장음표시 사용
191쪽
velleti Iam: ideoque hane, quam patimur, captivitatem , Aequam eandem tune patiebantur, per multa secula duraturam, nee dubitabant: Siquidem neque promissam sanctitatem a Deo Israeli influendam, neque nationum ad veri Dei cultum . reditis ctionem , neque Regem Messiam filium Davidis, viderunt: quare ergo crederent eam esse redemptionem per Legem, &Prophetas promissam ς Prosecto non fuit nisi modica visitatio , per quam benignissimiis Pater adhue, dc Patriam , dc sacrum templum per cccc. annos, dc ultra, populo concessit, si sortea contumacia resipisceret, Ec finem imponeret peccatis. Ac praevaricationi , ut se adimplerentur scripturae de universali Israelis redemptione. Verumtamen ii, qui redierunt, non minus perversi , quam adscendentes fitere, nee minus servi, quam qui Babyloniae, dc in aliis regionibus permansere. Hoe totum conis stat ex Esdra. cap. I x. vers. 6, 7, 8. in cuius fine ait: sum ιθυ-sr-s oeulos nostros Deus noster dedis nobis restitutionem alia quamlulam is se laute nostra. In qua servitute plusquam per CL. annos durarunt, a tempore stilicet Cyri, utque ad Artaxerxem : quasque in ea, di post eam restitutionem calamitates.
di miserias, passi suerint refert Nehemias, simulque quomodo cultus divinus perpetuo labebatur. Post vero a Graecis subii patus, ab Antiochio sere consumptus, de ab aliis gentibus ita semper vexatus, ut doctor aliquis Christianus seribat, quod persos ecccc. annos, Deum eum populum eontis- ades puniavis, uesagellum desuper eum non a ulerit. Postea Pompeius. unde, Romanae captivitatis initium, eum Iaboribus aerumnis ab Iosepso. & aliis autoribus enarratis: per Titum ultima, di totali ruina tandem eventa . interim, dum haec in Iudaea populus per eeeee. annos patiebatur, totus Israel per plurimas munis di partes in Sunagogis, ut nune, dispersus, quietam magis, atque securiorem vitam degebat, ideo in patriam redire noluit. quia , quod fratres in ea patiebantur, non ignorabat: Sieque Babylonica captivitas semper hucusque perseveravit. diveras populi statibus: uuam propter infidelitatem in Christum esse, probabile non est; siquidem per cecce. annos, dc ultra ante Christum inceperat, & sine intermissione perseverati ea visit tione a Deo ecincessa , ut adimpleretur Hieremiae Prophetia , ut constat ex ultiso Chronis. vers. II. Non ut verbum Dei in Deuteron Ae aliis Prophetis promissiam adimpleretur. Quod IIcet Verum est, quod a communi idololatria populus in eaptivi- idololatria tale Babyloniea, & postea, absti nuit l, tamen per totum id si semper tempus horrenda eommisit peceata, quibus ad extremuis extemdeterioris minium Dei iram provocavit. sacrilegia in sancto templo, ho- naturae, micidia , incestus, latrocinia, constantissima odia, te alia,
non semper quae reserre pudet. &Josephus atquearostri antiqui nobis seripsere.
