장음표시 사용
161쪽
is pctis, jam gratiam petendi habes Mon ergo petis ut detur,
is led datur ut petas . . . sed quoad maJorem Hatensionem, se is vorem, dc perseverantiam, etiam ip1a gratia orandi postillais tur, sic enim cum Ecclesia precamur. Actiones nostras q/-ri sumus Domine Oc. His ergo. quae nemini Uesunt, & major, i, ac perleverantior orandi lpiritus S proximum auxilium Deiis ad legem implendam obtineri pollunt. Primis ergo illis pre is cibus, quorum facultas Dei liberalissimo dono omnibus pecia catoribus praesto est, duo petimus, Oppordianum, videlicet, is auxilium Dei clum ad omnem orationem quam opportet ii is milem, fiducialem, ac perseverantem elle, tum ad omnem ,, operationem honestam, & salutarem.
Hanc doctrinam postea confirmat Scriptor testimoniis SS. Augustini, Gelasii Papae, & Doctoris Angelici; in propositioin
ne autem delati Aut norem loqui tantum de illa gratia minus Perfecta, ejusdem verba modo allata, & alia plura variis in locis Posita evincunt. Quandoque etiam docet, gratiam orandi sup- Ponere fidem . sic pag. 22 s. asteri illud Jacobi p. postulet autem inside nihiIi sitans; S cum Doctore Angelico a a. quaest. 83. art. 16. ait ibidem Orationem habere vim merendi a Charitate. esticaciam vero impetrandi a fide, & fiducia ri Ex quo Corruunt omnia Consectaria in nota Censoris allata. Supponenda hic quoque est alia Aut horis doctrina ex pag. Is s.&ihq decerpta, nimirum is Nemo potest in vincibiliteris ignorare illum praesertim articulum fidei de existentia Dei .
& licet modo nos lateat, quibus modis, quibulque 1ecretis spiraculis Deus etiam Barbaris lucem gratiam tuam infunis dat, Certum est infundere, nullulque eit simis conicientiae, , imper vjus Deo, quem gratii, S radio veritatis non Impleri at. Ea qui dein cognitio naturalis est, cum , ut observat S. is Thomas l. Par. quaest 2. art. a. bd I., sit magis prae ambulumis ad fidem, quam ipsa fides. Fides enim prae lupponat cogni- D tionem naturalem, sicut gratia naturam, sed quia hujusmodiis notitia praesertim apud Barbaros, rudes est nimis vaga, n- , , fusa , & universalis , propterea a Deo supplente dele tumis naturae , ea per gratiae inspirationem magis completur ad , , ipsum Creatorem velut rerum humanarum principium, re,, bonorum malorumque remuneratorem cognoscendum, in-n Vocandum , colendum, timendumque, di haec cli illa sides
162쪽
is inchoata, sine qua nemo plaeere Deo potest, & qua si benh
is aliquis utarur, ad completam quoque, &christianam fidem is PerventuruSestis Item pag. I 69. ait dicendum esse cum Am., gelico Doctore ad Rom. io. lect. 3. ,. Omnibus hominibus is etiam incultissimis, ac plane Barbaras auxilium gratiae dari, is quo legem naturalem observent, qua observata. & nisi obice
Unde antiqui Theologi Hugo S. Victore, S. Bonaventura, Ger1on, Adrianiis, Guillelmus Parisi ensis, ut testatur Conte
sonus di 1iertat. 6. cap. I. de probabilitatis commento, docueruti
