장음표시 사용
91쪽
fit commissim , ac si ab ipso summo Pontifice Linsent datae, Ec qui huiusmodi legati definitionibus per
tinaciter contradixerit, sit perinde censendus haereticus ac si definitionibus Ec decretis circa fidem a summo Potifice datis aperte Sc obstinate repugnasset Et quod Papa hanc definiendi potestatem in quenquam alvi trans serre ualeat,persuaderi pol per hoc quod multa alia in t quae Papa agit per comitiarios,quibus censendi potestatem tribuit, quae ab illis decreta sun t, id em habent robur eandemq; firmitatem ac si ab ipsius summi Potificis
ore prodi)ssent.Lites naque per auditores rotae dirimit. Votoast dispelationes Zc alia eiusdem classis multa, summo quem uocant, poenitentiario comittit Papa, ut ab illo diuersis personis condonentur.Quae omneS conces
siones Ec indulgentiae, etiam si a' summo poenitentiatio prodierint,s Papa in dats censentur,& tanta uim Sc potestate apud oes habent,quantam haberet, si eas Papa,pprio ore dedissec. Qua quod per alios agimus,per nos
ipsos agere videmur. Sicut ergo haec Oiau maximi sunt momcti,Papa alijs dispensanda comittit, uidetur,ut simili et modo possit fidei negocium in aliquem alium,ut ab illo definiatur,transferre.Proetetea ex longa,&anti qua eccinae cosuetudine obseruatu est,Papam hanc dein finiendi potestate alijs sspe comisisse. Π.n.in aliqua . uincia oriuntur de fide dilisdia, Papa consueuit legatum mittere,& negocium illud alicui ex eadem Ouincia m dare,qui re ut decet plene cognita, dc disculsa, senten tiam ferat,cui oes obedire teneantur.In oibus gnalibus, dc recte congregatis concitus,quibus Papa fuit absens , semo assiterunt legati sedis apostolicae,qui nomine summi Pontificis fidei definitiones darent,quora sententia,
ac si ipsius summi Pontificis uoce fuisset prolata ,semper fuit ab omnibus suscepta. In Nicaena siquidem synodo quae omnium gnatium prima clarissima cla censetur,legati te dis Apostolics fuere.Ossus Cordubcsis EpiscopuS. Victor et Vincetius psbyteri Romani. In cocilio Ephe
92쪽
LIRER P λ I M V S. 29sno primo legatus summi Pontificis fuit sanctus Cyrilla
Ius Alexandrinus Episcopus. Aimarius in libro de synodis dicit Arcadiui quendam ex Italia Episcopum fuisse et in eodem concilio simul cum Cyrillo Papae Legam, sed hoc ex gestis eiusdem concilia non constat. In coctio Chalcedonensi legati Leonis Paps huius no Ainis primi fueriit Iulianus Episcopus et Renatus Presby ter, et potiistos missi sunt alii uidelicet Paschasinus talibetan' Episcopus, i Lucentius Episcopus Esculanus, Sc Bonifacius Presbyter Romanus , ut ex gestis eiusdem concili' patet.Et in alijs Oibus quae in postem absente Papa sunt
recie eongregata cocilsa,perpetua de inuiolata cosuetudine hoc obseruatum est,ut legati Paps adessent u illius nomine fidei regulam certissima designarent. Ex Abus omnibus uidetur Papam hanc potestatem de fide clemniendi legatis suis comississe.Haec sunt quae O huius sententiae confirmatione lartius pugnare mihi uidentur.Verum si rem bene ut decet introspiciamus ota illa quae adduximus, para certe platam stabiliunt sententiam Ecfortiora multo in magis urgentia sunt quae contra ista .pcontraria possunt adduci sentetia. Qua Pp ego libenti sesime ab hac opinione discedo,firmissime tenens Papam non posse in quenquam alium transferre potestate definiendi in negocio fidei,talem qualem ipse habet: sicut definita ab illo cui haec potestas fuerit comissa, sint tanto robore firmata,ac si ipsius summi Pontificis ore