장음표시 사용
221쪽
f. ad Senat. consilia Trebellaan. 36. Ii, Fab. eod. eod. tit. lib. 6. tit. 17. des. nit. a. in princip.
Legitimae fruaαs debentur a die mortis ejus , ex cujus bonis solvitar έ vela die nato statis , s agatae δε po
Dum legitima petitioni hereditatis
aequipaictur, hereditas autem ex seu ctibus augeatur frin, consequens ut ,
legitimae tructus , si tardius illa solu ta sit, rusti tuendos esse si . Neque contrarium est , quod supra diximus, legitimam bonorum potius, quam.hereditatis partem esse s Defia. Iv ; hine erit ni utique fit, ne fructus legitimam satia augeant, si proprie , & stricte loquamur non vero impedit , quin minus tamquam legitimae accessiones debeantur; tum quia. si legitima congruo tempore soluta fuisset, ejus fructus hάberet ille, cui debita est; tum quia legitima , quamvis portio hereditatis non sit, attamen vices tenet portionis hereditatiae ; quatenus legia lima est portio portionis ab intestato d. bitae 3J. Dinicultas est, a quo tem-
pore Iegitimae . fructus solvi debeant. Sune, qui putant, distinguendum esse posse rem bonae fidei ab eo, qui mala sido distulatii legitimam alteri de bitam praeitare. Malae fidei possessorem, secundum generales regulas ab ipso
die mortis ejira, cuius ex bonis capi.tur legitima , ad fructus quoquct solvendos teneti arbitrantur; fructus , inquam , non tantum perceptos , sea
etiam percipiendos s3ὶ; si e locupletior factus sit, sive metiorem conditionem suam non ieceriti possessorem veto bonae fidei , seu beredem , quieon recitatur ad praesta avi legitimam, quam bona fide possidebat. non nisi a die litis contestatae fructuum resilia
tutione one rant, quiquo adhuc extant, non consumptos, nisi ex has locupletior iit factus; nec tilla ratio habenda sit fructuum percipiendorum; quia nulla imputari possit culpa, vel negli gentia et , qui non aliena . sed de raelua abuti putabat is). Ici foro tamen
vulgo receptum est . ut legitimae fructus indistincte solvantur a die mortis , seu a die . quo mortuus est te stator, ex cujus bonis debetur legit inma ); utique ii eo tempore natus fuerit, qui legitimam petit; alioquina die nativitatis, si de posthumo agatur s8ὶ . Sententia haec sitinina nititur aequitate; cum eni in legitima iure naturali debita sit ly); immo exigua admodum sit portio bonorum patern rum , quae naturalis ratio filiis addicit loὶ; & tam exigua, ut plerumque Cou- venienti liberorum sustentationi non susticiat, aequius merito visum fuit f vere liberis. De legitimae fructus recipiant , ex quibus aes alienum pro alimentis forte contractum dissolvant, quam alteri, tametsi possessori bonae fidei, qui hereditatem ex caussa lu- cIativa consecutus est: quamquam iualiis possessoribus . quorum onerosa
222쪽
in plurimum caussa est . alias regulas 4equi non inepte placuit. Quare de-hentur legitimae fructus etiam ab herede , qui eosdem percipiendo locupletior factus non est . quia re tamquam sua cautius usus fuit si a ; etenim favorabilior est caussa filii , qui necessaria ad victum ex parentum be- aeditate postulat prae altero, qui legitimam , ejusque fructus solvens pauperior non fit. quam tuisset ante aditam hereditatem; cum ex reliqua hereditate legitimam. ejusque fructus
praestare teneatur, no a vero ex suis
bonis si 1ὶ, s folle res omnes hereditati as bona fide consumpsisset. Fructus autem tuim percepti, sive extantes , sive bona fide consumpti , tum etiam , qui maiori adhibita diligentia percipi potuissent, restituendi i unt petenti legitimam , ait prast alios Fabet 13 : do perceptis, etiam ii bona fide
consumpti sint , nec locupletior evasurit heres, vix ulla dubitatio est; aequitas eat in suadet, ut melior si conditio filii legitimam petentis, quam
alterius, qui integram hereditatem consecutus est. Maior difficultas est de
fluctibus percipiendis; quamvis enim maiori adhibita diligentia percipi potuissent; haec tamen diligentia iure non videtur desiderati ab eo, qui rem alienam, sed quam bona fida suam existimabat, adminittravit: nisi forte latae culpae redargui possit heres infructibus pete tendis; cum reipublicae
