장음표시 사용
61쪽
una inter caethras est Spes, ergo haec est cooperatio gratiae, adeoque ex gratia. Idem indicat dum cap. illo c. aim,enumerationem dispositionum prae mittit disponi; dum excisaressivina grain o aluti. 'Porro Spes, de qua hic agit Tridentinua non est illa,quam. lunt versarii. esse in motiso Charitatis, cum post Spem enumeratam subiungat synodus illam 'dispositionem , qua Deum tamquam omnis justitiae fontesndiligere incipiunt, id est, ut explicant adversarii, Chai tatem. Et eadem sess. ean. 3. Si lias dixeris fine n seniora Synim s. t I marin eas ne eius clutorio hominem crea re, jerare, athere καί poenitere M ,stur Ner Vt ei justificatiram Paria conferatur; Anathema. . Quo loco manifesta supponit Synodus, tam actum Dei, quam Fidei aut Dilectionis, eri ex praeveniente Spiritus S. inspiratione, id est sepematuralem.
cr inpres a Mn cederest utinerum, MAGNI MAEITI EST A D DE M. Si operari ipe futurorum . sit magni meriti, ergo actus spei est serim
inralis. cretorii iii i. R gum lib. s.=e p. i. Sed huia a Deo te mari. 'mittitur. ad metu nus gratia ab urroque ma relevatur, dum contra tentui es lutem accipit. O ter cincirem a 'niems spiritur abuit siligus mensis: . Dicipis enim videre cast is, qui levare mentem a camalibus non et libat, O, quae amanter amicis, ardorer cost. xcce adventus gratiae & calor spiritus in videre caelinia, eaque aident cupere. Idem indicat ibidem c p. 1. Deo nimirum in veritate. servietu , quando iis praecept prosi sepe a rari amne perficimus. Pcr actum quippe Dau - lem non servimus 'Dro in veritate. S. Cyprianus libro de exhortat . Martyrii cap. ult. Haec ne te praemiacae ciua optam: mente contemplari. . si talen p Urentisvis dies CZ: isti militam in
nexu, vinci non poleti VIRTUS AD FRIEMIUM PROMPTA.i 3 o. Prob. 3. Quia datur habitus pei supernaturalis distinctus ab hab tu Cliaritatis ι ille autem cssedististraneus. , nssi actus proprius spei ess supernaturalis. Quo etiam a gumento contra Lutherum utitur Roiscnsis
Affert: a. Timor poenarum de dctestatio peccati inde con pia esi s. pcrnaturalis. In conclusione consentit ipse Estius in A. dist. 16. s. 9 li team statum insussicientem pro susceptione sacramenti. IJI Prob. r. o Tridentino: nam cap s. inter dispostiones, ad quas excitat & adjuvat divina gratia, recenset is meis ista finieram, Frvit cir concutiantur. Qub loco asi de timore steluse motivo charitatis . patet ex dictis
62쪽
a sanarum men remi εώ ., ῆ usumcum putandi. exilutat tum pe vim 1, declara', καn sindi non Marere hominem h trisam mn s sectatorem: velum etiam DO PQIM DEIOSE SPIRITUS S. LMEULSUM. , non adhuc quidem inhabitantis, sed tantum moentis , quapanisos adjutus vi Ibi ad DBisiam parat. Non poxu rat Hatilis exprimere talis actus supernatu ilitatem. . Denique ejusdem sess. can. s. definit illum actum praeparare ad grati am, nullus autem actus praeparat ad gratiam nisi sit ex gratia seu superia riualis,ut patet in Arausicano, Tridentino &c. v. Prob. a. exPP. Ambrosius in Ps i ν8. se .. 8. in illud : Partice Cosam rimentium te, est. Nindixit imitantium, sed timent . Initium sapientia 'Domni. . . . timere VIRTUI IS quia si tum est: ammtae Dominum sancti
. per quem agi ccarptae sorma doc a. S. Baulius in Psalinorum M. aimorem iudicii gehennae Talutarem ac
dictis est exarata asi i ut SI IN O in e. reveretur OPERI cr incipira exero e AD MEATIVM, ouod amERNO MMINE. concipit 'ad studium. Et rursus:
