De inuentione dialectica lib. III

발행: 1559년

분량: 409페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

131쪽

cumsit enim dissere dicitum, quasiis diuersumferre, non

potest id nisiinter remo rem serieat contradicentiat priuantia, una quidemparte essunt, ut, in em edens alia parte tantum negationem reisignificat, ut caecitas, non

edens. Non magis ergo possunt ista inter se disse, re, ouam quod dici let riui cum mortuis bel ingerere. Haud ab .s .esi' μά. simile iis, quae dicitassint,fuerit, quod restonderi possit ad Rus

eampartem, qua dicebatur, repugnantiaper aliosJarsa locos esse Possunt enim ea quae repugnantia dicuntur,nonnunquam accipi orssim quodlibet, vel itemsic, ut non componantur inter se, oe vel alterum de altero dicantur, vel ambo de tertio aliquo hoc enim modo sis quaeque redduntur locis. At cὐm vel in tertium aliquod incidunt, vel alterum de altero dicitur, repugnantia sunt, ut me loci propria funt. Totum itaque parseatem filius,niside altero dicatur alterum, aut ambo de tertio aliquo,nequaquam repugnant quippe quorum alterum ex altero constat, nequesine

altero vel feri sit, vel esse. Cum ver qui dicat, exempli causea, ira ibile in anima partem esse ipsius, alius dia retam per se distincitamque esse animam certum est repugnare ista, quod idem totum es aciant partem.Sic a

bum c nigrum quibus in it comparata, non contrariasknt,sed adiacentia. Sic currere oenon currere, nou cou- tradicunt: sic quiser m moueri , non priuatiue repugnant si de homine illa , ista de lapide dicantur . Illud oratiucula

tamen praetereundum non est , contradicentium priuatorumque partes eas, quae negant, non pose in alium conferri locum . Ci m enim negatio, non significari, nec intestigi sine a rmatioire possis r semper repugnantiam eius quod negat, praescferct ccc e est. Non mTere nanque

132쪽

RODO L. AGRI C. DE INVENT. fine cursum nec caecita in risi, intestetitu comprehedi nequit. Cumque negationem signiscent emper in eis cir negatim cursu vise pse intestigitur habentave velut innatam andam inse repugnatiam ali cui contradicunt,aut cuipriua-Σ, piis icti ereptguatit. Habent autem hi loci proprium hoc, quod nopotest ex ipsit quicquam confirmari direfle,sed e diuerso ut, si in uno neges, in altero in irmandum est contraque alterius a firmatione negandum est alterum visi dicas, te pater est: sequitur non esses bur Flius est,certum spatrem non f=.Sic caecus est ergo non videt contra quoque, i, det igitur caecus non est. Complectimur tam nonnunquam hinc inde

repugnatiabatque directeprobamus. Visi lucrum est habere, damnum est perdere Si Vtile estpossedere,inutile est amisi

re. Illud vero argumentandi genus, An perdere possim quae risseruarepotui. oe , Cui totum dederam si negare partem' non ex repugnantibus est,sed a maiori, neque enim ut repu

gnantia hic umuntur, sed consentanea ad id, puta institia confirmare, vis alterum altero maius, di cilius efiiuueuit. ' fectu. Ne ue enim fui erat e repugnat ei quod sperdere,

probatum a putat Medea, perditum resposse Iasenem sed pila d citius maiora seque negotis est,seruare, quampedi

dere.Sic etiam, quia maius est totum donare quampartem, probabit non e cunctaturum inparte,cum dederit totum.

ν' ' Sed ostendere volui in eam conditionem. Aliam esse solentia Boetii qua resere Rodolphus,supra ostensum est. Non enim ait vir ille, repugnas esse, quicquid coir rium esset consequentis,sed quod esset consequens cotrarii.Sed de hoc prius Ademque longe magis repugnar. maior,inquit, pugnatia est inter hominem & virtutem, quam inter homine & irrationale, propterea quod homo e rationale sub eodegenere,nepe animali continentur. homo autem virtus,discreta diuersaque genere sumi

si quidem homo substatia est:ac virtus,qualitas.Quod autem vulgo dicimus. Vulgo, Coleariorum in uitidicimus homini non pugnare virtute, non hoc intellectu, quasi homo id Asidiuisio abus potivmod vir ,sed quod Viri homini possit inesse. I aliud est,possie homini ines Cie iove se. aliud.posse esse homine. Et quae nos opposita. Cic.inTopieis ita diuididcotraria. ut partim aduersa,partipriuatia,parti calatacu aliquo,parti derivueotia dicatur.

