장음표시 사용
71쪽
is quam viventes, & destituti gratia Dei per actualia peccatari ineruissentri Salmeronem leuatus est Requesumus in opusc. i. Theologic. de statu parvulorum 1ect. a. ia 38. So6. clarii si me eam sententiam prosellus. Aliis congerendis in hanc rem Authoribus supersedemus, tum quia Censor nullam authori in
ratem, aut rationem adversus hanc doctrinain adducit , tum
quia ad depellendam novitatis notam pro mille testibus itant Mullus , & Salmeron ; siquidem de primo testatur Uuadingus in syllabo Scriptorum ordinis Minorum ex Michaele ab litell,, Quod doctrinam de justificatione in ordinem redegit. fendit, determinavit in Eoncilio Tridentino cum audito
Tum admiratione tanta . ut Patres caeteri uno ore omnes diis cerent, Spiritum Sanctum mirabili modo in eo fuisse opera- is tum, , Proinde innumeris, Samplissimis elogiis ejus eximia pietas, S spectatissima sapientia a Cardinalibus, Episcopis, aliasque Scriptoribus cocvis locupletillime cumulata fuit. Item Alphonius Salmeron S. Ignatu Loyolae Socius Synodo Tridentinae sub Paulo III. , Julio II. , & III. , ac Pio IU. Pontilicius Theologus interfuit , ac pollea undecim volumina in evangelia, & quinque in reliquam scripturam omnium cruditorum plausu excepta Conseripsit. Mentem vero,& germanum 1 ensum Concilii I ridentim potius ab utroque hoc Patre ejus dein Synodi, quam a Censere haurire praeliat Ucrum adhuc enucleandus est textus ille Salmeronis, in quo insinuat duplicem redemptionem liberativam, & praeservativa, S ex doctrina Eminentiis. Ssondrati in opusc. de Innocentia vindicatis . nu. 2. emedullandus,, Sciendum igitur, inquit, , inibi Stondratus, licut duplex est medicina, praeservativa, Sis curativa, ista, quae malum tollit, postquam evenit, illa, quaeri impedit, ne eveniat, duplicem uise redemptionem liberatiri vam, & praeservativam. Redemptio praetervativa non sup- is ponit Peccatum, sed debitum tantum, aut potentiam peccanis di, sicut medicina praeservativa non supponit actualem moris bum, sed tantum periculum morbi. Hujus vero redempti Q- nis praeservati vae, S in sacris Literis, & in Patribus, & in Le- ,, gumlatoribus, ac ipso D. Thoma frequentillima est memoria. Nam Ecclesiastici i8. is Ante languorem adhibe medicinam. Si is adhiberi potest medicina ante morbum, cur non redemptiori ante peccatum, e indulgentia, ante culpam Z Imo quanto
72쪽
., melior, & optatior est medicina, quae morbum impedit, qua ,, quae ex ellit, ita tanto melior est redemptio, quae peccatum M praevenit, quam quae sequitur. Sic psal. 43. dicitur ciui re- ,, demisti David de gladio maligno, hoc est Goliathi, & tamen
,, nunquam huic David succubuerat, imo vicerat, sed pericu-M lum 1uccumbendi erat, nisi custodiretur, recidiiset, nisi tene- ,, retur, &haec est optima redemptio, quae casum avertit. Et is S. Paul. ad Ephes. s. Redimentes tempus, quia dies mali sunt; ri non quod tempus semel amissum revocari possit, sed quia po-M test caveri, ne amittatur. Et psal. 8s. Eruisti animam meam ex inferno inferiori, non quod David eo aliquando de- , venerit, sed quod venisset, ni Deus prohiberet . . . Ad senis sum scripturae loquuntur Patres S. Augustinus sup . Genes. is adiit, Major gratia impenditur illi, ei conservatur innocen
,, tia ἰ quam cui remittitur eulpa. Et S. Bernardus sem. LI.