Principium sapientiae timer. Dominia. . Eerius ini Bratum est habere timorem De ..d enim tam BEAETIFICUM, quiam Γι rima , qtii genitor eriaisorque sapientiae e vis cujus utique devicione docta est voluntas , quae auILre GRAEL AE eodem. IV cis
133. S. Gregorius in I. Reg. lib. 2. cap. t. explicans illud: Dominus marsual cretivificat, duaist ad inferos redhcit: ita scribit: Deo ad inferas ducere, o peccatorum corda nernorum cociamum cosi deratione reuere. Et quoque ab in tris redurer ,ebi territas pinnisentium atqueιommissat entium mentes spe visae indefinem attollire. Tunc quippe peccare deseruimus,co SUPERNA GRAMIA moibus cordibus futura romeneta formidamur oe ab inferis redacimur, cum interno v kr ut clario adspem veniae de paniseruiae lamenta respiramio.'s . . isque Dominus ducere ad 1 seros O reducere dicietur: quia hamum Aritia in hominis solias prae diutisne me terr re concutitur , nec amore sublevatur. hiam si docto eis ι mortis re c. ...DO amitaque ducit ad inferos O feducit, quἰailla surina Ipsunt ro metu natuere , ELD- Ierna gaudia L ere, in quibus per eas vocet, quas forti homo Druitur , INTUS DEI PIETAS OPERATUR.
Et lib. 27. Mores. cap. o. Peuarox um sola quae terrena sunt cogit et , si r temὸ DIVINAE GR,si putione tonetur, hoc ore omnia inre i , quodHGilia quae agit districta aeremi iud is asenae re ne niantur .. .nnus ex me Dei est v stimoris de S PERNA irruens. A PIRAEI IONE.... Vna spiritus S. rcitu, prim eos de
63쪽
terrena ne terrificat, O postmodum spe caelestiam consolatur. 'Vide toti m hoc caput. S. Hieronymus in Psalm. i i i, mi gehennam rimet, proporrea non fornicatur , habest tantam mercedem, quantam ille, Fu prppter i hcti vim misarii. Ergo asquam mercedem, adeoque actus est supernaturalis. I34. Prob. 3. ex communi DD. consentia & iis qui Lutherum impiis narunt. Echius lib. I. de paenit: cap. s. Adsert has Ludicri ad objeci deflio prodigo, aliaque responsiones: Hanc co versionem siti in fictum , non ho is e timore poena, sed a tral me imus patre, O dilecti nem p viernae rimnsissi a re... id O n celaria illi fuit alia assectis , pilicit amorbosi sit at 1 Ο Γ σ:: res esu; quia a Plia eri docere poenitentiam, aliud imo re. Praedicator moner, tertia, alii is , sed nihil seruitur nsi gratia morderit voluntarem. EIIostea ait TDΣ
Lutnous p intentiam tibere elle ex gratia seu tu per naturalem , negabit autem timorem esse ex gratia. Quam illius sentetiam rejicit Echius tamquamvcritati Catholicae repugnantem. Subdit enim: Ha seunt tortus i colubri ncs , sitia ut invicti veritas Catholica triumphet , pellem .leoninam asino detraham s. Et in fine eiusdem capitis : Ab initio resipimus bHGitis, aetimus, pua timor, Giem scrvilust donum viritus Sosii. ... Fasibur Lud r, quia non varias Spiritus S. grarias une. Et ibidem cap. 6. quanta aurem instra Ludio e rarum stam roborare nitatur de tra bone Ictus, exussito in obvium: fateor en . et cluaratem vo iram non se in bonum moram, nisi praeeume motione tram Dei Praxis , quia non β , si scientes e. ut Polus nos docuit. B ideo recte Augusti usi uit , initium initis noue Deo inspirante habemus rised non quaecumque morio paterna estper amfrem iustitiae, cum omnes moveat sufficienter. ... Fatramur ergo Iror
nem patris praecessire initium poenitentiae in reUertcnte.
