장음표시 사용
171쪽
Ka. Tanta autem voluntas habetur ab adiutorio quo, prior v D ro, quae est parvum desiderium, ex adiutorio sine Ponon deis rivatur; & in lib de natura,&gratia cap. as. is COnetur ero gb, inquit, anima domare linguam, & dum conatur, poscat , auxilium, & oret lingua, ut domexur lingua . Ille conatus, o & Oratio sunt cum adiutorios ue o non, ipsam vero linguamo reapse domare est effectus adiutorii ροιο, ac gratiae victricis.
- Hoc ipsum probatur ex lib. S Doctoris de natura, dc gratilis, Cap. 63. ubi Cum dixisset, Deum non praecipere impollibilia, oi ait G Hinc admonemur, & in facilibus quid agamus,&indi D,, ficilibus quid petamus. Igitur opera facilia, leu actus bonos , , minus Perfectos sacere polsumus, absque eo quod malus, α ulterius auxilium a Deo postulemus, quod tamen in actibus ., persectioribus . ac dii ficilioribus suppliciter petendum est. Idem in epistola 89. ad Hilarium lcribit is Quia etsi possit anteri quam petat, quid ei prodest, nisi illi agat gratias . ex eo quod potest, a quo petendum est, quod nondum potest Z is Hacte
Augustinus mille locis . . . de hominibus, quales in Mundo sunt, hoc est, peccato originali, multisque actualibus obstrictis constantissime docet, non peccaturos
violatis divinis praeceptis, nisi potestatem haberent illa observandi, & consequenter, nili haberent gratiam sati
e tem inchoatam, hoc est, orandi. Pag. l8 .lin. 9. . ' . . N. O T A.
A LiqMamgratia altem inchoatam, hoe est, ut Author interpretatur, gratiam orandi necessariam esse in quibusvis hominibus, idest, etiam induratis, obcaecatis, in elibus, Idololatris. hoc ut eis peccata imputentur, eum alioquin nullam ei vitandi, oc praecepta Dei adimplendi potestatem haberent, opinio ess doctrian Augustimanaeprorsus opposita, quam S. Doctor in omnibuJ pz-
172쪽
ae x--rtim IV. de eorrept. segrat. ex cap. 6. usque ad II. ut mi ram omniMM, Authorem aserere S. Augustinam mille locis inti dipsum docere.
TEstimonia S. Augustini in superiori dispunctione ex Eminentiss. Norisio, &Authore indicatae dissertationis pro ducta apertissime revincunt immodicam Censoris confidentia, quae ut ulterius patefiat, ipsi Opponere possumus alia ejusdem. Augustini, & aliorum M. Tatium fustragia a Cardinali MOndrato passim in hoc opere deprompta, precipue a pag. 348. usque ad I s. & in pag. et 8 . Authoritas aurem a Notatore indicata,& Doctoribus oppositae sententiae allata jacet in cap. II. lib. de Cerrep. & grat. inter medium, & finem, ubi S. Doctor agit de adiutorici ad non pecCandum mortaliter, & perieverandum in grati a non autem de adiutorio ad credendum, & ad poeni. Quin, ac propterea sensus illorum verborum est, poenam peccati originalis esse, quibus deest adiutorium tale, quale non dein fuit Angelo, & primo Homini, videlicet, ut sine ulla dissicut late possiet perseverare, si vellet. QDe induraris amem. &obcaecatis adnotat Bernardus Guyaestib a. de diseriminitan inter doctrinam Thomisticam . & san-
sentanam quaest. 3 ..ari 1 quod se Jansentare Iptensis Caecos mari gis obcae t. magis inaurat obduratos , S ultra progressus,, opinionem eorum, qui gratiam sufficientem usque ad cς-- is eatos, & induratos extendere volund, visu Augaeum doctri is na, ad absurditatem, imbre delirium usque ascendere Prae.. ,, dicat M Et art. a. observat, quod is Janstritus opinionemri erroneam, & perniciosam sustinens,Orthodoxorum lentenis tiam, qui auxilium sufficiens infidelibus a Deo impertiri do- is cent, non nisigraris, ac remera dici posse, audet affirmaro is
Anteaqviest. 2 art. a retulit liam Verba Iansentit. 3. l. 3. c. 13. .