fui se sent prolata.Et utrem istam apertiorem lacia, prius perscrutari oportet,unde Papa habet hoc priuilegiu ut ipse in causa fidei censere ualeat,ddin dubijs circa fidem or tis definitiuam Oserre sententiam, cuius definitioni sub interminatione gehenns ocs obedire tenentur Et unde est quod nulla alia particularis persona, pter Papa, sed sola uniuersalis eccna aut concilium gnate illam psectere prs sentans,hoc tanto gaudet priuilegio,ut regulam sdei Catholicae Oibus pscribere ualeat causa certa &indubitata huius tam excellentis praerogatiuae est muli
93쪽
plex sedis apostolics dignitas.Prima quidem summi Patificis dignitas est,u, Deus illum totius ouilis fecit pasto
fidem Christianam .psessi sun t,oues sunt Christi, quaIsrbium curam Deus Petro Sc succellaribus eius comisit, illiin mandauit,ut eas omnes pasceret. Neo corporali pastu pascendae erant oves oes ab alto,qui relictis Oibus rebus pro Christo,iam pauper efleetus fuerat,ut nec ta hi ipsi satis ad similem pastu haberet,quanto magis pro tam multis reliquis Ο1bus. Spirituali ergo pabulo oues dominicas pascere iubetur Petrus dodicina.Luerbi Deia Petrus ergo quia gnatis pastor oes Christianos fide Catholicam docere debet et oes Christiani sud de fide duhitant Sc scire optant,a' Petro ne errent discere debent, Ec non ab alio: quia nullus alius est oitura dominicarum ouiu pastor. Secunda Petri dignitas est certitudo Sc in fallibilitas doctrinaei ta ut docendo oues sibi comissaS, errare non po1st, ct hoc non a se sed ex donatione Dei qui illi ratione dignitatis semper adsistit,ne in definituri tionibuS fidei erret. Ego rogaui pro te inquit dias ad Petrum ut non deficiat fides tua.Et quia ista certitudo Scin fallibilitas fidei ito rationi iplius Petri, sed ob causam
ovium illi comissarum concedebatur Petro,statim sub dat. Et tu aliqn conuersus confirma fratres tuos. Ac si aptius diYisset. Ideo pro te rogaui ut non deficiat fides tua, cra tu reliquos Ces in fide confirmare debes. Ut igitur re hanc tibi commistam plene exercere ualeaS, opus est te
semper firmum in fide esse. Nam alioqui si Petrus pliad
definiens eirasset, necessariuna foret,ut oves quae illum tanquam pastore sequi debebant,illo errante oes erra- irent,aut saltem erroris occasione non parua susciperenti lHoc est priuilegium,sedi apostolicae,ppuniuersale ecclesiam quam regendam suscepit concelsum , ut qn ipsam ecclesiam docet fidem,errare non possit. Nolo quidem negare Papam errare posse in fide dc posse elle hsreticλqni de aliquibus sertur ipsos in fide errasse, hoc in conu
94쪽
L Ι 8 E R. IM V s. ponit illis qn loquebant,aut scribebant,aut sorte docebat,
ut singulares persona: Sc priuatae. Si in loquerentur auedoceret, aut scriberent tanquam personae publicae et oia νficio plationis fungentes,tunc credo quod Deus illos errare non permitteret ne ecclesiam sponsam suam quam
- sibi speciosam acutivit,illi suo errore inficeret. Nullus dubitat loge aliam con syderatione habendam esse de lanamo Pontifice quatenus priuata gerit Psonam quate'nus gerit publicam.Culositur aut scribit aliquid tanqua iPersona priuata, non uult omnes ad illa recipienda aut credenda obligari.Cum uero loquitur aut scribit ut persona publica re quatenus summus est Ponti se tunc uer his suis aut suis scriptis osis ad illa utcunque obligare in-
