장음표시 사용
531쪽
mi Fudaei. Quod ne temere dicere videatur vir Doctiss. se ipsum nominat, qui toties Baali genua ' flexerit. Unde colligit , Israelem non esse adeo fammm , uti a me depletitur. Ego vero nusquam iatoto meo scripto hodierno Israeli sanctitatem adscripsi , neque adhuc Iudaeorum impietatis ac ido
lolatriae patronus esse volo. Conclusi ego argu
mento hypothetico ; Si Judaei jure D. Jesum Christum rejecerint , soli sunt hodie in terra veri gloriae ac veritatis divinae assertores ac patroni. At qui ego nego antecedens , ideoque concludo ac
concludere debeo , quod non sint gloriae divinae patroni, sed illius inimici ac conculcatores. Vir Doctiss. autem cum omnibus Judaeis sentit , se jure Dominum nostrum Jesum Christum rejicerer ac proinde concludere debet , gentem suam solam esse, quae sincere gloriam ac veritatem divinam
asserat ac tueatur. Est ergo argumentum , ut v cant, ad hominem, ex principiis Judaeorum de- sumtum, unde consequentia qua urgeantur deducitur.
Judaei sibi Mens itaque mea est, quoniam Iudaei credunt se rejicere , quod concludere de siri glo=;ω beant, si hodie solos esse in terra veros gloriae ac
Dei vindi- veritatis divinae assertores ac patronos. Quam
etiam consequentiam vir Doct. paulo post admittit , & legitimam agnoscit. Inde ipsos porro urgeo. Quodnam sit illud peccatum, quod Deus benignus ob tam constantem quam nempe sibi adscribunt Iudaei Legis suae adhaesionem, tam diuturno exilio, quin & tot afflictionibus & c Iamitatibus, quas nonnunquam tam a Mahomethanis quam a quibusdam Christianis , perverseaelo contra religionis suae genium in eos saevientibuli a
532쪽
tibus, misere perpessi sunt , testatam, i fidis suis
cultoribus non esset condonaturus φ Videt Vir Doctiss. me semper argumentari non ex sententia
mea, sed Judaeorum , ipsosque suo principio premere. Dicunt nim: Iudaei , uti & vir Doct. ob peccata sua se pati hanc dispersionem adeo diuturnam : Interim sibi adscribunt zelum adeo extinmium ac constantem pro Lege ac gloria Dei: Ego inde infero: Si in illis sit iste zelus pro Lege , ut soli in terra tam eximii sint gloriae divinae in mediis adversitatibus patroni , quod nec promissa quae in Lege exstant , nec misericordia divina, quam passim Deus in Scriptura testatur, &erga populum suum ostendit, permittat, ut nulla etelitam eximii habita ratione populum ob alia peccata tam . plene negligat , & sine ulla consolatione , ullo alloquio prophetico in tam diuturna ac mis labili dispersione tabestere sinat: sed potius requirat, ut alia, quae committunt peccata, ob virtutem adeo eximiam & vere heroicam , gratiose
condonet, & dispersioni ae captivitati finem imponat : cum ob majora peccata, eadem nimirum
quae nunc committunt, & insuper idololatriam , peccatum maxime horrendum , & cui nullum aequiparari potest, tantum LXX annorum captivitate majores ipsorym puniverit, & interim Pr phetas ad ipsos miserit, qui instantis liberationis promissione ipsorum animos in captivitate erexe-
vir Doctiss. hic se pressum sentiens, dicit, MultiChri-dvis non se ita in idololatria servare impiautos, prout ego. sentio. Sane quae Vir Doctiis hic , dc ad animo sinta itum secundum Num. V. pag. Is s. de Iudaeis& eorum improbitate prolixe refert , omnia credo' Kk utra
533쪽
vera esse. Credo plurimos eorum in Hispania
Christum ore profiteri, cum eum animo eXecren tur : Credo Monachorum quorumcunque coenobia in Hispania istiusmodi sceleratis hominibus esse repleta. Jam id indicavit Erasmus suo tempore r& qui apologias ejus eontra Joannem Lapidem
Stunicam & Sanctium Caranetam attente legit , facile cognoscet , duos hosce impudentissimos ac malignissimos Erasmi adversarios ab ipso haberi Judaeos , fidem Christianam externe tantum simulantes. Operae pretium est hae occasione paucis testimoniis id eonfirmare : ut inde veritas dictorum Viri Doct. eonstet , omnibusque illucescat, zelotas illos igneos , qui maximum ostentant E lum , & ferro ae igne saeviunt in quoscunque, etiam absurdissimis suis commentis vel minimum contradicentes, non esse sinceros Christianos , nee
Christi gloriam Evangeliique promotionem spe Etare ; sed plurimos eorum esse occultos Iudaeos , homines desperate impios , ae fortasse , ut vir Doct. recte observat, plane atheos , qui in Christi contumeliam absurdissima commenta insanis ci moribus proferunt , & cruentissimis sapplieiis ,
ne quis contra hiscere audeat , recipi cogunt , ut, quoniam quem animo execrantur Christum palam negare non audent , occultiore via probro amciant , hoc est, mentita eteli pro gloria Christi sp eie tecti , doctrinam Christianam absurdis comis mentis ae fabulis ridiculam faciant. Erasmus itaque solam ad Stumeam in Matth. I. amor. V. tom. 1X. ρι .a s. non occulte indicat, Stunicam a se
credi Iudaeum. Susticatur Munica me hoe ideo diarisse, quod Hieraumus hoc dicturus, ita prasietur: Et ut risum praebeamus Iudaeis et Hinc colligit me
534쪽
non intellexisse verba Hiero mi , colligit errorem meum ac tumultuariam lectionem. Sed quid ego vicissim ex his Stunicae verbis colligam, in praesentia non
eloquar. Et in Matth. V III. m t. II. pax. aq2.