, sup . Cantica, Angelos fuisse redemptos Sanguine Christi, nonis a peccato , quod commiserunt, sed ab eo , quod possent com-- mittere. Item S. Augustinus in psal. 8s. Liberauit te ab egriri tudine, non in qua eras, sed in qua futurus eras. Et lib. I. is Consess. c. I. Gratiae tuae deputo quaecumque non feci mala, is se omnia mihi dimissa fateor, quae ιe duce non feci. Ideo am- ,, plius te diligat, quι se videt peccatorum laqueis non implicari ,, is Et in I sinati C. ex quibus causis redit dicitur Melius eis in ., tacta jura servari. , quam pia causiam vuIneratam remedium ., quaerere. Ubi Glossa. Melius es, inquit, morbo occurrere, ,, quom praesentem repeture. & l. I. C quando liceat unicuique εἶ., Melius es in tempore occurrere, quam post tempus vindicare.
is quit, ponere , quod quilibet personaliter redemptione Christi,, indieat, non solum ratione naturae , Iiberari autem a malo ,
., vel a debito ab solos non potes, nisi qui debiιum incurrit, ues in is morbum inelit: unde dimisso debitorum Luel liberatio a malori intestigi non potes , saliquis fine debito, vel immunis ὰ malo
is nascatur. Uides hic, S. Thomam admittere redemptionem,ri quae non a malo liberet sed tantum a debito malum.incurrendi , quae est ipsa redemptio praeservativa Hucusque Eminentiss. S&ndratus. Ut igitur aliquis redimi dicatur, sufficit, illum contrahere debitum peccati ; cum autem infantes absee Baptismo praematuri morte abrepti incurrerint ex pecca
73쪽
to originali debitum peccati actuadis, quo multipliciter se comtaminarent, si vitam protraherent in hoc statu naturae lapsae, quemadmodum ex Salmerone , & aliis gravissimis Doctoribus uictum est, idcirco praeservatio a peccatis actualibus ost ingens Dei beneficium illis pueris ex meritis Christi obveniens, per- nussa a Deo praepropera morte , postquam parvuli nullum Pe
Catum Committunt. Haec autem , ne Calumniae pateant, ita
dicta intelligantur, non ut parvuli illi dicantur redempti redeptione praeservativa concessi Beatissimae Virgini praeservatae ab omni prorsus peccato originali, & actuali, quod stultissimum est, sed utpraecise ostendatur, praeservationem a peccatis adt alibus fui ite in illis pueris consideratis in statu reprobationis i gens Dei beneficium. Ex his omuibus comperi et Censor, nullum liac ab Eminen. Authore novum,&antea in Ecclesia Dei non auditum,fuille traditum ; Tridentinum autem ab ipso Censore allatum ibi loquitur specialiter de beneficio justificationis, ut videre est in ipso illius tertii capitis titulo, & in verbis immediate post sequentia
DFinde a seritur, beneficia illa, quae pueris cum peccato origia nati decedentibus tribuuntnr, gratiamsufficientem,quae adultis confertur, O qua vitam aeternam consequi possunt, in itis partibus antecellere, imo se i gloriae caelesti certa ratione praeferri: quod quamsit absurdum , se primis fidei ebristianae principiis eo crarium perDpatet. Qu)d verispueri Dei beneflcio e medio tollatur priusquypeccaris se obstringant, id Iamdudum obcopi Aphri-eani pro stri in Sardiniam relegati in epistola L noica adversus Pelagianos reIecerunt his verbis, , Non es dicendus aliqua Dei bo- is nitateraturae impietati praereptus, qui assue usi cationis grata ita mortuus impiorum conserato es deputatus.
