Xenophontis Opera omnia

111쪽

πράττειν, τοῖς δε μη σοφους ου δύνασθαι, ἀλλα και εὰν ἐγχεῬῶσιν, ἁμαρτάνειν. επεὶ ουν τά τε δίκαια και τὼλλα καλά τε κὰγαθὰ πάντα ΟετI πράττεται, δηλον εἶνaι Oτι κώδικαιοσυνη καὶ η ἄλλη πὰσα αρετη σοφία εστί. μανίαν 65 γε μην εναντίον μεν εφη εἶναι σοφία, ου μεντοι γε τηνανεπιστημοσύνην μaνων ε νόμιζε' το δε ἀγνοεῖν εαυτὸν καιὰ μη οἶδε δοξάρειν τε καὶ οἴεσθαι γιγνώσκειν εγγυτάτω μανίας ελογίρετο εἶναι. τοῖς μεντοι πολλοῖς εφη, b μεν οι πλεῖστοι ἰγνοοῖσι, τοῖς διημαρτηκότας τούτων ου φάσκειν Io μαίνεσθαι, τοῖς δε διημαρτηκότας ἄν οι πολλοὶ γιγνωσκουσι

μαινομενους κaλε εάν τε γάρ τις μεγας ουτως οἴηται εἶναι γωστε κύπτειν τὰς πύλας του τείχους διεξιων, εάν τε Ουτως

ἰσχυρὸς ωστ επιχειρεῖν οικίας αἴρεσθαι η ἄλλω τω επιθεσθαιτων πὰσι δηλων οτι αδύνατά εστι, τοῖτον μαίνεσθαι φάσκειν, 15 τοῖς δε μικρὸν διαμαρτάνοντας ου δοκεῖν τοῖς πολλοῖς μαίνεσθαι, ἀλλ ωσπερ την ἰσχυρὰν επιθυμίαν ερωτα καλουσιν, ουτω καὶ την μεγάλην παράνοιαν μανίαν αυτοῖς καλεῖν. Φθόνον δε σκοπῶν, ο τι εἴη, λύπην μεν τινα εξηύρισκεν 8αυτὸν οντa, Οἴτε μεντοι την επὶ φίλων ἀτυχίαις οἴτε την 2o επ' εχθρῶν ευτυχίαις γιγνομενην, ἀλλα μόνους εφη φθονεῖν τοῖς επὶ ταῖς τῶν φίλων ευπραξίαις ἀνιωμενους. θαυμα ρόντων δε τινων εἴ τις φιλῶν τινα επι τy ευπραξία αυτουλυποῖτο, υπεμίμνyσκεν οτι πολλοὶ Ουτω προς τινας εχουσιν, ωστε κακῶς μεν πράττοντας μη δύνασθαι περιορὰν, ἀλλαa5 β0ηθεῖν ἀτυχουσιν, ευτυχούντων δε λυπεῖσθaι. TOBTO μεντοι

πάσχειν αὐτό. Σχολην δε σκοπῶν, τι εἴη, ποιοῖντας μεν τι τοῖς πλείστους 9ευρίσκειν εφη κώ γὰρ τοῖς πεττεύοντας καὶ τοῖς γελωτο 3ο ποιOfντας ποιεῖν τρο πάντaς δε τούτους εφη σχολάζειν 3 ἀρετῆ σοφία Reiske 4 σοφία; B 6 ἐνόμιζεν B a μὴ

112쪽

εξεῖναι γὰρ ai τοῖς ἰεναι πράξοντας τα βελτίω τούτων. ὰπὸ μεντοι των βελτιόνων επὶ τα χείρω ἰεναι Ουδενα σχολάζειν εἰ δε τις ἔοι, τοfτον aσχολίας αυτῶ Ουσης κακῶς εφη τοῖτο

