장음표시 사용
211쪽
is eit, nihil est, quod tuae possit resistere voluntati, si decreverisis salvare Urael. Esther i 3. Quod si Censori studio partium abrepto non adeo clara visa est allata gratiae essicacis definitio, meminisse debebat doctrinae ad ejus notam in propositionem as. productae, ubi non solum comperisset difflertissima, & peremptoria testimonia quibus Eminentiis. Author totam, &ad quatam gratiae essicacis energiam Complete, S ultimate ponit in motu voluntatis sed etiam invenisset aliam ejus definitionem, idest pag. aris Nil aliud est triumpitatrix ista gratia,quam ora ,, tio, & Rethorica Dei humanam voluntatem alloquentis, & alia ,, loquendo in quamcumque partem voluerit persuadentis , , Sed in gratiam Censoris pergamus ex hoc libro Cardinalis Sm-drati flosculos sententiarum Dei gratiam erga voluntatem spirantes carpere: Gratia, ait pag. 9. Hia 6fectrix es, quae voluntatem expugnat, quae repetuntur Pag. I 23. Pass. 2o7. inquit ryuxta consantem, ac milites repetitam S. Augusfini sententiam tota gratiae triumpistricis virtus, ct es acta in eo posita es, ut ostendat, O delectet, sicque peccandi dulcedinem, alia majoris. dulcedine uincat In huius doctrinae confirmationem e vestigio subnectit Eminentiss. Theologus plura locupletilliina S. Augustini suffragia, ex quibus haec infert pag. aio. is Clariis mum est, is inquit. nullam aliam ab eo gratiam effectricem cognitam esse, is quam quae illustrando, &delectando intellectum lunul, & vo-is Iuntatem expugnet M Perlegantur alia pulcherrima pag. 73. dc 7s. in eandem rem. Haec strictim ex notato libro delibavimus, ex quibus vehit seminibus tota facile exprometur Theologica Augustini doctrina de efficacia gratiae contra Pelagianos, & ex
tot, ac tantis luminibus testimoniorum cedet, ut arbitror, &procul abigetur caligo 1 Censore inducta, cum essicacia, & energia invicta gratiae erga voluntatem creatam non potuerit prosecto vel demonstrari invictius, vel splendidius commendari.
212쪽
Plane voluntatem a nullo alio, quam a se ipsa determinari . . - apertissime docet S. Thomas. pag. a 2O. lin. i P
Totashola Tomiaarum hane doctrinam in libris Angeliei Doctoris non videt, sed portus contrariam de praemotione, seis praedeterminatione musica ex eisie hausisse eerro eredis Observadum autem, hanc propositionem, voluntas anulio alio, quam ia seipsa determinatur, generaliter ab Authore intelligi. non tantum de actionibus in ordine nuturali, sed etiam in ordine supernaturali, quania, videlicet, voluntas pergrariam a Deo movesur , ut ex to ta ellus ratiocinatione cestigitur; atqui non setam TDomi e . sed ei Patres Sarieratis Fesu uno ore fatentur tanquam dogma careoticu ἰυountatem ad actus super naturales non a se ipsa, sed etiam is gratia determinari, adeὸ ut nullas Theologus Vocietate, quod sciam. han generalem propositionem, Voluntas a nullo alio, quam a se ipsa determinatur, admiserit.