133쪽

Boetius quarto cometarioru libro quos scripsit in Topica Ciceronis: Sed. M. Tullius

inquit)no in propriis noni inib' qui notioribus utitur. A it enim, cotrario ruralia esse quae aduersa vocentur, alia quae priuatia, alia quae in comparatione sint, alia quae aientia legantia nuncupentur. Sed quae contraria nominat,opposita verius diceretur: quae aduersa dicuntur, contrariorum melius susciperent nomen: quae in collatione nominat, ea relativa vel ad aliquid certius Vocaictur. Seditatur nominibus ut volet. duresipiis certa proprietatis suae ratione signentur. Opposita sunt quae repugnant U- , . .

nu uni. Quomodo unum uni, cusX sententia Aristotelis, malo, non tantum bonu, 'sed aliud malum contrariusit c um timiditati,no modo repugnet fortitudo sed - μμψWψR & temeritas es Quanqui Aristoteles hac parte Catis est varius, ut qui in libris de caelo nu uni aiat esse Otrarium. in Categoriis, Vni interim plura. Diuus Thomas A quinas, in iis eommentariis quos cripsit in libros de caelo,hunc modu hisce verbis dissis luit: Eidem, inquit, secundum idem est num tantum cotrari nihil tamen prohibet, quin uni secudum diuersa sint plura contraria: sicut si sit idem subiectu dulce album, c6traria ei videntur nigrum Mamar u. Sic igitur illiberalitati cotrariatur virtus liberalitatis, sicut ordinatum inord malo, prodigalitas aute, sicut stuperabundantia desectui. Hactenus recensuimus verba ill: us. A Boetio opposita finiuntur hoe modo: Opposita Opposita sunt, qua in eodem, secundum idem, in eodem tempore, circa na eademque rem si quomodo fi-

ra oppositorum, relativa, cotraria, priuantia,& contradicentia Potest autem dubitatione dignum videri. Non video equidem quid iit cur obieetio haec magnopere moueat alique. Nam curia dicitur, unusni Opponi, id de speciali, non de numerali uni tale accipiendum est. Ergo ut quis centum habeat filio tamen quatenus pater est. v nitantum de speciei Unitate loquor)opponitur, nempe filio: si quidem omnes illi speciei de sunt, incommuni filii ratione coueniunt. Secus fuerit, si dicas patrem ea ratione qua pater dicitur, referri ad filium Muxorem. hic enim unum opponeretur duob

specie diuersis. u emadmodum iuris periti. De his lege institutionum imperialium librum primum, capite de his qui sui aut alieni sunt iuris. El. T. eodem titulo: Item.C. de patria potestate. Atque fuit Lan olim patris in liberos vitae necisque po Potesta pa- testas: cui deinde potestati adeo derogatum est, ut ne libertatem quidem nedum vitam tris iussit tu,&liberis auferre patri liceret. l. libertati C. de patria potestate. Quocirca supra etiam domini insermonuis nus, cautius accipi e dum esse id quod ait Rodolphus, patrem adoptiuum, vitae uum. necisque potestatem in eum quem adoptarit, accipere. De dominorum pote late in seruos, Cati iurecosuli verba sic habent Igitu an potestate sunt serui dominorum, quae quidem potestas iuris gentium est. Nana apud omnes pleraeque getes animaduer tere possumus, dominis in Leruos vitae necisque potestatem fuisse: quodcunque per seruum acquiritur, id domino acquiritur. Sed hoc tempore nullis hominibus qui siubimperio Romano sunt, licet supra modum ine causa legibus co 'nita, in seruos suos saeuire&c. l. prima. Teo quem diximus titulo. COtrariasiunt.)Cotraria, inquit, sunt repugnantia ea, quae in diuersis subiectis uno eodeque tempore inesse possunt &alte Cotraria. rum subsistere in rerum natura potest, etiam si non sit reliquum. Distant ergo contraria a relativis, quod ea eodem tempore, aut esse ambo, aut no esse necessum est. Distae etiam a priuantibus contradicentibus, quod cotraria eodem tepore esse in diuersis possunt: cotradicentia&priuantia non possunt. Na in eo de ea subiecto simul inesse nequire id planum est: at cum diuersis subiectis accomodantur, iam desinunt esse eonia traclicenti, priuantia. Neque enim philosophari no philosophari esitradicunt si ad Platone unum, alterum ad Demosthenem reseratur. Et caecitas illa Democriti no fuit priuatio visu in Lynceo. Secus habet in contrariis. Nam ea nomen retin St suum

etiam eum in diuersis repertu tursubiectis Vt dulcor amaror, etsi alteriin melle alteruta felle sit, diculur hilominus est Gotraria. At enim quo inquies)pacto ait co-

