De inuentione dialectica lib. III

211쪽

DIALECT LIB. IL 3 eonflationes, laudationes, conciliationes, quaes reliqua hu- tulis tgeneris. Non isod nequeat in his in amba dissiri partes 'ieque enim aliter quaestio intelligi po stlasti iacum issi ere negotium est, qui ultro incise cupi t. non modo non repugnant eu laxisima etii quod dici let habenassequuntur. In his ergo dicitionistis,suae positaesum in intomodoin contentione, expedit/simam rationem inueniendae quaestionis cibi sit Iaduersurius dabit Edoniamsmperpetitur aliquid ab ulte-s

certum est quaestionem esse nonposse. Vbi carperint consipere, ita ut alter non progredi longius alterum patiatur, quaestio erit Sed haec quaesit, in holasticis quidem dubium se non potecto quia eapositum per certumque est, de quo dubitatur. In ciuilibus vero quaestio quide, hoc est,cat ut certaminis semper est apertum. Neque enim deliterat fu quam,qui noneertum habeat. liberandi m mam, ne qui in iudicisi vocat aliquem gnorat qua lege reumfaciat, hoc est, quidpetat ab eo, vel qua eapostat poenas. Sed deflatu quaestionisper- sepe ambigitur,in iudicii praesertim , Status aut quaestioni Quid statui.

id est, quo velprobato iconfutato, in hanc vel istampar p tar titem de quaestione pronunciari oportet. Vt Laterensis ait,am C μbitu assecutus est aedilitatem Plancius Plancius negat quaesto est, anisi cuiuspit Plancivi aedilitatem ambitu. Hoc est enim de quo pronunciare iudices oportebit. Non potest au- ὸm istud e probari. Dicit igitur Laterensis, Dignitate enim a me vincebatur dodsidet id Plauc Midebimus auidcirco necessit, si ambit iperioremfuisse. dodsi est, hi erilsatin hinc enim tota pendebit quaestio uersine dignitate Laterensiisseuperior. Si vero poterit Placius cedere dignitati Lateresis, causeam tame tenere,non erit hissatin ot

212쪽

dicat,non utiquesi Laterensis dignitates erauit me, idcirco reo ambitu Elsi vici inpetitione. Nosolum enim populus alterum horra avitur Uudio diligentiaque candidatorsi, sed amicorumprecibin, io ficiorum commetatione permouetur. Ergo iam ab eoflatu quem Laterensi erit, detorta ea a Cicerone quaestio est huc delata a leat his rebus moueri populus, emansuerit Plancti Mississe perior hic Gatis

huius quaestionis. Sic etiam aduersar- dicit, Milo tenetur te re Cornelia de Sicariis Milo negat uuaectio an teneatur. Probat aduersariin, Occidit enim Clodium δεου Milone at hic erisflatu quaectionis,an occiderit 'fatetur,o lendat oportet, non teneri ea lege, qui uis aliquem occiderit, ut insidiatorem,aut latronem . Id ergo quoniamgrauius ab aduersariis pressum erat, Cicero dissutandum etiamsibi credidit deinde Clodiit insidiatu uisse qui praecipuus eius quae

stioni t flatus sit , adeo perfecitus olgusenus aut uis

insidiatus e L iure occiditur: Clodius insidiatus eri, iure ergo Ineade quae Clodius occiditur auemadmodum contingit autemplures quadια quaestiones eodemperagi iudicio, in lucti causea, quaereiο- esse stalli nis iudiciscorrupti m venefici, ita contingit unius quaestionisplures efflatus mi in eadem iudiciscorrupti causa, nee id iudicium a Cluentio corruptissi,nes esset, idcirco tamentiet corrupti iudici Cluentium teneri. Sed in Verris repetundarum iudicio quaestio, utrii in legem repetundarum admiserit Verres status mi tot quo uni crimina quodlibet enim

perse defendendi, ect,quemadmodii mprobadum. Et diuersa effinterim defenderi ratio,cum aliud negatur a iii,aliud in legem repetundarum non venire, aliud reEt actum dioetur. Status ergo esset diximus id, quo dato, necesse ea de cause in hae vel triparte decerni. δε plura erunt, quoru

esse status.