PErspexerat Censor ab omni procul nota immunem illam
propositionem , ut jacet in suocontextu, Proinde ut propositiones censurabiles in libro Eminentiss. Mondrati pro sua libidine contexeret, turpissime sustulit de medio his verba, δε- pendenter tamen is causaprima, ut moia explicatum is, quae reddunt proposmonem illam verissimam, & innegabilem . Quo vero evincatur, ab Eminentiss. Authore doceri, voluntatem adactus supernaturales non a se ipsa, sed etiam a gratia determinari , satis, sui perque sunt ejusdem testimonia in dispunctione notarum a s & 28. allata, ubi indicantur plura loca S. Augustini tradentis luculentissima exempla , in quibus expressa conspiciuntur, &explicata omnia gratiae.essicaci simiae machinamenta, ipsissimae artes, &adiumenta, quibus Deus humanas voluntates domat, dc quocumq. ipse vult inuectit, ex nolentibuS vo. lentes, ex repugnantibus amavores justitiae facit. tquoscumque - ι Bb a prae-Disiligod by Corale
213쪽
praedestitiavit in Filii sui membra per justitiam coaptandos, qua-doquidem est exemplorum ad perluadendum vis maxima, & au
Ut vero magis , magisque Censori gratificemur, alios duos dumtaxat textus Scriptoris adducam non longe aloe. cit. pag. 2I9. ,, Voluntas Creata, ait, fit potens per concursum simul ri taneum, sicut equus fit potens ad trahendum currum per ro- tam, sine qua equus non posset, jam vero supra notavimus, is hoc esse gratiam voluntati, quod rotam, & machinam Curis rui,, Item pag. aao. ,, Quod si omnino velis, voluntatem is creatam ab increata determinari, moverique, istud quoque se in fano sensu verissimum est. Illud enim propositum, deor iri tumque divinum, quo Deus voluit, ut Petrus hic, dc inunc se amaret, & quo statuit in hunc finem tales ei gratias dare, qui- .is bus ad amandum moveretur, hoc, inquam, divinum decre- is tum verissima causa est, ut Petrus amet,& adamandum deis terminetur ,, Quare advertat Notator, ejus censuram cadere etiam in adductas propositiones S. Thomae pag. 22 o. aliasque similes apud Theologos facile obvias .
Quis novit, cum ea gratia, quae Petro, & Magdalenae data est, Iudam conversum iri, cum forte plures, ac majores gratias utroque acceperitρ paβ. D. Ita. 29. Comparet aliquis gratias ex una parte Zactueo, ex altera Iudae datas ;videbitque, lange plures, & majores fuisse, quibus hic reprobus ad poenitentiam vocatus est; pag. io6. lin. 32. negari non potest plura Judae reprobo auxilia, qua praedestinato Zachaeo impensa esse; pag. o7.lin. . ideo Plura remedia Judae reprobo adhibita, quam Petro electo. quia illi gravior morbus, ibidem lin. 29. si ergo reprobis, aut aequalis , aut etiam major gratia, quam praedestinatis datur, non potest &c. NOTA. HAE asseritones omninis adversantur verbis Apost. Rom.8.3 is quos praedestinavit, hos & vocavit, & quos vocavit,
214쪽
is hos &justificavit,quos autem justificavit,illos lia glorificavit is uuae qui e oas eiectis convenire privssignificavit his verbis. His Scimus, quoniam diligentibus Deum omnia cooperantur in is bonum iis, qui secundum propositum vocati sunt Sancti ia: DIS PUNCTIO. 'DEum maiori amore prosequi electos, quam reprobos, illisque plures gratias congruas, & praecipue donum perseverantiae finalis . Deo dispensari, non reprobis, pluries Eminen . Author clarissime exprimit, sic pag. 38. habet. - AugustinuSis plerumque loquitur de illa gratia, quae non tantum est effica ri verum etiam essectrix, hoc est, cui opuς respondet, &dehazis verum est, ad 1olos praedestinatos spectare,, De voluntate, &oratione Christi pro eiectis, &reprobis ista promit Slandratus Pag. I. Expendit namque orationem Christi Domini descriptam Johan. II. a versu 9. usque ad ar. & verba haec Apostoli ad Timoth. . uri es Salvator omnium maximὸ Adelium, tutu subdit: is Vides in hoc reprobos, S electos pares esse, quod omneSis ad redemptionem pertineant, sed in hoc distingui, quod eleri chi praecipuaspartes Redemptionis obtineant, quia soli ejus
