장음표시 사용
331쪽
sunt sormaliter idem incoacte agere
Nec probatio tua ex Augustino quidquam conuincit; sed motius tu piter mea hallucinaris. Non enim Austuminis intendit hanc consequetiam quam tu intendis; scilicet vo- Iunias agit incoacte, ergo agit libere ; sed hanc; si voluntas agit coacte, ergo non agit libere. Quam utique
ει nos concedimus, scd tuam constanter negarinas. Tua est a stiperi
ri ad finim inferius affrmative, quae
proinde vitiola est: sicut si diceretur; est animal, ergo est homo : agere Gnim incoacte , est superius ad ager libere & ad agere neces lario seu non libere: unde nullo modo sequitur; ille actus voluntatis est ii voactus, ergo iste actus est liber; potest namque eLIe necessarius. Consequentia tamen Augustini, optima est. Si cogitur inquit 'consentire , non ergo voluntate
seu libertate) peccat. Qui processus , est a praedicato repugnanti, ad negationem illius cui repugnat; procedit enim a positione coactionis adiacgation libertatis, cui coactio repugnat. Sicut si dicerem, si h est substantia inanimata, non Ergo
est homo. Vnde licet recte inserat Augustuuis ; si cu tui; non e go liberὸ
vulι; inepte tamen insers tu, incoactὸ agit ficu non cogitur ergo liberὸ vult. Et hac eadem deceptione,Vincen. ti, laborant omnes aliae authorita.
res, quas toto illo capite decimo ex si ijs Patribus Fulgentio, Prospero, Anselmoti Iurnardo adducis. Nullus enim illorum ex sola aut mera in-
coetibilitate, interi libertatem; sed
tantum contendunt non fore liberta-
. . tem , si coactio adellet. Et dato , quod alibi, ctiam ex lola incogibilitate libertatem in serrcnt; explican-
. di sunt, sicut supra ouend imus, d i , y libertate potentiae seu suppositi, non AG. i. de libertate aciuS.
tatis, negativa quasi proprietas est, non cogi; sed ubicumque inuenitur proprietas, inuenitur de cilenti ad
quam proprietas consequitur; ergo ubicumque voluntas agit incoacte Pagit ibidem & libere.
RES PON DE TVR facit Iime. Negando quod incogibilitas sit pro.
Irietas determinate consequens es entiam liberi. Consequitur entiam. essentiam cuiuscumque voluntari), si sumatur in tota sua latitudine, vip tet in brutis: in quorum actibuς sitacut inuenitur ratio voluntari , ita ratio incogibilitatas e & si sumatur magis siricie, ut sumit Vincentius, pro sola incogibilitate reperta in natura intellectuali, sic consequitur eia
sentiam voluntarat periecta.Quae cum . sit praedicatum superius ad. voluntarium liberum & ad voluntarium n cellarium; inuenitur quoque huiusmodi proprietas in utroque illo voluntario, tam libero quam necessarior unde non sequitur; ille actus v luntatis procedit incoacte,ergo princedit libere, quia ratio incoacti ecia inuenitur in actu voluntario necesuario seu non libero. Exemplum est in potenta)s sensitivis animae , quae sunt proprietates consequentes es sentiam animalis non in determinata aliqua specie, sed cflentiam animalis ut sic, seu prout abstrahit a rationali & irrationali: unde sicut non sequitur; hoc suppositum habet potentias sensiti uas, ergo habet serina animalis rationalis, quia liuiusmodi
potentiae etiam consequuntur .mmam irrationalem ς ita pariter in praesenti non recte infertur; hic actus
procedit nacoacie , crgo procedit libere; quia ratio incoacti est proprietas consequens velum volunt rium non indeterminata specie liberi , sed actum voluntarium ut sic, prout abstrahit a libero & necessa
332쪽
Lib. IV.Cap.VI. Sestiit prima ratio Vincentii oec. 2 89
rio , ac proinde inuenitur etiam in actu non libero.
Soluitur prinia ratio, qua Vincentias speciatim probat amorem beatim cum esse libet uni , ex eo quod sit
ETIAM habet Vincentius rationes nonnullas , ambus in particulari iconatur ostendere, tae liberum , amorem beatificum , non C, 1lante eius necessitatu ab intrinseco, quam nobis iam fatetur.
libro primo, capite vigesimo primo. Quis ιηim inquit amorem vitimi f. 1iis CZ beatificum hominu nrgabit actum bura auam esse Quasi tacite intendens concludere; si humanus: ergo liber.
