장음표시 사용
181쪽
is enim Christus magis eorpus sanavit, quam animam 3 Negeneri ergo illi articulum resurrectionis, & solis pr destinatis, idest,
is sibi ipsis attribuant, si haec ratio valeat ad destruendam gratia is am sufficienteiri, illudque praetiosum Dei donum, quo capti- ,, vitas primaeva hominum soluta est, cone ulcent, injuriis pro n scindant interim, ac sic injurjose Christi Sanguinem habe-
,, ant, ut ingratitudinem Pelagii longe superare videantur: neciis enim tantum est negare se beneficium accepisse, ac injuriis as.ficere. Non immerito putamus, castissimum, ac mitissimum animarum sponsum amarum esse amariorum, ac amarissimum, ut de se ipso dixit l. i. revelat. S. Brigittae c. s 8. Cum non satis si eum cnaritate sua nudare, nisi etiam adultero comparent,
is qui edat spuriam prolem. Expeditius se se ab his ambagibus extricant aliqui Theologi ita compιenius loquentes, nempe, quod gratia Dussiciens necessaria a cisalutemst quidem gratuita animedenter, & in radice propter gratuitam elevationem aflfi . nem supernaturalem ; at Consequenter, &supposita hac elevatione sit debita.
M Sed quoniam subjunait post pauca idem Doctor Bail piae
ri nostrae meditationes corda ista non emolliunt, quod princiri piis Augustinianis se fulciri putent,quae nobis obiiciunt, Pro- ,, pria ipsorum principia ipsi verius opponamus, neCenim veri Fe Obiici potesta Basanis, quod inter naturam, & gratiam nonis distinguamus, cum tam saepe disti, ictionem illam, S tam ex is presse asseramus, sed hoc ipsismet improperari potest, qui siri velint permanere in suis dogmatibus, Sconsequenter ad sua ,, Principia philosophari, convincentur ipsi de Pelagianismo, ,, & quod inter naturalia, & supernaturalia sicut ipse Pelagius .is non distinguant amplius, ita ut Pelagii laqueis nunquam seri possint exuere is Cum autem id ex eorum Scriptorum doctrina diserte, & dilucido demonstrarit Bait, tum in haec verba coincludit ri Invenitur ergb Jansenius Pelagii socius, & cujus seis debellatorem Profitebatur , ejus Cogitur esse propugnator, nisi . suis principiis longe velit discedere. Et jam cum ipsi is sint magis Pelagiani, gloriantur se magis esse anti Pelagia-
Superest modb satisfaetendum Censori obiicient ex doctrina Authoris sequi, quod tametsi Christus sputo voluisse dici Verbum divinum non fuisset incarnatus, ejusmodi orandi gratia
182쪽
tia in omnibus hominibus amittenda esset S c. Sed levi brachio
diruitur haec argutia. Etenim Censor, ne exrra Oleas Vagetur ,
permanere debet cum Eminen . Authore in hypothesi, in qua tantum ipse procedit, videlicet, qu Deus praeviso hominis lapsu adhuc voluerit omnes homines salvos fieri; in hac itaqua suppositione Deus neque de potentia absoluta potuit homini lap1o auxilia sussicientia ad salutem non providere . Quoniam neque de potentia absoluta potest Deus velle finem, & nolle media ad ipsum necessaria, & suae quibus finis redditur impossibilis sectis Deus polIet velle unpossibilia; atqui ex una parte auxilium sumetens est medium necessarium ad salutem, & sine quo salus redditur linpossibilis; ex altera part in hac hypotest omnes, &singuli homines sunt a Deo ad salutem voliti, igitur neque de potentia absoluta Deus potuit omnibus, & singulis hominibus sapsis non pio videro auxilia sufficientia ad salutem Quod si etiaprae viso Adae peccato Deus decernere noluisset Divinae Pers
nae incarnationem in remedium, sed vol uisset benigne omnino,&liberaliter ex se culpam condonare, vel acceptare satisfacti nem aliquam imperfectam, & non condignam, quam potuisset
Pura creatura exhibere, tune gratia hominibus collata non esset
gratia Christi, sive per Christum, sed Gratia Dei; gratia autem Christi non est specie diversa a gratii Dei, nec persectior intrinsece , proinde VasqueZ, O viedus, Arriaga, Ripalda, &plures alii Theologi docent, quod Gratia ex eo praecise,quod sit Christi seu per Christum, non confert, caeteris paribus, ad majus meritum: Quod autem gratia illa infidelibus concessa, sit vere ac proprie gratia a Chri ito sive Christi meritis comparata,apertissi me declarat Cardinalis Author pluribus in locis, S praecipuε pag. 8. Inquiens,, Omnibus, & singulis hominibus ob merituri Salvatoris validissimas gratias ab aeterno Paratas, quibus hu- ,, mana voluntas ad malum prona in bonum flecteretur ,, &pag. D 49. ,, Christum pro omnibus orasse,ac orando gratiam omni- bus etiam reprobis meruisse, qua converti, salvarique saeillia
is me possent, si vellent, , Idque efficacissmeae invictissimh de monstrat Ssondratus exscripturarum oraculis, & complurium SS. Patru, maximE divinae gratiae praeconis Augustini pag. 13. 17.18. 2 6.q8.s O. I q. & seqq.
