장음표시 사용
221쪽
is Major in erratis bonitatis gloria nostrisis Et dare non dignis, res mage digna Deo est. Et concione 3. de Iuda Proditore subdit is Amantem reda is mare, beneficia beneficiis pensare familiare, & usitatum apud is homines est. At prosterni ante proditorei , S pedes ejus M abluere, quem scias eo ipso temporis articulo te hostibus lari Cerandum, & in crucem agendum vilissimo pretio tradidisse, o Rem sacrilegos ejus pedes sacratissimis manibus non aqua so- ,, tum ,-1ed, ut arbitror, profusis etiam lacrymis abluere, hoc ,, nemo nisi solus hic charitatis & virtutum omnium princepsis facere debuit, , Ex his perspicuum quoque fit, tanto majus dici beneficium, quanto magis indigna cst persona, cui illud confertur. Cum igitur Judas fuerit omnium hominum sceleratisi simus , qui in dubium revocari poterit, beneficia ipsi a Deo praestita etiam ex hoc capite recte appellari majora & potiora, quam beneficia viris sanetissimis impertita pCum autem ista tam pia, tam fundata a Censore horrenda, &christianis auribus absona traducantur, non abs re erit eadem probatissimis Patrum testimoniis communire. S. Ambrosus lib. de Paradisis cap. 8. is Venerat Dominus Jesus omnes salvoSΩ- is Cere Peccatores, etiam circa impios ostendere suam debuitri volu0tatem, & ideo nec proditurum debuit praeterire , ut 'adu erterent .mnes, quod in electione etiam proditoris suiis servandorum omnium INSIGNE praetendit . . . . &hic etiari in Apostolatus munus ascitus, ut vel beneficio Dei re ca-
,, retur a proditionis assectu. Et in plat. 38. is Tametsi Judas
meditaretur Christum vendere, revocabat eum tanta Dominiis gratia, & quaedam delinimenta pietatis , quibus furor ejus. molliebatur, nec erupisset in scelus, nisi se in cor ejus , quia , , Christum fallere se putabat, Adversarius demersisset, , S. Leo
serm. I 6. de passion. Cap. 3. ,, Traditorem ab immanitate conis
is cepti sceleris & beneficiis est revocare dignatus, & verbis, is astu mendo in discipulum, provehendo in Apostolum, mori nendo signis, consecrando mysteriis, ut cui nihil benevo- ,, lentiae deesset ad correctionem , nihil occasionis superessetis ad crimen o S. Chrysostomus homil 59. in Johan. Dominus is lavit Iudae pedes, quo ossicio cohibere eum a scelere illo vo- , , luit,. S. Cyri us Alexandrinus lib. in Johan. cap. 7. sed hu-ri jus clementiae magnitudinem quis non admirabitur Z Videbat
222쪽
2I3 animum ejus, cognoverat venenosa eum agitare consilia, ho- is noravit tamen ut alios, & ejus quoq; pedes lavit, charitatem is usque in finem conservans, S antequam Omnia in exitum is erumpant, illurn non derelinquens. Et Cap. LI. Proditoremis occultius argues revocat,, Quin imo Tertullianus lib. de Anima cap. q. ait, Iudam bonum perseverasse usque ad loculorum officium , quod ei tamen a Christo Commissum est, vel ut avarum ejus animum sedaret, quod dicit Hyeronimus, nec non &Cyrillus, & Theophil actus ac Euthymius in Johann. & Origenes homil. . in Cantic. Vel quia minus quam alii idoneus erat ad spiritualia, magis ad temporalia is Vel ne videretur, inquitis S. Ambrosius II. ossic. cap. I 6. aut quasi inhonorus, aut quasiis egenus Dominum prodidisse, & non quasi injuria exaspera- is tus, sed quas praevaricatus gratiam, majori esset offensae o A noxius, sicque Dominus justificaretur in eo is Epiphanii quoquar ratio est haeresi 3 8. ut esset inexcusabilis, qui cum accepisset a Domino marsupium,propter avaritiam tamen tradidisset eum' Diserte id quoque affirmant Anastasiu& Nicaenus quaest. 