장음표시 사용
101쪽
Quod apud Hebrios a communibus oneribus uitae eximerentur, & quod magis etiam diuina institutione, videre est, praesertim Num. l. cum . n. Ista Iliae omnes iussu Domini enumerari deberent, ut ex eis ij eligerentur, qui apti erant ad pugnam, Levitae numerati non sunt, Etenim locutus est Dominiri ad Moy rin dicens Tribam Levi noti numerarer ipsi namque cum diuino muneri inferuirent haud voluit Deus, ut inblitaribus copijs adscriberentur. Quod si primo Reg. . .filios Heli Sacerdotis Magni cum alijs ad pugnandia profectos,&necatos suis.1 describitur: &Machabar: I.&2. non solum M tathiam, scd alios etiam Sacerdotes,ut Iudam,quid ctus est Machabaeus, eiusq; fratres Ionathan, &Symonem. & Ioannein Hyrcanum filium Symonis strenue dimicat se; respondetur ex Sacerdotibus,aliquos non ad pugnandum, sed milites animandos ire consueuisse cx praeccpto Domini Deuteron. 2Ο. 'propinquaste autem ιam ratio stabit Sacerdos ante aciem, orsic DIurtur ad Populum: Aussi Istaec Vos hodie contra intamicos υsrospugnam committitis , non peri mescat cor v II um, nolite metuere, nolite cedere,ctc. Quin & Chrusitani etiam Sacerdotes ad iusta bella proficiscuntur. vi consessiones audiant sacrum faciant,& concionentur. Ophni autem, & Phinees filii Heli non tuerunt in pugnam contra Philisteo I, ut dimicarent, sed essent cum rirca seeleris D. mini, quae delata fuit in castrarita Reg. loc. cita habetur. Eranti duo P, Heli eum Ar ea finiem Domi i Ophni , o Phinees: qui quidem cum eam sorte defendere conarentur occiii sunt, & Arei
De Machabaris dicendum , ingruente necessitatό etiam Saceriotes prςliari consueuit se a non quod pi gnare Sacerdotum ellet,l sed quia tunc sic oportebat, sic ti
102쪽
sicuti ea tempestate oportuisse ibidem perspicii ucst. Apud Aegyptios nulla tributa Sacerdotes soluisse Geneseos scriptorc. 7. testatur his vcibis. Emit uiatur Ioseph omnem terram AegVti, vendentit vulis posse nesse-pra magnitudinesmis, siubrectis eam Phara ni,o cunctos populos eius a noui mis terminis A Ipti usq;
- ad tremos Lnes eius praeter teream SacerdoIum, qua a R
ge tradita fuerat eis ; quibras, o statuta cibaria ex horreis publicis praebebantur : ct idcirco non seni cιmpus venHre possidione ν-. Et paulo post. Ex eo tempore, urique in praesentem diem in uniuersea terra Aegapti Regilud quinta pari soluitur: ct factum es quasi in legem ab ue terra Sacer otali, qua libera hac condiιione fuit. Verum loan. Medina in responsione ad primu O uar. num. r. & Soto in 3.Conci'. respondem hinc mi, ni me colligi Sacerdotum exemptionem else Iure distuino: quod .m statuit Ioseph,& Rex probauit,humana Iex tuiti neque dicendum,quod Deus iure statuerit, ut Gentilium Sacerdotes, qui Idola colebant, hu-tulinodi Immunitatem haberent. Sed haec responsio ni fallor neque authoritatis assatae, neque aliarum eiusdem generis vim euacuat; quia non afferuntur ad insinuadam exemptionem ex
iure diui no positiuo,sed nam rati,quod & ipsimi diu,
num est. Siquidem exempla Immunitatem, qua' Sacerdotibus Idolorum tribuebantur in unum conge sta Ostendunt Naturam ipsain dictare, Deo addictos ςxemptossore. Pelsarum vero Rex Artaxerses statuit, ut exsilijs Israe L ij, qui diuinis vacabant Cisc ijs, nullis exacti nibus grauarc niur ita apud Esdr. r. c. 7. Vobis quoque notum facimus loquitur suis Minisi ris de iniuersis Sacerdotibu , o Levitis, CanIoritur, se Ianitoribus, nath nais, ct minisus Domini Dra huim, vi rictigales trab.- m
