Xenophontis Opera omnia

81쪽

εἶναι; Νη ΔΓ, ἔφη, ὁ μεν γὰρ τεχνίτας τρέφει, εγὼ δ'

ἐλευθερίως πεπαιδευμένους. 'Αρ' ουν, ἔφη, τεχνῖταί εἰσιν θοἱ χρησιμόν τι ποιεῖν ἐπιστάμενοι; Μάλιστα γ ἔφη. 3 Ουκοῖν χρησιμα γ' ἄλφιτας Σφόδρα γε. Tι δ' ἄρτοις Ουδὲν ηττον. Tι γάρ; ἔφη, ιμάτιά τε ανδρεῖα καὶ γυναικεῖα καὶ χιτωνίσκοι καὶ χλαμυδες καὶ ἐξωμίδες; Σφοδραγ , εφη, καὶ πάντα ταῖτα χρησιμa. ' Επειτα, ἔφη, οι παρὰ σοὶ τουτων ουδὲν επίσταντaι ποιεῖν; Πάντα μεν ουν, ὼς 1o ἐγωμαι. Ειτ' oυκ οἶσθα οτι ἀφ' ενος μεν τουτων, ἰλφιτο- 6ποιίας, Ναυσικυδης Ου μόνον εαυτόν τε κaι τους οἰκετας τρέφει, ἀλλα προς τουτοις καὶ υς πολλὰς και βοῆς, και περιποιεῖται τοσαυτα ωστε καὶ τῆ πόλει πολλάκις λειτουργεῖν, ἀπο δε ἀρτοποιίας Κυρηβος την τε οικίαν πὰσav

i 5 διατρέφει καὶ ο δαψιλῶς, Δημέας δ' ὁ Κολλυτε - ἀπο

χλαμυδουργίας, Μενων δ' ἀπο χλανιδοποιίας, Μεγαρέων δ'οι πλεῖστοι ἀπο ἐξωμιδοποιίας διατρέφονται; Νγj Δί', ἔφη, ουτοι μεν γὰρ ωνουμενοι βαρβάρους ἀνθρώπους εχουσιν, ωστ ἀναγκάύειν ἐργάζεσθαι li καλῶς ἔχει, εγὼ δ' ελευθέρους

2o τε καὶ συγγενεῖς. Ἐπειτ, ἔφη, οτι ελευθεροί τ εἰσὶ και γ συγγενεῖς σοι, οἴει χρηναι αυτους μηδὲν ἄλλο ποιεῖν ηἐσθίειν καὶ καθευδειν; πότερον καὶ των ἄλλων ελευθέρωντους ουτω ζῶντας ἄμεινον διάγοντας ὁρας και μὰλλον ευ δαιμονίοις η τους, Λ επίστανται χρησιμα προς τον βίον,*5 τουτων ἐπιμελομένους; η την μεν ἀργίαν καὶ την ἀμέλειαναισθάνy τοῖς ὰνθρώποις πρός τε το μαθεῖν, Λ προσηκει ἐπίστασθαι, καὶ προς το μνημονευειν, li αν μάθωσι, καὶ

προς το υγιαίνειν τε καὶ ἰσχυειν τοῖς σώμασι καὶ προς τοκτησασθαί τε καὶ σωζειν τὰ χρησιμα προς τον βίον ἄφέ-3o λιμα ἄντα, την δ' εργασίαν καὶ την επιμέλειαν ουδὲν χρησιμας ἔμαθον δέ, b φης αυτὰς ἐπίστασθαι, πότερον υ ς 8