183쪽
N O T A. D um qia ri potes, ut bubasmodi orandi gratia Deum olim
habuerit in Stoicis, Epicureis, bruclis, Pelagianis ' s -- do quidem Stoici caetera bona ra Dys, solam virtutem Ue ipsis habere putabant, Epieurei nutum in Deo rerum bumanarum curam, ac provide tram agnoscebant; Ddriautem ignoravies Detjustitiam, uam viaentes constitues e, nia te auxilio Dei ada implendam legem indigere dicebant; Pelagiam denique liberi arbitrii uiribus consi ivιnae gratiae neeessitatem to ebant. Guid de Aibris,se L hertiuis , qui in corde dixerunt, Deum non esse, an etiam illis gratia oriani semper adfuit' Guid homines bane orandi gratiam nobabuerunt, neque de illa unquam cogitaverum, consequens est ex mente AtiI horis, etiam tibertate adpeccandum nece uria caruisse, ade)que uulia eis peccata a Deo ad culpam imputanda fuisse, quam cousequentιam ipse Author expresse admittit hac eadem pag. δεπ.I6. ubi alto Quod F alicui deesset haec gratia orandi posset aliquis
,, fBDuα mentis, qui iurando, occidendo, adulterando, blaisbe- mandoque nihil peccaret.
REdeat Ludovicus Baii loco nuper laudato sic tempestive locutus is Sed ad magis sedandum, inquit, furorem hunc Jari senianum Contra amabilem gratiam Dei, quae omnes invitat, . ad vitam beatam, libet iisdem verbis eos compellare, quibus,, Jonam Prophetam quondam Deus mitigavit,cum afflisereturis ob misericordiam universalem ad Civitatem Ninives imperis tuam, in qua etiam, ut putat Paulus Palatius commentariis is in Prophetas Minores, Sardanapalus Rex erat, qui gratiam is Dei consecutus est, & remissionem peccatorum. Exareicenis te enim hedera, cujus foliis ab ardore Solis servabatur Jonas, is ex quo ille incommodum sentiens magis doluit, & iracundiari efferbuit, ut etiam cum morte vitam commutare desideraret.
Tunc dicit Deus ad Jona: Putasne bene iraseris tusuper hedera , O dixit, bene irasor ego usque ad mortem, ct dixit Dominus, tu doles super hederd, in qua non laborasti, nequefeetui. ut cresce rei. uuae sub una nocte nata es, sub und node periit. Et ego Non parea Ninive civitati magnae, in qua sunt inquam centum viginti
184쪽
millia hominum, qui neseiant, quidM inter dexteram, Osinistra
suam, O jumenta multa. is Haec tunc Deus ad Prophetam iracuis diorem, quae ego ad J ansenti interpretem non minus apte dia is xerim, qui tanto irae impetu contra Dei gratiam incevius est, is qua universo orbi magnae veluti civitati benignitatem suoris misericordi et impendit, ut homines a morte peccati, & ruinais primi parentis educat ,putasne bene irasceris tust Si equus tu. M us in oculo, vel pede larius sit, tu doles,& vis, eum sanum esse, is & non potes audire, velle Deum , liniversos homines salvosis esse, sed gratiam, qua primum illorum saluti studet, injuriis is laceras. Comprime, quaelo, illos aestus. & disce, te Deumri habere patientissimum, herugnissimum, & qui prius iniseriis cordiam, quani justitiam exhibeat ,, Hactenus Bail, qui toto
articulo 3I. ex libris veteriS testamenti probat ,, Traditionemri gratiae sulficientis fere ab ipso mundi exordio inchoatam,&is ex illo tempore, in quo in Adamo vitiatum est genus huma-ι, num, ut loquitur D, Augustinus epist. Is 7 ad nostru aevum is prorogatam esse, ut non omnes veteris testamenti filii gratiar prorslis ignari dici debeant, licet.illius plures fuerint conte is plores, . Et limine hujus articuli fatur, , Quod impugnatori rum gratiae iusticientis antistesJansenius I prensis in titulo ca-
is pilis 8. lib. 3. LOm. I. ait, statum veteris leuamenti figurativu,
