장음표시 사용
391쪽
Domino meo Deo Amici fimo, Er Sanctissimo, , truluit, Patri Alexandro Episeopo Titos.
QVςm dmodum sanctitatem tuam semper peculiari amo
re dilexerimus , & magnopcro obsequi ci sategerimus, arbitramur & ipsam . clare nosse rebus ex ipsis. Qi iai situr Sc nunc in eadem voluntate detinemur , & secundum Cnristum Religiositatem tuam egregiam desideramus existere , dignaret, sanistissime Domine , vel nunc, cum susce- eris literas nostras , communicare Sancto Catholicoque Conci-io, secundum Divinas & adorabiles literas. Nam & sanctissimus Theodoretus , dc sanctissimus Helladius, 3c alii, qui ad modicum voluerunt separare seipsos ab hoc Sancto Concilio .agnoscentes quod est in recusabile , & quod est impossibile , 8c quod placitum Deo, & quia universali Synodo oporteat obedire, &Imperialibus Sanctionibus, a discordia quidem recesserunt,com-
municarunt autem Sanctae & Catholicae Synodo. Hoc autem faccre tuam Sanctitatem prae omnibus oportebat , quae manifeste novit res , & tempore est provecta. Rogamus igitur , ne despicias precatorias praesentes literas nostras, nec des locum Diabolo , volenti discordias contra sanctam consubstantialemque immittere Trinitatem ; sed ut conculces aculeos ejus, A concordiam Synodi Sanctae recipias. Nam si posL has literas meas Sanctitas tua in dilatione perstiterit, eisque communicare noluerit, claret quod non sit de caetero necessarium Divinis literis. Utique aperte praecipiunt, ut hi qui Sanctae Synodo communicare noluerint, in exilium . . sanctis Ecclesiis repellantur.. CAP.
392쪽
inquit, meo sanditi O , ἐν Deo Amicis οPatri Episcopo Alixandro Dion 'L
DIvina & immortalis Veritas pacem desiderat, adhibet ve---ro plurimam curam, & suae Pietati decentem circa reis Fidei cultum. Scientes igitur intentionem pii Principis nostri, prius per has litteras nostras tuam Religiositatem duximus salutandam , dc adhortandam , ut quae decent fa-'. ciat: Inter haec vero & illud est , ut communicet Sanctitas tua 'Deo amicusimo Episcopo Ioanni. Haec namque ou ssa paci serit omnibus sanctis Eccleuis. Nec enim volumus Ecclesias amplius perturbari , & animas imperitorum perverti, quid faciant nescientes, dum perturbatio detinet vos, qui pacem praetenditis universis. Dignare igitur, tantum memor & amicitiarum nostrarum&adhortationis, omnem tristitiam deponere,& convenire in idem Religiosissimo Viro : Ne cogamur Divina & Imperialia Consti- . tuta executioni mandare. Salvam Religio statem tuam, & orantem pro nobis salvet omnium Deus, Domine sanctissime Pater. . Ignoscere mihi habet Religiositas tua , si quid facere compellendus sum , Divinam formulam sequens, si huic Epistolae consen-
393쪽
, CAPUT CLXXXII. Epsti , inquit, Deo Amisi i Episcopi flexandri,
quam reser fit ad literas seuprascriptis, in caussa eadem Auum demonstrans Propo tum.