rendit. Non tii semper sic illi loquuntur aut scribui, siqnillos aliquid scribere contingit. Multa. n. summi Pontifices scripserunt,quae non eo aio scripserunt ut pro decre iis Sc definitionibus haberentur. Nam ut de caeteris ta- . ceam uulgatassinita est rnsum Innocenti j quarti,uiri in iure canonico peritissimi,qui cum quaereretur an ea qus in iure canonico, scripserat,vellet ab olbus pro lege Sc tanquam firma decreta teneri criadit se minime id uelle,sed liberum cuicunm relinquere iudicium,ut pro libito suo quisus sentiret. Dixit.n .se non ut summu Pontificem,sed
ut quepiam aliquem ex priuatis do istoribus, id scripsi sese. Quo fit ut si forte aliquid in fid e erroneum in limoi In Mocenti, scriptis inueniretur,no sit inde colligendum Papam in fide errasse,qua non ut Papa sed ut prauata Psona id scripserat.Pot itaque,ut ego sentio, Papa aliquid contra fidem Catholicam sentire, Deus in nunq uam per i mittet, ut Papa id quod male sentit toti ecclesiae credent dum 1 cip at. Sicut non semisit Halaam maledicere Israel. His Oibus se fatis,et bene consideratis facile est colligere, 'Papam non posse hanc potestate definiecit in rebus fidei alicui alteri comittere qm no pol certitudinem &infatis libitatem quam ipse circa definitiones dandas habet,in lquenqua alium transferre Nin' unqua qS sciana adeo '
95쪽
hucusque desipuit,ut dixerit legatos Papae aut comissis
rios eius errare non posse. Possunt. n.illi errare, cum nori
sint tanto priuilegio, a deo 'donati,ut sint in fallibiles indefinitionibus suis. Non enim rogauit Deus pro legatis aut comissatius Petri,ut non deficiat fides eois, sicut rogauit pro ipso Petro. Haec autem infallibilitas est stim me necessaria in illo qui de fide censere debet, ut omnes fideles possi ad suam definitionem suscipiendam obligare. Alioqui oporteret fidem ecclesiae non esse aliquando certam, si regulae incertae Zc fallibili inniteretur. Ob hanc causam concilijs Ouincialibus quia errare possunt, nunquam fuit comissa potestas dandi decreta fidei. Ad
hos inalimites concilio N prouincialium authoritas eX- tenditur, ut uidelicet ibidem simultates 'amputentur,
uerimoniae audiantur,mores cori igantur,non in ut desid e aliquid ibidem decernatur. Cocilium siquidem Nicaenum,hoc solum illis permisit. Praeterea, illa quae sunt alicui certo ordini aut statui connexa dc ab illo depedentia,nullus pol alteri extra illum ordinem aut statu constituto commi itere.Eucharistiam conficere,poenitentes PeccatoreS a' peccatis absoluere, nullus etiam si Papa sit,pol alteri non sacerdoti comittere:quia haec sunt o
dini sacerdotali annexa, de necessario exigunt ordinc fa cerdotalem,in illo qui aliquod hoIst exercere debet. Ad eundem moduPapa non pol comittere alicui no Episcopo,ut ordinationes faciat,id est, ut sacranactum ordinis alicui conferat:ua ut alias sacramentu ordinis possit coferre, oportet necessario illii esse Episcopu.Ex ubus apte colligimus ut Papa no possit alicui alteri comittere potestate definiedi deside sicut illi' definitioni oes fideles teneatur obedire, a ut diximus certitudo Sc infallibilitas Q ad talem suprema potestate requiritur, est anne dignitati Papali,et ab illa nullatenus separabilis: ua ut diximus) p sola ill a rogauit Deus et no M alia ut no deficiat sides eius.Rursum, si Papa pos et piatem definiendi deside in quem n alium transferre, ad eundem modu
96쪽