192쪽
psere. Uerum a communi, dc publica idololatria quoquom do abstinuere, quae quamvis sit deterioris naturae, quam praefata peccata, non semper est aequalis malitiae, nisi in iis, qui idololatriam committunt, scientes se contra Deum peccare,ut Jeroboam, dc similes, qui propter fines humanos Deo scienter spreto, idola colunt. Tamen qui ab aliis seducti, vel mala educatione imbuti , credentes le bene agere, in id crimen incidunt, mortaliter quidem peccant, nee excusabiIes sunt, sed non tanta cum malitia ἔ quippe quantum de ignorantia intercedit, tanto malitia minor est: Sicuti Papistae absdubio gravissime peccant idolis cultum praestantes ; sed majore eum malitia peccabunt si proximum occiderint, si stuprum, si incestum fecerint: ibi ignorantia malitiam diminuit; hie ex sola malitia peccant. Pariter de Israelitis iudicium serre expedit:
idololatriam exercebant in primo Templo cum in lana pietate, credebant se bene agere, adeo ut sanctum Hieremiam criminarentur iam in extremis captivitatis laboribus, quod a tempore. quo regi, eoelἰ libare desilierant, tales iis evenerant arumna tFallebantur miseri, neque a gravissimo peccato excusabantur, tamen minore cum malitia , ac in caeteris quibus clare sciebant, Deum offendere. Quapropter in secundo Templo, quamvis peccata non essent ita pravae naturae, ae idololatriae crimen, erant tamen majoris malitiae: & punitio magis respicit malitiam peccantis, quam naturam actus peccaminosi: ideo insanias quamvis gravissimum crimen fecerit, iure absolvitur, sia quidem caret malitia, quamvis actus per se improbus sit, de extrema punitione dignus. Non ergo mirandum, si Deus p pulo ab idololatria, quam aliquo modo ignarus commiserat, iam emendato, pepercerit, eumqtie visitaverit, redeundique in patriam, atque Templum aedificandi, facultatem concederet summa eum misericordia, ut ex aliis peecatis Deo pro tanto beneficio gratus resipisceret, ut clare constat ex Sacra pagina. Tamen cum Deus praesciret, populum in praedictam universi lem dispersionem tandem iturum , quae iam a Babylonica inceperat, placuit suae divinae providentiae, ut per ccccc. annos IL,
rael adhue in Judaea persisteret, ut ibi idololatriam odio h
bendi . edoctus, di assuetiis, securus ab hoc infausto crimine per totum orbem Vagari posset, nee a gentibus amplius falleretur: quod si idololatriae deditus, ut fuerat, haee totalis, dc diuturua fuisset dispersio, eo vitio inter gentes servato, cum eis omnino confunderetur, neque esset amplius Dei populus electus, di separatus, postea miraculose redimendus.
maiore digna puniatione. Diqitigod by Cooste
193쪽
inod Iudaei in secundo Templo, nec nunc, ab idololatria penitus abstinuere.
NSe Judaei in secundo Templo omnino ab idololatria suerunt immunes: Verum quidem est, quoa non fuit publice, neque a seperioribus, permissa: tamen plurimi ex Judaeis, gentilium, Graecorum, ac Romanorum superstitiones, amplexi fuerunt: adeo ut Antiochi tempore gymnasia peterent, in quibus de cultu idololatrico edocerentur : ac se praeputiare conabantur, ut refert Josephus, & adhue Pauli tempore in usu habebant. Neque in primo , & secundo Templo deficerent Theolui, qui suis distinctionibus probarent, talem
cultum non esse contra Legem Dei, ut nunc etiam Pontificii contendunt contra Resormatos. Hac arte fallebantur incauti Judaei, qui etiam post Christi mortem idem erimen committebant, non omnes, sed plurimi, ut antiquae nostrae enarrant historiae: & eum haee individualiter constare nequeant, facile nobis negabitur, cum tamen ex Actibus Apostolorum qualem qualem probationem possimus educere: Siquidem mater Timo thei genere Iudaea Graeco viro nupta fuit, quod fieri non licebat per Legem, eamque despexit, & filium, ut tenebatur, non circumcidit quamvis a Gentili progenitum : quod totum fomlaise , antequam Evangelium ei fitiiset enuntiatum, secerat: huius apostasiam plurimos tunc temporis contraxit se, verisimile est. Post vero idololatriam pali isticam magnus Judaeo-rtim numerus in diversis regionibus amplectebatur, & a Lege divina defecit ; nostrisque temporibus id ipsium experimur. Neapolitana Synagoga persecutionem perferre non potens ad Papismum conversia: Barcinonica , dc quotquot erant in tota Catalonia, diris tormentis, praeter eos, qui martyrium sustinuerunt, & eos qui mature aufugerant, religionem abnegarunt, di idololatriam admisere. Ouid dicam de Hispania , de Portugalia' Usi ex Judaeis apostatis sere omnes & principes . nobiles, ic populares, originem ducunt: quod in iis regionibus adeo notum ut nemo dubitaverit: quamvis pro insigni is nobilitatis. & dignitatibus, praesertim ecclesiasticis , obtinendis Iudaismum abjurare oportet, & informationes exhibere, quod ab Israele oriundi non sunt: quod falsis testibus adhibitis.
