장음표시 사용
351쪽
ω se eam dedIt infinitam s id st
intelligitur in genere gratiae, quae eκ sua propria rattane, habet in Christo quicquid pertinet ad ra. tionem ejus gratiae, ex quo pro indὰ non datur ad mensuram, suad certos , & determinatos esse. stus, sed ad quoscunque. Spectata vero in genere entis, dare,& augere ulterius potuit set, quia ei uti creatae finitar potest addi. Eam distinctionem refert S. Tho.
faeit C. respondeo,ipsum non proebare negationem suae consequen.
tiae; saltum enim fieri transitum re in se, ad eandem in mente, quia solum fit transitus a re finita,
ad ejus augmentum , quod reci. pere potest, ex quo est finita; rea enim,& augmentum non pendenta mente . Falsum quoque est, fi- sanitum, de quo agimus, conseia concipi, quia cerio res concipi. tur eum possibilitate augmenti,& hoe lassiciis aliud enim non
intenditur ni s augmentum, non autem ejus determinatos gradus quaerimus. Ex quo patet quoque augmentum non addito infinito, sed finito; nam concessit finitum, dum solum ejus argumenti nega- 9 vit consequentiam, ex quo nescio quo iure dixit augmentum non
addi infinito, dum supponit rem, de qua agitur, esse finitam. Ad
eam vero rationem , quod omnia finita in determinata sint aequam lia negativὰ, hoc est, nullum in. ter ea majus is dico . id gratis asieri , quia imo sequitur opposi. tum , ex in determinatione selli. cet inferri inaequalitatem ; inde. terminatio enim praesesert diversitatem, dum unum poteli deier.
minari sic, & aliud aliter. Prosequitur C his vel bis. Q narito, etiamsi ad mi iteremus in Christo incremenium charitatis , a Shue falsum esset, potuisse illum elicere plures actus charitatis si v δinternos , si vὰ externos. Et pri. mo de internis, quia si tota vita
unum actum continuatum elicuit,
hic quantumvis auctis viribus, non potuisset esse, nisi unus,quamvis interior. Item si elicuit plu. res absque ulla interruption ne ob incrementum charitatis potuis.
set elicere plores , quia ubi nulla est interruptio, ibi nullus est hia, tus explebilis. Ipse autem respondens non dicit actus intenso res amoris , vel meritorios , sed dicit plures; quod certe verisca ri solum potuisset in secunda su positione in ea tu , quo Christo prorogata fuisset vita. Quoad externos vero salsa quinque eit suppositio, nam quantum, vis auctus illi fuisset habitus cha. ritatis , nec plura beneficia praestare potuisset, nec plura sustine, re, quia quod plus facere potuit,& pati , non omisisset desectu charitatis , & virium , sed congruentiae, & voluntatis divinae,
cui contra venire non potuerat.
Contra est , quia quoad actus internos Charitatis, ex bino a gumento condicionato, nihil in.
seri, nisi quod supponit; sed sal. sum supponit, & quod nihil est,
quia omnes actus charitatis in Christo fuerunt in re ipsa plures, S interrupti, ut manifeste colli. gitur ex Evangelio Lucae s. . incessavit autem liqui & cap. II. l. Ut cessaυ it se. ab oratione , dixistinas ex discipulis ejus ad eam. Qua les autem suerunt alii actus , ta' les quoque fuerunt actus charita. tiaue Christus enim humano mo
352쪽
do se gerebat in actibus suis; ne. cesse enim erat,ut probaret, de ostenderet, se hominem esse. Etiquid, si demus in Christo unum
actum charitatis non intemnpium , sed continuatum , no ex hoc dicitur talis actus aucturi sicut ignis continuatus augetur 'Licet vero id non.inserat plura; litatem actuum, non tamen simpliciter sunt negandi Christo mea talia suppositione , sive Cliti.
