De inuentione dialectica lib. III

41쪽

singulorum verbo vim exigere, iudiciumqueparare si

tractidae rei stiam nobis patefacere. Iuvabit etiam notas res atque explicatusaciles definire quodsi diligenter em cum rationesiat,paulatim die Filiori es erit 'ilis est hic d

finieri ratio, cum propter rerum cognitione, quae definitione explicato e mirum est quo patitia elut certum quoddamsignude Enandarum cogitationum proponat animo.tum uod parat authoritatem disserenti Neque enim melius rem noscere

videtur,quam qui quide se breuiter V apte possi explicare merum de definitione hastinus.

Ea est orae io sic Cicero ad Brutum: Si quidem definitio est oratio, qua quid sit id Definitio.

de quo agitur, ii edit quambreuissime. Et in pi lino de oratore. Est enim definitio in quit ierum eatum, quae sunt exu rei propriae, quam definire volumus, breuisin circuscripta quaedam explicatio. Conuenitque inter omnes.)lyraestiterit sane ex genere Fido de hoc disserentiae tofici modo ea semper adsint ad manuu, sint ciue eiusmodi, ut per ea res como de explicari possit. Quod sino sit longe praestabilius fuerit, per causas, per eue-C p Anta, peracescentia, aut alia quaeuis rem dilucide explicare, quini per genus differetia QDium. z. do definire ob si urius. Genus est quod . Hanc fili. tione generis parum probat Lauren or/x xς tius, propterea quod interroganti quid sit res,tota respondenda sit definitio nosola GςRRugenu lanio do satisfacere velimus interroganti, neque dimidiatem dare resposione. Atiaque est sane aliquid quod opponit Laurentius, neque mihi in praesetia satis succurrit, quod modo id quod obiicitur possit dilui, nisi dicere ausis, aliud esse respodere bene aliud totam interrog itionem absoluere. Qua de re alio quodam in loco ita ad verbum elabit Rodolphus. Quod dicimus autem,quaestione generis esse interrogationi quid est inclusam, id verum est quonia bene respondetur, quid est homo est animal veru-

tamen non sic, ut totam interrogationem absoluat. nisi addideris enim differentia vel proprium, no rideberis, satisfecisse quaestioni. Quo fit, ut cum de filo genere quaeranius, solitum sit interrogari, no quid est, sed cuius generis rerum est. Ut cuius generis rerum est lument substantia ne an acciden,' Et sentire, no quid sit interrogamus,cu seire volumus, agere sit an pati: sed ad quod gen pertineat, actionis ne an passionis. Hee Rodol. lib. 2. cap. 7. Versi utcuque res cadat, nihil est quod imputetur Agricolae,quando ito ipsie, sed Aristoteles huius author est sinitionis,apud que primo γίντο Σικίμlibro sic legis. γενος δε εο π1, τό κατα πλειονιων καὶ διαφερον ων τω δει,εν τῶ ν ἰοὶ καπηγορήμνον, id est, Genus vero est id quod de plurib'ωdifferentib'specie, in quid est praedicatur. Cicero lib. primo de oratore gen finit hoc modo, Genus autem id est, quod sui similis comunione quadam, specie autem disserentis, duas aut plures complectitue partes. Quae finitio cum prima fronte videatur obscurior,breui est explanada exemplo Virtu est genus quoddam:coplectitur enim plures partes, hoc est species, nempe prudentiam, iustitiam, sortitudinem aemperatiam, quae partes cum communione quadam generis sui, id est inter se similes sint, tamen specie differui. Rursum genus estant nai:duas enim partes complestitur, hominem Scirutu, quae partes et si specie sunt differentes, tame communione quadam ipsius generis nulla inter eas est dissimilitudo: quoniam ipsa an in alis ratio ex aequo co lenit utrisque. Haec vel idcirco ascribedapi

munc quis parum prudentifidem habeat coaumariis iis, qui hodie in huc Ciceronis

42쪽

Descriptio.