ut in regia, auro etiam iuvante, facile consequuntur. Ideo omnia monachorum claustra, atque monialium Judaeorum plena. Canonici, inquisitores, Episcopi, plurimi ex Judaeis procedunt: non pauci in corde judaiaant, di propter ea bona
194쪽
temporalia , Christianitatim simulant: ex quibus aliqui rem Piscunt, &ut possunt, effugiunt. In hac civitate, & plurimis aliis regionibus, monachos habemus, qui idololatriam reiecere, Augustinianos , Franciscanos , Jesultas, Domini- canos. Sunt in Hispania Episcopi, & gravissimi monachi, quorum parentes, fratres, , sorores, in hae, di aliis civit tibiis, ut Judaismum servare possent, inhabitant. Sed in tota Turcia, in Africa, in Asia. Persia, Arabiis, quot divina Lege abnegata ad Mahometismum transierunt i Et singulis die bus , levissimis ex causis, mutantur. Hi quamvis in idololatriam non impingant , quippe ibi non exercetur, potius in abominatione habetur ; tamen perinde se habet, cum divinam Legem negarint, & vanam sectam insequantur. Non igitur recte asseritur, quod Israel a captivitate Babylonica ab idololatriae crimine abstinuit, cum oppositum experientia testetur. Et quomodo ego de hoc suaderi possem , qui toties miser genua Baali flexit Peecatum meum ego recordor, ut dicebat servus Pharaonis. Utinam adeo sanctus esset nunc Israel, ut a Doctissimo Viro depingitur; sed ut verum fatear, neque Doctissimus Uir credit esse adeo sanctum, ut proseri, pro sui intenti probatione.' Hic addere oportet, ut supra dixeram, quod haec est Rei- Quod haee
publicae punitio, cui omnia priorum temporum peccata jure captivitas attribuuntur; cum una eademque Respublica semper sit, unus magis re
populus: quae satis diversa est, ct alterius naturae a singularium spicit rem. Poena , quamvis singularia etiam patiantur. Certe in Judi- publicam, cum , & Babyloniae captivitate Resipublica Judaica fuit a Deo ut talem , flagellata, ut non amplius Reipublicae decorem, nec faciem quam J haberet , quousque resipisceret e tum sancti eum improbis daeoruml etiam captivi fuerunt, dc divinae iustitiae iram sustinere vide- singularia. bantur, quia Dei iudieia cadentis Reipublicae sortem insequel banti ir: quos labores iustos in hoc mundo perpeti in suum be-l neficium, nemo dubitat, Republica maxime castigata, eui omnia praecedentia crimina iure imputantur. Et ob eandem rationem, quia Rex aliquis rebelli civitati humaniter maiorai crimina saepe indulserat: postea si alia minora commiserit , videns Rex quod a peccaro non desistit, & quod sua clementia abutitur, iuste indignatus ei civitati omnia antiqua detrahiti privilegia, nee permittit eosdem incolas ibi habitare, sed peri totum regnum dispergit, ea civitate quasi ad nihilum redacta , i sed incolis solo exilio, &caeterorum opprobrio punitis, praei ter eos, , utpote magis criminales, morte plecti secundum
l ius meruerant. Sic Israelitica Respublica, cui a tempore F - , pii Ezechiel aeeusiationem agit, alii Prophetae a deserto, alii a
195쪽
di clim, ut prodavimus, totam Legem transgredi non desiste rei omnia praecedentia crimina imputavit, tanto maiora facta, quanto Dominus saepe cum ea misericorditer se habuit, ide que per totum hoc tempus punita, quamvis priesentia, antiqua crimina, non aequaverint. Qimd si aeque peccaret Israesin hae captivitate, ut antea secerat: nee aliquomodo a Praec dentibus vitiis emendaretur, neque aliquod bonum faceret,