I iij

134쪽

RODO L. AGRI C. DE INVENT.

traria altersi sine altero esse posse,cum Aristoteles secundo lib. de caelo cosirmet,imia ram non posse esse siue igni eo quod necessarium sit,c6trariorum aut utrunque esse. aut neutrum,' Sane quae Aristoteles eo in loco dicit ea in solis elementis locu habere Dilatio vel hinc quet, quod idem ait in Categoriis, posse alteru ex cotrariis esse, ut no sita liquum. Et quid vetat sanitate sine aegritudine essesquid sine nigro albi 'quid fortita dinem sine timiditate Cicero in rhetoricis contraiiu finit hoc ira odo Contrariu est, quod positia in genere diueri, ab eo cui cotrarium esse dicitur, plurimu distat ut frigus calori, vitae mors. Hodie vulgus ea sic sinit: cotraria sani, qtiae sub eo degenere posita, plurimu a se inuicem distat, eidem subiecto quod modo eorum sit capax vicis sim in sunt, a quo se mutuo expellunt, nisi alter eoru insit a natura. Qua prCpter neque colores.)l este illud, colores medios non esse inter sese contrarios derum illud βψις io. interim male habet ania. um meum, qu6dio video, quom oo his non conueniat eo trariorum finitio. Contraria inquit Rodolphus sunt repugnatia, quorum utrunque potest simul existere, Malterusine alteroesib. I ire pugnare inter se medios colores, verbi causa: rubrum di viride, est manifestum, cum ita inter sese dissideant, uti neutra possit dic id ipsu est quod alteria. neoue est cur negemus posse ea simul separati esse. quo fit, ut coloribus mediis tota conueniat cotrariorum finitio. quod si demus, ii ne cotrarios qui de eos esse inficiari poterimus. Et ut obiter quaedam addamus his etiam absiardiora quis no videat, omnibus propemodu disteretibus accomodari posse definitione contrariorum quam ponit Rodolphus οῦ 'an non repugnitia sunt Cato Cicero nonne eodem tepore ambo fuerunt zenonne rursum, solus Cicero fuit, Cat ne iam mortuo'Quid rescientiain virtus, nonne ita persedissiden vino possit alte rum dici id ipsum sae quod alteria, ac proinde repugnantia sunt Sunt profecto,neque negari potest, rimul ista separatim est e poste: quamobre haec quoque iamObis iuxta R odolphi finitione dicenda erunt cotraria: quod quid dici queat absurdius' Dilutio Quod ad me attinet, mallem ego hac parte alterius audire sententiam,quam quid setiam ipse, temere effutire. Et quidem ante Omnia non puto ullo modo esse faciendum mihi. ut sine ea usta videar sugillare voluisse Rodolphu, hominem longe aliter meritii de studiosis omnibus. cuius etiam omen mihi venerandum quiddam praeseserre videtur. certe quoties a minatura me, honoris gratia nominatur: ac proinde velle quia dem,id quod a dixi, digniorem ni patronum contigisse homini longe doctis imo. qui tueri sic posset hanc eius finitione, ut ostenderet,quom Od salua illa, ea quae dita ferentia ab Rodolpho ipi dicuntur, submoueri queant e albo contrariorum, Ego tametsi quanto licuit studio id egi, ut mihi vel archetypu ipsum, vel alioqui emetu tum aliquod comparare exemplar. hactenus tamen spe frustratus sum, neque ullum aliud contigit, quam quod excussum Louanii, infinitis propemodum mendis contaminatum est quorum ut pars maxima retici in tyDOgrapho potest, ut quod in capite dupartibus orationis, toties cum toti ut sectientiae iactura, pro enumeratio ite legitur enutiatio,& ibidem in eae pio Quintiliani pro gladio gaudiu, aliaque id genus properi numera: ita quaedam rursus, quemadmoa partim iam indicauimus, partim suis locis indicaturi sumus, non illorum vel in scitia vel negligentia irrepsisse,sed initio par, , mendate scripta fuisse mihi videntur. Apparetque,eSeplari illos sos esse, quod aut scripserit aut dictarit Rodolphus ipse,Verum non in hoc tam edictarit aut scripseritivi sic prodiret inquee: sed ut post mensem unum aut 3 iterum, sub incudem reuocato. emedaretur diligentius: ' si quae adhuc labeculae, ita ut solet,occurrerent, eae qua exactissis Dacara elueretur. Ergo ut tandem aliquando venia in ad id, quod mira sentia agitur,non negauerim eo ab Rodolpho scriptum sic esse ut exe in plata assi abet: sed illud ecotrario ausim 5tendere, nihil minus illii scribere voluisse, quam id quod scripsitru tua calami lapsius verius dici pessit qua hominis. Diuiserat supemus reptignitia in opposita Sco Ferentia, secer Etq; nu genu, opposito tu contraria. Itaque cotram ipsa deviturus, mirum ni Sςnu proximum, id est Opposit in illo tu poaerecini r