Iibrum eirmnferuntur, qui vix dici queat, quam inepte hunc explicent locum Differetia est propria rei nota. id est, indictu, signum Metaphora ducta, opinor, a pecudibus,quibus iniuriaru etiam lucidi solet notae quaeda, quo facilius aliae ab aliis dignoscantur. Quidam hanc definiendi formam. Horum ex numero QThemis trus fuit,& post eu Boetius, id quod exTopicis Boetianis liquere potest Aristoteles si exempla eiusquq in quinto sunt topicorum libro cosideres, proprii Vocabulo hoc definiendi genus comprehendisse uidetur. Nisi si quis credat obstare illud, quod eode in loco, qui ditate rei. proprio explicari negat. Descriptio enim. Hac de re ita Lauret. Valla, Quippe descriptio est qualitatu onantu, quae alicui rei adsunt, eiusde actic-n1 explicatio. in am sententiam &Ciceronis verba cofirinant in parritionibus ubi non dubiu inquu)est id quidem, quin definitio genere declaretur proprietate quadam aut etiam coin unium frequentia, ex qaibas proprium quid sit eluceat. Sed quonia de propriis oritur quandoque magna dissensio, definiendum est saepe ex cotrariis Ape etiam ex dissimilibus, saepe ex paribus. Qua obrem descriptiones quoque sunt in hoc genere saepe aptae, Menumeratioc5 sequetium, imprimisque commouet explicatio vocabuli 3 nominis . Uides hic finitionis vocabulia sum tam late,ut cople qatur ea definie di ratione , cui descriptionis nome dedit Boetius:& praeterea discriptionem velut diuersum quiddam ad iugi, quod in topicis facit. Idem tam aliis quiburda in locis nome descriptionis aperte pro definitione posuit: ut primo libro deo ratore,ubi huc in moduloquitur Antonius, Philosophi denique ipsius, qui de sua viae sapietia, unus omnia pene profitetur, est tam eque da descriptio c. Quo in loco deseriptione pro finitione poni, nemo negabit, nisi qui locum ipsum nu quam viderit. Tradere vlla inueniendae definitionis praecepta rationem colligenda definitionis affert R. odolphus, eam est mutuatus ex topicis Cic cuius equidem Uerba non grauatus suissem ascribere, nisi liber vulgo esset in manibus Ius est decretii A Celsis iurecosulto ius definitur hoc modo, lus est ars boni& aequi. F. de iustitia ciure. Cic. de Orar. Ius inquit est legitimae atque usitatae in rebus causisque ciuiuae qualitatis coseruatio. Sunt autem in sum. Quaecunque definiendi leges tradu tur, huc spectant, ve uertatur definitio cum eo quod definitur,& naturam eius tommode explicet. Eam legem quisquis non violarat, hunc securum esse iussero legum reliquarum. Generis O speciei vocabulι quomodosis hie s. s. Cap. I.

G Enus, 'ecies, disseretia,qui in te dixim M. Istud quod

ad nomen generis 1 eciei pertinet,no abro serit annota sie, eos, qui exactim ista distingunt addere istis indiuiduv. 'stgenus,quod in quid depluribus θecie disserentibus Spe

Iridividuum cies, tuae depluribus numero disseretibus Indiuiduum, quod desolo in dicatur. Hi animal de homine, de boue, leone dicitur. Homo de Scipione, Cicerone, Catone, Cato de solo Catone. Quanquam autem mcen ortus Cato Vticeps, terque Catones dicantur, iPud non sit propter comunem in ipsisseciem propter hanc enim homines dicuntur, non Cato

nes sed ob tam nominum si nilitudinλ' quidem hoc pa-diose habit,sed quod ad flecte attinet, ea indiuiduis cosa -

43쪽

DIALECT. LIB. I. ta hoc nomis orteparum apte notatur Speciei nanque no . . '' men istud sola comparatione adgenus videtur indictum di si ciei ratio.

Etamques ecie est,uel , Cicero maluit formam,quod confusum informegenin expoliret, eripectendum sic enim veteres loquebantur nobis exhiberet Indiuiduis autem com iparata,no iam1 eciei retinet edgeneris potius accipi aciem loti argumentandi rationem,nihil propemodum disse, re υμ denturigenus mi ecies 'ecies m individuum auemadmo .

dum en si omne animal currit somine necesse est curreret in alii exem si homo non curris,aliquod animal non currit,sic etiam ph sunt. .era omni homo currit,Ciceronem necesse est currerer si currit liti κ. .lCicero, neces est aliquem hominem currere Nobis ergo te phis plou

inter dicendum cogamur subinde sine 'sti 'isu perturbare no inomodo

depluribus praedicatur in quid. oestecies illa de pwibuti 'ξ -'

dicatur.