quo iram Dei placare posset, hoc hipplicium non esset medium a Deo praefixum pro bono populi, nune concedendo inter hostes suos ue ut postea universali redemptione, eaptiva Respubi ca libertatem, Ac pristinum splendorem obtineat. Aliter esset punire absque alio, praeter ipsam punitionem , fine, qui ta dem hominibus in bonum cedat. Ηoe idem esset eontra divinam boniintem, quae adhue in suppliciis, nostram utilitatem intendit. Sie in hae eaptivitate patienter sublata , Israel sitam redeminptionem expectat; . quousque Domino sitam rempublicam, &ecclesiam restituere, placeat. Interim singularibus, maxima, de evidenti misericorbia. 3c providentia, ab hostibus, serva tis e Foedus. quod cum Patribus inierat, semper observans, ut promiserat: atque per tot secula nos protegit, contra omnes
gentes totius utriversi , quae Israelem indicibili odio prosequuntur, contra regnorum mutationes, & contra tempus ipsum,
quod omnia consumere, Ac sinire consuevit. Hoc est sufficiens miraculum, ut gentes odio deposito , si Deus vellet, agnoscerent Israelem esse populum Dei, & non frustra suam re . demptionem expectare, nec divinam Legem, per quam ab
ipsis separatus subsistit, inutiliter retinere. -ὸ si aliquando
in aliqua regione praeter solitum patimur, id nostris actualibus pecearis imputandum , praesertim quando ob nimium luxum captivitatem obliviscimur , stiperbire incipimus , ab Legis
amore paulatim deficere, dc gentium mores praeter rationem
affectare, horum poenas, adauctis laboribus, luere okortet: aliter uno vel altero seculo gentibus permisceremur, nostri generis obliti. Cum hoc tamen ut filii a Deo semper tractamur, nee semus semper adeo abiecti, ut plurimi Chri triani non nobis invideandi Fere omnes Reges Christiani nostris hominibus pro principalioribus ossiciis agendis, utuntur: Sicuti Turcarum, atque Persarum Imperatores, & omnes eorum Proreges, qui absque Judaeis nil efficiunt: Zc quotquot magna ibi negotia ab Regibus, suis legatis agenda sunt, non ni a Judaeorum interventione, oblatum finem obtineant. Tandem singuli Judaei pro ratione, vel divitiarum, vel officiis aut horitatis, vel alterius ordinis,
dignitatis, in toto orbe terrarum, suam habent aestimationem ,
196쪽
& ne longius abeamus, in hac civitate satis eum honore, Regum Hispaniae. Portugaliae, Daniae , Ducis Hanover, Sc aliorum Principum, Judaei Legati, quos Residentes appellant, existunt. Non igitur est semper adeo miseranda captivitas, quoad temporalia pertinet; ut in AEgypto: nec sumus servi empti tis, neque in toto orbe alicui nationi inservi miis : Sed Deus nos ut filios protegit, Republica sui splendoris, de divinae, quam habebat communicationis, destituta, quam Deus misericorditer punit propter nostra , &Patrum crimina, ut antea comminatus fuerat, &se facturum praedixerat: ad tempus per suam infinitam scientiam , & bonitatem praefinitum. Neque iuxta Dei decretum poterat haec captivitas breviori tempore durare :Siquidem dixit nos dispersurum inter omnes populos, ab uno te ra extremo ad arterum extremum: Neque haec dispersio futura erat per integri populi transmigrationem, ut fuit Babylonica: quomodo totus populus simul ab uno ad alterum terrae extremum inter omnes populos pergeret; hoc naturaliter impossibile est : & ut sic egrederetur ex AEgypto opus fuit Deum tot f cii se miracula. Erat igitur necesse quod temporum tractu g ne rationibus succedentibus posteri per orbem dispergerentur, variis casibus, hominibus contingentibus, sed a Deo praed terminatis, ut praefixa sequeretur totalis populi dispersio: pro qua eo inodo ei icienda tota haec secuta , di plura fortasse neces.saria fuerunt. Erat igitur iuxta Dei decretum haec captivitas Oiliis temporibus duratura: interim pro animarum salute nishilo prorsus deficienti.