is effectum Conlequuntur omnes ergo redempti. Om-ri nes Commendati, omnes Christo ad sal utem commissi,sed eleri cti praecipue, non tamen soli. Oravit ergo pro Mundo, &is non oravit. Oravit prece illa Communi, , omnesque Comis plectente, non oravit oratione illa speciali ad solos Apostori los, aliosque electos spectante. . . . . Qua in re observania dum venit, Deum rebus quidem omnibus a se creatis, muli is que magis , se redemptis, nullo excepto, providere, ita ta-- men, ut haec ipsa providentia partim sit omnibus communis, is partim vero sit aliquibus specialis, suosque gradus habeat. P si lillium,&magnum ipse fecit, & aequaliter est ei cura de omni- , , bus, inquit Sapiens cap 6. aequaliter, quia ex parte ipsius Deiri unus, idemque amor est, quo Omnes complectitur, nulliqueri deest, ac singulis non necessam tantum, verum etiam copiori se pro singuloruin statu, ac conditione distribuit. Haec tame,, aequalitas nihil otiitit, quin inter creata magis homines, interia homines magis Christianos, inter Christianos magis Praede- ., stinatos, inter Praedestinatos vero eos magis curet, ac pluri-
215쪽
., bus beneficiis ornet, qui magis in illum sperant Sicis Christus, quia omnium Advocatus pro omnibus quoque in-ri tercessit, pro Apostolis tamen magis, quam pro reliquis fideo libus, &Praedestinatis magis, quam non Praedesti natis. Sicutri enim Pater inter multos filios magis morigeros, quam discOG los amat, i tr Deus, quippe omniti in hominum Pater, simnesis quoque homines diligit, eos tamen dilexit magis, quos mori rigeros, quam discolos futuros oste praevidit, quanquam , &ri qui morigeri illius gratia,& qui discoli propria culpa tales furi turi erant. Deus enim neminem bonum futurum esse praeviri det, nisi que in bonum D turus erat Ergo, ut aiceba,ia pro omnibus oravit Christus, pro electis tamen maximὰ Rur-1us Em in Author tantam hanc veritatem luculentissime exculpsit pag. 1o9. inquiens. δε Absolute dicendum eli, majorem De , , um Praedestinatorum, quam reproborum curam gerere, eos is que longe tenerius, ardentiusque amare; tum quia Praedesti natis si non semper aut plures , aut majores, eas tamen gratia S., Confert, quibus praevidet alsenturos, quae omnibus 1 pectatis
is ad consequendum ultimum finem aptiores dici possunt, tum is quia praeaestinatos praevidet spe, amore, observantia manda-- torum , nauperseverantia sibi inseparabiliter, aeternumque conj unctOS fore. D
Issiae v. 28. Unde se Apostolas ait, omnia fieri propter electos, 2. Timoth. v. Io. Concilium etiam Tridentinu ess 7. can. i5. Crcan. 22. persevera iam a m vocat Magnum illud donum, &sine speciali auxilio Dei haberi non posse declarat Anseam, tialud esse proprium Hectorum , neque eis ulta modo cum reprobis comune, unae negari non potest, nis aberrando a fide, plus aliquid δε- chaeo, o Petro electis, quam Fudae reprobo, hoe est, Ditem donam perseverantiae a Deo collatum fuisse. i
SI Censor absque praepostero assectu, & mentis oculo partium studiis minime implicato librum Cardinalis Slandrati per legi et, reperisset nundem textum Apostoli in pag. ara- de quo
216쪽
1eribitur, esse eertissimum. O citra dubium, eam authoritatem intestigi tanium de Praedestinatis, de quibus solis exponit etiam ibi haec verba Johan. o. quibus Predestinati dicuntur Filio is Patre dati, & Johan. I o. eos non posse rapi de manuflui: de dono autem finalis perseverantiae jam intextu allegato eX pag. IO9. habet, , is Deum praevidere, praedestinatos, spe, amore, observantia ., mandatorum, se nati perseuerantia sibi inseparabiliter, arter-- niamque conjunctos fore. is Et paulo antea pag IΟ8. rotundis verbis asseruit. is Gratia finalis perseverantiae est propriari electorum ,, Per quod Scriptor omnino consonat Concilio Tridentino producto 1 Censore, cujus consectaria ab eo cong sta penitus concidunt.
