장음표시 사용
231쪽
ri tatis convertari.&c. Contra vero Deus liberalissimum ac peri ne prodigum se in eam gentem exhibet, que tanto studio sibiis perniciem machinatur. & salutis suet Authorem tot modisia offendit . Ita fit ut quisquis hanc utrius'. parti S contentio- is nem attentius fuerit contemplatus, inveniet plane duas po- is tent illimas factiones, alteram quidem Dei summo studiosa- ,, lutem nostram procurantis, alteram hominis in interitumia suum toto impetu ruentis. Ille nos ad vitam revocare conis tendit, no Smanibus nostris mortem nobis accersere conari mur: ille nos ad justitiam, S pietatem vocat, nos impetu ce- δε CO,&furibundo ad impietatem Sinjustitiam rapimur Sicutis autem nullum elle spectaculum jucundius potest, quam ho-- dierno die Spiritum Sanctum e Caelo descendentem intueri, . ri & visibilibus signis quid in mentibus fidelium elliciat, osten, si de re, ita nullum tetrius atq; funestiuS, quam hominem cer inere sibi ipsi perniciem inserentem, divino spiritui restiten is tem, niliatq; tot divinis muneribus proficientem. is omnibus omnibus ,, Exclamat sapient tulimus Cornelius Nullus in cap. 9. epist. ad Rom. Sc. ,, Sullicienti gratia opituri lari decrevit Deus ante secula, opitulaturque , & Pharaoniti opitulatus est , , Guyardus nuper laudatus lib. 2. quest. I. art. s. is Evidentissim uin est, inquit, Deum gratias iussicien-- tes interius, ct exterius dedisse Pharaoni, post quae rationari biliter concludit Arestolus. Quid adhuc quetritur ξ nam si
is spretis hujusmodi auxiliis non vult converti Pharao, si vo is Catus Tenuit, si extendentem manum non aspicit, nonne is locum conquerendi habet Θ non ne potest iterum dicere Θ- Quid debui iacere vineae meae, & non feci p . . . Bartholo
- gustinus in Commentariis ad Rom. nonnulla dicit, quae pOis 1lea retractavit lib. I. Retract. cap. I9. & verius expressit suamis sententiam in lib. de praedestinat. &grat. Cap. ιδ.& I s. atqueri etiam in opusc. de articulis sibi salso impositis. Et lisc susti- ,, ciunt, pergit Guyardus, ut ostendamus, Jan senium I pren- ,, se in fundamenta, quibus Thom istae gratiam suilicientem prori bant, evertere, & concutere velle. Quia vero ex illis sun- is damentis hoc unum praecipuum est, quod si auxilium susti- ,, ciens non daret Deus hominibus, a culpa excusarentur, il-i
ri lud Jansenius lascipit demoliendum per hoc quod de gratiq
232쪽
ri essicaci, iis, qui non salvantur, denegata idem eon et ude nis dum foret. Caeterum Deum in hac vita nemini quantumvis indurato, excaecato, Deo averso auxilia ad salutem necessaria denegare asserit Mastrius loci cita esse communem 1ententiam divinae pietati magis consentaneam, ne dum veterum, sed etiam recentiorum, & deinde refert plures gravissimos Theologori eamque sententiam probat ex Conciliis, & Patribus. Item eandem sei tentiam sectatur Episcopus Abellii t. pari. suae Medullet Theologicae tract. de gratia cap. a. sect. 7. illam Corroborat authorit tibus Sacrae Scripturae, SS. Augustini, dc Thomae, atque rationibus , eamque vocat longe probabiliorem opposta pro ipsa allegans etiam Alensem, Petrum Solo, Vegam, Maiderum, Gamachaeum &c. Adducit pro veritate ab Eminen . Authore asserta Guyardus lib. a. quaest. 3 art. I. testimonium eximii Theologi Bartholomaei Medinae docentis I. a. q. 79. art. 3. & q. quod is Eari loca, quae derelictionem, exci cationem, indurationem in- is dicant, auxilium sussiciens his omnibus probant dari; com-
minatur enim Deus se destiturum peccatores, quoniam ren ri unt, & Contradicunt. DSubiicit mox idem Doctor Parisiensis, Dominicum Soto, qui
in A. sentent d. I s. q. I. art. I. ,, Facta narratione historiae Pha