Id mihi saepe, mirandum, in mentem venit, quod quando Christiani nostriim , ut expectamus Messiam, & terrenam reis
demptionem, exprobrar intendunt, nos carnales , di temporalibus solum addictos appellant, ut qui ad coelestia, &spiria
tu alia mentem elevare nequeamus, terrenis dumtaxat haere tes : dc quando nostram captivitatem improperant, i e contrario disputant nos misieros, sine regno , neque rege, neque terris,
ab cive hominum aestimatione, splendore, &honore, nostro abiecto statui illudentes, semper insultant. Sed ego regererem e Si haec temporalia non sunt ab spirituali homine expetenda;
Quid interest, quod per plurima secula iis ecclesia Judaica priavata sit, dummodo Deum suum toro corde, & tota anima dialexit. divinam Legem observet, & omnium Rationum opprobrium, & eaeteros captivitatis dolores, patienter serat: praesertim cum nunquam crediderint Judaei, summam felicitatem consistere, neque in Messia , neque in futura redemptione; sed in vita aeterna, quam per LUis observantiam, ut a Deo exigitur, singulos consequi posse, non dubitant et caeteris futuris
197쪽
promissionibus, pro ecclesiae Israesiticae mirabili, in Dei gi N. riam, restitutione. avide desideratis. dc continuo petitis.
. Sed si sie est inseri Doctissiimus Uir Ergo Qti Judaei in t
to orbe, dc in omnibus hominibus, cum Christum iure abji-eiant, sunt gloriae ac veritatis divinae assertores. Et ego concedo conseqtientiam : Si quidem Israel in AEgypto, & in deserto talis fuit, talis etiam tempore Judicum, quamvis barbaris gentibus misere subjectus , maxime Babyloniae captivus ; caeteris lnationibus maiestate, & siimma potentia, mundum possidentibus , pariter in seeundo Templo quamvis gravillimis peccatis implicitust Ubi per ei rei ter ccccc. annos ab hostibus sere semper oppressus. Talis fuerat Israes per tot secula r Et si tune Chaldaei, & Graeci, vel Romani Judaeos urgerent, eosque vi- Iipendentes, hane consequentiam ipsis opponerent: ergo soli Judaei in toto orbe, nostros Deos contemnentes, sunt gloriae , ac veritatis divinae assertores: quid tunc respondere, in verit te, deberent f nisi consequentiam concedere, & eonstanter credere sie esse verum: praesertim cum iam diu a Deo audiverint: quod ' ἰmogenitus Israἡl. Dei peculium , ejus haemediaras, is omnIbus hominἰbus sus euelo, electus: tandem: is vos reses meἰ estis. Ergo si hoc verum est sinseri Doctissimus Vir debent a Deo salvari, neque eorum dispersio amplius protrahi inter gentes. Huius consequentiae veritas, non ad me, sed ad selum Deum iudicanda pertinet, qui merita demerita, & com dignas poenas unicus exacte, dc sine errore, metiri novit.. Num. U.
Casius impossiibilis a Doctissimo Viro propositus, alio simili convincitur.
DIxeram non fuisse necesse, Deum Israelem praemonuisse , quod Messiam reciperet quando veniret: quia suasione non egebat, ut reciperetur, qui in summam Israelis feliciatatem promittebatur. Fatetur Doctissimus Uir, eum distinctione , quando scilicet, veniens felicitatem actu ipso eonfert, licet aliam . quam homo expectaverat. Addit insuperi quod di Cheistus eum coelesti gloria venisset, Judaeosque palam omnibus in coelos astendere fecisset; eaeterisque medium daret, quo evidenter in gloriam advolarent: quamvis de his nunquam fuis sent praeventi, absdubio crederent, quamlumvis terrenum regnum , quod expectaverant, minime vidissent. Respondeo, quod absdubio credidissent, licet haec antea praedicta non fuissent, a Deo: quippe de iis quae elare intu
mur, dubitare non posivinus. Sed ego pariter a Doctissimo viro
198쪽
