장음표시 사용
181쪽
tris ecclesiae. Et misit inquio filias pharetrie sitae in re nibus meisscilicet sanitias, quibus animae ad amorem Uulnerentur,aut ad timorem:quatenus ex his Muitia perimantur. N virtutes calore dilectioni adu-Piat, rant Vnde Dauid Vre inquit renes meos&cor meum. Nulla igitur anima quae non ex iudicio dei quasi ex arcu proteis,his dei aut ad vitia aut ad virtutes vulneretur sagittis. De quibus profectosagittis idem DaPsal. 3 . uid, QRoniam inquit sagittae tuae inimae sunt mihi Nam omnes saneti praedicatores quasi sagulae de pharetra domini,direm sunt. Vnde hocipse ex persolia.4'. na domini in pharetra sua inquit abscondit me. Ac si patenter dicat: Verbum patris abscondit me longo in tempore,quasi sagittam electam in pharetra sua: qtenus diu occultatum scripturarum caligine.suo producat ex arcu. vr probem renesmcorda iudex omnia um costitutus. Iam caetera in his versibus quae sequu-tur,manifesta sunt de Christo. in ipse factus est jn derisum populo Iudaeorum, d calicum eorum tota die. Pui pi quadiu in carne versatus est. Unde alibi,Ego sum vermis inquit oc non homo oppro brium hominum Mabiemo plebis Omnes videntes me deriserunt me,locuti sunt labiista mouerunt caput, subsamnandoscilicet M insultando,sicut ipsius domini passio apertissi. me declarat. CRepleuit me amaritudinibus,'inebri Mar. II. auit meab'nthio. J Vnde εἰ in passione myrrhatum vinum dederunt ei bibere: quoniam versa erat vinea VJ.s- domini qua plantaverat ipse vinea Sorech in amaritudinem vitis alienae. Quod autem inebriatum se dicit absynthio ostendit eum no minus intrinsecus ornicordis dolore affectum, quam exterius amaritudine
passionis vulneratum. libus proiecto doloribus
182쪽
supplicit' omne corpus Christius 3 ad finem, donec
omnia consummeni in eo intus forisveexcriiciatur.ec derisiones patitur a persecutoribus, ab haereticis, a falsis fratribus, ab inuisibilibus hostibus, d ab omni et,con lapressura seculi. Sed dc anima quaelibet talibus d hi iuscemodi amaritudinibus se quotidie sentit inebriam ita ut nihil impraesentiarum boni sentiar, dum inimiis indesinenter afficitur malis. Hinc sequitur,
V A v. confregit ad numerum demea meos,cibam tme cinere. Et repulsa est ansema mea,oblitus sum bonorum..dixi, rutfinis meus, et spes mea a domino. Quod
male tractatus sit Ieremias a populo,quod etia populus ab hostibus nulli dubium. Vnde inquit, scibauit me cinere. 3 quia propheta fame pene peremptus. dc populus omni poenarum genere est depastus. Pro quibus miseriarum angoribus quasi cinere plangitur cibatus,ita,ut repulsa anima de corpore credat Ergo bonorum memoria inter supplicia cito labitur: sicuti e contrario εἰ malorum inter aet ae fruitionis gaudia non recordatur.intantum, ut lugeat propheramnem populi sui,*spem conuertendi a domino deperiisse, quod sicut impius cum in profundum maiora riou tr. venerit hi dominum contempserunt. Interea vox capitis est, quod confregerit ad numerum dentes eius in passione, scilicet apostolos dc discipulos , qui recte dentes intelliguntur: quoniam sicut dentibus omnesamandimus ac comminuimus quae in corpore uesicimus.ita per apostolos, Christus credentesin suo admisit corpore 3c transpositit: qui denil eo relidio, tu Mati. more perculsi omnes fugierunt Cibatus autem cin
re etiam per David dicitur, ia inquiocinerem ian Psal ibi
183쪽
quam panem ma ducabam,& potum meum cum gelu missicebam. Repulsa est inquit anima mea, scilicet
omnibus retro annumeratis malis, ita ut taederet viavere: quonia hi quos plurimu dilexerat,d propicrvenerat Omi eum insequebatur odio. Ergo sub Vatilitera doloris 3c moeroris ista exaggeratur, per ea quae durius dicta sunt temperatur. VA V nicvsonare videtur vel sic non ille licet alius interpres dixerit. Maut certe 8c non ille. quia licet sic dixerit, si Periit finis meus,&spes mea a Go. 3 non sic ille arbitratus est,&non est oblitus adeo bonorum,ut cu patre, quae sunt sempiterna non habuerit,aut secundum humanitatεha unitate personae illa percipere non crediderit. De abus profecto bonis David:Credo inquit videre bo-R M. 26. na domini in terra viventium. Et ideo. vel sic non ille ut dixi arbitratus est finem periisse suum.neq; spem . suam a domino: de non est oblitus bonorum licet repulsa sit anima illius in eo prae cordis duritia Iudaeo rum.Sed nimium animi dolorem insinuat& moero rem, ut adeo sit inebriatus passionis amaritudine, ne recordari possit bonorum, dicat malis exacerba- . rus: Crimi finis meus d spes mea a domino. 