장음표시 사용
541쪽
Eleens. Petite, & dabitur Vobis: quaerIte,& inus Dietis, pulsate,& aperietur vobis. Non enim otio
sis, tepidis; ες negligentibus promittitur regnum Dei; sed sicut dicat seriptura. Regnum coelorum vim patitur, & violenti rapiunt illud. Amat Deus instantiam,& importunitatem in prece. Si magnae sunt bona , non debent esse desideria parua. Cum magnitudine praemiorum concordare debet magnitudo desideriorum, quod si ad primas lacti masnon exaudit Dominos, nec sic quidem acquirendo,&pulsando desistendum est. Sed tanta potius perseueradum instantia, tantoq; obstinato clamore frequentandus est Saluator: donec impleat orantis . Hesiderium, quod si quisq; nostrum conscientiam suam, vel cogitatione sua, aut actione vitiorum sordesentit inquinatam , misericordiam redemptoris continuis debet flagitare lamentis, sandi orumq; intercessiones, & auxilia postulare, quod si ad exemplum Cananeae mulieris in orando persistamus, fixi imaneamus, aderit gratia redemptoriS nostri, quae cuncta in nobis errata corrigat, immunda sanctificet, turbulenta serenet. Fidelis enim, & iustus est,. Vt remittat nobis peccata nostra, Ut emundet nos
ab omni iniquitate; si ad illum sedula mente voce clamemus. Et ut secrete, δc quiete possint orare fratres; ideo subiungitur. In oratorio nemo aliquid agat, nisiad quod fa-μιm est, unde es' nomen accepit, visi etiam forte alianui prater horas constitutas, ct si eis vacat, orare vo-
uerint , non eis sint impedimento , qui ibi aliquia sel
Ideo Dominus noster vendentes, & ementes
eiecit de templo dicens. Domus mea domus orationis vocabitur, ut doceat in Dominica domo ni t
542쪽
hil aliud esse agendum, quam orandum. Ad hoc
enim omnis ecclesia constituitur, Ut in ea oretur.
Ipsa enim est domus Dei, & porta coeli . Ibi peccatores reconciliantur, δί iusti sanctificantur . Ibi explentur diuina mysteria, dc trael antur coelestia sacramenta. Unde Salomon ait. Domine si conuer sus fuerit populus tuus, dc orauerit ad sanct uariuirituum, tu exaudies eos, dc dimittes peccata eorum . Et ideo summopere cauendum est, ne aliquid in fanctuario fiat, quod aut oculos diuinae maiestatis offendat, aut ibi orare volentes impediat. Qualiter autem orare debemus, ostendi tur,cum subinfertur.
Psalmis, cr hymnis cum oratis Deum, hoc versetur in corde, quod profertur in voce. Psallentium in ecclesia mens concordare debet cum Voce, ut impleatur illud Apostoli. Psallam spiritu, psallam & mente. Orandi perseuerantia ita solum meretur esse fructifera, si quod ore preca
mur, hoc mente meditemur. Saepe namq; oramuS,
ct alibi mente. intendimus; nec ipsum, quod dicimus, recolimus, sed illam Deus non exaudit orationem, quam ipse, qui orat, non intendit, quod instinctu diaboli tape fieri solet, sciens etenim utilitatem orandi, & nobis inuidens gratiam impetrandi immittit orantibus cogitationum tumni tu S, Vt mentem ab oratione diuidat, & fructus orationis tollatur, contra cuius malitia debemus habere mentis constantia, ut quanto plus cogitationum turbanos impugnati simus, lato robustius mens nostra in sui status rectitudine fixa permanear. Multueniri iuuat ad orationis puritatem, si in omni loco,& tempore nos ab actibus illicitis temperemus; si sempet ab otiosis sermonibus auditu pariter temperemus ,
ct linguam , sed in lage Dei ambulare, & testimo'
543쪽
nia eius assiescamus toto corde scrutari. Quaecunq; saepius agere, loqui, audire solemus, eadem necesse est, ad animum quasi solitam , propriamq; recurrant sederi .
