장음표시 사용
241쪽
2331. Deus in illo praedestinationis negotio, quantum in se est, inter Cain, & Abel, inter Paulum, & Judam non distinxit, sed omnibus aequaliter 1alutem voluit;
a. Vult ergo Deus & Petrum, & Judam, & reprobos, &clectos, omnesque homines salvos este: vult omnibus media dare, non solum quae sufficiant, feci etiam quae abundent pag. 67. lin. 33. 3. Si praedestinati, & reprobi, ideo conditi sunt a Deo,
ideo redempti sunt, ut aeterna vita potiantur, sequitur, Deum voluisse essicaciter, quantum ex se est, utrosque salvari; pag. Io9. lin. 2S. Deus. quantum ex se est, voluntate antecedenti per certa, Sc destiuata media voluit, & Paravit omnibus vitam aeternam; Pag. ι II. lin. 9. Deus reprobos seque, ac praedestinatos salvare vult: ibidem lin. IS. NOTA.SIhaeeitas habeant, quemadmodum in hispropositionibus Author asserit, igitur quod unus prae alio salvetur, v.g. Petrus potiusquam Fudas, id non ad electionem, antpropositum Dei, sed ad liborum arbitrium hominis media ida per se indisserentia assumentis , ct adpraxim reducentis referendum es.
Γ Αdem fere semper oberrat lyra Censor. Nulla ex quinque Mi propositionibus hic delatis est integra, & fideliter excerpta. In loco enim primae propositionis Emin. Author ex his verbis Apostoli, quia Deus est Dominus omnium, & quia om ridi maginem suam condidit, infert, nullam, quantum est expiae
242쪽
subdit ,, Ex eadem ratione, & priusquam culpa aliqua inter reis probos, &electos distinguat nullam quoque apud Deum in- is ter reprobos,&electos, inter Paulum,&Juda in distinctioneis fuisse sicque omia ibus aequat iter salutem optasse. Si enim ideo , non distinguit Deus inter Iudaeum, & Graecum, inter Bar-- barum , & Scytham , quia non minus Graeci, quam Judaei, is neci minus Barbari, qui in Scythae Dominus est. Ergo nec inc illo praedestinationis negotio, quantum in se est, inter Cain, &Ahel, inter Paulum, &Judam distinxit Deus, sed omni- bus aequaliter salutem voluit, quia non minus Caini , quamis Abelis, nec minus Judae, quὲm Pauli Dominus, & Creator
,, est; nec minus unus, quam alter ad ejus imaginem conditus,
is imo, & redemptus. Quantum ergo ex parte Dei est, non estis Barbarus, non est Scytha, non est reprobus, non est damnais tussed omnos filii, omnes dilecti, omnes chari, sola culpa is inter malos,bonosque, inter electos, rejectosque distinguente. In secunda propositione ex pag. 67. haec annectenda sunt immediate illi adnaerentia is Cur vero non det alia, quibuS Prae- ,, videt, salvatum irip quia id tam non convenit varietati, Or- dinique, ac legibus gratiae a se Praescriptis, qui in non con-ri venit universo aestatem esse, nili sole Cancrum obtinente ...is sicut ergo non ideo oportuit mutare leges naturae, quia tu il- li subiici recusas, ita non oportuit mutare ordinem gratiae.
