραν ἔφη εἶναι πρεπωδεστάτην ητις εμφανεστάτη ουσα ὰστιβεστάτη εἴη ηδυ μεν γὰρ ἰδόντας προσευξασθαι, ηδυ δὲ ἁγνῶς
ΙΠάλιν δὲ ἐρωτώμενος η ανδρεία πότερον εἴη διδακτὸν η IX3o φυσικόν, οἶμαι μεν, ἔφη, ωσπερ σῶμα σώματος ἰσχυρότερον προς τους πόνους φυεται, ουτω καὶ ψυχην ψυχης ἐρρωμενε
110쪽
στεραν προς τα δεινὰ φυσει γίγνεσθαι' ὁρω γὰρ εν τοῖς αυτοῖς νόμοις τε καὶ εθεσι τρεφομενους πυλὴ διαφεροντας 2 ὰλληλων τόλμηl. νομίρω μεντοι πὰσαν φύσιν μαθησει καὶ μελετy προς ανδρείαν αἴξεσθαι' δηλον μεν γὰρ οτι Σκύθαι καὶ Θρακες Ουκ αν τολμησειαν ασπίδας καὶ δόρατα λαβόντες 5 Λακεδαιμονίοις διαμάχεσθαι ' φανερον δ' υτι Λακεδαιμόνιοιουτ αν Θραξὶ πελταις καὶ ἰκοντίοις Οἴτε Σκύθαις τόξοις 3 εθελοιεν aν διαγωνίύεσθαι. ὁρω δ' εγωγε καὶ επὶ των ἄλλων πάντων ὁμοίως καὶ φυσει διαφέροντας ἰλληλων τους
ανθρωπους καὶ επιμελεία πολυ επιδιδοντας. εκ δε τούτων Ιοδηλόν εστιν οτι πάντας χρη καὶ τους ευφυεστερους καὶ τους
ἀμβλυτερ0υς την φύσιν, εν οἶς αν αξιόλογοι βούλωνται γενεσθαι, ταυτα καὶ μανθάνειν καὶ μελετὰν. 4 Σ0φίαν δε κώ σωφροσύνην ου διωριβεν, ἀλλα 'τον ταμεν καλά τε κἀγαθὰ γιγνωσκοντα χρησθαι αυτοῖς καὶ τον' 15τα αισχρὰ εἰδότα ευλαβεῖσθαι σοφόν τε καὶ σωφρονα εκρινε. προσερωτώμενος δε εἰ τους επιστaμενους μεν li δει πράττειν, ποιουντας δε τἀναντία σοφούς τε καὶ ὰκρατεῖς εἶναι νομίθοι, ουθεν γε μὰλλ0ν, εφη, η ἰσοφους τε καὶ ἰκρατεῖς πάντας γὰρ οἶμαι προαιρουμενους εκ των ενδεχομενων li ODνται ao συμφορώτατα αυτοῖς ειναι, ταυτα πράττειν' νομίω ουν τοῖς μη ὀρθῶς πράττοντας ουτε σοφοῖς οἴτε σώφρονας εἶνaι.
3 ἔφη δε κώ την δικαιοσύνην καὶ την ἄλλην πὰσαν ὰρετην σοφίαν εἶναι. τά τε γάρ δίκαια καὶ πάντα ὁσα δρετ j
πράττεται καλά τε κὰγαθὰ εἶναι καὶ οἴτ αν τοῖς ταυτα 25 εἰδότας ἄλλο ἀντὶ τούτων Ουδεν προελεσθαι οἴτε τοῖς μηεπισταμενους δύνασθαι πράττειν, ἀλλα και εὰν εγχειρωσιν,