82쪽

II. vii

0ἴτε χρήσιμα ἄντα πρὸς τον βίον οἴτε ποιήσουσaι αυτῶν Ουδεν, ἡ τουναντίον ως καὶ επιμελησόμενaι τουτων καὶ ὐφελησόμεναι απ' αυτῶν; ποτερως γὰρ αν μαλλον ανθρωποι σωφρονοῖεν, ἀργοῖντες ἡ τῶν χρησίμων επιμελόμενοι; ποτερως δ' av δικαιότεροι εῖεν, εἰ εργάθοιντο η εἰ αρ- 59 γουντες βουλεύοιντο περὶ τῶν επιτηδείων; ἰλλα καὶ νυνμεν, ὼς εγωμαι, οἴτε συ εκείνας φιλεῖς οἴτ' εκεῖναι σε, συμεν ηγούμενος αυτὰς επιζημιους εἶναι σεαυτῶ, εκεῖναι δεσε ὁρῶσαι ἀχθόμενον εφ' εαυταῖς εκ δε τούτων κίνδυνος μείρω τε ἀπεχθειαν γίγνεσθαι καὶ την προγεγονυῖαν χάριν Io μειουσθαι. εὰν δε προστατησyς οπως ενεργοὶ ωσι, συ μενεκείνας φιλησεις, ορῶν ωφελίμους σεαυτῶ Osσaς, εκεῖνaιδε σε ἀγαπησουσιν, αἰσθόμεναι χαίροντά σε αυταῖς, τῶν δεπρογεγονυιῶν ευεργεσιῶν ηδιον μεμνημενοι την απ' εκείνων χάριν αυξήσετε, καὶ εκ τούτων φιλικώτερόν τε καὶ οικειο- I51o τερον ἀλλήλοις ε ξετε. εἰ μεν τοίνυν αισχρόν τι εμελλονεργάσασθαι, θάνατον ἀντ' αυτοῖ προαιρετεον ῆw νυν δεὰ μεν δοκεῖ κάλλιστα καὶ πρεπωδεστατα γυνaικὶ εἶνaιεπίστανται, ως εοικε ' πάντες δε h επίστανται ραστά τε καὶ

τάχιστα καὶ κάλλιστα καὶ ὐδιστα εργέρονται. μὴ οἶν 2o ἄκνει, εφη, ταυτα εἰσηγεῖσθαι αυταῖς h σοί τε λυσιτελήσει ΙΙ κὰκείναις' καί, ὼς εἰκός, ἡδεως υπακούσονται. Ἀλλα νὴ τοῖς θεούς, εφη ὁ Ἀρίσταρχος, οἴτω μοι δοκεῖς καλῶς λεγειν, ὼ Σώκρατες, ἄστε πρόσθεν μεν ου προσιεμην δaνείσασθαι, εἰδὼς οτι ἀναλώσας ὁ αν λάβω ουχ εξω ὰποδοῖναι, et ενυν δε μοι δοκῶ εις εργων αφορμὴν ἡπομενεῖν αυτὸ ποιῆσαι. Ia Ἐκ τούτων δε επορίσθη μεν αφορμή, εωνήθη δε ερια καὶ εργαρύμεναι μεν , ρίστων, εργασάμεναι δε εδείπνουν, ιλαραὶ δε αντὶ σκυθρωπῶν ησαν καὶ αντὶ υφορωμενων εαυτοῖς δεδεως ἰλλήλους εώρων, καὶ αἱ μεν ως κηδεμόνα 3οεφίλουν, ὁ δε ως ωφελίμους γάπα. τελος δε ελθὼν προς

83쪽

II. vii τον Σωκράτην χαίρων διηγεῖτο ταυτά τε καὶ ωτι αἰτιῶνταιαυτὸν μόνον των εν τy οἰκία aργὸν εσθίειν. καὶ ὁ Σωκράτη ς εφη Εἶτα ου λεγεις αυταις τον του κυνὸς λόγον; I3φασὰ γάρ, οτε φωνήεντα δεν τα ζῶα, την οἶν προς τονε δεσπότην εἰπεῖν' Θαυμαστὸν ποιεις, ὁ ς ἡμῖν μεν ταῖς καὶεριά σοι καὶ ἄρνας καὶ τυρὸν παρεχούσαις ουδεν δίδως ὁ τιὰν μη εκ της γης λάβωμεν, τω δε κυνί, ἴς ουδεν τοιουτόν

σοι παρεχει, μεταδίδως ουπερ αυτὸς εχεις σίτου. τον κυνα I4ουν ἀκουσαντα εἰπεῖν' Ναὶ μὰ ΔΓ εγὼ γάρ εἰμι ὁ καὶ ιμὰς

1o αυτὰς σωζων ἄστε μήτε υπ' ανθρώπων κλεπτεσθαι μήτε υπὸ λυκων ἁρπάζεσθαι επεὶ υμεις γε, ει μη εγὼ προφυλάττοιμι υμὰς, ουδ' ἄν νεμεσθαι δυναισθε, φοβουμεναι μηὰπόλησθε. ούτω δη λεγεται καὶ τα πρόβατα συγχωρησαι

i5 κυνὸς ει φυλαξ καὶ επιμελητης, και διὰ σε οὐδ' υφ' ενὸς αδικουμεναι ασφαλῶς τε καὶ ηδεως εργαζόμεναι ζῶσιν. Aλλον δε ποτε Oxaιoν εταῖρον διὰ χρόνου ἰδών, Πόθεν, VIII

