장음표시 사용
221쪽
nominant Mare magnum , po t in his casibus , quo sibi Epis--' reser vir , absolυere confitentes& sacra Congregatio Concilii die ro. M. ptembris approbante Gregorio XIII. res,ndit e Ex facultatibus per hoc Mare magnum , aliave privilegia , Regularibus comesa, factam eis non esse potesatem absolvendi in casibus mi ab Episcopo reservatis et cujus rei fidem faciunt ejusdem sacrae Congregationis litterae, de quibus in notis Cardinalis Augustini Valerii , Episcopi Veronensis , ad Constitutiones editas per Ioannem Matthaeum Gliartum Antecessorem tam I . editi anni I7 o. Hoc responso fretus S. Carolus in suo Concilio Pmvinciali
Mediolanensi III. anni Is 73. De iis , quae ad Sacramentum Pa nitentia pertinent , Actor. pari. I. pag. 93. edixit Ne Confessarii Regul res , eorum peccatorum , quorum absoluris Episcopo reservata es, vinculis i retitos poenitentes absolvant, quemadmodum a sancta Sede Aposesica deeDratum in , id eis non licere , quaυis privilegiorum suorum auctoritate . Utinque essicacius Resulares in ossicio contineret , in alio Coneilio Provi ciali Μediolanensi V. anni Is 79. pag. absolvere pra sumentes a casibus , Episcopis reservatis , excommunicatione innodavit .
Ab iis casibus proxime promulgaiis , s quis Confessarius cuiuisis ordinis ,sne facultate scripta, ab Episcopo data , aliquem absolvere attentarit, exincommunicationis poenam ipso facto subeat.
VII. At non propterea Regulares sunt in ordinem redacti , sed alias in dies nectebant inanes rationes , quibus sibi assererent iurisdictionem .
quam semel affectaverant . Quare a sacra Congregatione Episcoporum &Regularium die st. Ianuarii Ioo I. novum promulgatum fuit decretum , Clementis VIII. auctoritate roboratum, quo iterum decisum est, nullam illis facultatem competere absolvendi a casibus, quos locorum ordinarii bactenus reservarunt , vel in poserum sebi reservabunt . Et , quoniam etiam hane novam decisonem variis trieis eludere iidem tentarunt , ut his o viam iret , eadem sacra Congregatio , jubente Paulo V. die o. Ianuarii Io Ira aliud edidit decretum . quo priora confirmavit, atque ad unguem servari praecepit . Tot , ac toties repetitis sanctionibus minime perterriti Regulares , illas , si non prorsus evertere. saltem debilitare, novo molimine studuerunt, dictitantes nimirum , robur non habere extra Italiam Quocirca , ad hane quoque cavillationem amputandam, eadem saera Co gregatio, praecipiente Urbano v III. die I 8. Novembris I 628. omnia hucinusque relata decreta , jam tertio renovavit , ac Regulares tam intra .ruam extra Italiam degentes assicere, & complecti, expresse edixit , &eclaravit. Ad haec. Alexander VII. die 24. Septembris Ioos. inter alias , hanc etiam propositionem damnavit: Mendicantes possunt absolvere αcasbus Episcopa reservatis , non obtenta ad id Episcoporum facultate . Et Clemens X. ut aditum obseraret innumeri x effugiis , a Regularibus adinis Ventis, anno Io7α sua Constitutione, quae incipit Superna magni Patν samilιas, tam . o. Auliari pag. 3os non solum denuci definivit, per Mare
222쪽
L I B. V. C A P. V. t 9s magnum, aliave privilegia, nulli Regularium, cujuscumque ordinis, Imstituti , seu Societatis, etiam Iesu , iactam esse potestatem absolvendi a
casibus Episcopo reservatis , sed insuper sanciuit , habentes facultatem abis solisndi ab omnibus eamus, Sedi .so licae resematis, non ideo a ea ur Uram resematis posse absolvere . Cumque demum nos sacrae Congregationis Concilii Secretarium ageremus, instante Arehiepiscopo & Electore Coloniensi, ejusdem sacrae Congregationis examini subiecimus sequens dubium : a confessaria Regulares possint seculares , extra mortis periculum , 'absisere a eamus ordinario resematis. Ad quod die, Novembris I 72o.