13s. Similito alterum Lutheri fiasellum Episcopus Roffensis ad arcis. ita respondet Ludiero: Ar is, de quo iam disserimus , ex animo sarit, quam: snon adtac propter Deum. cuia autem subis, ammum aurem talem cor non Let λυ- tura, nec Gil cito palatorum , sed sola charit.ιs Diritus. Huic no4 rrupondemus , FGIsi natora dare n/v pars, pote,' tamen fides informis, qua Et in sta cimitatam ira Ara naturam est, talem animum cor exissere.... neque ne Verim, hunc doloris motum a spiritu concitari. Et rursus infra adfert verba Lutheri contra Articulum 6. Leonis X. id erint se Aqui de t tritione bi charitata facti , lama Nimius nihil ad me, nsu num umquam sic docui: ista quia ut melim tam ut , de contritione naturali se hi eos sportet. Cui sic respoudet Roffeniis: Non eato 1u is es In hire, ur ignores, Fid di patriores de covirilisne sent Mnt.... rides conrrimoni amate formatam esse. Attritionem vero, quae ii criminet, collicii Wm, te falionem peccatorum comploiitur , penetus informis esse. I exu avem
eum inopinantur nempe Catholici cum . Lumero disputantcs ex elimiam a s DG donis gratuitis profici ci , quae Apra naeturam se it, , d citra charit σαπ.
64쪽
Nec e 3 Abii 'in tam Fides, suam Spes, ae caetera ii gri s dona 'et in . nru trapeccatoribus ablue Charita .... Nos Fidem opinamur O Spem 'se peccatorem adae tiam petae crare. Et infra col. 9. AEqui dona tua, nempe H Dei jura ima sitim donara cratoistud. i 36. Ex quibus sic licet argumentati. Lutherus ncgavit timorem gehennae, de ex illo conceptum peccati dolorem esse supcrnatui alem. Id tamquam errorem ex inscitia ortum, d tamquam haeresim rejecerunt Catholici contra illum disputantes.Tridentinum vero definit illum dolorem cum spe veniae conjuncisam, nm statim non secere hominem se crisam O magi, pacator .
velum etiam DONUM DEIU SPIRITUS SANCTI IMO .Pinxa huius dicti pars, quod non faciat hypocritam ct magis atorem, maniusteriit Lutherum : Unde nemo dubitabit, quin, dum in sccunda parie dicit donum Dei esse de Spiritus Sancti impulsum, id dc finiat, quod conuantillime vcgavit Lutherus, & contra eum assii mabant Catholici, nempe illum dolorem ex metu gehennae esse ex gratia, sive super naturalem.
. Au attritio concepta ex metu gehennae in Sacramento,
Id si ς est qu*stio principalis , ad quam omnia quae hinenus dixi
mus diriguntur. An nimirum dolor de peccatis praeteritis, & pro postum de caetero non peccandi, concepta cx mctu gehennae, una cum spe velitae, si sitssiciens dispositio , ut peccator accedente Sacra mento poenitentiae iustificetur. Assert. Suffcit haec attritio ad jusificatioti accedente Saeramento Poenitentiae
Primum Argumentum. 37. D Rob. x ex Tridenta sess. i . cap. 4. Inm GH in nrrcsenem i*L perfectam, quae Miratio dicitur, qκoniam vel ex turpitudinis peccari con- Ierat one, vel ex gehennae oe poenarum metu communiter consipitur . si volo ratem peccandi excludat, cum jeviniae; declarar mu sinum non fatere hominem hy- Ioc ira masis peccatorem, 'Am triam Dei donum ese Spiritus Sancti im-ν πιι, non adhuc quidem inhalitantis, sed rorum momentis quo poenitem adsurus, vi m vi ad sum iam parat. D qua is sine Sacramento panismiae per se HristificationemAr utare peccamum nequeat. ramen eum M Dei Variam in Savramenta
65쪽
paenitentiae impetrandam Ast mn Praemiseratautem S. Synodus initio huius solIionis: Licet in cinta de jus β - ne E. sess. α praecipue cap. a
Γὶ L Ioc quibus hoc scinnaninargumentum. dentinum hae se . in-tandi na te exaetiorem & ploniorem db nam ae finitionem, sic ut Catholica veritas peripicuri fiat de illustriin atqui, dum agi e requista adjti sicarionemdispositione poenite tuis tutique proxima & sussiciens , ut
admittunt P. Lup α P . Parvaeque i iam memini alterius contritionis, . quam ilnportamo, qtiae ex turpitudinis peccari consideratione . vel os hennae M poenaruim metui communiter concipitur, nulla fusti mutatione
Dci propter se dilecti; ergo talis dolor sussicit in Sacramento poenitentiae. Alioqui nec exactam nec perspicuam traderet do strinam, sed talem quae
multos nata esset in errorem periculosum inducere.