23. inscripturam, Cyrillus Jerosolymitanus Catech. 7. Augustiuus lib. 3. eontra lit. Petilian. C. s s. ut lorus Pelusiota lib. 3. epist. 44. Ziangenus in Christo patiente, di Olympiodorus eccles. 6.qui etiam addit, , Conversos ab eo nonnullos, &quod doctri- ,, nee suς verbis multos genuit 1ilios o S. Leo quoque adjungit loe . cit. quod Imperabat demonii si, & medebatur infirmis. Hia subtexere visum est egregia verba Scriptoris recenti Ori S. vitae innocentia, & dodtrinae sublimitate conspicuus. Hic est venerabilis Alexander a S. Francisco alibi commendatus, qui in Manuali pauperum thesauro I . haec pulcherrima edisserit: ,, is Dominus,&Lararum istentem,&Judam pruditorem,&ho-
is minem non vestitutum veste nuptiali amicum vocavit, ami-- cus iste tam bonus, qui ni sit peccatores a mallet, de caelis ad te
A ram non de ondisset, nec recti , & justi dili serent illum, nisi is prior ille injustos,&iniquos dilexisset. Aci te igitur vox istari pertinet, b homo, & jam si peccator sis, etiam si Laaarus faeti-
dus, etiam si Iudas proditor, etiamsi non vestitus sis veste nu-- ptiali, amicus tuus Christus est, &amicus fidelis partes om- δε nes & numeros viri amici adimplens. Uti nam uda non ob-
, , tura mes aurem tuam ad vocem illam, qua vocatus es amice,
is sensisses profecto vim vocis istius,&incantasset te, &rediis. is set
223쪽
,, set cor tuum ad sapientiam,& exiiset inde diabolus, & intranti set Jesus. Ferebat illa vox 1 ecum quidquid opus tibi erat adri resipiscendum, & resurgendum , ad salvandum, tisicut po- ,, tens fuit ad restituendam vitam quatriduano LaZaro jam qui-
, , dem 'tenti, no tamen aures claudenti ad voce vocanti S alni - ,, ci, ita & tu eadem voce vocatus ad vitam salutis rediisses, nisi , aureS tuas obturalles. Tangit enim cor,cum aures ingredituris amici vox, ct ad contactum iij ius resurgit amor. S si hoc conis tingit in homine, quanto fortius in Deo, cujus amor in infi- nitum excedit omnem hominum amorem, cujus eloquium is ignitum est vehementer, dc sermo esticax,&penetrabilior om-ri ni gladio anci piti;
Insuper Jan lenius Episcopus Gandavensis comment. in comCOrd. Evang. Cap. I o. Scias, inquit ex I heophil acto, quod Judas potuit quidem collum suum in laqueum, S cum pen- is deret ab arbore, arbore inclinata, super vixit, Deo volente , i plum vel in paenitentiam conservare, vel in traductionem, is Sconfusionem. Sic,&Euthymius, non ait, continubmo is temestat secutus, prout cupiebat. Agnitus enim a quibusdaia depositus eii, ne praefocaretur, deinde postquam in secreto is quodam loco, modico vixillet tempore, praeceps factuS leuis praecipitatus inflatus, diruptus, ac distilus est medius, S cssu-
,, 1 sunt omnia viscera ejus. Papias, ut reflait Oecumenius,
, , & Magister historiae ecclesiasticae, scribit, rupto laqueo J udam
super vixisse, ac postea crepuisse curru comprellium,Cum Corpore in status progredi non pollet. Videantur S. Cyprianus de bono patientiae,S. Augusti in in psal. 68.& io 8. Beda in Lucam cap. 22. S. Laurentius Justinianus in lib. de triumphali agone Clu isti, & alii, ex quibus audiatur Anielmus medit. 9. q. nu. I 8.&is intimo pietatis assectu Christum Dominum allocutuS., , Α Cis Cedentem ad osculum oris tui cruentam bestiam aversatus nois es, 1 ed os, in quo dolus inventus non est, ori, quod abundati vit malitia, dulciter applicuisti . . . . , , Et hoc tuae benigni- is talis erat, ut Omnia illa exhiberes, quae pravi cordis pertina-