213쪽

unum probando alteri non adhibetur, pos tque quodlibet firmamentum es quaentionis,plures erunt etiam cs status. De gomodo in negotiuisiu, sae unius at funipartis,nonnunquaplustio in dicti: aliquanto curae Dabet inuenire quaestionem. Idcirco quatenus ubra sit et

possumus, iuvemu hac in parte quaerentis curam Mihi hyh quidem videtur quaestio omnis, in huismodi causis triu is rum rerum consideratione inueniri expeditisiime posse: personaru,rei, ut ita dicam conatus Persena dico nil eas, Personae. inter quas agitur,visis beneuoia aut infens, alienae aut co- iunctae pares aut dignitate discretae, quaes aliae maxime ineongressu hominumperstici lent diperserunt aute mandatalesnamsemper stinent mandantis. Res consideran Recta est quae euenit,autfutura est,cuius causea dicerestatuimus.' in conseiatione, elpropinqui, vel amici, id opes amisese. Ingratulatione,honores accepti. Ingratiarum adtione,b

neficiu costatum. Conatiu deinde est id, quod os hanc rem velimus dicendo coficere. Vt in consolatione, videmus hunc δε- sideratae rei iacitura dolere haec quidem res est. Personae indeseunt hic nobis,nos huic amici,quosis, ut stendamur e dolore. Conatus ergosequitur, quo damota operam, ne huic doleat,ids dicendo consequi laboramus. Ergosi conatum atque rem coniunga quaestionem habebis. Ea est,sitne huic δε- lendum huius rei amisse causea. Ingratulationeper aspri-mἰm necesse est beneuolas esse. Res vero erit, ut aliquid eius cuigratulamur commodis aut dignitati accesserit. Conatus autem, quoniam ob beneuolentiam auemus rebus illius, ut ostendamus nos utari. aestio ergo erit, an illiinpraesenti commodo utemur. Ingratiarum actione,persena unt itide amicae. Res,est meritum vel munus ab eo cui aguntur ratiae tributum. Conatus , vigrato ob id animo doceatur esse qui

214쪽

accepit 'aestio erit, sitne hic isti baim meriti causa gra

tus Agendar mistemgratiarum, cum multa apud Ciceronem, tum pulchrum mihipropriums,idetur esse apud Ausonium exemplum,in ea oratione, qua Gratiano ob confulatu agit gratim Sunt aute diligenter expended.Versnae ad quas habetur oratio . t enim quidoque certaesunt Usingulares, sicut in hi exemplis quae propos imus ita nonnunquam vel

qui dicit multorumsustinet perseni, ut quipopuli nomineisi principe vel magistratu agit avel cum multis amigit, ut Cicero qui Senatui,qui P. R. gratias de redit uiuo agit. 6isides,niui Rhodo terrae motu ibuersa ciues consolatur mi diligenter enim personam vel eius qui dicit, uel cuius nomine dicitur, c eius cuisunt verba, perstexerit suesingulaesint hae siue plures deinde recsipersena contulerit, riderit quid eapersenae intersit, vel qua parte cotingat eam facile id quod diximus conatum explicabit m qui in nuptiis dicit humiliabus enim oportet utamur exemplis quoniam in huiusiemodi rebus, quae ad more magis quam ad x ιmstetitit, eofacilius erratur,quo habentur negligentiu . Neces ita persticax est,

neque, quod dici ut, docenda e ames uidpetet is ergo

qui dicit in nuptiis'Si nuptim quaesunt conferat nubentibus, hoci oratione prosequi velit, quiasin eis expetendae nuptiae,

quemadmodum est expetuntur in hortationem flectet oratio,ersique quaestio , ansnt ictis expetendae nuptiae. Sin turbae amicorum circunstantium nuptiae confertur,nihil ad eos pertinebit,praeterquam ex nubentibus gaudium conabituros

ostenderegaudendum eis esse, et quaestio sitne ta eliciter nubentium matrimonio gasdendum unde est in promptu videre, quomodo in eadem re,eodem in loco, mutatisper-

senis,mutari oportebit etiam quaesionem Infunebri lauda-

215쪽

re quae primum orati latium propinquis haberi potest. G-tra videtur laudatio magis ad alienos qui ad ni funeriper

tinere. Deinde intempestuum videtur, tam recentem dolorem

o in ipse ' dicitur ctu velle conseiando mulcere e qui e- ni ustra tetabimus ibis ccare lachrymas, auisi cui, tum consolationis est capax,is conflatione no eget Mihi videtur,