r39. Dicisi id erat persu manisestum; ita P. Lupus pag. ii.& mrsus pag. Us. Res ipsa clamat , res lucida est . in omni poenitentia deberexcperiri amorcin Dei super omnia; ae proinde necesse non suit id addere. Res'. haec gratis assumi: quomodo ellimia poterat Lipponi tamquam
minuessum a Tiidentino; cum Lutherusieontra Catholicos urgeret, eos,
qui non dolent ex amore justitiae . non esse dispositos ad absolutionem: E contra vcro Catholici ,: mn primis Misensis eontenderet, non requi iamorem Dei in Saci amento, eamque assereret Catholicorum esse doctri- iram, ut in videbimus- num. is n. Cum Tapperus, qui seripsit eodem tempore quo cricbrabatur haec sessio,vel saltein statim post,asserat ad articu tum 4. esse probabilem Doctorum sententiam, nempe anteriorum, quod attritio ex metu geliennae etiam eognita sussiciat cum Sacramento. Cum plurimi ante Tridentinum asserueritat, Bisseere attritionem si putetur contritio: alii aliter id explicuerint sine amore. Qua crgo veritatis specie dici potest, boc fuisse adeo evidens , ut Synodus volens tradere per spicuam , pleniorem. ι exactiorem de hoc Sacramento doctrinam, duxerit illud de amore Dei, tamquam per se notum, praetereundum Θ Prosectos, synodus credidit neminem de eo dubitare aut dubitati mi, deceptam
plurimum Misse ipsa docuit experientia i eum plerique post Tridentinum docuerim suificere attritionem cognitam sine Dex amore, idque ex ii νου nodi verbis; atque hine ι o. Probatur aliter eadem conclusio. si verum non est, quod attritio
66쪽
ire metu geliciame, cognita ut talis, sulficiat m Sacramento , sententia Id asserens erat error e praecipuis uhus de maximE perniciosus saluti animarum; ergo, cum Synodus , ut ipsa loquitur initio hujus senioliis, velit ira dere pleniorem de exactiorem de hoc Sacramento dcfinitioncm , in m a.demmybaris O mollis Spiritas Sosti praesidis si resis en Aius qui illa inite erant, ut praemittitur ibidem Catholica veritas perspicita ct is is fieret. Si
hanc sententiam credebat falsam, debebat hunc tani perniciosum inter caeteros errorim demonstrare Ic convellere. Quaero ab adversariis, quo liti- jus sessionis capite aut canone hune errorcm demonstret aut convellatρ
nullibi prolecto; imo e contra hanc sententiam stabilit, ut in priori pro
I i. Dices a. cum eod. pag. 8 . ia dixerat Tridentinum sess. s. Resp. ad ea quae adieruntur ex sess. 6. dicemus intra num. i7s, Hic addo, multa quae illa sese dixerat Synodus, repetit sess. i . adeoque ut hic tradat perspicuam de plenam doctrinam, debuerat etiam meminisse hujus praecipui motivi, nempe amoris, si illud credebat necessarium. i a. Dices 3. Imo in hac ipsa sessi i 4. requirit amorem. Probatur
Primo, quia requirit ut cictus praeparans ad iustificationem cum Sacra mento, cxcludat voluntatem peccandi, quod feri ncquit sine amore Dei amicitiae. Ita P. Lupus de P. Farvacques. Secundo idem lucet cx his verbis scir. 14. cap. 4. Continet cessationem a peccaetis, cir eorum detestarionem. Utique detestationem ortam ex iustitiae dilectionu. Ita loquitur P. Lupus pag. io. Adde, quod qui peccata detest tur ex metu gehennae, non detestetur peccata , sed gelieaviam. Tertio Tridentinum ibidem declarat attritionem disponere ad gratiam, utique proxim4 α sussicienter, proximam autem de siliscientem etiam cum Sacramento dispositionem debere esse charitatem definit alibi Tria dentinum; idem pag. cad. Quarto denique sessi r . cap. 4. desinit contritionem generatim,quod si animi dolor α detestatio de peccaro comis o , cum proposita non peccans de cvero. Quae omnia certum cst non posse fieri sine vera dilectione, nquit P. L Pus pag. 34. de alibi. Atqui imperfecta ex metu concepta contatio, est germana species sumptae generatii de superius per Synodum definitae con-rritionis. Pas. 83. erso palam praedicat Tridentina Synodus, esse debem Dei ae iustitiae dilectionem. Ita pag. is. Resp. negando assumpta Ad i. probationem, dico evidenter, ni fallor,
rimonstratum est cap. s. sine Dei amore excludi posio omnem volunta item peccandi, idque tum ex ratione, tum ex Patribus; adeoque, ut con Darium tam conlidunter pio nuntietur, prius convcllenda crunt quae ibi
67쪽
diximus, ct solida ratio adserenda, quod numquam fiet. Neque mihi per suadere possum id umquam negaturos suisse adversarios, nili vidissent id
necessarium esse ad suam de attritione sententiam tuendam.