Viro quaererem r si forte quem nos expectamus Messias, venis.set, δc regnum Davidis magnifice restitueret, non armis sed so-Ia Dei opera, Domum Israelis, &Judae ex omnibus mundi partibus colligeret, toto genere humano ad veri Dei cultum reducto: omnibus regibus terrae non violentia, sed amore, Deo de suo MesIiae sanctisIime subjectis: Levitico cultu, & sacro Templo, ut ab EZechiele depingitur, restituto : omnipotente Deo in omnibus mundi regionibus pro quovis Judaeo liberando, miracula, & prodigia maiora, quam in AEgypto, effiaciente , Ac saeram Mosis Legem , ut in litera iacet plane confirmante: Sectis , bellis, dc dissensionibus prorsus finitis : non ne omnes Christiani crederent illum esse verum Messiam : id promissiim fuisse Regnum Dei, in Scripturis praedictum e Absdubio crederent. Certe nec dubitarent, nisi etiam sensit communi carerent. Verum Doctissimo Viro hie est easus metha- physicus : Sic mihi quem Doctissimus Uir proponit: unicu que secundum suam fidem, haec sunt de impossibilibus: excepto , quod a me proposita, si quando fuissent, elare, ic aperte in sacra pagina praediista omnes invenirent, di tunc eorum complementum ad unguem viderent, figuris , & sensibus mysticis non amplius memoratis: dc quae Doctissimus Uir affert, si aliquando fuissent, non ex scripturis, non ex praescripto vembi Dei ; sed ex sola intuitiva visione constarent, ideoque crederentur . licet pracdicta non fuissent, de quamvis praedictis clare contrariarentur : Sicuti Israeli in deserto , dc in gypto omnia
quae videbat credere necesse erat, licet de eis antea non praeve
to ; sed neque Abrahami revelationi aliquomodo contraria. Dicebat Doet. Vir, quod alia est ratio, quando futura selic myd eatas promittitur: tunc suasione indiget, ut credatur. Ita profe- quae clare . Eho est, quia futuras coelestes felicitates promittere, quas ho- promittunis
mines aliquando verificare, est impossibile, facile quidem est, tur, clare sed non Geditu faciter nec minora promittebant gentiles, dc adimpleri nune Japonenses , &Chinenses suo ritus observantibus. Ut debent, de homines his fidem praestare possint debeant ex visibilibus, hoe est de a Deo suadentur : Ideo Deus ipse ex visibilibus se notum fecit et ratione es. Coeia enarrant gloriam αἱ r de Isai: Eleva oculos tuos, o vida sentiali auIs feeit Uia. Opera enim Dei visibilia, plusquam omnis phi- Prophetiae.
sophia , eius, existentiam demonstrant: quapropter terrena visibilia promittere, in sui omnipotentiae ostentationem e postea haec nunquam adimpleri, dc coelestia loco illorum iterum promittere, quae nec videmus, nec experiri possumus. qumque etiam media divina Lege semper expectabamus, Prophetiae rationi congruum minime putatur.
Pergit Doctissimus Vir r Quod si Christus vitam eoelestem Qind Ju- Iudaeis pronaitteret, simulque regnum terrenum ut expectat, daei, di r M a pracstarct,
199쪽
pnum ter- Praestaret, etiam admitteretur. Sed quare non, eum id ipsum renum in Judaei expectent, dc terrenum in hac vita, & aeternam postea maiorem coelo e haec semper fuit, dc est Judaica doctrina. Sed vide- Dei glo--Doctissimiis Vir supponere, Judaeos vitam aeternam, vel riam , de despicere, Vel nequaquam expectare ἱ in quo magnam nobis aeternam iniuriam infert , di in summa nos prae omnisus gentibus barba-
Melesti Dei Addit: quod si nobis cultum, & religionem carni non ingra- regno sem-tam, sed nostris desideriis conformen, Christiis imperasset,
per expe- statim crederemus: maxime terreno regno concesso, quamvis
ctarunt, & etiam medium ad gloriam consequendam simul praestiti siet. pectant. Respondeo: Quod si religionem carni gratam , & nostro de-sderio aptam, Messias praestitisset; minime ab Israele admitte- Iudaei nee retur talis Messias ; quippe ab aliquot annorum millibus Legem habuere a Deo accepit, eodem summe bono, dc sanctissimo dignam, nee sperant earni , di nostris inordinatis desideriis , omnino ad ersam. Legem Miror profecto virum gravistinuim , atque pium dicere, quod earni gra- DdMi carni gratam religionem , vel habuerint, vel desiderent; tam, sed cum non aliam praeter divinam observa tu dignam crediderint; omnino neque aliam persectioren . aut imperfectiorem, desiderent, aut spiritualem: cum Propter