- Totam hanc doctrina in ipse Augustinus paucis quidem, sedis clarissimis verbis insinuat tib I. de nat. &grat. C. t 7. HOC Uti- is que agit Deus, ut sanet omnia, sed agit judicio suo, nec ordiis nem accipit ab aegroto Ecce concedit Augustinus, velle De - um omnes salvos elle, sed non eodem ordine. iisdemque re- mediis, nec ex voto, arbitrioque hominis, sed suo. Ad tertiam propositionem ex pag. io9. haec subjungenda sunt proxime sequentia. δε Absolute tamen dicendum est, majoremis Deum praedestinatorum, quam reproborum cur im gerere, ri eosque longe tenerius, ardentiusque amare, tum quia praeis destinatis si non semper, aut plures, aut majores, eas tamen ,, gratias confert, quibuS Praevidet allensuros, quaeque omni-ri bus spectatis ad consequendum ultimum finem aptiores dici,i P unt, tum quia praedestinatos praevidet spe, amore, obser- ,, v tia mandatorum, & finali perseverantia sibi inseparabili-
243쪽
Quarta prop ositio ita jacet in citata pag. I i I. ri Ista sacrae striari plurae testimonia, quibus non omnes, sed aliqui tantum hocis est, praedestinati dicuntur Filio a Patre dati Johan.6. & i5. &ri non pol se rapi de manu filii JOhan. Io. omnia fieri propter eleri ctos et . ad Thimoth. a. io. certissima quoque este, citraque , , dubium, nec pugnare cum voluntate omneS salvandi, quam-ri quam enim Deus, quantum ex se est,& voluntate antecedenis te per certa, &destinata media voluerit, & paraverit omniis bus vitam aeternam, quia tamen praevidit, non omnes, sedis aliquos tantumus bene usuros, Ideo istis tantum re ipsa viri tam aeternam dare proposuit de istis ergo intelligenda suntis Omnia, quae citatis locis habentur.
Quinta propositio ex eadem pagina lin. 3 s. desumpta Continet verba,quq ipsemet Author tanquam sibi ab Adver1ario obiecta adducit, nimirum is At, inquies, si Deus reprobos, aeque. ac praedestinatos salvari vult, sequitur , quantum ex parteri Dei est, non fuisse praedestinatos majori , magisque specialiri beneficio assectos is Hic, quaeso humanissimus, & cordatus
Lector reflectat, qud audaciae devenerit Censor, ut obtrudere non erubuerit pro sententia , & dictis Authoris verba contra ejusdem scriptoris thesim obiecta, qui pluribus in locis etiam a nobis modo allegatis, & in ipsa in et pag. III. cxtantibus immediate antea ad eaciem accusata adeo dilucidE, S perspicue fuerunt a S&ndrato eversa, ut ipsemet supervacaneum existimarit, eis directe illic respondere, ne totieS actum ageret. Si istae omnes propositiones cum omnibus verbis immediatε antecedentibus, & consequentibus attendantur, ut hic a nobis fideliter positae sunt, quemadmodum certe considerari debent, statim corruunt omnes arguti Censoris, ut considerant i patet. Authorem namque ibi loqui dumtaxat de Voluntate Dei ant Cedente compertissimum est ex ejusdem verbis hic descriptis, &rursus elucet ex aliis, quae habet pag. proximh praecedenti I Io.
is Verissime dicitur, ait, non omnes Voluntate consequenteri praedestinatos, electosque ad vitam aeternam esse, sed eos itari tum, qui mediis a Deo praescriptis usuri erant. Sic ad Ephes r. Omnes Ephesios inter quos multi utique reprobi prae
,, destinatos,& electos vocat voluntate utique antecedente, quanis tumque erat ex parte, & intentione Dei, naturaque ipsius
is fidei, &gratiae, quae quoddam semen est aeternae gloriae &C.
244쪽
ΗAEe doctrina ea tautra Apostolum dicentem, quis te discernit, quid habes, quod non accepisti φ I . ad Corintb. υ. 7. . DISPUN.CTIO. IN dispunctione notae contra a . Propositionem produximus duplicem luculentissima explicationem illius Paulini essalia
Cardinali Ssondrato traditam pag ii 3. & Ω qua nihil cath licae fidei accommodatius , nihil in gratiae commendationem magnificentius excogitari poterat, ut videre est in dispunctio-tie insinuata.
non volentis, neque currentis, sed miserentis est Dei, ad Rom. 9. U. IG. nec non conIra haec verba Christi ad suos discipulos. non vos me elegistis, sed ego elegi vo S, & posui vos, ut fructum afferatis, & fructus vester manea L.