nullam etiam apud infideles dari juris nedum naturalis, sed divini in vincibilem ignorantiam, quia, inquiunt, Possunt recurrere ad supremum, quem intra se habent, magiitrum Deum is eiu exorandum, si veritatem si udio quaesitam continuis precibus a Deo efflagitent, & se poenitentii uuaeque emendatione divina Iuce dignos efficiant, a de que fidei ignorantiam eis imputanda Credunt, quia Deus fidem nutritis etiam in ly lvis minime negaret , si illam adhibitis omnibus. quibus potest comparari mediis. postularent. Ita ergo respondet Censori Cardinalis Bellarminus lib. a. degrat.&lib. arbit. cap. 8. is Possunt . inquit, Gentiles, quibus,, nondum eli Evangelium praedicatu,Cognoscere per creaturasis Deum et se,& proinde poliunt a Deo per gratiam praevenienteis excitari ad credendum de Deo,quia est & quod inquirentibus is se remunerator sit, & ex tali nde excitari possunt eode dirigeis te,&adiuvante Deo ad orandum, Seleemosinas faciendas, &,, eo modo impetrandum a Deo majus fidei lumen, quod Deus
is ipsis per se, vel per Angelos, vel per homines facile commu-
nicabit. Ita respondet S. Thomas quaest. I . de veritate art. D M. ad 3. & affert exemplum Cornelii , Quare Vincentius Ferre in Ordine amplissimo Praedic. in tom. cle fide tradi. 2 q. I. I. I. n. 3. loquens de infidelibus aperte negat ,, Quod si quis in ,, Pinnam peccati privetur omni auxilio sufficienti ad lege imis plendam, ille talis adhuc non peccabit legem non adimple H do, quia nemo peccat in eo, quod vitare non potest, proi
is dh dicit Tridentinum. Deus impossibilia non jubet. sed ju- ,, bendo monet, & facere, quod possis, & petere quod non pos- ., si Mideoquu salis debent restare in aliquo auxiti incientia ad
163쪽
Is qis posseepotere auxilia sussici entia requisita ad praeceptorum adiis pletionem. Quod si haec adsint, quamvis prima deficiant. is nomo non omni auxilio sussicienti privabitur, &sic tenebi- is tur ad legis adimpletionem; si autem omni auxilio lassicie is ti destituatur, sic quod adimpletio sit homini impolsibilis.,, non peccabit non observando legem is
Opportunissima est in praetenti docti ina Masti ii de Meldulain 3. sent disp. I 6. de virtutibus Theologicis, quaest. II. art. a. num. os . ubi funditus evertit molimina omnia, quae contra
Authoris doctrinam macta nari quispiam pol set ia Oratio illa, is inquit, qua aliquis petit, Deo fidem, pertinet aliquo modo is ad ipsam fidem, &in ratione doni computatur cum ipso1iis dei dono, ut docuit Gregor. homi l. s. in EZechiel. dum ait, ,, Opera sine fide non adiuvare, nisi pro fide percipienda fiant... Unde non mirum, quod Deus nunc concurrat auxilio super- , , naturali ad illam voluntatem, quae non procedit mere ex lu-
,, mine rationis naturalis, sed ex lumine fidei subobscuro, &is quasi ab aurora fidei, & ejus Crepusculo, ut quaerat idem lu- ,, men clarius, & Oret pro illo obtinendo, quemadmodum eleri ganter discurrit Cardinalis de Lugo dii. I a. sed . 3. ubi aliari plura dilIolvit ad praesens negotium spectantia. Dum autem is negamus, dari non pol semeritum aliquod ad salutem proxiis mum, vel remotum ante fidem, hoc assierimus in ordine adis justificationem, quatenus non p teli adultus juilificationem
is consequi absque propria fide, &strictε sumpta, nam si quisis concedere velit infideli aliquos actus supernaturales ante si-- dem ex auxilio Dei elicitos , qui sint veluti praeviae disposi- ,, Iiones saltem remotae, quibus Deus moveatur ad illum illu- is minandum circa res fidei, &ad ulteriora trahendum, ut ju-- stificationem consequi pollit, hoc nullum reputo inconviis niens , nam ad doctrinam Patrum, & Conciliorum in prae-- senti negotio salvandam sussicit, quod nemo sine fide, vel an-ri te fide justificationem consequi possit, quia de potentii ordiis narid, ut inquit Apostolus, impolsibile est sine fide placereis Domino, quod de fide supernaturali explicat Tridentinum, , seis. 6 est. cap. 6. Cum inquit, Deum bene utenti supernatuis rati excitatione ad bonum, inspiraturum aliqualem notitiam se supernaturalem fidei. quam ad si ante Deo complecti queat,