εφη, Κυθηρε, φαίνI; Υπὸ μεν την κατήλυσιν του πολεμου,εφη, ἁ Σώκρατες, εκ της αποδημίας, νυνὶ μεντοι αυτόθεν. ao επειδη γὰρ ἀφyρεθημεν τα εν τ9 υπερορία κτηματα, εν δετη Ἀττικp ὁ πατηρ μοι Ουδεν κατελιπεν, αναγκάομαι νυνεπιδημησας τω σώματι εργαζόμενος τα επιτηδεια πορίζεσθαι. δοκεῖ δε μοι τουτο κρεῖττον ειναι η δεῖσθaί τινος ανθρώπων, ἄλλως τε κώ μηδεν εχοντα εφ' oτω ὰν δανειοίμην. Καὶ aa5 πόσον χρόνον οἴει σοι, εφη, το σῶμα ικανὸν εἶναι μισθουτα επιτηδεια εργάζεσθαι; Mα τὸν Δί εφη, ου πολυν χρόνον. Καὶ μην, εφη, οταν γε πρεσβυτερος γενy, δηλ0ν ὁτιδαπάνης μεν δεησy, μισθὸν δε ουδείς σοι θελησει τῶν του σώματος εργων διδόναι. Ἀληθῆ λεγεις, εφη. Oυκουν, 33o ἔφη, κρεῖττόν εστιν αυτόθεν τοῖς τοιουτοις τῶν εργων επι τίθεσθαι, li καὶ πρεσβυτερω γενομενω επαρκεσει, καὶ προσ-

84쪽

II. viii

ελθόντα τω των πλείω χρηματα κεκτημένων, τω δεομένωτου συνεπιμελησομένου, ἔργων τε ἐπιστατουντα καὶ συγκομίροντα τους καρπους καὶ συμφυλάττοντα την Ουσὶν,4 ωφελουντα Λντωφελεῖσθαι. Xαλεπως αν, εφη, ἐγω, ω Σωκρατες, δουλείαν υπομείναιμι. Και μην οι γε εν ταῖς επόλεσι προστατευοντες καὶ των δημοσίων επιμελουμενοιου δουλοπρεπέστεροι ἔνεκα τουτου, ἀλλ' ἐλευθεριωτεροι 5 νομίθονται. 'Dλως, εφη, ω Σωκρατες, το υπαίτιον εἶνaιτινι Ου πάνυ προσίεμαι. Και μην, εφη, Εὐθηρε, ου πάνυ γε ράδιόν εστιν ευρεῖν ἔργον εφ' ω Ουκ αν τις αἰτὶν ἔχοι. Io χαλεπὸν γὰρ ουτω τι ποιησαι ωστε μηδεν ἁμαρτεῖν, χαλεπὸν δε καὶ ἀναμαρτητως τι ποιησαντα μη ἀγνώμονι κριτs περι

τυχεῖν' επεὶ καὶ οἶς νυν ἐργάζεσθαι φὴς θαυμάθω εἰ μάδιόν

6 εστιν ανεγκλητον διαγίγνεσθαι. χρη ουν πειρασθαι τους φιλαιτίους φευγειν καὶ τους ευγνώμονας διώκειν, καὶ των I5 πραγμάτων Oσα μεν δυνaσαι ποιεῖν υπομενειν, Oσα δε μηδυνασαι φυλάττεσθαι, ο τι δ' av πράττyς, τουτου ως κάλλιστα καὶ προθυμότατα ἐπιμελεῖσθαι. ουτω γαρ ηκιστ ανμεν σε οἶμαι εν αιτία εἶναι, μάλιστα δὲ τn απορία βοηθειανευρεῖν, ραστα δε καὶ ἀκινδυνότατα ζην καὶ εις το γηρας ao

