장음표시 사용
471쪽
posita vita &benedictio, quae ei per negationem mediorum sine quibus obtineri non potest absolute negata est: aut mandari ut eligat vitam, cui pote tia vitam eligendi negata est φ Deus gravi querela praemissa de inobedientia populi sui, sub parabola
vineae, ED. V. contra eam protestatur: est
quod ultra debui facere vinea mea, ct non feci ei 'Ad quid exstectavi ut faceret uvas, σ produxit labruscas ρ cho jure Deus protestationem adhibere potuisset, silva viri Doctiss. sententia ' in promtu enim fuisset responsio: Non adhibuisti gratiam
illam efficacem, qua sola fructus proferre potuimus , sed media tantum inefficacia , quae juxta infinitatem praescientiae tuae ita direxisti, ut inevitabiliter in peccata incidere , & indefectibiliter inris absque ulla poenitentia perseverare debuerimus. Quin & omnes querelae de populi inobedientia , preces, optationes , adhortationes & objurgationes , quae passim in Scriptura occurrunt, yerem. II. . Mich. VI.4 ED. LXV. 2. Psal. LXXXI. I . ED. XLVI II. I 8. Drat. V. 29. XXXI I. 29. &infinitis aliis locis , nil nisi Iudus & histrionia erunt: Quin etiam ipsa illa Dei protestatio , gravissimo adhibito juramento, Euch. XXXIII. II., Vivo ego, si volo mortem impii ; sed ut impius se con vertat a via sua σ vivat , seria esse non potest.. Quae omnia sunt horrenda , & de Deo absque blasphemia dici nequeunt. Quo enim jure Deus
conqueritur eos peccare , , quomodo orat, ut a peccato desistant, imo quomodo adhibito juramento testatur se eorum mortem nolle, circa quos
ejusmodi providentiae suae actibus occupatur, per quos infallibiliter in peccata incidunt, in iisque absque poenitentia perseverant , & propter quae tandem
472쪽
tandem necessario morte puniuntur ' Sane eorum mortem velle dicendus est& quando tales orat aut objurgat , serio non agere. ' Quod de Deo sanctissimo cogitare nefas. Tandem sequetur, quod Judaei in impietatem ac scelera , propter quae terra ipsorum est desolata , templum eversum , ipsique in miseram hanc captivitatem dispersi, inciderint , & hactenus in impietate sua absque .resipiscentia contumaciter perseverent, & in dispe sone sua maneant , ac propter illam impaenitentiam Messiae adventus disseratur , unicam esse causam penesDeum , qui nullis mediis, nisi quae ex infinitate praescientiae suae novit inefficacia fore Scinepta ut per ea Judaei Legem observare , dc post eam violatam converti possint, circa ipses occupari vult. Si dicat vir Doct. evicacem illam gratiam adhi- Nee ea adisbendam temporibus -Μemae , juxta promissiones hibebitur divinas, & tunc omnes Iudaeos illius virtute saltibiliter convertendos: Resp. I. Hac respo Q. sione non tolli dissicultatem, quod hactenus d fectu operationis divinae ad resipiscentiam necessariae Judaei impaenitentes maneant. 2. Nec Deus eandem , uti Vir Doct. urget ad L. Num.
XIV pag. III. sed longe diversam populi ante M post Messiam viventis habuisse: providentiam. 3. Iis quae jam prolixe sunt disputata, quaeque
diximus ad explicationem illarum promissionum Dei, hoc unicum nunc addo : Si Deus Iudaeos hactehus in impietate perseverantes tempore Mes fiae talis gratiae essicacis operatione inevitabiliter se
conversurum promittit, comminationes Dei co
vertentur in promissiones, dc quos Deus ob impietatem suam puniturum se minatur, eos gratiae
473쪽
efficacis operatione ita transmutabit, ut eos punire nec velle possit , nec velle debeat. Tum si Deus etiam illos , quos ita per gratiam eis cacem immutabit, per eandem gratiam in obedientia &pietate est conservaturus s quod & statuere debet Vir Doct.) quorsum tum erit Lex Mosaica' quaeve erit religio ' Erit non liber populi actus , sed merus gratiae Dei efficacis effectus, quem Iudaei
omittere non poterunt. Quod & Vir Doct. non obscure agnoscit, cum ait ue A on erit tunc magna
virtus Messiam agnoscere , ct credere, eique ut regi obedire is quippe o gratia sicacia, oe redemtis eoia denter effecta, ad contrarium populum ct cateras nationes ferri non patientur. Quae sane argumentum meum non leviter confirmant. Totus quippe ille effectus unicae gratiae efficaci in solidum adscribitur. Redemtio evidenter effecta , absque gratiae efficacis operatione, majoriς non erit virtutis ut Messae regi obediant, quam redemtio , eX AEgypto evidenter effecta , fuit ad eos cohibendum ne contra Mosen toties murmurarent & insurgerent. Itaque recte infert Vir Doct. gratia escacis sectum non fore magnam virtutem Israelis : quod & ego u geo. Sed quoniam Deus . uti nunc fuse ostendi talem gratiae eis cacis operationem non promittit , sed obedientia δε ambulationem in viis Domini ab Israel e , tanquam offici uim necessario praestandum exigit l, liquet quod per contumaciam gratiosae operationi divinae res stere , officium negligere, atque ita Messiam sibi ad salutem missum rejicere& abnegare possint: uti & revera fecerunt. Fusus haec eκcum , quia Vir Doctis . hoc credit esse essentialissimum estputationis nostrae punctum.