,ciam emollire potuissent. Nam, & veteris amicitiae illum, , commonuisti dicens, Amice adquid venidi 8 Et horrore sce- ,, teris sui cor impii ferire voluisti, cum ei dicebas: osculo iuis homimis tr isp,, Eodem Anselmi spiritu imbutus S&ndra
224쪽
et Isis & Iudam salvos esse, sed non eodem modo, nec eadem gratia, is qua Iudam. Quid enim non secit, ut Iudam salvaret, & abis exilio peccati, quo tenebatur, ad poenitentiam prim5, ac deri inde ad aeternum regnum proveheretp in Collegium Apo- stolorum accepit, inter amicos conscripsit, testem Sanctita- tis, ac miraculorum suorum fecit, docuit, monuit, minatus est . praedixit, osculo, amplexu strinxit, ac jam jam sceleri perri tinaciter accinctum cum armata cohorte ad terram allisti ., quid amabo, facere amplius debuit, ut obitinatissimum expuis gnaret' Et antea pag. 38. dixerat. Quis compertum habet δε Cur Petrum, &Magdalenam ita vocaverit, ut vellent, nonis vero ita Saulem, S J udam ξ Petrus peccator, J udas peccator: is Petrus vocatus, J udas vocatus. Petrum aspexit, Judam os- culatus est, plus fuit Osculari, quam intueri ,, Petrus pag. Io 6. A Zachaeum id mei tantum Christus invisit, cum eoque praniusia est, & tamen solo aspectu, & colloquio in alium mutavit. Atta Judam, S Amicum, &Apostolum, &Thauma turgum, Sis Convivam, &testem omiνum miraculorum, actionumqueri suarum habuit, quarum , et una etiam durissimis cordibus in is amorem rapiendis sui hccre poterat. Illum beneficiis, illum, , minis, illum osculis, illum tot annorum convictu, velut per , , petua Obsidione pulsavit, nec tamen vicit; negari ergo nonis potest, plura huic reprobo auxilia, quam praedestinato Za- cheo impensa esse. o Haec secuinpia, & a praejudiciis liber1 mente revolvat optimus Lector,& cum S. Bernardo in haec verba de similibus scriptionibus locuto epist. II. prorumpet ,, Le- ,, gi ea, &quas volvebam in ore litteras, scintillas sentiebam in is pectore, quibus & concaluit cor meum intra me tanquam ex is illo igne, quem Dominus misit in terram. O quantus in illisis meditationibus exardeicit ignis, e quibus hujusmodi evolant
OBFervandum autem, Authorem hoc modo, ct pluribus aliis Io
cis aesualia illa, aut majora gratiae auxilia, quae reprobis attribuit in aoctrina, exhortationibus, minis, se beneflciis exteriori
bus ponere, quasiverὸ gratia Christi in histolis rebus intelligi debe-ot , O non potius in subminiseration piritusjuxta Apostolum, Dis
225쪽
2r sis in iratione dilectionis, qua Deus eor tangens operatur in nobis non solism veras revelationes ,sed eιiam bonas voluntates, ut loquiatur Augustinus refellens Pelagium, qui ultro ejusmodi gratiam in lege. aoctrina, exhortationibus, minis, se aliis rebus exterioribus positis admittebat, uisupra vidimus.
CArdinalem Ssondratum collocare Christi gratiam cum Pelagio in solis beneficiis, & rebus externis testimonia ipsius jam producta, & alia plurima in ejus libro extantia Censorem de
gravis limo crimine falsi convincunt. Ea autem beneficia exteriora sic repraelentat Enain. Author pag.I3 I .is A nobis ergo,imis quit, qui per externa tantum de internis arbitramur, ita senis ciendum est, ut credamus, illis plures, majoresque gratias in- ,, ternas datas elle, qui plures, & majores externa S accepere, nais externa ad interna tanquam finem diriguntur Sc. Quod si is Christus de vocatione externa verissime dixit Johan. 4. Nisi ,, ego venissem, & signa in eis fecissem, quae ncmo alius secit, is Peccatum non haberent, quanto magis, veriusque dicendumis erit de vocatione interna, eos, qui Ista caruissent, non pecca-tUrOS, Cum, ut dixi, multo haec magis ad credendum, quimia illa nece ilaria sit Deus vocando, docendo, mira