R E S p O N D LO quod nulla est
argumentatio . Si enim Theologi consulantur; negant in primis aliqui non infimat notae ut Medina amorem Matificum , actu in humanum cst e. Dicendtim inquit ille ) actrouem beatificam non esse actioncm humanam, Ied potius esse finem omnium actionum
cinde ali) ut Curiel, Corneto, R idem Medina, quibus & ego se scribo distinguunt de actione humana . Vel enim sit sermo de actione humana quoad substantiam operis,uel de humana etiam quoad ira dum operandi. Actio humana sinquiunt quae est humana etiam quoauutiodum Operandi, est quidem li-bcra : non tamen est libera, actio hu-nraua, tus cst humana prςcise quoad subitantiam operis. Patet hoc in prima intellectione, prameniente Om-ncm actum voluntatis: illa est actio. rurhumana quoad substantiam, chim si cundum tuam substantialem speciem non procedat nisi ab anima rationali ; & tamen libera non est: quia non est humana quoad modum operandi et utpote cum procedat ab homune,non secundum modum proprium hominis, qui est agere cum indifferentia , feci cum determinatione ad unum , qui est modus communis etiam ipsis brutis. Amor ergo beatificus lecundum hos Doctori s , pinnitur esse actio humana primo modo, nempe quoad substantiam operis, non quoad modum operandi, quia pariter procedit ab homine
cum omnimoda determinatione ad unum, non autem cum indisturentia,
per quam a modo agendi brutati homo disteri. Vnde nec in horum opinione ullatenus sequitur, actu in iulum liberum esse. Sed rursus alii ut Salmanticenses salma aliter philosophantur . Admittunt lac, se quidem amorem beatificum ess actum humanum, etiam quoad iram spuri dum operandi; sed negant exinde i lub. I. qui, illum liberum est e. . Nam latius inquiunt patet, actio humana etia in quoad modum operandi,quam ctio libera. Vt sit humana etiam quoad modum operandi ; sulficit secundum illos, exire ab homine, secundum aliquem modum proprium hominis pro aliquo ilatu,ncmpo pro statu Patriae, licet non exeat ab limmine secundum modum proprium- hominis pro statu viae. Vnde cui amor beatificus iuxta hunc modum dicendi exeat ab homine secundum modum operandi, quem ut sibi proprium habet homo m patria, fit c sequens actionem humanam clita, etiam qupad modum agcndi. Non tame liber cii huiusmodi amor; quia etiam tu Authores vltra rationem actionas humanae ut sic seu in tota latitudine exigunt ad ac una liberum i
333쪽
ryo Lib.lV.Cap.VI. soluitur prima ratio Vincentii inditarentiam ex parte principii ,
quae tali amori deeil. Itaque, Vincenti, prima illa tua ratio pro libertate amoris beatifici, in quocumque modo dicendi intaicax est.Vel enim antecedes a Theologis negatur, vel distinguitur, vel si conceditur absolute; negatur consequentia, Et certe id, in quo omnes isti modi dicendi coueniunt; videlicet am rem beatificum non esse simpliciter& omnibus modis actionem huma. nam , nil miri, ni t nolit, nil insoliti contine ta ut mirum potius esse debeat , te Doctor Scholasticus cum sis tanta confidentia nobis obiNere; uis amorem beatificum negabit actumumanum esse Profecto si tantisperlibet primum articulum ex Prima Secundae attendere, videbis Sanctum Thomam hoc ipsum negare, quasi aperte & euidenter. Actionum qπae ab homine aguntur inquit ibi γ illa solae propriὸ dicuntur humana quae sunt pro . pria hominis in quantum est homo. Dis fert autem homo ab ati s irrationalibus creaturis in boc quod est suorum actuum dominus. Vnde illae Iola actiones vocantur propria humanae, quarum homo est dominus. Es autem homo dominus Dorum actuum per rationem oe voluntatem : νnde s tiberum arbitrium esse dicitur facultas voluntatis o rationis. Illa ergo artiones proprid humanae dicuntur , qua ex voluntate deliberata procedunt: si qua autem alia amones homini conueniant, posunt quidem dici homιnis amones, sed non propriὸ humana. Non vides hic amori beatifico rationem actionis humanae quasi expressis verbis denegarip Conclu.dit Sanctus Doctor summa claritate illas solum actiones proprie dici liti