responsum fuit Negat-e. Ne porro praefatae decisiones ullo unquam rempore e Regularium memoria exciderent, utque continue prae oeulis iidem haberent culpas, quas nequeunt relaxare , eadem sacra Congregatio Conisellii in SubIaren. Iurisdiuionis die Io. Octobris I 675. dixit , eos teneri affigere propriis Gibus Consessionalibus notulas casuum Episcopo reseravatorum; & renuentes, opportunis iuris remediis, ad id cogi posse: uti
habetur lib. 29. decretori par 284. a tergo pag. 28 S. VIII. Praeter Regulares , alii quoque Episcoporum reservationes declinare tentarunt, quibus itidem sacrae Congregationes obstiterunt . Confratres quarumdam Constaternitatum , & lignanter sanctissimi Rosarii, shorum privilegiorum virtute , sibi fas esse arbitrabantur, in quibusdam anni selemnitatibus Consessarium eligere , a quo possent a casibus absolvi Episcopo reservatis. Sed saera Congregatio, statim ac illorum salsam peris suasionem detexit, eam radicitus evellere studuit pluribus decretis, quibus positum definivit, praecipue in Neratonen. anni Is73. lib. decreton pag. 343. & in Mediolanen. eodem anno eod. lib. pag. I 62. Unde S. Carolus Bo romaeus in citato Concilio Provinciali Mediolanensi V. anni Is p. ead. para. 1aa. statuit: Ne facultarum, privilegiorumque jura, quae cuicumque, etiam Rosarii, o Cruce Anatorum, Scbolae, Confratriae , Collegio e etiam Iaicorum, quaeve collegis , confratribusque in eo adseriptis , ante , -ι possonesiit Tridem ni confirmarionem, raneessa sunt, Consessarius, cujusvis Ora
dinis sis , ab iis ea us , quos sebi Episcopus in sua diaeres reservaveris ,
paenitentes , sine illius facultate, absolvat. Si eontra fecerit, suspensonem aDiminis ipso facto incurrat. Canonicus Poenitentiarius quando ue credidit, sola sui muneris assecutione, se saeuitatem nancisci relaxandi peccata Episcopo reservata ; sed sacra Congregatio Concilii sanetvit , ejusmodi sa- cultatem , sine speciali Episcopi concessione, illi neutiquam competere ,
lib. I s. decreton pag. 52I. Praeterea haec olim opinio multorum mentes invaserat, liberum cuique esse , ex propria dicetes, ubi in tasum reseris vatum inciderat, ad aliam, in qua reservatus non esset, ad hunc finem
commeare , ut inibi a simplici Gnsessario absolveretur e sed sacra Comgregatio probe noscens, per hanc opinionem iactas ab Episcopo reservationes penitus eludi , atque inutiles reddi , in tausa Compsana die r6. Septembris Io ρ. lib. 18. decretori pag. 67 7. deelaravit: insolutionem
223쪽
nitentibus ἰndultam , qui fraudolenter , m sub eo Ine , in aliam Haeres
se transtulerunt, non sustineri . am declarationem postmodum confirmavit & roboravit Clemens X. in laudata Constitutione , decernens e Posse R gularem Confessorem in ea dioeces , in qua es approbatus , confluentes ex alia dioecesi a peccatis in ipsa reservatis, non autem in illa, tibi idem Conis fessor es approbatus , absolwre , nisi eosdem paenitentes noverit in fraudem reservationis ad aIienam dioecesim , pro absolutione obtinenda, migrase. Atisque hoc Pontificium decretum ab Auctore Theologiae Moralis, infusum
Seminarii Petrocorensis editae, commendatur sequentibus verbis: Hae eonis venienti moderatrone eontendentium Theologorum ratιonibus satisfecit . Sie enim secundum exterorum leges iudicare non tenebimur , ut quidam oppone
hant. Me etiam Episcopi casum resemantis prae intentioni suscienter cons litur, ut alii volebant. Quis enim conqueratur, se ipsius subditus bona fide ἰn aliam dioecesim transiens, secundum illius Ioei Ieges Sacramenta recipiat 3 Receptis a sequidem eo uetudo est, ut viatores, mercatores, aliique , cpui propter negotiorum necesitatem , -ι ob pium alium finem , in alienas dis ceses transeunt , ibi possint saeramentaliter absolvi . Ita legitur apud eumdem Auctorem tom. 4. lib. 2. tras. I. de Paenitentia cap. 7. quaest. o.