is raonis ait, quod longa illa comminatio, & successio plagarum ,, indicium fuit bonitatis Dei, qui i plum ad paenitentiam adducebat &c.& lepide proseri locum Psalmi 1lete dicentis. Dixit Do- is minus ex Basan convertam, Convertam in profundum maris,, hoc est, inquit Soto, etiam si quis sit in malorum fundo,, De opinione autem huic nostrae opposita quale sit ejus judicium, eam illem et , non ad errorem lolium , 1ed&.id impietatem ex tendit is Quare, inquit, hujusmodi error non solum est aveis ritate evangelica alienus, verum, & hominibus perniciosissi- mus, si quis talem de Deo sit spicumem haberet. Aeqni paratis enim viventes homines infernalibus Daemonibus,atque adeo ,, in scopum desperationis adigit eos&c. Quo circa error isteri blasphemus est, δι injurius in Christum .& in ejus Plistonem,ri nam si aliquod esset irremissibilo peccatum, non fuisset uniis versalis Redemptor. Attexit continuo Guyardus hanc aliama horitatem Nugno 3. par. sup. quem vocat non infimum Thomistam, nimirum ,, Fides est, it ut oppositum sit haeress
233쪽
A sunt aliqui populi. & cives, ubi Pastores sunt utiliores, ct
ri capaciores λ Negare autem , quod ista media exteriora lint, , gratiae divinae providentiae, aut in Objum revocare, quod is non conserant ad salutem, & animarum perfectionem, esset, , ingratitudo erga caelestem bonitaIem, or mendacem reddere ve- , , racem experientiam, quae demonstrat, quod ubi abundant hq is media exteriora, ellicaciora, & mel j ora sunt interna Hugo Cardinalis in Genes cap. 28. docet, quod ,, Dominus v -
cat peccatores ad paenitentiam, & ad regnum sex modis. Ino terius per inspirationem. exterius per scripturas, superilisis per promissiones , in serius per Comminationem , anterius is per beneficia, posterius per flagella . Tot modis vocat rius
is Pater, & adhuc renuimus remondere, Provem. . vocavi, Ois renuistis. Eodem collimat Gamachaeus in I. 2. S. Thomae
quaest. III. cap. s. inquiens is Auxilia sussicientis gratiae in va- ,, rias adhuc species subdividi possunt, etenim bona exempla, is & consortia Virorum proborum, exhortationes ad virtutem, is conciones verbi Dei, orationes speciales, quae ab amicis fun- duntur, morbi afflictiones, ammissiones honorum, aliaque δε id genus innumera, quibus alii magis, alii minus assiciuntur. is magis, aut minus abundant, debent ad gratiam lassicientem is reduci, quando privantur suo effectu. ac fine supernaturali, is quemadmodum e contrario ad efficacem. ubi eundem finem, , assequuntur, & obtinent is Videatur SuareZ par. I. ilh gratia in pro legom. 3. cap. ubi plura testimonia Patrum,&praelartim
Augustini pro hoc dogmate catholico adducit. PRP- .
234쪽
Quis unquam pejor, impurior, magis flagitiis assiletus Tiberio, & Neronep . . . . si ergo ne ii iis quidem defuit
Deus, quin per conscientiam moueret, cui ergo defuturus est. pag. I 62. lin. 28. lin. 3 3. Planetam pollentosa Tiberii flagitia, tam diuturna fuere . . . ut nullusaeque deseri a Deo mereretur, & tamen tantum abfuit desertum esse, ut maximis argumentis ad Dei cognitionem, & scelerum poenitentiam vocaretur; pag. I9S. lin.
a 8. Quis suspicari possit Deum alicui desu ille, qui non defuit Neroni8 Nemo isto pejor, nemo indignior, nec
tamen de sertus p Nullus ergo timendi, aut desperandi . locus, etiam Nerone adiuto; pag. i 9 .lin, 3 Q. NOTA. N Ouum etiam, Otum scripturis seris, tum eommunioriastianorumsensui contrarium asserere Tiberium ct Neronem, se maximos quoque, Opessimospeccatores, etiam impios , ct idolo utras nunquam in eum statum deuenire,ut a Deo deferantur ,sed potius deum eis adesse, e que ad scelerum paenitentiam, moram conuersionem, O Dei cultum vocare, O adiuvare.