nempe . non adest semper gratia . qua poeumns, hoe est, qua tua eadem praecepta adimplendas iciamus & quod pejus estJ mee --
pos bititas Melibus aecidit. non rantum quando nolum praece a facere . sed etiam quandὸ volunt . Bone Deus; exesamat ad ea Verin Guyardus Quantum distat doctrina haec ab ea Thom istam, is qua perpetuo docent, istius quoties occurrit praece umi
173쪽
is faciendain,Deum ad id auxilium lassiciens suppeditare. Cotiis ligo ex Bannesio, quem Pelagianum , aut Semipelagianum is non dicent. Ruotiescumque, inquit I. Par. quaesti 23. art. 3. conc. 3. aliqui S peccat speciale peccatum contra supernatu is rate praeceptum vel fidei . vel pollentie, vel alterius superis naturalis virtutis, neceite est, ut ille de facto receperit aliqua is divinam inspirationem illuminantis Dei, aut vocantis, aut is invitantis ad fidem, vel poenitentiam; haec conclusio asseriri tur a nobis Certa secundum fidem . Quid autem aliud, subditis, Guyardus, radium illum intellectum illustrantem, aut scinis tillam voluntatem excitantem, nisi adiutorium suisiciens apri pellamus p Tum super haec verba Johan. Is snon venissem, O Iocutus eis nonfuissem, peccatum non baberent, nunc autem exeu fationem non habent, adducit eundem Bannesium sic discurret tem is Hunc locum universi Doctores, praesertim D. Augusti-M nus interpretatur de peccato infidelitatis, quod comi seruntis Judei non recipientes Jesum tanquam verum Christum. &is uessam promitium in lege, dicit Christus Dominus, quod ,, illud peccatum non commississent, nisi ipse proposuisset illis
is lassicienter doctrinam , & miracula supernaturalia , quibus,, pro tunc obligabantur credere is Deinde adiungit Guyardus suifragia Johannis k S. Thoma, Navarette, bledinae, & Alvaris eodem sensu explicantium S. A gustinum. , & allegat ista alia verba Jansenii: Nunquam altadem praecepto colligit S. Augustinus, quam id, quodpraecipitur, noufieri sine libero voluntatis arbitrio, i eu Fod idem est, possibile esse, , ut id, quod praecipitur, actu liberi arbitrii impleatur Sed quisis Credet, pergit Guyardus, eam esse mentem Augustini, nam is per quid nis per voluntatem potest aliquod praeceptum divio num adimpleri Z Agebat ne contra aliquos, qui eleemosynam is manui, non voluntati adscribebant 8 Aliud autem tantum vi- ,, rum requirere necesse est, per hoc enim dictum nefanda, tumis Lutheri, tum Calvini dogmata silvarentur, nam sive liberum ,, arbitrium mere passive se uaberet, ut ajebat ille, sive spontari nee tantum, ut Iansenius, quae ab eo proficiscerentur opera,
is non fierent sine eo. Aliud est igitur id, quod praecipitur actuis liberi arbitrii impleri, & aliud libere adimpleri. In primois non salvatur, quam reiicit Jansenius , indifferentia, insecus, do autem plane conservatur , ct consequenter vera libertas.
174쪽
is Quomodo etiam altera haec ejus explicatio, nunquam aliud is eX praecepto Colligitur, quam id, quod praecipitur Pollibileis elle, ut actu liberi arbitrii impleatur, subsistere potest Z 1 quo is nascitur ista possibilitas a principiis natutae, & hoc est, quod ,, initio volebat Pelagius. Ab auxilio divino juxta illud, quod is Per amicos possumus, per nos ipsos dicimur posse , ergo si noti datur, impossibilia jubet Deus. Quod cum sacrilegium sit a D,, serere, ex consensu omnium Thomi arum, planum est, de Meri es e quotiescumque aliquod praeceptum implendum occurri rit, a Deo infallibiliter, non solum justis, stil&perditis auri xilium 1 uiliciens, per quod impleri possit, insanibiliter dari. Illa autem Jansenti calumnia ex Calvinianorum lcholis aut gurgustiis emersit, ut observat Stephantis Dechamps lib i. denaeresi Jansentana cap. s . quae iisdem poeiae vocibus personat. nasententiam. de Gratia lassici erui omnibus prorsus adultis a Deo Concessa ad evitanda peccata, & legem Dei servandam Calviniana. nodus Dordracena sest . 3 pag. Ios. damnat ut Pelagianam, Papisicam, Ilaereticam. Ipse Calvinus lib. de aeterna Dei. aedestinat. pag. 686. Omnes ingenii nervos contendit, ut eXAugustino Pelagianum esse probet, quod Albertus Pighius asserebiit, offerri omnibus gratiam. Haeresiarchae istius famosus
assecla Paraeus lib. a. degrat. S. lib.arbit. Cap. 8 pag. 2 79. in eandem rem scribit is Induratos, ait, habere auxilium 1 uniciens ad repellendam a se caecitatem non est minus salsum, quam caecos habere auxilium sulficiens adaperiendos sibi oculos. Deus enim sibi soli id servavit, ut caecitatem cordium tollat, is caecos illuminet &c. Dicere talis induratis dari sufficiens au- is xilium resistendi luo peccato, est aperta insania is Ad locum vero S. Augustini ex lib. de corrept. & grat. C. I I.