is S propheticum non attulisse J udatis giatiam iusticientem, sedis potius impedientem,a1dem fere habet Beria ardus Guyard lib. I. per totum articulunonum, in quo graviten Conqueritur ,, Quod Jan lenius nonis proponit nobis Deum misericordem, sed ferocem, sanguin is lentum, crudelem, & his adhuc aliquid pejus, &quod totori fero libro Octavo de Gratia Cli Pisti Salvatoris, & maximὶ cap. M 2.3.Φ s 6. 7. 8 9. non sollim super Omnes stholasticos, sed&ri supra S. Thomam, nec non Apostolo&jam sacro Christi Col-ri legio aggregatos petulantiὲ intolerabili spumam suam audetis spargete se Deum in ore suo gladium, ut alias viditis Propheta, deferentem ostendit in. veteri lege omnibus, dem. ptis paucissimis, gratiam ad implenda praecepta sufficientem
derogantem, eo ime hancilegem condidisse, ut clamarentis sine auxilio, vellent sine adjutorio, dolerent sine remedio.
Non solum autem infidelibus, sed etiam Judaeis gratiam suificientem Jan senius et ipuit lib. 3. degrat. Christi cap. 4. o. λ
185쪽
seq. eamq. cum legis Mosaicae scopo pugnare contendit in mea verba relata a Stephano Dechamps lib. 4. de haeresi Jansentana Cap. 6. is Augustinus legem & praecepta idcirco superbis homi-- nibus lata esse,& plerum q. dari docet,ut agno1caut se ad legemis implendam non sussicere, sed multitudine praevaricationum M confusi ac torriti ipsaq; confusione ac timore humiliati diri scant ad gratiam, quam non habent, implorandam fugere ,, Cumq; ex pluribus S Augustini testimoniis evicit , legem es datam, ut nos doceret ad gratiam confugere, inde colligit, sufficientem gratiam iis defuille, qui sub lege vivebant δε N On λ- M lum, inquit cap. s. non dabatur illis gratia iussiciens implenis di, si uod jubebatur, multo minus gratia sufficiens ad salutem, is sed e contrario talis gratia lationi legis ac scopo Dei capitaliri ter repugnabat is Sic Calviniani contra Rem. in specim. Am stet art. s7. apud eundem Dechamps loc cit. decernunt ,, Ju-- daei. quibus Christus praedicabat, non poterant se converteis re&Credere. nunquam etiam ipsis sufficiens gratia data est. ,, qua ad conversionem & salutem pertingerent δε Praeivit Pipse Calvinus lib. a. Institui. Cap. s. num. 6. &7.eX cap. 7.
Caeteriam in dispunctionibus praecedentium notarum abunde consimilibus instantiis satisfactum est, iis enim ad summum probatur, Deum aini non conferre omnibus hominibus auxilia proxime lassicientia ad orandum perfecte pro impetranda gratii necessaria ad exequendum praeceptum; ad hoc si quidem, ut eruditissimus Author Dissertationis de sublata calumnia Jan seniani erroris cap. a. g. a. scribit, concurrere debent notitia
praecepti, desiderium ejusdem faciendi, ac judicium practicum propriae infirmitatis , & si homo formet judicium practicum
Prorius oppositum, nempe, judicet, sic posse sine ulteriori Dei auxilio mandatum implere , ponit obicem orationi faciendae, nec est in potentia proxim, ad orandum, quam thin primum recipiet, Cum erroneum illud judicium deponet: sic Pelagiani putabant, et Dei gratia, quam Catholica Ecclesia docet, eve ii liberum arbitrium, ac omnium virtutum merita suffocari, &hoc erroneo judicio obcaecati non erant in potentia proximi adorandum ero impetranda gratia ad exequenda praecepta. Id
ipsum pluribi confitetur Mondratus, & praecipue pag. I 6s. scribens is Pelagian IaDruisse , homin*m viribu naturae, pro
186쪽
is priaeque voluntatis petere, pulsare, quaerere, velle, & sic is Deo, & gratiam, & gloriam obtinere is Et post relatum egregium Testimonium S. Augustini lib. 4. contra Julianum cap 8. dubiungit is Pelagius dixerat, ideo hominem 1alvari, aut non ,, salvari, quia in ejus potestate, liberoque arbitrio est velle,
aut nolle, orare, vel non orare, pulsare, vel non pulsare&c.