DIS PUNCTIO. TExtus epistolae ab Episcopis Aphris conscriptae ad rem praesentem no facit nam prςter dicta in responsione ad quartam notam, Praesules illi tenebant, parvulos cum solo origin
74쪽
l i morientes ratesque poena damni f& sensus damnari, quam Poenam comitantur perpetui actus odii, &blasphemiae in Deum
Per totam aeternitatem, quod longe alienum e it a sententia Si orati. Pariter, ut i Plumet Censor fatetur, haec epistola syn dica Praesulum Aphrorum conscripta fuit advors,s PelagianOS: isti autem, ut egregie demonstrat ex variis authoritatibus S. Augustini, ex uiorum Patrum Eminentiss., ac Sapientasse. Cardianalis Norisius in Vindiciis Augristinianis cap. 3. f. s. parvuloSabique Baptismo mortuos ita Dei beneficio futurar impietati Praereptos assirmabant, ut iidem fruerentur extra regnum Dei it aeterni, veluti secunda quadam felicitate, seu, ut loquitur S..Augustinus lib. I. Oper. impers cap. I 3 2., in aliquo loco secundae felicitatis, seu quasi medio loco inter infernum, & re gnum caelorum , a quo errore cum toto caelo distet doctrina cardinalis Auctoris, idcirco incassum ejusdem epistole synodicae anchoritas in ipsum Contorquetur. i Prima vero censurae pars altiori indagin digna est, docum ea a Censore tu sequenti nota magno apparatu promoveatur, ac quaesto fuco obducatur, ibidem accurath expendctur, & non
uno tantum modo diluetur. Cum autem In causa eorundem
parvulorum mentionem faciat Notator de gratia suffcienti, &1ubaudierim, non nullis nigro theta inuri , quod S fondratus tradit pag. 48. sci licet, parvulis absque Baptismo decedentibus nunquam Deum aeternam vitam voluisse, &istos ad alium fi-vem, classemque Providentiae pertinere, exopto mihi l benigni isimo Leetore ignosci, si aliquantisper via digressus explicandum obiterli11cipiam dictum illud Authoris, ratus me minitiis deflectere consilio in harum notarum dispunctione pri fixo, videlicet , expediendi etiam aliasalicujus momenti cissicultates , quas ab aliis Censoribus in eodem libro Cardinalis Mondrati notatas comperillam. Quo circa ex ipsa Authoris doctrina duplex ad eam propositione explicatio Rippetit. Αltera ex eadem pagina citata 48. , ubi ei et . eos pueros Volum late divina antecedente esse ordinatos ad regnum caeleste, sed ab hoc exclusos voluntate consequente carentiam baptismatis qua voluntate nunquam Deus ipsisqternam vitam voluid eo locatosque esse inter beatos, ct simpliciter miseros, ut loquaamat S. Bonaventura in dispunctione notae Contra quartam
75쪽
a64 , eos innocentiam personalem , quae scilicet, peccatis astitatibus opponitur , illibatam conservare, &. in eum statum bonorum naturalium tranSserri, quem β i. ex Angelico DO-ctore deseri eierat, & in hoc sensit illos infantes ad alium finem, classemque Providentiae attinere, recte dici potest. Altera responsio desumitur ex eo, quod Author propendere videtur in sententiam traditam a Da laco Rui disput. m. de Pr*deilinat . ieci. 3. , qui docet, voluntatem Dei antecedentem Plenam, & quantum ex parte sui est euicacem qua vult salutem omnium adultorum, & eorum parvulorum, qui salvantur, quaque Piaestat Omiara , quae requiruntur ex parte Dei, ut sortiatur ellectum, dc solum deficit cooperatio voluntatis humanae non extendi ad plurimos parvulorum . quibus est impossibile bapti Dana, Pro quo Deus non raro directa voluntate . atque providen tia praedes init impedimenta plurima; Unde seae i. adducit Augustinum pluribus in locis tradentem. quibusdam pueris esse Impossibile applicare remedium talutis,&eam impossibilitatem non Pro Venire ex demerito, vel culpa parentum, sed essedi posita n ex divina Providentia juxta inscrutabilia Dei judicia. quod etiam innuit Gonetus disp. s. de reprobatione art. s. aia 1erens pro eadem opinione grau illimos Theologos, S antea art. q. dixerat, eos parvulos speciali Di vinae providentiae subjacere. sic pro illis, quantum ex parte Dei est, este insti tutum baptisma, S per merita Christi quoad suilicientiam obtenetum. Similiter Tneophi ius Raynaudus in opusc de vitae.&mortis humanae termini Spunc. is. Ia. 2 o. non im Probat hanC opinionem, Pro qua stare tradit Gregorium in I. dict. q6.8uest 1.,i UasuuCLI. Par. dis '. 96. c. 2. . &Becanum l. Par. tracti H C. et s. quaest. 8.quibus ad innus Did cum Alarcon in Complutenti Collegio Soc. Jesu Theologiae primarium Prosessorem, Regii Supremi Sonatus S. Inquisitionis Censorem&C. tracti . de Praede DXinat. dis P. S. C. s. n. 22. . ubi concedit, quod nec Christus Dominus voluit illis parvulis salutem pleni, S essicaci voluntate , sed tantum voluntate quadam si plici concedente, &Praebente media generaliter sufficientia. nam ipse quidem mortuus est pro omnibus, qui tentis erat Omnium una Causa communis, proquamissus est a Deo Redemptor. Veramq; omnium naturam in se ipso suscepit, & pro omnibus se obtulit Patri
qui noluit suo justo judicio omnibus per illum remedia iussi
76쪽
ptisma secundum se, nec aliud est remedium in evangelica sese pro expiando originali infantium. dc nullo ex his modis Chria itus sui e Redemptor damonum, pro quibuS mortuus non est . i
P Rius ὸ medio tolluntur , quam peccatis se ab ingam, aspraeservemur, ne jucturam invocem ae jacrant, quibus satis verte Agni cat Author , se nultam peccati orginatis maculam in pueris ante Baptismum agnoscere, uιisi a stinen Nui.