Ad 2. probat: Resip. P. Lupum sine ullo sundamento, &mesepio libitu, verbis Tridentini hanc glossam; Lli re detestationem dirum ex Asellione, addidisse. i 3. Quod additur eum qui detestatur peccatum ex metu gehennae, non dacstari peccatum, sed gehennam; id, inquam , vel evidenter falsum est, vel nihil omnino ad rem facit. Si enim sensus sit, quM ille non detest
tur vere peccatum, clarissimae repugnat veritati. Qui enim fugit leonem aut lupum, ne ab illo laedatur aut laceretur, verὸ fugit ista animalia, licet id ultimatὸ faciat ex amore sui, ne sibi malum accersat. Qui sumit poti nem amaram, aut patitur se uri de secari, vere illa vult, licet ultimase r ferat ad sanitatem aut vitam servandam. Si vero sensus sit, quod ille actus . potius sumat suam specificationem a fine; quid hoc, quaeso , ad rem pertinet Nam eodem modo detestatio peccatorum ex amore Dei, ab hoc potius sumet suam specificationem. Quare dico, si detestari peccata extimore gehennae, adeoque ex amore sui, si idetestari gehennam de se am re, non sit autem detestari peccata: similiter detestari peccata ex amore
Dei, erit amare Deum, non autem peccata detestari. Et e contra, si detestatio peccatorum ex amore Dei, sit vera peccatorum detestatio; etiam vera erit eorumdem detestatio, ea detestari ex metu gehennae sive ex amore
sui. Unde miror hoc nobis opponi potuisse. Ad 3. probat. Resp. admittendo quod Synodus agat de dispositione
proxima di sufficienti: nego autem hanc debere esse ex motivo charitatis.
Porro quid alibi definiat Tridentinum, videbimus infra: cap. 9. hic solam agitur, quid dicat Synodus sess. i . in qua ex pi iacta tractat de cramento Poenipentiae, de dispositione ad illud requisita, de ubi promittit perspicuam,exactiorem & pleniorem hujus rci definitionem ; dicimusque evidens esse, illa sest . nec mentionem fieri amoris Dei, requisiti ad attri-rionem seu contritionem impcrsectam. Ad 4. probat: Admitto Synodum ibi definire contritionem gener tim sumptam, hujusque speciem esse attritionem; sed nego consequentiam, ct dico; cum evidens sit posse peccatorem de peccatis dolere , & propon ve non peccare de caetero ex solo metu sine Dei dilectione, in illa definia tione Contritionis iri genere , nihil prorsus dici in quo colligatur motis uum Dei propter se dilecti in omni contritione debere involvi. Et hinc IV. Probatur rursias nostra Conclusior Tridentinum hae sessi ubi spondet pei spicuam de exactam definitionem eorum, quae ad sacrame tum Poenitentiae Potin i, non aliam tradit definitionem contritionis
68쪽
generatim sumptae quIm hanc: Contritio omi dolo ac d inlatio est de peccato commisio, cum pro sito non peccandi de Utero. Nemo negabit, quin haec definitio sit exacta de plena. Ergo nihil in ea omissum est essentiale, multb minus aliquid primario essentiale. In illa autem definitione nec explicuEponitur motivum charitatis, neque hoc implicitὸ continent alia ejus leni definitionis verba. Ergo omnino alienum est a mente Tridentini, quod asserit P. Lupus pag. 83. 8 .dc alibi, omni nempe contritioni essentiale
esse elici ex motivo charitatis, alias esse contritionis sucum &c. Synodus igitur,quando definit contritionem in genere, non meminit amoris Dei; uti nec ejusdem meminit, dum agit de contritione imperfecta, seu attriti ne, ergo censet attritioni non este essentialem amorem Dei, ideoque nec eontritioni in genere illum amorem attribuit, licet altera contritionis species amorem necessarid involvat. Adde, si omnis contritio debeat essentialiter habere motivum amoris, cur Synodus agens de illa , quae ante sacramenti susceptionem justificat, dixit contritionem amore persediam nam in sententia adversariorum suffecistet dicere, contritionem perfectam non facta mentione amoris. Haec omnia convincunt, a Tridentino tradi nostram
