장음표시 사용
191쪽
rendi prolediantia , ita dicam quaectionem Godin ea quidem,quam,an e t,dicimus dubiumpote lege auoniam ima quaestis,cum eo quod modum quaerendi dicimus,luid sum recidet misi interroges , ament homo, restondeaturque esse hominem, idem erit quaestio e in homo. interrogatio, an e i homo suost, ut de hac interrogatione in hane vel istampartem sit disseri in reliquis apertiis nisi di- ea enim, quid erit homo ' nihil de hoc post di serere, nisi restondeat is qui interrogatur, homo erit animal rationale. Nam quaestio erit sene animal rationale deinde, ansis animal rationale definitio hominis ' Nec enim satis eris, verum esse quod in hac quaestione res ondeturust ad certam legem verum esse oportet . di quaeras enim, quid ea homo , restondeatur , es animal binos habens oculos Hrum quidem est quod restondetur , sed non recte responseum dicas:quoniam equus binos habet oculos, non tamenes homo . sportet ergo restonderi aliquid quod definiat hominem quod an fiat, hoc enere quaestioniscisseretur. Sic qualis enisi, nihilpsis de hoc dicere, nisi restondeatur os curus, Pelglobosius, aut ile quippiam. Et, propter quid en obseurtur nihil itidem habes, quod dicas nisi dicatur, uel hoc, quoniam luna obiecit suo prohibeat nos istiusas bEctu vel aliud aliquid in hancsententiam. I Jon igitur
quaestiones suntprimae interrogatiove istae, quando neque de eis vel in hanc, vel in aliam partem dici Hresso um ad Qti,st;6Λεα uersarii, interrorationi datum, cum in dubium vocatur si ' N, ux
situ mundus ternus Composita, quae plura de pluris . a ia; et
192쪽
RODO L. AEGRI C. ME INVENT.bte est Dem Iri,sitne mundus aeternin idem ex diuiduis compositis es=zelum eo inculu. Simplicium tres ut disserentia. prima est, tuae ν, 'i. qu quaerit,ansiit resina cui modis, raediximus. Prima enim stio νςst hie si , quae si de re quaeri potest ut, ansit deus, an sint daemones. In hac complectimur m olum, quae ansit edanerit,anfuerit, quaerit Haec autem ansuerit bestu Troianum,
non est huisugeneris Idem enim est quaerere,an fuerit bessum Troianum aer an Troiageserit beoum quod utique horum xerborum quaestio prima esse non potes, quum psit quaeri prius, an fuerit Troia, quippe quod etiam authores quidam crediderint, omnem rem TZoianam Troiam i am inania poetarum epe commenta Euans am autem in hac quaesione, an es homo, priuipsit quaeri, an es animali namsi nussum animaisit, non potest homo esse istud tamen in quaestione, uelut conse sum non ponitur . V enim concedam vi esse hominem, non continuo ex huius quaestionis ratione concedemtu hominem esse animal sed antea quam cocedamu uisse bellum Troianum,necesse ex verbis quaestioni ateri, Troiam Meundi.an fuisse. Secunda quaestio est, ubi datum est rem esse, ut quaera-hψς si φημ' mi,uiressit illud. vi, e gn homosi animal, ansi capax disciplinae Huiiugeneris mihi videtur, quam Aristoteles vocat propter quid ut cum μή rimu ,sitne interpositio lunae inter
Tertia, quo Cy ... , nos causa defectus lib.Tertia est auaestio, auomodo
illud e quo hocsit illud, id est, quo pacto hoc sie illo uicitur. Iguod qua-
ν'' ' lj si auorumcunque enim alterum de altero dicitur, aut1unt definitio m definit m,aμt genu mi ecies,antproprium c ubi eElum, aut accidens subiecitum uuatuor pinitioni, ergo pro hac diuersitate Mnt quaestiones. Prima es, an hoe
desinitiosi istius,ad quam redit, ana uidest tumsit huim simul enim explicatur istas enim hoc est definitio, necessario
193쪽
indeside itum Secunda,ansitgenus il a comprehenditur,an istud istecies. Tertia,ansitproprium ouar 2ς' i J ta,an accidens quibus etiam quaestiones ubiecti continentur. Accidentis. Priores duae interrogationem quid est explicant: pocteriores,quale est. Id est enim quod Arsoteles, d mi si vocat quod