is ideit, credere, di justificari; excitatio autem supernaturalis ad
164쪽
is ad bonum in hae vita non est aliud, quam adi us fidei, vel alius M proxime dispositiuus ad illum Idcirco Smisinta. de Deo uno
is tract. 3. disp. o. quaest. q. ostendit, infidelibus , quibus fidesis praedicata non est, non omnino defuisse auxilium Dei remO- is te sufficiens ad salutem, quo si bene usi fuissent, ad auxilia uuis teriora pervenissent usque ad illud. quod proxime sufficeretis ad credendum Deo sic dispos iuro, ut per ministerium ho- is minis, vel Angeli, vela solo Deo fides illa annunciata fui siri set, &ab eodem concessa fuisset vocatio interna proxime suf- is ficiens adndem is Accedit Emmerui se de Lauraea opust. 3. de gratiis actualibus
Cap. I9. asserens. omnes infideles habere sussicientem gratiam ad Deum orandum. ut ipsis veritatem Religionis insinuet. Id
que innumeri alii catholici tradunt. Sustragant ut duo Episcopi Gallicini. Alter est Ludovicus A belli in trael. de gratia sect. 7. ubi docet. quod is Concilium Tridentinum last G. cap. II. is hanc.S. Augustini sententiam ex ejus libro de natura,& gratia is cap. 47. refert., & approbat: Deus impossibilia non iubet, sed
,, jubendo monet, & facere quod possis, & petere quod nonis possis, dc adiuvat ut Possis. Ex quo sequitur. quod quamvisis aliquando desit gratia bene operandi, nunquam tamen deesis gratia potaiandi , se impetrandi auxitis Divivi A Alter est Ilahac Habertus Episcopus, & Comes Uabrensis Doctor Sor.
bonicus. qui in Tneologia Graecorum Patrum circa gratia in cuperpetua collatione scripturae, Conciliorum, doctrinae S. Α-gustini, S. Thomae, &Scholae Sorboni T lib. 2. Cap. s. n. 3. habet is Theologiae celeberrimus Ρroissior Alfon1us Lemoiis nus Doctor Sorbonicus gratiam lassicientem docuit esse gra- δε ιiampetendi, seugratiam orationis, de qua toties D. August bis nus; & verum id quidem, sententiaeque nostrae prorsus c
Astipulatur Ludovicus Bail, qui lib. de benefic. Crucis pari.
a. art. s3. impense commendat Tostatum Abulensem in cap.
G. Matth quaest. I 78. scribentem ,, mandata Dei possibilia eLri se, & si ad ea requiratur fratia Dei, quia quod per at tum ponis sumus, dicimur simpliciter posse, ut dicitur 3. Et hic. quaeri per amicos possumus,& per nos dicimur posse. Deus autem is nulli subtrahit auxilium generale, ideo non est crudelis juri bendo, etiamsi juberet, quod haberemus charitatem,&gr - T a is tiam
165쪽
ri tia in , & virtutes, quia etiam hoc erat sacile obtineri, cumri quidquid ab eo petierimus, statim concedit, si es de necessariis is adfatalem nostram is Insuper ipsum Bail in dispunctione notae proxime su perioris pro hac veritate audivimus cum Colve nerio, &Sylvio diserte locutum. Concinit de ista gratia orandi nemini denegata Raphael Ue-nostus Canonicus Regularis S. Augustini lib. a. de praedestinat.
