장음표시 사용
361쪽
2F villata Theodoreti, inquit ; scopi ad Deo Amici rumum Episcostum Alexandrum, quam scripsit psquam ingressem Antiochiam Raami est colloc , ἐν praefatus Senex Deo Amicisimus eius , ides , Theodorati , coli quium non est passus ulterius.
EGO , etiamsi nne tua Religiosi ras persequatur , & pellat, δύutatur vectibus contra nos, non desinam procidens sup-i plicare ,&provolui pedibus ejus Sanctitatis, tenere illa genua , quae in orationibus expendisti. 8c ad quorum obsequium pertinet universa peragero,& quibus testimonium perhibent ea, quae nuper sint acta. Post, turbas enim decem millia, 8c non pauciores perturbationes. , mas sustinui, Videns in magno periculo animas , quae commissae sunt nobis, in domo faeto colloquio unigersa nobit per gratiam mi votive peracta sunt. Servo autem n rratiotam opiloclition futuis Invenimus enim& satisfactionem , quae tuae mund inscientiae satis sit, & ab omni eam dubitationb, h, praevemre : Gul & Isauri cedentes& Cilices, amplexi. t 'ει--ad Dominum meum
Sanctissimum Episcopum Ioannem. Spero autem , concedente Deo, ad tuam venire Sanctitatem circa diem mensis hujus vigesimum. Omnem, quae cum tua Religiositate est , in Christo Fr ternitatem ego, Sc qui mecum sunt, plurimum salutamus.
362쪽
Epistola, inquit, Deo Amicismi Episto Alexandri, Fa' - respondit indicans quidem capis M,quae id non starent seri, rogans τι ro ne ob hocsti de caetero in- stareturi
, Mitror quod Religiositas tua non soluin nihil omiserit eorum , quae ad salvationem pertinent infelicis animae meae, sed dc supergressa sit illum Pastorem velocistamum, qui in Evangelio legitur. Ille enim semetavit ad ovem, quae perierat, inquirendam ; tua vero Sanctitas & Harbath, meum montem, & Hierapolim, S Zeugma I 8e Antiochiamnunc adiit ad animam meam, quae periit, inquireodam. Quiesce igitur, quaeso , de caetero & ipse fatigari, & conterere vos. Ego enim non quomodo agant Cilices & Isauri, intendo, sed ii omnes qui fuerunt a saeculo , homines a mortuis resurgentes AEgyptiae anominationi impietatem , Pietatem vocent, digniores eos fide nullatenus duco a scientia, quae mihi Deo largiente donata est. Et nihil:horum, quae scripturus sum , dicerem, sicut testis est veritas , Risi talia nobis, quasi exquisita propter nos satisfactione , per Epistolam tua Sanctitas indicasset.. Arbitror autem quod ego potius locum habuerim tuae scribere Sanctitati , deposuisse quidem me talem proventum, investigasse autem veri tem. Pro talibus caum Geti Monachi,qui sunt Alexandriae, Epistolas direxςrunt per Chometum his, qui in AEgypto fuerunti Acacio Reverendi ssimo Diacono & Xenoclocho,& Scytalacio Religioso Pres tero & Arehi-Mandritae, & Agapio Reu tendissimo Presbytero Sc Gazophylaci, execrantes impietatem
Cyrilli, & pestilentiam quae comprehendit Ecclesiam Dei, de sibi indicari rogantesin aliqui Deo Ameis inrum Epistoporum per
363쪽
tem relicti sunt, qui non sunt hujus temporis facti: Ut si remans rint, scriberent iisdem Monachis, ut venirent, & habitarent sub umbra eorum. Hic Mi Me, M quiunt, ab altis Sadibus Deus passilis,mdicatur. Deo Amicissimu Presbyter , dc Archi-Mandrita Pariathenius & mihi & tuae Religiositati direxit Epistolam , quia cum fiducia nunc iti Constantinopolitana dogniatizantos Ecclesia d cutit, quia Ille im- Ii s mortuus. Et ante.paullim, quam susciperem tuae Religiositatis Epistolam , undecimo quidem die , veniens indicavit, . quod propter hanc haeres ab insa. Ecclesia in Mnitae multitudines se separarint. Andreas Vcro Deo Amicissimus
Episcopus ante hos mihi dies per Epistolam scripsit, quod in tota Pontica Regione Deus passibilis praedicetur. Deo Amici stasti & Sanctissimus Episcopus ex AEgypto titie Religrosit ever istolam indicavit: Rabbulas devabis quidem sapis , quod piet m
, au i sunt a secunda Cilicia, mihi Synodicum direxeriint, in quo& Cyrillo dederunt Anathema , excommunicantes eos, qui eum
no Episcopum habent. simili mihi Epistola indicavit HelIadiux , quod sistiuidi ipse decreverit unam sententiam in his , quae Deo Amieissimis secundae Ciliciae Episeopis placuerunt. Et quia non nulli illius Regionis Episcopi altera sapiunt, sui permutatione
tempori servientcs, quinque Epistolas habeo Deo Amicissimoiatum Presbyterorum Photii atque Martyrii: Duas quidem communiter scriptas , in quibus Orthodoxam Epistolam , tres vero a solo Deo Amicissimo Photio , in quibus eam nominavit Haereticam. . Deo Amicissimus Zebinas , qui in Antiochia fuit, Propo-'nianus Eurethae , Eustollanus in Anazarbo cum reliquis Episcopis coram Ecclesia anathematietavit Cyrillum,& Communicantes Cyrillo. Verumtamen & comperi nunc r Aurelius Flavius est. Potui ex his, ut praedixi, tuae Religiositati investigandae verit iis dare consilivm , sed praesenti tempore judicavi tacere. Et per sanastas orationes tuas , omnes hi qui condemnaverunt impium Cutilium,sicubi dixerint orthodoxum,permutati seni: Circa hane partem illorum forte ponentur a me , quorum Sanctus meminit
Rogo igitvi: Religiositatem tuam , quia,nec insatius sum.
