장음표시 사용
131쪽
derem ut verum Messiam , dc simili omnia Mosis legalia serva.. rem ut a Deo in lege praescripta, S lit ei obedirem, &meae conscientiae satisfacerem, essem nullius criminis reus, Zc optumus atque orthodoxus Christianus , siquidem illa neque a
Christo, neque ab Apostolis, neque a Paulo fuerunt Judaeis prohibita. Vidi doctissimum, dc satis pium virum Domini-eani ordinis Monachum, qui toto corde hanc opinionem conceperat , dc ab Inquisitoribus captus, post sex careeris annos , in sua sententia constanter perseveratis Christum usque ad ulti mum spiritum implorans, vivus fuit concrematus. Putarem
quidem quod totus hodiernus Christianismus pro illius homi nis condemnatione suffragium daret. Sed ad rem : permitte batur Judaeis ab Apostolis ritualium usus a Deo praescriptus , dummodo Jesum Messiam crederent quem expectaverant: Uerum antiquis, Ec hodiernis Judaeis videbantur Apostoli in verbis implicari, eum praeeipua Christi dogmata Legi Mosis contraria sint, dc eo ipso quod Christum crederent Legem tene
rentur deserere, ut vanam , dc inutilem ad saluteira, ut jam non Deo gratam: Cum tamen ex eadem credere teneantur,
ipsb Deo saepe attestante, quod non sunt vana quae nobis pCae scripsit, quod non sunt inutilia, quod ei gratissima tota lex est, praecepta, iudicia, atque ceremoniae. quod in eius observantia fanistificabimur eoram Deo , quod illa est nostra vita, de medium unicum pro nostra sanctificatione ; quae si feceritis de observaveritis sancti eritis coram me: Certe inter sanctum& iustum nullum assignari potest discrimen: Ergo contra legem facerent, qui eius praeceptiones, ut vanas dc non amplius ad salutem utilet observarent: Inanis quidem seret superstitio .ec hypocrisis cum divina lege. dc Christianismi severitate i compatibilis. Sed tune temporis erant Christiani in infantili aetate, balbutiebat Sanctus Spiritus cum ipsis, ut puerulis, sublimiori doctrinae non idoneis Ecclesiae infantiam appellant Doctores Theologi) ileo totus scopus consistebat in fide Christi propaganda de optimis moribus consulendis ut etiam faciebant Stoieiὶ omni honestate, dc vitae innocentia praescripta. Unde nil mirum eo tempore legalia Apostolos dc exercuisse, de permissile Judaeis, dummodo Christo nomen darent. Erat
tamen perniciosa permissio , quia qui transgrederetur crederet se peccare, de qui observaret crederet Deo phacere, dc utrique absolute fallebantur , cum ea , utpote indisserentia , nequo Deo offensiva , neque grata suissent. Videat deprecor Doct. Vir miserum populum , iam orto sole, tenebrisque fugatis , veritate , quae sub legis cortice latebat, elare detecta, in eiu dem legis laqueis inutiliter implicitum, ut novi Prophetae ea minutilem s
132쪽
inutilem, vanam , tamen adhue observabilem a Judaeisque non necessario reiiciendam praedicarent. Hoc sufficiebat, ut eos prophetas populus non audiret, quia utpote missi a Deo, populum in lege divina confirmare debuissent ἱ non vero averritere , vel ut inutilem , indifferenter servare , aut rejicere,
od si Lex esset typica , & hoc Deus non
voluisset quod scirent Iudaei ante adventum Messiae, eos fallebat: quia Volebat, quod
gerent. DIcebam Deum decepisse Israelem legibus umbrati eis , si