Cap. 2 o. Hac gratia, ait, neminem quantumvis peccatoremo omnino privat Deus viatorem, ut 1e se ad Deum orationeis Convertere possit, pro lumine, & Charitate impetranda, acri bene ut pollit morat ster operari ,.supraque carnis naturam viis vere, &se praeparare ad charitatis spiritum suscipiendum is Deo. Hinc fit, ut etiam existentes sub regno Sathanae Dori minus omnino non deserat, sed coadiuvat Dei inimicos, ut is possint se in regnum Christi transferre. Hic est ille spirituat is Sol, qui oritur aequd stiper bonos, & malos, &aqua stilans super justos, &injustos. Hac gratii resistere potest tenis lationi viator, sed non ea merendo vincere sine charitate, Ideo dixit Dominus Cain ejus inimico. Subter te erit appe- ,, titus, &dominaberis illi in resistendo, & non peccando, li-iscet non meritorie vincendo, si volueris ,,
Pro coronide tot insignium Doctorum sit Eminentiss. Cardinalis de Aguirre Sapientia, & Relisionem ulli secundus, qui tom. 3. Theologiae S. Anselmi, disp. 3 24. stat. I. n. a. statuit hanc thesim o Hominibus lapsis adest ex milericordia,&donori Dei potestas simpliciter dicta ad praecepta servanda, aut salinri tem facultas ad impetrandam illam per orationem , & alia pia ,, opera. Haec assertio communis, & certa videtur inter omnesis Theologos quarumlibet scholarum , repugnantibus solumis iis, qui aut tuentur Jansenium, aut non satis ab eo se disseris re ossendunt ,,
166쪽
III Ex sacris literis, quae toties omnes, nulloque excemo, ad quaerendum, pulsandum, petendum , vitamq; mutandam invitant, constat, gratiam saltem remotam, hoc est, orandi, dc petendi omnibus dari, alioquin frustra I eccatores ad rem impossibilem invitarentur. pag. 184.
Sempelagianorum sententia, qui omnibus hominibus orandi jacultatem concedebant, per quam et erendo , pulsando, petendo divinam opem promererentur, ut videre es in epistola Pro peri ad Augustinum, O apud Cassianum lib. i a. de rustitutione caenobii cap. I . , apud favaeum tib . a. cap lo- quam sententiam resecerat S. Augustinus ostendens , oratisnem noueste a nobis, quasiex nobis, sed ex munere divino ,seuneri gratia Dei, haud secus ac alia opera
piaproficisci is Attendant, inquit, de M sitiensibus, quomodo DL,, tantur, quiputant esse a nobis, nou dam nobis,ut peIsmus, que is mus, ct hoc esse dicunt, quod gratia praeceditur merito nostro,ut ,, sequatur illa eum accipimus petentes, O iuvemmus quaerentes, apeririturque pia utibus, nec volunt inteltigere etiam hoc divi ri ni muneris esse, ut ore mis, hoc est, petamus, quaeramus. atqueri polyemus,, Lib. de donoperseverantiae cap. 2 3 incribens vero c ira Fulianum lib. q. capta 8 sic pronunciat, , . Necesse es gratiam praeri cedere , ct cor tangere, ut beati cum donum a Deo petatur, sese ut pulsetur ad Deum is Mempostea S. Fulgentius confra Semipelagianos his verbis expresse epis. 6. cap. 7. is Haberi non potest ip- sesaltem orationis assectus, nisi diuinitus fuerit attributus, ut is ergis desideremus alutorium gratiae, hoc ipsum quoque est opus is gratiae, ipsa namque incipit infundi ut incipiatiosi, i a quoq; is amplius infunditur, cumloscentibus datur. δεDIS-
167쪽
- Ens non sanari, sed vincere cupiens ri Inquiebat Mari Ira xentius Dial. a. is aversa ab his, quae dicuntur, ad nihil δε aliud intenta est, nisi ut inveniat, quod pro tuis partibus elori quatur: , Non quidem verbis, sed exemelari calligatione digna est temeritas Censoris, qui, ut haeresim Semipelagianam Emin. Cardinali per fuminum nefas inureret, eam propositionem ad modum haeresis efformavit, & 1ubticuit in medio haec Verba. Guae omnias ponunt, haec steri poste,ct consequenter gratia altem remotam, quae penitus extinguunt dogma Mallitiensium, qui, ut fatetur i pie Censor, tenebaiat orationem esse a nobis, quasi ex nobis . non ex munere divino , 1 uspeciali gratia. Optime norat Ssondratus errores Semipelagianorum, inter