364쪽
nee delirus,ut parcas senectuti meae: Sic enim vere noscet Samstitas tua in orationibus. ita mea genua laborasse, ut. ipse dixisti. Ego cnim ante triginta annos, dum Iulianus quidam , vita Evata' gelica vivens , Apollinaris morbo uingueret, & nominaretur super oblationem in Ecclesia Chalenti, & vicino Monasterio , usque laboravi, dum auferretur nomen,sciret etiam illud, quia decem millia mortes sustinere baratus sum , quam tali communioni praebere consensim.
365쪽
Epistola, inquit, Theodorati ad Deo amicissimum EFρ
pum Alexandrum, , quod cilicet I aurisu criptis conditionibus Antiocheno fini adunati.
SEu suscipiat, quae a nobis vel apud nos aguntur , Sanctitas
tua, sive etiam non, nos non quiescimus, illa facientes tota virtute , quae coram terribili illo Tribunali damnationem qualemcumque nobis non inferant. Etsi in aliis enim negligentes 8c fastidioli sumus, nullamque rerum Divinarum facimus curam, sed in talibus re oramus & satagimus, ne studiosis bonorum multo infirmi simus. Innotesco igitur Sanctitati tuae quia Cilices & Isauri 3c Eulogias Antiochiam direxerunt, & in literis si1is ut Episcopos nominarunt & Alexandrinum 3c Constantinopolitanum: Adjicientes non se communicare depositioni Sanctissimi Episcopi Nestorii. Haec mihi indicaverunt nonnulli .mmunium Amicorum,*oandantes ut etiam nune tuam deprecer Sanctitatem , & ad sanctos pedes tuos cadam, & persita- deam , quatenus his, quae cunctis placuerunt communiter , a . quiescas. Putant enim me cuncta posse apud Sanctitatem tuam. Unde iterum rogo animam tuam Sanctam , ut suscipias hanc deprecationem meam, & condescendas pro Ecclesiae pace.
366쪽
EA u , inquit, Deo amicis i Episcopi Alexandri, . quam rescripsit Deo amicissimo Episcopo Neodoreto .isDuans quia nihil interesset asu se , quod Cilices Ur
Isauri Antiocheno communicassent, quando ipsi omnia sustinere pro pietate delegerit.
AB initio ego nec vos nec Cilicas sum secutus. Et maxime vos, qui aliquando quidem super nubes volatis , aliquando vero ad illius genua ut dedititii observatis. Quippe Orbis terrarum notatus 1 vobis est , & utraque propria estis voluntate perpessi. Vos autem dixi, ut facerem commune , quod tuum est. Sed a principio memetipsum a Cyrillo impio separavi, & communionibus eorum , qui usque ad
praesens pro uia impietate certant, vos maxime suae haeresis Cois operatores accipientes. Nihil enim nunc usque nos latuit eorum, quae ab illo conscripta sunt, sed inter nianus habemus & ea,quae Berrheensis scripsit Acacius. Et ea quae per Emesenum Paulum, dc quae adversus tuam Religiositatem scripsit, &quae ad Clericos suos Constantinopoli remorantes, dc quae ad Melitinensem Acacium , postquam cum Paulo foedus communionis iniit. Ubi &acriter pro tua haeresi agit. Antiochenum namque nec habui haereticum unquam , nec habeo. Etsi propter tempus inter utramque in non nullis variari partem potuerit.
Comuro igitur te per sanctam Trinitatem , ut ad me desinas. Spero liquidem in eo , qui Crucifixus est. Quippe apud me valere fecit amplius pietatem : Et quatuor Gubernatores, & alios V v a Mundi
367쪽
Mundi Iudices quiete superavit. Nec permissurus me scandalizati per te. Ego enim cum tanto jam gaudio me expulseros excipiam , ut ii auri mihi vi a copia cxccptis , assis Ecclesiasticis,essci, plures eis Eulogias, quam pro bonis nunciis darem. Nam quia Ecclesia nostra unc habet quodcunaqlle , nec habuit , ire Me ego accepi, neque trib ii cuilibet usque ad obolum unum , saepε me arbitror intimasse. Unde nec Codicem quemlibet ejicere se tuli. Sed nec unum pcr gratiam Christi obolum ex Ecclesiastica facultate. Sed ex his , quae mihi direxerint. Amici , habeo ad animalium conductioncm : Et sic siim quotidie quasi iii frixoria positus, Domino teste. Absque enim necessiate irresut bili Pascua non relinquo , Dei judicium metuens , nc S hic inter tent tiones ab eo constitutus , & in futuro rationem relictionis exsolvam. Necessitas autem & hic nos a dubitatione , & illic a dis natione liberos praestat. Non igitur hujus rei pratia tua Religiositas fatigetur , sed oret pro nobis tantummocio.