manas , qua ex voluntate deliberata procedunt: & dic quaeso, comprehenditurne sub senere actionum cx V
luntate deliberata procedentium
amor beatificus p si hoc iuxta tua principia pertinaciter asserueris; inferam N ego ex deliberata voluntate procedere Spiritum Sanctum, &si hoc quoque concesseris, audeo dicere Catholicam vocem non essor nam ratio deliberata , s termini; non abutamur, ad minus importat, si non consultationem seu inquisitionem de medios; saltem rationem inditarenter proponentem obiectum: quorum neutrum in tua metopinione inuenitur in amore beatifico , & ponere alterutrum istorum
in productione Spiritus Sancti, proculdubio a fide aberrat. Ergo si discursus Sancti Thomae pro teritimo
habeatur;negandum utique est,am rem beatificum, proprie & simpjiciter actionem humanam esse. Confiteri quidem compellimur,esse acti nem nominis, sed humanam actio. nem dicere, Angelica doctrina prohibemur. NEC valet tua explicatio,qua dicis Diuum Thomam loco citato non definiuisse actionem humanam, nisi in quodam selisit speciali, quo solae electiones mediorum vocantur humanae et quo utique sensu fateris amorem beatificum, actionem humanam non es te. Et moueris excoquod ipsam definierit per voluntatem deliberatam, quae secundum to solum est voluntas electiva, cum in media tantum, non in finem deliberatio cadat. Non inquam valet; tum quia hoc est volutatae restringere doctrinam, quam tamen ex ipso textu constat uniuersaliter tradi, pro omni actione humana ut sic. Tum etiam, quia sic explicando, facis doctrinam Sancti Thomae diminutam : cum enim nullo alio i loco ex professo actionem humanam hominis ut sic, definiat a si hic in to
ta latitudine seu absolutὸ non desiui.
334쪽
Trobans amorem beatificum e se liberunt. et sauit; sequitur quod nusquam sic definiuit; ac proinde omnino diminute processit. Tum denique, quia probatio pOtius erit nugatoria quam artificiosa. Patet sequela: nam iuxta tuam explicationem ; fiet iste sensus, actiunum quae ab homine aguntur, ιllae solae proprie dicuntur humana, proprietate actionis electivae, quae sunt propriὸ h minis in quaatum est homo electivus: di fert auicin homo in quantum electilius ) ab a s irrationalibus creaturis in hoc, quod est suorum actuum domianus , speciali dominio electivor unde solae illa actiones vocantur propriὸ humanae, proprietate actionii electivae, quam ho=no est dominus dominio speciali electivo &c. Quam probationem quis non videat esse omnino ridiculam,& nugatoriam,cum semper manifestet idem per idem p Unde&ad fundamentum tuum dicendum est, Sanctum Thomam nomine vo-Iuntatis deliberatae non intellexisse determinate voluntatem electivam,
prout solum respicit media; sed quacumque voluntatem liberam prouenientem ex iudicio indifferenti, quo sensu etiam datur voluntas deliberata circa finem .
Et ne putes propria phantasia hoc a me dici: accipe locum euidentem eiusdem Saneti Thonis, in quo ipsemet voluntatem deliberatam iuxta dictam intelligentiam usurpat. Locus habetur Prima Secundae , qua sti e sexta , articulo secundo in Corpore. Perfectam inquit cognitisuem finis sequitur voluntarium secum dum y ationem perfectam. Prout scit
cet apprehensio fine aliquis potes deliborans de fine en deliberatio etiam circa finem de bis quae sunt ad finem ,
hic cogimur nomine deliberationis intelligere, non actum liberum determinate circa media,seu electivum specialiteri sed actum liberum in tota sua laticiidine, prout idem est,
acactus exercitus cuin indifferentiatam circa finem, quum circa media . in eodem ergo sensu sumpsit voluntatem ecliberatam in articulo illo a nobis adducto, ta a te male intellecto.