TEnio nune ad novam explicationem P. Lupi: novam voco
V quia neminem reperio , qui eam saltem clare & expressa
tradiderit. Hunc Tridentini locum: Elam contritionem impexstolam, quoniam ex gela nae G parnarum metu communiter concipitur: vult P. Lupus intelligi minimEdebere de illo actu, quo quis ex puro metu gehennae tamquam motivo peccata detestatur, sed de alio actu plane distincto. Quod ut rectξ intelli, gatur, recolendum est, actum timoris esse initium sapientiae seu charitatis. sic ut actus charitatis introducatur per timorem , sicut linum per sciam, uti explicat Augustinus. Quando emo in homine timor introduxit actum charitatis, jam duo sunt actus live simul, sive successivE, unus est puia timoris, alter vero, utpote charitatis, pro motivo habet Deum proprier se dilectum ; hunc autem posteriorem actum, quia suo modo proceditὶ timore vocat P. Lupus conceptum ex timore, timorem vero vocat conci
pientem. Hinc dum Siraodus dicit: Contritionem imperfectam, Poniam ex Plan metu concipit . Explicat ipse de secundo illo actu, qui habet motivum
69쪽
Synodus fit ex timore con ipi. Patent haec ex P. Lupo pap. 7si. in sine capit. is . ubi descripsis illis Synodi vcibis. subjungit: Dii pzκis oplitem
esse motum uiti m , sed int non persei m , veram tamen contriston m , uiri rus Sosti donum o impulpam, a lam non incneum, sed in restim, impG I
saetorum remissioni praeparationem cum Satramento νην δεο silli sentem Et rursius pag. 79. in homine per strvilem metum M correctionem c contritioncm se plaguenda sunt duo tempora: primum, tam solo timore movetur; cc isi , si rimor jam concepit Idientiam , ac peperit Abaritatem. P tari tempores cor homin este incitum ac iuvoluntariam &c. Posteriori antem te ore eji Isine liber τρων tarius. Tunc enim intro nota est timorem adjuvans charta - exsul ti 'i te priuans inpidita , omasque Irior nec potas ursa est in et irim likeram cle ii nem. Idem saepὸ repetit, ct tandem cap. 13. ne quid ad plenam hujus ipseculationis. intelligentiam & eomplementum desiderari possit, quaerit qu modo contritio imperfeci illa nimirum, quae sertur motivo charitatis, comcipiatur seu nascatur ex actu , qui sistit in timore scrvili ; an per imperium, an per emanationem , an aliter Tum resolvit, contritionem imperscctam concipi ac procedere ex servili poenarum metu per conversionem,seu tam quam ex termino a quo conversonis. Simi, inquit, signi forma in formam igni rran mulcetur, adeoque haec ex illa concipietur procedit ... Diberte Utradit Angustinus cum timor coegit ad charitas M , ejus persecta charitas foras misit timorem is inir ducentis ad introducti ingressum exitus cespia, est evidens indicium conversisnu , sc
conceptrois per conversionem.' i 46 Atque ex his*atet quid sibi velit P. Lupus dum pag. gr. ait, Murcueptam ex meis femin contritionem esse Iegitimam, sanctam, ac veram, cm bigentim. Ante Du heri tempora negarunt id cum Donatistis Pelagiam aec. Intellisit nimirum de actu, non qui sit ex motivo metus,sed de alio, qui pro mintivo habeat Deum propter se dilectum. Haec explicatio verbor tinia Tridentini licet per se appareat ad evade dam vim Tri lentini gratis incogitata, adeoque resutatione non egeat,
