장음표시 사용
171쪽
jA De Ausi Franchisiarum in templis, sint in Livardini palatio Inec opus est piaesentem Pontificem a Gallis moneri, ne permittat, ut crismi noli Templis abutantur; qui enim non patitur illos Legatorum aedibus, multo minus patietur abuti aedibus Dei. XX. Decimoquiniis: Non possunt enam rarisiandala, qua ex ha Pontiscis durιιι in hareticis nasiuntur eosique impediunt, ηοvera clivom accedam.
. idem quoque Christo objectum fuit Scis, inquiebant Apostoli, quia Phurim sandalietati sunt insermone hoc. Non ideo tamen cessavit Christus
causam agere veritatis imo monentibus respondit Sinite istos, Misiunt, duces sagorum. In quem locum optime Divus Gregorius: a Inter νba νιω- perantium flemper ad mentem recurrendum est, Ostinea non reperitur malum, quod de nobis narratur, in mamam debemus iantiam
prosilire uua enim debet esse tristitia,si Omnes atausient, O sola conscientia nos liberos esse demonstrat 'ua a Gregor. t . c. s. ad Pallad. Presbria
172쪽
contra sologi amaavarae . Gdemonstrat habemus Paulum Mentem: Gloria nostra hac est, testimonium Consilentiamsi ob quoque disti: Ecce in Caelo telis meus ' ergo est nobis testis in Gelo, testis in corde, dimittamussulios foris loqui, quod volunt Quamquam ne hac quidem excusatione opus est constat enim neminem offensum, aut scandalo affectum esse, quod Pontifex Asyla sustulerit, quodque a tam sancto proposito nullo metu averti potuerit; imo Calvinistae etiam ac Lutherani id maximis laudibus prosecuti sunt. At vero quod Lavardinus Alyla invaserit, quodque Rex Gallia Pontia fici, quem pro Christi Vicario agnoscit, tam sancta imperanti non a quieverit, propter umbram inanisi
sim privilegij, solisque Latronibus
utilem, Ecclesiam, totamque Euro pam turbaverit id enim ver est, quod haereticos orbemque Christianum vehementer scandalo affecit, quodque tot praeclara Gallorum facinora turpi macula foedavit. Regis
173쪽
r Aburius uitiarum ergo Ministros &consessarios scandali moneri oportuit, non Pontificem Innocentium.
quoque, exempla Ludovicisancti Philippi Pasthri , O Ludovici XII. Regum milia, qui excommunicationes a Gregorio IX. Bonifacio VIII. Iulio II fulminatas nihili dux/re. Quis ergo prohibeat istos imitari'
N. Fallitur Lavardinata, si credit omnia se Regum Sanctorum eX- empla imitari posse alioquin de homicidia, adulteria poterit, quia a Davide commissari sancto, & Rege; non ergo videndum est, quid Reges fecerint, sed quid lex fieri, omitti, jusserit , lex enim erroris est expers, non Principum facta. Et David non ideo sanctus, quia adulterium com misit. sic Ludovicus IX. non ideo inter sanctos relatus, quia excomm nicationem contem put. Quamquam multo aliter res se habet, quam hic scriptor '
174쪽
scriptor recenset. Dicit Ludovicum IX. Galliae Regem contemptui habuisse
communicationem, qua Gregorius M. Fridericum II. Imperatorem animadverterat; citatq; ad marginem Matthaeum Parisium Sciendum vero est, historiam Parisiensis etiam Gallorum judicio falsi suspectissimam esse, in js praesertim , quae Pontificos spectant; nam editio Matthaei Parisi primb ex Bibliothecis Anglicanis prodijtshb Regno Elisabethae anno ub Postea Tiguri iterii typis impressa anno IIv. Utrumq; ex Praefatione ad Lectorem habetur praefixaCodici Salisburgensi. Jam Lectori judicandum relinquo, quae fides haberi debeat libro, quem ex manibus Calvinistarum habemus, juratis Pontifici hostibus possis limpidam sperare ex tam turbido fonte
randa a Maimburg deda Decadence lib. a. v. Ira ubi a debite de sebos, sues Dosse ee
175쪽
randa Pontificum auctoritate tanta voluptas ) fatetur, Parisiensem menta ιia,fabulasique palpabiles cra marinugas Lectoribuspropossise Sed multo gravior Maimburgo Spondanus sa)Apamiarum Episcopus, Scinter prae cipua lumina recensendus Gallicanae Ecclesiae, ubi recitasset, quae de L dovico sancto Parisiensis narrat, haec adjungit Hac di se blaterat Parisius,qus meras nugas esse hominis cerebro laborantis tam nullus sitito, quam omninis mihi persuadeo, nullam fore sana mentis, qui putida ejus narrationem O futilem Dialogi uminspexerit, qui n-dem mecum sentiat, cum etiam tanta rei nepe homnium quidem ullas prorsus alius Auctor memineris. En tibi, quam nullius fidei sint, quae de Sumis Pontificibus Parisius scribit, etiam ex sententia Gallorum Auctorum Atamen in causa tanti momenti Lavam
dini Causidicus tam levibus testimonijs utitur; sed quid faceret, cum meliora defuerines fateor cinctum
176쪽