IX. Denique post primam hujus operis nostri editionem , oecasione oblata, infrascriptum Decretum a nobis conditum fuit, quod ad eam peristinet piarum quarumdam Sodalitatum persuasionem , qua putant, Conseia sarios a suis sodalibus , in vim peculiarium facultatum sibi concessarum, electos, absolutionem ipsis impertiri posse a casibus etiam ordinariis i
corum reservatis. Cum enim in civitate Ianuensi non ita pridem erecta suisset pia Constaternitas sub invocatione B. Mariae de Succursu contra I deles, eaque per nostras litteras in forma Brevis, quarum initium est ite emes, non solum approbata & confirmata fuisset, sed etiam variis
indultis & privilegiis dilata , inter quae illud erat, ut singuli illius eonis
fratres Presbyterum quemlibet Consessarium, ab Ordinario Loci respective approbatum, eligere possent, cui facultas tribuebatur , ut unumquemisque eorum a casibus etiam Sedi Apostolicae reservatis , his in eorum vita,& in eorumdem mortis articulo, absolvere valeret; non defuit, qui hane excitaret controversiam, an scilicet Confessarii, se a praedictis electi, pol sent etiam a casibus ordinariis Locorum reservatis, sine ipsbrum ordina-xiorum licentia confratres illos absolvere . Nos vero aliis nostris Aposto.
Iicis litteris, incipientibus Has Cbrs delium , datis x II. Kal. Septemribris I 7sχ. ita respondimus: His Umodi eligendi , m respestive abessendi
facultatem m. praeterquam in eamus Nobis er Sedi . Qiolicae dumtaxat, non vero etiam Ordinariis locorum , reservatis , nis eorumdem ordinariorum Iicentia accedat, per Nos in praeeitatis noseris litteris nunquam eones,m fulsese, consequenteν absolutiones in vim earumdem titterarum , contra praesentis declarationis noserae tenorem , forsan de praeterito impertitas, aut in posserum imia
pertiendas, nemini suffragari potuisse, sive posse, decernimus, declaramus .
224쪽
De iure exigendi Cathedraticum , in isnodo ut plurimum solvendum.
ABusus quondam in Ecclesiam irrepserat , ut Archiepiscopus Patria chς, Episcopus Metropolitae , Sacerdos Episcopo , in sua quisque ordinatione, aliquid penderent, veluti in honoris, & subiectionis significationem : sed quod fortasse ab initio modicum quid suerat , adeo postea auctum est, ut Eusebius, Ancyrae Episcopus, & primae Galatiae Metropoliista, in Concilio Chalcedonensi Io. tom. 2. Collectionis Harduini rel. 642. conquestus fuerit , se invenisse suam Ecclesiam nimio aere alieno gravaritam, ob debita, quae Theodotus decessor contraxerat ad solvenda Patria chae Constantinopolitano ordinationis iura. Ad pestiferum hunc abusim ex Ecclesia Latina, ubi non minus, quam in Graeca, invaluerat, eliminanis dum, Concilium Bracarense II. anni s72. Gn. 3. statuit: Haetiit, ut de Oradinationibus Clerirerum Episcopi munera nulla suscipiant ' sed , Ilauti seria sum es, quod gratis, donante Deo, accipiunt, gratis dent .' Collectionis larduini tom. Voluerunt quippe hujus Concilii sapientissimi Patres exempla lectari antiquioris Syniat Illiberitanae, quae 48. idem in
Baptismo servandum edixerat o Emendari placuit, ut qui baptirantur supseri solebat, ) nummos in concham non immittant ζ ne Sacerdos , quod gratis accepit, pretio diserabere videatur: Collectionis Harduini rom. I. col. 23s. Sed Concilii Bracarensis salutare decretum efficax non fuit ad serpentem morbum compescendum: tempore enim Gregorii Magni adhuc idem abusus vigebat aliquid pensitandi Episcopo ordinanti, suod, novo vocabulo.' a simulatione invento, uti Gregorius ait, a Romanis dicebatur Passessum, quasi, instar modici pastus, esset quid modicum ,& vile e sed, quantulumis cumque esset, illud severe prohibuit idem Gresorius Magnus in Synodo R,