M C Ed ne quemquam terreat is Ita contra Iansentum', ejusque Apologistas declamat Ludovicus Bail in libro de beneficio Crucis par. 3. art. 23. Nomen Neronum Caligulari rum,&aliorum hujusmodi perditissimorum hominum, quiri non fuerunt deterioris conaitionis, quὲm Cajani, Pharao- , , nes, ac Sardanapali, in quibus gratiam lassicientem non de-M fuisse jam diximus, etiam ipsum Antichristum hominem pec-ri cati, & filium perditionis, ut vocatur ab Apostolo I. ad Tnes M salon. a. in medium producimus, cui Deus committet Anis gelum costodem, qui ejus salutis curam habeat, &si ad bonum is aliquod inducere non possit propter exquisitam ejus malitia,
235쪽
227 malis tamen pluribus deterreat; At credi non potest, An- ,, gelos custodes eos velle ad salutem promovere, quibus id es- 1et impossibile ob inopiam auxilii sufficientis, unde non leve,, argumentum est, Deum eorum salutem curalle, quibus Anis gelos custodes destinavit .iAt Angelum custodem ipsi Anti- christo delegaturus est. Id testatur D. Thomas l. par. quaeae,, I I 3. art. q. ad 3. ubi ait, quod prae sciti, & infideles percu- ,, stodiam Angelorum, &si non juvantur quantum ad hoc,quod
'vitam aeternam bonis operibus mereantur, juvantur tamen
is quantum ad hoc, quod ab aliquibus malis retrahuntur, quiis bus ex sibi ipsis, re aliis nocere possent. Idem sentit D. Bo
is naventuram a. sent. dist. II. art. a. q. I. asseren S, bonum An
is gelum nec obstinatos, nec Antichristum deserere quantum is adactum custodiae, qui respicit malum, quia semper retrahitis hominem, ne labatur in pejus. Contentit Tostatus Abulenis sis in cap. 18. Mattheiq. 5a. docens , quod etiam ipsi Antio christo indirecte procleriticustodia Angeli , quia suadenteri Diabolo plura mala committeret Antichristus . nili custosia Angelus impediret Sattianam, & tamen quanto pauciora fu-
is erint peccata ejus, tanto minus punietur. Si autem sine Anis gelo custode relinqueretur , Committeret plura mala, &pu- δε niretur gravius. Subscribit SuareZ tUm. 2 ad 3. par. D. Tho.
H disy sq. secl. 3. ubi & addit, Deum non denegaturum Anti is christo gratiam suam susscientem quantum est ex parte sua, is quamvis propter malitiam vix unquam det ipse locum alicuiis bonae inspirationi, aut essectui spirituali custodiae angelicς, is aut divinae gratiae. At si ita est de Antichristo, quanto ma-- gis de aliis Z Caeterum hoc efficacissimum argumentum docustodia angelica ipsi Antichristo delegata egregie promovet etiam Cardinalis Author . I 72. S I 77. Redit post pauca Bail a eronem inquiens ri Obmurmura is tio illa conscientiae improbae, & partus peccati vi pereus erat ,, in Nerone, & Heliogabalo, & aliis hominum monstris velut
,, auxilium quoddam remotum ad illud detestandum , &de eo ,, PCenitendum, &erat quaedam bona mentis cogitatio, simulis que voluntatis aliqua motio divinitus immissa, atque in hacis vita possent illi dicere gratiam profitentes: adiutor in tribu is lation bus quae iuvenerunt nos nimis. Non igitur omni auxilio
236쪽
228- Sed & aliud habuerunt , &si semper non adverterint MVtraque autem propositio a Censore delata est manca&mutila , uti textum Authoris legenti constabit . Ibi enim elegantissime Cardinalis Author suum assertum comprobat gravissimila veterum testi inoniis. Hisce tamen validissimis argumentis cum respondere tenoret Censor, eique inhaereat aqua, more suo crimen infert. Ex inultis autem responsiimibus extra dubitationis aleam politum est, doctrinam ab Eminen. Authore traditam minime novam, neutiquam scripturis sacris, & communi Christianorum senilii contrariam ei te, eamque non acci
1 atione , sed responsione indigere ,'ut oppositum ostendat
sora rationis ductu cognovissent, non sicuι Deum glori averunt, ait Rom. I. v. a . propter quod tradidit illos Deus in passionem ignominiae, ac denique v. 28. traffidit illos Deus in reprobum 1ensum . Quid autem aliud his uerbis intelligendum etia'uxta recentiores interpretes, nisi Deum aliquos homines ob peceata praecedentia auxiliis grati uae desiluere, ut in quaecumquescelera, Osagitispraecipites ruant Z v