quem a Jan senio magnificari dicit, respondit ibidem Guyardus Cum Alvare di ria. ,, Quod S. Augustinus solum docet, quod in natura lapsa sit pama peccati, quod non detur ei auxilium,
quo perseverare possit, non tamen sentit, quod sit novum, , Peccatum, si homo non faciat, quod ex corruptione peccatiis originalis non potest, nisi detur illi auxilium, quo id facerori possit, ut patet in infidelitate negativa, S ita se explicat A
is gustinus cap. 67- Citato is Eodem collimat Eminenti si de Lauraea opusc. 3. de grat. actu
libus cap. U. ubi ad Probandum pro omni lege omnibus infi-
175쪽
det ibus omnis generis Deum largitum esse,ac largiri gratiam sufficientem ad posse in eum credere sicut oportet, & ad posse legem Dei salvantem, seu conducentem ad 1alutem observare, licet non fecerint, Producit etiam S. Augustinu in piat. I 3. & a 4. in lib. 3. de lib. arbit. c. I 8. in lib. denat. &grat. Cap. 6. &67. in lib. de spirit.&lit. cap. 33 &3ψ. &ii. 4s3. ita concludit in favorem Eminentiss. Mondrati is Si ergo Patres Concilii Tri-ia dentini existimantes cuin Apostolo Paulo, sine fide impossu,, bile cile placere Deo, di quemlibet hominem habere polle fi-
,, dem Dei, di neminem absque propria culpa caruisse, aut C ,, rere ea, per necessiriam consequentiam in sertur, quod omnes,, homines habuerius es de facto labeant principium aliquod superia naturale, per quod pollini saltem eam habere, alioquin sineri propria culpa et carerent; hoc autem lupernaturale princi- ,, pium ei gratia iussiciens, puta, illuminatio, ac inspiratio ad ,, credendum in Deum, illumque diligendum, in illumq. spe- ,, randum, & ad dolendum de peccatis, quae quidem illum in ri tio, ac inspiratio tripliciter accidere potuit, ac potest . vel ri aliquo praedicante, ut regulariter fit ex Rom. Io. Quomodo
,, Credent, quem non audierunt ρNEt quomodo audiene sine '.
M praedicante Z Tunc enim p taedirante aliquo extra , Deus .es, ,, ut Cuin Augustino tractatu o. in primam Johannis epistori tam diximus , loquitur intra, illuminans ., ac inspirans . ,, Alio sed speciali modo Deus sine praedicante extra, illuminat ,, immittendo in alicujus inlidelis intellectum cogitationem,&,, dubitatione de veritate luet Religionis,& inspirando ad 4nquiri renduin de vera, & ad orandum ipsu, ut faciat cognoscere ve- ,, ritatem. Tertio tandem modo, qui frequentius accidit in ru-
,, sticis, & idiotis,& aliis,qui pra dicantem immediate no audieri runt, sed a suis maioribus,vel aliis civilioribus, aut in agendi Siri rebus magis instructis, licet non credentibus audierunt, quod is detur alia Religio , quae ab ejus sectatoribus praedicatur ut ve- ,, rior, in his casibus Deus illuminat, ac inspirat, ut ea inqui- ,, ratur. Quod si praefati omnes quomodocumque illuminati, ,, a inspirati non despiciant, seu non respuant, resillant, ac
,, derideant illuminationes illas, ac inspirationes, ut factum le- gimus, & modo fieri scimus a Gentilibus , Mahometanis, Juis daeis,& Haereticis ipsis Deus concederet gratiam adjuvantem, is & cilicacem ad inquirendam veram religionem, & successu
176쪽
, ad eam amelectendam, at quia reiiciunt, despiciunt, & irriri denta reiiciuntur a Deo, despiciuntur, & irridentur: ex prori verb.I. Act. Apost.C.7.& I3 sibi ergo imputent,non Deo &c.., sit ergo laus Deo virtus, & gloria in aeternum, qui neminem ., . vult perire, & omnibus gratiam sussicientem concedit, petris quam habeant posse non perire,, .