135쪽

DIALECT. LIB. I. G

aione decreuera :quod si fecisset, nillil prorsus esset admissum si agit ij.Nue eum uirtaque nomen, tam repugnantium quam oppositorum, receti adhuc inemoriae haererer, at isterum ut fit)pro altero incurrit m calamum. Nos ergo non tam id quod calami error ex prelsit, quam quod aulior ipse procul dubio scribere voluit, in cotrarioru finitione ponamus, legamuique hoc pacto. Contraria sunt Oppo tua, quor virumque potest simul existere, alterum sine altero esse id si iaciemuς, continuo exclusa erunt omnia ea, quorum mentionem iam fecunus, quando nihil horum Omnium est, in quod eompetat nomen Oppo litorum, eo duntaxat intellectia, quo Opposita definitI.odolphus. Et in praesentia qui de haec sola ratio tollendi I ru i huius mihi occurrit: quae sicui minus probabitur,l meliorem afferat.' nos minime pertinaces erimus in se toti an Oistra Porro quod me ni init de speciebus coloria saporis, de his multa Aristoteles . .

in libro de sensum sensili. Et decoloribus rursu Atilus Gellius libri secundi eapite V ς vige limo texto Disterunt autem omnia. Dicit id, quod hodie longe decantatis, i

mum est apud omnes, nempe trifariam aliqua eadem aut differetia siue diuersa diei ge ςRς ς.nere specie,& num cro. Genere eadem sunt, quae sub eodem genere continentur, vi temperantia is fortitudo, quorum genus est virtus Diuersa genere dicuntur, quae hedij subinii genus no cadunt, ut equus, velocitas. Specie eadem sunt, quae eadem specie eo tinentur ut Virgilius, Cicero. Diuersa, que eadem specie non continenture ut haec vulpes, hic leo. Numero eadem dici solent, quorum inter numerandu alia ab aliis no dis Numero cernuntur. Atque id rurslim quatuor fit modis: nomine, finitione, proprio, Maccidete. Sed cu horum plena sint mma, nos eis misi is, pes gainus ad alia. Quae praedimentis dissarunt.)Nimis quam ridicule illi, qui somniant interesse nescio quid inter disseretia: quasi diuersae sola dicatur, que in diuersis insunt Categoriis: reliqua disserentia. Cuius farinae ei Millud, quod est apud Petrum tuum suum Hispaniensem, aliud esse aiunt praesentare, aliud repraesentare. Praetentat inquiunt)vox seipsa repraesentat resignificatam. Erit fortasse cui videatur.)Duas affert obiectiones aduersus ea quae hoc capite dicta sunt. Earum prior haec est, Opposita omnia etia sunt disserentia et gor obiectio fuit faciendum Odolpho, ut locum hunc repugnantium in opposita differentiaque di prior.