Soluitvrsecunda ratio eiusdem, ex eo quod viso beatifica nequeat eripere voluntati tuam maximam perfectionem , quae est libertas.
idem , in sua Theriaca libro pri- in Themo, capite vigesimo secundo. Cum tiaea l.
libertas inquit) sit maxima ye fectio
voluntatis , ct ad eam exercendam, in- ' , rei e Ius tamquam dux σ lucifer sit ei a natura datas, nimis incredibila est,
ne intelletius, qualis est visio beatifica, voluntati libertatem perfectionem illam e ipi, O a culmine mentis in modum impetum agendi brutalem dei ci. Prosecto satis Rhetorice, pulchre , & ornate. Quod idem argumetum alijs te minis repetit libro secundo, cap. primo, sectione secunda, quasi admira- ', abundus inquietas; Iute lectus Dium x ea. i.
tali appositus est, Pt is modo sus convaturali agendi id est, qui cum imperio O libertate e sientiali exercetur eam dirigat; tame a persectisma operatio intelle λὶς, quae est risere Deum , modum Illum agendi, in quo suprema excellentia ν0luutatis coxsistit, euoretpQuam hac paradoxum concludit) cradoxum mihi videtur lSane, Vincenti , quod tibi adeo
335쪽
ryr Lib. IV. Cap.VII. soluitur secunda ratio Viiscentii
xum. Uerba tua ad formam Schola-sucam licet reducere, ut rei veritas appareat. Q rasi licergo probas. Intellectus datus eii voluntati, ut illo mediante, voluntas libertatem suam exerceat :& alias libertas est maxima &suprema voluntatis perfectio: ergo mediante persecti . limo actu intellectus, qualis est visio, nequit maxima illa libertatis persectio citerti, ac proinde adhuc sub visione manet
RES 'ONDEJ duas propositione in illo syllogism a contineri. Primaeli; Intellactus .m est v numati, νοῦ me sinite tuo ν)luntas sua in libe tatem exerceat. Secunda; Libertas est maxima Iuprema voluntatis perfectio.
Prima propositio potest bene &male intelligi. Male, si intelligatur
de quocumque intellectu, siue determinato ad unum, siue indifferenti. Fallum enim est, intellectum m tali amplitudine cile regulam libertatis. Vt namque inquit Sanctus Thora asin Secundo ad Annibal d. Dii tinct.
vigesima quartae, quae s. unica, articulo secundo. Libertas prouenit ex ratione quae ad on sita viam habet. En non ex qualibet ratione, non ex quo
libet intellectu nascitur libertas; sed ex ratione, ex intellectu ad opposita viam habente ; hoc est ex ratione seu intellectu in luserenti. Bene ergo intelligetur, si sumatur propositio, non de quolibet intellectu, sed determinate de i uellecta, qui habet allocratam sibi indifferentiam. Sed in hoc sensu nil concluditur ad propositain,
nam amori beatifico non praelucet intellectas aut ratio proponens obiectum in inferenter, sed potius culam. omnimoda determinatione ad amO-
Secunda propositio est simpliciter falsa. Libertas enitia non est maxima de suprema perfectio voluntatis: cum caeteris paribus ex parte cognitionis, longe maior persectio sit inta
voluntate amor omnino necessarius
seu non liber, quam amor uosa nece sarius seu liber. Quod de multis potest ollendi. Primo a priori: quia amor omnino nece ilaritis quoad specificationem de exercitium , cum ex vi sui principii non sit indifferens adest &non esse, minus habet de potentialitate , & plus de actualitate. Ergo ab olute est perfectior amore libero seu indifferenti,qui in nobis habet admixtam illam potentialitatem ad elle & non esse, de in Deo ad minus desectibilis est sub conceptu ter minationis . Secundo etiam a priori r quia
amor omnino necessarius prouenit auolutate ut natura est, liber vero prDiienit a voluntate ut voluntas est , ut supra ex proteilo ostendimus. At caeteris paribus perfectior est vuluntas ut natura est, quam voluntas ut voluntas est: ergo persectius operatur necessario, seu vi natura quam quan do operatur libere seu ut volutara ς. Coaltat consequentia & minoro .
probo, quia Spiritus Sanctus procedit a voluntate Diti ina secundum, conceptum eius persecti itimum: at, teste Sancto Thoma, questione secunda de Potentia, articulo tertio in fine Corporis, de ad Undecimum ,
procedit a volu atate ut natura est, non a voluntate ut voluntas est: ergo in voluntate conceptus naturae est
simpliciter persectior conceptu voluntatis.
