장음표시 사용
311쪽
CAPUT CXXXVIJI Epistola, inquit, Theodoreti Episcopi ad Dorabam,
A Udientes vestram sortitudinem roboramur,& in vos intenti segnitiem deponimus. Exemplar enim principale virtutis omnibus , qui imitari volucrint, Vos certamis nibus his praesidens proposuit Deus, ut per imitationem vestris insigniamur charactetibus. 'Quia igitur multa vobis est apud Deum fiducia, sic ferventem illic nobis sustinentiam proviis detp, ex orationibus stabilite , ut firmi & in Dogmatibus persista
inus, & claudamus oculos, ne sanguinis injustum judicium videamus, ct claudamus aures nostras, oc audiamus, & catamus in terram. His enim bonis ac talibus per fruemur , si vestrae; impetr
312쪽
Epistola, inquit, ejusidem ad Amicum Christi constantinopolitanum Orthodoxorum Populum. per quam eos hortatur ad patientiam, ἐν circa dogmata Contrariorum poenitentiam declarat.
nauticae arti dant studium, M in mali vivere dei dum pessimis tempestatibus repugnant, a con tratiis flatibus,saevis voluminibus oppugnantur,ac multa caligine detinentur, si subito cis ignis illuxerit, con tantur& resiimunt excussis terrore fiduciam , quae eos meliora sperantes desperare non sinit. Tale aliquid etiam no S per- pessi nunc sumus , vestrae Deo Amabilitatis literas perlegenteS. Multam namque Ecclesiarum concussionem Videntes, & tempestates & procellas undique cernentes illidi , & hinc volumen servens & accrescens, & naufragium minitans, & pinguem nebulam diffusam, & quae sunt cominus conspici non sinentem , velut si igniculum subito quemdam, & introitum portus, vestras vidimus literas , di cons latione perfruimur, re fiduciam sumpsimus, &fortiter patimur impetus tempestatis , & puram sustinemus serenitatem. Fidelis enim Deus est, qui non permittet nostentari astra virtu item , sed cum tentatione faciet o proventum, ut sustinere possimus. Et falsitatem quidem convinccre valeamus, veritatem vero lucidius comprobare. Convicta siquidem nunc quoque est compositio falsitatis', & virtus veritatis ostensia: Ecce enim qui Salvatoris nostri Christi naturas impio sermone confuderant unam praesumpserant ejus praedicare naturam ut Divinitati passiones
313쪽
illo Ducatu retrahentes ad veritatem , quem pro Veritate oppugnaverant. Pro una enim natura duas nunc confitentur, & eos qui contemperationem vel confusionem dicunt, anathematizant,& Divinitatem Christi impassibilitate venerantur, & carnis esse passiones docent, & Evangelicas dividunt voces excelsas quidem Deo que dignas Divinitati adscribunt, humiles vero humanitati coaptant. Tales enim nunc ab AEgypto allatae sunt literae. Sed hi, qui vix tandem veritatem dogmatis didicerunt, & Evangelicam Regulam normamque edocti sunt, adhuc sunt malevoli hactenus circa illum, qui cis horum Doctor est factus, atque illum, qui eos ab errore liberavit, & ad veritatem de3uxit, ut impium & hostem & operibus & verbis impetere tentant: Et latrando adversus eum satiari non volunt. Sed non seuerabunt verit te m. Quia res firma est veritas Ipse enim Christus est veritas. Et convicit quidem jam, sicut dixi , adversitates mendacii, & vexitatis radium subindicavit , qui coronat veritatis Amatores tostensurus vero est eam clarius, & falsitatom omnino disrumpet.