IX Οἶδα δε ποτε αυτὸν καὶ Κρίτωνος ἀκουσαντα, ως χαλεπὸν . ὁ βίος Ἀθήνησιν εἴη ἀνδρὶ βουλομένω τα εαυτου πράττειν. Νυν γάρ, εφη, εμέ τινες εις δίκας ἄγουσιν, Ουχ ὁτι αδι- κουνται υπ' ἐμου, ἀλλ' οτι νομίζουσιν ηδιον αν με ἀργυριον a52 τελέσαι η πράγματα ἔχειν. καὶ ὁ Σωκράτης, Ειπέ μοι, εφη, ω Κριτων, κυνας δὲ τρέφεις, Da σοι τους λυκους απὸ των προβάτων ἀπερυκωσι; Και μάλα, εφη μὰλλον γάρ μοι λυσιτελεῖ τρέφειν η , . Ουκ αν ουν θρέψαις καὶ

ανδρα, οστις ἐθέλοι τε καὶ δυναιτο σου ἀπερυκειν τους 3o

85쪽

μην ὁπως μη επ' αυτόν με τράποιτο. Tί δ' ς εφη, οὐχ ὁρας οτι πολλω ηδιόν εστι χαριούμενον ολ σοὶ ἀνδρὶ η ἀπεχθόμενον ὼφελεῖσθαι; ευ ἴσθι οτι εισιν ενθάδε των τοιούτων ἀνδρῶν, es πάνυ αν φιλοτιμηθεiεν φίλω σοι 5 χρησθαι. Καὶ εx τούτων ἰνευρίσκουσιν Ἀρχεδημον, πάνυ μεν 4ικανὸν εἰπεῖν τε και πρὰξαι, πενητα δε ου γὰρ ην οῖος απὸ παντὸς κερδαίνειν, ἀλλα φιλόχρηστός τε καὶ ε φη .

Io ὁ Κριτων, ὁπότε συγκομίθοι η σῖτον η ελαιον η οἶνον ηερια η τι ἄλλο των εν ἀγρω γιγνομενων χρησιμων προς τον βίον, αφελὼν αν εδωκε κώ οπότε θύοι, εκάλει, και Ta τοιαῖτα πάντα επεμελεῖτο. νομίσας δε ὁ Ἀρχεδημος θαποστροφην οι τον Κρίτωνος οἶκον μάλα περιεῖπεν αυτόν. 15 κώ εὐθυς' των συκοφαντούντων τον Κρίτωνα ανευρίσκει

πολλὰ μεν αδικηματα, πολλοῖς δ' εχθρούς καὶ προσεκαλε- σατο εις δίκην δημοσίαν, εν ὴ αυτὸν εδει κριθηναι ο τι δει παθεῖν η ἀποτεῖσαι. ὁ δε συνειδὼς αὐτω πολλὰ καὶ 6πονηρὰ πάντ εποίει ωστε ἀπαλλαγηναι του Ἀρχεδημου. zo ὁ δε Ἀρχεδημος οὐκ ἀπηλλάττετο, εως τον τε Κρίτωνα ἀφηκε και αὐτω χρηματα εδωκεν. επεὶ δε τοῖτο τε καὶ 7ἄλλα τοιαfτα ὁ Ἀρχεδημος διεπράξατο, ηδη τότε, ωσπεροταν νομεῖς αγαθὸν κύνα εχy και οι ἄλλοι νομεῖς βούλονται πλησίον αυτos τὰς ἀγελας ιστάναι, rva τοῖ κυνὸς ἀπολαύω -ῖ5 σιν, οὐτω δη καὶ Κρίτωνος πολλοὶ των φίλων εδεοντο λαι

σφίσι παρεχειν φύλακα τον Ἀρχεδημον. ὁ δε Ἀρχεδημ0ς 8τω Κρίτωνι ηδεως εχαρίζετο, και οὐχ οτι μόνος ὁ Κριτωνεν ησυχία ην, ἀλλα κώ οι φίλοι αυτos. ει δε τις αὐτω τούτων οἷς ἀπηχθετο ὀνειδίοι ως υπὸ Κρίτωνος ὼφελού-

Contra αυτῶν τινα προσεκαλεσατο V Ι5 ανευρηκει C Bl. 16 προσεκαλεσατο Schenkl : προεκαλεσατο B C al. : προσεκαλεῖτο A 2 απολαύσωσιν A