CFrte horret animus, ct ebri lanae aures refugiunt auiire plura Ddae reprobo auxilia, quam praedestinato Zoebaeo impensa esse, pluraque remedia Iudae reprobo adbibita. quam Petro electo. qua, Christus praecipuo quodam amore Petrum nonprae uda taurum,sed et prae caeteris Apostolis non sit prosecutus, ad quem specia-bter dixit iam proximus morti, ego rogavι pro te, ut non Hemiat es tua, O quem post trinam negationem lapsum respexit conver-δει ad eum non tam oculis carnis, quum divinitatιs potentia, ut uυ-tat S Ambrosius, eum intus in conclauι Poni ci adparer, Petrus autem foris in atria versaretur.
DEum conferre quandoque plures,dc majores gratias reprobis, quam praedestinatis, testantur plures Tlisologi. De Angelis ostendit Ssondratus pag. io s. ex Magistro sententiarum lib. 3.&S. Thoma I. Par. quaest. 62. n. 6. eos ita suillh in gratia conditos, ut Lucifero multo maiores gratiae datae fuerint, qua Angelis Sanctis,& fidelibus. sed naturae, & ordinis inferioris. De hominibus reprobis Franciscus Hurantius lib. 3 .de locis catholicis cap. 6. cum descripsisset innumera dona, eaque excelletissima ὲ Deo praedestinatis tributa, subdita ,, Novimus tamen, ri non minoribus bonis interdum reprobos gaudere, ut notas
iaciat Deus gratiet suet divitias isCunerus Petri Episcopus Leo
217쪽
2o8 vardiensis intract. de lib. arbit. cap. 9. ,, Non semper in electori major est gratia, qua perseveret, quam fuit in reprobo, qui , , cecidit, imo fieri potest, quod minor in electo fuerit, &clis.,, ficilius stare potuerit, maior vero in reprobo, &is faciliusia persistere valuerit, sed alterum pro arbitrii libertate Deus siri nil peccare, & in eo permanere sit stinet, servansin eo natu-- rae, & rerum ordinem, qui habet, ut quae deficere possunt, is pro sua permittantur conditione deficere, &defectus iis ad- scribatur, qui causae desectus inveniuntur H Claudius Frassen Doctor Parisiensis tom. i. Theologiae Scoti tract.2.disp. I. art. a. quaest. I. aperte fatetur in haec verba ,, Etiais ipsis reprobis interdum efficacioreS gratiae ConCeduntur, quari praedestinatis, , Et postea attexit exemplum de Juda proditore. Rui Z de MontoyadisP l7. de praedestinat. seel. s. n. Iq.dOcet is Quod magis copiola auxilia, Saltior gradus gratiae in haco vita dantur quibusdam reprobis, quam quibusdam praedestiri natis, excepto beneficio opportunae mortis ; Expectantur, tollerantur, terrentur, Ut caveant. Nullam poenam Deusis illis infert, nisi illi prius se libere culpis implicent, & tum
is tam in hac, quam in alia vita punit citra condignum is Aliquam hujus divinae Providentiae rationem allignat disp. 3 6. sedi. r. n. I 3. ,, EO fine, inquit, Deus quibuldam hominibus, quos praesciebat in obstinatione remansuros, Contulit supernatu- A ralia dona, &salutis remedia, quantum ad realem entitatem ,, fortasse majora, & fortiora, quam praedestinatis, ut clario,, rem inde laudem, & gloriam electi sibi compararent. Nam ,, quemadmodum unius hominis pietas alterius impietatem Co- ,, demnat tanto manifestius, quanto supponitur impius nonis minora, immo etiam quandoque majora sortitus remedia sari lutis, sic etiam unius hominis impietas alterius pietatem Cois mendat tanto manifestius, quanto supponitur impius nonis minora, immo etiam quandoque majora sortitus remedia s A lutis,&supernaturalia dona o Istud etiam manifeste apparet in iis, de quibus Author hypognosticon apud S. Augul: inum lib. 6. habet is Aliquos etiam perfectos ex labore multorum an- , , norum prolapsos in ultimo vitae suae periisse, aliquos vero abis ineunte aetate sua in omni scelere, & damnabilitate usque ad ,, decrepitam aetatem perdurasse, ct repente caelitiis inspiratari salute raptos esse ad requiem regni Caelorum is Primis enim Diuitigod by Coral
218쪽
collatas a Deo sui plures, & maiores gratias in sensu mox e plicando . quam secundis, nemo ambiget: Unde Philippus Gais
machaeus Doctor Sorbonicus i . a. D. Thomae quaest. II I. Cap.
