Cebetis Tabula quanam aetate conscripta esse videatur

발행: 1885년

분량: 147페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

51쪽

In ea argumentatione, qua continetur . 36 et 37, iterum ecurrit illa, quam Supra' perstrinximu8, inter 80cratem et Cynic0s tole0sque dissensio. Soeratem enim Si sequimur, nihil impedimento est, quin eadem re m0d08it 0na m0d naala. Quando enim utilis est, b0na St, quando n0n mala. St0ici e intra id solum appellanti0num, qu0d Semper est b0num; unde fit, ut una res et b0na et mala esse nequeat. 0vum seinde li00 0c apparet indicium, qu0, euiu Seetae auet 0r Tabulae fuerit, Stendatur. Est enim divisi0, qua res distinguuntur in appetenda et repellendas, a S0crate et a Platone est aliena ). Adhibuerunt an Peripatetici, Cyrenaici recenti0reS'), tritissima ver erat St0icis, quibus St0haeus il0ril. II.

Prima deinde illa argumentati0, qua divitias b0na

i p. 43.

y Vocabulum quod est φευκτος neque apud Platonem neque apud Xenopliontem occurrit is enim dialogus, qui inscribitur Axi0chus, ubi φευκτός invenitur 369b Platonis n0 est. y Di0g. Laert. II 124 tradit immiam scripsisse περὶ ιρετου και νευκτου Sed hoc scriptum genuinum non fuisse existimaverim

propter illud, quod supra exscripsi p. 10), Panaetii iudicium Diog. Laert. II 64j. De vocabulis αἱρετος et φευκτός f. Didymi fragm. Mull. II p. 90 Sext. Empir adu math. VII 11. cf. Plut St0ic. rep. 13, 11 Di0g. Laert VII I0I, 105, ubi

52쪽

At quam l0ng hae absunt a triet illa argumentati0nel Ne veri, quid0m Xen09h0n dieit eam effici 0nclusi0nem, ut divitia in b0nis n0n sint numerandae. Neque mirum, Si cogitaveris de e0, qu0dX0 0ph0n de divitiis Deit, iudiei 0 a Cebete plane divers0-). Unde ratiocinati illa petita sit, n0u dubitabis, Si cum eis eam compara VeriS, quae e sollemnibus St0icorum in t 0rr0gatiunculis Seneca affert ep. 87, 2 Quod bonum est, bon0 facit ... 0rtuitab0num n0n faciunt ergo non sunt bona. Tertium argumentum se usu divitiarum petitum

39 4 i de iis admon0t, quae Pseudo-Platonis EryXiae 397 d sq. si fidem hab0mus. Pr0didus disputavit de aestimati0ne divitiarum. Is tamen satis duxit Stendere divitia iis, qui bene iis uti sciant, b0na iis, qui neSciant,

mala esse, neque eo pr0gressus St, ut peS, cum ullet bona et mala esse 90ssent neque bona neque mala

i Vocabulum quod est πουδαιος Selimidiius Ethii d. a. Griochen I p. 3b monet ab Aristotele ita adhibitum Sse, ut pertineret ad Substantivum αρετη. Hunc usum t0iei vid0ntur esse imitati, Stobaeus quidem ecl. th. p. 4 ein0ke haec memoriae

53쪽

ἀμαθια κακον ' Strictam deinde in c0nclusi0nis formam hanc Sententiam redegerunt St0ici, de quibus Di0genes

54쪽

μετα κακιας πολίής), forma paulum immutata et apud Senecam et apud Mareum Aurelium reperitur. Ille enim ep. 87, 5 Sic argumentatur Qu0d 0ntemptissim cuique e0ntingore ac turpiSSim poteSt, 0tium n0n Si opes autem et len0ni et lanistae contingunt ergo non Sunt bona. Ubi illud turpissim0' faeile agn0sces idem ibi velle, qu0d apud Cebetem illud αμα μετα κακίας πολλῆς. Artiore etiam c0gnati0ne eum Cebeti rati0cinati0ne coniunguntur quae Marcus Aurelius IV 3 praecipit:

δυναται κακω ανδρὶ καὶ ἀγαθω συμβαινειν. Ut mnia iam comprehendam, ex his argumentationibus, quibus divitias in b0nis numeranda n0n SSe demon- Stratur, una apud Plat0nem invenitur, Sed vel haec a Stoicis exculta in tricli 0remque larinam est redacta h). Ceterae 0mne Stoicorum Sunt pr0priae. Ex quinque illis S0llemnibus Sch0lae e0nclusi0nibus, de quibus Seneca X90nit ep. 87, tres hae in Tabula obveniunt l. Qu0d 0num eSt, 0n0S facit ecl. 2. Qu0d contemptissimo cuique contingere ac turpiSSimo p0teS . . ecl. 3. 0num e mal non sit . . . ecl. Quae apud Senecam 110n occurrunt dii Cebetis

argumenta, a St0icis in usu fuisse testis est Di0genes Laertius VII 03 ου μαλλον δὲ ὀφελε η βλαπτει

χρῆσθαι ecl. V. Supra p. 45). Argumenta illa a Seneca c0ngesta si reet ZelleritS d. hil. d. r. II 1 p. 99 11. 1 Suspidatur ex P0Sidonii schola manasse, Statuendum St 0n ante primum Chr. n. aequium Tabulam esse Ἐ0nfectam. Sed cum

3 cf. p. 45.

55쪽

multum tribuemus m0menti. Ex hac rerum externarum aeStimati0ne cola Sequitur, ut 110n assectanda sit earum p0s8088i0, praeSertim eum

incon Stans it Fortuna, quae eas distribuit c. l). 00eSt argumentum qu etiam atque etiam St0iei ceterique, qui ad 0mmunem intellegentiam accomm0date de rebuSm0ralibu exp0Suerunt, phil080phi recenti0ris aetatis usi Sunt ut ab illarum rerum cupiditate et studio deterrerent. Nec mirum Libertate enim Graestiae adempta maXimaque Iunium rerum mutati0ne effecta fieri 110 p0tuit quin minus iam Graeci de 80rte sua c0nfiderent tristi-u8que de rebus humanis inciperent Sentire. Cuiu rei illustrius indicium esse n0n 0test, quam qu0d Fortunam, quam pr0Speri succesSus deam intellegere Soliti erant, inde ab ea aetate numen SSe voluerunt Varium et mutabile, cuius ab arbitrio ea petebant, quae a deorum iustitia peti 0 p0terant ). Cum eadem aetate con Venit, qu0d res a Fortuna oblatae cum pecunii comparantur dep0Sitis, n0n d0n datis, quique immemore inconstantiae F0rtunae et fragilitatis rerum moleste ferunt, si quid ei ereptum St, cum argentarii ea, quae ii credita

τυχη ου δεδωρηται, αλλα δεδάνεικεν Seneca ep. 87

nisi forte iudices interesse utrum aliquis ab h0mine ana Fortuna mutuum Sumpserit Epictetus m0net ne dicamus ἡ amisi', sed reddidi' di88. III 24, 88; en chir. 11). Eodem pertinet Senecae l0cus de vit beat. 21 divitias quidem ubi tutius F0rtuna dep0net, quam ibi, unde Sine querela reddentis receptura est ' Luciano nescio an ille Tabulae

eadem re v. infra P. 4.

56쪽

l0cus obVel Salii Sit, cum haec Scriberet Menipp. p. 200

i l0cus, qui est e0ns ad p0ll. t tam similis est Cebetis verbis, ut vix tibi ursuadeas ii in aut Cebetis illa Plutarch0, aut Plutarchea obeli 0ta fuisse Plutarchus enim p0Stquam de Euripidis illo ad 40uuit: τα

Sapientis igitur est neque gaudere, Si adeptu8 Stb0na 0rtunae, neque dolere, Si aut iSit, Sed ut utar Cebeti Verbi S, σους γιγνεσύαι προς τὰς παρ αυτῆς τλὶς υχνὶς do σεις, in I, 2. II 0 J0co S codeX, quem in posteri0re huius libri parte verb0rum recensend0ruui normam esse debere uellerus 1 mihi per- SuaSit, , praebet σου γίγνεσθαι, C, in qu Dr0silinus nisus est in textu postserioris partis c0nstituendo, exilibet iτrους, unde Dr0Silinus 0niectura assecutus est ἀγηττήτους. uellorus ), cum in odice p0St σου γίγνεσθαι desit καὶ illud σου γίγνεσθαι glo8Sema SSeratus Sie Scribit κελευε προς τὰς παρ αυτλὶς δυσεις si 1iτε χαίρειν υταν ὁιδροφητε ἀθυμειν ταν ἀφελ ται. niuria, ut mihi quidem videtur Malim enim credere illud καὶ p0st γίγνεσθαι excidi 8Se quam ad hane Structuram e0ni De arte erit Ceb. ab adhib. p. 53, 68. η ibid. p. 56.