BEnevolentiae quidem circa meam Uilitarem retributiones
Elemens Deus praester vestrae Clementiae. De cauta v ro , quae Vertitur, quoniam nostrae vitae caput est pietas , coram terribili Tribunali Christi omnem reservo satisfactionem. Ut vero etiam Magnitudini vestrae in brevi respondeam , indico quod ille , qui nunc contra nos quatuor Imperiales has literas Elementer obtinuit, & ante Ephesum, & in Epheso, 8c post Ephesum haereticum sciebat AEgvptium. Quod manifeste cognoscere licet ex literis cjus, quae usque nunc apud plurimos salvae sunt. Postquam verb suscepit Hypomnysticum per Admirandissimum Aristolaum , ut & Cyrillo communicaret, & Nesto Tium deponeret, Bd anathematigaret ejus doctrinam, dum sit OG thodoxa , sicut ipse per plura Scripta confessus cst , cedens Hy- pom nystici minis , fecit universa. Et nunc adversum nos usque ad sanguinem pugnat,ed quod parati simus per virtutem Dei con-tta Curilli haeresim repugnare usque in finem , orthodoxam fidem absque permistione servare , non ineundo communionem , neque cum haeretico, neque cum communicantibus ei. Habemus
namque prae oculis illam terribilem vocem Domini Christi, quae per Apostolum Gentium Paulum dicta est : Quoniam fi nos , aut Angelus de caelo evangelizaverit vobis praeter id , quod evangelicarimus , an themasit. Unde quaeso , ut quando tibi placuerit illam persecutionis, quae contra nos lata est , formam promulgare , mihi vestra jubeat Magnitudo, ut sub silentio & abique strepitu abeam , & hoc modo, quae sancita sunt, impleam. Quando enim de pietate pro- Ponitur, obedire oportet Deo potius quam hominibus. CAR
394쪽
Praeceptum, inquis, Gloriosissimi loci Servatoris Titi ad Clarissimum Libianum Euphratesiae judicem. Flamius πω, Gloriosi sim vi comes De moti morum Do-msicorum,instas locum Magistri militia Potestatis, Haruo labiano. clarissmo Pra di
DIvinissimi Principes nostri, ut hi qui non Gentiunt Deo
amicissimo Episcopo Ioanni, perturbant autem sanctas Ecesesias, dum racem renuunt Orbis, a locis propriis amoveri, propria lehe praeceperunt, .sicut & veneratio adorabilium , prae fulge ntiumque literarum manifestitis edocebix. Quia igitur Asex det Hieropolitanus Episcopus a sorte Reverendissimorum Episcoporum semetipsum fecit alienum,nec enim patitur praefato Archi-Episcopo in Divinis communicare Mysteriis, curet Charitas tua, hac authoritate suscepta, eundem Alexandrum , si in Proposito ipso perstiterit, loco proprio amoVore eumque in ejus loco suscipere , quem sanctorum Episcoporumi Synodus probaverit ordinandum. Si vero id tuam virtutem , quod non arbitramur, excedit, dum Devotissimi milites in ea constituti sint civitate, uteris eorum solatio. Etenim quae Oportet ad ipsos quoque direximus, ut cum deliberatione communi nostra Praecepta festinctis implere. Si vero & majori opus est manu, aut si haec res & nostram praesentiam postulaverit, tussicies continuo indicare. Nam dum id clare constiterit, Divinis Praeceptionibus ministrantes cum sufficienti solatio continuo veniemus. Quo autem Tu mox ad praeiarum civitatem vadas no- . strar
395쪽
stra Praecepta implere festines,Hypatium specialiter deputari pro .cepimus , cui dc Mandata dedimus , ut non sollam Te cogat nostris Praeceptionibus obedire , sed.& de tua nos praesumptione , si ita contigerit,nosse faciat. Ultio enim contra neglectum tuum
396쪽
Relatio, inquit, Litiani Euphratem Iudicis ad Magni-fantismum Visarium Titum.
PRαγptam Magnificentiae vestrae decimo septimo kalendas Maii per Hypatium , qui est ex ordine Magistri militiae ,
nostrae est redditum Parvitati, cui Divinae & adorabiles literae praefulgebant, jubens Reverendissimum dc Deo Amicissimum Alexandriam, Hierapolitanum Episcopum, aut com--nicatorem Sanctae Synodi fieri, aut ab Episcopatu quiescere. Insinuo igitur, quod suam praedictus, quae in se est, opere decla raverit voluntatem, & Hierapolim dereliquerit, Episcopatum tenere minime delectatus, Domini magnificentissimi, & per cuncta Sanctissimi.
397쪽
CAPUT CLXXXV. .... 273 Relatio, secunda Eliphratem Iudicis, qui pertum.