quos recenset sequentes pag ss.,, Docebant dein i pelagiani, a ., Deo non omnia merita praeveniri, priorem elle hominis obe-is,dientiam, quam gratiam. initium 1alutis esse ex eo, qui salva- is tur, non ex eo, qui salvat, gratiam a voluntate praecedi, quari tantum Medicum quaerat, iidem, aut saltem initium lidei non se ex gratia, sed ex naturae viribus esse, eum adjuvari a gratia, qui , , caeperit velle, ipsum autem velle a gratia non dari ., His autepravis dogmatibus e diametro Opponuntur ipsemet Authoris verba a Censore relata, &alia omisia, quibus ipsa orandi facultas
Vocatur gratia orandi, quo nomine in toto contextu insignitur, proinde pag. i8 2. dicitur, , Haec gratia, seu spiritus Drandi , quo-- ad initia sua, primosque gradus a Deo non petitur, sed spon-
Attendat quaelo, benignus Lector testimonia Augustini a Censore in sua nota congesta, & luce meridiana clarius videbit, illa contra ipsum plurimum , pro ipso nihil sacere. ea namque omnino consona sunt doctrinae ibi a Ssondrato traditae, ut legenti facillime patebit. PRO
168쪽
Gratia, seu Spiritus orandi, quoad initia sua primosque
gradus a Deo non petitur. Pag. I 82. lin 8. NOTA A Ssertionis hujus falsitas aperte demonstratur per preces Des
quae dum orat pro infidelibus , ct incredulis ut credant, orat, ut orare incipiant. Ex fide enim tim orandi spiritus concia
pitur , cum autem Ecclesiae preces exaudiuntur, recenter conver-
s, inquit Augustinus epist. io 7. velle incipiunt, quod nolebant,& habere fidem. quam non habebant, quod ut fiat in eis, oratur Pro eis, quamvis non Oretur ab eis. Cum vero factum fuerit, quod oratur, ei, qui iacit, aguntur gratiae,. & pro eis, & ab eis.
- U Iusmodi est rationis expers, ut solerter monet NaZianΣ Ο nus apud Damascenum in Eclogis lit. A. tit. 6i. S ad o is pugnandam veritatem obfirmata temeritas, ut qui ea laborat, is nec tum quidem, cum in seipsos incurrunt, vel intelligant, ,, vel pudore sustundantur,, Si enim suae integritati restituatur illa propositio, ut jacet penes Authorem, & ut a nobis descripta est in vestibulo dispunctionis notae impactae i8. propositi O-ni, omnis praecisa fuisset Censori ansa, calumnias. & haereses ingeminandi in libro Emin. Aut horis, qui ibidem loquitur quidem de prima gratia orandi non petenda ab ipso orante, non tamen excludit, quod pro illo petatur ab aliis. Porro ratio ab ip so Authore adducta est evidens ex propriis terminis quia in illis gratiis, vel esset procedendum in infinitum uel asserendum esset, eam orationem proficisci 4 pura potentia naturali, atque adeo necesse est, quod ante illam gratiam, quam supponit Scriptor simpliciter primam, non detur in eo alia gratia, Perquam
ipse potui petere ipsim primam gratiam, quamvis haec peti pos-m ab alio pro ipio. Propterea scribit Smndratus pag. I 8 I. isse Gratia orandi habet se per modum primi principii praetici, is quod alio principio non eget, sed est causa omnium aliarum
169쪽
1 ffose actionum supernaturalium, , Siquidem, ut videre est apud
Ovicdum controversia 7. de Gratia puncto I. n. q. plures TheOlogi existimant, esse veritatem de fide, quod homo non possit sibi promereri primam gratiam actualem, lectis gratia caderet lubmeritum aut condignum, aut congruum operis pure naturalis,
quod Pelagianum ell. Quare Triclentinum 1sss. 6. cap. s. deceria it ipsiusjus cationis exordium in aduisis a Dei per Christum yejuni praeveniente gratiasumendum esse, hoc es, ab ejus vocatione,
qua nullis eorum exliuentibus meritis vocanIur, proinde existimo
neque relate ad potentiam Dei absolutam polle primam gratiam actualem cadere sub ullum prorsus meritum. Haec autem non impediunt, quin prima gratia actualis cadere pollit lub meritum alterius a recipiente, quia non est principium meriti in altero,& est gratia prima relate ad eum, in quo recipitur, non relate ad alios , & ideo cum in peccatore universaliter agnoicam meritu