IDem illud principium tauquam Sacris Scrip ris. OE. Augustis
ni iloctrime in primis adversarium pluribus locis evertit Angeticus Doctor, O aliud plauὸ contrariumsupponit, tantum enim abest, ut in quocumquepeccatore gratiam saltem inchoatam, vel r motam requirat, ne qua peccatum eis non impuraretur, ut potius expressὸ doceatis. Multis desse auxilium Mevitandum peccatum. is quod quidem sux tium, inquid L. 2 fuis. 2. art. s. σd I, εν bus-ri eumque divinitus datur, miserico iter datur. quibus autem nori datur, ex justitia non datur in poenam praecedentis peccati, ctis sestem Omiginalis peccati, ut Augusin. dicit in lib. de corrept. 9
DIS PUNCTI O - , IDem respondendum est ad illud testimonium S. Thomae, cui
non uno tantum in loco satisfacit Eminen . Author, & maxime pag. 68. aje . adio saliquandis negat S. Thomas qui Udam auxiliumgratia necessarium dari, ut vi fere es 2.2. quaew2.art. 3'. ad 1 qui loeus citatur 1 Cenin re intemgendus est,ut supra semdimus, vel quo ubius, -nver semper, totoque vitae tempore negetur , vel de auxilio gratiae proximo ad viiquid fariendum, non vero de rem isto, se incompleto, quos uterin reliqua etiam πecessaria adjuventur,ut idem angelio us at nobis eiratus docet de Cornelio centuriane, O de Barbaro νnoldis educato.' - Eandem respo fionein allegaeae authoritati D. Thomae alte xit Ludovicus Bail lib. de beneficio Crucis par. 3. art. 26. eamq confirmat ex s. Doctore lin. 3 cantra Gentes cap is 9. juncto Commentario FerriareiΥsis, di per totum articu tu exponit alios
textus ereceptoris Anmici ab Advertariis dbiectos. Demuin
177쪽
68 addatur expositio illius textus Angelici adducta doctissimo
Cabrera 3. Par. quaest. 62. disp. 2 o. art. a. Cum D. Thomas 2.2sq. a. ar. s. ad I. fatetur, non dari quibusdam auxilium gratiae ades credendum in Poenam praecedentis peccati, loquitur de auriiari lio necessario ad explicite credendum articulis fidei, ut collia is situr ex i pia sol utione, & ex argumento S. Thome ... . ...ia 1ed non loquitur de auxilio necessario ad credendum primu ., Credibile, nempe, Deum esse, & remuneratorem esse, hocis enim auxilium nemini negatur: sed potius omnes in univeris
, sum praevenit Deus illos,itans ad ostium, & pulsans
Sine gratia orandi in statu natutae corTuptae nulla potestas est observandae legis divina'. pag. I 8 . lin. I s.
