Philippi a Limborch De veritate religionis christianae amica collatio cum erudito Judaeo

발행: 1740년

분량: 740페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

551쪽

gloria venisset, omnesque Judaeos in coelum, e ram oculis suis apertum , introducere paratus eciet, plurimosque ipsum prompte recipientes coram aliorum oculis in coelum assumsisset, gloriaque coelesti vestitos ostendis et, dubium minime est, quin omnes Iudaei , licet nunquam de coelesti illa gloria cogitassent , sed regnum in terra gloriosum exspectassent, unanimes nemine excepto eum

pro Rege & Messia promista recepissent; neque necesse fuisset id ipsis praecipere , &c. Vir Doct. responsone sua ostendit se argumenti mei vim non intellexisse, & dum ei aliquid opponere videri

vult, revera concedit & confirmat quod ego amgumentatione mea intendi. Putat me proposta hac conditio nata argumentatione voluisse inferre contra Judaeos , quod eum recipere teneantur ,

quia si hoc contigisset, eum recepissent : Quae fuisset ridicula argumentatio : Inde est quod contrarium casum fingit 3 Si forte qualem 'adridiant Messas venisset, qui regnum terrenum restituisset , non armis sed sola Dei opera, qui cultum L L. ιicum oe templum restituisset; Deusquepro quovis Iudaeo liberando in omnibus mundi regionibus miracula o prodigia fecisset majora quam in Ponto , & quae plura recenset; an non omnes Christiani crederemit, illum verum esse Messiam e Quasi nempe isto casu meum casum evertisset. Respondeo ego , omniuno agnovissent Christiani illum esse Messiam , dc Deus istiusmodi directione palam omnibus ostendis et , hune esse Prophetiarum suarum sensum ,& praesenti isto bono ac invictissimis miraculis omnes in Messiae talis fidem traxisset. Verum isto casu non evertitur , sed confirmatur 'argumentatio mea: Quod felicitas quae praesens est a

552쪽

ΤERTIUM SCRIPTUM IUDAEL

est , ab homine contemni nequit ; quia id quod gumentiam coram Videt negare , nec bonum quod et fruen-ςonfix* t. dum offertur repudiare potest: Quia selicitas am re sui homines trahit, & cum praesens est, tam potenter hominis appetitum allicit, ut refragari . non possit. Confirmat ergo hoc suo casu Vir Doctiss. argumentationem meam : Uri & responsione sequente ad posteriorem argumentationis meae partem , quod felicitas quae promittitur futura

addidi ego quod Vir Doct. omittit) & medium

illam consequendi est cultus carnali hominis inclunationi adversus ) contemni potest quoniam rari sunt homines, qui spem, etsi maximam, pr tio velint emere, & per vitam miseram ad fui ram felicitatem contendere ideoque persuadere sibi nolunt, vitam desiderio sito advelsam, viam esse ac medium ad felicitatem, olim obtinendam, perveniendi. Cum ergo hanc illationem vir

Doct. concedat, totum meum argumentum, &quicquid eo intendi, concedit. Solummodo hinc aliquid inferre conatur contra Promissum vitae aeternae ac coelestis promissi , quo P in Christiana homines ad Messiae obsequium excitat ν matum est fidem; quia futuras coelestes felicitates promittere, exemplo I.

quas aliquando verisicare hominibus est impossibile, farcile quidem est, sed non creditu facile. Fateor; &si nihil ad tanti promissi confirmationem, quod persuadandi vim habet, additum fuisset, frustra fides rei omnem ferme fidem superantis postularetur. At Deus non tantum variis ac divinissimis

miraculis hanc Christi Filii sui doctrinam confirmavit , sed & , ad majorem fidei confirmatio. nem , in ipse Christo vivum dedit promissi hujus

exemplum, quem ex mortuis tertia die resuscit

553쪽

Potest etiam siperis ni felicitas

terrenas per molestias acquurenda.