quia res quae in manibu sis, mors es pr. santis viri, ex qua ad praesentem hominum umerum honorati m funeris per

tinei,sende dum id esse, merito tam laudato viro hil honore haberi. Fit tamcm ut ius ne ad Molationem aliquam reste-ctet qui dicit, quemadmodum apud Thucydidem Pericles, eum eos qui primi in eo bello ceciderant laudaret, infine con- lationen biecit. quod quidem agrauitatepet me Periclis

temporis interuentu, quoprim G doloris impetus deferbuerat, haud erat alienum. uinetiam cum mors eorum qui laudabantur ad exemplum pertineret audientium, quae tionem a laude ad hortationem defexit. Itaque omnis vis ingenium- dicentis eo tendit, ut ostendat tam fortes Hiros, qui tam con

suliter pro tam insignipatria ceciderunt, tuis esses fandos.

Sed de his alis. Nec enim omnia exempla complecti in animo ea, necpossem Sus ciet hocpacto quaerere volentibis aperuisse viam.

Q iomodo sit gestum bellum Peloponesiacum. Peloponemus παρὸ το κόλοψ καὶ Peloponesus. ν do: noine habet,ut si dicas, insula Pelopis Est autem peninsula anter mare Aedaeum& lo nisi, ubi nobilissima quonda urbs fuit Corinthus. quae initiu dedit bello illi, quod grauissimum aduersus Lacedaena Onios ac Siculos gessere Atlaenienses,quod bellilaeeu Bollum pstloratissime octo libi is descripsit Thucydides Nec enim abs re credordus est admonuita ponςi iacum Plinius Comesis scriptore. Extat inter epistolas Plinii libro quinto epistola multo puleherrima ad Apollinare. In ea reposteaqua copiolissime descripsisset villi sua in Thusci, deinde prope calce epistolae haec adiecit. Vitas m inutii J iamdudu,ne viderer argutior nisi Pposui si 'momnes angulos te depistola circut Nire. Neq; enim verebar ne Iliboriosa est et leget tibi, qu i Vis exi 'fuisset: prs sertim 'interquiescere, si libere depositaq; epistola, quasi resideres pi'pQ ses. Pr=terea ita dulsi amori meo. amonque mixima ex parte ipse inchoaui, ὸut inchoatὸ percol a. lasse trama, cur. n. no petia tibi

216쪽

RODO L. AGRI C. DE INVENT.