103쪽
Ex his profecto manifestum est Homini a Natura inditum esse eos qui Deo inseruiunt, a laicorum Principum famulatu, & legibus esse debere immines. Secunda conclusio. Clericorum immunitas exsacris literis deprompta est. Primum veteris legis: nam praeter ea , quae allata sunt constat Dominum eos, qui rant ex tribu Levi in sui obsequium selegisse, ac diuersam lontificum, di Regum potestatem, ac iurisdictionem suisse; quam sane distinctionem, vel a Deo institutam, vel approbatam dicamus oportet. Vnde Num cr. ι 8. Deum legimus Sacerdotibus dedisse decimas, quo suo cultui inseruirent:quasi innueret, eos, qui in rerum sacr. rum officia incumbunt, aliorum hominum legibus sub ij-ciendos non esse; inquit. n. Alijs autem Levi deri OM. πυdecim, praelis in p/sessionempro minisseris, a rutant mihi in tabernaculo foederis, vi no accedant voragis prael ad tabernaculum, nee committant peccatum mortifrum s lis νι Leui mihi in tabe xacul erutem: U, ct mracnte bini eccata Puuis. Ad haec, & huius generis authoritates rc sporident Ioan . Medina ad 6.& Couarruvias num. a. quod, ci:i Iegis tempore id fuerit obseruatum . non inde iam. cnfit, ut in Evangelica lege hoc ipsum lurc diuino necessario seruandum sit: eo quod sicuti cς remonialia prς-cepta illius legis, ita & iudicialia noua lego, & Chri- . sti morte abrogata suere. Sed contra. Sacerdotibus, veteris legis Iure diuino data fuit Immunitas no alia causa, quam quod in obsequium Dei selecti diuinis vacabant ossicijs; ergo eadem ratione Euangelicis Clericis tribuatur oportet. Probatur consequentia, quia poli Christi mortem ea de causis immunitatis scilicet, Dei famulatus apud Clericos in Ecclesia Christiana remansiti ergo idem
104쪽
priuilegium: si enim Sacerdotio remanente priuile gium abrogatu est, quid caussae est, quod nous legis Sacerdotes deterioris fini conditionis, quam veteris Confirmatur. Clerici nouae legis cum ad nobilius sacrificium instituantur sunt digniores Sacerdotibus antiquae legis; At hi Immunitates aliquas supra cet ros Iure diuino sunt affecuti: ergo multo magis Eua gelici Sacerdotes. Praeterea personarum Ecclesiae immunitate Deus
non obscure insinuasse videtur Psal. io . quo loci audimus eum precipientem. Nolite sangere Chrisos meos. Quod, ut ostendam, primum obseruo verbum tangere
diffundi ad omne id, quod tangi potest aliquo modo
iniurioso: neque enim solum corporali tactu tangitur homo, cum icilicet in eum manus violenta immittiatur, caeditur, aut in vincula trahitur; sed tactu etiam spirituali, ubi alter alteri negocium facessit, quo animo angitur, ac vexatur. Hoc sibi nimirum voluit D. ονομα s. Hieronymus in Zacch. a. qui exponc ns ea vcrba, cibi , tetigerit υρs, tangit pupiliam oculi mei inquit. Tacta provexatione, ct iniuria ac pe, iuxta illud,quod legimus. Nolite tangere Chrasos meos . Insuper animaduerto verbum Cὼri es, quod significat unctos, tria hominum genera complecti, videlicet, Sacerdotes, Reges,& Prophetas: hicnim omnes in veteri lege ungi consueuere. Quod Sacerdotes un-. gerentur habemus prς sertim Exo. 3 o. Vbi Deus Mov is loquens, Aaron inquit se fies eius υnges ,sancti bsque eos, in Sacerdotist funganter mihi. De Regibus testimonilim extat potissim uni Regum I. cap. IV. Tulit a Iem Samuel lenticulam olei, se esuris super caput eiu . i. Saulis) se deseculaim es eum, se ait. Eccetnxit Ie D minus si per haereditatem Jam in Principem. De ProphCtia Reg. 3. cap. ist. ibi enim Deus Eli et praecipitavi Eliscum