s. scribit, quod is Iudas, & Pharao multo majorem gratiam acis . o Ce Perant, quam plerique alii reprobi, & multo plura signa,
o & miracula viderunt, , Quoad ista vero auxilia plura, & majora quandoque reprobis a Deo collata, quam praedestinatis cavendum est cum Eminen Authore pag. 3 8. ca non esse intelligenda de gratia effectrice, quet ad solos praeaestinatos spectat,quibus idem-met i tetur pag.IO9. A Eas gratias conferri, quibus Deus praevidet assensuros . quae is que omnibus 1pectatis ad consequendum ultimum fine apti- ,, ores dici possunt; dc proinde pag. 67 expressissimis verbis as.
severavit, quod is Deus vult, α Petrum, &Iudam . . . sauri vos esse, sed non eodem modo, nec eadem gratia Petrum, ri qua Iudam Cur vero non det alia media, quibus prς- videt salvatum irip quia id non tam convenit varietati, Dr-
is dinique, ac legibus gratiae a se praescriptis, quam non coim,, venit universo aestatem esse nisi Sole Cancrum obtinente. Sia quidem de gratia proportionaliter discurrendum videtur, ac de beneficio, cujus realis entitas licet non sit major, immo sit i ge minor. beneficium tamen per circumstantiam opportunit iis constituitur longe majus iri ratione beneficii, ut Ruietioe. Cit. n. 3 notavit cum Seneca lib. 3. de benefic. cap. 8. subinde est beneficium majoris ponderis, & valoris, quod exibetur In ea temporis opportunitate, in qua magis profuturum est, licet ejus realis entatas si longe minor. Proptere 1 Andreas Duvalliaus Doctor Sorbonicus, & Regius Theologiae in Academia Pariasiensi Professor Tract. de Grat . quaestione 7. art. ult. Cui titulus. is Utrum ex duobus aequaliter affectis cum aequali gratia unus M possit converti, alter non converti p resolvit cum Suario lib.,, 3. de auxiliis cap. a o. in hoc casu aequalem quidem fore gratiis am vocationis in ratione entitatis, in equalem vero in ratiori ne doni, & beneficii: dicitur autem gratia aequalis in entita-- te, quando in auxilio, quod osseu ur, eadem vehementia, &is activitas relucet; in beneficio veri, seu dono, quando est ex is pari Dei benevolentia, qtium divinum propositum appellat, , Augustinus, quo fit, ut gratia in eo, qui convertitur, sema, per major sit in rapione doni, & beneficii, ad eum fere mo- . Cc dum,
219쪽
is dum, quo Christus Matth. ia. Viduam illam, quae in DE A phylacium duo minuta miserat, plus caeteris mi sille dixit, nonis quidem quantitate physica , & entitativa , sed mora-- li, &respectiva, quae in majori affectu, & benevolentia fui
Pariter cum Judae dicuntur data forte plura, ct majora auxilia, quam Magdalenae & Petro , ea non 1 unt intelligenda universaliter, sed dumtaxat in ordine ad evitandum peccatum proditionis Christi, & ab eo jam commisso resurgeiacium, ut in propositionibus Eminen . Authoris a Censore notatis jam exprimitur; cum ibi etiam ea auxilia appellentur remedia . Quom do autem quis venire possit in cognitionem de pluribus, & majoribus gratiis uni, quam alteri a Deo collatis, praeclaram regulam 1 uggerit Rui Z nuper laudatus disp. 2. de praedest. 1 ect. 4.ri Quotiescumque, inquit, nominatur aliquid ex auxiliis exte- A rioribus, consi deranda est illius quantitas & qualitas, ut ad ,, illorum proportionem intelligantur, esse donata interiora se auxilia, veluti in elementis, & rebus naturalibus auxilia muri nima, in lege S Prophetis magna, in praedicatione, & mi-- raculis Christi majora, sed in ejus Passione maxima is Ethana doctrinam fuse probat. Juxta verbpraelibatam regulam, quam
etiam mox referemus ab Authore pag. ι3I, egregie enucleatam