Io Baσιλεας δε καὶ ἄρχοντας ου τους τα σκῆπτρα εχοντας 5εφη εἶναι Ουδε τους υπὸ των τυχόντων aιρεθεντας Ουδε τους κλγηρω λαχόντας ουδε τους βιασαμενους ουδε τους ε πατή- ΙΙ σαντας, ὰλλα τους επισταμενους ἄρχειν. 0πότε γάρ τις ὁμολογήσειε τ08 μεν ἄρχοντος εἶναι το προστάττειν ο τι χρὴ ποιεῖν, τοῖ δε δρχομενου το πείθεσθαι, επεδείκνυεν εν τε νηὶ Ioτον μεν επιστάμενον ἄρχοντα, τον δε ναύκληρον καὶ τους ἄλλους τους εν τη νηὶ πάντας πειθομενους τῶ επισταμενω, καὶ εν γεωργία τους κεκτημενους αγρούς, καὶ εν νόσω τους νοσοῖντας, καὶ εν σωμασκία τους σωμασκοῆντας, καὶ τους ἄλλους πάντας Οἶς υπάρχει τι επιμελείας δεόμενον, αν I5μεν αυτοὶ ἡγῶνται επίστασθαι επιμελεῖσθαι- ' εἰ δε μη, τοῖς επιστaμενοις Ου μόνον παροῖσι πειθομενους, ὰλλα καὶ ἀπόντας μεταπεμπομενους, οπως εκείνοις πειθόμενοι ταδεοντa πράττωσιν εν δε τaλασία καὶ τὰς γυνaικaς επε -

δείκνυεν ὰρχούσας των ἰνδρῶν διὰ το τὰς μεν εἰδεναι οπως 2o 12 χρη ταλασι0υργεῖν, τους δε μη εἰδεναι. εἰ δε τις προς ταῖτα λεγοι Oτι τω τυράννω εξεστι μη πείθεσθαι τοῖς ὀρθῶς λεγουσι, Καὶ πῶς ἄν, εφη, εξείη μη πείθεσθαι, επικειμενης

γε ζημίας, εάν τις τῶ ευ λεγ0ντι μὴ πείθηται; εν ω γὰρ ἄν τις πράγματι μὴ πείθηται τῶ ευ λεγοντι, Λμaρτήσεται δήπου, 2513 ἁμαρτάνων δε ζημιωθήσεται. εἰ δὲ φαίη τις τῶ τυράννωεξεῖναι καὶ ὰποκτεῖναι τον ευ φρονοῖντα, Toν δε ὰποκτείνοντα, εφη, τους κρατίστους τῶν συμμάχων οἴει ἀζήμιον

γίγνεσθαι ἡ ως ετυχε ζημιοῖσθαι; πότερα γὰρ ἄν μὰλλον

113쪽

Ἐρομενου δε τινος αυτὸν τί δοκοίη αὐτῶ κράτιστον ἀνδρὶ επιτήδευμα εἶναι, ἀπεκρίνατο Ευπραξία. ερομενου δε πάλιν εἰ και την ευτυχίαν επιτήδευμα νομίοι εἶναι, Πὰν μεν ουν τουναντίον εγωγ ἔφη, τυχην κώ πρὰ νε ηγ0υμαι' το μεν γὰρ μὴ ζητουντα επιτυχεῖν τινι των δεόντων ευτυχίαν O aι εἶναι, το δε μαθόντα τε καὶ μελετήσαντά τι ευ ποιεῖν ευπραξίαν νομίλ, καὶ οι τουτο επιτηδεύοντες δοκοfσί μοι ευ πράττειν. καὶ ἰρίστους δε κώθεοφιλεστατους εφη εἶναι εν μεν γεωργία τους τα γεωργικὰ 1o πράττοντας, εν δ' ἰατρεία τους τα ἰατρικά, εν δε πολιτείατους Ta πολιτικά τον δε μηδεν ευ πράττοντα οἴτε χρήσιμον Ουδεν εφη εἶναι οἴτε θεοφιλῆ. Ἀλλα μην καὶ εἴ ποτε των τὰς τεχνας εχόντων κώεργασίας ενεκα χρωμενων αυταῖς διαλεγοιτό τινι, καὶ τούτοις

15 ωφελιμος δεν. εισελθὼν μεν γάρ ποτε προς ΙΠαρράσιον τον ζωγράφον καὶ διαλεγόμενος αυτῶ, Ἀρα, εφη, A Παρράσιε, γραφική εστιν εικασία των ὁρωμενων; τα γουν κοῖλα καὶ