LIBER PRIMI.posset ci canonizationem intoni alicui comittere, quia inofla canonizatio ut Etus Thom. docet res est quo dammodo ad fidem expedians. Cui Beati Thomaemiae quodammodo fauent uerba u summus Poti sex dicit in canonizatione alicuius sanct u posita sunt in lib. sacram eccriae ceremoniaN,S sunt quae sequuntur. Ad honorem sanctae Sc indiuiduae trinitatis,& exaltatione fidei Catholicae,ac Xpianae religionis augmentum,AU- thoritate eiusde Dei omnipotentis,pris,ct filia, M spus
sanciti, re Hlom Amon Petri Ec Pauli Sc lara, de fratrunrom consilio decernimus & desinimus bonae memo rite. N. tum esse et Elom catalogo ascribendii, spmmcatalogo limoi ascribimus. Haec uerba dicit Papa cum
aliquem canonizat in quibus . i. aduertendum quait,talam canonizationem fieri ad exaltationem fidei Catho Iicae. Si cui uero haec Beati Thomae ita non placet, de
X rsus negare contendit,seto' canonizationem speeta re ad fidem,tanto impensius iarae fauebit argumentatio, Di,quanto canonizacionem ipsam minoris ponderis fecerit ipsa fide. Nam si id quod maius est,uidelicet fidei
definitionem Papa pol comittere alteri, multo melius porerit comittere id qa m ' est, uidelicet canonizationem inoN. Hoc autem nullus sanae mentis cocedet,cusit perpetua consuetudine eccris damnatum. Nam etsi multa ad canonizatione prsuta Ec exacta Papa alijs comittat per illos exequeda,ut putauitae inAsitionc testiueXaminationec ipse in solus inarn' Potifex Mam Psert,
illum declarans fuisse inum, δί uelut talem catalogo illum ascribes. Nec uno ab ipsis ecclesiae primordijs ad hoc usq; seculum,suit auditum, ut Papa alicuius sancti canonizationem legato suo comitteret. Demum q mam certissimam Ec indubitabilem mihi facit, est perpetua Ec inuiolata consuetudo ecclesiae nunquam M certis Ec indubitatis habuit. ante sedis apostolicae de
finitionem, ea u de fide a legatis eiusde sedis fuerat desinita. Nec ipsi summi Pontifices illa P tam certis ab
97쪽
DE IUSTA HAERET. PUNITIONE. ecclesia haberi uoluerunt, qci' ipse resv prsterita Crd Ec scessus clarissime docet. Na multae fuerunt lites de
fide in uarijs mundi partibus exoris ad quas dirimedas Pontifices summi legatos miserunt,qui postin suis sentciijs finem litibus imposuerunt, ipso iv legatoru sinis fuere
per summotu Pontificum sinias confirmatae uel ite tu me runt ab ipsis Pontificibus iudicatae. Quae res non contigisset,nisi summi Pontifices censuissent stilam suam fui
se necessariam. Huius rei tam multa sunt apud diuersas natione S eXempla ut enarrare pigeat: ne tu testimqnio carere uidear,ac Minde rem suspectam dimittam,unum Ec altem exemplum Oferam. Cum Hercgarius ecclesiae
Andcgauensis diaconus contra admirabile Eucharistis lacina pestiferam p totas Gallias distunderet haeresini, Hildebrandus sanet e Romanae ecclesis cardinalis legatus Victoris scdi qui tuc urem perat ecclesiae, illius h resm damnauit.Eam tamen Nicolaus Pontifex huius nominis scds qui Vietori in Pontificatu successit, Concilio centum dc tredecim Epo0 Romae coacto postea damnauit. Quam sta iam a Pontifice dari non fuisset opus si fatis omisib' facere posset Hildebrandi legati definitio. . Post Herengarium aliquot elapsis scris surrexit in Anglia Ioannes Vuicles,qui plurima impia Sc pestifera dogmata,verbo, Ec tibiis editis docuit. Huius causae cognitio Archiepo Cantuariensi Apricae sedis legato co- milia est qui re ut decebat plene examinata, ipm Ioan nem V uicies,& omncs illius haereses publice damnauit Post Ionanem Vuicles paucis aliquot elapsis annis su cessit in Eo hemia Ioannes Hus,qui omnes Ioannis Vulcies haereses pertinacissime tutatus est. Quo per sum naum Pontificem audito huius rei cognitionem Archiepo Pragensi comist,qui omnibus diligenter examina tis,omnes illas haereses damnauit. Sed utrius Oanis haereses postea Romae summus Pontifex,& tandem cucilium Constantiense damnauit. Quae omnia constant