interiit, ut quis rebus etiam suis ad instat boni patrisfamilias utatur si . Quare subjicit .Fabet . ut plurimum solet Senatus , ne novae litis occasio detur, usuris quincuneibus legit aafructus aestimare sis ; non utique tamquam usuris , sed quasi in vicem . .& axationem seu ciuiti ira, et quemadmodum de in aliis calibus Iran quibus incertum est, quia debetur . nec sa-eile potest definiri. suadente aequitatefieri solet. Plane apud olnnes Constat. non legitimae tantum, sed & jam supplementi fluctus deberi . si forte minus degitima relictum sit si ); cum Applementum accessio, imo potius pars legitimae sit si 8ὶ; eodem jure regi debet sis), dc fructus parere Loin. Sud. quamvis tactus legitimae eodem fere loco sint, ac legitima ipsa, seu eodem iure regantur, in eo quod perii aetad eoru in restitutionem favore liber rum , tu eo tamen differunt , quod usurarum additamdatum non recipiunt a i); sicuti recipiunt ex romano juru ructus hereditatis ante litem contestatam percepti sat et legitima enim, ii pote bonorum pars, haberi non debet instar universitaris, teu rei uviserialis, quae ex fructibus per se augeatur quemadmodum est heredita; . . i, L. Non est ambiguum 9. cod. famil. erciscunae 3. 36)- ,
xl L. Papinisses 3, 3. Unde si quiari. f. hoc tu. δε ια c. testamenta s. 1ὶ, Fab. eod. hoc tu. de inine. M- flument. lib. s. tuis I9. definiri l I.
223쪽
L. Cum rauis naturalis T. F. de Mn.
ivi D. L. 7. f. de bon. damnator. ii in Fab. eod. h. t. de inosse. testam.
si ult. in med. instituti da his,
cod. hoe sit. δε ins . legiam. 3. 18). iis Argum. L. Inter socetum 26. f. Cum inter patrem 2. F. de jura dot.
sai in Fab. Od. d. definit. I I. num. I I. in eo P.
DEFINITIO XIX. 'Fructus legitima ex conjecturis aliquando praesumuntur remus a fratre, maxime si altanda compensationem habeam. uamquam donatio regulariter non praesumitur trὶ, quia nemo cre ditur jactare velle, & perdere res suas ia), quia tamen vere non perdit, qui ex tutia caussa donat , maxime con
iunctis; atque ideo facilius donatio praesumitur inter conjunctos , qui sese mutuo majori dilectione prosequi existimantur 3ὶ, fructias quoque Iegiti tuae aliquando tacite remissi intelligi possunt. Hinc , cum species propolita fuasset senatui de fratre , qui simul cum altero fratre herede unἰversali i stituto diu cohabitaverat, ab eoquatum alimenta, tum cetera ad victum, dc vestitum necessaria perceperat; ali que non obscura remissionis in diei a praebuerat, puta cum bona fratris asministrasset , de rationes reddidisset , attamen nunquam se asseruit credito rem d ustorum fructuum, maxime cum
ita cavisset pater, atque praesumi ponset filius paterno judicio , quando siluit , obsecutus, visum est Senatui, fructus legitimae remissos haberi Φ ὶν
eosque tantum praestandos esse a die litis contestatae r licet iste, qui legit Lmam petebat, pluries protestatus ante fuisset, se uelle de iuribus suis experiri, δc legitimam consequi; nihil enim obstat , quominus quis aliquando v Iit iura sua scrutari, & secerner que interim patiatur rei suae fructus percipi a fratre, eosdemque tacite re mittat, benevolentiae caussa s): pr ut obtinet in legatario, qui cum herede moratus fuerit, nec legati us ras per longum temporis spatium p stulaverit 6 . Sane eadem aequitatis ratio postulat, ut tacite quoque remissum , seu donatum praesumatur,
quod heres impendit in utilitatem ejus , cui legitima debetur 4 7 . iὶ L. Sive pvidetis I s. cod. de pro Milonib. 4. I9. 3 1) L. cum da indabito a s. in med. yrine . f. eos. tit. a1. 3 , junct. L.Filitisfamilias 7 Τ. de donationib. 3 9. l. 3ὶ V. Supra tit. XXL de donationib. definit. A XII.
Qi in Deris 19. martii t γε s. refer. D. Galli in causa utrinque Rambaarias. Veniendum nunc, O seqq. num. γε, argum. L. Cum quidam fi da usuris.