duceret. Cui obteistion hunc in modioccurrit ipse. Cotradicentia, inquit, 'e priuata Dilutio. ua nullo ni odo disseretia dici queunt, oropterea quod extatum disserre dicu tur, quae utraque sunt: contradicentium Peroi priuatiuorum alteru semper no est.Contraria autem ti relativa, si non cum suis queque oppositis, sed cum aliis quibusdam cos erantur, nihil utique vetet, dici illa Hiiserentia, ut si patrein nepoti,album rubro, mari istum socero aut socrui compares. Qu.oties autem cum suis committuntur Oppositis, ut eum nigro album, pater cum filio, cum uxore maritu seiam et sit possent fortasse disseret tu in utcunque appellatione recipere eo quod vel genere vel specie disserant aptius tamen opposita dicuntur, propterea quodio quoquo modo, Led certa quadam lege alterum ita con ra alterum dirigitur, ut Opponatur unum vni quod norit ita in differe Summa set tibus itaque in summa hoc dicit. Si differentisi vocabulo intelliger Stur omnia ea, quae ionis. quoi no iocunque ita inter se pugnat, uti neutrum queat dici esse id ipsum quod alterii dari posset. 8 contraria quo lue relativa differetia esse. Atqui nunc ea blato tim in ed. nam'. quae nullo certo ductu inter se pugnat, sed lubstat iis modo dimota sunt, possuntque plura repugnare uni:cuiusnodi haud quaquam sun rcotraria 4 elativa. quoties ad sua ea referuntur Opposita. At enim repugnatia inquies)lparsa sunt diffusaque per locos omne'quocirca parum cosiderate fecit Rodo phy, qui tuum illis locum

des ipsit. Hanc quo lue cauillat uinculam ita re sellit Rod Ol. ut dica repugnati bifa obiεAio uri an coli de rami olse: princi p. o, ita ut ipsa inter se conferantur. atque hac ratione per ἀ- alios eat os driS aio ite deinde, via pectetur singula seois i , ac lic certe, ut ne ipsorum uiter senat Sparatio: quo pacto repugnatium ea nomea init rere, per omnes locos diis tui, Verbi causa. Dulce darico feratur cu amaritudine, ad solum hunc oppositorum pertinue iit locu CQfer eande sapori,ia specie, erit cose cum dulcedine hae

136쪽

aut illa,&genus dicetur. a decollata melli est adiacens, albo cotingens e. Complectimur tame non unquain hinc inde repugnantia. creberrimum est hoc genus argu- meta di apud authores, ut mirum mihi videatur, eosqxii vulgὼ dialectica in gymnasiis docet,nihil aliud in ore habere quam illa Hispanien laa: albus est, ergo niger non est: caecus est, ergo non videt. homo est,ia non Canus, proinde aeger. Quam argumentandi formam ut non improbo, ita illam in alteram scio apud authores omnes longe esse frequentiorem. cuius aliquot subiiciemus exempla. Si summum malum est vivere cum do oribus, cossentaneum est, summum esse bona vivere cum voluptate. Ex Cicerone primo libro de finibus.

Bonum liberi, misera orbita sc bonum patria miserum exilivmebon valetudo, miserum morbus: bonum integritas corporis, misera debilitat. bonu incolumis acies. mia sera caecitas. Ex eiusdem operis libro quarto.

Quintilianus lib. 1 et Age, non ad perferedos studiorum labores necessaria frugalitas quid ergo ex luxuria spei lIdem lib. s. Frugalitas bonum, luxuria enim malia Si malor causa bellum est, erit emendatio pax. Si veniam meretur qui imprudens nocuit, non meretur praemium qui imprudens prosuit. Si isthaec quae calidiora sunt difficilius gelu cogeitur. cogruens est, ut quae frigiliore sunt, facile cogantur. Ex noctibus Gelliani S, libri decimi septimi cap. 8. Si stultitiam fugimus, sapientiam sequamur: boilitatem, si malitia. Sic in Topicis

Cicero. Si anima quae peecat ea morietur. ergo quae non peccat, ea vivet. Ex Hieronymo. Si euangelium est virtus dei in salute omni credenti ergo in perditione omni non

credenti. Ex epistola ad Romanos. Quia deus gratia mouetur, ergo Sc irascitur. Ex Lactantii libro de ira dei. Nam si deus non irascitur impiis atque iniustis, nec pios utique iustosque diligit. Ex eodem. Si eius qui male neere cupiat, non facta solum, sed & pro postum odisse ulciscique portet. gratia ecotrario habenda est bene faciendi cupieco,etia si nequierit id quod velit perficere. Ex libello plutarchi, dediscernendo amico,&adulatore. Cicero in quadam philippica . Cuius singularem prudeliam admiramur, eius stultiati timemus. Quanquam hic magis simplex illud argum etandi genus subesse apparet. ae si dicat hoc inodo: In CaesareOctauio singularis inest prudelia, ergo stultitia in eo non est. Cui no dissimile est illud Fabii Quintiliani. Qui sapiens est,stultus non est. Illud vero argumentandi genus.)Verba sunt Medeae apud Ovidium, qua de re ita Quintilianus libro octauo. Na cum sit rectum, nocere facile est, prodesse difficilem vehementius apud Ovidium Medea dicit. Seruare potui, perdere an possim rogas' auid diseriminis sit inter locos suos, eb aliorum Cap. xxWΙΙΙ.