ex decreto sessionis octauae eiusdem coctiq. Cum olim
98쪽
LIBER P R I M V s. 32 Petrus quidam Osimensis, noua quaedam in Hispansa
doceret,quae multoMiudicio haeretica uidebantur. Syxtus quartus huius nominis Papa, qui tunc uniuersae se erat ecclesiae huius causae cognitionem cum plenitudine piatis demadauit duo Alphoni Garrillo Archiepo Toletano,& Hispaniatu Primati. Hic replene ut decebat cum multou uirom doeto' conlilio examinata, multas illius Petri Osmens. assertiones erroneas Sc hae reticas esse iudicauit.Post hanc in s mam,res ipsa ad eudem Syxtum deuoluta esst, qui omnibuS plene circun
siectis sitiam plati Archiepi per bullam publicam con
firmauit. Quam fmae confirmatiotiem nos in eo opere, qa aduersus omnes haereses edidimus, in titulo d e confessione inserere decrevimus,ut omnib' esset nota, M ina tenebris latebat. Stea,quae a platis,ato at 38 limo: legatis sedis Apricae fuerunt circa fidem definita fuissent firmo robore firmata, ita ut necessario ab omnib' fidelit,' debuissent O certa, Sc indubitata fide teneri,non erat Opus Papam suam superaddere simam: quia esset rem a ctam agere.Veiu quia ea, i a legatis Apricis sunt circa fidem definit pleno robore carent,ppea qcl' illos in fide errare posse semper ab omnib' creditum est,ideo semuhoc obseruatum est, ut post legatou definitione Papasmam expressam adderet,u ex ore illius Ocedens, doceret omnes quid circa fidem tenendum esset. Ipsa ergo re' experientia apertilis me docetipsosmet siummos Potifices nunqj exist imasse ea, Τ a legatis suis circa fidem definita erant,debere teneri O certis, Ec indubitatis an ipsorumet Pontificum definitiones. Forte hic mihi aliquis oheciet,lic inquiens.Si ea,quae a legatis Apricae sedis circa fidem definiuntur, non sunt necessario O certis habenda,ad quid Papa eos mittitcu superflua, Scina nis sit illoN legatio undeo, , non frustra mittunciquia ipseat inquirere,& examinare rem, ut postea summo Pontifici referant,sicut fit in canonizatione latos . Deinde
Ec si illi no pollin t certam , 5c indubitabilem de fide O
99쪽
DE IVsTA HAERET PUNITIONE serre latam, piat in ob ala urgentem cam ut capite incedenti diximus de InquiutoribuS Phabere alicuiuS .in Politionis assertionem,cuius definitioni,qui contradixerit, merito punietur, non in si res est dubia, ut horrcticusante Paps definitionem, psertim si illa se expediare ondit: sed ut rebellis, de inobediens.Nec solum hoc obse uatum est in definitionibus priuatim datis per legatos sedis Apricae: sed etiam in conciliora definitionibus,quihus legati sedis A pricae interfuerunt. Nam post definitionem de fide datam ab eisdem legatis cum toto comcilio,semper eccria petiuit statam summi Pontificis, nec ante ipsius summi Pontificis confirmationem uno ce tum habere uoluit,& firmum, qa a legatis eiusde sedissuerat definitum. De qua re aliqua uolo Oferre testimonia,ex quibus uem esse, a dicimus plenissime constare potest. In illa siquidem celeberrima synodo Nicaena legatus Sylvestri tuc summi Pontificis fuit Osius Cordu-hensis Eps eoiv tn,quae ibidem definita fuerant confise mationem petierunt a sede Aprica,ut constat ex epra a toto concilio ad summum Pontificem direeta, qua placuit hic inserere,ut emendatam redderc, u in multis li-hris habetur uitiata,& multis mendiS plena .