Stagenus quemadmodum de leciebus dicitur sic etiam ' diuiditur in eas. Diuiditur autem adieditione disseretne.Ani ma enim rationali in irrationali assumpto in hominem brutum. Et disserentiarum verarum i verius diximus i quiapropemodum egeni mus,consilium quod in inopi ri let oportet ex necessiat ismamus ut quemadmodum

in desiniendo,sic in diuidendo, aliquid quod locum styarum

expleat, mutuemur . Vis diuidere brutum velimus,dicamus ritudin terra, aliud in aere,aliud in aqua itam ducere. Velitem dicamus,bruta omnia aut natare,aut uolare,aut ingre-d aut repere.

Genus, ectes,differentia. Milete hoe eapite dicuntur,hue tendue,vocabulo gene Genus. ris hic utendum esse tam late,ut quicquid de pluribus siue specie siue numero stlo diuersis in quid praedicatur,generis nomen recipiat:specie vero dici,de quocilque gen se sumptum praedicatur,siue illud reuera species sit, siue etia individuum. Sed quod ad speciem attinetospecies.inquit,tum dem species diceda est,cum resertur adge Specie

44쪽

nu inam indiuiduis colata,rationem speciei amittit, faciem ac siimilitudin em quanis dam induit generis. Velit Cicero mauult forma. Ciceronis hac de re verba inuenies lib.huius cap. 9.ubi agitur de discrimine totius&generitisormarum partium. id diuiso,q- eius utilitas,qua lege edi quot modisfiat cum aliis quibusdam. p. V II.

Diuidedi ut GTquia diuisionis Acin nos admonet, quid sit ipsa iub

d . I. . iam . proximum enim est, ut cum quid sit numquodqueg'φ J-hit dixeris, deinde quotvlexsit ostenda, tum ad desiniendum. u.ς p.r Desinire nanque non aliud Iudetur,quam Ggenerepe disserentia diuisio, ius eciem descendere. Praecipue Iinero ad dissλrendi oration que copiam, ut x num aliquid quod multa ambitusu complectitur, inpartes 1 agas ale enim unditur, quod ex uno veluti corpore insuasi argiturpartes .ciuemadmodum multa si in num costigas mangustum aguntur. D . ἡό. i' DIusio litur, ingeneris inspecies per disseretia diductio lex parum fir Placuitque omnem diuisione duabus disserentiis e diuerso p sitis debere perfici. Deinde,ut repugnent eae disserentiae, hoe d.' hia est , ut nequaquam in idem conuenire posiint. Postremo, ve

per animatum m inanimatum diuidi hoc patito,idetur. Primi eius. Animal etiam per rationale irrationale. Sed contingit, tibines . ut videantu kb nogenere multae esse 'ecies . Vbi ergo diui- observari posdere id volumus,capimus unius alicuius 'ecie disserentiam, deinde aliarum 'ecierum, quia isam aliqua comunem differentiam non inuenimus, circuimus i am disserentiae alterius negatione clueadmodum in diuisione animalis idemus feri. Irrationale enim non nisi negatione rationalis explicat. quamobrem vera disserentia esse nonpotest cum omnis1 -

45쪽

Hes ex disserentia constituatuo nihil autem constituitur ex negatione Labasiit ergo continuo vera illa diuidedi lex Deinde cuius felicitatis est , ut vel prior disserentia vera sit, quando elpauca , velplane nustas esse veras in confesso eri Ergo hanc undecunque datur arcesiimis fit ut altera non sit uera, altera millo modo disserentias Cappareatque

multo ista dicissecis , quam rectiuspos obseruari. cc dis istis, qtiod cum namfortasse disserentiam aliquo modo

eloquamur ut sit verbi cauo inlatile, 'eciem quoque inuenimuta, quae est auis. Ediuerso,quor dam cum diserentiam aliqtra iuueniamiss desit 'eciei nome. ut bipes esse, animalis,disseretia fortassee,nullam tamen eis eciem tribuere positi.Sic pycis nota euecies, in reddenda differenti ortasse laboretur. Nobis sicut primum esset, votoforsan optandum , ut legitimis duabiis disserentiis diuideremis, ita

proximum erit , ut quabbu niue,duabin tamen esin minus poterimus duabus,at quotcsique poteri mus diuidamtu, lummodo niuersam, eius quod diuiditur, comple famur titudinem.quamobremmoper ea modo quae injubflatia eius ni quod diuiditιιr sed per omnes locos qui circa, quique extras, Atiam unt,ducitur diuisio.Sane eorum quae in substan. tiasunt, apti maper quam diuidatur est forma, quod ea perfecitae disserentiae origo est. Nam corporum,aliud animatum est,aliud expers animae haec exforma duciti est diuisio.