bationem amitatis agnostem propter exitum Sanctis
smi Episcopi Alexandri factam, direxet Magnificen-
romo amiti Orientis, transmittens Populi acclamationes, tam . ad se, quam ad Magnificentis um . c item Titum actas , ἐν ad ipsum saeque Autlacbi. Praesulem. H Iςx poli & devotioni serviens, & pio desiderio stimuislata, Divino quidem motui cossit, 3c Praecepto Magnifico gemens. Nunc vero expctit misericordiam, qua diligatur cjus desiderium , expansa super Alexandro sene , & luctus quidem suscitans per plateas , inundans autem l chrymis solum , & fere in ipsam jam Divinitatem quid ausa prae- o sumere. Nec enim consuetas actiones exbibct gratiarum. Et . recessit claudens sanctas Ecclesias, & tale quid agens , quale cui veniam competat impartiri. Quoniam pcrcutiente conscientia vel quid perpetrent nesciunt, anhelantes defectum , ne illum, quem valde complectuntur,amittant. Hoc quide in per Pusillitatem meam pervenit ad finem. Nam Sacra quidem loca reserata sunt, & consueta complentur. Quod autem reliquum fuit, petitiones sub conjuratione depositas inspexi omnium , qui boni vi- .dentur, & qui pro Patre precantur , ac supplicant ut ab illo pas. cantur, qui eos a pueris Magitar mitissimus educavit. Eiὸem namque nec vitam se vivere arbitrantur, nisi super eos Episcopistum Deo Amicissimus Alexander teneat, cujus vitam quidem mirantur, Cbstupescentes Sacerdotii pietatem, & pietatis pondus diligentes, & doctrinas justitiae suis circumferentes in linguis , Col- .ligentesque cuncta, quae.multa sant, ad roborandum sui amoris
398쪽
ardorem : Adjicientesque praefatis , quod ante tempus suum de hac vita recedant, dc nisi essiciatur quod petere instant, in semetipsos mali aliquid perpetrabunt, pueri simul ac senes, mulieres ackirgines , dc omnes maturae ac senilis aetatis , si defuerit adhuc ad sanetae Ecclesiae praesidendum , qui eam est habere sortitus, dum , necdum quieverit lege naturae. Dum tuae intersi Magnitudinis, cujus operis est , quidquid illud mali sit, discutere a Subjectis, de ea, quae plena sunt tristitiae ac dissicultatis , abigere, dc pacem laetitiamque civitatibus introferre , ea quae subsecuta sunt indicavi, ut quidquid steterit, fiat. Caeterum dum pridem talia facere insti tissent, Reverendissimus Alexander Relationem fieri non permisit, Domine Admirandissime εc Magnificentissime. Ota Deum, ut tu, Domine mi, incolumis 3c per omnia selix temporibus to sis perdures, communis Salvator, dc beneficiorum Praestitor. Αaaz
399쪽
His Denam illa si iecit. Ideo posuimM , ne quid miretur, cur hic moces Populi minima sic sierit.
MAnifestat quidem Relatio illius Provinciae Iudicis illam
plurimam civitatis lamentationem, quin immo&cOnfusionem, quam pro reparatione illius Deo Amicissia .i I, Pastoris Grex Christum diligens sustulit. Multo amin plius vero ea, quae ab universa Multitudine acclamata sunt, circa eum quanto aπectu constringerentur , ostendunt , desiderii aequitatem, & orbitatis amaritudinem , dc angustiae rationem. Etsi superfluum duxerimus easdem voces adstri Dere , quippe ut nimis plurimas existentes , & contra aliquo; blaspheinias valde multiplices continentes. Unde & bonus Ioannes omnino formidans , atque eos, qui his usi sunt, metuens, has protulit voces ,re per hanc allocutionem scriptam eis consolationem , seu PQtius deceptionem obtulit.
400쪽
pomusticum Deo Amici Imo clero Hierapobtano , christi amatoribus Plebibus , ab Ioanne. .
divi supplicationem vestram, quam per acclamationes in Ecclesia fecistis ad nos , & Magnificentissimum dc
Gloriosissimum Comitem Dominum Titum. Et ego ipse haec eadem opere provenire oro vobiscum.. Cognovistis enim procul dubio Hopositum nostrum , quia nihilominus ad illum suavem hominem deprecandum , pro quo ipsi rogastis, ut vanae suae phantasiae praeferret Eccleuasticam pacem,.quam totus orbis- cum pietatc amplectitur. Sed quod patitur, quia sic aversus est ab omni medicamine, ut nec colloqui cum Dei Sacerdotibus sustineret, neque ullatenus ad eorum virorum veniret affatus, quorum precibus Mundus ipse salvatur. Elisens enim optimos Deo Amicissimoriam Episcoporum saepius destinam Vi , qui eum commovere potuissent , ne infestaret Ecclesiasticam pacem, quam Mundo Deus inopinate lamitus est . ille verd, ex arrogantia , & ea , qua detinetur, obstinatione aures obsurdans inexorabilis perstitit. Quin immo permansit mala sibimet coacervans , dum nos ab hac Viri malevolentia sumus in n-tes, & nunc ad satisfactionem vestram, & ut possit videre Amatrix Christi Ecclesia vestra , quod non occasione captata quasi contristantem advcrsum nos,& tantas. nobis contumelias ingerς vitem , quantas ipsum decebat inferre , diim nos per gratiarii Dei nihil laederemus, ex eis a sua illum removerim Ecclesa; sed quia nobis inobediens exstitit, volentibus uti nostrum fieret membrum & Ecclesia vestra toti communicare demonstraret Ecclesiae. Unde circa eum cuncta serum imus, quae ad remedium per tinebant. Sed& nunc quae nobis sufficere dignum est peragentes , spondemus, quia si possibile fuerit, ut correctione reuptia