105쪽
seum perungat. Eliseum autemsium Sapiat, qui Hr belmeuti υnges Prophetam pro te: Sed alio interna solum, & spirituali vactione pcruncti erant, ut Abraha, uaac, di Iacob, alij et iam corporali, ut Aaroia, Saul, David. Quamobrem cum Deus iubct, ne Christi sui tangantur , decernit, ne quispiam in viros sacris ministerijs ex ossicio addictos aliquid moliatur , eos vexet, contumelijs, iniurijsque assiciat. Ex quibus verbis generatim colligimus Euagelicos Sacerdotes, qui
interua, atque exteriori unctione peruncti Dei cultui speciatim deputati sunt, nec caedendos nec ad profanorumqudi curia tribunalia contumeliose trahendos, aut quavis alia ratione vexandos esse. Verum Di lacus Couarruvias loco citato ad primum respoudet lege diuina cautum esse, ut Sicerdotes,& Clerici nulla assiciatur iniuria, non aut cin prohiberi Iudicium Principum laicorum in ipsos Clericos iuxta Iuris ordinem exercendum .
Sed contra. Qui facit aliquid, quod in alterius co temptum, & contumeliam vergat, ei profecto iniuria insert ; atqui trahere Sacerdotes, & Clericos ad Laicorum iudicum tribunalia, eosdemq; Iud: ces propria authoritate iudicare Ecclesiasticos viros tam in Sacerdotum, quam Sacerdotalis ordinis per rurbationem,& contemptum redundat, ut rationibus in prtine Coclusionis, Disputationis sccundae ps obationem adductis supra ostendimus: ergo.& in eoru in iciniuriam. Aliter res podent Frauciscus Victoria propositione . secunda,& Dominicus Soto Conclusione s. dicentes
Psalmograpbum speciatim loqui de Prophetis,& P triarchis, Sacerdotibus vero,& Clericis non nisi allegorice conuenire.
At conrra huius nodi responsionem sic arguo. Quod generatim proponitur, distributive reser-
106쪽
tur ad O nnia , quibus proprie conuenit: sed Deus in uniuersum praecipit, ne sui Christi tangantur ; alias enim si caeteris exclusis illos dumtaxat hoc edicto co- plecteretur, eos generico nomine significare non opus fuisset: ergo huiusmodi praeceptum ad Christos omnes, quibus proprie εonuenit, distributive refertur,a qui Euangelici Sacerdotes Christi Domini vere non metaphorich sunt: igitur sub generali edicto proprie, non allegorice compraehenduntur. Praeterea: potissima causa, propter quam praeceptu eiusmodi speciatim refertur ad Prophetas, ic Patriarchas, est; quia Christi Domini erant, alioquin, cur in diuina scriptura, in qua nihil est sine causa,& ratione. Christi dicti sunt, non serui, vel si is P at Euangelici s cerdotes sunt Christi Domini. illis multo praestantiores non tantuna, quia unctione externa,& interiori simul unguntur, illi vero spirituali solum peruncti su re, sed quia horum sacerdoti uin sacerdotio vetetu citvalde nobilius, & excellentius: ergo tale praeceptum etiam ad Euangelicos sacerdotes proprie non allegorice se extendit. Inter nouae legis testimos ia insignis est Matthaei
locus cap. 17. Petrum Iesus interrogans ait. Reges terra a quibin aeciatis I tributum, vel censum' afli 3 p.u, an ab alienis potiale dixis, ab aluuis. Dixit ilD Iesera,euo liberisumfili'. Oautem non scandatigemtu eos vade adamare , o miste hamum, se eum piscem, ultrimm assenderis, ιHge, is aperis ore eius inuenies parerem, i usiumens da ei tro me, o pro re.
Ad huius loci uberiore intelligentiam duo sup pCno. Unum: huismodi censum suisse annuit quoddam tributi genus impositum in singula capita, ut Tyramnis Iudaei penderent, quod olim uni Deo soluebant, in eoq; soluendo se Caesari Subditos profitebantur.