interpres em Latine ne ciens, quia est, dixit. Cur hunc or lio modo di-
dine ecerim quaestionum, id au fuit mihi, quod necesse et I '''
espraecederesemper,an eri, an istud est antea quam quid sit res,aut qualis explicari queat. Nec enim hae interrorationes,quid est homo,aut qualis est,haruqusioni explicatione, an homosi animal rationale, ansit erudibilis niuntur. Vt enim detur homine esse animal rationale, esse erudibilem, manet adhuc quaestio, sitne erudibile qualitas homini, Sitne
animal rationale id ipsem,quod es homo des,definitio hominis,uel quiditas eius. Vteremur enim in hoc verbo si nobisper ramaticos liceretequeadmodu Cicero Letulitate Appietate. Postio Patauinitatem dixit e tus est utique Auc prope necessarius seu Nec enim uti alio tis commode explicarepsumus αδ miseri, nisi v vulgosolent)quod quid est interpretari velimus, quod nec Graeci sermonis proprietate retinet, segneplanes expers intestectius apud nos. Sed 't adrerede manere has quaestiones hine persticuu est. Si interrogetur enim,qualis est homo, dicaturue, animal rationale, quid dicemim fretite an cinisse res onsums recte,eadem erit quaestio,quid est, quale es cum*ne controuersia id re te etiam interrogati, quid est homo, restondeat sin minus reste resto im est, quaerat error, quo niam nonsit homo animal rationale id enim in confesso ect sed quoniam pro qualitate restonsium est, quod non qualitas
est sed byantia elio de quo rogabatur 4od dicimin au-
194쪽
RODO L. AGRI C. DE INVENT.G'du q*' tem auaestionem gmneris, se interrogationi quid est indusam clusum quae id verum ect, quoniam bene restondetur, ouid ere homo est
est animal veruntamen music ut tum interrogationem ab
fluat nisi addideris enim vel disserentiam, Pelproprium, non videberis satisfecisse quaestioni. fit, ut cum de logenere quaeramus solitumpsit interrogari, non quid ea sed cuius eneris rerum est. Hi cultis sgeneris rerum est lumen'subsantiane an accidens 'Et tire, nora quid est interrogamus, cum ire tantum volumias agerenesit anpati sed ad quod a d '' eumpertineat, action e anpsionis . alitatem etiam vocamus in praesentia, non visi unum ex decem praedicamentis sed ut qualita sit,quic Pid non est ubstantia rei Sio quantius est sol m, ubi in Nil ome quando fui Homerus quaestione qualitatis continentur. Simplicium er go quaestionu haec tria uni capita, ansit,ansit ita quo H. 4 ,1. ' modosit istud Compositarum quaestionum alia est cycliuia, quoties duae pluresuesimplices contundZione copulativa iunguntur . ut usit trivmmmum bonMn 'δnima sitne mortalis. Disiuncta alia,cumsimplices disiunctiva coniunctione conseruntur vi S in mundus aeternas, vel au
quandoquesit igni conflagraturio Diuersa es de bis quaestionibus ratio pronuntiandi. Nam copulata, uera pron tiari, ni uerint ambae omnesve simplices, ex quibin compo- nitur vere nonpotere mautem afuera a , tota dice- tu, fulga. In semicitis contra sivnafuerit inera, totam pronuntiamus veram esse sapam autem, nisi ambae ueriue Osee , dicere nequimiis . Possemus. aliam addere ictis quae simul ex disiuncita, ciscopulata, aut asserta con taret nisi peruacuum ideretur, quoniam naturam copulatae retinet cacior est enim coniunctionis copi latiuae
195쪽
*s activae postse rapit potestatem Pt, An homo es lapis .em animal vivat, vel biiumn sit animatum. Licet enim dis iunctivae huim utraeque partes vere pronuntieu tur tam si quia priorpars copulat alga ere, totam dicimius sum. Sed de veritate infalsitate pro notatorum Iuli sient loci rutilare,sed ad iudicidi partem aptius referetur. Interim tissit, quod huim materiae es, hactemo attinge.