is &ideo iis gratiam dari, qui volendo meruerunt, non dari, ., qui nolendo demeruerunt, quae plane falsistima sunt, &merito ab Augustino, omnibusque catholicis damnata: nemiis ni enim prius merenti gratia datur, cum stipsa principium is meriti &quampluribus non merentibus data sit, ut in Paulo, Magdalent, Gentilibus, aliisque patuit is Unde Eminentiss. Author pag. 96. primam, & praecipuam causam obdurationis
Iudaeorum refundit in eorum voluntatem, quod, inquidi,, Nobri lent credere, quodque meruerint, ut inaurarentur, hoc est, is ut a Deo desererentur, meruerint, inquam , quia operib
is legis, &superbit tumidi nollent fidei subiecti esse, nolleneis in Mediatorem, & Salvatorem credere. Mod vero id nolis lent, imo non possent, Id non ex gratiae defectu, divinaqueri voluntate Cum mutari utique in melius pollent, quae pote-c stas a gratia erat) sed ex eorum malitia provenisse qui quanditiis talia saperent, in sensu composito, ut Theologi loquuntur, is credere non poterant, sicut quanditi oculos aliquis claussit, is non potest videre, quod igitur non possent credere culpares ipsorum fu i se Istud deduxerat S&ndratus ex textu S. Augustini relato ii laudato Authore loco citato praefatae dissertationis, nempe ex tradi. 33. in Johann. ubi inter alia leguntur haec verba, , Hinc,&illiis non poterant credere non quia mutari in melius homines nori possunt. sed quandiu talia sapiunt, non possunt credere: Hin ,, excaecantur, S indurantur, quia nefando divinum adjutortu, M non adjuvantur esc. is proinde merito subditi, Hic plane A ,, gustinus clarissime simul. & elegantissime mentem suam erari Posuit, nec credo, in omnibus Augustini operibus luculen- ,, eius testimonium esse ,, ex iisdem etiam Augustini verbis p riter infert doctissimus Author praelibatae dissertationis ex m is gni Doctoris sententia, ait, si putant suis tantum viribus is sine Dei adiutorio posseservare mandata, quousque tali apiti Unt, potentiam proximam ad oranduire pro impetrando adi
187쪽
,, torio non habent, quam tum primum recipient, cum erro-- neum illud judicium deponent. Ita pals m Theologi traduntis &c. Eodem quoque refertur, quod pag. praecedenti93. eK pluribus conglobatis testimoniis sacrae scripturae etiam secundutextum Hebraicum, &S. Augustini disertissime, &validissimEostendit Eminentiss. Author de obduratione Pharaonis. Ex hac Cardinalis S&ndrati doctrini dissipantur omnes instantiae Censoris non solum de Pelagianis, &Judaeis, sed etiam de stoicis, & Epicureis, Atheis, & Libertinis, quae sane solvendae
etiam sunt ab innumeris omnis aetatis Theologis docentibus, a Deo de facto conferri omnibus prorsus hominibus auxilia gramtiae sufficienti; consistentis vel in gratia orandi, vel in illim rationibus & piis motibus supernaturalibus intellectus, & voluntatis. Profecto prima, & praecipua causa obdurationis, & impotentiae proximae ad orandum in omnibus illis sectis refunde-da est in eorum voluntatem, qua meruerint, ut indurarentur,
hoc est, ut a Deo desererentur, quia Stoici caetera bona a Diis, solam virtutem lse ipsis haberi volebant; Epicurei agnoscere nolebant in Deo rerum humanarum Curam, & providentiam ἔΑthei, & Libertini dicere voluerunt in corde suo: non est De .us. Quod vero illi his deterrimis erroribus laborarent, id non ex gratiae defectu, di vinaque voluntate, cum mutari utique in melius potu illent, quae potestas a gratia erat in sed ex eorundem malitia proveniebat, qui quandi ii talia laperent in sensu com-POsito Ordre,& credere non poterant, sicut quam dili oculos aliquis claudit, non potest videre, quod igitur non potuerint illi Orare, & credere, culpae ipsorum fuit. Tempestive adnotat Bait