86쪽

μενος κολακεύοι αυτόν, ΓΙότερον οῖν, ε φη ὁ Ἀρχεδημος, αισχρόν εστιν εὐεργετούμενον υπὸ χρηστῶν ανθρώπων καὶ δντευεργετουντα τους μεν τοιούτους φίλους ποιεῖσθαι, τοῖς δε πονηροῖς διαφερεσθαι, η τους μεν καλοῖς κἀγαθοῖς ἀδικεῖν πειρώμενον εχθροῖς ποιεῖσθαι, τοῖς δε πονηροῖς εσυνεργοῖντα πειρὰσθαι φίλους ποιεῖσθαι καὶ χρησθαι τούτοις aντ ε κείνων; εκ δε τούτου εἶς τε των Κρίτωνος

φίλων Ἀρχεδημος ην καὶ υπὸ των αλλων Κρίτωνος φίλων

X Oιδα δε καὶ Διοδώρω αυτὸν εταίρω ἄντι τοιάδε διαλεχ- 1 oθεντα Εἰπε μοι, εφη, ω Διοδωρε, αν τίς σοι των οἰκετῶν 2 ἀποδρα, επιμελI, οπως ἀνασώσI; Καὶ αλλους γε νη Δί εφη, παρακαλῶ, σῶστρα τούτου ἀνακηρύττων. Tι γάρ; εφη, εάν τις σοι κάμνy των οἰκετῶν, τούτου επιμελy καὶ παρακαλεῖς ἰατρούς, οπως μὴ ἀποθάνy; Σφόδρα γ εφη. 13Ει δε τις σοι των γνωρίμων, εφη, πολὐ των οἰκετῶν χρησιμώτερος ὼν κινδυνεύει δι ενδειαν ἀπολεσθaι, Ουκ Oιει σοι 3 αξιον ειναι επιμεληθηναι οπως διασωθp; καὶ μην οἶσθά γεοτι Ουκ ἀγνωμων εστὶν Ερμογενης, αἰσχύνοιτο δ' αν, εἰωφελούμενος υπὸ σου μη ἀντωφελοίη σε καίτοι το sπηρε- 2oτην εκόντα τε καὶ εὐνουν και παρaμόνιμον καὶ το κελευόμενον ικανὸν ποιεῖν εχειν, καὶ μη μόνον το κελευόμενον ικανὸν ἄντα ποιεῖν, ἀλλα δυνάμενον καὶ ἰφ' εαυτοῖ χρησιμον εἶναι καὶ προνοειν καὶ προβουλεύεσθαι πολλῶν οἰκετῶν 4 οἶμαι ἀντάξιον ειναι. οι μεντοι ἀγαθοὶ Oικονόμοι, Oταν το 25π0λλου ἄξιον μικρου εξη πρίασθαι, τότε φασὶ δεῖν ὼνεῖσθαι νυν δε δια τα πράγματα ευωνοτάτους εστι φίλους ἀγαθοῖς 3 κτησασθαι. και ὁ Διόδωρος, Ἀλλα καλῶς γε, εφη, λεγεις, ὼ Σώκρατες, καὶ κελευσον ελθεῖν ως εμε τον Ἐρμογενην. Μα Δἴ, εφη, ουκ εγωγε νομίζω γὰρ οἴτε σοι κάλλιον 3o

87쪽

εῖναι το καλέσαι ἐκεῖνον του aυτὸν ἐλθεῖν προς ἐκεῖνον oi ἐκείνω μεῖον αγαθον το πραχθηναι ταυτα η σοί. ουτω δη ὁ Διόδωρος ωχετο προς τον Ἐρμογενην καὶ ου πολυ τελέσας ἐκτησατο φίλον, ὁ ς ἔργον εἶχε σκοποιν ο τι αν η λέγων ηε πράττων ώφελοίη τε και ευφραίνοι Διόδωρον.

89쪽

ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΩΝ Γ

τι δε τους ὀρεγομενους των καλῶν επιμελεῖς ὼν ορέ- Ιγοιντο ποιῶν ωφελει, νυν τουτο διηγησομαι. ὰκουσας γάρ ποτε Διονυσόδωρον εις την πόλιν ηκειν επαγγελλόμενον στρατηγεῖν διδάξειν, ελεξε προς τινα των συνόντων, ονε ησθάνετο βουλόμενον τῆς τιμης ταυτης εν τy πόλει τυχεῖν Αἰσχρον μεντοι, ω νεανία, τον βουλόμενον εν τy πόλει et στρατηγεῖν, εξον τουτο μαθεῖν, ἰμελησaι αυτου καὶ δικαίως aν Ουτος υπο της πόλεως ζημιοῖτο πολυ μὰλλον η ει τις ανδριάντας εργολαβοίη μη μεμαθηκὼς ἀνδριαντοποιεῖν. ολης 31o γὰρ της πόλεως εν τοῖς πολεμικοῖς κινδυνοις επιτρεπομενης τῶ στρατηγῶ, μεγάλα τα τε αγαθὰ κατορθουντος αυτοῖ καὶ τὰ κακὰ διαμαρτάνοντος εικος γίγνεσθαι. πῶς ουν Ουκ αν δικαίως ὁ του μεν μανθάνειν τουτο αμελῶν, του δε αιρεθηναιεπιμελόμενος ζημιοῖτος τοιαυτα μεν δη λεγων επεισεν aυτον 15 ελθόντα μανθάνειν. επεὶ δε μεμαθηκὼς ηκε, προσεπαιζεν η

