장음표시 사용
101쪽
es ne malitia mutaret illius inteluctum, atque adhune sensum e.
ter apertinentia.. Verum ex ipsomet S. Augustino evertitur cavillus in Cardinalem Authorem contortus, nam S. Doctor eodem lib. 3. Cap. I o. fusius describit illum errore Uincentii Vidioris aiens is No- li Credere, nec dicere, nec docere de infantibus, qui prius- is quam renascantur in Christo praeveniuntur Occiduo, scri- is pium esse: Raptus est, ne malitia mutaret intellectum illius, is aut noctio decipereι animam ejus , propter hoc properavit deis medio iniquitaris illum educere. flacita enim erat Deo anima, ,, ejus , ct consumatus in brevi expiavit tempora Anga , si visis esse catholicus. Hoc enim ad illos omninis non pertinet, is sed ad eos potius, qui baptizati, & pie viventes diu non perri mittuntur hic vivere,. non annis, sed sapientiae gratia con-M sumati. Iste vero error , quo putatur, hoc de parvulis an-ri tequam Bapti Zentur morientibus esse dictum,ipsi 1acrosanctori lavacto intolerabilem facit iniuriam, si parvulus , qui bapti-ri ZatuS rapi poterat, propterea prius rapitur, ne malitia mutet, , illius intellectum, aut ne fictio decipiat animam ejus, quas iuri eodem Baptismo haec esse malitia credinur, O io, qua in pejus is muteturio decipiatur, si non ante rapiatur. Deinde quoniam is Placita erat Deo anima ejus proeeravit de medio iniquitatis ,, illum cducere, ita ut nec paululum remoraretur. ut quod in ,, eo praedestinarat, impleret, sed contrasuam praedestinationem is facere maluit tanqua estinaus, ne quod ei placuerat in non ba- is pii Io,exterminaretiar in Baptismo, tanquam moriturus infans,, ibi pereat. quo currendum es cum H ne pereat. Quis ergori haec verba seripta in libro Sapientiae de parvulis sine Bapti-- smate mortuis dicta esse Crederet ,diceret, scriberet, recitaret, is si ea sicut oportuerat, cogitaret 8,
Ex hinc claret, jure 1 S. Augustino reprobari, quod omnia illa verba Sapientiae simul accepta enuncientur de ipsis infantibus. Hoc enim idest totus, & integer Contextus eorumdem verborum ad inos OMNINO non pertinet, idcirco S. Doctor in aliis duobus locis ab Adversario obiectis squamvis utrobiqui Paucissimis verbis praefatum errorem contrahat Copulative aC- Cipit eadem verba, scilicet, O caetera. quae in eam sententiam in Sapientiae libro Ieguntur , item , atque ad hunc sensum caetero pertinentia. Porro nullatenus dici potest, quodamma parvuli
102쪽
Baptismo non tincti sit Deo placita, & quδd ille infans in eo st
tu occumbens consumatus in brevi expleverit tepora longa. Quamobrem SBndratus vocat eos infantes culpae paternae reos
O non expiatos, eulpa originali aspersos,preeato originati obstriactos, privatosjustitia originali, gratia, atii ue donis sepernaturatibus, alleritque tuos non esse beatos, eorumque naturam appellat propria conditionesiabdam, ac peccatricem, divinique
amoris indignam i ac proinde illis attribuit dumtaxat haec prima. verba ejusdem textus Sapientiae. Raptus es ne malitia mutaret
Buine tum ejus, istudque praesertim defluis in delium verum ossa Pronunciat, de quibus audivimus supra tum Lesiuim docentem,
quod longe maxima pars eorum, si ad aetatem veniat et, in eandem damnationem i ncidiiset, & ipsi met magnopere so Deo o strictos sentient, quod per i lis tantorum malorum exempti fuerint; tum Arriagam icribentem, quod omnes illi infideli uin filii agnoscunt, se non solum proximam capacitatem inser ni habuisse, sed certe dammndos fuisse de facto, si vixissent tu. paulo antea Mustum m idem conseirantem . Immb Ssondratus eadem Sapientiae verba commode extendere posset ad omne&infantes absque Baptismate mortuos, quos ut rete jam reero- hos Deus magno favore prosequitur, si eos ex hao viti rapiat sene diuturno vitae decursu malitia plurimorum peccatorum per sonalium mutaret in deterius inteIlectum eorum,ipsosque deiiceret ad gravissima gehennae tormenta.