368쪽
Theodoreti ad Nestorium, inquit Irenaeus, sancti insimum, ut persuaderet sanctissimum Alexandrum adunari Antiocheno.
Domino meo, sicundum meritatem Deo amici Imo , . atque sanctissimo Patri Episcopo Ν storio Neo
doreius an Domino salutem. ΡΣssimo quidem aegrotavi , postquam redii a Germanicia,
amplius vero me conficiunt, & validius cruciant ca, quae geruntVr circa Dominum meum sanctissimum Discopum Alexandrum. Nec enim Domini verbis acquiescere patitur dicentibus: Bonus Pastor animam suam ponit pro ovibus suis. Neqjuramentis Beati Pauli, quibus usus est ad suadendum nobis, quod anathema fieri a Christo juraverit pro impiis Iudaeis . sed vult commissa sibi Pascua perdere. Et ultiones ob hoc debitas pro nihilo deputat. Unde iterum tuam Sanctitatem rogo , ut ei scribas , & ejus Salaetitatem persuadeas Paulum audire dicentem tuuia non quaro quod mihi soli expedit, sed quod pluribus , ut strentur. Et acquircre, ut pusillum delinquat. Sic enim ponamus , quasi re hoc fiat, ut a multo Deli sto caeteros liberet. Scis enim clare quod dico, Deo Amicissimc Domine : Et nosti caussas mei doloris. Unde nec pluribus verbis indigeo , sed tuae supplico Samstitati, ut eum Vehementius increpes. Arbitror enim, quia si id fiat, non refutabit nostra colloquia, atque ita, Deo favente,dissicilia cuncta
369쪽
v A R I Q R U M PATRUM denda, qua hortari narratur Nestorium, ut ejus correctione Alexander, id est, quasi alter Nestorius corrigatur, dum tria & eadem uterque proponeret. Id est, ut Cyrilli Scripta decernerentur Haeretica;Vt non damnarentur Nestorii Dogmata ; Vt ejus dejectio solveretur. Alioquin ut, quod
erat residuum, non communicarent his, qui ista renuerent. Theodoretus autem contrario eviden ter tramite means, pei spicue ad id quaerere collo.
quium apparebat Alexandri. ut ei de communione cum Joanne ineunda persuadere posset. Tale igitur erat, si credendum est, quod Nestorio subdere susceperat, ac si diceret et Increpa Alexan- drum, cum communicat tibi ac tuis, & non potius Communicatoribus Cyrilli, Depositoribus tuis, & Anathematigantibus tua Dogmata. Nisi te, ut assolet, Theodoretum magnae utilitatis spes,& nimia charitatis intentio assumptae rei dissicultatem non sivit intendere. Nihil namque amplius erat agendum, quam quo suas partes Nestorius ipse distatueret, dc sui causa disrup- tos Ecclesiae restitueret. Una quippe caussa erat Alexandri,&caeterorum partis ejusdem: Et quod in illo obtineretur a Nestorio, Ecclesiae tot Episcopis non absque Gregibus suis Theodoretus magno utique charitatis cupiebat instinctu.
370쪽
E P I s T O L AE. itInde necessario & illud evenerat,ut charitas in illo jam coepta haberi firmaretur, ab ipso authore destructa. Quod si per hanc obtineretur Epistolam, de fructu ejus omnes, puto, Catholiet laetarentur. Quin etsi, ut contigit, impetrare non posset, ille interim vir ita excitavit , quidquid pro Ecclesia contra haercsim facere valuit, ut nihil, quod fieri
deberet, omitteret. Quae usque adeὸν mihi Summum tenere Videtur intentio, ut nec optato fine melior esse potuerit, nec eo, quod evenit, debeat
judicari deterior. Neque illud autem credo, quod talia Scripta Theodoretus , si tamen ejus sunt, quod ubique dicendum est absque suae opinionis apud aliquos offuscatione , i genda crediderit. Sed quid mirum, si aestimationem apud quosdam despexit pro tali negotio, pro quo desipicere ponset & vitiam N-ue apud Sapientes de justos hinc
clarus enitescet ASciendum namque est usque adeo veritatis, esse sententiam, qua hi, qui per animi tumorem ex sua corripi perl a non sustinent, seu ad re- certandum continuo irritantur , detorta in alterius personam correptione monendi docentur, ut
eam Sanctus Joannes , praeclarus Eςclesiae Doctor, Constantinopolitanus f piscopus, & utatur multoties., dc vald ommendet,. Scripturae Di