H cula patrando non tantum soris, verum etiam, multoquem
is gis inspirando, illustrando, excitandoque intus, &in animati operatur nam sine interna hac vocatione externa illi nihilia prodesset. , , Deinde assert in hanc rem efficacissimu testimonium Authoris librorum de vocatione gentium,&Pap. 139. h caddit: is Gratia externa nisi internae respondeat, maius benefi- is cium dici non potest, nec ad magis Credendum, & paeniten-ri dum susscit, cum, ut supra ex S. Thoma notavimus, gratiari externa sine interna ad litteram occidente pertineat. is Praeclarissima hic omnia sunt, omnia Emin. Theologo digna, omnia summo orthodoxae sapientiae Doctore dignissima, nihil nugarum , nihil Pelagii errorum, nihil haeresum; M Unde plurima, is ut testatur Ruig disp. 4 a. de praedestin. seae 4. ac validissimari Catholicorum Doctorum argumenta eluderentur, si Scriptuis rasacra, quando solummodo exteriora commemorat auxiliari absque eXpressa mentione gratiae interioris, non cam ipsam
226쪽
,, gratiam primario significaret, quasi animam, quae vitam, &is vires pr beat exterioribus auxiliis. Quod usque adeo certum is est, ut i idem ipsi Patres, qui vehementius incumbunt ad praeis dicandam interioris gratiae necessitatem, saepe alias homini- ,, bus improperent, quod talibus praedicationibus, exemplis,
, , miraculis, beneficiis, flagellis non resipuerint, Cum potu- i stent, si vellent, converti, tunc vero nullam faciunt eXpre Lo 1am mentionem interioris auxilii, quarum locutionum exe-
, , pia plurima occurrunt assidue legentibus SS. Augustinu, Pro- lperum, Fulgentium, Hieronymum, Hilarium, Gregoriis tam , aliosq; Patres, istaque est persuasio communis omnium ,, fidelium. Pelagius vero sine hujusmodi interiori gratia ali- quid prodesse blaterabat divini vcrbi praedicationem, quod is fuit primarius Pelagii error, quem respexisse videtur Mo- guntina Synodus Provincialis cap. 7. dicens. Praevenientem is gratiam Cum per alia media, tiam potissimum in prςdicationeis verbi ad conversionem hominis operari is Quapropter Author sermonum ad fratres in Eremo apud Augustinum tom. I o. sermo 28. opportune scripsit - Dominus Jesus discipulum Ju- dam multis modis, minis, sacramentis, S exemplis, S plan-ri ctu volens eum corrigere,& praedictis modis ad correctionem is invitare is Alia omnino videnda subtexuntur , sicut etiam apud Gulielmum Parisiensem in prima parte tract. de merit.
Deus quamvis desertus , nunquam tamen ita hominem li- . cet obstinatissimum deserit, ut non ei gratiam tribuat,
qua & possit paenitere, imo & qua actu paeniteat, si velit. ut Pharaonis exemplo patuit, qui Deo Basellante jam in
Mosem exarsit, eique mortem minatus est, jam paenituit, suumque peccatum & agnovit, & palam confessus est. Dominus, inquit, justus est, ego autem, & populus meus impii, quem ergo peccatorem deserat Deus, si non deserisuit Pharaonem, aut quis tam Obduratus, qui non possit,
. quod Pharao & potuit, & secit 8 pag. 99. lin. s.
227쪽
igN Ovumprorsisi, O contra communem Patrum, ac interpretum sententiam , ut Pharao dicatur vere paenitens, ct per gratiam Dei conmersus uisse, quando dixit Exod. s. v. II. Peccavi etiam nunc, Dominus juitus occ.