Nullo peccato ..... gratia petendi amittitur , sine qua omnem quoque libertatem tolli necesse est. ibi
I Ouum prorsus dogma,atque hactentis inscholis evibolicis insu ditum. Cerιὸ de hae gratia orandi, quae hic necessario in omnibus hominibusrequiritur,ut eis peccatum imputetur, Osine qua, vitAuthor existimas,omnis libertas tollaretur, non essetgratia Chriam, neque ejus meritis adscribi posset. Non enim graivita, sed homini in quocumque statutosito debita esset, quemadmodum homini fanὸ motis ipsa arbitrii tibertas naturaliter deberetur. Unuetiamsi Christus non fuisset incarnatus , ejusmodi orandi gratia iusmnibus hominibus admittenda esset, cum alioquin non essent adpe candum tiberi, ut AuIhor contendit. Sequeretur esiam, quod non posset es per infidelitatem, Apu fiam, se Athesmum amitti: individuali enim nexu inter se eo . renistris, se oratio, neque diripotes, eum , ι adhuc orandi gra Liam rei mei, o Ade omnino excidisse. . DIS
178쪽
SAugustinus lib. de praedest. sanctorum cap. H. Vocat privit ' sium Manichaeorum sumere ex eodem libro, quae vellent,& sibi putarent conducere, caetera praeterire. Hoc reatu passim involvitur Censor, qui palpum lectoribus obtrudere studet, utSsondratum insimulet, quasi nullum agnoscat discrimen inter gratiam lassicientem proximam, & gratiam lassicientem remo tam , & adstruat gratiam 1ussicientem proximam esse simpliciter necessariam ad hoc, ut quis dicatur posse libere servare legem divinam, & evitare peccatum. Unde reddenda est suae integriatati prima propositio hoc modo is Sine gratia saltem inchoata, is hoc est, orandi in statu naturin corruptae nulla potestas estis observandae legis divinae ,, Altera quoque Propositio mutila. , truncata est: ita enim jacet loc. cit. ,, Sicut ergo ex senten-- tia Augustini nullo peccato , quandiu ratio Viget, amitti,, tur libertas, & potestas adimplendi legem divinam, vitandiq;,, peccati, ita nullo peccato omnis gratia sussiciens, & remota, ,, nocest, gratia petendi amittitur, sine qua omnem quoque Desibertatem tolli necesse est is Utraq; autem notae pars expressa est ex Jansenio Iprensi, qui lib. 3. de Gratia Christi cap.ia. instat apud Stephanti Dechamps lib. i. de haeresi Jansentana cap. 6. hoc ipso gratiam Converti in naturam, quo omnibus communis esse ingitur, juxta illud Augustini: Communis es omnibus natura, non gratia . At haec quo que Calvini arma sunt adversus Catholicos it1 disputantis lib. a. instit. cap. 3 num. Io. is Merito Augustinus tam eos deridet, is qui aliquas volendi partes sibi arrogant,quam reprehendit ali-M OS, qui putant promiscue dari omnibus, quod speciale estis gratuitae electionis testimonium . Communis, inquit, Omniis Dus est natura, non gratia, vitreum acumen appellans, quod mera vanitate splendet, ubi ad omnes generaliter extenditur, is quod Deus, quibus vult, confert is Quo etiam argument Petrus Martyr in loc. comm. tit. de pri d. num .sso. utitur, ut
Catholicos oppugnet Postremd, inquit, dum isti sic gratiam
is faciunt omnibus communem, illam Convertunt in naturam,s &C. is Quoad alteram vero notae partem spectat. Jan senius frequenter gratiam sussicientem infidelium , ut humanae Philosophiae, aut Pelagianae haeresis saltum traducit, ct lac. Lit. CapaI. .
179쪽
docet, infideles ac levissimo quidem gratie sitfficientis rore pera fundi , quia is Ante fidem, ait , Augustinus nullam omninori gratiam sive ellicacem, sive sulficiente in ad quicqua bene ope- is randum inin fidelibus novit se Et cap. sequenti demonstraturum te pollicetur se Graciam lassicientem infidelium a Semi is pelagianis excogitatam fui illa ,, Hausta sunt haec omnia ex Petro Martyre in loC. Comm. tit. delib arbit num. 9. & Io. ita Ca-cholicos aggresso is Neque vero adversariorum nostrorum Ca- tholicorum decreta longe discedunt ii Pelagianis. Illi enimis docuerunt, naturam adiutam gratia creationis &doctrinaleri gis polle recte agere, isti vero di Cunt, naturam gratia praeve ,, niente& pullante adiutam posse bona facere, que Deo pla-M Ceant&C. Apud Augustinum autem, qui ad verius istos for- ,, titer dimicavit, nihil est discrianinis interre te agere absqueri gratia, & recte agere extra fidem Christi&c. Apparet ergo,, eos, qui aliam gratiam sibi fingunt, qu1m eam, qua justin- ,, camur, & in Christum inserimur, obtrudere nobis humanuis Commentum, vel potius Pelagianum perfugium, quod divi-
,, nae litterae non agnoscant ,,.