Nescis quid suspicisvis mihi parit , quod Stumica tam
impense semet Hebrais , ut his omnia velit deberi, cum res nihil tale postulet. Et in Luc. Xx II r. pag. a 8. Caeterum quod argutatur, quom elementis scribatur Hebraice nomen 'esu, quando ad me non pertinet , neque nunc vacat in his malium otii ponere , aliis Sudaeorum amicis σιutiendum relinquo. In a Corinth. v I I. amol. II. psi. 276. Nos certe v recuritas venimus, ne adsciscat praeputium Stunica in hoc rerumgenere meperitior docet nos , &c. Porro in Ephes. v. pag. a 83. Sisapiat Muniea , postiae se continebit intra pelliculam suam. Verum est, Eriasmum haec verba explicare, id est, intra laxi σ adnotationes quinquagenarias. Verum quicunque vel leviter in Erasmi scriptis versatus est, ejus, que elegantias & argutias considerat, suis videt , Erasmum voce pellicula non designare lexica , sed Stunicae Iudaismum tacite exprobrare voluisse. Verum apertius loquitur in Apologia ad Saminum G πυ- ρι . 3 sa, Π 3. Age, omissis hujusmori contentionibus , ceu bellis civilibus ., haeretisos pariter crarediamur. Eupro mea virili retundam istos , qui nimis harent Evarielitas literis, ae plus satis al--rrent a Fudaismo. Stunica σ Sanctius adoriamtur dimersum haereticorum genus , quod jam se nimium miscuit segeti dominica. Moos enim ac magis iam
qui mixti nobis titulum babent Chri i , eum Mosen t tam Baleam in pectore.
535쪽
Mutemus , inquiunt , clypeos , Danaumque insignia nobis Aptemus. Hae via gravius Ddunt rem raristianam , ct plus est
quaesus ex calumnia, quam ex usuris. Hos nemo me
lius prostabit , quam Lopis ct Sanctius. Et psi.
Nec me latet , qui suboraret histriones hujus fabulae: Pharisaicum genus est, Gionitarim reliquiae. Satis sit Iudais , quod semel occiderint Christum , quod nihil ab ipsis intentarum sit relictum, ne revivisceret. Obsignatum est monumentum , adhibiti sunt eustodes : sed iste victor elusit illorum malicio a eonsilia' Christus non amplius moritur , sed jam se dens in coelo deridet istos, oe subsannat fulta molim na , nihil profectura χω ad ipsorum perniciem. Si forte contra Stunicam tectius sit locutus, hic aperiste profert quod sentit: quae si conserantur cum iis, auae subinde inspergit Apologia adversus articulos Aquot, per Monaebos quo dam in Hi stantis exhibitas, evidenter constabit , eos generatim, saltem plu- rimos eorum , occulti Iudaismi ab Erasmo insimulari. 'Ita quippe in alloquio ad Alfonsum Manrricum Archiepiscopum Hispalensem , pag. de iis scribit: Si mihi eum Judaeis res esset , quemadmodum Paulo fuit, si hum bareticis aut pax . nis conflictas iis , ut parta victoriis piis omnibus lata , non nisi impios vel laderet, vel sanaret. Nunc aue versus hos agere cogor, qui se profitentur Christiana religionis columina , quos ut optimos esse decet , ita pro optimis haberi conveniebat, quorum alterum sitas adesse verumenter optarim, alterum haudquaquam im viderem, siquidem per ipsos liceat. Sumt enim, ut accipio, qui hac movent, non 'udaei, non haeretici , amn schismatici, non pagani; sed Trinitarii, Do Liacara , Franciscari , Carmelita , Augustinenses, Benedictini,
536쪽
Benedictini , jam olimgratiosa apud omnes orbis nati nes nomina. Et in ipsa apologia 'C. 848. Cup rem in sacris Literis Chrisum vel sexcenties appellatum verum Deum , quamquam hoc nobis non minus
persuasum est , quam si sexies millies dictum esset. Utinam aeque persuasum esset Fudatis omibus e Non
sine causa Erasmus contra Hispanos scribens me tionem facit Judaeorum , qualia in aliis ejus Apologiis non legas , quae tacita Judaismi interjpsos vigentis exprobratio sunt. Quare cum sibi rem cum Judaeis esse negat , ironia aculeata eoS quam- maxime Iudaeos esse affirmat. Possem plura in hanc rem ex Erasmo testimonia congerere , Verum haec sussiciunt ad comprobandum , Hispaniam pessimis ejusmodi ac sceleratissimis hominibus scatere , qui omni ejurata religione Christianam λmulant , ejusque acerrimi Zelotae videri cupiunt , cum interim eam animo detestentur, & putidis