ouia;h his I seter hos autem quos haritenus executi mus locos, alj

' ' ζ'. quidem alios quἀm nos quodamfecerunt, di quo a tra- aliorum ditos a nobis praeterierunt neque,vel eisdem nominibus omnes, vel eodem disso erunt ordine. Cicero quidem anteceden- Id diseussum tia, consequentia, repugnantia posuit quaesita capiantur,

'sep 'P quema odum iste voluit ea accipi, ostendimus inter loco

137쪽

nequaquamposseponi Area quae nos propria,quasnem,quae destinata, quae , etiam in tres diuisa locos applicita diximus, inmussum Ciceronis locum poterunt includi Quod quidem desine, sede linatis per omnes eunti locosfacile e I videre. st proprii locus inter antecedentiaponetu ortasse deopa μpyi- p η.cti,auo contendimus omnessere locos inter antecedentiapo se numerari, quo mItecedentia non esse locum docuimus. A plicita autem, ut locum Or tempus, voluit Cicero ut inter adiuncta ponerentur. Sed Boetius ex iis crediditprobabile δε-lὐm duci argumentum: at ex loco, tempores e necessarium ducitur. V ouod non violauerit Clodius sacra Bonae Huius rei ε

teramnae. Simul hic ex loco in tempore ducitum erit, e quiadem necessarium argumentum. Non potesculpa male consultorum ante Phocen Gessum in Demosthenem confrri, nondum enim Rempublicam attigerat. ex tempore ess. Non possunt Idera ab humore, nutas enim humor eo peruenire

potens. ex locosismitur. Ita ex connexis no es imperator meus, quoniam nonsum miles tuus. βuae omnia argumenta cohaerent recite, O necessario conficiunt. Ergosortasse iam dicemus ea ex antecedentibus esse ducita quodque ineptissmum

H,csi locum ex quo inuenire debea cognitum ante esse oporteat, quam inuenire ex js quem nos contra, cum inuene

rimus constituerimusque, necessariumsit an probabile argumentum, tum demum ex quo ducitum sit loco cognsemus.c diacentia etiam, asilus, subie ta, itidem in adiunctis esse censebuntur similiter es contingentia,sex loci in unum, hoc est, quam ampla facultas, in quantas coas ta angustiae Th mistius forte hos inter commimiter accidentiaposuerit:

ni itamen disdia ad materiam maluerit referre. Ego istis

138쪽

RODO L. AGRIC DE INVENTocos exactissime distinguendos art=itror,aWimque constanter assismare nullos omnium crebrius, aut expeditius usu venire. Quod non tum qui postas oratore ue reuoluet v

rum esse sciet sed est quiphilosephos eos excutiet, qui int

mam cinis abdito posita crutantur rerum naturam, ne dum qui mores hominum tractant, quorum omnis ex professo circa ista versatur labor. Namque ex iis qui insubstantia ni atque ex causis, ut certissima Cp indubitata eruuntur argumenta, ita raroelicitati e I visit eorum nobis copiaparata Cumsint enim arctisi e coniuncita rebus plerunque perindesunt ac res is,aut cognita nobis, aut ignorata. Locum quem expartium enumeratione Cicero, mih mistius ex diuisione vocavit,non putauiponendum. Nam spartes omnes cum collegero, ad totum deinde progrediar paries, tectum, fundamenta,quaei reliqua junt me unt,tota ergo domus mea esse apertum in id argumentum e loco quia partibus dicitur duci. Sisic dicam,habet iustitiam, fortitudinem, modestiam, prudentiam,ergo omnes irtutes habet 'ecie ea. Si dixero, ea viritu, non prudentia,tu titia,temperantia, ergosortitudosic etiam, spars domus, non tectum,paries, tabulatum, ergofundamentum a disserentibus ducta erant haec argumenta. Cumque nonsit alius diuisionis G partium enumerationis apud authores vllus 3 seu mihi haudquaquam necefarius bridetur locus, qui existi descriptus eri cὐm proprie maptissime ad Porum quos dixi locorum naturam accommodentur.Tum locus qui Themisti e i degenerantibus, ab scientibus nobis erit non ea enim aliudgenerare rem, quam silcere Corrumpentia ν ἀ priuatis sunt corrumpere namque nihil est essicere,sed