107쪽
Caepit aute, vel a Pompeio qui ut Iosephus tradit li. r . Antiq. cap. t.) Hyerosolimam Romanis tributariam fecit: vel sub Augusto eo tempore, quo uniuersi Orbis descriptio facta est.
Alterum: Di drachmum, Atticum nomen, signi secare argentes mone ἰς genus cotines duas drachmas, quae prorsus valent, ac duo hispanica regalia, dc duo Italici Iuli j: Syclum autem, vel staterem num um, qui valebat quatuor drachmas. Sed haec exacte G ut lielmus Budeus in lib.de A sse, & partibus: quem, cum in ore piscis inuentum Petrus ad telonarios detulisset, orir to a.
pro se,& Christo Tributum persoluit. De cuius tributi solutione interrogatus a Domino An fili j, an alieni hoc pendant; alieni respondet: Vn de colludit Christus ergo fili j liberi sunt; quibus vembis ostendit se non teneri ad persoluendum: nam si naturales fili j Regum sunt a tributis immunes,Christus qui est naturalis filius Regis totius Mundi etiam
liber erat, neq; solum ut Deus ut in Propositionis secundae partic. a. perperam intcllexit Doctor incognitus sed etiam quatenus homo, eum suscepta hominis Natura sit unita diuino supposito, imo nec Christus tantum, at Petrus, alijue Apostoli; & consequenter Episcopi, ac Euagelici sacerdotes hacbibertate fruu-tur: quia licet non sint fili; naturales supremi Regis, ut Christus; eius tamen domestici, ac familiares censentur: dicuntur enim Clerici . i. vocati in sortem D mini: ital sid. etym. lib. 7. cap. a. Filius autem Regis cum tota sua familia, & aula solet elle in quolibct regno immunis. Verborum igitur Christi sensus est:
Regum filii cum sint a tribulis cum doni esticis suis exempti. Ego,& tu, Petre, liberi omnino sumus:Ego quidem quia filius secundum naturam Regu Regis, Tu vero, ac reliqui huius generis, quoa iam Elegi vos
108쪽
in obsequium mei, quem ςquum est non esse inferioris codicionis, quam sint filij Principum holus seculi.
Hanc rem in subsequentibus verbis no obscu: e significauit cu subdi t. Vι autem noscandalizemu eo , sec. scilicet; quamuis ad tributa pςrsolueda no teneamur; quia tamen latent nostrs libertatis causis, ne questu sum hoc hominum genus ansam de nobis conquerudi accipiat, neue simplicibus, qui nondum intellexe. re hoc mysteriu, ollandiculo simus, de ad Mare,cte. Haec ni filior genuina est Christi verborum interpretatio . Ita exponut Ioannes Maior Theologus Parisiensis. Claudius Guilliaudus Belliocensis,& Ioannes Maldonatus. Hinc ex veteribus Patribus, duo Christiana religionis lumina Diuus Hieronymus, Augustinus, Clericorum exemptionem a tributis educunt: Diuus enim Hieronymus sic ait. Ille pro nobis,&cruce substinuit, & tributa reddidit: nos pro illius honore c. i. quia cius cultui speciatim deputati sumus tributa non reddimus, & quasi filij Rcgis a vectigalibus immunes sumuS.
Diuus Augustinus lib. r.quaest. Evang.q. 23.inquit. Quod dixit, Erga liberisanis ij, in omni Regno intelligendum est, liberos esse Rcgni filios, idest no esse vectigales : multo ergo magis liberi esse debent in quolibet regno terreno si iij Regni illius, in quo stat
Quae verba explicans Illustrissimus Caietanus in a. 2. q. Io .ar.6.ad primum ait, Per filios Regis, seu Regni no intelligit omnes Christianos, sed eos, qui praesunt in Regno, quasi filij. Hi autem sunt Episcopi, Presbyteri, & qui relinquentes omnia Christum sequutur, iudicaturi orbem . Hi enim in hoc mundo tamquam fili j Regis ex eorum statu Regnum Dei in
109쪽
alijs propagare, Quereq; debent;& liberi etiam a seruitute temporalium Dominorum esse debet. Et hoc Saluatoris doctrinae consonat dum Petrum Apostolum liberum insinuat.