mana, decernens tom. g. Collectionis Harduini col. 49 7. ntiquam Patram regulam sequens , nihil unquam de Ordinationibus accipiendum esse eonfiatuo .... Pro Ordinatione ergo , vel Pallio, seu canis, atque Pasello, eumdem . qui ordinandus , vel ordinatus es, omnino aliquid dare, prohibeo. Quam Gregorii Magni sanctionem instauravit Tridentinum sessal. cap. I. de reform. Oniam ab Ecelesiastico Ordina omnis avaritiae suspieio abesse debet - niburo collatione quorumcumque ordinum, etiam Clericalis Tonsurae, nee pro litis reris dimissoriis, aut resimonialibus, nec pro sigillo, nee alia quaeumque de causa, etiam sponte oblatum, Episcopi, di alii ordinum Collatores, aut e rem Miniseri, quovis praetextu , accipiant. II. Jam vero, quia praedictum munus, tributum, seu Pastellum, olim in ordinatione dari solitum , quandoque appellabatur etiam Calbedratiacum, quod recte observarunt Gonzaira in Cap. Conquerente , de inc. sm
225쪽
398 DE STNODO DIOECES NAHisari list. L. in sue, & Christianus Lupus in soboliis edi noiis ad ea non. Concilior. tom. I. pag. 467. inde factum est, ut nonnulli, nominis aequivo eatione decepti , scribere non dubitaverint , Cathedraticum , generatim, atque universim, a sacris Canonibus improbari, & prohiberi. Αt . quanis tum isti a veritate aberrent, ex sequentibus patebit. Verum Catheuraticum, de quo in praesens , est certa pensio , non occasione ordinationis .ied singulis annis Episcopo solvi consueta in signum subjectionis, & honorem Cathedrae Epilcopalis, ad ejusdem Cathedrae, seu Episeopalis ossi etionera sustentanda . Huic pensioni solvendae, pro locorum, & temporum diversitate, duplex erat praefixum tempus : alicubi praestabatur Episcopo. cum dioecesim visitabat, quod ex mox reserendis Conciliis Braearensi, se Toletano VII. colligitur: alibi, & magis communiter, pendebatur tempore
Synodi ; & quoniam Synodus plerumque post Pascha cogebatur , idcirco ejusmodi pensitatio quandoque Pascbalis est nuncupata, sleuti post textum
in Cap. is . de Simonia , in p-ma Coruct. notavit Cironius ad tit. de censebus . de prosequitur Gon ZaleZ in cit. Cap. Conquerente, eadem list. L. Frequentius tamen a Synodo dicta est Duodaticae quod constat tum ex eis. Cap. Conquerente, ubi Honorius III. ait: senodatici, seu Cathedratici nomine: tum
ex Cap. Olim, de censibus, ubi Innocentius III. causam definit inter Episcopum Spoletanum, & Clericos Plebis Rupinae super quantitate SVMdatiei
exagitata. Dicta est etiam ut constat ex Concilio Tolosano eu Io. tom. o. pari. I. Collectionis Harduini col. I . s. Statuimus etiam, ut EGelesiae ad sedem pertinentes, quae solvunt tertium, aut Paratam, vel Syn
dum , solito more persolυaut Episcopis , vel Clericis o ex epise. 38. Fulberti
Carnotensis, to n. I S. Bibl. Patr. pag. I 8.ere. quamquam a Sνuodatico distingui θnodus videtur in Indice ms. Beneficiorum Eccles Constan. apud ducanguam veta. 0nodati me Archidiaconi habebunt cobertionem extra visitationem pro deportationibus, oe pensonibus sebi debitis, ae ratione Cireatae, quae debetur n senodis, ae ratione tertiae partis, quae debetur in Synodatico. Cujus nominis ea ratio esse videtur, quod ad avertendam fortasse omnem
fraudis suspicionem penderetur in Synodo . Quare in vetere carta apud Ioannem columbum lib. 4. de Episc. Si uris. num. 36. concessi tertiam paristem iuris, seu semitii se datici, quod solυi consueυit in senodo, quae t netuν ad Sisar cum me. III. Cathedraticum in hac acceptione nunquam Ecclesiae Canones vetu re , sed dumtaxat illud taxarunt , jubentes , ne duos solidos excederet. Laudatum Concilium Bracarense II. Can. a. tom. g. Collectionis Harduini col. 385. alto Placuit, ut nullus Episcoporum per dioeceses suas ambulans, propter bonorem Cathedrae sua , idest duos solidos, aliquid aliud per Ecclesas tollo. Concilium Toletanum VII. anni 546. cap. 4. tom. 3. Collectionis Harduini col. 612. Non amplius, quam duos solidos, unusquisque Episcoporum praefatae proinciae, per singulas dioecias suae Basilicas, juxta senodum B carensem, annua illatione sibi expetent conferri. Et, ne quispiam Cathedra.