3 Quod n non est ita apud internum iudicem apud homines vero qui tunc aderat periisse videbatur inlatum ut dies, ii alios sarios fecit , seipsum saluum P facere no potuit. Sic de ecclesia multotiens repulsa ligreticorrum malis at*pe secutorum,praeteritorum oblita bonorum innumeris oppressa doloribus, adeo ut finis eius a deo petiisse 5c spes videatur: & non dico ab infidelibus , verum etiam & interdum a fideli-Psal. . .' VPropheta, Mei autem inquit pene motiiunt pedes,pene emisi sunt gressus mei: quia zelavi sa
184쪽
in iniquos pacem peccatoriam videns.& caetera quς
sequuntur. Porro moraliter, anima intus fastidio: scripturarum sanctarum sauciata recte plangit, CCδfregit ad numerum dentes mcos,3 quibus ruminare debui verbum dei. Alioquin omnis si intus scripturairum sanistarum mγstica audiendo percipit, nisi ru sus meditando vel cogitando ad liquidum ea rumi nauerit proculdubio immunda erit. Hinc quosp d in Leuit. it. lege omne animal nisi ruminer,dc diuidat ungulam, Devi.i
immundum esse censetur.Ex quo peccatrix animaiure luget eo si, inimicus etia Sad numerum constego rit dentes eius, ne aliquid in eo residuum sit , quo ru-rminare queat. Propterea immundam se sentiens pia git a, confracti sint dentes eius, ex quibus comminuere debuit pabulum vitae: Quia non in solo pane vivit homo sed in omni verbo quod incedit de ore dei. Verbum ergo dei sensibus euoluere-ruminare.sanitas vitae est. Idcirco laudatur , et, dentes Moysi An ad
ultimum vitae nose fuerint commoti: quia verbum vitae temper in ore dc corde ruminauir,panem y angelorum indesinenter comedit. At vero, cui conseam sunt dentes ad numerum, recte cibatam se cinere plagit ut per cinerem eius moestitia cordis poenitentia
designetur. Vnde Iob cum auditu auris deum audisset,d oculis eius eum vidisset,idcirco inquiriEgo me Iob. 4r. reprehendo, εἰ ago poenitemiam in fauilla dc cinere. In fauilla enim ac cinere poenitentiam agere est nihil aliudquam fauilla se ex cotemplatione dei dccinerem recognoscere. Vnde-ciuitati reprobae in euangelio
dominus diciti Si in SidoneαT o factae suissent vir Ilatili. iitutes quae factae sunt in vobis olim iu cilicio*cin ς lbucae. io poenitentiam egissent. In cinere nanu panitentiam
185쪽
agere est cinerem se sentire esse mortuorum. Ideo Mad poenitentiam adhiberi solet, ut ex fauilla d cinere perpedamus.quid per iudicium dei de culpae ruinam tacti sumus. Hinc quoq; lugens dicit, CCibauit me cinere. J acsi patenter dicat: Culpis exigctibus iusto suo iudicio.quia verbum vita ruminare distuli satiatus cinere mortalitatis ingemisco. Γ Et repulsa est anima mea.oblitus sum bonorum. 3 Repulsa m ergo a deo
se dolet.& expositam ad tentationes ne ultra iam ad bona quae sentit, libere tendere possit, imo ab omni hus vitiorum reperculsa malis intus sauciata iacet, inlatum ut bonorum recordari nequeat, atrocioribus
pressa doloribus. Hinc est quod sequitur. LPeriit stinis meus,&spes mea a domino. JQuod bene vAVIitera insinuat,quae sicut dixi) dc non est,interpretat Perit nan pdc non est in domino, qui vere finis totia us cbnsummationis praedicat. Aut certe, vel sic non ille,sicuti a quodam interpretaturi quia vel sic non ille finis est,de quo plangit,in quo omnia finiuntur,sed ille qui perit & non est: in quo fine noessentia rerum, sed interius deplorat. Hinc εἰ spem suam a domino periisse luge qa talibus praepedita laqueis,ad ea quae sentit erigere se non valet. Propterea 3c signani 8c Zain Ilitera anteponitur,ZAIN quippe duc re, iuxta quos dam,aut huc, sonare videtur,quod satis aperte insinuat ud velit, acsipateter dicat ex plana dei, aut ex Psona doctorris: Duc te ia hinc line retro multis couoluta malis. Et ne indisserens quasi errans,nesciensq ear, duplex interpretatio demostrat quasidicat: Duc te ab his quibus aduersaris: dc illa interroget quo ire debeatiille vero huc inquit.&sequere deprecandi via qua