talis futurus esset Messias ut nunc creditur. Respondet Doe . Vir, quod non est decipere Iudaeos, non ipsis regni Messiae conditionem, ut futura erat , exacte, & aperte praedicere. Et ego iterum urgeo: hoc non esse decipere, fateor. quia non omnia debebat Deus praenunciare , quae ad Messiam spectant: Sed omnino contraria praedicere iis quae futura erant, adeo ut propter hanc praedictionem populus postea eventui non crederet, hoc esset vere deciperet quod an sic su rit experimentum ipsum ostendit. Addit, quod foret decipere si propter observantiam legum umbraticarum transgressam Deus populum punivisset: sed cum potius observantes dilexerit , dc praevaricationes gravissimis punitionibus affecerit, frustra contendo quod Deus populum fefellisset. Eodem si liceat utar argumento: eum talium t gum observatores Dominus dilexerit, & praevaricationes ace time puniverit, si adveniente Messia, in ipsis legibus, ut a tea haerentes, & constantissime persistentes, propter Dei amorem . & veram fidem, a Deo extrema ruina, & desertione
punirentur, an non eos decepisse crederetur, quia Deum consilium mutasse suaderi non possent ρ QDd ait Doct. Vir de infantili Israelis aetate, de elementis, de rudimentis puerilibus legis Mosaicae, nihil probat contra Judaeos, quibus, si infantuli essent, & majoribus serendis adhue inepti , non legem
Deus ipsis imponeret, quam patres nostri sustinere non potuerint, neque adeo grave iugum, quod postea Spiritus Sanctus nollet imponere collis gentium : certe non facile compatitur.
quod Lex Mosis observatu diffieillima sit, dura, atque ponderosa , di quod eam Dominus infantili Dpulo exactissime obseri H vandam
133쪽
vandam imponeret : Praesertim eum, ut alibi dixi, deeem praecepta decalogi majorem persectionem admittere nequeant . ita ut di in ipsis, di caeteris moralibus in lege dispersis. quoad Deum, di proximum, tot sint divinae praeceptiones, ut non pluribus indigeat humanum genus ad summam persectionem , atque salutem. Nisi id intelligendum veniat de aliquibus Christianismi mysteriis , quae sicut nunc, a quovis populo, quam-tumvis rudi , creduntur, antea lue a Graecis, de Romanis, etiam ab Ilraele in tua insantia crederentur. Ego quidem ut verum fatear, maxime desideravi quod talis excellentia , de
major doctrinae Christianae persectio, mihi ostenderetur, Q quidem ex auctoribus nil solidum potui percipere.
Quod Israel non ex Odio , neque malitia Christum abjecit: quod si male fecit, fuit ex invincibili ignorantia , ut & ri ius fatetur, & Christus dixit.
omisit Deus t ait Doct. Vir Regem, eumque sto tempore misit, eis doAis instructum , quibus posset Israel
eum facile cognoscere seposto proudicio, edi malisia,
sedata mente eum considerassit. Si Israel tunc temporis per totum orbem in Synagogis dispersus, & omnes qui Judaeam habitabant, Christum , & ea quae
reseruntur dona vidissent, posset dubitari quare non crediderint: Sed siquidem neque praesentes eredidere, minus possent credere absentes, qui nil viderunt, neque aliquid novum in Icraele ex iis quae exspectaverant, neque in toto mundo experti fuere. Erat quidem non tacite, aut ratiotiale post ejus mortem , Judaeos divinam legem inter gentes laboribus, opprobrio . & despectione observantes, hominibus eam historiam enarrantibus, fidem praestare, di quam divinam religionem a Deo&ascendentibus receperant, abiicere. Hoc erat praeju- dieium a Doct. Viro damnatum, quo Judaei semper divina I ge praeventi nova dogmata admittere renuerunt, & in hoc praeiudicio perseverare a Deo ipso semper fuerunt admoniti.