224쪽
DEFINITIO XX. Aes alienum, O impensa funeris deduci
derint, priusquam legitimae compu-ιatio ineatur: non vero, qua in de
functi su fragia erogantur. Jtim bona non intelligantur, nisi
deducto aere alieno si in; legitima autem sit portio portionis ab intestato debitae . seu bonorum pars sa), antequam legitimae computatio fiat, in pri. mis aes dienum deduci debet 3ὶ; pr ut etiam servatur in quarta tale idias in . Praeter aes alienum impensa quoque funeris deducenda est sin; quippequae veluti aes alienum consideratur 6ὶ , quod detrahi debet , priusquam patrimonii quantitas aestimetur in Non eadem ratio est impensarum , quae inpatiis defuncti utilitatem fiunt, puta in missarum celebrationem 4 8ὶι Huiusmodi impensae, licet summa aequitate nitantur , non tamen instar aeris alieni haberi possunt; proinde aequius est, ut illas ferat , qui in universum ius defuncti succedit, atque de suo parentum manes expiet sy . i) L. Subsignatam 39. 6. I. de verobor. Agnificat. 1) L. Papinianus s. g. Quoniam
Argum. L. Ideoque Ist. F. eod. sit. de religios Hi 8 in Dacis. 19. martii 769. refer. D. Galli in caussa utrinque Rambaudi
y) Argum. L. Siquis sepulcrum I a. f. Funus autem 4. Τ. de religios , Osumtib. funam iri. T.
Bona Meleommissaria inιer aes alietinmrecensentur , O de ei debent, ante quam legitima ratio ineatur e nisi agatur de primo gravato , O probe tue alia deesse bona.
Eris Hieni loco sunt bona per fideicommissum restituenda IJ; cum nore transeant ad heredes fiduciatii sa)ratisque ita etiam servatur in quartae filueidiae ratione ineunda 3 : exceptio est, si alia deficiant bona, ex quibus Quvatur legitima; tunc enim heres primo gravatus non tantum ex fidei comis misso universali, sed etiam ex singulati detrahere potest legitimam sic, dummodo probet, alia deesse bona , ex quibus legitimam habeat, cum seliasio haee fidei eommissi non nisi in su sidium admittatur 4 s): adeoque asiarenti alia non esse bona probatio incumbit, ; alioquin praesumitur legitimam consecutus ex aliis bonis is l. Quae autem de bonis fideicomis missariis eicim , eadem obliment iabonis subrogatis in locum fideicommisi sariorum, quae ex iusta caussa fuerint alienata siI 8 . Non tamen propter quaestionem de fidei commisso fieri debet mora legitiniae, tametsi heres forte ad minuendam legitimam alleget, sibi praecipua deberi quaedam fidei cominisi is ab ascendentibus instituta sine ce
225쪽
tae, & liquidae petitioni, qualis est petitio legitimae , mora fieri noa potest propter incertum jus . quod di fiet Iiorem indaginem requirit si o) . Quare audiendus non est heres . nisi paratas habeat de fidei cominita probationes sirin: alioquia permittendum est ei, qui legitimam petit, ut haec etiam bona, quae fidei commisso obnoxia dicuntur, inter res hereditarias computet et ea utique lege , ne ullum
inde praeiudicium fiat petitioni fideicommit si , si forte deinceps probetur si a r atquo idem ferendum est judicium de bonis primogenialibus , cum hae in bonis defuncti non computentur ; sed potius aeris alieni indolem habe aut sis , quod prius detrahendum est, quam legitimae computatio fiat si 4 , ij ED. eod. hoe tit. de inosse. t
deeembris IIII. refer. D. Betiramo
in ea se Marehion. Burgit. de Solariis contra Marchimissam d'Aix. εἶ) L. Si eum judieio io. s. ult. f. Si quis cautionib. a. IO. , L. I. 3. Si quis sub conditione i . f. ut i garor. servandor. ea a caveat. 3 s. 3ὶ, cis a I. iunii iILI. refer. D. Pasto ris in causa utri ae Fresia, s. Unde
s) Fab. cod. hoc titi de inusic. te- flamιM. lib. s. tis. I s. domi. 24. in principis io L. Illa, a quo i3. 4. Quid ergo s. F. ad fuat. consuti. Trebel u. 36. I.
corp. , argum. L. Babius Marcellus
Ruda , de quibus pater pro arbitria disponere potuist, computuntur inter bona hereditaria ad augendam legitimam liberorum .