226쪽
L I B. V. C A P. VI.ticum eum pincuratione Episcopo dioecesim visitanti, alio nomine debita, confunderet, de hac, veluti de re diversa, idem Concilium subjunxit, Cum mero Episcopus diaere υistat , ui prae multitudine onerosus extat. Alci xander III. in Cap. p. de censibus, permittit Episcopo ab Ecclesiis, quas de novo acquirit, Cathedraticum exigere o Ecclesiis , inquit, quas de novo i Episcopi de manibus uicorum eripiunt , praeter Cathedraricum , m jura mmnia, piae aliis Ecclesiis imponuntur, exactionem probibemus imponi. Ηon rius III. in eis. p. Conquerente, inter jura Episcopalia recenset jus exigendi, S=nodatiei, seu Cathedratisi nomine, duos solidos Lucensis monetae I sicuti legitur in integra Deeretali apud Gonzaim. Nullum enimvero Episcopale jus, Cathedratico antiquius, comperimus: siquidem Arnoldus, A, has Lub ensis, in Chronico Selavorum narrat, Hartuinum Archiepisco. pum Bremensem, deductum ad inopiam, ex solo Cathedratico victitasse. In Concilio Ravennati anni 997. can. a. constitutum est, ut quotannis, die Sancto Uitali sacro , omnes Archipresbyteri censum Episcopo penderent duorum solidorum , quos, non alio, quam Cathedratici nomine solutos, ostendit Thomassinus de vet. σπ nm. Eccles disciplin. pari. 3. lib. 2. cap. 34.
num. s. Geraldus Episcopus Carducensis , eum anno Ios . Canonicorum
Regularium Collegium instituisset , illi in dotem aflignavit jus exigendi
tertiam partem Paratarum, idest Procurationum , Sc Cathedratici : Terriam partem Paratarum, quod in isnodis exierit, ipsorum Uui deputavit tertiam portionem. Dirileg. rom. 3. pag. 4I6. Guali emas Episcopus Pictaviensis, in sua Synodo, habita anno 128o. can. II. inter Episcopalia iura Synodaticum recensuit e Monemus in geneνali , quod de Bissexto , aliis iuribus Episcopalibus reddant nobis, vel mandato nostro ' item de Synodo, Parata , m aliis iuribus A rchidiaconorum .' Collectionis Harduini ιom. 7.
col. 854. ubi Bissexti nomine , intelligi quartam decimarum , & oblationum , suspicatur Thomassinus. Synodus Aventonensis anni I 365. cap. 1ia neminem e Synodo recedere iussit , nisi prius Cathedraticum solvisset:
Quilibet vestrum etiam, antequam recedat, solist Smodalem, cir Cathedrati cum . . . . si volueriι excommunicationis sententiam, oe expensarum gravaminaeυisare. Idemque decrevit Synodus Biterrensis, anni I 368. cap. 26. Thesaurino necdot. Martene, & Durand tom. q. col. 375. σ 631. Humbertus de
Romanis, quintus Generalis Magister ordinis Praedicatorum , in suo pere de eruditione Religiosorum Praedicatorum lib. 2. cap. 2. de Synodis agens, dicit, Sacerdotes ad eam accedentes, ut suam subjectionem Episcopo te. stentur , solvere eidem didrachma Catheriaticum , exemplo illorum , de quibus ait Euangelista Lucas a. Iban: omnes, ut profiterentur svuli in suam civitatem. Haec, aliaque hujus generis multa, quae congeruntur a Christia no Lupo in scholiis, notis ad canones Conciliorum elialom. I. pag. 469.