Et discent qui usi sunt ea , quod sit Deus in coelo , qui & ea quae fiunt conspicit, &quae dicuntur audit: Et ponit suis Athletis
certamina; & leones fame ac furore diffluentes mansuetudinem docet, & ignem sine mensura nutritum, & nimis accensum, in auram rori S immutat, & incensu magno istum fugacem salvum conservat; & in cisternam caeni cum Propheta descendit, .& qui illuc eum miserant, per bella captivos expellit; ipsum vero aeneum murum & turrim robustam statuit Barbarorum, qui es praestat Obsequium; &. in bellis vero enitescere praestat, & per duos plerum que fideles multoties dena millia infidelium fugat. Et hujus rei testis est Ionathas 8c Armiger ejus, qui soli contra Alienigenas confidentes. nutu Divino universa Alienigenarum millia rugaverunt, & ab invicem secere consimii Sed deficiet me tempus narrantem Dei mei Mirabilia, re ejus Providentiam, quae fit in nobis per sngulos dies. Haecipi ur scientes , Dile immi& Deo Amicissimi statres , ici eum pxaesumite , qui dixit': 'Cου dire,ego viri Mundum. Etsi enim nos misericordia ejus sumus indidini , tamen propter David servum suum , & Hierusalem quam elegit, M p cellas extinguet ,&tempestatem sistet, & in directum denuo ferri praecipiet Ecclesiae navem. CAP.
314쪽
228 Sacra, inquit, a Ioanne Antiochia impetrata tam comtra Deo Amicissimum Sanctissimum Epipopum Hierapolios Alexandri , quam contra Helladium , Maximinum ἐν Theodoretum, Deo Amicissimos Epi-
Ecclςsim in pacem , hanc procurantium diligenter omnimodum honorem & affectum , cunctorum caussam bonorum existere, ambiguum non est. Quia enim concordiae & Religionis viam intactam & immaculatam custodiunt, hujus rei gratia, honore maximo , ac praecipuo fruuntur affectu. Si qui autem sub simulatione Religionis putari custodes quaerunt, praecipui dogmatis Corruptores rerum testimonio de-- monstrantur.
315쪽
CAPUT EX XXX L .... 229 Epistola, inquit, Meletii ad Motherium Comitem, qui
eum per literas siuerat exhortatus,Vadmonuerat,
ut Antiocheno reconcIbaretur. ΙGnorare videtur Admirabilitas tua, ouod nec pro pecuniis,
nec pro possessionibus, nectit e pro ulla alia , quae sto hanc vitam pertinet, causa sit hoc nostrum certamen. Neque ut placeamus hominibus, nunc usque perstitimus. Absit enim sic nos esse vesinos. Qua enim sub praemii spe pro propria caussa eligimus mori Qua utilitate sustinemus Principum minas , distorsiones, seu cversiones , Se praetensionem exiliorum p Aut quid eorum, quae humana sunt, praevaluit contra nos usque adeo, ut ob hoc adversum cunctos instituamus certamen p Et certe videmus eos, qui Valde contentionibus studeant, illatis sibi a Maiajoribus violentiis ccdere, etiam dum nolint. Unum tantummodo in rebus humanis invictum est: Deo dedita conscientia , illi placita ex toto corde defendens. Recolit cnim futurorum spes , &eam , quae sustinetur , beatitudinem , & ad Deum confidentiam rEt alia, quae multo sunt universis hujus vitae meliora , quanto per infinita saecula porrigentur.