sius ulterius suam produxiss et viatam, sivd non, quia ςjus Virtus,& potestas in operando non pes 1 96debat a tempore, sed a volunt in
ρ4 Quoad actus vero externo male negat pluralitatem actuum in Christo ex suppositione Laurgmenti habitus charitatis έ qu, alsi illos omisit, id secu, quia noluit ulterius operari, ac proinde omissio non processit eo , quin Deus noluerit, quia Deus mi tum bonum Christo impedivit;
neque omissio processit ex descictu congruentiae , quia incomgruentia locum habere in bonis actibus , non ulteriuS ergo Pro
gregiis fuit , quia ita tibi pla,
9 i, Dosequitur C. his verbis: Uhi etiam illud repreheosio d,gnum est in exemplo propositioni Ih. quod poniti honorem Chiilli innumero miraculoruM,& Magni
tudine passionum , simpliciter di Cendo , quod honorifieentius illi fuisset plures gratias conserre, aut plura sustinere. Cum si Christi honor consistat in pshtiis, S utiliraculis, honorabiliores esseritori ti Sancti, qui non solii in pliata. sed etiam majora quam Chri ibus fecit, juxta illiu4 piaedicationem Patrarunt. Passipnes veέ0 pe te coa
nullo honore sunt dignae, quia malae, & ineligibiles , & eatenus
eligi possunt, & honorem conci. liaro, quatenus bonum ex illis resultat, & ad mensuram ipsius. Unde laborant Patres in hon
standa tanta tormentorum multi.
tudinei, & magnitudin , quan tam Christus sultinuit, quia pintius videntur luperflua, quam iusficientia. Certum minus hono. rificum ei fuisset plura lustinuis. se, quia frustra malum amplexus suisςt. A iri ci) . v ba Contra est , 'quia omnino ceris tu', quod ulterius puto esse deside, quod ex miraculis , Ac pas.
bone honorandus lit Christus & quo plura sunt , eo illi majoῖς it de semiadus honor. & laus. De
miraculis Ela re habetur Lucae cap. 2. num. II, de primo miracul a Conversionis aquae in vinum, O manifestavit glorιam suam, quam non ostendistet, si, hoc miracullum non fuisset honor eum Chri . sto. De miraculoCaeci illuminati capcli 8. dici tui: D omnis plebant vidit, dedit laudem Deo. I ia audem ergo sonsequutus fuit ex hocm Iraculo. Et eodem caP. 1. num. χρ Multi crediderunt in nomιne ejus,
Udentes signa us , pua faciebat Unde volebant eum sacere Regem , me ibidem habetur . . cu'stri'atvr i quia fratia miraculo. um erat persectissime i4 Chri. sto, R ideo ejus miracula erant praestantissima magno digna honore , D. Thom. Part. . 3. q. I. art. Σ. & quaest. 44i are. 3. & alibi Ipsum miraculi verbum. & ardui. tas , quae de illius 4 ratione est
vincunt quemcumque virum sanae mentis ad praedicandum Chri. ili ho tam , . quidem malo
353쪽
rem, si alia edidisset mἰraeula. s7 Nec his obitat , quod C. dicit, si Chrilli honor consilit in gra. tiis, & miraculis, honorabiliores essent multi sancti, qui non imium plura , sed etiam majora,
qtiam iacit Christus ; de quibus
Lyranus inter praetans verba ipis
Amen dico vobis, qui credi νu me
opera , qua ego focis , si se fa-ιiet, is m ora borum facis , resere
maiora, quia plus conversi sun ead praedicationem Apostolorum , quam Christ b, ad cujus prae dieationem pauci Iudaeorum con verti sunt; Apollo li omnibus lin. . guis praedicaSint , Christus solum propria lingua; vide ipsum. Non obstat, inquam, quia non sne. Christo majora iaciebant, sed virtu e ipsius'. ut dieit ibidem Glos. Ordin. Non tamen ex se, sed
ex me s non enim servus es maior domino. Non ergo honorabilioressant Sancti, quia sine Christo
non faciebant miracula , nec in fideles convertebant propria viris
tute ad fidem, sed Christi virtute. 98 Falsum quoque est , passiones nullo honore per se dignas esse, chm in sententia omnium , si sint
bene a ratione ordinatae, sint ho-
I ialibi, Ni de passionibus, quas
pertulit usque ad mortem , non
est dubitandum nisi impid; ipse
enim erant voluntariae,&a ratione rectiis, Ordinatae, ac pro in.dd ejus passo fuit simplici es bona, id laudabilis, ea DTMinpuri.
art. q. ad 2.aνt. 6 σα 3. Q ii quaest. 49. ari 6. dixit, Christum propter suam passionem meruit a Deo exaltari, secundum quod testatur D. Paulas ad PNI'. t. q. his vetabis: Humiti. iis semetipsum factus
utem Crucis , propto quod IDeus exaltavit ilium, o dedit illi nomen, quos est si oin te uomen. Patet ergo, Christum ex Lus passionibus, id tormentis esse maxime honorabilem , i& quo pluressuerunt illius passiones, eo hono. rabilior suu per illas. Quare non video laborem , nec hujus labo. ris eausam in honestanda tanta tormentorum multitudine , quia o nota est ex se propter ejus honorem, qui di xit Ioan. ι o. lo R. veni, ut vitam hiabeant, o aba Guttili ba aut . Ergo multitudo , & magnitudo passionis , cle. tormentorum non fuit superflua, sed abundanter sufficiens I non ergo frustr. malam amplexus Lit, sed rationabilitἡr volvit Q. perabundare , quia super Omnes liberalis suit.