Novum, & inauditum dogma esse, quod gratia sussiciens squaSAndratus collocat in gratia orandi imperfecte ) omnibus adiit.
tis conseratur in ordine ad salutem, arbitrarie obloquitur Censor. Satis, superque sit vidisse Didacum Rui Z in to m. du praedestinat . a disp. o. usque ad so. ubi recenset innumeros omnis aetatis Doctores eandem doctrinam exprelle tradentes, quibus addere possemus plures recentiores, ut uidere est apud Marti nonum in Anti- Jansenio disp. 23. ubi n. 3 7. recte explicat, ruomodo gratia lassiciens non pertinet ad naturam, quatenus ebeatur naturae, vel ab ea exigatur Connaturaliter , vel quod subtrahi nequeat salvo judicio rationis&usu libertatis naturalis , cum sit beneficium gratuitum & ordinem naturae transcendat, potuissetq; Deus citra ullam intultitiam, & indecentiam relinquere homines & Angelos in statu purae naturae; unde ipsa gratia debetur tantum ex suppositione, quod Deus velit ordina- Te Creaturas rationales ad finem supernaturalem, detque illis Praecepta, quae sine auxiliis gratiae ser Wari non pollunt, cujus- Inodi sunt praecepta supernaturalia, alioquin inutilis foret haec Ordinat. o. vanaque intentio, & Deus vellet fieri impostibilia;
Proinde communiter docent Theologi, non posse peccatum
180쪽
imputari earentibus lassicienti potestate illud vitandi, & neminem supplicio aut vituperatione dignum esse, qui id non faciat, quod facere non potest, quod ipso naturali lumine per se notum est A Ut illud cantent in montibus pastores,& in theatris pO M tae, k indocti in circulis, & docti in bibliothecis, & Antistites is in sacris locis, &in Orbe terrarum genus humanum M Utal firmat Augustinus lib. a. de duabus animabuSCap. D. M Nulis laque doctorum paucitas, nulla indoeiorum turba In eo disia is sentiat,, Ut ait idem S. Pater in lib. de vera Religion. Cap. IA.
is uuis enim peccat in eo, quod caveri non potest is Inquit lib.
Praetermittenda vero nequaquam est alia egregia doctrina, qua difficultati ultimo loco obiectae reponit Ludovicus Bail par. 3. de beneflc. Crucis art. I A. is Non est, inquit, Communis abs is lute omnibus hominibus gratia haec sufficiens ccnsistens in is interioribus quibuscam illuminationibus, S admonitioni- ,, 'bus secretis, quibus Deus pulsat ad ostium cordis uniuscujus- ,, que ad vitanda peccata, R. aliquid recte operandum; nec enimis infantes illam recipiunt, nec amentes, quare uno verbo deri strui potest prolixa illa ratiocinatio: sic D. Fulgentius lib. deis incarn.&grat. Christi cap. m. refellit Pelagianos asserentes, is Deum expectare hominis voluntatem . . . . Si er8o satis estis unica instantia ex infantibus petiza ad refelledum clogma Pe- is lagianum, cur nobis non suffciet ad refellendam imposturamis Bajanorum, qui gratiam quandam interiorem omnibus suissis cientem a nobis admitti improperantῖ Deinde negamus istud ,, principium: naturale est, quod Omnibus nullo excepto Com- Petit. Datur enim instantia in resurrectione omnium mortari lium , quae erit opus supernaturale , quod merito Christiis omnibus conveniet. Sicut enim in Adam Omnes moriunis tur, sic in Christo omnes vivificabuntur, licet diversa fui is rasit resurgentium conditio. Sic interpretatur Theodoreis tus, Sin Concilio Palestino, seu Dio 1politano coactus estis Pelagius id ipsum admittere, cuin antea negaret, omne ge is nuS humanum per Christum resurgere. Unde & inserri po-
is test, si quid commune omnibus pro corpore sit Christi Lanis guine acquisitum, non debere alienum a ratione videri, si quidis etiam commune pro anima omnibus Christi sanguine acquiri situm sit, media, scilicet, sussicientia ad salutem. Numquid X a is enim