De malitia, quam disertis verbis Doct. Vir, de illius tem- iporis Iudaeis, oc praesentibus imponit ἔ nescio quid respondeam: Sufficeret negare, eum id probari non posset. sed a 'Deo qui hominum corda exscrutatur, an malitia sit, vel fidelis astantia iudicabitur. Fere excogitari nequit, quod in hominem s
134쪽
minem , qui mortuos excitat , coecis visum concedit, aegrotos omnes sanat, de infinita edit miracula, totus populus malitiam, & odium exerceat , possent quidem aliqui qui idem offucium affectarent , potuerunt falsi Prophetae maligna invidia contra Hieremiam agere, quia de vera, vel falsia prophetia contendebant, vel etiam idololatria insecti contra aliquos Prophetas : aliter nescio quae insania tot homines potuit corripere, qui alias levissimis quibuscumque insolitis permoventur: Praese tim in viro iusto, & innocente, quamlumvis populi peccata , di hypocrisim magnatibus urgeret, quod tunc Rabbini, & nune etiam nostri singulis Sabbatis concionantur, & acriter reprehendunt , neque ideo populus aut seniores eos odio prosequuntur, sed annualia largiuntur stipendia, ut suis concionibus homines coerceant, di in peccatis avertant. Tandem Paulus Doctissimo Viro contradicit, & pro Iudaeis respondet, asserens, quod ex ignorantia Christum crucifixere.& quod ipse ex zelo legis Christi sequaces totis lacertis perseque batur: tamen erat vir doctus, Rabbinus, qui studuerat ad pedes Gamalielis. QDre igitur caeteri Judaei. pio eodem Eelo non afficerentur, cum Paulus credere non potuisset, quousque vidisset coelos apertos, di audivisset arcana Dei, quae non licet homini loqui ' Si toti populo talia contingerent abs dubio crederet, sieuti erodidit in deserto. Ideo dixit Deus Mosi, menIam super tabemaeulum, o videbit totus populus, in det; debebat ergo videre totus populus: quare si non eredidit eandem habuit malitiam , quam Paulus dum non credebat. Sufficiat ergo pro malitiae excusatione, quod scribitur in Eva
pelio Christum dixisse ; Pater ignosce eis non enim scis e suod faciamet; & quare facerent si scirent e
Num. XIII. Quod Deus talibus phrasibus uti debet, quas non in contrarium sensum Istael intelligere teneatur. Atque qua ratione Israel suum
Ndit Doct. Vir quod nulla ratio cogit, ut Deus pro iis
quae promittebat, iis phrasbus uteretur , quas Israel, etiamsi maxime velit, in alienum sensum accipere nequi
Fateor quidem, quod nulla ratio eogit Deum talibus phrasibus loqui, quas non possit hominis malitia, etiam si maxime velit, in alienum sensum interpretari. Cum hominis malitia H a . potis
135쪽
potis sit verbum Dei quamlumvis clarissimum, obse rum reddere tenebricosum, & aliquando divina bonitate indignum. Hi ne haeresiarchae in omnibus ecclesiis exorti fuere. Sed rationaturalis cogit credere , quod Deus summe verax non talibus
phrasibus loquutus fuit in iis quae promisit, quas postea Israel in
alienum sensum . atque contrarium, accipere teneretur , vel
in aeternam damnationem abire phrasibus iis iuxta naturalem sensum intellectis. Prosequitur Doctissimus Uir; quod non aequum erat propter sequentium praevisam infidelitatem Deum nullam populi ante Messam viventis rationem habere: Cui statui clara de futuro Messia revelatio minime conveniebat . ut supra probavit