nolite cantare, nisi quod legitis esse cantam Eum : Quod autem ita scriptum en, ut non cantetur,
Non enim decet, ut cantus ecclesiasticus fieri debeat secundum arbitrium diuersorum, sed firmiter seruandum est secundum sci ipta,& instituta maiorum. Similiter caeterae consuetudines monasterij cum auctoritate,& discretione ordinandae sunt; si quid autem mutari oportet,aut constitui,non debet hoc cito fieri,ahit leuiter,nec arbitrio tantii duorum,vel trium, sed conuocatis fratribus , sicut sanior pars canonicae congregationis decreuerit, ordinandum est. Et sciendum; quia auctoritas e etesiastica in omnibus magis imitanda est,quam ratio , quoniam auctoritas semper obedientiae,& humilitatis est, ratio Vero nonnunquam praesumptionis. Hoc autem seruandum est in ordine, ut sempermaturitas, ac grauitas teneatur. Nunquid leuitate usus sum ait Apostolus) ut apud me sit est,& n5. Honestiim quippe est,& religiosum non facile quicquam, aut leuiter Variare .
Carnem vestram domate ieiuni's abstinentia esca, ct potus, quantum valetu d o permittit. Caro quidem concupiscit aduersus spiritum,&spiritus aduersus carnem, sed ne caro possit praeualere, spirituales viri per virtutem spiritus eandem concupiscentiam debent reprimere, quia quando caro domatur, spiritus roboratur. Sed cum adiungitur, quantum Valetudo permittit, virtus di sere-etionis commendatur. Pereunt enim ipsa bona, nisi cuna
544쪽
j cum discretione fiant. Tantum ergo debet quisq3i carnem suam domare per abstinentiam, quantumi valetudo permittit natura . Qui carnem suam Q-pra modum amisit, ciuem situm occidit; si plus ,
ρ quam oportet, alimentis reficit, hostem nutrit, sic ergo nutrienda est, ut seruiat ; sic domanda, Ut non superbiat. In omni abstinentia hoc semper atten- den dum est, ut uitia extinguantur, non caro. - autem aliquis non pote stieiunare , nona tamen extra horam prandi aliquid adimentorum su-
Primum vitium ex septem principalibus viiijsi est gula. Tentatio huius viiij aliquando fit de pari uis rebus, & uilibus. Nam primus homo tentatusi est non de porco, sed de pomo. Esau non de galli-
na, sed de lenticula. Saluator noster non de carne, sed de pane a. Sunt autem huius viiij tria genera. Vnum genus est, quando cibo, uel potu quis im-1 moderate uti tui. Alterum genus est, quando nis, mis delicatum cibum, uel potum quis desiderat. t Tertium genus, quando extra horam cibum,uel pol tum uult quis sumere, extra horam credimus esset usq; ad tertiam; nam usq; ad istam horam non de-ι cet fratrem comedere, aut bibere,nisi aegrotet, grotanti omni hora licet, infirmis enim non est lex po-i sta. Non ieiunantibus, nec tamen infirmantibus, rectam hora reficiendi intelligimus ab hora tertia usq; ad sexta ; ieiunantibus uero ab hora nona usq; ad uetera. Cum Apostolus praecipiat ut omnia hol neste,, secu ndu ordinemfiant,nec im cibo,& potu teperate uti oportet ; sed et horas constitutas obseruare; ne cui de uita nostra praebeamus ostendiculu.
Valde enim indecens est, si nos reprehensibiliter uiuimus, qui sumam recte uiuendi alijs demonstraro
545쪽
hominis . Cap. IV.CVm acceditis ad mensam, donec inde surgatis,
quod vobis secundum consuetudinem legitur , si me tumultu, GT contentionibus audite, ne sola vobis
fauces sumant citum sed ct aures esuriam Dei verbu. Illi esuriunt Dei uerbum, qui desiderant audi re, multi sacram lectionem audiunt, qui tamen ab ipsa lectione vacui recedunt; nullum ibi affectum habent; nullum saporem sentiunt; quicquid diunt, Acile amittu t, iudicium est illis audire,quod audiunt, contra quos scriptum est. Beati quietoriunt;& sitiunt itistitiam; quoniam ipsi saturabuntur, ideo saturabuntur, quia prius esurierunt, ei-riendo enim homo efficitur, ut post modum satietur. Primum ergo praeparare debemus cor nostrum ad esuriendum, dc desiderandum uerbum Dei;aderit diuina gratia, quae nos intus perfundat, & dulcedine,atq; sepore spirituali reficiat,&delectat nos cantare, quam dulcia faucibus meis eloquia tua Domine super mel ori meo. Et bonum mihi lex oris tui super millia auri, & argenti . Non solum debemus esse participes mensae corporalis, sed spiritualis;nec tantum sumere cibum corporalis, sed animς, re quanto melior est anima, quam corpuS, taoto anipsius nos delectare debent alimenta animae , quam corporis. Quotiens nobis diuina scriptura lesitur, t exponitur, cogitare debemus.quia esca spiritualis est, quae a Deo nobis mittitur ad rescienda corda nostra, ne deficiamus in uia,&ad roborandos nos contra tentationes diaboli,&pericula huius saeculi . Talem cibum nos oportet incessiviter esurire,
546쪽
atq; in mente iugiter retinere, ut possimus dicere cum propheta. In corde meo abscondi eloquia tua, u t non peccem tibi. Qq in corde suo sacrum eloqui um abscondit, uitalis, & cibus animae est, qui a morte,idest a peccato animae defendit,&insuper ad uitam aeternam perducit. Iam quid de infrinis subiungar, audiamus.