Tertio a simili: quia sicut se habet intellistere sine discursu ad intelligere cu discursu, ita se habet amare sine libertate ad amare cum libertate : sed intelligere sine discursu est absolute perfectius, qua in tutelligere cum Giscursu, ut patet in Deo, de in Angelis: ergo caeteris paribus, e
336쪽
Probans amorem beatificam esse liberum. 29 et persectius, quam amare cum liber
Quarto: quia actus Diuinae voluntatis ne zellarij, nostro modo concipiendi simi persectiores actibus eiusdem volu uatis liberis: qua de causae eiectior est amor necellarius suae oaitatis quam amor laber craturarum : ergo pariter in nostra voluntate, si caetera sint paria persecti , reserunt actus voluntatis nece .sarii , quam liberi. Dixi autem, si aetera ex parte ca-gn tionis iit paria ; quia certum est quod amor liber ex persecta aduertentia rationis, persectior est amore necessario , qui non est cum tali aduertentia et ut patct in motibus rimo primis, in pueris, dc ainenti-
ta bis ergo patet ad rationem sariam. Non debere esse incredibilo, persectissima& splendissima operatione intellectus, qualis est visio beatifica, voluntati persectionem illam, eripi, quae est libertas. Erepta enim illa. patet ei via ad exercedam aliam
per lactionem longe superiorem, nimirum aniorem diuinae bonitatis Omnino necessarium.
Non hoc profecto est ut terrifica
di brutalem irasci: sed potius, a flexibilitate mentis in perpetuam stabilitatem Sanctorum erigi. Qusd enim
nos dicamus, amorem illum quoad modum exeundi cu ira determinatione ad viruiu, habere conuenientiam , cum modo a3endi brutorum; hoc
non sic capi dehet, quasi Physice &a parte rei brutaliter exerceatur: hoc namque blasphemum potius qilia Theologicum esset : habet Cnim modus ille determinationis ad unum iii amore beatifico, Phusice & a parte rei disserentiam 'sibi propriam , Ruam longisti me distantem amodo Physico operationis brutatis: vlootecum exercearur cum persectissimo voluntario, quod in operatione bruti ininime reperitur. Solum ergo intendimus este brutalem quoad modum, in hoc sensu , quia videlicet modus operandi cum determinatio. ne ad unum, absque indiliarentia de per modum naturae , sumptus secundum s. iam rationem formalem seu logice in tui abstractione, inuenitar etiam in brutis, licet aliis Physice contractus perdictrentiam qua la nvoli vitarii longe impersectioris, videlicet absque cognitione intellectiva. Sicut communiter solet dici de homine de de equo : quod in ratione animalis logice considerata haben rconuenientia in tarmalem, licet alias disserant in eadem ratione animalis, considerata Physice seu ut coitracta per proprias diffitentias. Praeterquam quod omnino abusiue dicitur , per vi sionem beatificam, volutati persectionem libertatis eripi . Aliud namque est, quod splendia dillima illa operatio non sinat in ordine ad suum obiectum primarium, libertatem voluntatis exerceri, aliud autem, quod eam ipsi absolute erupiat. Primum, verissi inum est, secundum autem, a veritate proritas alienum. Licet namque voluntatis libertatem exerceri non sinat respectu obiecti priniaria quod est diuina
bonitas secundum se; non tamen libertatem absolute eripit aut euertit: cum permittat, lino de eandem stabiliat circa obiecta secundaria seu circa diuinam bonitatem, ut est ratio diligendi creaturas, sicut namque sura ex D. Thoma ostensum est,amor l. 3. e. r.eatificus, necessarius & immobilis de indesectibilis & immutabilis, est ri a fundamentum & origo reliquorum ruistis actuum liberorum, que beati circa creaturas libere , mobiliter, desectibiliter, & mutabiliter exercent.ππ-
337쪽
tet enim inquit Angelicus praec pror prima parte quaestione octuagesima secunda articulo primo in . Corpore quod illud, quod naturaliter
alti ut conuemt , sit fundamentum erprincipium omnium aliorum: quia natu. ra rei est primum in unoquoque , o om nis motus processit ab aliquo immobili.