'Aγαμεμνονα γεραρον εφη εἶναι, ουτω καὶ Oδε στρατηγεῖν

μαθὼν γεραρώτερος φαίνεσθαι; καὶ γάρ, ἄσπερ ὁ κιθαρίοιν μαθών, καὶ εὰν μη κιθαρίo, κιθαριστης εστι, καὶ ὁ μαθὼν

aQ ἰὰσθαι, καν μη ἰατρευy, ομως ιατρός εστιν, Ουτω καὶ Oδε ἀπο τουδε του χρόνου διατελεῖ στρατηγος ἄν, καν μηδεις αυτον εληται. ὁ δὲ μη επιστάμενος ουτε στρατηγος Ουτε

90쪽

επιστημονεστεροι των πολεμικῶν οῦμεν, λεξον ημῖν πόθενηρξατό σε διδάσκειν την στρατηγίαν. καὶ Oς, Ἐκ του αυτου, εφη, εις οπερ καὶ ετελευτα' τα γὰρ τακτικὰ εμε γε ε6 καὶ aλλ' ουδεν εδίδαξεν. Ἀλλα μην, εφη ὁ Σωκράτης,

τουτο γε πολλοστὸν μερος εστὶ στρατηγίας. καὶ γὰρ παρασκευαστικὸν τῶν εις τον πόλεμον τον στρατηγὸν εἶναι χρή, καὶ ποριστικὸν τῶν επιτηδείων τοῖς στρατιώταις, καὶ μηχανικὸν και εργαστικὸν και επιμελη καὶ καρτερικὸν καὶ io

ἀγχίνουν, καὶ φιλόφρονά τε καὶ ὐμον, καὶ ἁπλουν τε καὶ επίβουλον, καὶ φυλακτικόν τε καὶ κλεπτην, καὶ προετικὸν καὶ ἄρπαγα κώ φιλόδωρον καὶ πλεονεκτην καὶ ασφαλη κώεπιθετικόν, καὶ ἄλλα πολλὰ καὶ φυσει καὶ επιστημy δει τον

π0λυ γὰρ διαφερει στράτευμα τεταγμενον ὰτάκτου, ἄσπερ λίθοι τε καὶ πλίνθοι καὶ ξυλα καὶ κεραμος ἀτάκτως μενερριμμενα ουδεν χρησιμά εστιν, επειδὰν δε ταχθη κάτω μεν καὶ επιπολης τὰ μητε σηπόμενα μητε τηκόμενα, οἴ τε λίθοι καὶ ὁ κεραμυς, εν μεσω δε ar τε πλίνθοι καὶ τὰ ξυλα, ao ἄσπερ εν οἰκοδομία συντίθεται, τότε γίγνεται πολλοs ἄξιον 8 κτημα, οικία. Ἀλλα πάνυ, εφη ὁ νεανίσκος, ομοιον, ὼ Σώκρατες, εἴρηκας. καὶ γὰρ εν τῶ πολεμω τους ἀρίστους δειπρώτους τάττειν καὶ τελευταίους, εν μεσω δε τους χειρίστους, 9 Dα υπὸ μεν τῶν ἄγωνται, υπὸ δε τῶν ὐθῶνται. Ει μεν a5 τοίνυν, εφη, καὶ διαγιγνώσκειν σε τους aγαθους καὶ τους κακους εδίδαξεν ει δε μη, τι σοι μελος ὼν εμαθες; ουδε γὰρ εἴ σε αργυριον εκελευσε πρῶτον μεν και τελευταῖον τοκάλλιστον τάττειν, εν μεσω δε το χείριστον, μη διδάξας