Expendenda quoque sedu lo est ratio, propter quam S. Doctor redarguit Uincentium Uictorem ea Sapientiae verba appli- Cantem praefatis infantibus, videlicet, qua tu eodem Baptismo b c esse molitia eredatur, Ofictio, qua in pejus mutetur, se δε-cipiatur, fi non ante rapiatur, item, ita ut Deus faceret Contra suum decretum praedestinationis festinando eos insantes rapere, ne quod ei placuerat in non Biaptizato, exterminaretur in Ba pti υ , tanquam moriturus infans ibi pereat, quis currendum escum illo ne pereat. Haec autem sunt Prorsus absurda, & ridicula. Unde S. Augustinus, qui ea Sapientiae verba loc. cit. Coar inire videtur ad eos tantum, qui Baptizari, O pie viventes diis non permittuntur hse vivere, non annis, sedSapientiae gratia consumatia nihilominus lib. I. de Civit. Dei cap. a 8. disserens de.
alta Dei providentia is qua recte consultum est illissae minis. is quas Deus peruiuit, Barbaris vi opprimi, inquit, vel in is jam,
103쪽
,, jam luperbiebant, quod turpem nullius essent pasi contactiuri vel sortasse inde elatae fuissent, si nec violentia hosti uessentis oppressae, non eit ablata ipsis castitas in aniauo residens, quod is Dei graiiae tribuendum, sed humilitas pers uasa. quae est mari'gnum bonum, ibriue utitur Doctor gratiae iisdem verbis S M Piuluiae q. sicut , ait, quidam morte rapti sunt, ne malitiari mutaret Huellectum earum . ita quiddam ab istis vi raptum D est, ne Prosperitas mutaret modulliani earum Quamvis deri aliquibus ipsarum immediate iubdat quod cum de carne tua turpem nullius essent perpessae contactum jam superbiebant. - Rursus idem Augustinus super psal. SI. alsignans plures ra- tiones , cur Deus iaepenumero non exaudiat preces homi is num , haec habet is Quid enim petinaS Z. . . . Ego, Inquis,
is petebam vitam iiiii mei, quid mali petebam p nihil mali pe- tebas, sicut tu sentiebas . Nam quid, si ille raptus est,
is ne malitia mutaret intellectum illius Θ Sed peccator, in-M quis, erat, ct ideo Volebair. Cum vivere, ut corripere M tur. Tu volebas eum vivere. ut melior elset. Quid, siri Deus noverat, si viveret, pejorem suturum. Unde ergo nostiri quid illi prodesset, mori an vivere8,, Uides hic, ab Augustitio usurpata ea Sapientiae verba indefinite, & uni ver taliter tum de puerιs, qui quandoque peccato inquinati sunt, ut accidit de illo filio in exemplum adducto, ubi etiam S Doctor indicat, esse Dei misericordiae adscribendum, quod quis cum paucioribus peccatis decedat; tum de illista intius, quamvis in supel biae crimen jam prolapsis. Ait gratiam altorum Criticorum aucupemur, producendo in medium Doctores eadem Sapientiae verba insantibus absque Baptismo defunctis adaptantes. In dispunctione Notae proxime
superioris excepimus verba Didaci de BacZa asserentis una cum Alcuino Deum beneficu extitille erga pueros Sodomoru,quod raperentur in brevi a vita, ne malitia mutaret eorum intellectu,&ut levitis an futuro cruciemur Teophilus Raynaudus in Misces i. Philolog. Opusc.de vitae, ac mortis humanae terminis puncto i s. num. 1 8. Cui titulus: Parvuli obeuntes inexpiati Providentiam noniadunt is Qui nullo actuali peccato, inquit, inquiis nati sunt, sed tamen sordent originali,quibus stamen vitae iuc- ,, Ciditur, priusquam expientur , aut etiam expiari possint, Cu-
ri jusmodii abortivi, & qui absconditi non viderunt lucem
104쪽
is &e. Etiamsi non peccarint, praenoscuntur tamen peccaturi, o si vita suppeteret, ut bene exponit Alphonsus Curiel. Sap. q. is ad illu captus est, ne matitia sec. non quod demerita Condi- tionaliter praevisa moverint Deum ad vitae breviationem in ,, Poenam talium demeritorum . . Sed motus sola mi bonitate obstare voluit sceleribus, in quae praevidit mituros cum suo is graviori damno.&aliorum pernicie, si vitam sortirentur lon-M giorem. Tantum ergo abest, ut justitia Dei,ac providentia cri-M minationi jure patere possit ob breves vitae terminos his peris sonis, quae nihil peccarunt constitutos, ut potius optimὰ deis tuis mereatur Deus vitam succidens, cujus ulterior prolonis gazio cum majori eorum damnoconjungeretur. Sine piaculo omitti non possunt verba haec Cornelii Mussi Episcopi Bito tini morum, & sapienti et fama celeberrimi ad hane thesim in Paucis illustria , quibus tergiversationem omnem sepsit - Justiis tia, &misericordia De inquit in eap. s. epist. ad Rom. simulis inciunt, ut aliqui infantes in utero moriantur. Justitit quia ,, dem enim exigit, udfilius perditionis intereat, misericordia is vero ,.ut Citisti me, ne peccata peccatis adiiciens gravius jamis torqueatur juxta ill ud Sap. . Raptus es,ne malitia mutaret in- is tellectum ejus.