Cum quaeritur, an ex seudis legitima detrahatur, seu an compute
tur in bonis desuncti. ut legitima liberorum inde augeatur, distingue-
226쪽
Te oportet, utrum pater de illis pro arbitrio disponere potuisset ex primcipis concellione nec ne . Si patri libera data fuerit ultima voluntate dii ponendi de seudo facultas, pi icet ex eo paternam substantiam augeri, atque ideo eκ seudo quoque , leupotius illius aestimatione legitimam
solvendam esse FI); hac enim posita facultate. frudum vere in bonis patris est , nec inter aes alienum computari potest. Legitima autem non ex seudo, sed eκ illius aestima tione praestatur; cum enim publice interesse videatur, ne seuda juris di Stionem a principe mediate, velim mediate dependentem annexam habentia , inter plures personas scindantur sa); quo prospeetiam fit indemnitati eorum , qui ad laudum vocantur, sancitum est, ut illia omnibus , qui a simultanea seudi suc. Cessione excluduntur , necessaria ad
victum. & vestitum pro dignitate natalium , & reditu seudi, ex ejusdem fructibus in subsidium praebean,
ur, prout senatui videbitur; Ita ra. men , ne amplius quarta fruebaum parte detur, si quatuor, aut pauci res sint vocati, vel tertia, si hunc numerum excedunt 3 VJ Decis 3 o. septembris 2733.
s) Reg. constis. ibid. f. 4. DEFINITID XXIII.
Rada , qua primogeniιo familia ee. dunt , instar αris alieni sunt , cum
agitur dis legitima ratione ineunda .
nere potes, Iad ιantum Iavore cer persona
on eadem est conditio seudo. rum , quae primogenito cedunt , his postea natis omnino exclusis ἔhaec enim sunt praecipuum primogeniti patrimonium , quod nec Conis ferre tenetur cr); adeoque nec in ratione legitimae ineunda computari possunt cum res pediti patris areis alieni loco fini ι . Neque di. stinguimus, an seudum emtum sita patre ipso , utrum ab ascendentibus comparatum ad patrem per venerit ἔ ex quo patri non competit disponendi faculta , seudum ita ipsius bonis computari nequit; adeo que considerandum est, veluti malienum , quod prius detrahitur , quam legitimae ratio ineatur sis . Neque movet , quod aliqui alle. gant , seudum primo emtum ex pecunia acquirentis instar rei allo.
dialis haberi sis ; haec enim tun
tantum obtinent , cum Princeps ita speciatim concedit, alioquin eadem est indoles laudi ab initio , ac posteaquam a primo acquiutore iaalios tra erit , 6 . Neque eπ P cunia pro seudi emtione data filiol'gitima debetur; potest enim pater , dum vivit, patrimonium suum liminuere, maxime fi absit fraudandi eonsilium: adeoque seudi pretium sive jam lolutum, sive adhuc solvendum inter patris bona recen-
227쪽
seri nequie Φ7 . Quemadmodum nec seudum , de quo pater disponendi iacultatem obtinuerit a Prin. cipe , non indistincte, sed favore certae. & determinatae personae, P ta secundogeniti; cum enim pater cogatur , si obtenta a principe sa- cultate uti velit, uni potiu&, quam alteri favere, non videtur hujusmodi seudum bonis paternis annum Tandum , ut ex eo legitima ceteris
liberis praestetur 8). i in L. i. F. Si ab ipso ry. f. da
IO. L. Nec emancipatis II. cod. eod.
otiari in legιtima sudum, ad quod fi
tii omnes ex investitura vocantur.
3ὶ Argum. D. L. Papinianus 3. g. Quana amem 8. F. hoc tit. de inousc. tutament. s. a. D. Deris refer. D. Galli . , Quod autem Dec at , num. T. q. 1ὶ Ita habetur in decis. aa. martii I 6s . refer. D. MIegno in Oussa Mar- Hionissae Emeνentiana de Bagnasco , O refertur in d. deeis refer. D. Galti, ε. me ut dissolveremur, nam. 38, OF 9. Φ6J D. Decif. refer. D. Galli , O
usus est num. οι , O seqq. 3ὶ Argum. L. xlι. F. Sin autem sub
eonditione 3. eod. commian. δε legat. θ
Legitima non debetur ex bonis , qu rum sueeessis denegatur et pura ex
domibus ratirini , nisi in subsidiam.