Soluitur tertia ratio elassem, ex eo quod necestas beatifica voluntatem non adigat in illum amorem vi qua
in sua Theriaca, libro primo , in The Lapite vigesimo sexto . Plan enim illariae. l. necessitas salt) νoluntatem beati more appetitus brutalis in illum affectum a-l-- ί moris vi quadam naturae exprimit σω. adigit; sed eam sub sapienti ima dire.ctione bearissica myonis, se in illum resoluere, ct tibi illum ex potestate sua dominativa, imperare sinit. Meo videri in hac Rhetorica,Vincenti, poniS triplex enthimem . . Quasi in forma Scholastica diceres;
ΡRIMO SIC: necessitas amoris beatifici non adigit voluntatem Beati more appetitus brutatis: Ergo non adimit ei in illo actu liberta
sECUNDO SIC: nec etiam adigit vi quadam naturae: ergo pariter libertatem non tollit. TERTIO SIC: sinit voluntatem se in illum amorem resoluere, ex potestate sua domitiatiua: ergo libere.
PRIMUM iam patet ex clictis capite praecedenti. Dillinquo enim sic. Necessitas illa non adigit voluntatem more appetitus brutalis physice, & quoad substantiam ἱ concedo
antecedens: more appetitus brutalis , quoad modum agendi , logice utriusque communem; nego antecedens. Ergo non adimit ei in illo actu libertatem ; nego consequentia tria. Sed tantum sequitur, quod amor ille sit substantialiter& Pnysice differes ab appetitu brutali: quod nos concc-dimus, cum habeat perfectissimam rationem voluntari J , qua tamen caret appetitus bruti. Sed ut liberesset vera libertate, ultra hoc requirebatur: quod etiam differret ab appetitu brutali, quoad modum, qui est cum determinatione ad unum. . Hunc enim modum vers libertati r pugnare , iam Cepe satis inculcatum est.
hoc quod est, voluntatem Bcati non adigi in illum amorem vi quadan nature; potest bene & male intelligi. Bene si solum signi licetur, non adigi
in illum amorem vi aliqua cogente aut violentante; male autem ii ultra hoc intendatur, nec etiam adigi in illum amorem vi seu efficacia naturalis inclinationis determinatae ad unum. Sed primum; non iuuat intentum aduersaris: quod eni in non adigatur voluntas Beati in illu am rem, vi aliqua cogente seu violentante, hoc ad rationem liberi non sufficit, si simul cum hoc nece sitietur ad eundem vi seu ossicacia naturalis inclinationis per omnimoda determinationem ad unum. Ut enim su- i pr praex D. Thoma audiuimus, domi. nium seu libertas excladit duo, & vis'
lentiam causa exterius agentis , σ - -- terminationem virtutis ad Nnum.
AD TERTIUM absolute nego antecedens. Non enim se resoluit v luntas Beati in illum amorem ex potestate sua dominatiua, cum se resoluat ex necessitate: σ illius quod est ex
338쪽
Lib. IV.Cap.IX, soluitur quarta resis Vincentii oeci
necessitate, non sumus Domini, concindit S. Thomas prima parte , quaesi ne 8a. articulo primo.
Sotuitur quarta ratio eiusdem, ex eo quod minimδ expediret, tam sapientem o prudentem esse , sicut beati sunt: si semel amor illo mliber non esset.
in Theriaca libro secundo, capite primo, sectione secunda. Sine-cestas inquit qua ex sapie itissimiso praegnantissimis , quas intellectus νο-luntarι proponti, amandι rationibus σmotiuis prom nil ut stilicet contingit in amore beatifico) necessitatem eoactivam , libertara naturali , imicam inferret ; tam sapientem O prudintem
diret . Est argumentum ab absurdo. Redactum in formam Scholasticam sic sonat.Si iudicium visionis beatae quo beatus iudicat Deum esse amandum, inseri et necessitatem coactivam, libertati inimicam; minime elici ex-ζediens, tam sapienter luciscare, sicut
eati iudicant. At hoc est absurdi Lsimum: crgo S dicere, quod simile
iudicium necessitatem coactivam libertati amna cam inlcrat. Prosecto, Vincenti, cum nemo sit inter Catholicos, nec vir nec mulier, qui sibi tale iudicium tota mcnte tu
dem aliquando non optet) non possum non tecum fateri absurditatem istam, vel potius stultitiam singularem , qua quis diceret, simile beatorum Iucii una non adeo inpedire .