lib. 2. cv. S. Plane evincunt, Synodaticum semper fuisse Episcopis debla
227쪽
. ΙU. Non tamen negamus, potuisse Episcopos, in Cathedratteo exigefiado, aut contra iustitiam, aut contra sequitatem , aliamve: virtutem peccare, & quandoque peccasse e vel quia ultra duos solidos, a jure statutos vel quia nimis violenter a pauperibus Clericis illud exigebant I vel demum quia nimiam aviditatem , aurique sacram famem in Cathedratici exactione, non sine profecto aliorum offensione , & scandalo , mani sest hante contra quos juste invehitur S. Petrus Damianus lib. 2. eps. a. ad Cardinales Episcopos .apostolicae Sedis , sive opusc. 3I. cap. s. inquiens: Viadi quemdam de Fratribus nostris qui sic subsultabat , atque glis hast, dum praefixum 0nodalis Concilii rempus in eret, ae si triturae, sive
vindemialis proυentus articulus immineret . . Dcingebat enim se muneribus
colligendis, ad quos utique praecidendos, non aciem ferri, sed falcem exaeu Mi eloquii . Quamobrem alii sancti Anti stites , ut omnem a se avaritiae suspicionem quam procul arcerent, suis Presbyteris, ad Synodum evoca. tis , onus solvendi Synodatici liberaliter remiserunt , inter quos emicuit Sanctus Rudolphus, Eugubinus Episcopus, quem idem Petrus Damianus, scribens ad Alexandrum II. lib. I. episeoi. I9. cap. 3. hoc nomine laudat,
quod eongregans annualiter senodum, nullum usiuetae oblationis, vel . xenio rum eanonem a Clericis exigi permittebat ..... absis, inquiens. ων S nodum
mendam. Eademque de causa Hinc marus, Archiepiscopus Remensis, episti 45. omnibus sibi subjectis Episcopis mandavit, isnodos Presbterorum s eundum saeros Canones sine venalitate habere idcirco vero, quod pri res contra leses deliquerint, & posteriores juri cesserint, quod eis competebat, jus aliis ademptum est, quod a sacris Canonibus, & legitima eo suetudine fuit singulis Episcopis concessum, sicuti egregie ratiocinantur L
V. Hine, quamvis Concilium Tridentinum sus a cap. de reform. no vis exactionibus Episcopis interdixerit, non proinde expunxisse jus Cath dratici, modo non in visitatione, ubi quidvis exigi, idem Concilium v
tuit, sed vel in Synodo, vel alio tempore, pendatur, censuit Congregatio, ejusdem interpres e Sacra Congregatio Concilii censuit, Concilium Tridentianum nequaquam sustulisse Cathedraticum, non illud tamen solvendum in vi Liatione, sed extra, in Smodi celebratione . Quam decisionem pluribus argumentis roborat Fagnanus in Cap. Conquerente, num. 48. seq. de osse. Ordinar. 8c in Cap. Venerabili, num. Io. oe seq. de censibus. De hac Tridentini mente nihil dubitavit S. Carolus Borromaeus, qui etsi sacrosancta illius decreta religiose custodierit , & ne minimum quidem eorum apicem neglexerit, nihilominus in sua secunda Synodo Cathedratici legem ren Vavit . . Eeel. Mediol. pari. 2. pag. 346. Illud sacris Canonibus constitutum es, ut a sngulis Parochis in Diareesana senodo, Cathedratisi nomine, soli di duo exigantur, idque argumento honoris, qui Cathedrali Ecclesia tamquam Matri a reteris Paracbialibus Ecclesiis tribui debet. S. Carolo consenserunt Praesules Concilii Bituricensis , anni Is 84. sub anathematis interminati
228쪽
L I B. V. CAP. VII. 2orne, Synodatieum, seu Cathedraticum solvi, jubenteS, tit. 33. ean. 7. - 0nodalia , Cathedrarica , Episcopalis , di qmmis alia.... inregre peris solvantur , sub poena excommunicationis et Collectionis Harduini rom. io.
De nonnullis quaesionibus Cathedraticum respicient ibus. FIrmato jure Cathedratici, aliquot statim occurrunt enodandae dissicutitates, & dirimendae quaestiones. Et primo quidem, non facile est deis terminare quantitatem pecuniae, Cathedratici nomine, Episcopo erogandae: scimus quippe, a jure praescriptos duos solidos; sed quaenam pecuniae species, & quantitas, nomine, sit intelligenda, ignoramus: siquidem,
uti observant Covarruvias de veteri numism. cap. 6. num. S.&GOnzal .