DIS PUNCTIO NEque illum Apostoli textum in materia praedestinationis
palmarem Sisiadratus inexplicatum reliquit is observes is semper, inquit Cardinalis pag. 4I. etiam ipsum velle, ipsumis que accipere, &hominis esse, &Dei, sed Dei magis, qiuimis hominis, sicut sanari & laborantis est, &medentis, sed me is dentis magis, quam laborantis. Imo secus ac in aegroto illudis ipsum, quod diximus hominis esse, illud inquam, velle, &is accipere, totum quoque a Deo, & ὲ gratia est, quae si non es- is set, homo nec vellet, nec acciperet, sed repugnaret. Unde is optime Apostolus dixit. Non est volentis, neque Currenis iis, sed miserentis Dei; vult homo, & currit, se I hoc ipsum is velle, & currere hominis est, & Dei; hominis quidem , quiari homo est qui currit, non Deus, homo est, qui Consentit, nonia Deus, sed hoc ipsum & currere, &consentire magis est Dei, is quia non curreret, nec Consentiret homo, nisi Dreo pergrais tiam
245쪽
- tiam miserente. Videas rursus flandratum pag. 7s. & seq.cadem verba Apostoli late exponentem . . Confirmare haec libet duplici testimonio , altero Cornelii Musii Episcopi Bitontini in cap. 9. epist.ad Rom. super haec Verba Apostoli. Si quis emundaverit se; altero Henrici Ganda vensis cognomento Doctoris solemnis quodlib. 8. quaest. 2. , , O iniri mici liberi arbitrii, ubi estis p inquit Mullus; supra dixit Ρ A ulus. Nihil facit homo. Hic dicit. Totum facit homo. A Glosate. Respondete. Si nihil operatur homo, cur dicit.,, Si quis emundaverit se ' si totum agit homo, cur dicit i. adri Cor. I 2. Non est volentis , neque currentis , sed miserentis A es Dei Θ Deus operatur omnia tu omnibus. Si totum agit ho is mo, non est locus gratiae. Si nihil agit, non est locus meri-- tis. Si totum agit homo, cur oramus 8 Si ihil agit homo , is cur praemiamur Z Si totum agit homo , Dei favor 1uperfluit, A si nihil agit homo, perit libertas. Non secum pugnat PauluS, is mihi credite, nec spiritus sanctus, cujus afflatu hae proditaeis sunt epistolae . Utramque igitur partem amplectamur, &ii is violabilem scripturae sacrae majestatem agnoscamus, nodum- ,, que genuina interpretatione explicemus. Neque totum agit, , homo, neque nihil agit homo . Aliquid agit homo, aliquidri non agit homo. Primas partes non agit homo, secundas agit
is alescunt, & simul opera bona perficiunt juxta illud, Gratia A Dei mecurn &C. ιν Henricus de Gandavoloc. est habet ,, Est tamen hic intellia is gendum, quod in volente, & currente est tria considerare, is , ipsum actum cursus & volentis, S i psam gratiam, qua li-A.berum arbitatum fit validum ad efficaciter volendum, &cu is rendum,&ipsam potentiam liberi arbitrii. Et bene verum is est, quod actus, sive operatio ab utroque est, scilicet 1gra-- tia, &a libero arbitrio simul, ita quod a neutro esset per se, is &quod plus est a gratia, quam a libero arbitrio, quia plus vi- ,, riuin agendi dat gratia libero arbitrio, quam habeat ex se, &is suis naturalibus . Aliquid tamen agit in opere exsitis natura- , , libus, licet non nisi cum gratia, ut licet ex se, & naturalibus, . suis non Operetur, ex eis tamen cooperetur, disic tam ratiori ne gratiae omnino , quam ratione operis principaliter beno. is Verum est, quod non est volentis, neque currentis, sed mi-Disilirco by Corale
246쪽
ri serentis Dei, ratione tamen liberi arbitrii in eooperando is aliquo modo est volentis, S currentis, ut saltem hoc, ut est, existens in praescientia Dei sit ratio eleutonis aeternae respe- ctu electi&c. Nec incidit positio haec in opinionem Pelagia- is norum, quia non ponitur Loc opus liberi arbitrii, quin etiri am ponatur gratiae, qualiter non ponebant Pelagiani is Haec
Propterea merito Bail lib. de benef. Crucis pari. 3. art. I . conquestus erat de Apologistis Ian senii, nam, inquit, interis vitia istorum contradictorum unum est illis valde proprium, ri quod instar tyronum Dialecticae male resumant, & repetant ,, Propositiones argumentorum , quae illis obiiciuntur : Etsiri enim omnes Conveniamus, nihil esse attribuendum exacti- ri bus ut oporteI nuncupatis libero arbitrio solitarie, &nudeis spectat O sed tantum ut gratia praeveniente. aut aliquando,, etiam justificante adiuto, excitato , corroborato. Et si, in-ri quam, id centies dicamus, & scribamus , nec semel tamenis id repetunt, sed semper omittunt. Candidius sane agebatri Calvinus, & verius repetebat argumenta Catholicorum lib. M 3. institution. cap. is. At principalem quidem causam, ait, in ,, g sitia esse non negant, sed eo tamen non excludi liberum arbi- irium,, Proinde idem Bail doctrinam ab Eminen . Smndrato hic suggestam ait esse,, antiquam doctrinam antiquorum Docto- rum Parisiensium, quibus propterea id exprobrat Calvinus, . is a quo vituperari, laudari est.