τα υψηλὰ κώ τὰ σκοτεινὰ καὶ τὰ φωτεινὰ καὶ τὰ σκληρὰ καὶ τὰ μαλακὰ καὶ τὰ τραχεα καὶ τὰ λεῖα κH τὰ νεαao καὶ τὰ παλαιὰ σωματα διὰ των χρωμάτων ἀπεικάζοντες εκμιμεῖσθε. Ἀληθῆ λεγεις, εφη. Καὶ μην τά γε καλὰ εἴδη ἀφομοιουντες, επειδὴ ου ράδιον ενὶ ἀνθρωπω περιτυχεῖν

ἄμεμπτα πάντα εχοντι, εκ πολλῶν συνάγοντες τὰ εξ εκάστου κάλλιστα osτως ολα τὰ σώματα καλὰ ποιεῖτε φαίνεσθaι.a5 LI0ι0ῆμεν γάρ, εφm Osτως. Tί γάρ; εφη, το πιθανώτατον καὶ ήδιστον και φιλικώντατον κώ ποθεινότατον καὶ ερασμιώτατον ἀπομιμεῖσθε τῆς ψυχῆς ῆθος; ἡ Ουδε μιμητόν εστιτ0υτος Πῶς γὰρ ἄν, εφη, μιμητὸν εἴη, ὼ Σώκρατες, ὁ μήτε συμμετρίαν μήτε χρῶμα μήτε AP συ εἶπας ἄρτι μηδεν εχει

114쪽

III. X

4 μηδε ολως ορατόν εστιν; Ἀρ' ουν, εφη, γίγνεται εν ἀνθρώπω το τε φιλοφρόνως και το εχθρῶς βλέπειν πρός τινας; Ἐμοιγε δοκεῖ, εφη. Oυκουν τοῖτό γε μιμητὸν εν τοῖς ἄμμασις Καὶ μάλα, εφη. Ἐπὶ δε τοῖς των φίλωνὰγαθοῖς καὶ τοῖς κακοῖς ομοίως σοι δοκουσιν ἔχειν τα 5 πρόσωπα οἴ τε φροντίροντες καὶ οἱ μη; Μα Δί' ου δῆτα, εφη επὶ μεν γὰρ τοῖς ἀγαθοῖς φαιδροί, επὶ δε τοῖς κακοῖς σκυθρωποὶ γίγνονται. Ουκουν, εφη, καὶ ταυτα δυνατὸν ue ἀπεικάζειν; Καὶ μάλα, εφη. Ἀλλα μην καὶ το μεγαλο

πρεπές τε καὶ ελευθεριον καὶ το ταπεινόν τε καὶ ἀνελευθερον Io καὶ το σωφρονικόν τε καὶ φρόνιμον καὶ το υβριστικόν τε καὶ ἰπειρόκαλον καὶ διὰ του προσωπου καὶ διὰ των σχη - μάτων και εστωτων καὶ κινουμένων ανθρωπων διαφαίνει.

Ἀληθῆ λέγεις, εφη. Oυκοῆν καὶ ταυτα μιμητάς Και μάλα, εφη. Πότερον ουν, εφη, νομιοις ήδιον ὁρὰν τους ἀνθρώ- 13πους δι ων τὰ καλά τε κὰγαθὰ καὶ αγαπητὰ ήθη φαίνεταιὴ δι ων τὰ αισχρά τε καὶ πονηρὰ καὶ μισητά; Πολὴ vh