in cit. Cap. Conquerente , Iist. M. nec solidus, nec solidi valor , semper, &ubique unus fuit , sed , pro temporum , & regionum diversitate , dive sus. Apud Romanos solidus erat sexta pars unciae auri, dc ideo, alio nomine, dicebatur sextula, uti tradit Isidorus de origin. lib. I 6.-Σ . quod tamen Budaeus de asse lib. s. intelligendum putat , non de solidis aureis antiquis , qui quaterni in uncias signabantur & singuli binas drachmas pendebant; sed de posterioribus, cum , pondere imminuto, sex aurei s Iidi ex uncia eudi coeperunt. Apud Gallos aureus solidus quadraginta, a genteus duodecim tantum denariis aestimabatur a non enim ejusdem aurei solidi valor, a quadraginta, ad duodecim denarios, a Rue Pipino est adductus, uti putarunt Lindenbrogius, du Cangius, & alii, quos refellunt te Blane in tract. histori peeun. Gallic. pag. 8. & Maurini in addit. ad Gus
δε Cavii ; sed ad similitudinem antiqui solidi aurei percusium a Francis
solidum argenteum, & duodecim denariis aestimatum, iidem Auctores nam rant, quibus etiam suffragatur Gronovius lib. de pecvn. verer. cap. 6. Apud Longobardos quilibet solidus quadraginta pariter denarios continebat, ficuti citatus Gonratra notat . Verum non satis liquet, aureus ne, an a genteus esset, Se quanti aestimaretur solidus ille Lucensis, in cuius moneta duos solidos pendendos, statuit Honorius III. in cit. p. Conquerente. Comcilium Romanum anni I as. singulis solidis valorem attribuit unius auri monetae Romanae, ac proinde duos solidos, titulo Cathedratici persolvendos, continere, ait, viginti julios ejusdem monetae r quamquam non integros solidos, a singulis Benefletariis pendendos decrevit, sed pro quantitate redituum Beneficiorum, quae obtinent, secundum mensuram ibidem definitam. Verum, cum praefatum Concilium mere Provinciale fuerit squod alibi diximus,) legem non constituit extra Romanam provinciam servan dam . Quocirca, cum nihil certi , hae de re , a jure communi colligere pQssimus, concludendum est, certam & universalem regulam, quoad qu/γ
229쪽
eto 2 DE STNODO DIOECE si itatem Cathedrati ei , praescribi non posse , sed illam desumendam esse a
particularibus locorum statutis, & recepta in qualibet dioecesi consuetudi. ne, quemadmodum docuerunt Abbas in Cap. inim, de eremus, & Barbosa de osse. potest. Disci alleg. 86. num. 8 .
personae, a quibus sit quotannis persolvendus: certum enim est, Cathedraticum solvi debere ab omnibus Ecclesiis Secularibus, & quibuscumque P, rochis, & Beneficiariis; aequum quippe est, ut qui ab Ecclesia stipendia recipit, Ecclesiae Moderatori, ejusque Cathedrae, in subjectionis signum, aliis quod tributum pendat: nec ad rem praetentem quidquam refert, cujus ritus Parochi, & Beneficiarii sint, modo in dioecesi degant, & unius Episcopi aurisdictioni sub sintd quare, cum quidam Parochi, & Beneficiarii dioeceus Cassanensis, hac ratione se exemptos crederent ab obligatione solvendi Cathedraticum Episcopo Latino, quod ipsi addicti essent Graeco ritui, in sacra Congregatione Concilii, ad quam ejusmodi controversia delata fuerat, die
8. Februarii I738. causa ceciderunt, uti habetur tom. 8. Thesauri Re Mut. pari. 2. pag. 23. m duabus seq.
Iarium, monasteriis contiguae, in quibus iidem Regulares Divina peragunt Officia , gaudent exemptione a Synodatico solvendo, per textus in Can. Inister cetera, caus Io. quaest. 3. ω Can. sitiam si, caus I 8. qities. 2. aliaque jura allegata a Barbosa Iur. Eccles Lib. 3. cap. 2 o. num. 2. σ seq. Engel ad tit. de re ib. num. 2. Aliud est de Ecclesiis, Capellis, & Parochialibus Semlari. bus , Regularium monasteriis pleno jure unitis , a quibus Cathedrati eum Episcopo loci esse pensitandum, communiter Doctores tradunt; quia ejusmodi Ecclesiae nusquam reperiuntur subtractae a lege dioecesiana, quin immo huic diserte subjiciuntur in Cap. Conquerente, de osse. Ordinari ubi Honorius III. ait: Episeopus iura Episcopalia in Ecclesiis, seu pellis monasse-νἰi debeat haberet ac propterea, cum inter jura Episcopalia annumeretur Cathedraticum, etiam hoc Episcopo ab illis deberi, merito infert Fagnanus
in eod. Cap. Conquerente , num. Io. σ
IU. De Confraternitatibus laicorum, auctoritate ordinaria erectis, disputatum est, an tenerentur ad Cathedratici solutionem: &responsum suit, teneri, si habeant propriam Ecclesiam; secus autem, si simplicem tantum Cais pellam , seu Altare habeant, in aliena Ecelesia situm d in causa enim Firmana Calbedratici die et . Iulii I734. examinatis sequentibus dubiis : An
Confraternitates erecta auctoritate ordιnaria, oe habentes propriam Eeelesiam teneantur Disere Calbedraticum in eas. oec. item e . n ais solutionem Cath dratisi teneantur item Confraternitates, non habentes propriam Ecclesiam, sed se licem tantum Capellam in bonorem Sanctorum, sub quorum tituti sunt re
ctae, in cassis sacra Gongregatio Concilii ad primum respondit ve; ad secundum Negatiυe: idemque responsum dedit in Urbmetana Cainebedratici die a o. Martii I74s.