-δε - θnt exprinina cometudine ,si alia ter trinantur in vi , , nob debet aliffs molenum e , nec intum m videri eis, quos aliqua conssetudo fecisesse fortiores is Acsi apertὰ dicat: fortiores non debent contria stari, si infirmos viden isericordius tractari; immo quia fortiores sunt in se, de iit abstinentiae secuare rigorem , Jc aliorum imbecilitatem equania miter portare per compassionem.
Nec illas ditiores putent; quia sumunt, quod non sumunt ipsi; sedli potius gratulentur, quia valent, quod non valent illi. MeIius est enim abstinere, quam plus sumere, nam illud est virtutis, hoc infirmitatis . Gratulari quisque sibi debet, qui dono gratiae diuinae tam sa-mas est, & validus, ut possit sibi sufficere communis aliorum cibus, ct potus, qui nihil delicatum quaerit , nihil supelduum, quanto enim quisque minus oppetit, quanto arctius vivit, tanto beatior existit. Areta enim, &angusta est via, quae ducit ad vitam. Gaudeat igitur, qui potest parce Viuere propter Christum: parca enim vita occidit vitia, libidinem extinguit, virtutes nutrit: animum roborat, mentem ad coelestia subleuat. Et si eis, qui venerunt ex moribus delicatiorib rad monasterium, aliquid alimentorum , vestimentorum, operimentorum ve datur, quod albi senioribus,
547쪽
Dre hic debent cogitare scilicet, ut ex rati ne cogitoscant; quia iustum est, ut hi. qui plus descenderint, plus accipiant: Et cum hoc iustum esse cognouerint, non Velint omnes accipere, quod paucos viderint accipere, tolerandi enim sunt, qui minus posIunt; Et hoc est, quod subiungit. i Iec debent omnes velle , quod paucos videriat amplius accipere non quia honorantur, sed quia to-ιerantur 9 ne contingat detentanda peruersitas, ut inint, fiunt diuites labo- Valde quippe detestabile est, ut ibi fiat pauper delicatus, ubi fieri appetit diues laboriosius id est
abstinens. Quod tamen cepe videmus fieri in pluribus, vel contingere. Multi enim quanto nobiliores, & delicatiores fuerunt in saeculo, tanto postmodum abiectius,& districtius vivunt in monasterio , & plerique quanto abiectiores, & pauperioresiuerunt, tanto plus deinde in monasterio extollentiam, &delicationes quaerunt ..Sed sicut diximus valde detestabile, tu peruersum est, ibi hauperem delicias quaerere, ubi diues pro amore Dei abstinetido nititur laborare . Ille seruit ventri, iste spi ritui: ille per latam, & spaciosiam Viam tendit ad poenam, iste per arctam, de angustam viam tendit ad gloria.