ΔΓ, εφη, διαφερει, ω Σώκρατες.6 Πρὸς δε Κλειτωνα τον ἀνδριαντοποιον εισελθων ποτε καὶ διαλεγόμενος αυτω. τι μέν, εφη, ἁ Κλείτων, καλοὶ οἴς Io ποιεῖς δρομέας τε καὶ παλαιστὰς καὶ πυκτας καὶ παγκρατιαστάς, ὁρω τε καὶ οἶδα ὁ δε μάλιστα ψυχαγωγεῖ διὰ τῆς Jψεως τους ανθρωπους, το ζωτικὸν φαίνεσθαι, πῶς τουτο7 ενεργάζη τοῖς ἀνδριὰσιν; επεὶ δε ἀπορων ὁ Κλειτων ου ταχυ ἀπεκρίνατο, Ἀρ εφη, τοῖς των ζώντων εἴδεσιν et εἰπεικάρων το εργον ζωτικωτέρους ποιεῖς φaίνεσθαι τους ανδριάντας; Καὶ μάλα, εφη. Oυκουν τά τε υπὸ των σχη - μάτων κατασπώμενα καὶ τἀνασπώμενα εν τοῖς σώμασι καὶ τὰ συμπιερόμενα καὶ τὰ διελκόμενα καὶ τὰ εντεινόμενα καὶ τὰ Λνιέμενα ὰπεικάζων ὁμοιότερά τε τοῖς ὰληθινοῖς καὶ so8 πιθανώτερα ποιεῖς φαίνεσθαι; ΓΙάνυ μεν ουν, εφη. Tδ δε

115쪽

III. καὶ τὰ πάθη τῶν ποιούντων τι σωμάτων ἀπομιμεῖσθαι Ουποιεῖ τινα τερψιν τοῖς θεωμενοις; Εἰκὸς γοῆν, εφη. οἰκοῖν και των μεν μαχομενων απειλητικὰ τὰ Ομματα ὰπεικαστεον,των δε νενικηκότων ευφραινομενων η ἄψις μιμητεας Σφόδρα

εργα τῶ εἴδει προσεικάρειν. Πρὸς δε Πιστίαν τον θωρακοποιον εἰσελθών, επιδείξαντος 9αυτοῖ τω Σωκράτει θωρακας ευ ειργασμενους, Νη την πιραν, εφη, καλόν γε, ω ΓΙιστία, το ευρημα το τὰ μεν 1o δεόμενα σκεπης του ὰνθρωπου σκεπάζειν τον θώρακα, τα ις

δε χερσι μη κωλυειν χρῆσθαι. ἀτάρ, εφη, λέξον μοι, ω ΙΟ

ω Σώκρατες, ευρυθμοτερους ποιῶ. Tον δε ρυθμόν, εφη, i5 πότερα μετρω ἡ σταθμῶ ἀποδεικνύων πλειονος τιμας ου γὰρ δη ἴσους γε πάντας ουδε ὁμοιους οἶμαί σε ποιεῖν, εἴ γε ἶρμόττοντας ποιεῖς. Ἀλλα νὴ Δί εφη, ποιῶ ουδεν γὰρ μελος εστι θώρακος ἄνευ τούτου. Oυκουν, εφη, σώματά II γε ανθρώπων τὰ μεν εἴρυθμά εστι, τὰ δε ἄρρυθμας Πάνυ ao μεν οῖν, εφη. Πῶς οῖν, εφη, τῶ ἀρρύθμω σώματι ἁρμόττοντα τον θώρακα εἴρυθμον ποιεις; mσπερ καὶ ἁρμόττοντα, εφη ὁ ἁρμόττων γάρ εστιν εὐρυθμος. Δοκεῖς μοι, εφη ὁ ΙΣΣωκράτης, το εἴρυθμον ου καθ' εαυτο λεγειν, αλλὰ προς τον χρώμενον, ωσπερ αν ει φαιης ασπίδα, ω αν ἁρμόττy, 25 τούτω εἴρυθμον εἶναι, καὶ χλαμύδα, καὶ τὰλλα ωσαύτως εοικεν εχειν τὼ σὼ λόγω. ἴσως δε καὶ ἄλλο τι οὐ μικρὸν 13αγαθὸν τῶ ἁρμόττειν πρόσεστι. Δίδαξον, εφη, ἁ Σώκρατες, εἴ τι ἔχεις. 'Hττον, εφη, τῶ βάρει πιεζουσιν οι ἁρμότ