57쪽

- 49 fugere: προ τας . . . do σεις 3 τε χαίρειν, quae quam quam explicari p0test, tamen ab offensi0ne libera n0n est. Accedit qu0d illud σου γιγνεσθαι, cuiu quae ViS sit ipse Muellerus δ) 0ncedit ambiguum eSSe, laud40SSum a me impetrare ut credam in margine app08itum SSe ad interpretanda verba μήτε χαιρειν - μι,ήτε ἀθυμεῖν καὶ γητε ψεγειν - μήτε ἐπαινεῖν, quae interpreta' ti0ne minime indigent mult0que facilius intelleguntur, quam illud σου γίγνεσθαι. Id ipsum, qu0d, quae ViSh0c 000 esset 0cabuli σος, 11011 ei Spexit, cauSa suiSSemihi videtur, cur uellerus ita coniceret. Illud autem quid sibi velit, facillime c0gn0scitur ex Di0g. Laert VII 117 ισως γαρ εχειν προς τε τὸ ενδοξον καὶ τ αδοξον et ex Tol. apud St0b. 0r. p. 25, 1 Meinulte: προς δοξαν καὶ ἀδοξίαν σως χοντα . Ισως χειν igitur vel ισον εἶναι προς τι Statuemu Significare immotum esse aliqua re, neque appetere aliquid, neque relarmidare ). Quod cum optime cum h0 l0c conveniat, addit ill0 καὶ sic Scrib0 ἴσους γίγνεσθαι καὶ μητε χαίρειν . . . Videtur Stoicis haec l0cuti in usu fuisse ad designandam Sapientis c0ntemptionem divitiarum, gloriae, ceterarum eiusm0di rerum Diogeni quidelm e loc0, quem Supra exscripSi de St0ic0rum dogmatis exp0nitur Teletem autem St0i 0rum familiae addictum fuisse nane consentiunt. EX 0rum, qui recentiore aetate de phil080phia ad 0mmunem intell0gentiam ac omni0date SeripSerunt, Sui Ibidem: ut mittam, quae vis sit vocabuli σος, quaerere'. Huius locutionis xplicatio facillima esse videtur. Ut enimi σος δικαστλὶς Plat leg. 7, p. 57 c), ισος κριτης Polyb. I 7, 6, 1)is dicitur, qui neutri parti favet, sic de lartunis cum agitur, i ισος eSt, qui neutram in partent, i. e. neque in appetitionem neque in reiectionem inclinat quique illatum rerum et abutidantiam et inopiam aegii fert animo.

58쪽

10 b το γῆς ργγῆς περάνω γίγνεσθαι. S0crate, Plat0ne, Aristotele quantopere diversa sit ea, quam in Pinace iuvenis rerum Xternarum aeStimatio, supra* exp0suimus '). Nunc utrium Cynicum an St0idum Tabulae auct0rem fuisse probabilius sit videamuS. Atque - ut mittam quaerere de capitibus 42 43, ubi res externas in malis ducenda n0n esse ipsis verbis dicit dubiam enim h0rum capitum auct0ritatem SSe Supra Vidimus p. 30 - , tantum abest ut Cebes velit paupertatem divitiis SSe praeferendam ut 0ntra 31,6λ ἐπανω occurrit hac significati0ne adhibitum Diog. L. VI 28;

eurtinus p. 4 illud de rerum externarum aeStimatione placitum non ita vuli proprium esse Stoicorum, ut in ea re a ceteris familiis disssentia iit. Sed quae huius Sententiae profert argumenta, ea nihili faci6nda sunt. Quod enim Stoici dogmata sua dix0runt Socratica, inde n0 magis sequitur re Vera t0icos non fuiss0 nisi Sostratis iniserpret0s quam ex Ciceronis Sententia praef. ad parad. paradoxa maxime Socrati convenire existimantis. 0schinis autρm dialogos, quos illius intor Socraticos se Stoicos consensionis Feurtinus gravissimum esse vult teStimonium, nemo est hodie qui