soliιm id quod si ut nonsit eniti. Vpum etiam intre locospot

139쪽

DIALECT. LIB. I. π Gemm recte dismus amerquatum enim ad intentem pertinet,idem est sinis rei qui fus. Descriptionem quam inter locos qui insubstantia sisnt ille numerauit, ego,quia hoc lumdefiniendi genus relicitum nobis puto,idefinitione non discreui quod id cum de definitione dicerem plenius sum prosequutus Praeterea quem locum Cicero a notatione, Themi id p δ' 'μὴ sim ab interpretatione, o a nomine rei malui dicere . v niam 't docuimus non lum ex interpretatione argumem tum iobispraebet nomen sed inplures patet Uus. Quae v

rosimilia Cicero,quae , Themisti milia itidem dixit.

esse in qualitate, quantitate, maiora etiam esse in minora,ea comparata diar quemadmodum Cicero. Namque quem locum Cicero illumfecit is in eum qui est inter comparata aparibus recidit At quae nos similia dicimus. Cicero ea non habet, Themistius vocavit a proportione. Quam Vide eap. y formam autem dixit Cicero,cum Jeciem maluisset, usi quia ' Mi h 1 cierum c seciebus credidit latine nou po se dici eum nunc locum omnes recte ansecus1peciem appetant iam con D. Mitraria malui siem diceret ut Cicero' ea quae opposita vocant omnes, nisiomnes ita vocarent Casio autem quoniami nuisem a coniugatis di crimine secernuntur, estque ilire rarus proinde Hus morum, quoniam Cicero in coniue tis incluserit, o cludenda non putaui. Transumptionem. vel ut nos Transeationem, in rei nomine ad quodpertinet. rectius pinus videmtir, quam utproprium i i daremis locum ordo quoque non idem est apti Ciceronem locorum, qui apud emistium nec ego quidemsum utrumuis horum cuius Isis paucis rationem ordinis metreddam,ita iudicauiprimum quemque locorum ponendum, ut esset mcti me qui tu cum re ictus proinde ut longius m

140쪽

RODO L. AEGRI C. DE INVENTquxit substantia rei posteriorem posui quoscitum est, trepugnantia ultimas erent, quoniam non modo non arcte

eum re cohaereant sed distidentia etiam infestaque tostantibam, atqueiubuertant. auofacilius autemsit omnia via re,disponam ordine velut in tabula, Ciceronis, nemisti', nostrosque locos eratquepraescriptus omnibus numerus, suem in suo ordine habent. Deindesubiicientur alij numeri qui indicent,ad quem cui que locum aliorum conferri numquecue oportebit. Asquis apud quempiamsi locus quinosi apud alios,numerus proinde in aliorum ordine apud quos non est, nonsit Uriptussiqui loci etiam in plures aliorum conueniat locoselures numerossubscriptos habebunt.

Hoe argumeto titur Demosthenes ipse in oratione ea quae uel τἄ,ωφανου siue pro Ctesiphote inscribitur verba eius si quifrequirat,sie habet: γγγαρ φωκαικνσυέάντος

tina seeit Leornardus Aretinus, Phocensibus aduersus Thebas bellum gerentibus, nome quidem authore,nondum enim tunc in Republicaiversabar,vos Athenieses sic eratis armati,ut Phocesium 'quidem rebus quanqua iniuste pugnantium,studeretis. Nbanorum autem quibuscunque aduersis laetaremini. Nec vos immerito id neere vidabamini. Et quae sequuntur. Non possunt sidera ali humore Fuere haud scio an Pythagorici,quibus visum fuit, stellas humore ali. Quorum sententiam hoc argumentor hellit Aristoteles, Ut dieat humorem eum plane consumptum iri, priusquam ad astra

possit pertingere Meminit rei eiusde nisi tamen memoria me fallit de Macrobius.

SEARCH

MENU NAVIGATION