3o μεν γὰρ ανάρμοστοι δε ολοι εκ τῶν ἄμων κρεμάμενοι δε καὶ

116쪽

III. X

ἄλλο τι του σώματος σφοδρα πιέροντες δυσφοροι καὶ χαλεποιγίγνονται οἱ δε ἁρμόττοντες, διειλημμένοι το βάρος το μεν υπὸ των κλειδῶν καὶ ἐπωμίδων, το δ' υπὸ των ἄμων, τοδε υπὸ του στηθους, το δε υπὸ του νώτου, τὸ δε υπὸ της γαστρός, ολίγου δεῖν ου φορηματι, ἀλλα προσθηματι ἐοίκασιν. 514 Εἴρηκας, εφη, αυτὸ δι οπερ ἔγωγε τὰ εμὰ εργα πλειστου ἄξια νομίζω εἶναι. ενιοι μεντοι τους ποικίλους και τους επιχρυσους θώρακας μὰλλον ονοῖνται. Ἀλλα μην, εφη, εἴ γε διὰ ταυτα μη ἁρμόττοντας ονοῖνται, κακὸν εμοιγε Is δοκοῖσι ποικίλον τε καὶ επίχρυσον ονεῖσθαι. ἀτάρ, εφη, Io του σώματος μη μενοντος, ἀλλα τοτε μεν κυρτουμενου, τοτε δε ὀρθουμενου, πῶς αν ἀκριβεῖς θώρακες ἁρμόττοιενς Ουδαμῶς, εφη. Λεγεις, εφη, ἁρμόττειν ου τους ἀκριβεῖς, ὰλλα τους μη λυπουντας εν τη χρεία. Aυτός, εφη, τουτολέγεις, I Σώκρατες, καὶ πάνυ ὀρθῶς ἀποδέχy. 15XΙ Γυναικὸς δε ποτε ουσης εν τy πόλει καλης, η ονομα ην Θεοδότη, και οἴας συνεῖναι τῶ πείθοντι, μνησθέντος αυτης τῶν παροντων τινὸς καὶ εἰπόντος οτι κρεῖττον εἴη λόγου τὸ κάλλος της γυναικός, καὶ ζωγράφους φησαντος εισιέναι πρὸς αυτην ἀπεικασομένους, οἶς εκείνην επιδεικνυειν ἐαυτης Ioοσa καλῶς ἔχοι, Ἱτέον αν εἴη θεασομένους, εφη ὁ Σωκράτης ου γὰρ δη ἀκουσασί γε τὸ λόγου κρεῖττον ἔστι καταμαθεῖν. καὶ ὁ διηγησάμενος, Ουκ αν φθάνοιτ , εφη, ἀκολουθοῖντες. 2 ουτω μεν δη πορευθέντες πρὸς την Θεοδότην καὶ καταλαβόντες ζωγράφω τινὶ παρεστηκυῖαν ἐθεάσαντο. παυσαμένου 25

δε του ζωγράφου, 'sa ἄνδρες, εφη ὁ Σωκράτης, πότερονημὰς δει μὰλλον Θεοδότη χάριν ἔχειν, οτι ημῖν τὸ κάλλος ἐαυτης ἐπέδειξεν, η ταυτην ημῖν, οτι ἐθεασάμεθα; αρ' εἰμεν ταυτη o φελιμωτέρα ἐστὶν η ἐπίδειξις, ταυτην ημῖν 3 χάριν ἐκτέον, εἰ δε ημῖν η θέα, ημὰς ταυτy; εἰπόντος δε 3Q

117쪽

μεν, πλείω ώφελήσεται ἡμεις δε ήδη τε ἄν εθεασάμεθα

επιθυμουμεν α λασθaι καὶ ἄπιμεν υποκνιθόμενοι κώ ὰπελθόντες ποθήσομεν. εκ δε τουτων εἰκος ημὰς μεν θεραπευειν,5 ταυτην δε θεραπευεσθαι. καὶ ἡ Θεοδότη, Νη Δύ, εφη, ει τοίνυν ταῖθ' Ουτως εχει, εμε αν δέοι υμῖν τῆς θέας χάριν εχειν. εκ δε τουτου ὁ Σωκράτης ορῶν αυτήν τε πολυτελῶς 4 κεκοσμημένην καὶ μητέρα παρουσαν αυτy εν εσθῆτί τε καὶ θεραπεία ου τy τυχουσy, καὶ θεραπαίνας πολλὰς καὶ ευειδεῖς 1o καὶ ουδε ταυτας ὴμελημένως εχουσας, καὶ τοῖς ἄλλοις την