230쪽
L I E. V. C A P. VII. χos V. Diximus etiam, Cathedraticum solvendum a quibuscumque Par his, de Beneficiariis . Quoniam autem qui civitarem incolunt, unum quasi cor. pus simul constituunt, aliudque corpus conflant ceteri Parochi, & Bene.
fietarii, in suburbiis degentes; dubitatum suit, an satis sit, ut unicum
Cathedraticum solvatur a corpore Parochorum, & Beneficiariorum civita. tis, alterum a corpore aliorum, extra civitatem commorantium e an potius ab unoquoque singulatim suum Cathedrati cum sit pensitandum. Quae. sio distussa, &decisa fuit in saera Congregatione Concilii die I9. Novem. bris I 3 s. in Perusima Cathedratui , in qua proposito dubio: Au Catheri risum si s υendum a Rectoribus Ecclesiarum Parochialium eivitatis, o subum
biorum Perusiae, ut. asserto uno corpore, seu potius ab unoquoque ex eis: reis
sponsum fuit e Negariis quoad primam partem οῦ γ afrmative quoad secundam . Secus est , cum nullus Clericorum , uni eidemque Ecclesiae inseruvientium, suam possidet specialem Praebendam, sed singuli sustentantur exim assa communi, ex qua unusquisque suam accipit portionem; tune enim unicum Cathedraticum esse ab omnibus ex eadem massa persolvendum, sanis ei tum est in Concilio Romano anni I7as. rit. 8. cap. q. Ab Ecclinis vero, tibi plures de massa participant, ab omnibus incommuni, tulit viginti Diavis tamen consuetudinibus, Ecclesis, o Episcopis magis favorabilibus. Et quod specialiter attinet ad Beneficia simplicia, sacra Congregatio Concilii in meeraten. Cathedratici die 29. Aprilis I73 I. dixit, ex omnibus Beneficiis
Cathedraticum deberi Episcopo, solis exceptis Capellaniis laicalibus, & ad
. VI. Alia succedit controversiae an ex privilesio, vel consuetudine tanti temporis, cujus initii non sit memoria, acquiri possit exemptio ab onere solvendi Cathedrati cum . Atque , ut prius de privilegio loquamur , cum Romanus Pontifex possit quamlibet Ecclesiam, & Beneficium, ab Episcopi jurisdictione totaliter subtrahere, multo magis poterit a solutione Cathedratici eximere, quod ex textu in Cap. Conjiitutus, de religisses domibus,
bene probat Bottus de S=nodo pari. num. 9 . Non tamen praesumitur,
quod Pontifex id privilegii alicui concesserit , nisi illius expressam mentionem secerit, iuxta textum in p. Pastoralis, de donationibus. Quin im
clesiae remissum Cathedratieum, etsi generatim fuerit ab Episcopi iurisdictione subtracta, nisi speciali privilegio ab illius pensitatione deprehenda.
tur nominatim liberata. Quod vero consuetudinem spectat, in eam olim sententiam nonnihil propenderat sacra Congregatio Concilii, quod posset, immemorabili consuetudine , quilibet libertatem nancisci ab obligatione praestandi Cathedratieum; sed, causae articulo ad novam tyutinam revoc to, eum consideraverit, Episcopalia jura a subditis adversus Episcopos nunquam praeseribi posse, juxta sanctionem Innocentii III. in Cap. 26. de praeis script. e priori sententia recessit , & oppostum definivit in Lavellen. Cm beriatici 5. Iunii I 693. lib. 1. decretor. 626 I. disceptato enim seque liDisiti od by Cc oste