potest major honor,quam qui debetur Christo, debetur enim illi latria ratione divinitatis, & ratione humanitatis solitarie sumptae hyperdulia , hoc est, adora. tio, & servitus, qua major sub la. tria dari non potest . Debetur itaque illi honor summus, qui dari potest , nee majorem potuiζmereri per quamcunque potentiam , qtita non datur major, unddinjuriosa est evidenter propositio, quae dicit: Honorificentius f iger c Misso plura pati, plures iactus est. rare se. Quia non solum negat Christo eonsequent/r aliquos actus, vel passiones debitas, aut congruas, sed etiam honorem,
qui de facto oi debetur , dum supponit dari posse majorem. a oo Iam supra responsum fuit, non posse
354쪽
posse dari Christo majorem latria
honorem, eandem vero habere latitudinem , & extensionem re spectu creaturae adorantis ; quo
enim plures in Christo sunt evcellentiae , & actus heroici, &prael antes, eo magis honoramdus est , unde si ulterius mulistiplicasset actus virtutum, quos non secit, magis adhuc in ii.
lis suisset honorandus summ8 ,
quamvis in illis non honoretur, cum non secerit. Concludit tandem C. Iustior ergo fuit propositionum censu.ra , quamvis benignior vindi. eatio. Uindicis , an sapientiae,& censurae, tum centura ite in ipsa , tum tota haec doctrina lubiicitur.
356쪽
Quae probantur de specie hominum , Passionis Christi, & aeternae salutis participes.
S. T. D RELIGIONIS TERTII ORDINIs SANCTI FRANCISCI GENERALEM.
prie famosum contra scemi. nas, quas non
hominis, ne scio quis se, versus , & infamis haereticus cmnatur persuadere ignorantibus, propterea easdem foeminas non esse capaces salutis , nec pro ei Ldem Christum mortuum esse, trais ductum in linguam vulgarem Per quendam Horatium Plata Romanum forsan Auctorem, qui tamen Catholicum in eo opus. a culo se profitetur. Est autem nova haeresis . quam apud neminem adhuc legi , & quidem di. versa est ab illa Armenorum, qui,
referente Prateolo hb. t. cap. 67. m. Σῖ. asserunt, omnes homi
nes resurrecturos in sexu virili, nullumque post resurrectionem futurum esse scemineum sexum. Reminae ergo non excluduntura gloria , sed illam assequuntur, nec mutant sexum post resurre ctionem, quam haeres m confutabo eum hac nova in sequentibus. Voco novam in eo, quod multe. rem exeludit a specie hominis. 3 Certum ergo de fide tenen. dum est , non solum homines masculos, sed etiam sceminas esse ejusdem humanae speciei, & ca. paces salutis, sicut sunt ipsi viri. Hoc dogma tres continet partes. Primam , quod scemina est ejus. dem humanae speciei, sicut est masculus. Secundam, quod prosceminis Christus passus est, sicut pro viris. Tertiam, quod multe. res sunt capaces salutis aeternae, sevi viri. Primum de specie humana utriusque clare probatur ex Ge. Τ t x nesi
357쪽
nes cap. r. 1 6. Faciamus hominem ad imaginem , O smilitari em n Iram. Et paulo infra. Et cremiis Detis hominem ad ina remem suam. ad imaginem Dei creaυit it. Ium, masculum , O foeminam crea vit eos. Benedixitque ilhs Deus,
o ait: Cr te, I multipliciam, ni . Ter vocat hominem, bis hoc
nomine , tertio eo pronomine illum, indieans utriusque speciem humanam, & eam eue unam,&non plures species hominis, sicut dixit Porphyrius in cap. de specie, quod plures homines sunt unus homo, scilicὀt , specie , quae una est in singularibus hominibus; idi o Moyses in numero singulari locutus seir, insinuans naturam humanam esse unam speciem,
sub qua , & de qua sunt Adam, S Eva , ut id expressit sequenti. bus verbis: Masctilum , O foem,
nam creaυit eos. Pronomen illam,
quod speciem, & unitatem indi. cae, protulit singula riter , fgnifi. cans, Adam,& Evam unius esse essentiae , & speciei. atque postmodum commutavit, & transtu. lit in numerum pluralem , dum speciem humanam expressit comis munem eisdem, tamquam in durubus personis masculo, & scemina extilentem. Supradicia verba re. plicantur cap. I. initio : In die, qua creavit Deus bominem, massim lum. I Deminam creavit eos. Fce.