tam diserti, , tam solide, tam dilucide Cardinali&Sfondratus exscriptura demonstrat, Judae proditori ad ejus conversionem fuisse 1 Deo collatas plures, & maiores gratias in sensu supra explicato, qu1m Zachaeo, & forte B. Petro pag. 67. &io S. ut nil consultius , nil eruditius desiderari possit. Hinc Franciscus I Iorantius Episcopus O vetensis lib. I. de locis catholicis cap. 3 2. S Petrus de Comitibus Augustinianus disp. 7. de praedestin art. r. ad a. & alii plures pleno ore asseverant, innumera gratiae dona fuisse a Deo collata Iudae ad evitandum peccatum proditionis Christi, & ad agendum de eo jam perpetrato paenitentiam. Ad Scopum vero Authoris propius accessit Antonius Vierra eximius verbi Dei praeco, & Joanni IU Lusitaniae Regia sacris concionibus, qui haec opportuna enunciat in concione I 3. de lacrymis S. Petri is Cantavit gallus, inquit, respexit Chriis stus, flevit Petrus . . . . . . Iri carna Bethaniae& Agni, ubio fuerunt duae ultimae occasiones, quibus Christus convenit cu,, omnibus suis Discipulis, septies locutus est Dominus cumia is Ju-
220쪽
A J uda, &septies ei praedicavit, ut ipsum converteret. Verbari alia fuerunt amoris, alia commiserationis , alia terroris, &is forsan nunquam terribiliora ex ore Christi eruperunt. Vae is autem homini Illi, per quem Filius hominis tradetur Bonum eratis ei, si vatus nissuastra homo ille. Quis non contremiscit ad hecis verba etiam in Judam prolata. Sed eum nec benevola pelle-is Xertant, nec miseranda nexerunt, nec terrifica Compunxe-
runt; ad nullum eorum sese inclinavit Judas. Eadem nocteis ter Christum negavit Petrus, & statim gallus cantavit Joan. o i 8. & eodem momento Petrus egressus foras 1 levit amare, Lu-M Cae 2 2. Notabilis casusi Septies praedicavit Christus Iudae, &M J udas nunquam convertitur, semel tantum cecinit gallus, &M Convertitur Petrus is Rursus concione 6. pro feria quinta in Ct;na Domini hoc momentoso glossemate versat voces istas
Christi Domini suis Discipulis dictas: Non dieamjam vosservos, sed amicos is Legite, ait, omnes Evangelistas, ct invenietis,ti solum Iudam vocari amicum, cum dixit. Amice ad quidveri nisi λ Sed Domine non adest ibi Petrus p Non praesto est Jo-
is annes, qui merentur potiori jure nomen amici ξ Cur non tri . ,, buis hoc agnome Petro aut Johanni, aut alteri ex cςteris Ap
is stolis p Nunquid habebat amor Christi motiva majora obliga- tionis erga Judam 8 Nequaquam sed tunc confluebant fortiis Ores circunstantiae excellus amoris. Caeteri Apostoli amabat, & amaturi erant Christum usque ad sanguinis effusionem; no,, est autem excessus amare eum, qui amat, &debet amare. Eri contra I udas nec amabat Christum, quia illum vendebat, necis ipsum amaturus erat, quia mori debebat pertinarc in suo odiori quod autem Christus diligeret eum, a quo 1 ciebat, se necis amari, nec amatum iri , hic fuit verus amor, proinde largitus,, est duntaxat Judae titulum amici, non quia magis merereturri amorem, sed quia majorem authoritatem excellui sui amoris is ille conciliabat is Accommodate ad rem praesentem observat Ludov icus Granatensis praeclarum Ordιnis Praedicatorii decus concione a. pro seria quinta in caena Domini is Benignitas, ait, ,, erga bonos omnes, tuam Domine liberalitatem in ditandis, curam in tuendis, suavitatem in consolandis, S largitatem in
is praemiandis mihi declarat. At benignitas in peccatores, te M apsum mihi plenius inspiciendum praebet, tua mihi viscera is pandit, & mirabiles pietatis tuae thesauros recludit ,, Recte enim Picus Mirandulanus. CC a is Ma-