quaedam tamen ad eani plene confutandam adferemus.1 7. Ac i. quidem, quoties agitur de dolare concepto ex hoc aut illo, quod capax sit esse illius doloris motivum, homines intelligunt, doloremo illo tamquam motivo concipi, non autem de alio quopiam actu distin- o. sic dum pernitens dieit se dolere ex amore Dei, nemo intelligit illudo transitive de ulteriori actu procedente ex amore. Quaero an , quando P. Lupus pag. Ss. dicit coitionem persectam procedere ex charitate Pe secta , an , inquam , non tamquam cavillatorem reputaret eum , qui dic
rei P. Lupum non contentum esuritate persecta i alium insuper ad just
70쪽
ficationem requirere actum distinctum , qui ex illo actu persiciae charitatis procedat tamquam a tcrmino conversionis 3 Quaero an , quando pag. dicit desiderium Cliristi & vitae aeternae aliquid vitii ha re, quia orbtur ex proprio sitian ore t an, inquam , dicat, desidcrium Christi & tuti rae vitae ex mQtixta charitatis , qui sit actus oletus ex priori, esse vitiosum Quaero duntque *0 , quando pagina 63. arguit timorcm impcrsect:Onis, quia oritur ex amori; iiii, & dum ibidem dicit eum qui ex timore facit, facere voluntate invita de aversa, silc ut cor ejus non sit rectum ciarra Deo ας, quaero, inquam , an baee irecte possunt explicari de actu esiaritatis, qui ex timore s u amore scii ortum ductis Incongrue igitur vocibus Tridentilat eam tribuit explicationem, qua , si eaedem voces apud ipsum repertae liuelligcrentur, dic et, ct merito, verba sua ineptissima interpretatione contorqueri. I 48. Secundo Tridentinum eodem c. s. post assignatum actum contri-xionis per se justificantis, cumque per rationem sibi propriam de specificam descriptum ; progreditur ad alteram contritionis speciem, quae se sola non justificat, eamque vocat impersectam contritionem seu attritionem. latro an Synodus scribax amitio in in per rationem sibi propriam ct specifi- m , an Vcro per id, quod aeque corapetit contritioni persidae Posterius dici non potest sine injyria illata tot vilis doctissimis di Spiritu S. aifatis: quod nempe volentes tradere species contritionis generatim superius donnitae , uium speciem dcstripserint per aliquid, quod contritioni gener Iim sumptae compctit, id est non magis attritioni, quam contritioni per sinae , adeoque nullo modo assecuti sint scopum quem initio sessionishbi praefixerant. Neque etiam juxta adversarios dici potest, quod attriti ni attribuerint rationem ejus propriam, & distinctivam ab actu contritionis persectae. Nam ut asserit auctor discrtationis dogmaticae pag. 86. sc alibi, etiam contritio persecta regulariter inchoari debui a timore; dc, ut ait
svio i more. Ergo concipi ex timore , prout id explicat P. Lupus , commune est tam contritioni persectae quam impersectae: ergo Sc. i 9.Tertio quando Synodus dictu Cotritionem vero imperfectam,quonam ex gehenna e poenarum metu concipitur: manisestum est ex particula quoniam quod impcrinionem attritionis ex eo petat, quod concipiatur CX nacta gehennae. Ergo vel synodus eam impersectionem petit ex eo, quod a tritio sistat in metu gehennae tamquam motivo ultimato , vel ex eo quod Poenam aversetur rescrendo ulterius in Deum. Si primum, habemus quod
intendimus: si secundum, falluin est, quod inde actus sit imperfectu momo enim dubitat, quin per actum persectae contritionis possit quis simul dcte-suri gehennam v. g. iub ea ratione, qua est impedimentum m di Deum.