οἰκίαν ἀφθόνως κατεσκευασμένην, Εἰπέ μοι, εφη, ἁ Θεοδότη, εστι σοι αγρός; Ουκ εμοιγ εφη. Ἀλλ' ἄρα οἰκία προσόδους εχουσα; Ουδε οἰκία, εφη. Ἀλλα μὴ χειροτέχναι τινές; οὐδε χειροτέχναι, εφη. ΙΠόθεν ουν, εφη, τα επιτή- i5 δεια εχεις; Ἐάν τις, εφη, φίλος μοι γενόμενος ευ ποιεινεθέλy, ουτός μοι βίος εστι. Νη τὴν πιραν, εφη, ἁ Θεοδότη, 3 καλόν γε το κτῆμα καὶ πολλῶ κρειττον se οἰῶν τε καὶ αἰγῶν καὶ βοῶν φίλων αγέλην κεκτῆσθαι. ἀτάρ, εφη, πότερον τῆ τυχy επιτρέπεις, εάν τίς σοι φίλος ἄσπερ μυια ao πρόσπτηται, ὴ καὶ αυτή τι μηχανας Πῶς δ' αν, εφη, εγω 6 τουτου μηχανὴν ευροιμις Πολὴ νὴ Δί', εφη, προσηκόντως μὰλλον δε αι φάλαγγες οἶσθα γὰρ ὼς εκεῖναι θηρῶσι ταπρος τον βίον ἀράχνιοι γὰρ δήπου λεπτὰ υφηνάμεναι, ὁτι αν ενταυθα εμπέσy, τουτω τροφὴ χρῶνται. Και εμοι γῖ5 ουν, εφη, συμβουλευεις υφήνασθαι τι θήρατρον; ου γὰρ δὴ ουτω γε ἀτέχνως οἴεσθαι χρὴ το πλείστου ἄξιον ἄγρευμα, φίλους, θηράσειν. ουχ ὁρας οτι καὶ το μικρου ἄξιον, τους λαγῶς, θηρῶντες πολλὰ τεχνάθουσιν; οτι μεν γὰρ τῆς 8

νυκτος νέμονται, κυνας νυκτερευτικὰς πορισάμενοι, ταυταις

3Q αυτους θηρῶσιν οτι δε μεθ' ημέραν ἀποδιδράσκουσιν, ἄλλας

118쪽

κτῶνται κυνας, αιτινες, ' αν εκ τῆς νομῆς εις την ευνην ἀπελθωσι, τy ο ν αἰσθανόμεναι ευρίσκουσιν αυτους' οτιδε ποδώκεις εἰσιν ἄστε καὶ εκ του φανερου τρεχοντες ὰποφευγειν, ἄλλας αυ κυνας ταχείας παρασκευάζονται, Da κατὰ πόδας ἁλίσκωνται οτι δε καὶ ταυτας αυτῶν τινες εἰποφευγουσι, δικτυα ιστὰσιν εἰς τας ατραπους, y φευγουσιν, 9 D εις ταυτα εμπίπτοντες συμποδίωνται. Tίνι ουν, εφη,

κυνος κτήσy, ὁστις σοι ἰχνευων μεν τους φιλοκάλους καὶ πλουσίους ευρήσει, ευρὼν δε μηχανήσεται οπως εμβάλy IoIO aυτους εἰς τα σα δίκτυα. Και ποια, εφη, εγω δίκτυα ἔχω ς Ἐν μεν δήπου, εφη, καὶ μάλα ευ περιπλεκόμενον, το σῶμα'εν δε τουτω ψυχήν, ct καταμανθάνεις καὶ ῶς αν εμβλεπουσαχαρίοιο καὶ ὁ τι αν λεγουσα ευφραίνοις, καὶ οτι δεῖ τον μεν επιμελόμενον αγενως υποδεχεσθαι, τον δε τρυφῶντα 15 ἀποκλείειν, καὶ ἀρρωστήσαντός γε φίλου φροντιστικῶς επισκέψασθαι καὶ καλόν τι πράξαντος σφοδρα συνησθῆναι