hane tot patiantur labores, captivita- earnis affe- , di crudeles mortes. Permisit ne Dominus Judaeis in Legectibus eonia aliquod, quod purissimae vitae contrarietur e Permisit incestus, gratiam. luxuriam, scorta, &quae gulae, libidini inserviunt ρ Permisit idololatriam aut profanum aliquem cultum, seu vanam sepem stitionem e Permisit odia, vindictam , 5c aliqua qtiae earitati in proximum aliquomodo ossiciant ' Est Lex Dei carnalis, quae nostram foveat concupiscentiam ' Sunt ne carni grata praecepta Decalogi , dc caetera moralia per totam Legem dispersa, quibus summa pietas nil addere quit ' Potiore iure dicerem cum Evangelio de omnibus Christianis Doctoribus , divinam Legem esse severissimam, Christi vero facilem, dc gratiosam , quae pariete inter nos, gentes iam disinipto, plurima nobis carni grata permittit, quae Dominus spiritualiori populo prohibuerat. Nee oportet omnia reserre, saltem aliqua suffcient: omnibus indifferenter vesci, de quibus Deus .ixerat esse sibi abominabilia, di quod abstineremus, ut essemus sancti, ut ille sanctus est. Etiam iam animantium sanguis permissius, quod praeceptum, ut ab Apostolis tiam prohibitum, plusquam per DC. annos Chri stiani sinus servavit. Idolis sacrificata iam edere licet, urpore indifferentia. Aeeestiis ad menstruatam, non amplius illicitus, antea sub abscissionis animae poena prohibitus. Adulterium , peccatum est inter Christianos, sed ut eaetera vulgaria peccata Puniendum, eum Deus non nisi utriusque aggressioris mortacontentus fuisset. Ego certe non capio, quid nobis carni gratum Lex
200쪽
Lex divina concesserit, eum semper contra carnis desideria pu- Ieriare per divinam Legem praecipiamur. Cum foemina enixa Christianus statim concumbit, Judaeus vero, non nisi post XL.ὰ1es, quod si scemella edita suit, nonnisi post LX. & in menstruata oportet quatuordecim dies transiisse, singulis mensibus, ad quam accedere non licet nisi praecesserit legale balneum rquoὸ ita exacte observatur, ut neque improbus transgredi a deat. Est ne crani gratum per dimidiam anni partem viros j venes ab uxoribus abstinere e Sed haec ad externum cultum per tinent, dicet Doct. Uir: tamen negare non poterit quod haec nostri appetitus actus internos inordinatos coercent, in quo Potissimum cultus internus consistit, eui nec aliquid gratum di viana Mosis Lege permittitur. An totum negotium consistit, quod Evangelium terrena eonis temnere, dc coelestem vitam dumtaxat prosequi edoceat e Sed hoc, ut decet, intellectum, non novum fuit Israeli, qui anta Christi doctrinam id ipsum semper noverat, crediderat, & opera executus fuerat, plurimis pro ea veritate martyrium, captivitatem , Sc innumeros labores sustinentibus. In summa: si Messias quem expectamus aliquid earni gratum contra Legis puritatem doceret, iure divino lapidandus esset, praesertim si in nomine Dei talia proposuisset. Nec Judaei, ut saepe dixi. Chrissum propter sianctam doctrinam, & moralem pietatem, quae in Evangelio legitur, non accepere, aut erucifigendum tradidere . sed quia vel se fecit aequalem Deo, vel quia dicebat se esse R gem illius populi, ut in titulo crucis dicitis fuisse inscriptum. M Judaei ne tali erimini favere, aut consentire, crederentur. Romanorum potentiam timentes, eum ipsis puniendum ded re t vel propter alias causas nobis ignotas; sed nunquam quia doctrinam coelestem, de carni adversam edocebat, aut alia, quae captum hominis superant, nisi iis, quae iam a Deo crediderant , contraria suissent.
Quod oriundus a Judaeis qui Christo nomen dedit, in redemptione poterit majore gratiae gradu potiri, quam Judaeus : Sed non eandem dignitatem in populo
PRosequitur Doctissi Vir reserens argumentum, quod contra
me fecerat, ut suam praecedentem responsionem roboraret.' An qui ex Judaeis oriundi suae originis obliti, Christo no- mea dedere, si quando noster Messias venerit, eius beneficiorum M 3 erunt