etiam quae abundent, quid es, cur Psalmista exclamat: non fecit taliter omni nationi, & notus in Judaea Deus y Praeterea si vera esses haec doctrina, orandistudium extingueretur, cum fru- aera idpetas a Deo, quo Iam abundas . Denique vix Iocus retingueretur gratiarum actioni, quia se continuam in ebristianispraecipit Aposolus, O quae in singulari, O unico Ecclesiae Sacri cio
frequentatur, cum Sacerdos ait, gratias agamus Domino Deo nostro, popuIus autem respondet, dignum est. Si enim Redemptionis Christi fructus promiscuὰ, O ne delectu omnibus, O
gulis hominibus communicatur, non es, cur tantoperὸ in Domino
247쪽
gloriemur, nos ad dem vocatos esse, ae gulari nos benescio, o gratia Deipraeventos agnoscamus, quod in sinu Ecclesiae, O ex parentibus catholicis, non autem inter barbaras nationes, aut ex parentibus haereticis nasci nos Deus voluerit
A Udiatur, quaeso, Enim . Author directe respondens Cen
ri in haec verba pag. I 46. ,, Quis enim gratias, &adminicuis la numeret, quibus Ecclesia abundat, Christianis partim san-- ctificandis, partΙm expiandi S , partim in accepta gratia conis servandis, sicque ad aeternam vitam promovendis p Quot sa- .is Cramenta, quot libri, quot templa, quot exempla, quot sa- A crificia, quot conciones ἔ quot Catecheses, quot Sacerdotes, quot M issionarii, quot Indulgentiae,quot Collegia utriusque is sexus vel tuendae L vel recuperandae innocentiae, quot Reliis giosorum cohortes juvandis peccatoribus promptae8 Deniari que mille modi, mille artes repertae, quibus & sanis, &infir -- mis, & morientibus subveniretur tanta Copia, tanta varietate,
is tantaque illecebra, & condimento pietatis, ut fere mirum sit,ri inter tot praesidia, & blandimenta virtutum perire aliquem is posse. Heu quot sunt ad salutem vie exclamat Chrysostomus, , &Au iustinus&C &pag. 263. Nihil istorum . inquit, quae ,, tot millibus aliis contigere, contigit tibi. Tu natus interis Ciuristianos, & fideles , cum tot ali 1 inter Barbaros, & infide-
,, les Taceo tot Sacramenta, tot remedia animae tuaeri Procurata, tot voces e cathedra, tot voces e libris, tot vocesis e caelo missas, inspiratasque tibi admonendo, eximendoque - periculis. Non ne igitur exhinc jure meritb exclamare po- is terit Slandratus cum Regio Vale. Non fecit taliter omni - δε tioni, O notus in Fudaea Deus δQuomodo autem Cum doctrina Emin. Authoris consistat locus gratiarum actioni, quam esse continuam in Christianis ex Apostolo supra indicavit Censor, it1 praeclare explanat S. Basilius Magnus in Constitutionibus Monasticis Cap. a. apud Dida- cum Rui Edisp. I9. de Voluntate Dei sed . 6. n. 22. is Sive matu- ,, rius aliquid, inquit S. Pater, sive serius consequimur a Deo, is hocitenere constanter debemus,ut ipsi gratias agamus,quando is Dominus quaecumque facit, ea omnia saluti nonrae consulensis se.