Deinde proxima,quae ex materia ducitur. Vi arborum istiae ex seminemni, ahae bonte nascuntur.Hinc iam ab ad , iacetibu accipitur,Vt animalium, aliud mansietum,aliud , iis citit, ferum. Et contra quoque diuiduntur adiacentia in ea qui 'bis adiacent, 'feritas,allaserpentis,alia auis,alia reliquarum beluarum est. Elperactus P diuiso, Vt hominum,

46쪽

RODO L. AGRI C. I DC INVENT alius studio,H- lucro, alim voluptati operam dat. Et peressicientia,' animalium,alivdparenti essicacia, iud calo, restis,alivdputrefactione gignitur Elper siecta. Vt ani malium,aliud reum, aliud ovum,aliud vermemparit. Et

m ib.lib. i. ' ex sine, ut rerum domesticarum aliae ad necessitatem,aliae ad uoluptatem, aliae ad Numpertinent. Contra quoque ex iis quae a nempertinent, ut opumparandarum causa,ali iustam operi nauat, alij fenerantur, alij vi rapiunt, ali au-

' de ιbducunt. Iam vero, animalium aliud terra, aliud manatura anima ri degit ex loco est. Esores, aut hyberni unt, aut emi, aut e lim,aut autumnales ex tempore est. Et homines alijseruisunt,si domini,ali neutrum ex connexissumitur. Contingentia etiam diuisioni conueniunt: et musicorum, quidam literassiunt, quidam ignorant. Et pronuntiata,

ι quidam hominum laudatisunt, quidam vituperati qmi, da lentio latent. Attulerit etiam aliquid comparatio, epopulares, quidam infra regem nt opibm aliquipares, n- nulli superiores .Et a similibin diuisionem expresserimus: ut aliorum vitae propositum, industri ormicam imitatur,ali

rum segnities similis si scis Opposita, disserentia

' prorsia a diuidendi ratione abhorrent. Necesse e Lenim, ut quis d diuiditur,de iispraedicetur in quae diuisium est. Nihil autem de his quae repugnant ipraedicatur quosit,ut ne d uidi quidempsisper ea quaesibi repugnat. Nomen reiprin' teris,quoniam parum accommodatum credidi diuisioni. anquamsuerunt,quiscerent diuisione eim in re Pi*catas mi tauru diuiderent in domesticum animal, sidus,m molem. Quod qua ratione diuisionem appellent non νι- deo,cum id vel ratio loquendi coarguat. Nec enim quisquam tam ineptust, ut dicat taurorum, alius animai,abu sidus,

47쪽

DIALECT LIB. I. is aliis mons e T. Similiter longe minus diuisio ea rei in nomina. Hi non patiar,non feram,no sinam. Nisi quis diuisionem V in senereia putet ese, Annasoror, oror Anna, cum ouemadmodu Dido apud emissicitae diuer inno, quanquam non verborum, contu Aeneid 'ctionis tamen,repetatur.Diducitur tam unum, em in multa explicatur. Diducitur quide, sed non ita, ut id diuiso vo Cyμν' -- caripsit. Neque enim ignorandum nobis est,posse tripliciter aliquid quod unusit, in plura diduci. Diuisione, quae suomo-

dolat,diximus Partitione,qua mox dicemus. Et enumera Enumeratis itione Eaft,quoties multa, quaea,ni alicui insint,pZee io, 'μμ' i'' ut cum dicimus, Cicero eloquens Fuito prudens, m , dex appetitae dominationise reliqua, tuae in immeram em

tendipossunt. Certum est no diuidi in ista Ciceronem, quonia

Cicero indiuidum est,necpartes etiam esse Ciceronis ista. umeratio ergo est multorum, quae ad unum aliquod rediguntur. Hocpacto ci multa unius verbi significata, o mus rei nomina, non diuidendo diducimus,sed numerando rece semus. Nonnusii artis admodum finibin clauserunt totam hanc rationem diuidendi, ut omnem diuisionem auae non se per ea quae in ιbstantias. it,dicerent, aut ubiecti esse in accidentia, aut accidentis in ιbiecta,aut accidetis in accidentia.

Liberiles dissum cuique iudicium. Mihi sim edi quam copi Rime possiem aperirerem istam,quoniam sis eius la-

tepatet. Nec ignoroe si eis quorum aures non sint iis audi dis imbutae, Hideri remperplexiore ese quod tamen, quanuis exigua animi intentis,mostiet modo non pigeat tantistersu fidium petere a communistudiorum artifice Lbore fructus certe laborum,quod assismare ausim,non partiatebit.