Scriptor titu vel iudicium meu in vel errorem.)Primam ego officiam scriptoris existimo, ut titulum Ium suum sub sium legat:&iletidem interroget se quid coeperit scribere sciatque si ma eriae imm inde legat et itur, non esse longum. logissimum, si aliquid accersit atque attrabitet qua sequuntur. Quis in seri Et M. Antonius uidem putauit. Intellige M. illum Antonium oratorem, auum eius bendo oreus Antonii, qui post dictus fuit Triumuir. Is porro Antonius apud Cicerone de oratore, utilissimum fore cesset, si subinde mente reiiciamus ad id, de quo dicturi sumus:ita enim futurum e G, via causae fatisfaciamus:& nihil quod vel obsit illi, vel certe non prosit asseramus. Sed laxissima seria quod dici solet)habenas sequutur. Ductum ab equisi facile se stati parentibus. an qua allusisse videri potest ad Herculem illum Gallicum, de quo multa Lucianus. st Laterensis ait, ambitu assecutus est edilitatem Plania Ambitus eius. Exemplum sumptum ex oratione, quam pro Planci habuit Cicero Ambitus, ut quidem hic loquimur, est illicita honorum seu magistratu adeptio videlicet cum quis largitione, aut aliis quibusiuis modis illicitis, magistratum adeptus est. Aduersus hsieleia Lex Calphurae tulerat C. Calphurni Piso, quae primu Calphurnia, deinde dicta fuit Iulia de amata de ambitu bitu. In ea lege prster alias pinnas, pecuniaria quoq, Vt Pediani verbis utar poena erat adiecta Dignitate enim a me vincebatur. Taterensis argumentatio, id quod ex Cia ceronis oratione facile intelligi potest, fuit eiusmodi: Dignitates me inpeted aedilitate Plaetus, ncebatur, ergo ambitu vicit. Hanc bifaria refellere reus potest . primum, rin eget se dignitate inferiorem fuisse: deinde ut illo dato: neget tame inde sequi,se ambitu assecutum esse edilitatem. Qu'd si priore desensione utatur, status cotrouersiae eriti fueritne Placius dignitate in serior. sin autem illo altero,tii status hic erit, sitne hoe necessarium, ut qui diguitate in magistratu petendo Vincatur, is eum non nisi ambitu obtiLε, Cornelii eat: id quod ita non esse copiosissime Cicero docet Milo tenetur lege Cornelia de si λδ isti cariis, ex Cornelia de sicariis erat,gladio ultorem persequedum esse,quisqui; hominii occidedi causa cutelo inambularet. Eliasimeno latet, hac preterea lege teneria alios quosda, ut videre est apud iurecosultos, Pandectaru libro duodequinquagesimo. ad lege Cornelia de sieariis, de qua dicemus & libro tertio Occidit enim Clodiu. Monui superius,tres a Rhetoribus enumerari causaru status, coniecturale, finitiuu ic qualitatis. Ergo si neget Milo Clodium a se occisium esse, status eritcoiecturalis, num oceiderit: sin vero fateatur quidem occisum esse, caeterum id iure se fecisse contendat, ac pro incis noteneri lege Cornelia de sicariis, status qualitatis erit,nempe iure ne an iniuria occisius sit Clodius, Se ecquisita occidi possit,Vt is qui caede fecit, lege ea noteneatur. Ut in Cluetii causa quaestiones iudici corrupti&veneficii. Diro enim cum primis obiecta erat Cluetio, alterii. quod iudicium id, quo Oppianicus damnatus fuit, corrupisset pecunia: alterum, quod C. Vibium Capacem, & ipsum etia Oppianicum iam exule veneno su Lex repetun stulisset. Sed in Verris repetundarum iudicio. De causa Verris dicemus libri terti jeadarum pite duodecimo. Quod attinet ad legem repetundarum, ea tulit Manlius Acilius Gla urio, adeo seueram,o ne coperendinari quidem sineret reum. Postulabatur ea lege maxime ii, qui magistratum geretes, prouinci libus pecunias, signa, tabulas, nauigia, pretiosa,asa aut vestes, aliaq; eiusmodi, seu Vi, seu dolo per iniuria abstulissent. areellus iurecosultus Lex Iulia inquit repetundarum pertinet ad eas pecunias, quas quis in magistratu, potestate, curatione, legatione, vel quo alio officio, munere, ministerio Vesu. blico aceeperit, vel cum ex cohorte cuius eorum est. f. ad legem Iulia derepetudis. Lex Iulia. Porro ne quem coturbet, quod dizi legem repetundarum latam esse a Manlio Aellio Glabrione, cum apud iureconsultos dicatur lex Iulia: fuit is mos Romanis, ut leges eaede innovari apud eos solerent nonnunqu m, atque ita nome quoque accipere illius. a quo secundo aut tertio latet essent. Cuius rei Macrobi meminit libro Saturnaliorutertio,eapite decimoseptimo. C6 perendinari autem qua do in eius etiam verbi metio-C0m perodi nemineidimus)Asconius Pedianus sic explicat. Coperedinatio vero,inquit, Utriusque. Πλαψ partis reeitatio est. Alii sic annodat: CH perendinatio est secunda actio. Ite, Coperendiis

natio est ab utrisque litigatoribus inuice sibi denunciatio in peredinum diem. Hactanus ille Apud Ausonium. Duat hodieque ea oratio, aut si epistola dicere mauis, qua

217쪽

gratias agit Romano principi Gratiano, pro demandato sibi consulatu ut Cieero qui S. P. t.gratias de reditu suo. Pulcherrimae duae hae de re Ciceronis extant orationes, quarum altera senatui, altera Quiritibus gratias agit,quod se ab exilio reuocassent. Aristides qui Rhodo terrae motu subuersa, ciuesco solatur. Hunc Aristiden Rhetore . . ., ,e sephistam suisse tradunt Adrianopolitanum usumque esse praeceptoribus, primum Polemone illo Laodicensi Smyrnae , deinde Athenis Herode, qui At ipsi una cum hoe dicendi arte clari suerunt,circa tempora imperatorum M. Antonii ccommodi. Mulista dieitur scripsisse Aristides, sed quorum mihi nihil adhuc videre contigit, praeter duas

orationes, quarum alteri παναθιναν κος nomen est, alteri λίμη εγκωμιον. Qua autem ora