248쪽
2 4oo facit , tantum ne pusillanimitatis vitio a petitione constantiis desistamus. Non de his solum falli quae novimus gratias illio referamus, nec enim volentes 1olum, verum invitos quoque,
A ct nolentes beneficiis consuevit incere . Quod Paulus optime , , .noverat, qui temper, & in omnibus gratias agere monebat. ., Quod autem non communiter inquit) sollim omnium curari gerit, sed seorsum singulorurn, ipsum audias licet dicentem. is Non est voluntas coram Patre meo, qui in caelis est, ut pereatis unus de pusillis istis, qui in illum credunt. Cupit ipse quide, & eos qui non credunt sal vos fieri, mutarique in mel jus, &is credere, sicut Paulus ait: Qui vult omnes homines salvos fi . is ri, & ad agnitionem veritatis venire,&ipse ad Iudaeos. Non ,, Veni vocare justos, sed peccatores ad poenitentiam, & miferi- ,, Cordiam volo, non sacrificium. At vero si post tantae curae, is ac providentiae fruitionem voluerint meliores fieri. verita-- temque recognoscere, nec sic quidem illos deserit. Sed quo- niam aeternae vitae participatione ipsi se sua sponte privave- ,, runt&c is Perspiciat exhinc Censor, tantum abestie, quod ex doctrina Cardinalis Ssondrati tollatur locus gratiarum actioni, ut potius ex sententia ejusdem juxta Magnum Basilium servandum unicuique homini sit monitum Apostoli de gratiis semper, & in omnibus Deo agendis, & quo majora, &frequentiora sunt gratiae dona a Deo omnibus hominibus collata, eo intensores, & copiosiores, atque crebiores usse debeant gratiarum
NOTA. H Dpropositionibus non tam solvitur nodus praedesinationis, quam scinditur. Tota quippe quaestionis di cultas humana
potius ratione, quam divina authoritate ita explicatur,ut vix inre ligas, quidsit, eur Apostolus dixerit: O homo tu quis es, qui respondeas Deo ' ac deinde exesamarit, b altitudo i ejusmodi expliacationes in hac matericam pridem reberit Petrus Diaconus tib. de Incarnat. 9grat Christi cap. 7. ubi irridens eos,qui tunc temporis docebant , praedest. Aeri ex praevisione liberi arbitrii volentis Diavari, eir reprobarionem ex praevisione liberi arbitrii nolentissare ri, utrumque refellit his verbis; ia Haec si ita sunt, ut actitast, cori prehenso sunt ob sto in rutabili Oincomprehensibiti uiciari Dei t
249쪽
is Dei: s enim, seut i volunt, nolentes damnat , salvat autem
is volentes, nihil est omniuΘ, quod ulterius quaeratur ......is nos autem incomprehensibilia credentes judicia De Lex una massa
is perditionis, alios salvari dicimus bonitate, Ogratid Dei, aliosis justo , O Oeculto DeiIudicio derelinqui. DIS PUNCTIO. IN terminatas evomit captiones, & decipula fraudum Notator in Religiosissimum, &doctissimum Cardinalem Slandratum
Contorquens adversus eum tela a Petro diacono vibrata adver-Sus illos, qui tunc temporis docebant praedestinationem fieri ex praevisione liberi arbitrii volentis salvari. Unde sita Censorem Perstringere videtur Author pag. I 66. J is Quid dixerit Pelagius is &Coniequenter quid refutaverit Augu1tinus. Pelagius diais Xerat, ideo hominem 1alvari, aut non salvari, quia in ejus,, potestate liberoque arbitrio est velle, aut nolle, orare, velis non Orare, pulsare, vel non pulsare &c. Et ideo iis gratiam is dari, qui volendo meruere, non dari, qui nolcndo demeis ruerunt, quae plane falsillima sunt. & merito ab. Augustino, ,, omnibusque Catholicis damnata: nemini enim prius meren-M ti gratia datur, cum ipsa si