Perqua utilis esto Ad tria ait in Pliniis conducere liuisionem,ad plene e gnosce Diuisionudan re eam que diuiditur, ad apte definiendum ad disserendi orationisque copi m. Utilitas. Diuisio igitur Astrictius capit nomen diui iotras 'a laeti Mi solent. Qua de re plura cap.-nRquem loca Megas oportet,inodo hunc velis plane intelligere.Placuitque

48쪽

omnem diuisione. Treis affert causas,quamobrem no semper duabus inter se pugnitibus disserentiis diuisio positi absiolui. Primam, quod nullius pene generis utraq; nobis differentia sit cognita, sed alteram negatione fere exprimamus:altera, qudd in plerisque ne altera quidem illa, quae affirmatione affertur, vera est differetia: postrema, quod saepe differentia inuenta, ignota adhuc est species:& rursum nota specie, differetia tamen manet incognita Deinde cuius felicitatis est. Ratae inauit)ωmaximae cuiniusdam felicitatis est, si vel prior illa quam affirmatione exprimimus, vera sit disserentia, propterea quod vel paucas vel nullas potius veras esse costat,tatu abest,ut cognitam habeamus utramque. Sic Cicero in Antonium, Et quide cuius temperatiae fuit, de M. Antonio quaerentem, abstinere maledictos' Ut arborum aliae. Plinius lib. I s. cap. 33. Arbores inquit)quas naturae debeamus, tribus modis nascuntur, pote,semine, aut ab radice Nomen rei praeteri3. Manc hodie vocant diuisionem vocis in significata. cuius sentetiae authorem laudat Boetium. Eius ego hac de re verba subieci, Est enim, inquit, diuisio generis in species: est rursus diuisio cu totu in P pria diuiditur partest est alia, cum vox significans multa, in significationes proprias recipit sectione. Ex histribus diducedi generibus, Rodolphus stilum primum illud diuisionem appellat,alterum partitionem, enumerationem tertium. Georgius Trapeetatius, postremn ho diastinctionem vocat, reliqua duo iisdem nominibus quibus Rodoiphus. Et uid Aristoteles proprii nomine designauerit a uot eius acceptiones eu merauerit

Porphirius. Et quomodo bio eius nomine tendum.

'Aoteles proprium' auit, quicquid omni li inesset semper, Vi hominiproprium,natum esses ridere. Omni enim inest homini, soli inest, semper homo natus est ridere . Diuisitque in definitionem, id quod communi nomine quoniam aliud nons petebat proprium dixit. --demque proprii nomine complexin est disserentia. Sane se

rentia,quod ipsum nomepra efert, dicetur commodius,quoties generi quod diuidit comparatur. Rationali enim irra

tionali,animal ab animali dissert. sit quoties1 ecies cui d finiendae adhibetur, reliquis conferturθeciebis ab ista disserentibus Suae enim speciei comparata, ubstantiae pars est,r

Ectius proprium dicitur, quam disserentia. Nec ego istud sic accipi elim , tanquam idem putem esse disserentiam,

edi id quod propriam passonem quae quid si quo

pacto a disserentia distet, persequi non noriri elim lituti, nec enimsatis de eo conuenit omnibus sed tostendam

49쪽

DIALECT. LIB. I. Trplacere mihi, inpraesentia di proprium quopacto Aristoteles voluit, quicquid de eo cui idproprium esse volumus, conuersim dicitur ut quemadmodum dico, omnis homo en capax disciplinae sic dicam,omne capax disciplinae est homo.

sicut omnis virtus est expetenda,sic omne expetendum ea virtus. Porphyrius in Isagoge quadrupliciter dixit proprium Proprisi qua dici. Quandoque enim quod si inest nouomui , ut nau ei seeunduri tam esse vel musicum homini, nihil enim praeter hominem M phymdicipotest nauta, vel musicus.nec omnis tamen homo nauta

vel musicus dicitur. Q hidoque quod inest omni non si, ut mere omni inest homini, sed nonsoli, nam omnia animalia eo plantae auuere dicuntur Tertio, quod inest omnisoli,sed nsemper, ut canescere homini, quod non nisis nis contingit. Quarto,quod omui lo semper inest,ut eru-dibilem ese homini.desolo enim de omni semper diciatur, idque vere est Cy exacte proprium,quo modo: nos hoe loco accipi proprium volumus . Euoniam autem utpraediaximus in reddenda a cuique rei disserentia laboramus, propriamfere pasitonem, quam vulgo proprj significamus nomine, quoniam disserentiae nomen se a proprio secreuit, eam in locum disserenti. ubdimita et eam quoques pro arbitrio edi ubicunque res posceret paratam, ad manum haleremulis, esset qualecunque quidem,sed aliquid tame,m 1ius enim in desiniendis distinguedirique luctuaremus rebus. Nunc pro disserentisponimus proprium,neque id unum,aut fatisfirmum , aut certum, sed saepe ex multis colle tum, tum quoque ambiguum m anceps Notum est quid Platoni acciderit,3M cum diligenter hominis proprium reddidisse Adcretur, bipedem esse in implumem, definiret homine esse Insulsu Dio