Congruum simpliciter,&absolute tale quidquid alii contra sentiant, quilibet sive justus, sive peccator potest congrue mereri alteri primam gratiam vocantem sic de fadio 1olet tribui meristis S. Stet hani prima efficax vocatio Pauli, & meritis S. Monicae prima esticax x ocatio Augustini & lai te in ined. ate primam gra--tiam habitualem, grati augumentum, Perseverantiam finalem Sc. quae omnia ad primam gratiam adlualem aliqualiter Consequuntur eandemque habent Cum congruo alterius merito PrOPOrtionem. Caeterum pag. is 8. ,, Ultro fatetur Author, quod is gratiae comparandae nunqua media peccatoribus desunt, ora-
tio, videlicet, tinn propria, tum aliena ,, Sed quod mirum est id ipsum declarat Censor in sua nota, confirmatque suffragio S. Augustini minime ratus ipsum secum committi . Unde potius Censor annotare debebat, cum Stephano Dechamps lib i. de haeresi Jansentana cap. 6 ii. q. etiam Jansenium lib. 3. de Gratia Christi cap. i. ipsas Ecclosiae praeces in opinionis suae defensione trahere,, Tale adiutorium, inquit, EcClesiae praecibus repugnat, ., quia tollit funditus fideliu orationes Sc. Docent enim udem is recentiores, hujusmodi adiutorium semper esse praesens omnibus &c. is Quod si vorum est, quis non videt pro illis, quibus suis ciens adjutori um praesto est, inaniter preces fundis' is Hoc accersitum est ex Davide Paraeo Calviniano sic argumentate lib. 2. de lib. arbit. cap. 8. pag 29 I. is Si omnibus , ait, semper ad el- ., set sussiciens auxilium vitandi infidelitatem, & peccata, fru-
170쪽
is universale esse, non est eX eorum beneficiorum genere, quia
is praecibus, & supplicationibus sunt impetranda. is Unus autem instar omnium pro dilucidanda, corroborand que Silandrati sententia,&prosiganda nota Censoris mihi sit Eminentiss. & sapientiss. Card. Norisius,qni indoctissimis vim diciis S. Augustini pag.9o. &seq. unil cum Authore dissertat. s. de calumnia sublata Jansentani erroris omnibus hominibus,etia infidelibus concedit adjutorium, seli auxilium; ne quo non ad eliciendos actus bonos remissos, debiles, aC minus perfectos, qu I-bus tamen adjutorium, quo ad robustiores actus adimplendam legem necessarios impetrari potest. Item illud auxiliumsne quunon dicit esse illud, quo quis conatur implere Praeceptum, quo ve deficiens viribus easuem a Deo deprecatur, seu quo homos inpliciter potest conari implere mandata, ac orare pro viribus impetrandis, seu quo Deus humanas voluntates aci bonum s Ciendum movet, nempe, adactus tenues, dc minus persectos, exempli gratid, conatus ad implenda praecepta, & orationes ad impetrandas vires, qui prose id actus non sunt puret vellet vates, uti censet Jan senius, sed voluntates, licet sine ulteriori auxilio inessicaces ad imp enda praecepta, ct postmodum subiungit, hujus auxilii factos elle beneficio keduptoris participes omnes
Comprobat id Purpuratus Doctor ex S. Augustino in lib. de natura, & gratia cap. 67. ubi ait δε Cum vero ubique sit praesens, is qui multis modis per creatura sibi Domino servientem aver-
,, 1um V et, doceat Credentem, Consoletur sperantem, diiuri gentem adhortetur,exaudiat deprecantem is Eodem omninliconsilio Author dissertat. de calumn. sublata jansentani erroris Bag. 297. promit hoc aliud S Doctoris testimonium lib. de grat. dclib. arbit. cae. I . ,, Qui vult ergb facere Dei mandatum, &ri non potest, jam quidem habet voluntatem bonam, sed adhucri parvam, & invalidam is Illa bona voluntas, inquit. eruditissimus Author, est ab adiutorio e quo non ,, Quo desiderium ,, Praecepti implendi exeitatur, qui tamen motus est invalidus, ,, nisi adiutorium quo roboretur is Plura ad hoc ipsum S. Doctor institeriori cap. Is . o Ut homo, ait, qui voluerit, & nonis potuerit. nondum se plene velle Cognoscat, &Oret, ut habeat tantam voluntatem, quanta sumest ad 4mplanda manda- .ri V ,,