mina igitur dieitur homo, sicut masculus vocatur homo ; dum enim creavit Deus hominem macculum, & sceminam, duos homines secit, ut insinuat illud pronoemen eos , quod uti relativum utrumque refert sub unica specie hominis , ut Legistae de eodem verbo, Eos , docent referri ad praecedentia, Dran. ML l. cons. 99.
6. fine. Creavit eos malaulum,..ct foeminam , quid eis hoc eos nisi Adam,& Eva signifieati per illud antecedens verbum bominem λ Dixit hominem ad indican. dam speciem, addidit eos , indi.
cans pluralitatem personarum creatarum , ne quis existimaret,
utrunque sexum dedisse eidem numero homini , & se creasse hermaphroditum. 3 Probatur secundo clarius ex cap. 3I. num 33 Numeri in quo Dominus praecepit Moysi , ut
ulcisceret filios Israel de Madia.
nitis, contra quos tulerunt prae. dam, inter alias res, puellas tri.
ginta duo millia , ibi : An mahominum sexus feminei , quae n/n
cognoverunt viros triginta duo miLIia . Illud verbum hominum resertur tantum ad mulieres juvenes inuae viros non cognoverant sergo etiam scemina dicitur homo, ac proindυjusdem est spe ciet humanae czm masculo. 6 Probatur tertio ex Evangeli.
stis, qui pluries Christum Do.
quae est Beata Virgo Maria, quae sinὰ dubio est homo sexus foemi. neis ergo scemina est de specie
hominiS. 7 Probatur quarto ex Genesi cap. Σ. g. Faciamus ei adjutorium simile Mi. Illud autem adjutorium fuit Eva , ut dicitur ibidem sub
num. χῖ. Et aedificavit Dominas Deus costa quam tulerat de Adam in mutierem. Et eam fecit simi. leni ipsi Adamo. Ida autem si . militudo alia eissa non potuit, quam identitas in natura speciseca humana ; nam illi non erat similis in sexu . ergo in uatura, nam Deus creavit hominem ad imagi-Disiicio: by Cc
358쪽
imaginem suam , & illum fecit ro Hine deduci potest arstumen.
masculum unum , & alteram iς- tum, quod mulier active conexir- minam , ac proindὰ ambos simi rit ad generationem,quia Deustes in natura intellectualia secun- illam viro dedit in ciiij atorium, 8 dum enim intellectum dicuntur creati ad imaginem Dei, qui habet intellectum infinitum, exta Thoma pari t. q. 93. art. t. ubi illud Apostoli t. Corinth. l. 7 Vir quidem non debet velare caput suum , quoniam imago, o glo. νia Dei est , mulier autem gloria Dei ex Inter praetatur, q od ima. go Dei non negatur mulieri, sed ei convenire secundarici ex eo. quod vir non eis ex muliere, ted mulier ex viro, a quo per Deum
Creatorem sicut recepit naturam
hominis. ita & imaginem Dei; similis est ergo mulier viro , dc Deo, vir vero soli Deo, non mulieri , a qua nihil recepit. Fecit ergo Deus Evain similem ipsi Adamo similitudine naturae intellectualis, quae hominem, tam masculum , quam taminam spescificat , & constituit sub specie
humana. Faciamus adiutorium μmiis sibi. S Auguit. lib s. super Genes ad literam saepius vertit illa verba: Simile sibi. ideit , Imciandis sum scilicet Adam, hoc eii: Faciamus illi adjutorium, quod & ipsum sit homo, sicut ικ; ipse est homo. Hoc autem asjutorium non alia ratione illi da. tum fuit, nisi in ordine ad gene rationem , ut tamina simul eum masculo natura humana propa garetur , ut ibidem observat di. cius Sanctus August. In adjuto. rium. viri, non quidem alicujus operis manualis , ratione cujus Poterat adiuvari ab alio viro, sedari adjutorium generationis , inquit D. Thomas p gr. I. q. 92.