Respondeo , quod sicuti Deus in lege extremam Israelis ruinam, longissimam dispersionem , qualem nunc experimur, clare praedixit: non obi ante periculo, quod populus tot laboribus perterritus legem divinam deserens , gentibus Permisceretur :Sicuti etiam popidus per tot secula in hae diuturna captivitate legem constanter servat, quamvis sciat posse per plurima secula disserri ea terrena redemptio, quae nunc viventibus nil proderit uuando veniat: Ita quamvis sciret redemptionem spiritualem futuram, legem non derelinqueret , neque animo deficeret, quia nemo Judaeorum servat, nee aliquando legem servavit Propter Messiam aut futuram redemptionem ; Sed propter viatam aeternam consequendam. Non igitur esset inconveniens quod Deus Messiae regnum coeleste praediceret, quod moriturus , & resurrecturus erat, in coelumque Jildaeis videntibus eum laturus, ubi thronum Davidis divinitus collocaturus: quod omnes gentes tunc Israeli erant adiungendi ι ut eumdem Deum
Israelis colerent, Legis Mosis abditis arcanis per Messiam , de ejus Prophetas plurimis inauditis miraculis patefactis : An talis praenunciatio Ithaelis animos in , 8c extra amictiones deiiceret e Prosecto in divina lege, de Dei amore, dc spe confirmaret. d si non obstante clara istius negotii praedictione a Romanis, vel aliis Hierosolymae crucifigeretur, ut fuit) sui Messiae
mortem Israel lamentaretur, ut Mosis mortem , dc inter caeteras quas passiis fuerat calamitates haee maior ab eo putaretur rFidem haberet quam vos habetis, crederet situm Messiam utereditis; neque infidelitas in causa foret ut regnum terrenum Israelis Dominus destrueret; populumque sutim inter gentes abii reret; Servaret potius ut a Prophetis enunciatur, Messia ex coelo regnante, dc terrenum Israelis regnum restituente quod
Doctissimus Vir cum omnibus Christianis Doctoribus fatetur. dicens quod si Iudaei Christum non reiecissent non a Deo fulta sent in hae captivitate derelicti) praeterea nonne plurima ex
136쪽
Adona' Adons futurus erat unus, ct nomen ejus unum omniabus gentibus , quod omnes ventura erant Hierosodimam in nomiane Adons: quod omnes ventura erunt de Sabbatho In Sabs Mum, de novἱlunis is novilunium Deum Iahaeob adoratum , Angulis annis ut festum tabernaculorum eum populo Dei eeωbrarent, idololatria penisus exsincta: Si haec omnia a Deo eo cedenda expectamus, non sine Messiae interventione in terra,
quid inconveniebat praedixisse Messiam iam in coelo eolloc tum . ut Dei instrumentum , haec, & sublimiora essecturum e Sicuti Angelus ille qui Isiraelem per desertum ducebat. Certe quod hae, vel altera creatura , vel ex coelo, vel in terra, utatur divina voluntas, nil indignitatis, aut inconvenientis habere videtur, neque quod sie clare, de aperte, Israeli fuisset enunciatiim; ne in letalem errorem misere dilaberetur: hoe modo Deus populi ante, & post Messiam viventis, eandem habuisset provi)entiam , & id medium, quod ut crediturὶ decreverat pro generis humani salute absque Israelis internecione, optime exsequeretur. Sed cum id Deus nullatenus per Prophetas praedixerit; potius littera oppositum significaverit, ideo non credidere Judaei, dc se hae arte a divina lege recedere, eamque
contemnere putabant, si crederent.