principium meriti oc quam pluri- ,, hus non merentibus Gala sit, ut in Paulo, Magdalena, Gen- tilibus, aliisque patuit. Ergbut semel omnia dicamus, sciri endum est, in hac praedestinationis, & gratiae causa neminem se cum Augustini sententia pugnare, nisi eum solum, qui it1M defendit gratiam, ut neget liberum arbitrjum, ita defenditri arbitrjum, ut neget gratIam, reliqua quaecumque, salva liber. ,, tale, &gratia, Dei que in omnes misericordia dicuntur, A is sustino paria sunt. Ita Augustinus ipse profitetur tract.s 3. ,, In Cap. I a. Johan. tibi: si quis autem istam quaestionem liquiis dj is, &mel jias novit se posse& Confidit exponere, absit, ut
,, non si in paratior discere, quam docere , tantum ne audeat, , quisquam liberum arbitrium se defendere, ut nobis oratiori nem conetur auferre, rursus ne quisquam neget voluntatis, , arbitrium, ut audeat excusare peccatum, sed audiamus Do-
is minum praecipientem,quid facere debeamus, ct adiuvantem,ri ut implere possimus. Mirum ergo fuerit concludit Scriptor ,, aliquos inveniri, qui plura opinionibus suis tribui velint, ,, quam Augustinus voluerit sibi ri Gg Cae-
250쪽
Caeterum silentio nequaquam obvolvi debet, quod Ludovicus Bail de benes Cruet. 3. pari. art. I 3. adducit argumentum
hoc ultimo loco 1 Centore propositum, quod ipse dicit conte tum fuisse a JansentiApologistis,ex eo quod huiusmodi mysterium sit occultum, incomprehensibile, omnino inscrutabile,&admirabile; Huic autem argumento ipsemet pluribus modis fuse satisfacit per totum illum prolixum articulum, qui sane dignus est, ut integre perlegatur; sicut etiam videndus est numerus tertius in articulo i3. ubi asteri hanc obieetionem ab Apologista Janienti allatam, & a Centore paulo supra attactam, nemPeis Inlideles , inquit, gratiam suasimentem non habeat , quiari Ecclesia orat pro iis, ut habeant ex lib. I. de vocatione Genis,, tiuIn caq. I 2. Non autem Ecclesia oraret, ut haberent, quodiam
., habent ,, Hoc autem sic diluit Bail Ecesesia orat, ut infide- ,, les non sollim gratiam suifici entem habeant, sed etiam abunis datu ius habeant, Sut esse tum suum sortiatur: sic Christus,, dicit de se ipso, se veni sie, ut vitam habeant, & abundantiis lis habeant is Quod autem juxta sententiam Eminen. Authoris locus detur illi exclamationi Paulinae, patet ex pag. s8. In hac Dei VO M luntate, ait, at jud eit sacillimum, at jucidit sicillimum captu. ,, Quis enim non facile capiat, Deum nolle iis salutem, qui sal
M vari nolint ' At ex adverso quis unquam rationes, & Caulas ri compertas habuit, cur uni, non alteri media, & gratias pro- is Viderit, quibus esticeretur. ut vellet Plane haec est altitu- do, quam Paulus expavit, & quam mirari potius conveniat. is quam metiri, , Et ante1 pag. 4s. dixerat ,, Constat Deum ju- , , itum esse, constat, evanselicam legem observandam, Conis stat, orandum esse, constat esse liberum arbitrium, sed nonis fatis constat, quomodo ista cum praedestinatione, Deique vOM luntate conveniant, nunc ideo negabis quod constat, quiari non assequeris, nec intelligis quod non constat Pu- is gnare tibi cum libertate humana praedestinationis certitudo is videtur, nec modum capis; at sufficit christiano, ita Deumri revelasse, nec falsa, quia tibi occulta is Videatur specialiter
Ssondratus in eadem Apostoli verba: O altitudo sapientiae, es scientiae Dei, quam in crutabilia sunt judicia ejus see. in pag.