Istorum ergo Doctorum ita mihi Censorem interpellare fassicum S. Augustino lib. a. conta Iulian. cap. ro. appende βο- tentias. Nolo ese plures, ut eas te pigeat numerare, Ied non funil es, ut eas dirigneris appendere, im is sum tam graves, ut te videam sub earum onere laborare . Compertissimum exinde fit, Eminentus. Authorem 1am, Alegittimo sensu pro insantibus ante Bapti sinum ereptis, sicque a peccatis ahi libas quampi
rimis, & ab aeterni ignis poena l ubducta s usurpaste ea prima du-
taxat Sapien. verba ab. illis Scriptoribus haud poenitendi nominis eandem in rem pronunciata . atque adeo nil novum, & antea inauditum a Ssondrato obtrusum esse, neque sacrarum Pa sinarum oracula fuisse Neo novo, Quodam modo expIicata, Sad proprios sensus contra regulam Concit. Tridentini detorta, ut eidem Notator pluridi, depraesertimii,sua conciusione im
105쪽
Qui solo originali tenetur dici non potest Delta desere
re . . . . Si ergo DeuS neminem deserit, nisi dusertus, . quomodo in illo praedestinationis decretorio momento, & in quo summa rerum incommutabiliter vertitur, tot
hominum myriades deseruit, ab eis non desertus, hoc est nullo eorum Peccato, demeritoque praeviso 8 pag.
senum est, hoc essatumAugustini, Deus neminem deserit, ni- - si prius deseratur , intritigi de pe everantia adultorum imissilia am accepta, a qua non excidunt nis per propriam votantatem , ct peccatac alia: quod expressesigni cat Concit. Trident. est. o. ae si cat. cap. ii. ubi ait, Deus su gratia justiscatos .non deserit, ni ab eis prius deseratur.
BErnardus Guyard ex prarularissimo OrdineΡraedicatorum Doctor Parisiensis , & Christianissimo Regia Consiliis, &
Concionibus in opere, cui titulus. Discrimina inter doctrinam Domi ficam, O Iansentanam edito Lutetiae anno Ios s. lib. 2. quaest. 4 art. I. testatur, illud dictum Augustini, Deus neminem deserit, ni prius deferatur intelligi a Jan senio I prensi de der lietione quantum ad gratiam habitualem ; Nam fi deseri ionem Dei scribit Jansenius tom. 3. lib. 3. C. I9. apud eundem TheOlogum, quaesit actuatis gratiae subtractione , pectare voverimus, nimis enormiter ab Aquini mente discedunt, qui sud eiparad xum, se quidem postquam per Adami lapsum in sutum damnatio-. xiis, ct irae Dei praecipitati sumus, imponere volunt is Contem is dunt tamen aliqui, pergit Guyardus. Concit Tridentinum is non loqui de habituali, alii vero sic, sed non cum alterius ex-ri Clusione. Hac tamen contentione salvus abire non potestri adversarius Jan senius, nam qui, Deum non prius hominem is deserere, quam ipse ab homine deseratur, de subtractione
106쪽
- utriusque a Ili tum habitualis, trim actualis contendunt,
is Iprensem in sensibiliori parte vulnerant, quandoquidem is apud illum de solo auxilio actuali controversia est. De utriuo que tamen subtractione sermonem et se volunt Thom istae, itari ut doceant, Deum nullum deserere subtrahendo ab eo siveis gratia habituale, sive actualem, quin prius Deum deseruerit is Et mox refert pro auxilio actuali, &gratia habituali Johannem