474쪽
CAPUT V. Separationem populorum fuisse factam propter Messiam, & in Messia desinere debuisse.
WIr Doct. ut probet hanc praesentem Judaeorum Cireumei- calamitatem non esse poenam rejectionis Mec institu-siae, objicit, quod alias Deus nihil de praesente hac cad mitate populi suum monuisset. Quod absurdum a gentibus. eredit, & non convenire cum providentia qua Deus semper circa populum occupatus fuit. Respondi ego, id neutiquam absurdum esse quoniam Deus populi Israelitici, tanquam populi unici, foedere ad . cultum suum separati, curam gessit solummodo usque ad tempora Messiae ; quia propter Μessiam populorum discrimen introduxit quin & circumcisionem instituit, cum semen Abrahamo b nedictum , per quod mystice Μessias intelligebatur, promisit. Sane si consideremus Cap. xv I I. Geneseos, in quo historia institutae circumcisionis narratur , de eo' neutiquam dubitari videtur tDeus dicit , se foedus suum stabiliturum inter se &
Abrahamum, & promittit Abrahamo, quod es, set pater futurus multarumgentium; ideoque & n men ejus Abram mutat in Abraham, & uxoris ejus nomen Sares in Saras: ab Abrahamo autem ejus, que posteris foedus postulat , ut circumcidatur ipse, tota ejus familia, omnesque ab ipso nasciaturi. Sane nullo alio id videtur factum fine , quam ut Abraham ejusque posteri, in circumcisione, quae fit in membro genitali , semper pacti divini, quod Deus a sua parte stabiliverat, seu promissi de semine , memores essent. Per semen
475쪽
autem illud , ju sta sensum lite ratem , carnalis, Abrahami posteritas admodum copiosa intelligitur ; juxta sensum autem mysticum Messias sive Christus. In circumcisione ergo Iudaei memores fuere promissi divini, sub quo sensu mystico Mes.sias designabatur ; licet mysticam illam significationem ante Messiae adventum non distincte pere perint, neque in actu circumcisionis Messiae mentionem secerint. Inde tamen sequitur , quod , postquam advenit Messias, circumcisio sponte ces sare debuerit, & cum circumcisione omnes ritus lagales ; Quia causa , ob quam instituta fuit , jam cessabat nempe , ut certo constaret, Μes . sam ex familia cui promisi us fuerat, esse enatum. Et ideo Deus adeo severe illius observationem praecepit, ut animam illius , qui circumcisiis non esset, e populo abscindi voluerit , ne unquam, intermitteretur ; sed populus hoc indelebili signo manifeste ab omnitriis aliis populis separaretur,
neque unquam cum ipsis confunderetur. Illi eoniun- . observandum autem , circumcisionem non so-gi debent litariam a nobis considerari, sed una cum reliquis legis Mosaicae ritibus, quorum fuit primarius, A & qui ad omnium observationem quoscumque circumcisos , tanquam Sacramentum quoddam , obligavit. Deus itaque Abrahamo circumcisionem praecipiens, populorum discrimen introducere coepit et postea varios per Legem Mosis ritus adjiciens, aliorum populorum ritibus non tantum dimimiles, sed & nonnullos directe contrarios , ad quorum observationem circumcisonis
ritu obligabantur , discrimen illud populorum confirmavit , magisque conspicuum reddidit: Adeo ut, licet forte circumcisione sola a quibusvis
476쪽
gentibus non fuerint secreti Israelitae , & fortes quidam inter gentes etiam circumcisi, uti multi credunt quod nunc inquirimus ) jure tamen diacamus per circumcisionem discrimen illud factum, quatenus non tantum in circumcisione discriminis istius initium fecit Deus ; sed quatenus inter omnes ritus maxime eximius fuit, & ad reliquorum observationem omnes ex Israele oriundos validissime obligavit. Quod autem Israel circumciissionem , ut & reliqua ritualia , ut pactum divi- , num observare debuit , assertioni meae non repuis gnat: Nam pactum illud divinum observare debuit, ut a reliquis gentibus discerneretur: atque ita pactum divinum servans , etiam Deo gratus fuit.