SI exoptasset Censor exactas responsiones ad textus ex Apostolo ad Rom. i. ab ipsomet productos , consulere poterat Ssondratum pag. Is 7. Is 9. I 6o. I68. & alibi, vel innumeros Theologos ejusdem Cardinalis sententiam amplexos, qui illis authoritatibus nullo negotio perfecte satisfaciunt. Quinimo iidem Theologi ex teso cap. I. epist. ad Rom. Uer. I 8. I9.&a . docent, quod Philolophi, & omnes Gentiles dicuntur inexcusabiles, vel a culpa violandi legem supernaturalem, vel 1 culpa violandi tantum legem naturalem , si primum dicatur, patet supponi debere, eis fuisse concessum auxilium supernaturales ciens ad legem supernaturalem implendam, &salutem obtinendam; atque ita intelligunt ea Pauli verba Hugo Victorinus in summa senten. tract. I. cap. 3. Commeatator S. Pauli apud
237쪽
S. Anselmum, Haymon, S. Thomas in comment. lect. 6. H Siri ergo , inquit, Deus illis manifestavit , vel interius infunis dendo lumen, vel exterius proponendo visibiles creaturaS, is in quibus sicut in quodam libro Dei cognitio legeretur, , Et praecipue D. Athanasius in dis p contra Arium habita in Nicaeno
Concilio col. s. & orat. Σ. contra Arianos, & Coloniense Enchiridion christianae institutionis de Sacram. Poenitentiae fol. 92. Cap. prior gratia; Uel sunt inexcusabiles a culpa violandi tantum legem naturalem juxta communiorem Patrum, & Theologorum expositionem, atque sententiam, sic sunt inexcusabiles, dcaeterno supplicio digni, quoniam unicum, invisibilem, & aeternum Deum non cognoverunt ex Creaturis, sed.pΟ-tiuS Creaturas adoraverunt; cri inen autem istud sine gratia sum- Ciente vitare non potuerant, nec implere naturale praeceptum,
quod primum est in decalogo, & in eo sunt inultae rationes difficultatis per vires humanas in luperabiles , ut traduru Justinus Martyr in dialogo eum Triphone, Clemens Alexandrinus toto libro sexto stromatum, & Augustinus lib. I o. Confess. Cap. 6. Idcirco habebant in promptu gratiam lassicientem , alioqui obligarentur ad impossibile, puniretur culpa, que vitari non pollet .sulae namque dissicultates sunt omnium maxime, & nisi superarentur, evitari non poterat cultus idolorum .iSi igitur ex Apostolo illi fuerunt inexculabiles, data est illis gratia 1 ussiciens. Unde ex eo loco, ubi Apostolus agit de quibuslibet impiis ilicet praesertim de Philosophis colligitur etiam idiotas,
rudes, Sc totius Ρhilosophiae, ac divinae cognitionis expertes habere auxilium sussiciens, quia quilibet quantumcumque barbarus, de ignarus poterat investigare causam, & gubernatorem aliquem universi, Scerat inexcusabilis a peccato idololatriae, &pallionibus ignominiosis ab Apostolo hic commemoratis, ut nervose ratiocinatur Didaciis Ruia disp. 66. de praedestinat. Ω-
Hoesis Olus de Philosophis, qui tuter Gentiles ob virtutis
238쪽
1 Am haec instantia hic, & alibi fuit multifariam praeoccupata.&explosa. Caeterum Eminentiis. Author non improbat. quod quis aliquo casu gratia careat, quia sponte impe dimentum potuerit:. Sic pag. Is 7. inquit ,, V. g. tam longa, & obstinata ,, inebriandi consuetudine te ipsum obligalti, ut usu in natura ,, verio citr1 gratiae prodigium, quod Deus exhibere non teneri cur, explicari, & evolui non pollis, sicque moralem quandamri peccandi necessitatem incidisti, at poteras non incidere, si .ri videlicet, iis gratiis usus esses, quas toties, tamque Copios. is a Deo acceperas, non ergo Deus tibi, sed tu Deo, &gratiae is defuisti, nec magis conqueri de amico possit, qui isto roganteri ac prohibente , 1ei plum in mare praecipitem dedit, meriusq; A est. Talis aliquando Augustinus tuit,qui lib. 8. Confessi Cap. s. is At necessitas;lta cum lit consequens, liOccst, voluntaria, &,, Deo, ac gratia repugnante contracta, nec libertati quicquam.
nec i psi divinae bonitati obitat, quam tuemur s& paulo post
quando ergo Patres in aliquibus peccatorum necellitate peC- ,, Candi agnoscunt, vel nomine necessitatis magnam dissicultateri intelligunt, ut observat S. Anielmus&c. &S Thomas&C.
,, Idque in sacris litteris frequentissimum est Sc.. vel intelligeis di sunt Patres de necessitate non absoluta , sed hybothetica,&ri Conditionali, si enim mediis, quae Deus praescripsit vincendisia tentationibus, uti nolis, &C. quis neget te necessario peccari turum 8 At neces litas ista cum libera sit, & vinci possit, a pec-M Cato non excusat. Eodem modo respondendum est testimo..