ac ineptis commentis cuique cordato ridiculam fa- .ciant et Hac ratione vicem se rependere credunt 'malis Christianis , quorum saevitia coacti fuere s . . ut ejurato Iudaismo Christum inviti profiterentur r& quam ipsi perpessi sunt tyrannidem , nunc in
alios, qui commenta ipsorum non adorant, vicissim exercent.
Haec quando considero, dubium mihi nullum Totus Ju- est, quin omnia quae Vir Doct. de Iudaeorum im- b., i Iprobitate scribit sint verissima: sed nihil ea ossi nune se.
ciunt argumento meo. Quia quando Judaeos ab non polluit idololatriae crimine immunes pronuntio, ego i tum populum seu Judaeorum universitatem respucio,. prout olim ante captivitatem Babylonicam totus populus, Rex , & primores, se criminis
illius reos fecerunt, paucis tantum piis, qui in Kk 3 ' compu-
537쪽
computum Venire nequeunt , exceptis. Quam
autem nunc eommittunt idololatriamJudaei quam' vis excusari minime queat , alterius aliquo modo generis est, & non proprie illa quam lex directe& in terminis vetat quando idola gentium condemnat : & licet non esset idololatria , sed genuianus ae sincerus Dei eultus , tamen quia contra conscientiae dictamen a Judaeis praestatur, gravis sime est culpandus e & praeterea particularium peccatum est , non integri populi: Non ergo ju- . stitia divina permittit, ut particularium quorumdam peccatum integer populus luat , nec ut I daeorum Hispanorum crimen Germanis , Italis, aut Hollandis imputetur. Quaero ego,' quodnam sit populi totius crimen idololatria gravius,
ob quod integer populus in diutina hae captivitate
Nee fuit Sed demus tamen , Israelem jam esse idololatri- eum, quod tamen alibν Vir Doctis . disertis veris everteret negat , uti paulo ante vidimus III. urbem. Atini. II. pag. I 67. Quibus adde III. N-. XIV. pag. a M. Sine idololatria ; o non
eras minima istius Rasus eircumstantia, sed potissima, . quod populus ita di*ersus - ab idololatria abstineret. - a cultu idololatrico non tam datus. - Praesens
Israelis satus , in quo nec idololatriam eommittit;&c. Adeo ut de statu hodierno Israelis directe pugnantia scribat: Verum , ut dixi, demus Is raelem esse jam idololatricum: & quod haec sum- . ciens causa sit , ac ingens illud Deoque exosum peccatum, propter quod hac, in qua jam est, , Quamque plus mille sexcentis annis passus est, diaspersione puniatur : Quodnam fuit peccatum, propter quod a Tito fuit direpta Judaea , templum
538쪽
& urbs solo aequata , & Respublica penitus eversa, populusque universus in captivitatem abd cum eo tempore , & quatuor ad minimum , post secuta , minima quae unquam in gente Judaea idololatriae suspicio , & maximus pro Lege Mosaica fuerit Zelus φ An Deus contra promissa , contra morem suum , populum suum dilectum tam insigni cui parem in tota ejus historia non reperimus , in ruina castigavit & obruit , cum nulla erat publica a lege sita desectio , nulla nationis apostasia , nullum eximium crimen rebellionis i ii genti imputandum y Si enim tollat vir Doct. iMessiae reiectionem, nullum reperiet , nullum assignare poterit. Quod enim vir Doct. dieit , hanc Romanam eaptivitatem esse Babylonicae eo tinuationem , ridiculum est 3 uti paulo ante via dimus. Jure merito igitur quaero , quodnam illud sit totius gentis peccatum, propter quod in tam diutina captivitate detineatur φ
C A P U T U. Reselluntur, quas Iudaei credunt, hujus