S non tantum ut stabiectum g nerationis , dum illam vocavit adjutorium viri; ill e enim dicitur adsutor, qui alter i active comperatur ad productionem alicuius enectus , eli sententia coinmunior Medicorum , quam se quitur Scotur in 3. d. a. 4. qu. Umeum aliis Meldulensis dii p. g. nu. 22. in bb. de generat. la observandum est , quod no. men Homo in saera scriptura sinmitur aliquando pro utroque s xu, cum scilicEt agitur de re per. tinente ad utrunque sexum ; sic accipitur praeeitatis loeis de emrum creatione ; item cum agitur de utriusque salute , ut Psai. I. 7. Homines , Ur jumentia sal b s. Ridiculum est , & insipientis ab ea voce Homines excludi tam, nas a salute , quaecunque ea iit, sud corporis, ii vὰ animae , inclinsis jumentis a item cum agitur de Peccato 3. Reg. 8. 46. N ori e 'homo, qui non peccet. Id eis omnis homo sud masculus, sivὰ tamina
peccat. Item cum agitur depcruna Exodi 2 h. Ιχ. Levit lci 14. 7. Qui oecideri iamrnem, morte moeri
tur. Qua poena plectetur,qui occiderit is minam λ certὰ eadem, quia & ipsa continetur sub voce Bominem , nulla alia poena prae ter hanc decernitur in lege; ergo& ipsa homo eis. Ratio est, quia ut dicit S. Cyprianus Episcopus,& Martyr de diiciplina, de habi. tu Virg. cap. 1. Quoniam foemina viri portis est , is ea ea sumpta, atque formata es, in scripturis ferὸommbus ad protopustum Deus loquntur , quia sunt duo in carne una, or
359쪽
hr masculo simul significatur o
ffaemina. Aliquando, & ut plurimum sumitur pro masculo, quia de hoe multa plura dicuntur in Sacra Scriptura . quam de tami. nis . Genes 4. r. rossedi iam uem per Deum. Dixit Eva de Cain filio 1 se genito. Psal. 86.3. Nam quid Sion dicet: Homo , O bo natus est in ea. Sermo hie est de Christo Domino. 4. Regum cap. a. Elias dicitur ibi saep8 Homo Dei.
Et sic pro masculo. Demum raro sumitur pro sola muliere, dc semel, ut exemplum attuli in se. cunda probatione. Probatur quinto auctoritate D. Augustini tom. 3. lib. 6. cap. 4.
Et φse homo ad ima nem Dei, mas uias, Ofaemina, cap. 3. Ipso die sexto aperti me dictum fit, ma culum, o foeminam fecit eos. R
deat ergo ad Scripturam , inveniet sexto die taminem DRum ad ima. ginem Dei, factos autem masculum,
Ioeminam. Lib ρ saepius Adam,& Evam vocat homines a Deo
creatos , accipe unicum exemplum sub cap. 16. Clarius id ex. Pressiit tom. I. lib. t . de civit. cap. 14r7. Et ipsum enim nomen , scilic8t Adam , interraetatur bomo , sed commune perhibetur esse in illa simgua, idest, inbua , masculo, o faeminae , quid clarius. Quid ergὸ
mirum, fi bominem ex Hyb hominis
factam non umimus. Mitto auctoritates aliorum Patrum, qui plinres sunt. Probatur sexto ex scriptoribus prosanis, & Grammaticis magni nominis in sermone latino. Nam
in primis Plautus Cis fel inquit: Intus paveo, o formido foris. ita
metus nune utrobique me agitat, in
las hominis miserae misereri. Et in Amph. scena 3. act. 1. Quid Me fit timinis Loquitur ae Alemena uxore Amphitruonis. Sulpitius ad Cieeronem scribens M. . M. 3. famit de Tulliola uas filia defuncta, inquit: In tinius mulierculae animula , si jamra facta est, tan- operὸ commoveris , quae si Me tempore non suum diem objisset, paucis
post annis tamen erat ei moriendum, quoniam timo nata erat. Cicero
pro Cluent. Ea stultitia est, ut
eam nemo hominem, ea vis, ut nomo Deminam, ea crudel*tas , ut ne mo eam matrem appellare possit. Haec exempla reserunt Nixolius,
Passeratius , Calepinus , & Em, manuel Alvarus, qui taminam
vocant hominem, non alia ratio.
ne, nisi quia est de specie hominis masculini. Nee ipse Emma.
nuel in cap. de Genere nominum obstat, dum dicit, neminem li-e8t latinis literis intinctum dieere hominem bonam, aut ictam, quia solum intendit non esse ustatum eum sermonem , ut adjectivum non commune adjiciatur substantivo utriusque generis , quod ex. eludit adjectivum tamineum .