Praeter hoc testimonium alterum extat apud eum dc in cap. a a.dc Lucam 2 o. ex quo personarum, ac re rum omnium ecclesiasticarum immunitatem educimuS, Vnumque ex ijs est, quibus perperam intellectis eadem impugnatur ut igitur suis armis aduersarios cCnfodiamus, ex verbis Domini ad Pharisaeorum discipulos. Reddite 3 seunt Caesaris Caesari, o quasi σι Dei Deo, hanc libertatem ita ostendimus. Iuris diuini est, ut ea, quς Dei sunt, uicorum lic-m tuu potestati, etiamsi in Republica, aut Regno sint Principes, non subdantur: atqui res, & personae Ecclesiastica Dei sunt, ergo Iuris diuini est, ut nullius Iaici hominis potestati subi j ciamur. Maioris veritas penuci ex EuangcI o. Etenim, si praecipit Christus , ut quae Caesaris sunt, Caesari reddantur, quae Dei Deo : sequitur quae Dei sunt tradi , C fari non debere,&consequenter eidem non subi j- , alias vana haec distinctio videretur, quod scilicci, quae Caesaris Caesari, quae Dei Deo reddantur. Minor autem, preterquam quod perspicua esse potest ex rationibus, quae in primς Conclusionis Disputationis tertiar probationem adductae suete, adhuc probatur. Primum ex 39. Canone Apostolorum cuius verba Conoto rium haec. Omnium negociorum Ecesesiasticoru curam Episcopus habeat, di ea vel ut Deo contemptant C dispenset, nec ei liceat ex his aliquid omnino cotingere, aut parentibus proprijs qua De uni condonare- Deer. Epi. Deinde ex Lucio primo in unica, quaec X t, Epist. - ,
ad Galliae,& Hispaniae Episcopos. Qui Chrans pecu- Qui xpi.
110쪽
nias,& Ecclesiae aufert, fraudat, & rapit, homicida in conspectu iusti Iudicis esse deputabitur. Tandem ex ironi facio primo qui inquit. Nulli liceat. ceat ignorare omne, quod Domino consecratur siue fuerit homoalue animal, siue aeter vel quicquid semctfuerit consecratum, san tu sanctorum Domino erit,& ad ius pertinebit Sacerdotu; propter quod in cusabilis erit omni et, qui a Domino,& Ecclesia, cui competunt, aufert, vastat, invadit, vel eripit, & usque ad emendationem, Ecclesi que satisfactionem , ut sacri- ictus iudicetur, & fi emendare noluerit, excommunicetur. Ex quibus verbis aperte colligimus res, &personas Ecclesiasticas , cum Deo speciatim addictarsuit , Dei ipsius esse; quod si utraque Dei sunt, Deo
tantum reddantur, eique uni subi j ciantur oportet.
Neque obstat, quod pars facultatum Ecclesiae Clo. ricis distribuaturi vel quod ijdem a suis Prepositis iudicentur; non prius, quia cum Dei seruitio cG ocrentur, ς quum est, ut sumptibus Ecclesiae cultus,& victus M.ta. i. eis suppeditetur, ita colligitur e x o. Canone A postolorum G.q. I. cap. Ex his autem; imo docet A p stolus r .ad Corinth .ca. 9. υι δε facrario verantur, Τ edesecrario sun3, edunt, o quι aliari deseruiunt, cum altari participant, δc merito quidem , c tenim quis militatFuis Elpenri s unqu/m ' quis plantat vineam, or de fructu eius nan edit' qais passis gregem o G LLI egregis non manae cai' non posterius; quia Clerici inscriores a superioribus iudicatur, di puniuntur, tamquam ministris, quibus caeterorum cura a Deo concredita est.
Tertia Conclusio. Ecclesiasticas personas,& facultates esse diuino Iure immunes afferunt Concilia, &Summi Pontificis. Coa a. Primo. In Concilio Rom. 3. sub Symacho alias allegato cap. 3.haec verba leguntur.