M niis Augustini, quae Jan senius agglomerat lib. 3. de gratiaia Chri iii, &pag. I Io. Unde cum Patres aliquando dicerent, is peccatoribus Dei gratiam abfuisse, intelligendi sunt de gratia, , illa 1pecialissima. I effectrice, cum qua nemo peccat, quaequeri per antonomasiam: & excellentiam Gratia vocatur.
Postremo antedicta omnia aliquibus Doctorum testimoniis roboremus. Facultas Parisiensis anno Is 3 s. die prima Julii danavit ut haereticam hanc propositionem: Deus vocat quidem increduus, ea tamen vocatio non suscit ad eorum conversion . Theodorus Smising de Deo tract. 3. disp. 6. nu. Is s. hanc assertionem Coni lituit. si Dico, quatentis ad aeternam salutem consequendari necessarium est vitare mortalia peccata,Deus pro vadit,ut Om
239쪽
,, nibus adultis semper adesset auxilium sufficiens ad salutem,
is Idest, ad novum mortale peccatum e vitandum &c. Sed infrari ostendam esse hanc, &quasdam sequentes conclusiones de fi is deri Petrus David de Pro videntia n. 33. Nemini in haz vi- ta, quantum vis indurato, & ὲ Deo averso denegantur auxilia is sussicientia ad salutem comparandam necessaria, sed Deus peris providentiam 1uam illuminat etiam super laturaliter omnemri hominem venientem in hunc mundum, alias si Deus hominiis in hanc vita lassiciens denegaret auxilium, illum interminois etiam in hac vita constitueret. Praeteret libertas hominis cori paratione propriae salutis per rettum illum usum acquirendaris per subtractionem divinorum auxiliorum omnino periret, is cum a melius non esset in ejus potestate bene vivere, & sal va-D Ti. is Gauriet Ρen notus Canonicus Res utaris Ordinis S. Augustini in Propugnaculo humanae libertatis lib. . cap. I9. ,, Nulis lus est quantumcumque nequissimus, & perditistimus Pecca-- tor, quem Deus, quantali est incursu huius vitae constitutus, M auxiliis ad resurgendum opportunis, S ad salutem assequenis dam necessariis penitus destituat. Atque ita arbitror secunis dum fidem catholicam sentiendum esse. Demum Philippus a SS. Trinitate Carmelitarum discalceatorum Praepositus Generat is disput. I . de voluntate Dei Dub. 3. ponit hanc thesim .is Omnibus etiam scelestissimis Deus tribuit auxilia supernatu-- ralia intrinseca, quibus possint implere praecepta divina, &is naturalia,quae supposito peccato impleri non possunt solis viri ribus naturae, quand b, & ubi obligat observantia tesorum. is Unde absolute omnibus providetur ex parte Dei, ad hoc ut is possint salvari . si velint, quamvis multi sint, qui ponant obi-- cem divinae Mariae, dc pereant. Itὲ communiter docent dian scipuli D. Thomae. De
240쪽
De Praedestis attoxe, O Reprobarione.
In illa praedestinationis causa, quae omnium maxima est, &ex qua reliqua .mnia pendent, nullum omnino deseruit Deus) nullumque ab essicaci proposito exclusit; pag.
aa. lin, 3 r. ., NOTA.U Talia omittam, meridiana luce clarius est, Deum parvulos in eris matrum mortuos, aut tim atquὸ nati sunt, pri qua ad Baptismigratiam pervenire po=nt, extinctos, quantum De rodentisamprςdestiniationis deseruisse,ct ab sicari eos saluandi proposito exclusisse, quo exemplo Pelagianos, ct Semipelagianos in hae quaestion emper Augustinus confutavis.
CArdinalem Authorem ita loqui tantum de adultis exfloratissimum est ex integro contextu,& ex his verbis paulo post subnexis. is Et tamen id omnino est, quod facit Deus, si arbitriori suo, nullaque praevia culpa tam multos Mutiora salvare n is luit, unde necessario secutum, ut perirent, jam enim suprari monui, idem in adultis esse non salvari quod perire,cum me is dium non detur in praesenti serie Providentiae supernaturalis,, &c. Proinde in pag. immediate sequenti r . expresse excipit infantes modo in aliis nostris disputationibus fuse, lateque ostenso. Quomodo autem exemplo parvulorum Pelagianos, &Semipelagianos semper S. Augustinus in hac quaestione confutarit, praeclare demonstrat idem Cardinalis Author multis in locis, & maxime pag. I 64. &IG.