Quod Baptismum Sc Coenam Dominicam atti- 23snet, quae etiam a Christianis juxta praeceptum Jesu Christi observantur, se coram Deo peccati reum inter ChrL constitueret , si quis ea expresse observare nollet; stianos. non quia actum omitteret, qui in sese spectatus pars verae sanctitatis est, sed quia nulla se praec pii divini reverentia duci ostenderet, cui etiam in
minimis Rarendum est. Longa autem alia eorum ratio est , quam circumcisionis aliorumque rituum Mosaicorum. Nam licet verum sit, Deum voluisse ut per ritus illos populus Israel sibi cultum
praestaret ; voluit etiam ut cultus ille peculiaris esset populo ex Abrahamo Isaaco & Jacobo oriundo, & ut per ritus illos, praesertim circumcisionis , constaret , eos ex prosapia horum Patriam charum oriundos. Quod in Christiana religione Iocum non habet. Illa enim non uni familiae peculiaris , sed omnibus gentibus communis est ;ex illius professione itaque potest quidem Christi
477쪽
nus discerni ab infideli, non autem ex qua gente sit oriundus. Quia autem Deus mundo constare voluit , Messiam ex familia cui promissus erat prodiisse , per ejusmodi ritum separationem illius familiae ab aliis gentibus fieri voluit , qui nunquam deleri posset, quemque aliae gentes non facile essent imitaturae: & ut nulla gentium commixtio feret , licet forte quaedam unicum hunc circumcisionis ritum imitarentur , alios addidit ritus , gentium ritibus contrarios , ut ita Deo sanctificarentur , id est , ab aliis segregarentur ,& cultui divino consecrarentur. Peculiarem enim
sibi hunc elegisse populum Deus passim dicitur ,
Separatio Objicit autem Vir Doctiss. rex es propter .a popi propter regem. Sed hac raiatione non infringitur responsio mea. Non enim repugnat , regem esse propter populum , & in- 'terim eundem promitti certae in populo familiae, quod ex illa sit oriturus , & in illa regnum inchoaturus , atque ita porro in totum populum propagaturus , & propterea illam familiam certa quadam nota ab aliis discerni , ut semper omnibus constet, regem ex eadem illa familia , cui promissus est , ortum suum duxisse. Et hoc sensu familiae illius separatio etiam propter regem facta est. Eodem modo Messias Rex est propter salu-ι tem totius generis humani ; sed speciatim promisi sus , quod ex familia Abrahami sit oriturus , in
ea regnum inchoaturus , atque ita porro propagaturus in omnes gentes per totum terrarum orbem.
Hunc in finem , ut constet eum ex familia , cui promissus est , ortum , ea signo quodam indelebili ab aliis est segregata : chae segregatio cum
478쪽
propter Messiam facta st , etiam post Messae adventum sponte cessare debuit.