Hinc homines universorum praesentium fiunt despectores . sciendo quia etsi a praesenti vita solvantur, succedit procul dubio Beatitudo coelestis, & cum Domino Christo Regni conso tium. Et idcirco non sollim pro nihilo praesentia depusant qui dam, sed Sc pro summo beneficio habent, ut liberentur ab eis, bene scientcs quod futura obtinere non possint, niti a praesentibus liberati. Neque nos igitur , per gratiam Dei, pro gratia vel iiii micitiis cujuslibet hoc certamen inivimus , sed pro pia fidei confessione, pro conscientia Christo devota: Propter quem pro nihilo ea, quae in praesenti sunt saeculo, deputamus. Et quia haec
316쪽
non singam, audi per partes cum brevitate, qua possibile est. C pitula Cyrillus exponiit plena universis haeresibus, propter quae universus perturbatus est orbis. Collecta est Ephesi Synodus: Advenit illuc & iste ab Antiochia. Et adjudicans tunc Expositoris insaniam, deposuit eum cum toto Orientali Concilio. Iuravit coram Principe: Quia es paenituerit Cyrussus, non ei restituos patum. quod Harsarcha sit factus. Et habemus exemplaria
Reversus est a Constantinopoli ad orientem idem Antiochenus : Collegit rursus in Tharso Concilium. Scripsit Synodicas literas, in quibus & Cyrillum deposuit, & eos qui pro eo adscenderant Constantinopolim. Quorum manifesta sunt nomina. Ad ultimum venit Aristolaus, accepit propositionem, ut anathematigaret in rillus ipse Capitula, & ea quae male exposuerat universa, & esset rectae fidei confessione contentus. Suscipiens Cyrillus hanc conditioncm, per Aristolaum scripsit Acacio Berrheensi Enistolam vc rsuum Pluti motum, affirmans de Capitulis quod bene se haberent, dc nunquam repellerentur ab eo. Post haec misit Antiochenus ad Cyrillum Paulum Emesenum, qui vadens, agens que illa, quae nunc dinumerare non possum , ad ultimum reportavit Epistolam , quae Anathematismum Capitulorum nec per somnium contineret, miniis vero deteriora Capitulis in superficie
praedicaret. Ex hac Epistola diffamabatur, jam quasi Cyrillus de
his, quae conscripserat, enitercit Et ab Antiocheno ita susce tus est. Haec Cyrillus addiscens scribit Constantinopolim quibusdam Clericis suis, quod neque poenit rit de his quae conscripsit, neque omnino aliquid eorum , quae exposuerat, moverit. Sed neque rogans quemlibet ita receptus sit, sed potius e diverse ipse rogatus sit , & Antiochenum susceperit. Et horum omnium exemplaria tali nemus. iHaec ipsa vero ad Melitinensem scripsit Acacium , quod nec submoverit aliquid eorum , quae a se exposita sunt, neque ullum de Re conciliati orie rogaverit, quin potius e divcrso Antiochenum rogatus exceperit, ubi unam filii post unitionem dixit e sis naturam. Et ipse hujusmodi per totum Mundum clamat, &singulis vicibus asseverat, quod nec xc spuerit quae ab eo sunt scripta,
317쪽
nec repellere patiatur usque ad mortem. Pr Merea nosmetipsos . ab Antiocheno sejunximus, eb quod Cyrillo sic existenti perverisso post tanta succubuit, dc per ipsam communionis cum eo uni latcm semetipsum comparticipem ejus effecit. Non propter aliquas quippe, quas nec habemus, inimicitias ad Ioannem, sed propter conicientiam nostram, quae Deo devincta est, quam non pociumus pro humana decipere gratia, etsi multa millia nobis quis inferat mortium. Unde & magnopere agimus pro illa Persona, eo quod Deo vincta sit conscientia nostra. Sed dicit, quoJCyrillus Capitula illa respuerit. Ostendat ergo eius Epistolam, nominatim anathematizantem illa Capitula, &Nicaenae fidei con
Sed non habet quod ostendat. Sed pro magno profert nobis Epistolam, quae tantum differt Capitulis, quantum non per
omnia si c aperte blasphemat. Sed de nac. nobis nullus est sermo. Uerum si vult inter nos inimicitias solvi, persuadeat Cyrillo an thematizare per Epistolam ciciminatim omnia quae male exposuit,& Nicaena illa Expositione Beatorum Patrum eta contentum , sicut ea Beatus ille Theodoretus Dominus noster explanavit. Ipse enim est verus illorum , quae exposita sunt, intellectus. . Aut si haec non secorit, anathematizet ipsum cum Capitulis ejus et Haec ausus videlicet in commimicantes omnes, qui eadem , quae Cyrillus, adstruunt. Et soluta sunt omnia. Nos enim per gratiam
Domini Christi diligimus Ecclesiae pacem. Diligimus vero ita ,
ut ea perfruantur devota Deo conscientia s non vero ut nosmetipsos per illam gehennae tradamus. Hoc enim non jam pax est , sed omnimoda exterminatio. Et nulla nobis alia remanebit adver- statis occasio , nisi propter piam fidei confessionem. Alioquini omni sumus damnatione digni. Et revera infelicissimi omnium, si propter viles occasiones quae sunt Divina turbamus.