eontra Apologistam Lavardini IoLudovicum leges aliquas tulisse Immunitati Ecclesiasticae ac Censuris ab Episcopo latis oppido grave' sed id fecit Aulicorum consili, deceptus;
at ubi errorem a Gregorio IX edoctus est, continu correxit, resciditque legem reverentia Pontificis. Vide insignem Gregorij epistolam, sa in qua propositis Theodosij, Valentiniani,
Caroli Magni Imperatorum exemplis, qui immunitatem Ecclesiastiacam acerrime protexerunt nullo Majestatis dedecore, exemplar adjungit Diplomatis, quo Honorius III. Pontifex anathemate percussit, quotquot hujusmodi leges ferrent, quales Ludovicus. Agnovit continuo ex sanctus, correXitque errorem non tam sponte, quam aliorum instinctu commissum. Illud quoque mem ratu dignum, cum ejus Romam Legatus ab Alexandro IV. diploma retulisset, quo potestas fiebat nominandi a V. epistol vo lib.9.in Raynaliuad
177쪽
nandi Pastores ad vacantia Sacerdotia, Rex sanctus recusato privilegio,&Diplomate in flamas projecto ad Legatum conversus a Quodmea negotia
Roma lunae obieris audo,qubimihi a Pomtisce munus hoc retuleris, nonprobos intestigo enim, quaruo cum periculo anima mea a
gni hoι Asirperem. Haec sunt Ludovici sancti exem, a,quae oporteret suggeri Christianissimo Regi non illa,quae ab eius majoru gloriosis vestigijs tant pere abludunt, ejusq; gloriam: conscientiam pari damno assiciunt inrae de Philippo Pulchro, iudovico XII narrantur, silentio potius digna
sunt, quam memoria, mir6rq; Lava
dini Causidico nullum pudorem esse ea recensendi , nam Philippum quod attinet constat eum in flore aetatis, ptum,& si credimus Divo Antonino, b aliisque, dum aprum insequitur, equo excussu Reliquit tres fit os, qui omnes uxorum adulteri)s faedati, fatoquel
178쪽
eonira solo stam Lavardini Ior
toque maturo,& sine maribus defuncti, Valesijs coronam reliquere. En tibi quorum Regumin quam infelicium exempla Ludovico nostro incuLcantur Ludovici XII. inJulium Pontificem conatus , pessimum consilium, Chrisianissimi Regis nomine prorsus nignuSpondanus a vocat nec aliud coeli judiciu ; Ludovicus enim quinquennio post infelici morbo abreptus est. Absit a me, ut regnanti LudoVico pares exitus velim. Comparentur Principes, qui Pontificem venerati sitiat, quique persecuti Constantinus Ddelicet,Theodosius Pipinus, Carolus Magnus, Philippus IL cum Justinia-Do,Henricis, Fridericis, PhilippoPulchro, alii sque, continuo parebit, quorum Virtutes,s fortuna m precari oporteat Christianissimo Regi. XXII. Decim pii ὸ b opponit
Pontificum curas: Qui praetextu, inquit, Religionis rebel&um factiones contra legitimum Regem Henricum MaluperunUd τρνο nemo unquam probavi N. ab Spondan. adam. Isio. b Fol 3.
179쪽
. Verum est, nullum unquam Calvinitarum probasse, quae pro Religione in causa Henrici IV. Pon- tifices egerunt; nec miror ea quoque non probari Lavardini Advocato,
qui singulis fere paginis Calvinum
redolet. Si rebelles vocandi sunt, qui Mon prius Henrico IV. subdi voluere,
quam haeresin exueret,veramque Religionem profiteretur, haec plane culpa aut potius calumnia non tam Romanum Pontificem, quam praecipuas Gallici Regni familias, ac maxime Clerum Gallicanum involvit, qui nunquam adduci potuit, ut Principi Calvinistae subderetur. Ipsa Gallia Pontifices imploravit in praesertim Sorbona , ne pateretur Calvinistam xegnare. Audi epistolam Perandae ad Patriarchamri Legatum Cajetanum anno Usta die ib. Aprilis. Sorbona hujus sententia est, urgetque Ponti cem, uti e Regem Gallia pronuntiet, δειlaretque s alioquin Gallia tonitimata est, expersique remiam rose banc potestatem misci Regem dea randi
180쪽
randi ruitionibuspian evidentibus multilique exemplis ostendunt, imo adjungunt ubi Pontisse Regem pronuntiaverit, isque in Gallia denuntiatus fuerit, continuo O a Ciero, O ab omnibus Catholicis receptum iri Vides quae sententia tunc fuerit Cleri Gallicani, omniumque in allia Catholico rum Galli ergo Pontifices, non isti Gallos impulere. Caeterum clim in negotio foederis Gallici multa contigerint, quae nunquam Pontifices probarunt, breviter rem totam evolvam, ut tant,clarius
verum a false distinguas. Sciendum igitur est, cum edicto Anni 176. Henricus III. Galliae Rex Calvinistis libertatem & exercitium Religionis tota Gallia, aditum ad
omnes dignitatesin honores , paritatem Judicum in omnibus Partamentis, octo urbium possessionem securitatis causa , aliasque conditiones
Catholicae Religioni plane funestas permisisse , Catholici iam iniquis pactis offensi novum foedus jurarunt