Primum itaque videtur milai. Quae ab Aristotele, inquit, enumerantur an est, quid est, quale est, quamobrena est tale. ea proprie non siunt quaestiones ipsae, sed velut
elementa, ac prouocationes quaeda in ipsarum questionum Uerae autem quaestiones sunt ea quae ab ea, contra quem agas, ad praeuia istas ita terrogationes respondentur, quatenus ita deliis agitur, quasi dubia sint Verbi causa, Qv id est iustitia 'praeuia quidem arcest interro2atio, at nondum tamen constituta quaestio est quippe cum o di im resp6dere queat, esse ita, aut ii on esse. Posteaquam vero responsium est, iustitiam esse virtutem, qua, conseructa utilitate publica, suum cuique tribuatur: la: cdem si quaestio ipsa existite mergitque videli et rectene ita finiatur itistitia, ut sit virtus, qua, consseruata utilitate publica, suum cuique tribuatur. Haec Rodolphus quae ut verissi-ina sunt, ita Aristotelem in eadem fuisse sententia, negarii potest. Neque enim hoc egit eo loco vir ille, ut doceret iisdem quibus usus est ipse, nobis quoque esse utendum vocibus: sed vocavit quaestionem quid est, qua quid stas, ac substantia rei in disceptationem venit, quibuscunque tandem verbis ea quaestio proponatur: quaestione quale est, qua de qualitate, hoc est, quibusvis rei accidentibus quaeritur: atque item in
caeteris. Sed quid tu ais Rodolpheo qui tibi constas Dan non ipse paulo superius quae obi*stio stionem sic finiuisti, ut sit cum interrogatione elata oratio cum dico autem, quid est
eclipsistiana squalis est aqua id ni 'quantus est sol 'quo tempore anni sol ingreditur cancrum quo, cum a nobis recedunt, avolant Ciconia ' hae omnes, nonne orationes sunt nonne cuni interrogatione elati quocirca tu certe velis, nolis, hosce non mo- Iuliodo praeuias quas da interrCgationes, sed quaestiones ipsas esse fatebere. Quid dicemus' 'an hoc fortassis, ea quae hic dicuntur, velut explicationem quanda esse paulo ante traditae finitionis, ac proinde illam intelligendam sic esse, ut sit quaestio, cu interrogatione elata oratio oratio, inquam, non quae uis, sed ad quam como de responderi queat, esse ita, aut non esse. Earum porro quaestionum , quas adduximus, nulla eiusmodi est, ut alterutro horum modorum respoderi ad eam possit, quapropter ne quistiones quidem dicerdae sunt. Quaestionu igitur genera duo videtur. Hoc modo & Boetius quς Quaestiones stionem diuidit. I. Topicorum ratque simplices quaestiones esse, quae ex simplici opo simplices. tione descendant,compositas, quae ex propositione item si posita. Qta a de mox plura compositae. dicturi sumus, in hoc ipso capite. Hs cautem an suerit bellum Tioianum. Iam monuimus, hac quae ilione, similes, omnitio Rhetoribus in earu referri numerum quaestionu, quae diculur quaestiones, an est: Rodolph vcro de hoc quaestionum genere nonihil loqui astrictius. Id est enim quod Aristoteles o, τι σῆι vocat.)Aristotelis bacinae verba haec sunt: γα ζητουωνα so liviσα γοναριθαὶμ, ο α περ ισῆα μεθα. Zκτουμεν δ' τε rastinat. τρο, ι, o διότι, εέι, τί ἰσΤιγ. Hoc est, Quae de rebus quaeruntur, ea aequalia numero iis fiunt, quae scimus. Quaerimu autem quatuor, quale sir, qua de causa sit a
te, an sit, quid sin QVod si quis Hermola hanc in rem verba malidi ea in pa-
196쪽
Socratitas. Platonitas. Entitas.