Imo si tali quid in vulxus quis spargeret, tinn i e deberet utique Phrasivior Augustini ne non Ioltim facies
eius diutis obliniretur virorum, Perum etiam caput Iandaliis muliercularum comitigaretur. Dicamus er , multum
umana mens capere possit, sapientiam istam Sanctorum, qua inuictissime iudicant Deum semper amaudum, omnibus & singulis expedire. Sed me herclei sequituriae Oppositum ex communi nostra sentcntia , , qua dicimus, tale iudicium cum la-bertate amoris non compatiὸ Sane contendis id tuo argumcnto a sed quam inaniter, solutio docebit.
negando suppositum:kilicet nos docere, quod necessitas illa ex iudicio visonas beatificae proueniens, inserat in voluntate beatι necessitaten coactIuam. Aliud namque est quod inserat absolute neccilitatem ait serentem acius libertatem, aliud aute, quod inserat necessitatem coact tua. Primum, verum est, de nos fatemur: cum enim iudicium illud sit determinatum ad unum , infert in actione suus cuia necessitatem, atavi libertas in ipsa inueniri nequeat. Vir de Diuus Thomas quaeltione vigesima
quarta de veritate , articulo sc cundo ad tortium,loquens de amonibus re latis iudicio determinato, sic fl-tur ἱ considi rato ordine Umvis ad ιud:-crum . quopi evenit, quod est dem in natum ad untim, etiam ad UsaI acti nes, obligatio quadam do ιuaikr d cst quadam necestitas νι non possit in eis lxuentri ratio ubertatis abii Inlp.Secum dum vero, quod inserat necelsitatem coactivam ; hoc constantist me dith lcmur. Licet enim an or beatificus cum lanima dcterminatione iudicii a voluntate exeat . in illo tamen volutas se mouet, omnino iuxta inclinationem suae natura: non est avtcm in is ηtia νιl coactiυ In hoc,quod aliquid fe-
chn m ardinem in finiat tria mouetur,
339쪽
29s Lib. IV.Cap. IX. Soluitur quarta ratio Vincentii e
impeditur, inquit iterum Diuus Thoamas, quaestione decima de potentia, articulo secundo ad Quintum. Deinde dico, quod iudicium illud
visionis beatae, non sol tim non insertnecessitatem coactivam, sed nec necessitatem aliquam, quae absolute sit libertati inimica. Vt namque constat ex capite septimo praecedenti, in fine; libertas ex vi visionis & amoris beatifici, non solum indemnis relii quitur circa obieeta secundaria, verum etiam magis circa castabili turde confirmatur. Fatemur quidem , quod non sinitur ibi libertas exerceri circa obiectum amoris primariu ,
quod est Diuina bonitas inspecta secundum se; sed hCc minime incomvenit, imo omnibus modis necesse cst. Cum namque Diuina bonitas secundum se N sine habitudine ad
creaturas; sit bonum infinitum,in cuius contemplatione nulla prorsus ap-ζarere potest ratio mali aut defectusoni; profecto prout sic libere amabilis non est, sed omnino debet sine
Sed quid Z An ne ideo sicut tuum
argumentum, Vincenti, contendit minime expedit tam sapientem &prudentem esse: ut nempe tam inui cte iudicetur Deus amandus, ut non libertate, sed necessitate ametur ρ ODeus meus & omnial uuam hoc non obstan te expedit hoc selicissime, beatis lime , re cesideratissimet Dacutio Domine talem sapientia i ,
da splendidissimum illitis iudicis lumen, quo praeeunte, te ita amare valeam , ut libere amplius non amem.
Si gratiae tuae misericors liberalitas hoc senici dederit, non solum semel te amabo, sed semel pro senaper :non solum aliquo tempore, sed tota aetcrnitate . Imo non solum tota aeternitate te amabo, sed nec aliud per totam aeternitatem facere potero, quam te antare. Aiebat Sponsa Canticorum tertio, Tenui eum nee Amιttam ; sed dicam & ego tunc longE confidentius; tenui eum, & no solum non dimittam, verum nec dimittere possum; imo nec in znte conci reia,
qualiter possim . helices compedes, felicia vincula, quae sic libertatem constringunt, sic ligant. Constringe Domine, liga audacter, quia platae gestio, sic potius esse ligatum, quam mea libertate solutum. Solutus ;&amorem tui & te perdere polluim ;sic ligatus; non possum, non pollium. Vicenti, quam selix, quam beata , quam summe expediens, ista, licet sine libertate sapiential
Soluitur quinta ratio eiusdem, sumpta ab exemplo Lucretiae.