318쪽
QVid de Helladio, & Maximino, & Alexandro , dc Theodoreto , Reverendissimis viris Episcopis, definiri censi erit Imperialis Clementia , iplae Divinae literae praefulgentes tuam Magnitudinem poterunt edocere. Quomodb vero & 1 nobis iidem sint commoniti, subjecta designat. Unde Diligentia tua Praeceptum nostrum suscipiens eIaboret , ut omni arte de subtilissima argutia perveniant ad effectum , quae Imperialis decrevit Authoritas. Nec enim parva gloria tua Magnitudo fruetur, si celeritatem tantae caussae afferre valueris. Pertinet ad animarum nostrarum religionem. Pertinet, ut ita dixerim , ad coelestis Divinitatis curam praesentis qualitas caussae. Unde dum tuam Magnificentiam & Divinae literat, & nostra A thoritas praeparant, commoneat vero per dies ac noctes orthodoxae pietatis reverendissimus cultus, tota urbana tranquillitate servata, absque ullo strepitu ac perturbatione , Divinitus impe
319쪽
CAPUT CXXXXIII 131 Epistola, inquit, Μagnificentissimi Diovsii, wgistri
Militum, quam prim ad unumquemque Epista rum,
qui nominantur in Sacra, ut aut consentirent bis, quae ab Antiochenosuntgesta, communicarem ei, aut ab Ecclesis cimitatibus exirent.
ΙΝvictus Dominus non ignorat, quantum suo prosit Imperio
cultus sinceri devotio , quantamque securitatem& illuminationem Provinciis praeparet fidelis investigatio cultus orthodoxi. Hinc utique & dignus essicitur impetrare , quidquid a propitia poscendum Deitate crediderit. Necesse est ςnim, ut prospere unive a contingant, si Deo paruerit ea , quae apud ipsum definita est , veritate. Motus igitur sanistitate congrua , dum cognoqisset Beatitudinem tuam Ioanni Antiochenae civitatis Episcopo non adesse in Saninis , neque communicare in Mysteriis adorandis, coeleste Decretum dare dignatur, quod in his , quae sunt pliora , praefulget, ut aut comuunices praefato ,rciquis qui cum eo consentiunt in coelestis Divinitatis cultu, aut rccedas a civitate & sancta Ecclesia , cui praeesse dignosceris. Igitur D vinis literis pertractatis, unum e duobus facies. Necesse est enim , ut aut communices Ioanni Episcopo catholicae Ecclesiae , ut ablatis contentionibus sancta Eccleua quiete fruatur ac pace , quam peperit, aut contendens formam Divinitus datam: siabire cogaris. Privaberis enim urbe , privaberis & Ecclesia, si meliori forte obedire & assentire nolueris. Sit igitur deliberationis tuae , ut Divina & adorabilia Praecepta recipias, si iram Principalem declinare desideras.
320쪽
CAp VT CXXXXIV. ....H2 Epistola, inquit, Helladii Epistopi ad Deo amicissimum scopum Meletium, quamsripsi indisana ei, quod
sunt a constantinopoli Mandata, di de bis petens qua essent gerenda Tractatum.
SUnx vero, quae mandata sunt, haec. Quia & orthodoxε docet Proclus , & Patrocinator est , & multam habet figuciam apud Imperatorem. Et missurus est ad Antiochenum cum Sacris Synodicam suam , ut eam suscipi ante omnia prvaret: Et quam qui non receperint, pellantur Ecclesiis.. Ne-eesse fuit, ut quae scripta sunt nobis a Regia urbe, a Religiosis simo Com-Presbytero Anastasio , & Reverendissimo Con-Diacono Thartitio , ad tuae cognitionem Religiositatis perducerem. Igitur exemplaria destinavi, ut legens atque pertractans celeriter nobis, quod placuerit, demandare digneris, & quid agere debeamus. Nos enim ex tua Religiositate pendentes , cum tuo gerere volumus universa consilio. Ora vero ante. omnia pxo nobis