Epistola a Duodo Nicaena dire Cia Uli16hro Papae primo .
Beatissimo Papae urbis Romae cum omni reuerentia colendo Sylvestro,OsusFps prouinciae Hispanaae ciuitatis Cordubensis, Sc Macharius Eps eccinae Constantinopolitanae, Sc Vietor, Ec Vincentius psbyteri urbis Romae ordinati ex tua directione, dc caeteri Epi trecenti & decem dc odio, in Diao salutem. Qin omnia corroborata de diuinis mysterius eccsiastics utilitatis, Π ad robur pertinent sanctae eccrior Catholicς,& Aprico ad sedem tuam Romanam explanata, dc de Graeco in Latinum redacita scribere confitemur: nunc itaq; ad uraesedia augmentum accurrimus roborantes. Itacs censeat uestra Apostolica doctrina Eps totius uestrs urbis 'in unum conuenire,vestrum iu lire concilium: sicut do-
100쪽
L'I A E R P R I Μ V S. Πcet mystica ueritas, ut firmetur nra sanctimonia, gradustu fixos, uel textus ordinationis tuae sanctimoniae, nostra possit habere regula: qm decet numelv dietorum tuo Is coeponi a te discere gradus,uel ordines constituere urbis. Quidquid aut constituimus concilio Nicaeno Precamur, ut uestri oris consortio confirmetur. Oret beatitudo tua pro uniuerso concilio. Data.8. Calendas Iulias. accepta. I3. Calendas Decembris,Paulino,& Iuliano summis Consulibus. Rescriptum Diuestra Episcopi ad Inodum Nicenam.
Sylvester Eps sedis Apostolicae,& saneis eccriae Ca
tholicae reuerendae religionis urbis Romae,fratribus, Vcoepiscopis,qui in Nic u conciliu conuenerunt in drio salutem. Gaudeo uos promptam benignitate seruare. Nam Ec confirmo:figόq; ad doctrinam uestra reclamates de mysterio,vel unitate Trinitatis, chrismatis uos secundu dieta, de doctrinam Euangelicam, sanctam accepisse gram,de quo examine probo uera fuisse, Sc esse
mansura quae in uestrum,nostrum manavere mysterium. Meum chirographu,&discipuloν meo iv ostero in uestro sancito concilio quid ad constituistis,una paredare consensum,at in gremio uestrae synodi,parua PPdisciplina eccna alligabo pcepta,pP Victorinum qui ar Alia, bitrio suo quidquid uellet affirmabat,& cyclos Pasciis vidua Pronuciabat fallaces,ut cum Episcopis totius orbis Italiae examinatam uniuersitas uestri saneti concilij dignec accipere ueritatem.Et alia manu. Oret pro nobis beati ludo uestra sancti concilij trecentom decem Sc octo,ut charii alis,quae uobis data est Diu nri Iesu Christi,seruetur augmentum.Data quinto Calendas Novembris accepta quarto Idus Februaria, Costantino septies,&Costantino Caesare, quater Consulibus. Deinde concilio Chalcedonensi interfuerunt legati Leonis tunc siimmi Pontificis , Paschasinus talibetanus Eps, . LucentiuSEps Esculanus Sc Honifacius Presbyter Romanus ut constat exactis eiusdem concilij actione prima Scult,