S. Thoma l. par.quaest. I9. dist. s. ita respondentem ad authoritatem Oncit. TIidentini is Ad alias ponderationes Conciri lii, quod Deus non deest, nisi homines ei defuerint, dicimusis propositionem et se verillimam, & ver incari tum de gratii ha- is bituali sanctificante, tum de actuali auxiliante, quatenus Deo us de se paratus est semper auxiliantem gratiam dare, & perinis ficere opus suum, quod incaepit, nisi per nos steterit,& nisio prius saltem in genero causae materialis recedamus is Subiungitur postea Alvarea de auxit. d. s8. n. 7. M Si carentia auxi- lii efficacis consideretur ut est simplex negatio , prius intelis ligimus, Deum non dare auxilium efficax, quim hominem is peccare, si autem consideretur ut privatio seu poena peccati, is prius intelligimus, hominem peccare, seli velle persistere in is peccaco, quam Deum non dare auxilium ei fico ad vitandumis peccatum; nec eit inconveniens, quod idem respectu ejus
is dem secundum diversam rationem sit prius, & posterius ,, Ecce AlvareZ , subiungit ibidem Guyardus, axioma, de quori eliquaestio, etiam de subtrahtione auxilii ac ualis intelligit. M supponendo semper dari illi auxi lium sit Sciens, subtrahi auri tem efficax, quod est etiam actuale is
Praeteret illud proloquium Augustini sic exponit Rapliaet
Aversa Clericorum Regularium Minorum Generalis I. par. quaest. 23. sec. 2. A Augusti ius, inquit, voluit respondere adri id, quod sibi imponebatur, voluntatem Dei esse, ut Chriri stiani, qui cadunt, calvi esse nec velint, nec possint. Et in- is quit, ipsos quidem peccatores nolle salvari, & dum sunt in het C voluntate, non posse salvari, sed tamen in hanc despe- rationem non ex Dei voluntate cecidisse, redditque ratio- , nem, quia Deus neminem deserit, nisi prius deseratur: Ubiis plane sensus est, Deum non excludere quemquam a salute. nisi prius ipse renuat salvari , . Concilium vero Tridentinuita explicatur ab Andrea Duvallio Doctore Sorbonico in trach.
107쪽
s gde gratia Q. s . art. 6. is inamvis Concilium Tridentinum sessiri 6. cap. II. quando inquit, Deum neminem deserere, nisi pri-A hs homo eum deserat, de auxilio suiscienti loquatur, hoc ta- ,, men non eit intelligendum de toto vitae hominis spatio. qua-- si Deus, postquam aliquis istinet euin deseruit , eum reliquo, vitae suς tempore deserat, di auxiliis sussicientibus destituat, ,, sed de singulis vicibus, in quibus Deus excitantem gratiam
M consert, tunc enim ea vice, qua homo eam renuit, Deus eam is subtrahit, ita tamen, ut aliis momentis, seu vicibus miseri- ,, Corditer eam offerre non desinat, dc ideo intellectus, & vo- ,, luntas obcaecatorum,&induratorum piis illustrationibus,&is motionibus allici non destituat. dicunturque obcaecati, &is obdurati potius ratione esse tus, quam ratione mediorum. is quia, scilicet, de sacto non con vertuntur, licet Deus ad con is versionem suillatenter eos moYeat is
C A terum si generalius ea verba accipiantur, tam eertum est, omnes in Adam Deum deseruisse, quum omnes in Adam ροα casse. Cum itaque Deus ab em, qui selo originali levetur, deserat , hoc ect, ex praevisionepeccati originalis in massa perditionis relictum damnat, non ilium deserit antequam deferasur, sedab eo prius desertus es, tum in Adamo, in cujus Linbis fuit, tam etiam