DIS PUNCTIO. E A Censoris verba calumniosa sunt, ct meram impost urani
Continent ἰ quippe per eas voces prius P medio ι tantur iquam peccatis se obstringant , evidenter importantur Peccara personalia, dc saeualist, quibus homines obstringere se dicuntur , Cum adulum rationis perveniunt. Si enim infantes illi 1upponantur iam nati in peccatu originali, non tOIunor de medio, priusquam peccato originali sint obstricti, prolude dici non pollant praetervara . ne Jacturam innocenti naturalis. quam nunquam habuerunt, faciant, sed ne ammittant inno- , Centiam personalem, quam in altera parte allatae propoli t ionis a Censore insidiose interpolatae ut vidimus Eminentiis. Ruthor explicat pes carentiam peccatorum actuallum, atque adeo clarissimo iupponit, nou itare simul innocentiam naturalem Cupeccato Originali. Parvulos illos Baptismaterici adhuc expiatos pluribi, S. Augustinus innocentes vocat is Illos , inquit, lib. H I. Contra Julianum cap. 6. Innocentes merito nuncupa- ,, mus secundum id, quod ait Apostolus, nondum natos nihilia egissu boni. sive mali , Et lib. I. de peccatorum merit. , & Lqmiis cap. 3s, H Sine propria voluntate ullum vitae propriae is potest esse peccatum, ninil mali commiserunx infantes , quiis propter hoc vocantur ab omnibus innocentes is Item serm. I. de verb. Asostoli is Ecce infantes in suis utique operibus in ,, nocentes sunt, nihil secum. nisi quod de mimo homine tr M mrunt die. H.S Barnardus AbbasIerm. 67. in Cantic. is Et tri gitat insana auri tum gratiae, quia vim patitur a naturi, Cla . , H a mat
77쪽
- mat innocentia misera &c.,, S. Rernardinus Senensis io m. 2.1em. 64. in sabbatho in albis is In tertio loco superiore stantri animae puerorum non baptizatorum innocentium a proprio peccato ri Cardinalis Cajetanus in a. a. D. Tho m. quaest. Io 6. art. a. de illi innocentia personali ait is Eam esse secun-M dlim startem, scilicet a peccatoactuali tantum, in quo sensuri appellamus Innocentes parvulos occisos ab Herode in Christinativitate Novissime Conten mus differt. a. depec . originali c. a. scribit,, S Augustinum non parum laborasse in concilianda Divini justitia cum puerorum nullius adhuc
NOTA. Longe Alter de bissentiunt n. Patres, . Concilia , totos; Moisis
, quae per magnum illud inobedientiae peceatum , quo Adamusse, totamque posteritatem obstrinxit, docet, pueros nondum per Baptismum renatos esse subpote te diaboti, atque ejus capti-. vos, silios irae, vasa contumetiae, idque aperte demonstrant exor-rismi, ct exsu sationes, quibus a primis usique faeculis in administrando Baptismi Geramento utitur Sacerdos. quippe exsufundo luparvaeum ait: Exi Diritus immunde, se da loeum Spiritui Samcto; qu)d etiame resedesinit Concilium Tridentinum Fest . s. depecc, originali can. 7. declarans is Adamum per tensam praeva- is ricationis incurrisse eum morte captivitutem sub ejus potestate, is qui mortis.deinde habuis imperium, hoc est, Diaboli, quae uti-M que poena ad omnes eos pertinet, qui caFnali generatione υσri dem ciapa participessiunt.