animal bipes implume: Diogenes Cynicus gallinaceum,cui I'...' yyy

50쪽

dempserat plumas, inauditorium it ius proiiciens hic ect -- quis homo Platonis. Ergo ut dicimus o nobis proprium,cui hsic locum tribuimus sit Hud,quod quarta huius nominis significatione Porphyrius positi. Idcipue e disserentiast uepassio. vinet uisposita nominisus dicendi circuitu explicata, non multum refri. 'liqua auae aliis proprismodis coprehen a unt; inter adiacentia aut a tus numerabuntur.

Disseretia an Eodemque propri j nomine. Miru videri possit, quo modo dicat Rodolphus, di δε-

1 ungenda sit rentiam propri nomine ab Aristotele comprehensam fuisse, cum ille generi ea adi

Etenim differentia, generalis cum sit,cum genere cosso cari debebit. Non me clam est, esse qui dicant Aristotelem de ea modo inserentia loqui: quam nostri isti vocant genericam. qui fortasse dicerent aliquid, si apud Aristotelem scriptum sic foret, και γαρ

τχνιδιπιφορα rΜνγενικλιν, μου τοῦ γενει ταχθεον, ut repetitus articulus secerneret hac ab

ea quam specificam nominant. Nunc illud propius ad rem nostram, ις ρυσαν plane indicat. nuuam distinctione subesse in verbis eius. Quanqua illud interim video a quibusdam verti in dubium, si ne disseretia viti, quae cum specie infima couertatur. Sane Boetius hae in re varius est, ut qui in isagogen Porphyrianam scribens, ait differetia nunqua de una sola specie praedicari: contra in categoriis Aristotelicis, dicat quasdam essedisseretias, quae non nisi de una sila specie praedicetur. Quod autem in definitimne disserentiae dicitur, praedicari eam de pluribus disserentibus specie, id non ita acciapiendum esse, quasi semper fiat, sed quod frequetius. Mihi posterior haec sente tia magis arridet, quam natura ipsa rerum veriorem esse covincit. Etenim si genus unum quodque in species per differentias diuiditur, quis non videat differetias generis eius, quod proximum infimae speciei est cussiua quanque specie oportere conuertis sed lite

παρεργα. Illud proprius ad rem nostram. Si Aristoteles eo quem citauimus loco, dege

strali tantum disserenti locutus est, cui igitur praedicato subiiciemus eam, quς fos βῆμ' η' eis ea dieitur Alex de Aptimo distus, Qtiare, inquit, differetias generi cadicitur 'Quia . . p in substantia eius est de quo praedicatur, quemadmodsi&genus:&quod ambo impleea perfici ut essent Iam uniuscuiusque eorum quorum sunt propria tum etiam quod pluribus inest &ipse:& de pluribus specie disseretibus praedicatur neque enim aliud qui equam interest inter genu si differetiam, nisi quod differentia non praedicatur iaquid est. Hactenus ille . Ex his utique duae illae rationes quae primoso nutur, de quavis disserentia intelligi possvnr: Tertia eo intellectu ego accipio: 'uo Boetius disserentiae finitione, quod si recipiatur, nihil obstabit, quo minus de omni disserentia intelligenda sint verba Aristotelis. Sed quid haec ad Rodolphum, qui no generi sed proprio disserentiam ait iunctam esse ab Aristotelei dii id dicemus Anio fortasiis quod cottianuo ipse, quanqua aliud agens, subiungit, duobus modis differetiam, comparari posse' primum generi, atque hac ratione proprie dici differentiam,& cum genere coniugendam osse. Deinde speciei siuae, quam cu genere sumpta constituit: quo pactono a disia ferentiam quam proprium appellari debere. ac proinde proprii quoque appellatione coprehensam. Cui sententiae suffragatur ratio. Nam authore Aristotele ipsis, qui

quid conuersim de re praedicatur:ia aut definitio est,aut proprium: disserentia coue