raphra a Themistiana sicli 3bent: Sut igitur quaestio a s quatuor, an sit, quid sit an huie
illud insit, quamobrem iniit. Carbuncordi aem fecerim quaestionum.)idcirco, inquit hoc pacto quaesitiones discrevi, vi singulae interrogationes, singularum item quaestio num explicatione possent absolui, id quod non fit ea quaerendi ratione quam tradidit Aristoteles. Nam ad absoluendam interrogatione hanc, quid est homo 'no fatis est o Mendisse, homine esse animal rationale: sed rillud praeterea doceatur oportet, ita esse homine animal rationale, ut rursum animal rationale hominis sit definitio It idola bet in us stione quale est. Neque enim huic praeui sinterrogationi satis sit explieatione huius quaestionis, num homo sit eruditus: nisi etiam doctum fuerit, eruditionem esse acci es hominis. apergo singula explicatior δ e sulli, malui,inquit, hoc ordine quaestiones dirigere, quim sequi ordine eum, que atriari didisse iri Vteremur enim loρ verbo, si nobis per graminaticos licereῖ. QIema modum merito illi ridedi sunt, qui υbiuis etiam citra necessitatem noua ac inaudita quaeda verborsi portenta ipsi sibi eo mminiscatur. ita rui sti lauda di illi, qui ubi reSposcit, Ubi cogit nece is iras, ibi in 'erim no uis, interim parum usitatis uti verbis non nim tu res Ormidit. Ea de re muli a Cicero
tertio libro de finibus. Et Rodolphus in epistola quadam ad Alexidrum Hegium, De
analooia, inquit,derivandorum compoliendosumqyλe nominum, Vix mihi permiserim
quicquam fingere, quod non apud aut Eores inuenerim Varia multiplexq; res est, de qua nihil prscipii petuu possiti & in qua nihil audea, nisi sit sortasse, ut inquit Hora
inus, nece Te dicit Smonstrare recetibus abdita rerum. Tame ego, Socratitas.& Platonitas,&Entitas forte dixerim: quan uis repagnet valle asis noster. Q at inita libere, cum necesse sit: quam Ciceronulia neces si tale, Appietate, , Lentulitatem ac Pollio Patauinitatem quandam dixit sonare T. Liuium Q iemadmodum Cicero Lentulita tem. Τὸ Appietatem.)M. Cicero familiarium epistolaru libra tertio, in epistola quadaad Appium Pulchrum: Quis , inquit, etiamne tu has ineptias, homo mea sentetia, sumnia prudelia, mulia etiam do trin.1, plurimo rerum usu, addo Vrbanitate, quae e Ii vir tus, ut Stoici rectissime putant. vlia Appietatem, aut Lentulitate, Valere apud me plus,
quam ornam et a virtutis existimas Et Pollio Patauinitate dixit. Quintilianus libro octavo, Et in T. Liuio inquit mirae facundie viro putat inesse Pollio Asinius quanda Patauinitate Meminit eiusdem rei idem author libro primo Voluit opinor Asinii Pollionis hanc reprehendendi libertatem imitari Franciscus Phllelphus, cum dixit in quadam epistola, Fabium Quintiliana nescio quisonare Hispanitate Ti. Id quod ego
illum dixisse existimo, non quod ita sentiret, sed quo sestiuiter arguteque in virum ta- tum lusisse videretur aut certe ne videretur ab sicribere antagoniste tui suo Lauretio Uallae, qui tantopere probat ubique Fabiu. αλλὶταῆτα ρηγιοῦν παρερὶ Bl quare progre diamur ad reliqua. Nec enim ullo alio satis commode eXplicare postumas, o ἱίσJι.)Aristoteles primo Topicorum sicli 1bet, Dr δὲ oro Wκλορος - τὶ si ν εινα σιμαίνων. Ea verba hunc in modum hodie leguntur apud Latinos: Est aut e terminus oratio quid erat esse signifieans. Rodolphus no solum mollius, sed&significatius fore putar, sile oamus hoc pacto: Finitio, est oratio como de explicas rei quid itate in nomine usius est nonnunqua Argyro pylus ille Byzantius, homo Graece pariter: Latine doctis si mus. Quod dicimus autem quaestione generis estὸ interrogationi quid esse inclusam.)Hic est locus ille, cuius mentione feci libro Cuperiore, cap. s. Laure liu ς Ualla, Quan-stionia, alia copulata.)N6 video quomodo a rudioribus hara rerit, ea quae deinceps de quaestionibν ab Rodolpho diculur, fatis queat intelligi, nisi cognita prius natura pniitiatorii. Que tametsi a diuersis X plicaturia varie,Vt vix habeas ex ta v liis que potis simum imiteris: audendii est tame, vel cii periculo aliquid, ut ne omnino locus hie in-Pra a untiatu discussus videatur. Est ergo quemadmodum desuperius dixi pronuntiatum, oratio
197쪽
perfecta Verum aut falluna agnificans. ut Philosophari oportet, sed paucis. Avaro tam deest quod habet , quani quod non habet Benefici uin dando accepit, qui digno dedit.