Non ex suo cerebro contra communem Patrum, atque imterpretum sententiam confinxit Author, Pharaonem paenituisse, sed ex his verbis S. Augustini, vel S. Cesarii Arelatens S relatis pag. 97. nempe. auoties Pharaonem Dei plaga percussit, aflictus paenituit. Censor autem suo more infideliter retuli everba Eminentiss. Scriptoris addendo ex suo quodlibetico Comentario, quod Pharao dicatur verὸ pqnitens , & per gratiam Dei con verius. Ait Ruthor mere reddidit verba Cesarii, S in eodem fere sensu scripsit S. Fulgentius epist. 7. ad Uenantiam cap. s. de Iuda proditore is Digne quidem paenitentiam gessit.,, quia peccavit tradens sanguinem justum, sed ideo sibi fructum,i Paenitentiae denegavit, quia peccatum traditionis suae ipso, is quem tradidit. diluendum sanguine non speravit,i Ait admovendae jam aures sunt doctissimis vocibus Eminen. Cardinalis de Aguirretom. 3. Theolog. S. Anselmi, tract. 7. disput. I 2s.sect. 3. num. 38. quid durius, ait,&obstinatius Pharaone tot ,, prodigiis, ostentis , & beneficiis non emollito, sed in dies is lapidescente 8 Attamen de ipso constat, iterum, atque iterum ,, postquam obduruit, prodigiis fuisse excitatum ad Pamitenti M am, & non exterius tantum, uti de fide est, sed etiam interi- M us juxta multos ex Patribus,praesertim Augustinum supra ex-o pensum. Quod & fulcitur ex sacro teη tu Exodi 7. v. 3. nam is ubi ait: Ego indurabo eor ejus, idem sensus est, ac Exodi 8. is vers. is . illis verbis. Videns Pharao, quod data esset requies,ia ingravavit cor suum. Tanquam circa eam obdurationem Deis us solum permissiue se habuerit, Pharao autem acti vh, respuis endo auxilia, quibus posset, si vellet, emollire praecorata. ,, Postea explicat illud verbum , ingravatum ect juxta fontem ,, Hebraicum accipiendum semper esse pro iuroavit se cor, is scilicet, voluntas Pharaonis nolentis acquieicere Deo praeci-
228쪽
A pienti decies dimissionem populi, & tot prodigiis e caelo mi-
is nanti, sed abiicientis jussa caesestia, & auxilia tum externa abis Ostentis, tum interna ab auxiliis, quibus in animo pulsab
is tur . Nempe eo sensu tantum Deus quandoque peccatoresis extremae nequitiae deditos ingravare dicitur, auferendo auri xilia congrua, sive efficacia omnia, quorum se praestiteruntis indignos, non vero sufficientia, aut saltem potestatem ad ea is impetranda, quam quia respuunt vitio suo, in eis manet juia is xta Bernardi sententiam lib. I. de rean sideratione&c. Sufiragatur Driedo de captivit & redempl. tract. S. cap. 3. concl. 8. Pia quadam fiducia docemus, omni homini pecca-
tori sub usu liberi arbitrii vitam agenti,caelitus dispensari pro
is loco, & tempore lassiciens excitationis internae auxilium, ri quo valeat credere Deum&c. Omni homini jam adulto se- ,, cundum vicistitudinem temporum divinitus communicania
,. tur auxilia quaedam specialia , quibus valeat ad quaerendam is gratiam Dei promoveri in viam salutis . . . . Ex Augustiniri doctrina discimus, pie de Deo sentiendum esse, ut opinemur, is etiam Pharaoni, & Aegyptiis datam elle inisericordiam, qua ,, possent res piscere &c.ri Favet Rui Z disp. s. de praedestinat. sc t. q. n. 6. ita discurrens ex praefato sermone S. Augustini, vel S. Caesarii, manifestum esse, Pharaonem habuisse interioremis gratiam luisicientem ad paenitendum & humiliter supplican- dum, sine qua gratia paenitere, & supplicare non potuisset, ,, etiam urgentibus fiasellis, ideoque remittentibus illis non ob , , desectum auxilii susticientis, sed ob liberam malitiam recru is duisse duritiem ., Et in tomo de uoluntate Dei dis p a. sest.2. num. I 3. generaliter adnotarat hoc discrimen, quo indurati,& excaecati 1uperant reliquos peccatores , nimirum is Quod is frequentioribus,&altioribus beneficiis, evide utioribus mi- raculis, durioribus, & assiduis flagellis, perfectioribus viris tutis exemplis, concionibus, doctrina, privatis exortatio- ,, nabus ad persuadendum magis accommodatis, longanimi ex- , , Pectatione, caeterisque salutis remediis potentioribus ipsi reri stiterint, cum tamen illorum virtute potuissent oculos aperi-