59쪽

- il iubeat ea, quae F0rtuna praebet, accipi. Minime h0 ex Cynicorum sententia. Ut enim c0ncedamus plurim08 Antisthenis sectat 0res hac in re leni0re fuisse Di 0gene, qui c0ntendit μήτε ἐν πυλει πλ0υσία ιήτε ἐν οἰκία ρε- τλὶν ἐκειν δυνασθαι ), id tamen ut ecumque de Cyni-c0rum ita moribusque tradita sunt declarant, studuiSSee08 a divitiarum p0SS08Si0ne quam maxime P0SSent Seexpedire vitamque in Summa paupertate degere, qua e0S qui ad virtutem nituntur, adiuvari existimarent ). Huic Cynicorum Sententiae opp0ne quae Seneca disputat de Vit beat. 2l X., p. 5, quaeque Stobaeus ecl. eth. 74

p. 43 Mein. Di0genes Laertius VII 06 tradunt de divitiis a St0icis in praep0 sitis quae dicuntur numerati Sy): iam tibi persuadebis St0icorum p0tius quam Cynic0rum d0gmata Cebeti placuiSSe. β De litterarum Scientia.

Eorum, qui de rebus externi recte Sentiunt, magna par ali quodam error obstricta tenetur putant enim

litterarum studi veram effici eruditi0nem. Hi sunt illi

i cf. Stob. 0r. 93, 35. Simile de otia fama iudicii im fecit Antisthdnos Diog. Laert. 6,li): τι ν τε δοξιαν ἀγαθον.η Diogenos apud Stoe flor. 95 Il I9; Crates apti Epiphan.

Diogene et de Cratote narrat Diogenos Laortitis VI T. δ Idem do Zenon memoriae tradidit Athona us VI 233li:

Ζήνων δε . . . πάντα ἀλλα λγην του νομίμως αυτοις καὶ καλως χρῆσθαι νομίσας ἀδιάφορα χην μὲν ευχην αυτων καὶ φυγην ἀπειπων, την χρῆσει ὁ των λιτων καὶ περιττων προηγουμενως ποιεισθαι προστάσσων, πως δεῆ καὶ θαυμαστα προ τὰλλατ in διαθεσιν τῆς ψυχῆς εχοντες ι ανθρωποι . . .

- Do sed Otticorum et Peripateticorum commemorati0ne . Supra p. I Sq.

60쪽

temp0ri versemur et qu0dcumque utile esse videatur ab ea accipiamus tamquam Viaticum 32,4. Dona eius Sunt γραμματα καὶ των αλλων μαθημάτων ci καὶ Πλάτωνφὶησὶν ωσανε χαλινου τινος δυναμιν ἔχειν τοῖς νεοις, ιν μ' εἰς σερα περισπωνται 33, 3 ). Quamquam vian0ny est ad veram ruditi0uem ferens nisi quae antea tulerit ad falsam ruditi0uem, tamen non neceSSe St0rnari falsa Eruditionis d0nis: 33, 4 ἀνάγκi μεν ουδεμία; etSi nihil ea, quam φευδοπαιδεία praebet, eientia consert ad 0re corrigend0 quique ea imbuti Sunt nihil iis praestant, qui ea carent 34, l), tamen eruditi0 illa n0n inutilis esse perhibetur 33, 4-6. Haec prim00btutu inter Se pugnare videntur Quibus enim rebus

in V. Supra p. 5 sq. Eandem sententiam Isocrates Pan. 10 his xpressit: εἰ καὶ ιν δεν ἄλλο δυνησεται τα μαθήuατα ταυτα

η Ου εστιν scribsendum esse rectissime monuit stuppeius l. l. p. 775, cuius coniecturam Secuti Sunt et is qui nuperrime Germanice sertit Tubulam, raussius, et Jerramius. Nullo t0tius libri loco alia via commemoratur, qua ad veram rudition om possit perveniri immo senex ipsis verbis dicit 32, priusquam ad hanc per-Venias ad falsam Ertiditionem esse accedendum. Deinde totius picturae ratio impedimento est, ne de alia via cogitemus. Nam Sivera Eruditionis domicilium cingitur falsae ruditionis saepto, qu0nam modo ad illam adire licet, nisi priore hoc Saepto permi- grato Accedit aliud argumentum atque id summi momenti si

viam describi. Is eodex, quo usus est interpres Arabicus de cuius praeStantia f. ueli. p. 76 sq). et hic et e l0eo, qui est 27, recte

sexhibebat υκ . Qu0 vero 35,2 ii commemorantur quo Viden εκ του πρωτου περιβολου παραγιγνομενους εἰς τον τρίτον περίβολον .οι τουτους τοὐς μαθηματικους παραλλάττουσιν, id ita interpretandum est, ut non sexistimemus illos ευδοπαιδείαν omnino non attingere, Sed quam celerrime Pergere neque cum eiu Sectatoribus diutius versari.

SEARCH

MENU NAVIGATION