tum , post quadraginta dierum decursum , quiabus se aliquoties redivivum coram discipulis suis ostendit, inspectantibus duodecim Apostolis, in coelum assumsit, gloria ac felicitate immortali coronavit, & potestatem dedit omnes in se credentes eadem coronandi; & in illius potestatis fidem Spiritum S. decimo post adscensionem suana die juxta promissum suum in Apostolos effudit. Sine ejusmodi confirmatione frustra discipulis vitae aeternae ac coelestis post mortem demum adipiscendae promissum proposuisset. Sed & idem locum habiturum esset, si compareret Messias Judaeos in terram promissam denuo introducturus, qualem Judaei exspectant, si modo unico momento virtute Dei insuperabili & miraculosa omnia non effecta redderet ; sed , prout Judaei credunt , variis bellis , addo ego , per molestias gravissimosque labores , ab omnibus qui regni ipsius privilegiis gaudere cupiunt exant-Iandos , populum in terrae Canaan possessionem reducturus esset: Quia enim felicitatem , quam sperant , praesentem non essent conspecturi , &per varios labores & discrimina ad eam deberent contendere , facile delicatiori vitae generi assueti, aut qui sunt animi eisceminatioris, laborem istum detrectare, & promissam in terra Canaan felicitatem molestiis laboribus, propter ipsam suscipiendis, postponere possent. Perinde atque populus Israel olim in deserto , audita exploratorum relatione, de magnitudine & robore incolarum Canaan , animo concidit, neque adscendere voluit, ut terram illam occuparet, mox V.

Adeo manifestum est, felicitatem praesentem nulla indigere suasione ut eam homines amplectantur,

554쪽

sed ipsa ejus dulcedine homines sponte allici: a

sentem vero , ac non nili variis molestiis acquire

dam , qualiscunque ea sit, sive terrena , sive cc testis, magnis indigere suasionibus & docume iis , ut ad constantem ejus amorem & prosec

tionem homines permoveantur.

Si dicat Vir Doctiss. posse tamen felicitatem teris Respecturenam aliquando hominibus in hac vita exhiberi, atque ita opere ipso promissi veritatem comproba--.stri: non autem id dici posse de felicitate coelesti & ratio aeterna, quae post hanc vitam demum locum habitura dicitur: Resp. Quandiu adhue felicitas exspectatur, eadem respectu exspectantium ratio est: nam dum adhuc ut futura exspectatur, ut praesens apprehendi nequit sed fides eam ut futuram apprehendens necessario inniti debet certitudini promissorum , & documentis quibus illa innititur; sive selicitas illa consideretur terrena, sive coelestis. Si dicat Vir Doctiss. tandem felicitatem

terrenam in hac vita fore praesentem. Regeram , etiam tandem felicitatem coelestem in futura vita fore praesentem. Si dicat: In hac tamen vita eam nunquam conspiciendam. Fateor: sed haec vita, respectu felicitatis coelestis, comparari deinbet cum tempore quo adhuc decertandum & lab randum est, ut regnum terrenum & felicitas obistineatur e quamdiu certamen & molestia illa susci- pitur , felicitas terrena etiam praesens non est, nec videri potest. Possessio felicitatis terrenae, quae omnem de ea dubitationem possibilem cessare facit, comparari debet cum possessione felicitatis caelestis in futura vita, quae etiam non permitatet ut aliquis, ne quidem damnati ipsi, de ea, Scglorioso Christi regno , dubitare queant. Si eX

555쪽

cipiat vir Doctiss. quod ea certitudo , quam ex conspectu habent , damnatis felicitate illa exclusis profutura non sit. Concedam , quoniam assim manti Deo per Christum , & amrmationem suam evidentissimis signis , ac praesertim exemplo Chriasti ex morte resuscitati , & coelesti illa gloria coronati , cornfirmanti , fidem habere recusarunt , Scmedium selicitatem coelestem consequendi, a Deo propositum , amplecti noluerunt. Sed idem ego respondere possiam de illis , qui laborum 8c per culorum molestia deterriti Messiam ducem sequi nolent, ut cum eo terram Canaan profligatis gentibus occupent , sed eum aut abnegaturi sunt , aut saltem non agnituri; quod postea , quando omnia effecta videbunt, &Judaeos restitutos, regem Messiam in solio Davidis magnifice impera tem , uti Judaei sibi persuadent , frustra sint regem agnituri , quem regnare videbunt & quod talis agnitio ipsis non magis possit esse salutaris , quam propositum illud intempestivum ac serum Israelitarum in deserto , qui , postquam Deus ob

rebellionem ac incredulitatem ipsorum in ira sua juraVerat , quod non esset eos in requiem suam introducturus , frustra adscendere voluerunt &terram Canaan occupare: sed omnes , Josua &Caleb solis exceptis , in deserto mori debuerunt. Carnalis Addidi : Si Christus vitam coelestem Judaeis .sau,' promisisset, simulque regnum terrenum, quale impedii si eXspectant, exhibuisset, quod ipsum amplexidem in I. suissent. Agnostit id vir Doctiss. sed aegre fert , Chiistum addam, si religionem carni non ingratam , σcarnali ipsorum exspectationi minime repugnantem ex

gisset, quod ipsum resecturi non fuissent: Unde colligit, me credere, quod sedat carni gratam religionem