Caeterum quod de fide, & docilitate . quam Deus ab hominibus exigit, adducit Do t. Vir; generalissimum est omnibus sectis : ita loquuntur Pontificii contra omnes Reformatos, ita Resormati contra Papistas, Socinianos , & alia dogmata ins quentes. Itae etiam Mahometani contra Christianos , seque ipsos appellant credences ab Aleorano edocti; Sie Judaei se populum Dei sapientem , & a Deo instructum putant: Caeteros omnes populos vanis sectis implicitos existimantes, ut a Deo censebantur ante Christi adventum. Et cum viderint quod ab initio legis divinae ante, de post Christi adventum, ab onutiabus gentibus, ut pertinaces, & superstitiosi contemnebantur, ει continuis convitiis, & opprobriis propter divinam legem aD sciebantur, ut patet ex Plinio, Tacito, Petronio, Justino, dc similibus: Post vero sequutus Christianismus ex eisdem gentibus coalescens idem odium, eamdem persecutionem , eadem convitia , cum semper exercuerit, eademque Mahometani pariter nobis obiiciant. nullo dissimili praetextu; nil mirum quod Israel credat omnes has gentes propriis erroribus , ut antiquitus compulsas , suae in divina lege eonstantiae illudere, de ad silas fides ut dociles , indesinenter trahere contendant. Ita est, Deus vult homines ad situm imperium, atque mandata dociles, non refractarios ; non contumaces I sed non ita blandos, d ciles , ut ab constantia in ea quam receperunt vera fide aliorum
hominum suasione, vel etiam Angelorum si possibile foret ri a conuaria
137쪽
contraria doctrina amoveantnr: Sie etiam de Evangelio Ie novos Christianos Paulum admonuisse ad Corinthios. Dicit amplius Doctissimus Vir . quod non reperiti ir in suis seriptis, Deum praeeipua Messiae omela non revelasse ;quod non elare, & plane revelavit: hoe est, obscure , & ve bis figuratis , Respondeo , quod confuse, per umbras, & figurative revelare haud probari potest; nisi prius Evangelio fides adhibeatur: neque potest Evangelio fides praestari. nisi creda
tur ea ab figuris, & umbris in Uetere Τestamento contineri. Cum vero Israel tales figuras. & umbrati eas insinuationes nunquam cognovisser; frustra ex Vetere Testamento Evangelium suam veritatem probare contendit; quippe quo magis Israesseripturas excrutatur, magis abest, quo minus testimonia pro Evangelio confirmando adinveniat. Neque tales insinuationes sussiciebant, ad Legem Dei deserendam , novamque amplecti Priori plane contrariam . praesertim cum elarissime de Messiae , offieiis Dominus misset.loquutus, non tenebatur Israel claristit inutilibus despectis . confusas, Obscuras , umbraticas intanuationes disquirere. Ideoque ea quae dicuntur obscure inta
aeuata ut praetendit Doctissimus Vir non fuerunt in eausa . ut Israel eum Messiam non receperit: Sed negato supposito de iis obseuris insinuationibus, & figuris , quas nunquam novit ἰnon eredidit Istaei illum Messiam propter elara, dc patentia a Prophetis de Messia revelata, di in illo non silum non adim-Pleta, sed omniso contraria ratione eontingentia. Deus fidem exigit ab hominibus ; sed id non obstat quod elaxe revelet id quod vult quod credamus. de quibus vult quodae diamus; hoe liquet, quia non, quia elare se ostendit Ista Ii, fides Istaelis erat minus sancta , 5c Deo grata: dc si haec fuito clara revelatione , quare non ita de Messia vel ante vel quando venit e Praeterquam non petit Deus, aut aliquando revelavit quod populus erederet in Messiam. vel in aliquem alium Prophetam ἔ maxime quod crederent Prophetae , verba Dei enuntianti; quod omnino diversum est eum homo in solum Deum eredere debeat, Prophetae vero eredere : ergo qui in seipsum fidem expostit iam Propheta non est, sed Deus ipse. Debet enim Propheta dieere: ne disis Adons: non, Ego a rem dieo vobis r praesertim si praedicetur Lex Dei, ut onus insipportabile. QDs hie Theologi distinctiones adducunt optimae sunt ad dogma Christianum defendendum Scholastico m
do , non vero ad Istaelem suadendum ut eredat; etenim Deus Israeli in ea lege constantiam perpetuam commendavit, ut ab ea non reeederet, quamlumvis portentis, S miraculis suadeatur.