bona , ex quibus . licet allodi alia sint, atque allodi alium jure ceci.
seantur, non tamen legitima praestetur ; si ab hisce rebus, seminae , puta , exclusae omnino sint , nec jura intestatae successionis in illis serventur; cum enim, ut saepiugdiximus, legitima sit portio portionis ab intestato debitae, seu qua trafilius ab intestato habiturus fuisset ιὶ, Consequens est, ex illis bonis, in quibus filia ab intestato non sucis cedit. neque legitimam solvL Cum
igitur statutum Taurinense seminas, extantibus masculis. excludat a successione domorum in urbe existemtium , s pater intestatus decesserit. nec ullo iacto Drdinamento rerum sitarum a , recte placuit Senatui, super his domibus non debet i fili
bus leg timam, nisi in subsidium . cum deficiant, idest 'nulla sunt . vel nimis tenuia alia bona sis 3 asi enim filia ex aliis bonis legiti.
mam . aut saltem dotem Congruam habere non plissit , aequitas suadet, de menti statuencium congruit . ut ex his legitima , vel Congiua dos detur, aut suppleatur. si in L. Papinianus 3. q. Quoniam autem s. f. hoe tit. de in te. tesam. I. a.
228쪽
AE timatio bonorum inter haredem undis versalem. O legitimarium siι sumtibus
astimatio bonorum in iudicio sa-
milia: erciscundae, etiam inter here
dem universalem, & Iesitimarium, fieti debet sumtibus hereditatis non secus ac impense legalis in. ventarii detrahuntur ex hereditare α) ; quod enim utriusque commodum resipicit , utriusque oneri pro parte sua esse debet 3 , nimirum Pro qua Parte successionax emolumentum consequitur: atque ideo he, reditas ex hisce impensis minuitur, ut tanto m nor portio legitimae jure debeatur. 4M Thoaur. quaest. forens lib. s.
a patre , dum viseret, donata causam filiis, eo utantur in Bona
obhereditate patris, perande ac si dona non fuissent. Bona a patre . dum adhuc vi Feret , filiis donata ob caussam Cominputanda sunt in hereditate patris, ut ex iis legitima solvatur , seu habita eorum ratione , perinde acisi donata non suissent cum enim ham imputari debeant x , uti mox demonstrabimus ι , consequens est, etiam Conserri debere, itque ideo Paternam substantiam
3ὶ V. de . sese DEFINITIO XXVII.
Dos, O donatio propter nuptias impia tantur in Iegitimam , O eonferumtur. An etiam cetera donationes simplices , vel ex caussa λ
CM. Tom. n. Iegitimam imputatur dos . di donatio propter nuptias sti ; quia utraque conserti debet x nisi pater aliud expresse caverit 3 . Idem est de quacumque alia dona. tione facta ob caussam, quae donavioris ipsius utilitatem respiciat, uti libi diximus . Sed neque in legitimam imputatur, neque con
229쪽
sertur donatio simplex inter vivos celebrata ; quia rerum inter vivos donatarum dominium statim transit ad donatarium ἔ adeoque in bonis donantis esse desinunt; nec legitima ex illis detrahi potest. Cur
autem donatio ob caussam dotis, aut donationis propter nuptias, vel alia, quae vergat inutilitatem ipsius donantis, imputationi, 8c collationi subjaceant ; non vero ceterae , ob caussam utique factam, sed quae respiciat utilitatem donararii, puta ob caussam matrimonii extra dotem ,& donationem propter nuptias I, 6 , haec afferri potest ratio , quod do nationes titulo dotis , vel donatio. nis propter nuptias , vel ob caussam , quae ad donantis commodum reseratur, non sponte omnino , &merae liberalitatis exercendar animo si ante quare praesumitur donator ea
mente, ut res donatae imputentur
in legitimam jure debitam : quae
praesumtio locum non habet in celeris donationibus simplicibus, vel utilitatem donatarii respicientibus :eadem sere ratione , qua legatume X pragmaticorum placito praesu mitur in dubio relictum animo com. pensandi debitum necessarium non uoluntarium, prout de legatis agen tes dicemus . Quamquam haec , de non imputandis donationi huς ob Caussam matrimonii, non ab omnibus probantur; quippe resistere vi. deatur donantis animus s8 . L. Quoniam novella I9. cod. heF iit. de inum ιos testament. Deeis. 4. februarti 1728. refer. D. ROHlli in ea ulla de Ballaira Martini eontra Baliaιram, F. Quapropter tibi mιn adjicisur in legitima non inspici tempus donationis r sed illud, quo mor
in V. Supra lib. II tit. XXIII de
g. Tertio Senatus declaravit. Φ6ὶ Fab. eod. hoc tis. lib. 3. tit. I9.