καὶ τῶ σφοδρα σου φροντίβοντι ολy τp ψυχὴ κεχαρίσθαι

φιλεῖν γε μην ευ οχ' οτι επίστασαι ου μόνον μαλακῶς, ὰλλα καὶ ευνοῖκῶς καὶ οτι αρεστοί σοί εἰσιν οι φίλοι, οἶδ' stooτι ου λόγω ἀλλ' εργω ἀναπείθεις. Μὰ τον Δι , εφη hΙΙ Θεοδότη, εγὼ τούτων ουδεν μηχανῶμαι. Και μην, eφη, πολυ διαφερει το κατα φυσιν τε καὶ ὀρθῶς ἰνθρώπω προσφερεσθαι. και γαρ δη βία μεν ουτ av ελοις Ουτε κατάσχοις φίλον, ευεργεσία δε και ηδονὴ το θηρίον τουτο ἁλω - 23 Ia σιμόν τε και παραμόνιμόν εστιν. Ἀληθῆ λεγεις, εφη. Δει

τοίνυν, εφη, πρῶτον μεν τους φροντίζοντας σου τοιαυταὰξιουν, οῖα ποιουσιν αυτοῖς μικρότατα μελήσει, επειτα δεαυτὴν ἀμείβεσθαι χαρι ομενην τον αυτὸν τρόπον Ουτω γαραν μάλιστα φίλοι γίγνοιντο καὶ πλεῖστον χρόνον φιλοῖεν 3ο

119쪽

ΙII. Xi καὶ μέγιστα ευεργετοῖεν. χαρίζοιο δ' αν μάλιστα, εἰ δεο- I3μένοις δωροῖο τα παρὰ σεαυτῆς ὁρας γὰρ οτι καὶ των βρυ - μάτων τα ήδιστα, εὰν μέν τις προσφέρη πρὶν ἐπιθυμεῖν,αηδῆ φαίνεται, κεκορεσμένοις δε καὶ βδελυγμίαν παρέχει,3 εὰν δέ τις προσφέρy λιμον ἐμπ0ιήσας, καν φαυλότερα st, πάνυ ἡδέα φαίνεται. Πῶς ουν αν, ἔφη, εγὼ λιμὸν εμποιεῖν Ι4των παρ' ἐμοὶ δυναίμην; Εἰ vh Δι , ἔφη, πρῶτον μεν τοῖς κεκορεσμένοις μήτε προσφέροις μήτε υπομιμνήσκοις, ἔως

αν τῆς πλησμονῆς παυσάμενοι πάλιν δέωνται, ἔπειτα τους 1o δεομένους υπομιμνήσκοις ως κοσμιωτάτy τε ομιλία και τῶ

μὴ φαίνεσθαι βουλομένη χαρίβεσθαι καὶ διαφευγουσα, ἔως av ὼς μάλιστα δεηθῶσι τηνικαῖτα γὰρ πολυ διαφέρει τὰ αυτὰ δῶρα ἡ πρὶν ἐπιθυμῆσαι διδόναι. καὶ ἡ Θεοδότη, Tί ISουν ου συ μοι, ἔφη, ἁ Σώκρατες, ἐγένου συνθηρατὴς τῶν 1s φίλων; Ἐάν γε νὴ Δι, ἔφη, πείθyς με συ. Πως Ουν αν, ἔφη, πείσαιμί σε; Ζητήσεις, ἔφη, τουτο αυτὴ καὶ μηχανήσει,εάν τί μου δέν. Εἴσιθι τοίνυν, ἔφη, θαμινά. καὶ ὁ Σω- I6κράτης ἐπισκώπτων την αυτοῖ ἀπραγμοσύνην, Ἀλλ', ω Θεοδότη, ἔφη, ου πάνυ μοι ράδιόν ἐστι σχολάσαι καὶ γὰρ ao ἴδια πράγματα πολλὰ καὶ δημόσια παρέχει μοι ασχολίαν εἰσι δὲ καὶ φίλαι μοι, H οἴτε ημέρας ουτε νυκτὸς ἀφ' αυτῶν ἐάσουσί με ἀπιέναι, φίλτρα τε μανθάνουσαι παρεμοῖ καὶ ἐπωδάς. Ἐπίστασαι γάρ, ἔφη, καὶ ταυτα, ΙΤΑ Σώκρατες; Ἀλλὰ διὰ τί οἴει, ἔφη, Ἀπολλόδωρόν τε23 τόνδε και 'Aντισθένη ουδέποτέ μου ἀπολείπεσθαι; διὰ τί δὲ καὶ Κέβητα καὶ Σιμίαν Θήβηθεν παραγίγνεσθαι;