Si perges dicere, quae Voles, audies quae involes. Verum pronunciatum voco, quod si Verumgnificat ira tres habet. Falsiim, quods cus atq; res habet, significat. Verbi causa, Vera F lsum. pro nuciata sunt. Vritus pluris est facie la, quam pes. Melius est nubere, qua uri Pr stat cum altero oculo ingredi in regnum caelor turi, quam cuin utroque in gehenna detrudi. Falsa, Voluptas ei sun mum bonum. Nihil auertcsi modi fides, nisi accedete obseruatione legis Mosaicae. Praestat lutum a facere, quani accipere uossent pronuntia Dii tirontatorum genera, unum simplex, alterum compositum. Simple est, quod duobustertamis . . oisi Oene c5stat, subieeio, pr dicato Vt omnia nemo potest. vilius, est vitium fugere. labori rabier mnia vincit c amanti nihil difficile est. Copositum,quod duobus, ut minimum simplici cariosium bus pronuntiatis costat. Ut neque mundus aeternus est, neque animatiae sic Flum. Sinis eleutangerernu ere botrum est, ergo Iagere malum. Huius rursum ire fiunt species copu tironuntiati
latum, disiunctum, conexum. Copulata pronuntiata dicuntur, quorum is est,siis apud h
author es probato, , ut plura ita coiungant, ne tame aliud ali neces, itate aliqua cohere Coritillium resignificetur. Vt, quo tepore Christus crucifixus est in ludaea, eo tempore Romae im 'perabat Tiberius. Cicero eloquetior, Cato in nocetior fuit Disiuncta sunt, quae plura misiunctulo pronuntiata simplicia iraco iungunt ut significent solum unum ex iis verum este opor tere. Ut, aut dies est, aut no est. Aut vivit, aut no spirat. Homo quisq;, aut vir est, aut . stemma cinexa, seu adiuncta, pronuntiata Vocat Latini, quae συνημμiνα a Graecis diia euntur. Ea fiunt quorum is usus est apud doctos, ut significet partem priore sine posteriori veram esse no polle, hoc est parte eam, qu posterior est, necessario ex priores qui: ut, si dies est, lux est. si Liit, terra madescit. si me quod apes C6fictur, me est, erut meae in pes. Quibus acidere licet etia illa, xpulla e ciuitate iustitia, concordia diu inter ciues essem potest: qui currat,ac mouetur. qui deus bonus est, nos sumus. aliaq;
id genus infinita, quoru ut dix0is apud eruditos est usus, ut significent partem priore, sine earius posterior est vera esse no posse. Atq; hscsuntd prae illa,qus dialectici hypothetica, hoc est, conditionalia vocant. qtia tamen appellatione,&disiuncta quoque Conditiona- pronutiata est Opic Nux Boetius: hac nimirum de causa, quod in iis etiam si rem intuea lia pronutiatare propius, tacita semper lubest codilio. Cum enim duo, aut dies est aut nox est, illud quae sint. haud dubie significo, si dies norit, tum ei se necessario noctem : contra, si no sit nox, tum necessario die esse. Quale cum nihil sit videre in copulatis, demiror equide, quid sit, curn ista plerique hypothetica, hoc ost, quena admodum anterpretatur Boetius, co-ditionalia vocent. lam copulataea demum vera dicuntur, quoru singulae partes et Veritas copusunt. Quod si harum una aliqua falsa erit, totum quoque pronuntiatum censebitur fal GRI Qium. sum. Disiunctor uti ea vera es e cententur, quor partesea inter se habitudine sunt, ut Disiunctoruearum omnino nam, neque plures una veras esse sit necessam a. Quod si aut nulla, aut ςlixa . plures quam una vers esse possunt, ea pro nutiata modo Ciceroni, Aulo Gellio fide habeamus inepta, i salsa sunt. De quo mox plura. Inter c6 nexa ea dicimus esse, inae onne ra, quorum pars prior vera es e sine posteriore nequit. Debet enim veritas horum spe vera, utctari, non ex ratione partium singularum secundum se, sed ex utrarumq, inuicem con fus sint nexione, ac cohaere tia. Ita fieri potest, ut falsis part ab , tota tame pronutiata vera si ur. viii 5 est creatus munduς, tum ab aeterno fuit. Et c5tra, ut ex partibus ueris tota pronuntiata falsa existat ut si philosiophus Plato sit, fuit idem Meloques Voco autem in praesentia parte priorem, ex qua altera significatur sequi ctiam si verbis tenus no ponatur priori loco Verbi causa, Quid prodest quod me ipse animo no spernis, Amynta Si dutu lectaris apros,e aeria seruos Hic quod secundo loco dicitur, antecedes siue pars prior est. Ergo ut aliquae Uentamus eo quoru gratia haec adduximus, Rodolphus copulatam quaest Ione dicit, qus e copulato pro nutiato nascitur: itidemque dis . iuncta, quae ex disiuncto oritur prori uiato. Caetera suis sparsim locas dicemus. Indis iYactius de iunctis cotti, si una par, fuerit vera, tota pronuntiabimus veram esse. In o vero in dis veritate dini ctis pro nuta tu id satiano est, unam partium esse utcunque Vera: sed cillud prae iunctorum.