insinuar. Et ad est qd rogare debeat,mox inserti
186쪽
ZAIN. Rccordare pauperiatis et trans si essionis meae bisnthii et ellis. Θcmoria
memorem,et tabescet in me anima mea.IIaec recolens in corde inco, ideo sperabo. Ab initio huius alphabeti miserias describit misers ciuitatis, passiones Christi,& ecclesiae tribulati oes,adeo pro his omnibus ut ostensum est plangit, si, perierat mnis eius ec spes eius a domino qua si ob desperatione
ex miseriarum oppressione. Sed ex eodem elemento quasi diuinitus, ut audiuit,*pheta commonitus, ducte, mox acsi nouae spei genere tactus, animo recreatus,conuetius ad deum,preces mittit: dc mirie nouitatis gratia promittit se deinceps meliora sperare, acsi oblitus praeteritorum delictorum. Vnde animaduertar prudens lector, si, haec elementa non sine magnomγsterio in diuinis literis praenotata inueniuntur,neque sine intelligentiae sacrameniis, voluit propheta ab his versibus, quasi metro Iugens inchoari. Denique nec existimare congruit, quasi ego huiuscemodi interpretationes singulis versibus confinxerim , praesertim cum dc summos doctores ecclesiae Christi , in. uenias ita eas interpretatas esse: vel etia alibi, licet in
alio opere, eas intelligentias suis vers hus reddidisset quoniam sermo dei oculosus est,hinc inde&mγste xiis adumbrat Quibus reseratus patet sensibus,quam egregie spiritus sanctus per eos qui scripturas edide-xunt talia εἰ huiuscemodi curauerit praeuidere, scilicet ut εἰ fastidium detergeret Iegentium, δἰ animos etiam inter lachrγmas recrearet pii operis exercitium. Nec dubium quin de Christo et eius corpore via interpretari debere profecto cum in hac miserae lamentationis voce, iungat cum principio finem, ut is qui
187쪽
dicit, LEgo vir videns paupertatem meam Odicatae in fine Crecordare paupertatῖ dg tra ressionis mes. JHanc igitur paupertatem magni aliquid esse putari ideo quasi pro se agens eius recordari rogat. Vnde et ecclesia latae paupertati comparticipari gaudet: quo haurili. s nia fide credit quod dictum est a domino: Beati pauperes spiritu quonia ipsorum est regnum caelos Propterea etia dc ipsa dicit cum capite: LRecordare pam pertatis 5c tra ressionis meae. J Sed quan endum,cuxtra regionis eius recordari petat, cum nec Christustra ressionem admiserit peccati nec recte tra ressonem suam aliquis offert iudici qua puniat, imo ro- Psilso gat cum David: Auerie faciem tua a peccatis meis Momnes iniquitates meas dele Sed est, quod Christus
tra ressionis suae orat recordari. quia cum tra ressi onem legis,in praeceptorum dei, nulla admiserit: iras.
gressio pro nobis factus est. Hinc sane Sc apostolus, .Perti. 2 Qui peccatum non seci nec inuentus est dolus in ore LCOLS. eius. Pro nobis peccatum factus est ec maledietumi Deute.ri quia maledictus ex lege omnis a pendet in ligno. Et ideo cur dixi quia pro nobis satius tra regio,ut nostras deleret ira ressiones. Magnum est igit rogare Coh o dςum patrem recordari paupertatis N iras gressionis ' eius: qa cum diues esset, pro nobis pauper factus est,
ut nos sua ditaret paupertate,& iugit corpu s cum c apite quatenus deprecatione capitas corpus purgetur. Corpus aurem,quia sine tra regione praesentem nopqtest ducere vita, ideo replet impraesentiarum mutatis amaritudinibus,et aerumnis absynthq et sellis. Noenim didi simpliciter, LRecordare paupertatis et tras
gressionis meae a sed addidit sabstnihil et sellis. J qni iam d paupertas ecclesiaru et tra ressio, in abstnihio
188쪽
versaturet selle, cum muItis sponsa coangustatur I horibus, ta doloribus fatigatur, si quo modo cam, no paupertatis decocta ab his quae pro transgressio/ne La patienter tolerat,intus purgetur,ec sponso suo passionibus asilicta deinceps acceptior fiat. Hinc est quod dicit, LRecordare paupertatismiransgressi . nis meae,absynthii 3c selliso non quod a domino tras gressionis suae recordari velit sed laboin ac certaminuquais his tolerat . . absynthii dc fellis. LMemoria memor ero inquit dc tabescet in me anima mea.J Qus