par. 3. de beneficio Crucis art. 32. quod Apologista Jansenti destructionem communissimae sentetiae de gratia sufficienti omnibus hominibus impertita inferre evidenter se jactat ex hoc, quod nequissimi homines non senti-Unt, nec experiuntur, se illuminari, ac pio tangi desiderio, dum in scelera ruunt praecipites. Hujusmodi ostentationem pluribus copiose refellit Bait reponens, quoslibet etiam depravatissimos non carere piis istis cogitationibus ac assectionibus, &si illas in seipsis non experiantur. quia non reflectunt se super se; idq; exemplificat in hominibus, qui operationem custodiae Angelicae non sentiunt juxta hanc doctrinam S. Bonaventurae in a.dist. s. art. a. q. I. uicentis, credendum esse, qubd multis modis
188쪽
Angeli, qui nos custodiunt, ct studeant promovere ad bonum,&studeant retrahere a malo, quamvis hoc non percipiat his tudo spiritus nostri, propter quod multi superbiunt, multi sunt
ingrati, & frequenter sibi attribuunt, quod est ex beneficio Α gelico &e. Deinde ita ad hominem contra J ansenium argumetatur idem B ut ri Ρrobi homines, ait, gratia medicinali, qu is lem solam pro em caci gratia admittit Iprensis, non sunt pria is vati, &si non sentiant delectationem caelitus immissam, in is qua illam totam constituit, dum bene quidpiam operantur. .is Namq;& mysticorum Theologorum doctrina est, qui penia 'δε tius res spirituales di 2utiunt, persectissimas animas vix s is pra suos actus se reflectere, imo & hanc reflexionem Mamis tam esse in vita Eminentiori spirituali speciem impers ri ctionis, qua anima a Deo unice dilecto avertit se, dum actui se suo creato inspiciendo incumbit. Sic quipte delicata estis eminentioris vitae spiritualis perfectio, ut distractionemr is putet fianc intro versionem , qua aliud, quam Deum ipsumis respicit. Et tamen caelestes illae animet inter Caeteras gratiari Christi abundant etia inter ipsas sterilitates, quibus omni s ri latio sic sibi destitutae apparent, ut cum Christot morienteis eXclament gemebundae: Deus Deus meus ut fuid me dereliquia is M. Si igitur invalida est consequiio , quod Probae animaeis gratia medicinali careant, quia uon expertutur 1uavitatem clais testem, in qua illa sita sit tota, ut putant, & iners erit illa r ,, tiocinatio, qua similiter concludunt, flagitiosorum maxi is mos carere suificienti gratil, quia non sentiunt se illuminari,
Post haec Bail se ad jansentanos convertit his verbis is Si per-- tinacitas illi contendant, se experiri caelestem illam delecta- ,, tionem omni concupiscentiarum delectatione maiorem inti omnibus operibus bonis, hoc inter praetensa eorum privileri gia numerabimus, quod adeo felices sint horum dogmatum is sectatores, non solum quod nunquam gratiae spiritus Sanctio resistant, quod ut Filii Dei agantur, quod in illis nunquam, , Dei gratia vacua sit. Non solum, quod si forsan peccaverant, is stati in excusationem paratam habeant, mandatum Dei sibi fu- is iue impossibile, net qui gratiam suam medicinalem non his
,, rent, qua vi eretur insuperabiliter concupiscentia. Non
, istum, quDd vix pro aliis a se, Christus Sanguinem suderit,
189쪽
18oo cum k se dissidentes Pelagiani sint, aut ad minus Semi - Pela- ,, giani, idest, haeretici, qui nequaquam 1 massa perditionis seri gregati dici possunt, sicut ipsi, qui orthodoxi sunt. Sed etiari quod suavitatem quandam caelestem in omni bono opere ha- , , beant dc sentiant, in qua ex hac vita praegustant delitias vitaeis caelestis. Atq; haec sola sit Christi gratia , nam si quidpiam
M agatur ex motivo timoris aut doloris, aut alterius cujuspiam 1
is dulcedine illa de delectatione distincti, ex gratia non fit, nec ,, Vere bonum dici potest.