in Theriaca libro primo, capite vigesimo quinto: asserens exem' in Theplo polle probari, praegnantissimas tiaca l. illas amandi rationes, in Beatis li- . cap bertati amoris non obesse. Cuius ret
inquit etrum in moribus hi manis ' ' exemplum inueniri potest Nam si
quis Lucretiae pudica matrona persuadere conetur, νt pudicitiam 1 m publicὸ in Theatro ntidam prostitvit, nullis montibus aureis, nullis tormentis id ab ea extorquebit. An tamen in amore illo pudicitiae tam libera non est,quam meretrix Thais, quae cum antea pudι-ca quoque essiet, postea νno coronato se
luntate hyontanea sibi imponit , se quoque prostituere posset, si vellet; quod
tamen nullis blanditqs, nullis tormentis, nulla ratione imaginabili, ut facιat, impetrabis.
Forma Scholastica opus est, ut vis
340쪽
Lib.IV.Cap.X.solvi, quaedam ratio Vincentii oee. 297
argumenti ppareat. Ponamus ergo sic. Praegnantissimae rationes amandi , non nocent libertati amoris : ergo licet in amore beatifico adsint gaegnisntissime rationes amandi eum , non ideo desinet esse liber il
te amor . Consequentia patet, & antecedens 'robatur exemplo Lucretiae , taliter determinatae ad amorem pudicitiae, ut nulla ratione , quantumuis praegnantissima , a ratione
amandi pudicitiam abduci valeat :& tamen illa ut experientia constat)pudicitiam amat libere, non minusquama merctrix Thais ἰ ergo praegnantissimae rationes amandi ali quod obiectum, non nocent libertati
RESPONDEO, me surnm Pere mirari, tale quid a viro alias Theo logo in Praesentiarum adduci. Distat
namq; sicut terra a caelo exempli mishuiusmodi ab amore beatifico . Unico verbo dico, matronam illam omnino libere pudicitiam amare, beatos autem amare Deum necessariodi non libere. Ratio est in promptu. Nam licet Lucretia sic determinata , praegnantissimas rationes habeat amandi pudicitiam , ita ut nulla via de facto vincenda sit; hoc tame praecise arcuit necessitatem consequentem seu ex suppositione: quia videlicet ita essicaci proposito se de facto determinauit, ut velit etiam pro retinenda pudicitia montes aureos respirere. Caeterum huiusmodi determinatio ab tolute libera est, &potuit eandem non facere , sicut&semel habitam retractare: utpote
quae non suit profecta ex iudicio per se & a natura rei determinato ad unum , sicut contingit in beatis; sed potius ex iudicio quoad actum primum indisserenti iuxta merita iecti. Obiectum enim illud ,cum sit bo. num quoddam particulare & fini- m , nempe virtus pudicitiae; per se loquendo, apprehendi potest cum
aliqua ratione mali seu cum aliquo defcctu boni ,& ex consequenti nequit ex propriis meritis alicui voluntati proponi vi necessario amandum. qualiter proponitur bonum infinitum clare visum, sed potius proponitur ut indifferenter eligibile vel fugibile.Vt namque docet Diuus Thomas Prima Secundae, quaestione decima tertia, articulo sexto in Corpore; intellectus in omnihus partistilaribus bonis potest cot siderare rationena boni alicuius, o delecttim boni alicuius, quod habet rationeM mali: O secundum hoc potest unumquodque haemi modι ba. norum apprehendere ut eligibile vel fugiune. Sollim autem per ictum bonum quod est beatitudo, non potest raιio apprehendere sub ratione mali aut alicuiust dest Ius , o ideo ex nec state id est non libere , ut patet inspicienti titulum articuli ) beatituainem homo
Ex hoc clarissime patet ad sormam argumenti. Distingui cnini ecbet antecedens hoc mCdo. Praegnantissimae rationes amandi, non nocent libertati amoris; distinguo; si ita praegnantes sint, ut litam tamen habeant indifferentipna ex parte actus primi, sicut contingit in amore illo pudicitiae , conccdo Entccedens : si ita praegnantes sint . ut Omnem indifferentiam cx parte actus primi excludant, sicut contingit in amore Dei clare visi nesto antecedens . Distinctio constat