nimirum vox pia recordationis est, dcaeternae vitae: quia cum memoria id est,recte memoratur,mox ta-hescit anima in se ad eam suspirantis.Hinc David aiebat,Defecit in salutare tuum anima mea,*in verbii P Ilix tuum supersperaui. Sic ita p dc propheta tabescens in se ait, L Hoc recolens in corde meo, ideo sperabo. I Quia cum prosecto corpus Christi ad eius vitae contemplationem totum se dirigit, uti* in se tabescens gemit, id* recolens,ideo inquit sperabo.Nam quod ait, L Memoria memor ero j idioma scripturarum est: ut est vita vitiere,dc gaudio gaudererer morte mori,& caetera qhmoi inscripturis sanct is inueniunt, n5supilua udem locutioe sed necessitate plenae significationis:qm aliud est simplicit vivere vel gaudere,& aliud e vita viuere dc gaudio gaudere. Itaq; εἰ memoria lmem orari loge aliud significatius insinvat si simpliciter memorari: ila memolia memoraris ex illa memoria aeternae vitae, q inspirata est affectus metis nostra memorado introrsus vivificare, ut addiscat Chii mebra nihil aliud memorari,aut cogitare,aut diligere,uexilla memoria,omnia in nobis de vetustate in nouitatem reformare. Hinc rogo, videat prudes lector
189쪽
quantum prosecerit fidelis sponsa Christi in tam suabito sub hac litera, postquam diuinitus audiuir, ducte.Nam retro inter lameta usq; ad desperationem vellit nunc vero in voce quam audiuit, quasim verbo
dei caelestia in se tabescens meditando concupiuir, ac deinde ea recolens quae retro perpessa est, longe iam in verbo quod audiuit ab his adducta ideo sperabo Lucs inquit. Sic iram ε illi ex euangelio per totam nocte laborantes nihil ceperunt. Vnde Petrus. In verbo autem tuo laxabo rete, & concluserunt multitudinem piscium. Sic nimirum dc sponsa Christi retro multis querelarum vocibus asilieta & fietibus.mox ut percepit verbi vocem,duc te.conualuit contra spem, εἰ adipem rediit, memoria illius sempiternae vitae recreata,propterea inquit sperabo. Animae quo post dira flagitioru crimina,& sui reatus supplicia,vox est paupertatis,sed mox in verbo renascitur*vivificatur caaudierit duc te. ut ille ex euangelio,surge. Vnde comtinuo sub hac litera ad deum vocem supplicationis emittens, LRecordare inquit paupertatis 5c transegressionis meae. 3 quoniam in Adam quasi in primo flore tra ressa est, paupertate nuditatis confecta: veruntame,licet occulte, dum sub hac litera se abducere iubetur mox memoria memorari dicitur,dc ut filia Abraae per repromissionem contra spem ad spem rediit, venit ad HETH literam, quae vita , t diximus vel iuxta alios . pauor interpraeratur: quatenus post amaras querimoniarum lachrymas primum pauorem,id es dei timorem cocipiat. sicut scriptum est Niliso. Initium sapientiae timor domini. dc tunc demum guEcci. I. stet nihilo minus bonum dei. Accedit confessionis
190쪽
HETH. Misericordia domini quia non sumus consumpti: quia non defecerunt mise
rationes eius. ac caetera quae sub hac sequuntur livera. Incipit ergo deinceps,dispositis lamentationum querimonijs, moraliter reuertendi ad deum viam explanare ac de se nihil praesumere: quianel currentis, Mel voletis,sed miseratis est dei. Hinc quom ait: LMisericordia domini quia non sumus consumpti deo mgratia dei ex Israel reliquiae saluae Distae sunt, L quia Rom. lnon desecerunt miserationes eius. J Sed di animaquς libet tantis asilicta malis, re te totum tribuit misertia cordiae domini, o non est consumpta inter tam dira flagitia reatus sui, inter infirmitates carnis suae inter oblectamenta huius seculi inter insidias &haudes hostium:inter etiam falsos fratres d laqueos diaboli, dccum tot saeuiant doli 3 fraudesinimici, crebrescenti hus malis, Θ non consumitur anima:totum ut dixi
recte deo tribuit dc misericordiis eius, s ua no defecerunt inquit miserationes eius. , Quod bene David
post reatum suum intelligens, orat: Miserere mei de- .us secundum magnam misericordiam tuam:& secudum multitudinem miserationum tuarum,dele iniquitatem meam. Magnam siquidem misericordiam
conira aliquod magnum delictum, licet immanissimum implorati multitudinem vero miserationum, contra innumera peccata, credens& confitens: quia .
nullum tam magnum potest esse delictum, neque tam innumera , quibus magnitudo dc multitudo
misericordiarum dei, non excedat ad veniam, tantum si conuertatur anima ut vivat . Et hinc est quod
ait: squia non defecerunt miserationes eius. 3 quia in nullo deficiunt, ut non de sonte sivant plera--