lnde jam porro consequitiir , Deum populi IL Prophetae raelitici, tanquam populi peculiaris, &-hus 'hi, di
ad cultum suum ab aliis populis segregati, curam cunt usiluenon gessisse ulterius , quam ad tempora Messiae& usque ad illa tempora omnes Prophetiae pertin- , gunt. Describunt quippe felicem statum omni cum, qui Messiae populus futuri sunt : Et quia
gratia divina per Melsam exhibenda tanta est futura , , ut, nisi homines praefracti snt, per eam omnes ad Deum sint converrendi, Deus describitur quas omnes actu conversurus 3 & quia omnes eum recipientes summae felicitatis sunt futuri consortes , etiam omnes generatim describuntur, quasi eam felicitatem consecuturi: Quae promis,so , licet conditio resipiscentiae expresse addita non sit, tamen non sine illa accipienda est. Neque id in selens est Deo, aliquid promittere non
expresse addita conditione, cui tamen conditionem annexam esse voluit. Exemplum habemus in promissione introductionis in terram Canaan ,
factae illis, qui tamen ob infidelitatem in deserto
ceciderunt: Num. x I v. 3O. ubi Deus dicit, ipsos ob inobedientiam non ingressuros terram , super qua levaverat manum suam , quod in ea ipsos habitare faceret: intellige , nisi refractarii sint, ut eventus docuit ; quae tamen conditio expressa non fuit. Similia exempla habemus i Sam. II. 3 o. in Eli, &cap. XIII. 3, I . in Saule, ubi licet conditio expressa non fuerit, inclusa tamen fuit. Cum itaque ad Memiam usque populi separationem du- 'rare Deus voluerit, & sub Mesma omnes gentes eum Israele coalescere in unum populum S non etiam
479쪽
etiam mirum videri debet, quod Deus speetatim non praedixerit per Prophetas , quid illis in populo , qui Messiam essent rejecturi, eventurum s rei ; sed id reservaverit Messiae, & Prophetis Novi Testamenti ab ipso mittendis. Nulla in Quomodo autem sententia mea in verbis implicari
mea est rea Doctiss. contendit, ego neuti- pugnantia. quam videre possum. Quae enim est repugnantia , quod Deus Iudaeos incredulos ob infidelitatem in Messiam rejiciat, &pro popuIo suo dilecto amplius non habeat, quamdiu in infidelitate sua perseverant ; sed gentes in Christum ereden- , res in illorum locum assumat, & cum iis qui ex
Iudaeis crediderunt in unum populum conjungat; & nihilominus decreverit, respectu Patrum ex quibus orti sunt, certo quodam tempore gratiam suam erga eos renovare, & luculentam praebere occasionem, ut ab induratione sua liberentur, MMessam suum nimis diu rejectum tandem agnoscant, atque ita salutem consequantur φ Nulla hie est repugnantia. Sequitur quidem, Deum non ita absolute eos rejecisse, ut nunquam eos ad resipiscentiam admittere nolit: non autem, quod
dum & quamdiu Christo infideles sunt, dilectus
CAPUT UI. De praesenti Iudaeorum dispersione, & qua
ratione in ea ut populus separatus subsistant..ἴ b iii: TIIς porro prolixum vir Doct. instituit distur zpuli'. vel probare contendit, dispersionem privati cu- hanc Iudaeis non obtigisse propter infidelitatem in Messiam:
480쪽
Messiam: Qui discursus haec complectitur :daeos, quamdiu legem Mosis servant , Ulictiones Odispersionem sustinere: quando autem deserta lege alteri se addicunt religioni, qualiscunque illa sit, sue Et nica , De Mahomethana, sive Papinica, sive etiam revera sint athei , statim communem populi Sudaici
miseriam evadere, ct eandem cum religionibus illis σpopuli quibus miscentur fortunam experiri. Inde
concludit, Sudaeos adhuc a Deo ut populum peculi rem conservari , ct paterne castigari, ut tamdem gloriose in terram suam restituantur. Verum respondeo; agnoscere hic debere Virum Doctiss. distriamen, quod ipse antea bene observavit , inter Iudaeos , quatenus antea constituerunt per separationem divinam , & adhuc constituere volunt , pOpulum quendam & rempublicam ab aliis totius terrae populis separatum: & inter Judaeos, quatenus singuli seorsim spectantur. Deinde & interjufficium quod Deus exercet in hoc seculo 3 & i ter judicium illud universale, quod Deus exercebit in seculo futuro. Singuli seorsim a Deo in seculo futuro , una cum omnibus hominibus judicabuntur , Deusque in illo judicio singulis pro ra-
tione fidei ac operum suorum retributurus est.
Et hoc judicium potissimum & ante omnia spectandum est , quando de judicio divino agitur. Spectati vero ut populum & rempublicam constituentes, proprie judicantur in hoc seculo, & ob
peccatum toti genti commune: Poenaque illa non tam est singulorum, quam proprie totius gentis ,& singulorum non alia ratione , quam quatenus considerantur ut partes gentem istam constituentes. Oportet itaque grave aliquod esse crimen, aut crimina, toti genti commune, ob quod ea diuturnam