198쪽
terea istitur, eam e Te partium inter se habitudinena, ut necesse sit nam aliqua verim esse. Et rursum, quoties plures Da parte verae esse possunt, ea quoque pronutiata diniuncta inepta esse aiunt, ac falsa. Qua de re Cicero Topicis: Q ne inquit coclusio nes ideircoratae sunt, quod indisiunctione plus uno verum essetion potest. Et Aulus Gellius libro decimo sexto: Ex omnibus inquit quae disiunguntur, num esse vera debet extera falsa. Qu*d si aut nihil omnium verum, aut omnia pluraue quim una vera erunt, aut quae disiunctasunt non pugnabunt, aut quae eorum Opposita sunt, contraria interie non erunt: tunc id disiunt, um med actum est. Haec M. Cicero,in Aulus Gellius .Porro quod dicitur, necesssariu esse, Vt inter disiuncti partes una sit vera, ea neceΩsitas oritur ex natura ipsarum rerum, interim ex quadam hypothesi. Ut si dicas aut Mi Ioni Clodius insidias fecit, aut Clodio Milo hic quod ad rerum natura attinet, nihil obstat, quin possint utraeq; partes esse falsae: at si ponas, inter eos facta esse insidias, ii certe altera partem veram ei se necesse est. Quod praeterea, plus una parte verum esse non debeat: eius ego contrarium nonnunqua video obseruari, maxime in causis ciuili. bus. Verbi causa,Si homine occidit, aut id ideo secit, quod inueterato ab eo odio disii deret aut quod comodum aliquod ex morte eius sperarer, aut quod sibi simile aliquid ab illo metueret c. Cur aute eum differ qu Gomodo cum spes erat equid fuit quod ab illo sibi metueret quo fit, Vt ne occideri quidem, Hic certe accusator, odio, desse erat metu,dixerit caede facta esse, mihilominus Vera esse dicatur haec propositio. Poteramus & aliam addere his. Ait Rod Olphus, quaestionem an quae ex copulata disiunctaeonstat, semper copulatae vim az naturam rei mere. Alius fortassi non minus .ere atque haud hio an etiam veritis dixerit,eaΠ pro diuersitate prolationis ac sentetiae,interim copulatis. interim disiunctis annumerandam esse.
principio, duos esse quaerendi modos, asseueranter eum eouditione Deinde, praedicati m qi sis nem id esse quod Rhetores thesm voca ut, conditionalem, quam illi Dpothes m. postremo , alios adhuc duos 2 aereud modos re, lare, num p rum, adterum modalem.
1 Odi quaerendi mi duo generales . Aut enim assiue-''ὸ α, in , antὸ quaerimus , aut cum conditione. seueranter 'dilibu . quaerimus, cum dicimin, an administrandasit Re ' ea.