556쪽

TERTIUM SCRIPTUM JUDAEL s 3

vel habuerint, vel desiderent: Et hac occasione plura dicit de persectione Legis Mosaicae , contenditque eam non esse carnalem, aut ullius peccati permittere

commissionem sed esse spiritualem , quin oeperfect

rem Evangelio. De comparatione Legis cum Evat gelio ad Quaestionem Quartam prolixius dice dum erit : Nunc , quantum ad institutum n strum hoc loco attinet, paucis dico. Me nihil quicquam dixisse contra legem divinam, quam absit , ut quis Christianus reprehendat , aut vituperet , aut desideriis carnalibus fraenum laxare dicat ; sed locutus sum contra pravos Judaeorum , a legis divinae observatione deficientium , mores

ac desideria: Judaeos dixi carnales, de desideriis carnalibus totos immersos. Et quaeso, quo jure id uir Doctiss. negare potest , qui toto hoc suo scripto contendit, Iudaeos ob peccata sua legistransgressionem a Deo in captivitatem traditos , de quia impietatis paternae vestigia premunt , neque Peccatorum poenitentia ducuntur, tot seculis in captivitate detineri φ Quis jure aegre feret, tales homines a me voeari earnales φ Ostendunt sane, se desideriis carnis , non reverentia legis divinae duci. Addo aliud : Contendit Vir Doct. quod Fudai ex Lege exspectent vitam aeternam: Addit nihilominus , quod simini exsectent felicitatem terr nam. Atqui hoc est quod ego contendo; Non , quod nulla vitae melioris spe ducantur squamquam hoc de Sadducaeis, secta inter Judaeos, merito dixerim ) sed, quod viam ad vitam aetemnam quaerant, desideriis suis earnalibus non adversam ; nimirum, felicitatem terrenam, quae carnalibus desideriis maxime arridet , cum vita aeterna conjunctam volunt: ideoque religioni d

557쪽

De statu

Progenit artim ex Ju

daeis in Christum

credentia

s; 8 RESPONSIO AD

diti sunt , in qua eum vita aeterna etiam felicita. tem terrenam exspectent. Alieni autem sunt ab ejusmodi religione , quae mundi hujus bona abn gare , & crucem ae amictiones pro consequenda talute aeterna ultro suscipere jubet. Hinc est, quod non sponte Judaei crudeles pro Lege mortes patiantur, sed inviti; non quia se Judaeos profitentur ; sed quia , licet pertinacissime negent , Judaei esse convincuntur , aut tormentis , ut se Judaeos fateantur, adiguntur: & quia mortem legis abnegatione evadere non possunt; libenter legem abnegaturi, siquidem abnegatione sua vitam redimere possent. Tales a me homines carnain Ies vocari, &inidoneos, qui se in sanctissimae Jesu Christi doctrinae, quae opes, uxorem , liberos , parentes, quin & vitam ipsam, sincerae nominis Christi professioni postponere jubet, disciplinam tradant, quis jure aegre ferat φ Imo etiamnum contendo, hunc carnalem affectum olim,& etiamnum hodie, populum Judaeorum penitus occupasse, illumque praecipuam esse remoram, quod Dominum nostrum Jesum Christum agnoscere recusent.

CAPUΤ VII. Quis in redemtione, quam Judaei credunt, 1it futurus status oriundi e Judaeis , qui Chri lio nomen dedit.

QVoniam Vir Doct. continuo contendit, omnia, quae nos in E Melio impleta legimus, debuisse ad literam olim esse specialiter praedivi; atque hoc fundamento exigit , ut assignetur locus , in quo Dem dixerit , quod IDati propter infidelitatem in Mess rns

558쪽

Messiam esset deperdendus , &c. ego , ut fortius bus seb νε- ostenderem, injuria tales locos a Christianis extigi, sed sussicere, Deum Israeli Messiam promiscse: exinde enim manifestum esse , voluisse Deum, istant. ut quando veniret reciperetur , ac proinde neminem , qui eum agnoscere recuset, beneficiorum