HAEc autem, quae de potestate Diaboli in parvulos, de exorcismis,& extunationibus a Ministro Baptismi adhiberi sol vis obiiciuntur, jamdiu exsuflavit Doctor Angelicus, ut videre est apud Carolum adi Amumptione in Funiculo triplici, funicui.
z. g. . num Io 6. & I 7. ubi ex D.Thoma tradit, parvulos sub Potestate Daemonis remanere, quamdiu. manet macula peccati originalis , & reatus poenae ei proportionatae , & tamen eos
Per exorcismos liberari a potestate Diaboli quoad aliquid,
78쪽
quantum, scilicet, ad hoc, quod non praestent impedimentum Sacramento suscipiendo, & si absque Baptismo occumbant, eos remanere sub potestate Diaboli quantiim ad maculam peccati originalis, & poenae damni ei proportionatae, secundum quod, detinentur in loco, ubi sunt tenebrae gloriae, & gratiae. Liberatur tamen per ordinem Divinae justitiae a poena sensus omnique animi tristiti L De quo ordine justitiae ita scribit S. Doctor quest. s. de malo art. a. ad s. Instat ut urae vitae ignis, ct alio b usmodi activa inter quae etiam Diabolus quamvis libere agens ob ea
dem ratione comprehenditur) nou agunt in animas, aut in corpo ra hominumfecundum nec statem naturae. Et in a. dist. 23. q. a. art. I. ad 3. dicit, , Virtute naturae agentis, sed magis lecun-
- diim ordinem Divinae justitiae, quia ille status est recipiendiis pro meritis. Unde cum Divina justitia non exigat, quod pue-- ris, qui cum solo originali peccato decedunt, poena sensus debeatur, nihil ab hujus inodi acti vis tales patientur', 'Qnod si illorum infantium poena est omnium mitissuria omniunq; levi sima, ut pro certo, & indubitato habuit S. August natis, illi pueri non pollunt vexari, dc affligi 1 Diabolo in aeternum sine spe liberationis, cum hoc non possi non esse poeuu gravissima.
Infantes Baptismo non tineti ad a Iiquid, quod ipsa vita.
aeterna melius sit, destinantur. Pag. 14. lin. 22.
Licet Deus parvulos sine Baptismo decedentes ad casesto gloriam non admiserit, alio tamen, multoque majori beneficio affecit, quod illi ipsi longe caelo praetuli lsent,& nos quoque, si electio daretur ia multo majoris pnetii, quam Caelum duceremus P . . . , Quid ergo conqueri de Deo pollunt, aut quid ipsis male fecit, si noni - quidem Caelo, sed alio beneficio donavit, quod multo praestantius Caelo est, quodque, & ipsi, & omneu sapientes, si potestas eligendi daretur, longe Caelo pr ferrent Θ Pag. Iao. lin. io. N ω
79쪽
gnani assertio,, super omnia Din bona, comitura ur, inquis, A tiliarius comment . in Mach. cap. a 6. qui in Det glorigis coiis- , , , ciuur, qua mhissit uti r quod melius sis. Certe datur beatorum injurium, ac piarum clarium tissensuum videtur atiquia commania. si, quod cuusumque competatioms praetextu aeternae vitae, ac causi gloriae praeie ιuria μα eurm, 3 nquit Augustistus . circa se parvulos,quim gravissmos craciatvisne Siacramenta ch utia- na pietatis ex roni, eo en tio cogitanda es, quibus in peris G damnatio praepqrusa es ' vis. a d. . I .