quando primum earnali generatione in peccatis conreptus culpam originalem contraxit A Universumgenus humanum urtiiι Augu-
smus, iam justo judicio divino in apostatred radice damnarum
is es, ut etiamsinultas inde Meraretur, nemo rem posset Dei via is tu perare justitiam is Enchiriae cap. 99. Non simus ingrati, inquit idem S. Pater Duod secundum placitum voluntatis suae is tam multos tiberat miseracors Deus, de tam debita perditione, is ut sitiae neminem liberaret, non esset inlusus, ex uno quippeis omnes in condemnationem non injus judicati sunt ire se ustam, lib. de rino perseverantiae cap. 8 .similia habet pluribus aliis in locis S. Doctor, quibus e diametro opponuntur . quae bla ad minuendum , vel potius ad tolundum de medio peccatum originale
asseruntur. Diuitigod by Cooste
108쪽
αι nus lib. de unitate Ecclesiae,, Corruptores vocans, & in is terpretes falsos, qui extrema Ponerent, & media praeteriis rent, partim memores, & partim subdole non recordantes,ri scindentesque unius caeituli sententiam, ut ipsi ab Ecclesiit, scissi erant is Quid nobis pronunciandum de Censore, qui a d impingendam religiosillimo, ac doctilia mo Cardinali immanem accusationem sublati de medio peccati originalis quod est ipsa ea fundamenta subvertere, uti advertit S. August in iis lib. s. contra Iulianum cap. z. ipiemet sustulit de medio delatae propositionis verba Authoris, quibus clarissime producebat in
messium peccatum Originale ab Adamo commissum, & a singulis ejus posteris contractum Z Nonne frontem omnem decoxit Censor, adversus quem merito intorquere pollet Ssendratus haec verba magno Augustino contraJulian. lib. q. cap. 8. jactauta: Redde verba mea , se vanescet calumnia tua, repone suis locis, quae dixi, ut appareat de re tantst, qu/bus abs te fraudibus desputetur Quisnam autem tollit de medio peccatum Originale, uitliponit in medio verba illud dilucide explicantia, an qui eadem veroa de mediocalumniose subtrahit 8 Verba autem ab Autho rem medio potita. & a Censore insidiose de medio detruneatassint is Homo peccatum originale non facit, sed ab alio factum is contrahit potius, quam Committito, Quemadmodum S. Augustinus lib. r. contra fecundam responsionem Juliani cap. 48. dixerat ,, Aliena sunt, sed paterna sunt, at per hoc jure semiis nationis, atque germinationis, & nostra sunt ,, Et S. Thomas supra adductus o Puer labor Vit Vitio alieno quantum adri causam, quia pe atum ab alio traxit, laboravit tamen vitio,, proprio, in quantum a primo parente eulpam contraxit se Fas mihi modo sit cum S. Augustino lib. a. cit cap. 18s. loqui: H, Fovea Vulpeculae ex utraque parte conclusa est, non est qui is intret ut latear, aut si jam ibi latebat, non est qua exeat , ut
Pro diluenda verb Nota Censoris attendendum opportuni hocce monitum S. H dari i lib. . de Trinitate. Intelligentia dictorum ex causis est assumenda dicendi, quia non sermoni res, se
109쪽
to in id unum stre inae incumbit, ut verba ista Apostoli ad Rom.