Oppositum plane contestatus est Cornelius Mussus in concione habita coram Pio IV. Pontifice Maximo de admirabili Getium vicatione is Super omnia mirabilia, inquit, mirabilissi-M mus est modus, quo Dominus negotiatur δι tractat dextre sa-
,, lutem peccatorum, non dico, hominum communium, sedri gentium immundarum, Scin circuncisarum, Chananaeorum, is Samaritanorum, Scytharum, Thracum, Aphrorum, Roma.is norum, Graecorum, Barbarortim, omnium Idololatrarum, ri omnium impiorum, omnium Atheorum, Omniumq; eorum, is qui non cognoscunt Deum, Sc non habent ritus ac Ceremori nias , vivuntq; absq; aliqua sua lege Praeter naturalem ,, &paulo post Effundit Dominus maximam copiam aquarum ,, suarum, dc inundat illam terram prius desertam, sterilem 1a- ,, mariae. ut eam diffundat ad omnes gentes dcc. Non est ita co- munis sol, nec tam generalis ros dc pluvia, sicud est omnibus is patens gratia Dei per Iesum Christum , , . Qiiamobrem cohaerenter ad ista Mondratus negat pag. Is 9. hominibus is Gratiam abes altem incompletam, O remotam iis quo mavorem, ct proximam.consequi possint, dc pag. I 63. cum
G S. Augustino docet, quod sicut certum est, non omnes esseis Christianos, ita certum est, non omnes gratiam immediatam.,ri dc proximam habere, qua sint christiani, habere tamen grati tiam illam remotam, mediatam, dc incompletam, quas uteis rentur, christiani fierent is Ast in hujus Theologici asserti
Comprobationem alios eximios Theologos in idem conspirantes audiamus Chorum ducat Didacus AlvareZex sapientissimo Ordine Praedicatorum disput. II a. n. s. ubi ponit hanc thesim is Deus omnibus tribuit pro loco, δc tempore auxilium minis pernaturale intrinsecum , dc sufficiens ad implenda praecepta
D naturalia, quae supposito praecepto impleri nun possunt ex
190쪽
I 8 Iis solis viribus naturae . . . . . . & intelligitur conclusio, deis facto omnes recipere hujusmodi auxilium lassiciens saltem is pro loco, & tempore, quo obligat hujusmodi praeceptum, is alias transgressio illius praecepti non imputaretur hominibus
is ad culpam, cum nullus peccet in eo, quod vitare non potest , , Item disputat. 7 I. num. a. docuerat ,, Si illi omnes qui non Cori Vertuntur, &salvantur, non habeant gratiam vere lassicienis tem, quae tribuit posse, omnes illi converti, pie operari, vel salvari non possent, & ita non imputaretur eis ad Culpam, is quod non converterentur. Iac adimplerent divina mandata & Consequenter Deus irrationabiliter conquereretur de il- lis, Mine causa eos incressaret, quod tamen 1acrarum literari rum testimoniis videtur repugnare is Franciscus Vermelius antiquus Profusor Duacensis Ordin Praedi C. I. pari. tract. 9.disb. 6. astruit duplicem hanc conciu-sionem: Dico . Deus confert omnibus adultis auxilia 1incien- tia, sine quibus non stat mandatorum observatio pro tempo- is re, dc Occasione, qua talis urget observantia, nam . deus vultis omnes homines salvos fieri, ut habet Paulus I. ad Timoth. a. is sed talis voluntas esset omnino inanis, &superflua in Deo, is nisi tribueret hominibus auxilia lassicientia ad salutem etiam ,, intrinsecae . . . quia ut obligatio alicujus praecepti urgeat, is homoque teneatur ad ejus obtervantiam, requiritur potestas
is adimplendi, impossibilium enim nulla est obligatio, ut dicitri regula juris, & peccati reum teneri quemquam, quia non se . ,, Cit quod facere non potuit summae. iniquitatis est,&insanie, is inquit Augustin. tom. 6. de duabus animabus cap. I 2. sed ab- ,, sque auxilio sufficienti non est in homine potestas ad manda-- torum observantiam, ergo quotiescumque instat, & urgetis Obligatio praecepti, confert Deus praefata auxilia lassici cnis tia is Altera vero conclusio hujusmodi est ri Dico 6. nullus M quantumcumque obduratus datur , qui non possit implere,, mandata, & salvari, aC Consequenter, qui non recipiat a ia, , lium lassiciens, alias non peccaret, & Commodum repori is res ex obduratione sua, cum tamen Constet, etiam maxime M obduratos peccare &c. & pro hac veritate ait, adesse generales scripturae locutiones. Bartholomaeus Medina Ordin. Praedic. I. a. q. Io9, art.. Io.