captivitatis causis. I Ir Doct. quoniam tale nullum peccatum repe- Peceata rire potest, quia D. Iesum jure a populo suo'φ p rejici credit , ad vulgatum Iudaeorum effugium m is hi2 recurrit, quod respublica semper sit una ac eadem ; diemo im-er propterea quod peccata olim a populo commissa ratius populi mi peccata , ac proinde hodierno populo omnia
praecedentia crimina jure imputentur. Hoc autem asserere non sirificit , verum aliqua Dei sive comminatione , sive declaratione probandum foret. Nihil horum Vir Doct. adducit. Contraria au-
539쪽
tem omnia tam in Lege, quam in Prophetis, oecurrunt. Nusquam in Lege Deus comminatur , se peccata, 1 populo seculis praecedentibus commissa , puniturum in eorum posteris , multis deismum post seculis exstituris: Per Esechielem auistem Cap. xvo I. hane Iudaeorum criminationem, qui se ob parentum peccata puniri querebantur , vulgato isto proverbio , quod patres uvam acerbam comederint, filiorum autem dentes obstupuerint, Deus
aeriter refellit, docens, a iamquemque portaturum
propriam iniquitatem : filium non portaturum iniqM-tatem patris, nec patrem iniquitatem filii. Adeo ut hae criminatione nihil sit iniquius , & Deo magis injurium. Promisit enim Deus populo resipiscenti remissionem , & secundum fidem sitam , promissis illis datam , in testimonium remissionis & reconciliationis populum e captivitate Babylonica,' idololatriae illius oblitus,
reduxit l, & in populum numerosum & florentem , qualis erat cui probavi tempore Iesu
Christi, evexit. Non nego quidem , populum posterioris aevi eundem quidem esse populum, eum eo, qui prioribus exstitit aevis: Inde tamen. minime sequitur, peccata olim a populo commis se, jure imputari eidem populo posterioribus ae is viventi r Licet enim unus ae idem sit populus, non tamen simul exsistit, nec ex iisdem individuis constat: & sicut actiones praecedentis populi , non sunt sequentis actiones , ita 'nec praecedentis populi culpa, sequentis culpa est, nec sequenti jure imputari potest. Certum quidem est, si populus , vestigiis parentum insistens, ab impietate non desistat, sed, licet a Deo monitus &paterne castigatus , in pejus quotidie proficiat,
540쪽
parentum peccata causam esse , quod ira Dei aut citius, aut gravius , exardescat contra posteros nequam: Non tamen illi poenam impietatis parenis tum suorum, sed suae tantum, luunt: Quia nee citius, nec gravius a Deo puniuntur, quam pro pria ipsorum peccata merentur: Parentum autem
peccata , quorum vestigia filii premunt , causa sunt, quod Deus , omnia gratiae suae dona irrita,& desperatam esse populi improbitatem videns, longanimitatem suam, qua alias forte usus fuisset, abrumpat, & iram in populum tam proterve aediu rebellem effundat; non tamen ultra meritum peccatorum, ab iis ipsis qui puniuntur commissorum. Hoc exigit aequitas divina; es que consentaneum comminationibus Dei in Lege, ejusque expostulationi, quam ex Esechiele adduximus. In sententia autem Viri Doctiss. summa iniqui- Hoeessettas est. Si enim , quia unus idemque populus νη est, mecata olim a populo commissa hodierno populo jure imputentur: Quaeram ab altera parte, an non & similiter obedientia ae resipiscen ria princedentis populi eorum posteris imputetur Non video ullam discriminis rationem. Nam sicut
peccata olim a populo commissa sunt totius populi pe cata, hoc fundamento, quod Respublica semper situria ac eadem; ex eodem fundamento vicissim conis 'cludere licet, ' obedientiam ac pietatem olim p pulo praestitam totius populi esse obedientiam & , .Pietatem; tam enim populus olim pius idem fuit 'cum hodierno populo , quam olim peccator dc impius. Hoc si agnoscit Vir Doch. ulterius quaeinro : Si parentum virtus major sit, quam posterorum peccata, loquor ex hypothesi viri Doctiss. an posterorum , quibus parentum major Virtus