Cap. V. SAne quemadmodum aegrotantes necesse habent minus accipere , ne aventure ita ct poLE oegritudi' emsic trastandi sunt , ut citius recreentur , etiamsi
548쪽
de humillima seculi paupertate venerint, tanquam hoc illis contulerit recentior aegritudo, quodiuitibus
Sed quaedam aegritudines sunt, in quibus sici . . bus sumitur,non iuuat , sed grauat, & tunc necesso
habent aegrotantes minus accipere, ne grauentur. Exposita autem aegii tudine, sic tractandi sunt, Vt citius recreentur ; & in hac recreatione fratrum nodebet esse acceptio personarum, non debet Oontemni humillima paupertas in his, quae postulat huma. na necessitas; cum hoc eis tribuat recens aegritudo, quod diuitibus anterior consuetudo; qui enim misericors est in alium, Deus misericors est in illum . Vnde ipse ait. Beati misericordes : quoniam ipsi misericordiam consequentur .. Beatus quoque I hannes dicit. Qui viderit fratrem situm necessitatem habere, &elauserit ab eo viscera sua, quomodo charitas Dei manet in ep. Si ergo charitatem Dei volumus habere, debemus in fratribus nostris misericordiae opera exercere, quod cum agimus, proculdubio ei seruimus , qui electis suis dicturus est in iudicio, infirmus fui, dc visitastis me; esuri-ui,& dedistis mihi manducare &c. his similia iquibus merces inde impenditur, cum dicitur. Percipite regnum, quod vobis paratum est ab origine mundi: Cum ergo fiatribus nostris propter Deum seruimus, ipsum regnum coelorum requirimus, des opera sunt trasitoria merces tamen manet qtem Sed cum vires pristinas reparauerint, redeant adfaticiorem consuetudinem suam. Felix consuetudo est carnalia desideria, quae militant aduersus animam, abscindere; felix consuetudo est abstinere ; filix consuetudo corpus fusicastigare, & in seruitutem rediSς . .
549쪽
amulos Dei tanto amplius decet; quanto minus indigent,nec cibi eos teneat voluptas iam vegetaros , quos necessitas levarat infirmos . Ad leuandam infiti iratem necessarium est carnis curam agere, quae idelicet caro postquam Vegetata fuerit, oportet eandem curam carnis rese care, ne famulos Det teneat cibi voluptas, nec se uiant gulae, qui debent animae deseruire . ctanto minus indigent , tanto amplius decet, ne cib1 eos OIuptas teneat, ne gulae initium animae virtutes roIlat. Nullus palmam spiritualis certaminis adiprehendit, qui non in semetipso prius per afflictam Uentris concupiscentiam carnis incentiva deuic rit; neque per conflictum spiritualis certaminis an surgitur, si non prius intra nosmetipsos hostis postus, ῆular uidelicet appetitus edomatur, quia si non prius ea, quae nobis uiciniora sint, prosternimus , inanirer ad ea, quae sitiat impugnanda, transimus. Multi ordinem certaminis ignorantes ed mare gulam negIigunt, Mad spiritualia beIla consurgunt, qui etiam aliquando multa, quae magnae fortitudinis sunt, faciunt; sed dominante gulae untio per carnis illacebram omnia, quae fortiter eg runt, perdunt; & dum uenter non restringitur, per carnis concupiscentia simul uitae uirtutes obruuntur . Hoc signat, quὁd muros Hierusalem princeps cocorum destruxit; quia virtutes animae, dum noni
restringitur uenter; pereunt . Ex Aegypto populus adductus in hqremo occubuit; quia despecto manna cibos carnium petijr. Primogenitorum gloriam Esau amisit, quia magno istu desiderij uilem cibuidest lenticu Iam concupinit; nequd enim cibus,sed Mappetitus in uitio est: Unde & Iantiores cibos plerumque sne culpa sumimus , ct abiectiores non G
550쪽
ne reatu conscientiae degustamus. Ea itaq; stamenda sunt, quae naturae necessitas quaerit, &non eas
quae edendi libido suggerit. uos aestiment ditiores, qui in s menda Farcitate fuerint fortiores . Ex fortitudine parcitatis deprimuntur ustia
carnis, ex mortificatione uitiorum procedit pullulatio uirtutum. Ipsis sunt uerae diuitiae, quibus di- tantur animae continentium . Vnde& mbditur.
Mesius est minus egere, quam plus habere. Metius est aliquid egestatis propter Dominum
sustinere, quam super abundanter . Nam egestas, quae proξter Dominum est, generat humilitatem , quae est initium omnium bon'rum. Abundantiatiero parit superbiam, quae est initium omnium malorum. Seruus ergo Dei, ut uoluntatem, atque appetitum carnis possit reprimere, semper debet ad minus tendere, ut ipsorum alimentorum, o uesti' mentorum minus uelit habere, etiem quΙm neces se sit . Adiutorem quippe habemus internae intentionis hunc hominem, quem exterius gestamus , de si ipsi insunt lasciuiae, ipsi tamen affectus suppetunt operationi bonae. Vnde necesse est, ut interior homo noster aequus quidem arbiter prςsideat interct eum, quem exterius gestauit, quatenus ei homo suus exterior, & semper debitum ministerium ser