certo nos obedire Deo, ut ait Doctissimus Vir. non est idem
138쪽
ae vi Israel Deo obediat legem a Deo commendatam servare, M alteri quae sub nunquam auditis, ne excogitatis doctrinis
Quod Judaei non propter carnalem affectum
Messiam non rς cepere, neque talem expectant, sed omnino propter Dei gloriam, cum pro stingulorum Salute Messias
i necessarius non siita Urgit Doctissimus Vir & aeriter in Judaeos invehiter, quod
nil aliud impedivit ut suum Messiam admitterent, nisi eam naias quἰdam affectus, quἰ terra isa sit a us. ut animum ad coelum is eaelestia mistae attollem velit. Sed in quo consussat iste carnalis affectus sapientissimus Dominus nunquam satis explicuit: debet tamen consistere aut in amore patriae, & bonorum temporalium; aut in doctrina earnali, quae spirituali opponeretur, aut in utroque. -d ad amorem terrae Ch naan attinet, non inficias ibo, quod Israel eam summo amore prosequitur: & sie tenebatur : nisi divinam munificentiam indigne contemserit: In ea, & propter eam Dominus tot miracula seeit: Israeli ut inaestimabile bonum promisit, & dedit: quod si legem observasset in ea feliciter victurus; quod si transegrederetur , non infernales poenas comminatur Judaeis; quippe eum republica loquebatur non cum singularibus . in quibus plurimi erant iusti, tota republica ut improba, & rebelli, punitionem sustinente, quae in exilio a terra illa sancta eonsist bat : neque caetera bona temporalia , quae ad usus humanos expectant a Deo ipse promissa, debebat Israel desipicere sed eum gratiarum actione a liberalissima Dei manu recipere, redebita cum pietate , & moderatione eis uti ἐ' unusquisque s cundum sui status rationem, eum in suo mundo diversas h minum hierarchias esse voluerit, quas absque bonis temporalibus subsistere foret impossibile : Hoc vero respectu divinae gloriae, & salutis aeternae, atque persem Dei amoris, quas nihilum ab Israele habendas, ab eo didicimus, quem toto corde, tota anima, totis viribus amare iubemur; ita ut nullum, nee minimum in corde habeamus quo Dei amorem, &o dientiam, quoquo modo diminui patiamur: Sicuti nee amor proximi, aliquid detrahit de totali amore quem Deo debemus,
siquidem & proximum, di eaetera temporalia in solius Dei gl H riam
139쪽
Tiam amare teneamur. neutriimque simulata affectatione d
spicere : Abrahamum , Ishacum S Jahacobum , Dominus di vitiis cumulavit, pro quibus gratias Deo reddidere: Ideo Jacob Deo dignas grates rependens dixit, quod pauper eum fiobaeudo Iordanem tran erat;'tune duabus pecudum regibus. Δυes in patriam redibat, non erant certe viri isti ita carnalibus addicti, ut coelestia considerate nequirent, nec obstabant divitiae frequentibus cum Angelis colloquiis , quia divitiarum amor talis erat ut de divino nil prorsus detraheret. Hare suit. ει erit semper sacrae Legis doctrina pro qua violentissimas mo tes Judaei passi fuerunt ante Christi adventum , & postea pro Romanorum idololatria a suis terminis exterminanda , nec adhue oculis Hierosolymae sub Caesiarum imagine inspieienda un nimes colla earnifieibus libenter obtulere. An erat affectus
carnalis i terrenis assixus, quod temporalem vitam contemnebant, ut aeternam cosequerentur ' Non id concedet Uir plentissimus. Nostro vero seculo . & praecedentibus post Christi adventum non eadem , & dime iliora Judaei perpetiuntur in- carcerantur, bonis temporalibus penitus destituuntur, di vivi propter divinae legis consessionem eoneremantur e Αn hie est carnalis affectus quo coelestia aspicere non possumus ' Profecto non nisi propter coelestia gentium labores, opprobria , & morinees sustinuerunt : & sustinemus: Nec amplius pro Dei amore agere possumus I eum nemo possit amicum magis amare , quam vitam dare pro amico suo. ut in Evangelio legitur. Sed iam video Christianam doctrinam maiorem persectionem