tione consolatus est Rhodios,eam non modo ipse non vidi, sed ne apud alios quidem quicqua de ea legisse memini. Necessitas perspicax est. Q os enim premit necessitas. diligentes perspicacesque esse Golent paradis iis,quibus necessitati atque indigetiae suae s.ccurrant. Vnde illud Vergilii, Tum variae venere artesc labor omnia vincit Improbus,& duris urgensis rebus egestas. Et apud Persium, Quis expedivit psittaco suum χαιρά Corvos quis olim concauum salutare Picasque docuit nostra veiba conari' Magister artis ingenique largitor Venter, negatas artisex sequi voces. Ne docenda est fames. Nemo inquit docendus est quando esuriat: siquidem fames ipsa sese in occulto esse non sinit. Vnde Sc hodie in prouerbio est, acutissimum gladiit esse fame. Et Gr c senarius. λιμAὶ 'ουδάν ιν αντ πειν επος. Et in ipso ut dicitur ictu. Pericles. Statim postqua acceptus est dolor. Ductum a Lauciis seu vulneratis. Aut si quis tum coisselationis est capax Simulat enim dolorem, cum re vera non doleat, quod qui faciunt, ad tumulum nouercae flere dicuntur. Apud Thucydidem pericles. Extat haec Periclis oratio apud Thucydidem belli Peloponesiaci libro secudo. Porro hie est Pericles ille

Atheniensis, de cuius eloquentiatam multa passim apud authores leguntur: qui fulgere, tonare, ac permiscere Graeciam dictus est. Edomodo quaestιo uadι ducenda inplures. Cap. I.

Memadmodum autem, sicuti modo octendimin, ouae in 'modo

est:sic alit est labor propositam iam quaectionem in mia μῆ- μ' 'tra quaestiones quas intra pleruntue comples litur diducere. Persepe enim quaestio quae in 1 eciem simplex est, i

dicemus. Diuiditur igitur quaectio in plures quaestiones quae modi in pi

trahuntur, vel ex verbis quae post uuii quaesione: vel hoc vide e. 8.ex eis quae verbis continentur. Ex verbis, ut qui quaerit, aucito recite tradiderit Martiam Hortensio. estis,esteae I 22 Atribus quaestionumgeneribus illis quae primapsuimussecundi ' hin generis, id ea,an hocsit istud Praecedat ergo oportet, an est

218쪽

c MODO L. AGRI C. DE INUENT. au. lim, quum per omnia Verba propositae quaeritonis duce re os semiis, hoc Radio: ansuerit Cato, an fuerit Horten- sius, ansuerit Martia, ansit etiam re tum Nanque non

defuerunt philosephi, qui nihil neque retitum neque prauum

esse perse dicerent in rebus. De verἶo autem, tradiderit, noui e i quo ormetu orta se quaeritio an ea quia e T verbum, quod quidemsemper pronuntiati praedicatum est de quocunque autem dicetur,semperfaciet quaestionem,an hoc it istud: Neque tamen credat qu quam per omnesim eundum esse quaestiones. Sed admonemu inpraesentia, qua multae ex apsint elici quaesiones Iudici autem est videre deinde, quae auisionum istarum habeat aliquid, quodsitproposito nostro conueniens. Euemadmodum enim in hac quaestione sta quae diximws,inquirere ineptumst. superuacuum. ita est alias dare quaesiones in quibin plurimum loci bi vendicent. Im,si

quaeratur, , ceratne e marona Hercules. Primum quaeras a uerint Amazones ansuerit Hercules. Sic etiam,

an pugnent cum gruibin P gmaei no absurdum eritprimum quaerere sintne Pragmaei. Vbi ergo quaesione an es, explicuerninus proximum est, ut partes quaentioni propositae coniungamum Primis est ergo,an Cato tradiderit Martii. Deinde, an Hortem tradiderit ea. Po tremum,id quod imma quaestio- Pluralitasquq nis complestitur,an reste tradiderit. Hae quaestiones ergo ha

qui verbis co Genum omNes posito uni in verbis Iguae continentur autem

s ς' - inferbis, duplici fere unigeneris diuaedam enim necessario continentur in verbis, quemadmodumgenvi 'ecie continentur, aut alioquin quae certum definitumque est inesse verbi, Alia continentur uelut ex conditione quadam, Cy nom Coiὸh ... sario. Ea cui nodisntfacilius exempla ostenderint Ca-bi 'ςςesiario. tonis ergo nomine, quoniam nihil aliud est Cato quam hic ho-