Dos in legitimam matris imputatur ,
cum nepotes , matre Proemortua , avo succedunt , Iacet conventum fuerit , ut dos revertatur ad eum, cui
de jure , vel consuetudine restitui de
Si pater stipulatus sit, ut dos re
vertatur ad eos , ad quos de iure, vel ex consuetusine reverit debet , nepotis,
avo succedentes, dotem in legitimam matris impurare debent haec etenim stipulatio non impedit, quominus dos ex avi substantia profecta sit; adeoque non tollit necessitatem imputationis χ) ; utpotequae
ad dotis restitutionem, non ad Constitutionem resertur. Immo ex The
sauro su specta eli hujusmodi stipulationis vis , quatenus dos filiae reinstitui debet in eo, quod donationem inde praesumi aliquibus placet; tum quia hujusmodi stipulationes adjici
'Lolent a notariis, plerumque insciis 'contrahentibus, aut earum vim mi-
230쪽
ni me percipientibus ἔ tum quia in terpretationem habere debent a jure communi , & verosimili stipulantis voluntate: pater autem sic stipulando vix credi potest . velle sibi nocere ; atque essicere , ut sui here. des minus habeant, quam filia, cui dos constituta fuit , & nepotes magis , quam filiam, ex cujus persona ad. successionem quodammodo ve
D eis. G. kalend. marisi r731. refer. D. Trinnieri in eatissa Ballet Mattheudi eontra Arnufum Fightera, 3. Ceterum non satis apte, num. T, Osqq., is qua non fuit habita ratio hia. ius elausula, utpote a notario fortassis
adjecta, non ex mente contrahentium:
max: me quia socer resilutionem dotis promιItens aHeeeraι , se restituturum nuru ι, aut cui de jure 3 atque eodem modo augmentum promiserat, Thesaur. Decis a 37. in allegat. Litera C , . a) L. Quoniam novella 29. eod. hoc ιιt. de intiscios. testamenι. 3. a Sin L. Illud sine ratione a O. cod. de collatimn b. 6. 2G.
Dos draa napti ab avo, diam adhue νipia pater , in letiιι mam patris M. gulariter imputari debet.
Dissie illa videri potest qua stio,
utrum dos data ab avo nepti, vivente hujus patre, in legitimam patris imputanda sit, seu utrum filia eam teneatur imputare in legitimam sibi a patre debitam , nec ne: quaestio autem haec pendet ab altera, utrum dos haec data videatur ab ipso ρο- ζre, an potius ab avo. si dos neptis prosecta censeatur ex substantia avi, imputanda non est dos enim impuratur tantum in legitimam debitam
ex honis illiu , qui dotem vere sol. vii ci ; sed imputatio locum habi. tura est, si dos haec a patre data intelligatur. Aliquibus placet, imputationem in hoc casu cessare ; quia dos hare ex avi bonis prosecta j
dicari debeat, atque etiam nituntur responso Labeonis ajentis, dotem n ti ab avo datam, avo mortuo , ad patrem non inverti ἔ quia non pol-
sit videri prosecta a patre, qui nia hil ex bonis sitis dedit x : eae quo
inserunt dotem ab avo nepti tradistam prosectitiam non esse, seu ex bonis patris prosectam non censeri, nec proinde imputandam in legitimam debitam eκ bonis patris. Sed aliis aequior videtur contraria se
tentia 3 , quae juris quoque auet
ritate firmatur , quamque idcirco nuper amplexu est Senatus Niciensis Φή . Celsus dotem nepti datam abavo, mortua in matrimonio filia, post mortem avi patri reddi debere respondet, atque rationem adjicit ;quia videtur a patre datam , quod
a Uus patria contemplationa dedit
); cum avus non propter se, seu ex proprio ossicio , sed propter filium, cujus ossicium est dotem pro
sua dare progenie 6 , dotem nepti dederit ) Vim utique iacit Labeonis responsum 8 , sed dici potest,
Labeonem ita eκ stricto jure respondisse, Celsum vero potius respexisse ad aequitatem, quemadmodum significat, cum ait, inspecta aequitate videri datum a patre, quod avus Patris contemplatione nepti dedit