praetendere, videlicet, quod omnia terrena temporalia penitus contemnantur, quod Qta ad eoelestia animi eleventur, &ea unice prosequantur, nulle tenus in terris thesauros colligere, sed dumtaxat in eoelo, ubi omnia sunt a corruptione exempta rquod neque pro sequenti die, ut nostiae indigentiae subveniamus, solliciti simus, a pallereulis, & floribus edocti, quibus Deus, eis non eogitantibus , liberalissime providet : quod vendat quisque qliae bona habuerit, S tollat crucem suam , MChristum insequatur: sicuti iubebant, dc exercebant Apostolicum primis Christianis: & vendebant omnia quae habebant, di imponebant pretium pedibus Apostolorum : Amare inimicos , non vindictam capere nee odium servare, una percussagena, alteram offerre percutient i r nunquam iurare : neque
adhuc juste pro meo pallio litem cum proximo ngere, Potius reliquum meae vestis patienter largiri. Ex iis praecipua fuere in divin lege praecepta, aliqua non nisi cum hyperbole proponuntur, quae commodo sensu accipi debent : Consilia dicunt Doctores Ponti steti, alii praecepta. Plurima bona essent, si
factibilia larent: Sed nunquam Christianismus talem doctri-
140쪽
nam fuit opere exsequutus : nisi sorte in iis primis ecclesiae rudimentis, tunc enim pauci cum essent, unam quasi confratemnitatem constituebant, ut ex actibus Apostolorum colligere licet : Post vero crescente numero ea doctrina impossibilis evasit: nunquam Christiani bona temporalia contemsere ad c estia dumtaxat respicientes; quam tum vis saepe vitam darent pro religione, ut Judaei semper fecere. Semper thesaurarunt in terra , quamvis coelestem patriam principaliter intuerentur: Sufficiebat quidem esse pauperes spiritii, & respectu vitae aeternae omnia temporalia nec flocci habere. Semper regna armis tueri coniuevere : Quisque suam dignitatem cum decore servare: Sua bona retinere, nec vendere omnia: & dare pauperibus , ut sic crucem suam Christum insequens linusquisque tot teret. Adeo ut qui aliter vitam suam componeret, & ea omnia ad literam servaret, ut superstitiosus a cordatis omnibus damnaretur. Neque mundus alio modo gubernari patitur. Quid si omnes ut ab Evangelio instituitur vitam agere velint; ubi inferiores, qui aliis inservirent in rebus ad vitae conservationem necessariis, omnes cum essent pauperes, & aequales s Esset Prosecto totus mundus , saltem totus Christianismus, mendi- eorum colluvies. Debent ergo divitiae prudenter servari, & lucite conquiri, ae in proprios usiis fancta cum .brietate dispendi: Pauperibus non totum panem ; sed suam portionem largiri ; Sed prae omnibus quaerere regnum Dei, Δc eius gloriam omnibus anteponere; de servando mandata quantum nostra fert fragilitas, Dei gratia semper implorata, animae prospicere, & salutem aeternam a Deo per suam miseri eordiam expectare, & constantissime ambire. . Nisi haec Evangelica doctrina sic intelligatur, qui fuit, &est sensus legis divinae a Mose promulgatae , nunquam opere exequi poterit , nunquam eam
Christianismus observavit. Si tamen ego omnes Christianos Monachos Capuei nos factos vidissem, tune libenter faterer, eam habere Evangelicam rerfectionem in totius mundi, & terrestrium contemptu stabilitam t Interim neque in vitae compo-stione, neque in cordis a flectibus, neque in eoelestibus unice disquirendis Christianos caeteris gentibus majori video spiritualitate gaudere, qua intumvis de ea maxime glorientur. Potius milia religio , qtiae tot vitiis, sectis, praecipue idololatria pro maiore eius parte scareat, & conspurcata sit, ac semper fuerit. Fateor tamen haee esse eontra religionis Christianae genium. qui haec omnia valide condemnat; Sed id assererem . quod iste
genius ista persectio secundum id quod divinae Legi Mocs addere intendit, hominibus impossibilis est, & nunquam exequuta , nec exequendam nisi intra eos limites. quos Dominus ipsis
in divina Lege praescripsit. Et eum spiritualia, & coelestia