219쪽

mo, velut genus homo continetur Tradendi vero versum tria necessario complectitur quis tradit enim aliaui habeat pri=n m oportet,delude dimittat, tum conferat alteri. In Martii quoniam id nomen icto loco pro hac inrulari Ῥxoreponim in)ι xor in commime iste igitur In Hortensio, quemadmod- in Catone nomine accipimin. In re te nomine, quiageneraliter ponitur, nomen quod aliud in eo ouaera--m. Verum, quia adverbium est, tradendi verbum ponitur, videturpo se ferri ad ea, quae verbo isto clauduntur ut, 1An recite habuerit, recZe dimiserit, re te alteri concesserit. Erit igitur prima quaestio exgeneralibita omnibin , hocpatio An quisquam recte tradiderit uxore uam alteri. In qua continentur adhuc, an qui uam habuerit uxorem, an habue rit recite, au dimiserit, an redie dim erit m au tradiderit. Nam,an recte tradiderit, i a tot lingeneralis quae lionis est δειmma. Hinc paulatim pro generi bin pecies ibiicimiu proque eo, quod an qu tua diximM,dici tu iam an Cato. Ite- rumque omnia de illo, quemadmodum degenere quaerimis, visit, An Cato habuerit uxorem,an Cato habuerit recite re-iquaque in hunc modum quae ' utitur . Deinde pro uxore hanc uxore, id est Martiipommus, simili a rusvis ordo, an Cato habuerit Maraiam, an recite eam habuerit,an dimiserit eam,eode an ordine quo priM. Postremo,pro eo quod γltimo loco positu erat,an alteri homini, ponimin Hortensisi fis quaesto,an Cato tradiderit Martiam Hortesis Vltima hinc equitur ea, quae primum proposita est, An re te Cato tradiderit Martia Hortensio. uaestiones ergo quae in ver Qyae exeon, sis necessario claudiitur,in hun ero inuenisitur modum. δε dije i eoc. auae conditione quadam in verbis latent,eis int,quaesiunt de his,quaepropositam quoiovem ab 'quo propositum antea

tineantur.

220쪽

RODO L. AGRI C. ME INVENT. iis iiii, diximin, deflediant eo, a tot πβ initi id est controuersia Si quis enim Catonem accipiat, visit homo, nequeferat alio mentem,nihil intererit, de Catone qua mus, tradiderisne recte an generalem faciamus quaestionem, an quisquam recte tradiderit. Cum circundamus autem Catoni, ea

quae dicuntur de isto,ial emque e Mimu eum, qualem nobis qui res seripserunt traduntsess, id est nonsolum hune aliquem hominem,quod necessari uit,ed Civem Flamanti e Senatori ordinis, m Stoicaesectae philosophia,stectat eueritatis quaes, reliqua es in Catone in consesso est quorsunt illa quae tribuuntur hoc modo Catoni, tot possunt fieri quaestiones. Vt, An ciuis Rimanus recte habeat uxorem, recte omittat,recte tradat alteri An si Senatori it ordinis. Daec ea-dὸm res fefaciat Ansiphilosephus,ansi Stoicaesidiae perque

reliqua quae necessario seunt in Catone, ducuntur quae Itones eo Ordine, quo propositimin cum ea quae necessario insunt verbis, paulo ante ordinaremus Deinde in verbo, tradiderit, in sint,quam ob causeam tradideris,quomodo,quo tepore, quo loco, quaen alia in is tradendi acit poteruntper conditissem a Fumi Post haec ex Martiaepersona quaeritur, an debuerit nobilem mulierem habere dimittere , tradere alteri: an opulentem,an vitagenere concordem, an pudicitia constiaeuam,an trium ex is liberorum matrem. Tum demum ex Hortensio quaerimus itidem,quae insunt ibit,an recte tradiderit nobiliori,liberius viventi, consulari, opibus,gratia acun- Argumqtum dia claro Et visemel dicamin, omnia argumenta quae pri-:tu verti in mum ex re duci tur,si dubia adhucprobadaquesunt,in quae-M M'R bis , rtuntur Si dicas enim, philosophus non recte dimisetis uxorem,nyergo Cato redie dimisit uxorem argumentum

es quod dicitur, philosophum non redie dimittere uxorem.