ipsius fore participem 3 Quaestionem hanc alia quaestione confutavi. Quaesivi, quid futurum sit sub Messise regno ex genere Iudaico oriundis , quorum parentes jam olim in Iesum Christum crodiderunt ; quique parentum suorum vestigiis insistentes , etiam in Christum credunt , nec amplius originis suae secundum carnem ex Abrahamo me mores sunt φ Vir Doctiss. hac quaestione se constrictum videns , & quaestionem suam elusam , multis modis directam ad eam responsonem declinat. Primo ait, tales puniendos , non quia Messiae, sed Deo immorigerisunt. Verum ego ostendi, hoc debere obtinere, sive Messias si rex terrenus, sive coelestis. Sed quaero, ubi talis in Scriptura ex stet locus: Quicunque ex Iudaeis ortus , sed originis suae carnalis ex Abrahamo immemor in Je- , sum Christum crediderit , & Memiam quem nempe Judaei exspectant) non agnoverit, punietur, neque partem habebit in regno Messiae. Si non exstet, & Vir Doctiss. putet hoc deduci posseratiocinatione, ex natura rei desumta , & ex verbis generalibus quae alibi in Lege aut Prophetis exstant, idque in hac materia sussicere; Dico ego, idem debere sum cere Judaeo , quando Christianus ex natura rei, & generalibus quae in Lege aut Prophetis leguntur verbis, solide deducit, omnes, quicunque Messiam non recipiunt, sive Israelita sit, sive extraneus , a beneficiis ipsius esse excludendos. Dicit

559쪽

s o RESPONSIO AD

Ille non Dicit nune Vir Doctissi tales nihil eum populo Ishabere commune : Si vero legem acceptaυerityheiti. istiusmodi quis , erit peregrinus , ut descendentes per Ismaelem ex Abrahamo , vel ex Isaaco per Eouum.

Sed quaero ego locum in Lege disertum , qui id dicat: Non hic sussicit assertio aut collectio Viri Doct. sed qui omnia secundum literam ex Lege &Prophetis a Christianis probari cupit , eandem etiam sibi legem praefigere debet, & manifesta legis aut Prophetarum verba afferre: Aut si putet , sussicere collectione, ex iis quae Scriptura dicit, uti contra Christianos, fateri debet, idem sufficere Christiano contra Judaeum. Nee alia, Addiderat Vir Doctiss. Hos ex gratibus , sive

quae dς Israele oriundos, sive non, qui verum Deum c luerint, Israelis mirabilem redemtionem adjuverint,&c. redemtionis beneficiorum fore participes. Quae 3 sivi ego, an iisdem cum Judaeis privilegiis in regno Messiae sint gravisuri; an vero Judaei eminentiore supra eos honoris gradu sint donandit Respondet vir Doct. cum distinctione: Si honoris gradus intelligatur respectugratia divinae, non modo ex Sudaeis oriundus, sed quivis ex gentibus triem poterit Dei amorem habere , talem fidem , ut pracmnibus Ira daeis Dperiorem gratiae gradum consequatur. Quaero ego textum ex Lege aut Prophetis, qui id disertis verbis affirmet. Addit vir Doctiss. Si autem intelligatur de gradu honoris terreni, semper Israelitae in

suo populo debent extraneos praecedere: quia ex pr e to divino neque reges, neque judices ex extramis liacet cαnstituere e ct illi, de quibus loquimur , gentia, bus e mixti , De Christiani sint , De alterius sectae, jam prorsus extranei reputaritur , qui restediu Israelis infimum locum obtinebunt et quod aliquot vers bus

560쪽

TERTIUM SCRIPTUM IUDAEI. r

ex cap. LX. Esaia probare contendit. verum illis in locis , etiamsi in rigore literae sumantur , nia hil aliud dicitur , quam quod extranei Judaeis sint 'ministraturi: Non vero , quod ex Judaeis ortu di , qui Christum amplexi fuerint , eodem cum extraneis censu sint habendi , &, licet origine J daei sint , & alienos Deos non colant , quia tamen Christum ut Messiam recipiunt , eodem loco quo gentes habendi in regno Messiae. Talem quaero

locum , & jure quidem ; quia quod Vir Doctiss. a Christianis exigit, lege talionis ab ipse jure exigere possum. Si Vir Doct. excipiat, posse hoc consentanee iis quae in Lege & Prophetis exstant , deduci Idem dico , de Israele infideli , quod

consentanee iis quae in Lege & Prophetis exstant ,

& tota rei natura ita exigente , concludatur , IL,

raelem propter infidelitatem in Messiam perde dum , & inter gentes dispergendum ut amplius non sit populus , & praesertim, a Messia damnandos , quotquot eum supra se regnare noluerunt. Sicut enim Messiae regi terreno immorigeri juxta Viri Doct. sententiam , non tantum laesae majestatis humanae crimen committent , sed &peccatum contra Deum 9 ita multo magis contra Messam regem coelestem refractarii contra Deum

peccant & sic tanquam perduelles & laesae majestatis divinae rei gravissimo supplicio afficientur.

Prophetiam Deut. xvi II. agere de Messia , de in Domino Jesu impletam esse. DE Prophetia Deut. xvi II. I . ct seqq. ait Vir Doctiss. Ie acquiescere explicationi moenias GL vini a quam etiam me a ittere dicit , quod Deus ibi ''

SEARCH

MENU NAVIGATION