Cum conditione, ut, ansit administranda Id ' ca ,si
prouidentia mundus non regatur Primam vocant Graeci καναγο - μ, cisam nos pos*mus praedicativam dicere. Secundam sto 3 cmis k,quam nos conditionalem. En autem quaerere
cum conditione, c simplici gaestione m composita Simplici: sti, si deus est, an sit bene Mevdum . Composita ut, an
si irim eliseummum bonum , curaudasit Re 'ublica, honores expetendi. Sicae simplici quaesioni compositam
199쪽
addere conditionem po lumi compositae compositam
quae clariora sunt,quam ut cieant exemplis. Hoc autem an rit Vnde notandum es, in praealcatim proninritari verum vel l praedicatiuis,
bum, ex eius, quomqVarritur, attira Vrs Τπιeratur, ans ditionalibus.
dem pronuntiam in se, idque vcrum esse, quoniamsit. Inconditionalibus autem, no ex natura eius quod quaeritur edex conditione idque non ex veritate autfalsitate conditionis, sed ex cohaeremiasium c vinculo,quo est ei,de quo auaeritur,astigata. Potes enim conditionalepronuntiatum verum esse , sic, ut neque id de quo proni utiatur, neque conditiositvora. modo easit habitudo corum, ut data conditione,consequens etiamsit, dari pronuntiatum Sidica enim mundis non deficiet si non carpit verum es hoc, quanquam trunque, cu defecturum eum, non coepisse,sitsi um. Si enim dederimus istud, quantii apumsit c verum a-m res esse , non coepisse mundum, consequens est etiam dicere, non esse deseriturum. Eademam,quae diximus; raedi Praediς-xivicativam oeconditionalem quaesionem, uni nisi tamen me hesim esse, fusiit opinio quae Rhetores viagatis nominibus εσεις καὶ ὐποθεσεις hy othesim vocant horum istud es, quod Cicero propositum vel con-Ikltationem interpretatur hoc causam vel controuersiam. Et esse propositum, quod nullis certi nibus temporum ,locorum, perfnarum concluditur . Controuersiam vero quae definita sit, vel omnibus, elpluribus horum, quae attributa' ocanturpersonaru in negotiorum isae cuium odisint, post dice-mm lsit propositum,ansit ducenda Xor,an accedendum Notitiaeula. ad Rempublicam Controuersia autem sitne Catoni ducenda uxor,sitne Socrati accedendum ad Rempublicam. Non pertinet Istem nec omnis controuersia, nec laad Rhetorem. Namque cura ne possit ab hac valetudine e gugu-
200쪽
RODO L. GRIC DE INVENT.sus ut multa habitis et e gutomus Assu 'nedictu quae diceret ita nihilsertas Messala et iram Eontrouersiam es, exoriore descriptione nemo negauerit. Et deproposito etiam in foro auaeretur, ut qui sustulisse desacro rem pro una fateatur, furtum 7 feci se sacrilegium contendat. nempe quaeritur, non utrum hic aut alitu fecerit sedselum virum rem profanam desacro subducerest scrilegium . Et propositum quidem esse iridium quod praedicativam quaestionem posita hinc inde de iis exemplastile declarant. De controuersia ea quod posset ambigi midentur enim omnes aut plurimae aspe-QV m 'piς ueranter ferri, ut Struxeratne Clodius insidias Miloni
piosissimum e gnpriuato consilio Hannibal obsideat Saguntum. An dein Milonian lenda Carthago au'd verum esse non abnuo docirca quo uti ido, huc eximamusrupulum,huivi admonendi mi mem- dixi*R- - admodumiunt pronunciata quςdam,quibin est diserte adiecta conditio ita quaedamsum, quaesere cum intestecfucoditionis efferutur. Itac quanaispe sal sint, tame interpretatione quadam reiectaque ad conditionem mente pro verissismuntur misi quis interroget, quidsi defectu lis 'dic mus esse obseuritatem prouenientem ex lunae obiecitu prohibentis nos astieerestem . Cui modisit rosei dicimuι 'ο- rem candidum modoratum densis cristantibusique foliis. Isa cum neques deficit,neque pila rosea est, vera non uni
semper tamen quoniam veluti praesente conditione proferimus ea pro veris accipiuntur . uutque vera tu eam sententiam quaprobitur,non in eam quam praebent. Id est si ιnt, erunt utique talia. Hoc pacto etiam controuersiae, tacitam
ὐό semper extra id quod quaeritur, adieffam habet coitionem.
tionςm mnes Proponimus enim leges ese, deinde haec aut haecDGa