aVi in reseremiis Scriptorum dictis aliqua alicubi vident,
nec considerant, quae alii S in lOCl Sexplicatius pro verita te tractuntur, merito ab hnastasio dinaita lib. inscripto Hrae Dux cap. I 3. vocantur mon 'li ψ Quidni utroque oculo captus dicendus erit Cenior, qui eodem in loco Authoris unum. rotundis characteribus ex pretium non vidit 8 In primi ex propositionibus hic delatis, sublata est de medio hiee parentne sis ut postea dicemus qua scriptor aperte appellat alia loca tanquadeclarativa doctrinae, quam ibi tantum innuit. In dispunctione notae proxime superioris accepimus , S. Chrysostomum insensu a Cardinali SsOndi ato in locis citatis intento, Cen 1 ore execrato ceu novo, & inaudito, ac communi Christianorusensui contrario explicantem homil. io incapo epist ad Rom. verba ham Apostoli. Optabam ego ipse anathema esse a Chriso pro fratribus meas. Horum verborum expositionem a Chrysolio mo traditam non nullis displicuisse intinuat S. Pater is dico meri sane fugit, inquit, quae a me dicuntur ca vobis & nova, & incredibilia videri. Veruntamen nisi obturbaveritis, ea sta- tim enitar aperta reddere, nec enim simpliciter dixit, quaeri dixit, sed quoniam omnes dicebant, Deumque incusabant se Parisbrmiter contra sententiam Cardinalis Ssondrati exclamat
Censore is Nova, & inaudita, & communi Christianorum sonis sui repugnans assertio i Si dicta litic si Apoliolo advocationem hac ratione commodavit Chrysostomus),, Tan9uam: ' ., iiii
80쪽
ri infirmiora te conturbanu, rem considera, non solum quod ,, separatum se esse vellet, sed &causam, propter quam vellet, is ac sum demum, quasi ea, quae oculis cernuntur. videbis i l-- lius. magnitudinem dilettionis . . . nam nisi Caulam eXaml-
unaverimus, &Heliam homicidam dicemus. & Abraham nois homicidam ibi uin, sed filii perculsore in . Itemque ila Phi-
, , nees,dc Petrum Caedis acculabunus, nec de ipsis.1Olum san- δε elistaed & de ipso rerum universarum Deo, quisquis regulamri hanc minime observaverit, multa ablurda luipicabitur, ut norit igitur hoc accidat, litice in omnibus, &caulam,&consilium, ,, S occasionem . Somnia,sactorum defensione a nobis fui cc-M Pta, in unum componentes, ita demum res ipsas examinemus. A Quod & nunc de beata hac antina iaciendum nobis est . Aequillimo Chrysostomi documento obtemperans loca ab Eminen . Authore in prima propositione indicata, quae tria iunet integre & fideliter luc describam , ut clarissine, ulucea .me Scriptoris, cui Censor pectum mum nefaS inePta prorSUS,&ri'
dicula imponit Primus locus extat in pag -ου ri Pamitos quod attinet, qui sine Baptismo decedunt, caelesti quidem regno,
, , qui P Pe paIernae culpae reos, nec expiatos exclusit, notac M. Clusit tamen naturalibus bonis. & a peccato propterva it, aeternoque lupplicio, quo si adoletecrent, Punipiadsierant , is quae tamen magna pol tio irinoris, S gratiae eli, cum Gla prae- , , lematio a peccato pluris valeat, maiorisq; prelis sit, qua ui re
gnum ipsum caeleste,quo si ipsis optio daretur, Carere vellent, is quam peccatD in volui. Non ergo neglecti dici possunt, quiri tanto bono donati sunt. tantoq; malo liberati,, Alter locus jacet in pag. I 2 o. & adducitur: a Censore cum lasecunt in medio, quae suis verbis replenda est.., Id vero, inquit, is beneficium fuit, quod sato praematuro abreptos innocentiae is sitae perionalis securos reddidit, e quam plurimis peccatis is tum venialibus . tum mortalibus,ac pretientissimis, tali nitis
que peccandi periculis subduxit, quibus procedentibus annibri certissime implicandi eram. addicendique perpetuis gehenori nar incendiis iuxta illud Sapientiae 4. Raptus es ne malitia m is raret inreuessam ejus , quod prauhrtim de filiis inficelium ve- rii sinum est.'Hoc vero innocentiae personalis donum. &im-ti muni satis a pe aio tantum est, ut ipsi parvuli millies into ca-M rere malint, qum vel uno peccato involui, nullulque Chri-ol ,. stia-