Grammatici nomen, homo, d clinant per utrunque genu masculinum.& tamininum, D. Aut tom. i. libro de Grammat. V. Genus. Priscianus cap. 3. Donatus cap. 4. Dis,3.edes cap. i. Horatius risimnesia in 3. Declinat. ibidem Toannes Stubanus Sicinianensis, unum ex
cipe Phocam, qui sub cap. t. aithae, Bobo, Latro, Dro, Sermo, Pavo , Homo sc. esse maseulini
est dubitatio, ut de Eubone, &Pavone, quae sunt generis communis, sicut Homo. Sed haec comsideranda relinquamus adolescen. tuli S.
Probatur septimo ex utroque iure
360쪽
jura, Civili,& Canon Ieo. f. m.
minis appellatione , tam firmioam squam masculum contineri non dubiis statur 2 3 2. f. de vesi. signis l. Venditor bominis 3. f. de eoiR. GA . V. Venditor bominis , id est, Ancillae ; a Venit ergo scemina sub nomine hominis; pro qua re facit Reg. i. Ur i 9 f. de verAsignis quae dicit, quod masculinum concipit forini. i 6 ninum, de qua Glos. D. Universos
cap. Generali 1 p. de ei R. in 6. Iure Canonico, Stubanus Papa relatus eo. Admouere 3. 33. qu. 2. Occis
nem, quam Has ulphus seeit de sua uxore , vocat Homicidium, quia occidit hominem, quod p terat appellare uxoricidium. Item in Clem t. de et A. jun a GDf. V. IHomines, haee vix dicitur tam de foemina , quam de masculo. Utrumque igitur jus docet, δε- minam esse ejusdem speciei eum
r7 Probatur octavo ex doctrina Philosophorum , nam differentia essentialis, & specifica dat esse rei, & illam eonstituit in certa specie,&distinguit a quae unque
alia re , quae talem differentiam, α formam essentialem non participat. Ita omnes P bilosophi in a ea p. de Differentia , asserentes, differentiam ex vi hominis diei formam ficientem differre rema quacunque alia re, quae eam differentiam non participat 3 ut1 dὰ duo habet ossicia, unum con
si tuendi rem sub specie, quae don Ia praedicatur, & alterum distinguendi rem constitutam sub sua specie, a quacunque alia re non
Communicante talem differentiam, id, quod dixit Porphyrius illis verbis: Diferentia es id, quo inferoni essentialiter inter se suo. Ia, idest, singulae species, vel limgula Individua , optimd Meldistissis 3. in Logica num et O. Et id est familiare Iurisperitis, dum di
cunt : Forma essentialis est, quae dat ese rei .Ql. Tubanus 9. Fat 3 quis , f. ad exbibendum. Sed ani. ma rationalis est differentia, leforma essentialis corporis humanii , ut de fide fuit definitum in Concilio Uiennens,relato in Cumis summa Trinit. Ο μου embol si
Porri ; ergo ubicunque ea reperiis tur, tibi constituit corpus huma. num in specie hominis, cum ejussit disset entia , & forma essentia. lis; definitur enim homo animal rationale, sed illa reperitus etiam in sceminis ergo foeminae sunt dos specie hominis. Subiti mpta, quod scilicet anima rationalis reperiatur etiam in sceminis personis , licet clarior sit ipsa luce , ac proindὰ non egeat probatione , tamen huic haeretico coeco aperiendi sunt oculi. Ea igitur probatur, tum ex Sacra Scriptura Ester n3. Dona mib/ animam meam. Ipsa dixit de se ea verba. Petrus Epist. . cap num. 1 . In dubas Noschm fabricaretur Arca , tu quo ριν, idest , octa animae salvae faeta, sunt per aquam. Idest, Noe cum
filiis suis , Sem , Cham , & Iapheth , cum uxoribus suis , quilunt quatuor masculi,& quatuor foeminae, constituentes octo an, mas, Genes cap. 6. I. cap. I. . e 'go sceminae eandem in specie hais bent animam, quam masculi, ae
proinde sub eadem sunt specie, sicut sunt masculi sub specie humana. Tum ratione, quia anima
mulieris intelligit , loquitur, α
discurrit eodem modo, quo facit masculus , ut experientia ita notum est, ut probatione non indigeat s ergo ea habet animam inationalem s