ευ ἴσθι οτι ταυτα Ουκ ανευ πολλῶν φίλτρων τε καὶ

επωδῶν καὶ ἰυγγων ἐστί. Xρῆσον τοίνυν μοι, ἔφη, την I8ἔυγγα, ἴνα επὶ σοὶ πρῶτον ἔλκω αυτήν. Ἀλλα μὰ Δί 3o ἔφη, ουκ αυτὸς ἔλκεσθαι προς σὲ βουλομαι, αλλὰ σὲ 0ς εμὲ πορεύεσθαι. Ἀλλα πορευσομαι, ἔφη ' μόνον

120쪽

υποδεχου. Ἀλλ' υποδεξομαί σε, εφη, αν μη τις φιλωτερα

εχεις, ω Ἐπίγενες. καὶ ο ς, Ἱδιώτης γάρ, εφη, εἰμί, ὼ 3Σώκρατες. ουδεν γε μὰλλον, ἔφη, τῶν εν λυμπία μελλόντων ἀγωνίρεσθαι η δοκεῖ σοι μικρὸς εἶνΠι ὁ περι της ψυχῆς προς τους πολεμίους ὰγων, δν Ἀθηναῖοι θήσουσιν,2 οταν τυχωσις καὶ μην ουκ ολίγοι μεν διὰ την του σώματος καχεξίαν ἀποθνyσκουσί τε εν τοῖς πολεμικοῖς κινδυνοις καὶ Ioaἰσχρῶς σωρονται πολλοὶ δε δι αυτὸ τουτο ρῶντες τε ἁλίσκονται καὶ ἁλόντες ὐτοι δουλευουσι τον λοιπὸν βίον, εὰν ούτω τυχωσι, την χαλεπωτάτην δουλείαν ἡ εις τὰς ἀνάγκας

τὰς ἀλγεινοτάτας εμπεσόντες και εκτείσαντες ενωτε πλείωτων υπαρχόντων αυτοῖς τον λοιπὸν βίον ενδεεῖς των ἀναγ- 15 καίων ἄντες και κακοπαθοῖντες διαθῶσι πολλοι δὲ δόξαναισχρὰν κτῶνται διὰ την του σώματος αδυναμίαν δοκοῖντες

3 ὰποδειλιὰν. ἡ καταφρονεῖς των επιτιμίων τῆς καχεξίας τουτων, καὶ ραδίως αν οἴει φερειν τὰ τοιαῖτας καὶ μηνοῖμαί γε πολλω ραω και ἡδίω τουτων εἶναι li δει υπομενειν ao τον επιμελόμενον τῆς του σώματος ευεξίας. ἡ υγιεινότερον τε καὶ εις τἄλλα χρησιμώτερον νομίοις εἶναι την καχεξίαν τῆς ευεξίας, δε των διὰ την ευεξίαν γιγνομενων καταφρονεῖς ἰ4 καὶ μην πάντα γε τἀναντία συμβαίνει τοῖς ευ τὰ σώματα εχουσιν ἡ τοῖς κακῶς. καὶ γὰρ υγιαίνουσιν οι τὰ σώματα 25ευ εχοντες καὶ ἰσχυουσι καὶ πολλοὶ μεν διὰ τουτο εκ τῶν πολεμικῶν αγώνων σύρονται τε ευσχημόνως καὶ τὰ δεινὰ πάντα διαφευγουσι, πολλοὶ δε φίλοις τε βοηθοῖσι καὶ την πατρίδα ευεργετουσι καὶ διὰ ταῆτα χάριτός τε ἰξιοῖνται καὶ δόξαν μεγάλην κτῶνται καὶ τιμῶν καλλίστων τυγχάνουσι 3o καὶ διὰ ταῖτα τον τε λοιπὸν βίον ήδιον καὶ κάλλιον δια-