re, & cordis duritiam deponere si voluissent, sicut & alii pec-
,, Cato res minoribus remediis quandoque cedunt,& obediunt. , Consentit Mastrius de Meldula in i . sentent. disp. s. de praedestin. quest. I. art. 3 n. o. celebrans miram Dei Patientiam revo-
229쪽
cando Pharaonem ad paenitentiam, allegatque in hanc sententiam plures Authores, quibus ita concinit Bernardus Guyard lib. a. de discriminibus inter doctrinam Thomisticam, & Jansentanam quaest. 3. art. I. se Ad quid, inauit, tot verba Moysis, , , & Aaron ex parte Dei ad Pharaonem citrecta ξ tot signa mira- bilia, & terribilia, tot plagae immitiae, &receptae Z Haec om-- nia motibus interioribus vacasse quis credet Z ait enim scriis plura, quod his omnibus tactus Pharao dixit: Peccavi etiam is nunc, Dominus justum sive, ut ait Cajetanus. Feriva u-- sus, ct ego, se populus meus impii. Undὸ consitetur saltem is me, quod ipse fons Gendibustὸpuuit eum, a quo motus iste, nisi
is a Deo procedere poterat' si enim non sumus lassicientes con gitare aliquid a nobis tanquam ex nobis, sed omnis nostra suf- is ficientia ex Deo est, haec, qua se ostendentem, & Deum OL ,, sensum agnoscit, non ne gratia quaedam estῖ nec per hoc quod is Cajetanus ait, confitetursaltem e opinioni nostrae adveris satur, non enim negat, pium sume illum Confessionis motum, is sed vult dicere, dato, & non concesto, quod motus ille nonis fuerit animae omnino contritae, saltein tamen contritae esseis finxit, sed fictio illa motionis divinae supernaturalitatem non ,, tollit, &per Consequens ipsi etiam indurati auxilio divinois non sunt aestituti is Hec ex genio Guyardi.
NOTA. Iam eontraria est haec explicatio ipsis verbis Mosis, qui timso. ait Pharaoni: novi quod tu, & servi tui nec dum timeati s
. DIS PUNCTIO. E A Moysis verba insinuant tantummodb, Pharaonem statim
230쪽
DEinde qui dieit Pharaonem licet obmnatissimum a Deo desertum nonfuisse ,sedpotius ab eo gratiam accepise, Paulo Apo- solo contradicit, qui allato ejusdem Pharaonis exemplo Rom. 9. v. II. continuo addit, ergo cuius vult miseretur Deus, & quem vult indurat. Guid enim aliud est, Deum inaurare peccatores,niseeos deserere, non quidem malitiam inspirando, sed gratiam non impertiendo, ut ait Augustinus ρ
SChrysostomus homil. I 6. in epist. ad Rom. palam profite' tur, quod Deus non praetermisit quicquam eorum ,, quae viri ad Pharaonis correctionem, emendationemque facerent, ne- is que ille omisiit quicquam eorum, quae ipsum perderent,omniis que venia privarent &c. Unde ergb alii quidem vasa irae, alii is autem mi 1ericordiae Z a propria voluntate. Deus autem ad- is modum bonus cum sit, in utrinque eandem okendit bonitatem. o Etenim non eos modo, quos servabat, miseratus est, sed&ri Pharaonem ipsum,quantum quidem in ipso fuit; Eandem enimis bonitatem & illi, & hic sunt assecuti. Qui si servatus minimeri fuit, rei totius culpa ab illius animo accidit, nam Dei partes,ri atque ossicia nihilo minus accepit, quam qui servati sunt is Expendat serio Censor aurea haec Chrylostomi verba, & pudore confusus obmutestat. Consulat in luper Censor S. Augustinum lib. de gratia &lib. arbit cap. a 3.&ipsum mei Mondratum pag. 83. & I77. ubi astatim suppeditantur argumenta ad ejus in-Hructionem, &deinde attente perpendat sententiam S. Chrysostomi de Pharaone pronunciatam ad omnes prorSUS Peccatores extensam a Ludovico Grana tensi religiosissimo Theologo in concione . pro die Pentecostes Ea est, inquit, humanaeri mentis ingratitudo atq. perversitas, ut dubitari meri id possit, is uter in hac parte estusior, ut i ii dixerim, sit, homone adsuri um exitium comparandum, an Deus ad salutaria illi remediari providenda. Si enim diligenter hominum vitam inspicias..is invenies utique plero'. ipsorum praecipiti cursu ad interituri tendere, in hoc unum incumbere, hoc fere moliri ut omnia, ,, quae illis ad salutem data sunt, pervertant, ct in arma iniqui-