s. Dicit enim Scriptura Pharaoni , in Re ipsum excitavi te, ut ostendam in te virtutem meam, ergis cujus vult miseretur, O que Duo indurat a Jansentariis cavillis vindicet , eaque pro indu 1 Pag. 79. Usque ad Ios. quo solet ingenii acumine, & sermonis nitore illustrat. Ex pluribus namque textibus scripturae, &S- Augustini luculenter demonstrat, Deum neminem deserere nisi deleratur ab homine per impedimenta a voluntate Deo vo- Canti opposita; obdurationem, S caecitatem non ex Dei voluntate, sed hominis actuali culpa, liberoque arbitrio provenire se Propriam obdurationis Pharaonis caulam ipsius malitiam, &avaritiam fuisse, non autem defectum gratiae, aut divinam voluntatem, atque adeo totam obdurationi S caulam in malitiam,
di voluntatem humanam referri etiam ex illa parte, qua Deum Permittentem, & non impedientem 1 pectat. Deinde in pagina a Censore notata Sson iratus ex verbis Si Augustini, vel S.Cq1arii.Arelatentis pergit explicare causam illius obdurationis, ct excaecationis peccatoris adulti, inquiens; Deum non defer Ue hominem, ni prius ab homine deseratur per peccatum, videlicet , actuale; & excipit peccatum Originale a causa hujusmodi desertionis, immediate 1 ubiungens, uo se de originali intestigatur , cum nemo hoc careat, fru is poneret Augustinus discrimen inter eos, qui Deum deserunt, ct eos, qui non de erunt, cum mo peccato originali careat; ut taceam ilium, qui se originali. renetur, dici non pose Deu1get deserere, cum ire peccatum hoc faciat ,sed ab atiosactum contrahat potius, quam committat. Non negat itaque simplicitur, SabiOlute Author, quod homo per Peccatum originale Deum deserat, sed dumtaxat affirmat, hominem per peccatum originale non deserere Deum ex propria. malitia, & voluntate, ex qua tantum provenit ejus obduratio, i inmo in verbis immediate subnexis Smiadratus videtur declarare universaliter, & indefinite reprobos a gloria non excludi, nisi aliquo peccato prie viso, quo Deum deleriterint; Priὰs ergo , inquit, quam peccata hominum praeviderentur. Aque quanta ex parte Dei fuit, nemo desertus, nemo exclusus, nemo reprobus. Cum autem inter reprobos plurimi sint ob solum peccatum originale gloria exesus . illi, quantum ex parte Dei fuit, non fuerunt delerit,exclusi, & reprobi, nisi postquam praevisum fuit eo-Tum Originale peccatum, quo in Adamo Deum deseruerint.
110쪽
mamvls autem, sicut ex contextu elucet, ibi loquatur Scriptor dumtaxat de reprobatione adultorum, ut in dispunctione quintae Notae animadversum est, attamen, si illa propositio praecisuconsideretur ab aliis divulsa, nil obstat, quo minus sensum a nobis modo explicatum reddat Propterea videndus omnino est Ssondratus pag s9. I σ3. I 8 I. ubi idem Augustini dictu in in eandem sententiam e sterc.
Ast vim facit Censor in hoc verbo Apostoli ad Rom. s. Verc.
I 2. In Adam omnes peccaverunt, proinde haud dedignetur germanam ejus dicti expositionem excipere a S. Augustino lib. 2. Oper. impers, C. I 8s. Quamvis enim, inquit, peccatum illudis primum , atque unum, quod per unum hominem intravit in is Mundum, commune sit omnium, propter quod dictum est, M in quo omnes peccaverunt , tamen sua propria parvuli peccatari non habent ., Unde dixerat lib. I. ejusdem operi S cap. 37. ,, is Sic autem aliena sunt originalia peccata propter nullu in ei
H nostrae voluntatis arbitrium, ut tamen propter originiS Con ,, tagium eise inveniantur &nostra. M Id totum autem expres
sit Sion iratus, cum plura bi praecipue pag. 48. illos infantes absque Baptismo mortuos vocavit, puteoae cu*ae reos, ct nou expiatos , item cum ibidem dixit, quod Deus aluit omnium hominum sortem ex merito demeritoqueprimi hominis pendere,, & demum pag sa. Cum ad haec verba Apostoli in eodem cap. s. ad ROm Sicut per inobedientiam unius peceatores constituti sunt AE multi, subjunxit ,, Ubi vides, idem Apostolo esse, omnes, quodia multos. Quod si Adamas omnes perdidit, Christus vero no,, Omnes redemit, sequitur fortius peccatum Adami ad perdeo dum, quam Christi languinem ad .redimendum fuisse, sicqueri non erit verum illud Apostoli: ubi abundavit delictum Jupem is abundavit gratis sec. M His addendus locus S. Hilarii egregius quamvis esse nusquam hodie in ejus operibus inveniatur , .ut observant Theologi Lovanienses in annotationibus ad S. Augustinum, sed leguntur in Commentariis Ambrosiastri inscriptis ad illud cap. s ad Romanos. a S. Augustino lib. 4 ad Bonifacium cap. 4 his verbis conceptus, , Sic S. Hilarius inteulexit quod scriptum est, tu quo omnes peccaverunt ait.enimis manifestu in Adam omnes peccasIe, quasi in massa, ipse enimis Per Peccatum Corruptus. Omnes quos genuit, nati sunt subis Peccato. Haec scribens Halarius sine ambiguitate common