장음표시 사용
541쪽
imputatur, peccata propter illam majorem paren. tum virtutem impunita dimitti debeant φ Ab alte raparte: Si filii impia parentum vestigia deserenistes toto animo se ad Deum convertant , & pietati studeant , legemque Dei omnibus viribus observent , ita tamen , ut ipsorum obedientia, quantacunque sit, nondum tamen possit aequare parentum impietatem, quam ipsis jure imputari vir Doctiss. asserit, An filii obedientes ac pii jure puniantur propter majora illa Patrum suorum peccata, quae detestantur ' dc quousque haec filiorum punitio durare debeat' an, donec ipsorum resupiscentia superet magnitudinem peccatorum a patribus eommissorum φ Jure hoc urgeor Quia communis, multorum saltem , Iudaeorum opinio est, oportere ut Iudaei hane praesentem eat mitatem sustineant , donee pro suis ac parentum suorum, seu totius populi per omnia quibus su stitit secula considerati , peceatis satisfecerint. Quicquid hie vir Doct. respondeat, pressum se sentiet, & tam nocentes propter suorum parentum virtutes impunitos dimitti debere, quam pios propter impiorum parentum erimina jure puniri, affirmare cogeturr Quod utrumque summe injustum est. Similῖtudo . Quare & similitudo, quam vir Doctiss. des .ά his μ' , nihil ad rem facit. Meun-
tu, & ρε dum silam enim Sc communem Iudaeorum opini ctius expli-nem aliter longe se res habet cum Iudaeorum p putor Licet enim variorum peccatorum populum reum agnoscat, immunem tamen eum credit floquor de integro populo, non de aliquot partic
laribus in populo ) ab idololatria, per quam promprie Deus abnegatur 3 e contra valde tenacem
542쪽
Legis Mosaicae , & ceremoniarum inibi mandata. rum ad superstitionem usque observantem: tum& , in rejectione Jesu Christi summe constantem, quia fidem in Christum apostasiam a Lege credit r& licet varia propterea patiatur , tamen a Legis Mosaicae professione nunquam recedentem. Quare ut tali Judaeorum statui similitudo haec quadret, hoc modo proponenda foret. Si rex rebelli civitati humaniter, rebellionem, qua ipse rejecto ad hostem ejus juratum desecit, aliquoties remisit readem illa civitas alia quidem crimina, & gravia satis, contra legem ejus committit 3 non tamen selegi ac regimini ejus subducit, quin imo, licet ex 'eivitate illa aliquis exurgat, qui apostasiam a Rege illo suadeat cogor ita loqui ex mente Judaeo rum , quia illi credunt , Dominum nostrum I. Christum apostasiam a vero Deo de lege Mosis docuisse ) & non tantum aliqui in illa civitate illius suasioni aurem praebeant, sed & omnes vicini avia de eam imbibant, eivitatem illam ad similem apostasiam allicere studeant , quin &, quia secum
consentire non vult , sed regis sui imperio unice se subjectam cupit , variis cladibus afficiant, quas tamen illa amore regis sui ae reverentia legis ipsus Maeri perferre animo mavult , quam a rege defie re 3 dicemusne regem illum recte cum civitate illa
agere, si neglecto fideli illo ae constanti erga ipsum ipsiusque legem obsequio, ad minora illa dilecta respiciat, & populo illi, sibi adeo fideli , pare tum , qui ipse derelicto ad juratum ipsius hostem
olim defecerunt, peccata imputet, omniumque eorum poenam ab ipso exigat ' Dicemusne hoe consentaneum esse clementiae, mansuetudini , ac Paterno amori , quo rex erga populum suum sertur g
543쪽
fertur rilis autem est, juxta communem J daeorum opinionem , conditio Judaeorum hodierna.
Nulla posi Et quam utilitatem, quaeso in Vir Doct. in talis' 'punitione reperire potest' An emendationem po- uim puli z At quae emendatio sperari potest, quando sitas. posteri , peccatores quidem , sed Deo tamen ejus que legi constanter adhaerentes , parentum suo, Tum idololatrarum &a Deo ejusque lege deficientium peccata luere tenentur φ Luunt peccatorum , quae non commiserunt, poenam: & licet Deum timeant , & a peccatis suis resipistant , a poena li- berari nequeunt , donec pro parentum suorum peccatis satisfecerint ; quibus luendis quot seculorum poenae sufficiant incerti sunt , ac proinde nec spem , qua sera resipiscentia ab homine suscipitur, concipere possunt certam ac indubitatam, quod ne quidem per exactissimam ac perfectissimam obedientiam liberationis promissae particeps sint futuri; sed ea non obstante , incerti semper haerere debent , an unquam pro parentum peccatis Deo satisfacere possint. od quomodo cum promissis divinis , Deique fidelitate , justitia , mansuetudine , ac amore , quo Deum se prosequi Iudaei semper gloriantur, conciliari queat, ego non video. Responsio Rursus aliud effugium quaerit Vir Doct. nempe, non sine Sudaei abjecti, quin aliquando non insideant ipsis Christiani sortem suam: quod negotiis
vaFlorura regum ae principum trinodis adbibe tur. Quae vera agnoscor verum illa est privatorum felicitas : sed populus ut corpus unum considoratus est extorris ubique, proprio non gaudens regimune, sed alieno imperio subjectus , sine potestate,
544쪽
sne autoritate, & tanquam peregrinus dispersus
Sc oberrans per totum terrarum orbem. Sed , i
quit , debuit, juxta Dei praedictionem, eaptivitas hae multis seculis durare; quia dispergi debuis-al
Ano ad alterum terra extremum e quod unica totius
populi transmigratione fieri non potuit, sed sensta σper multos annos fieri debuit. Verum ego antea fuissius ostendi, omnia comminationibus divinis ad quas vir Doct. respicit comprehensa exacte in captivitate Babylonica fuisse impleta , , de nullo
modo tempora praesentia respicere quibus verisbum addere si vellem, actum agerem. Tandem Vir Doch. in hoc argumento repugnam piscrimentiam quandam quaerit, qua adversetur alteri Chris stianorum contra Iudaeos argumento. Sed semstra. Mirari se saepe, ait, quando Fudaei exspectant tegrum, de Messiam terrenum se quod Chrisiani eos virent eam lRles , qui ad lyiritualia animum erige e nequeunt Euando vero ipsis objiciunt captivitatem, ' os mi seros diearit, eo quod sine Rege σ Repub. vivant in mundo. Verum nullam hic video repugnantiam. Videtur nempe vir Doct. existimare , Christianos, quando Iudaeis objiciunt captivitatem , tanquam poenam rejemonis Messiae , contendere velle , siis quidem Messam agnoscant , quod a captivitate liberati rursus sint restituendi in regnum suum;& quod hac ratione carnalem fore Judaeorum libe Tationem ipsi urgeant , cum tamen Judaeos reprehendant tanquam carnales, quod ejusmodi liberationem per Messiam exspectent. Verum longe fallitur vir Doctiss. alia mens & alius scopus est hujus argumentationis. Contendunt Christiani , dispersionem adeo gravem ac diuturnam populi Iudaici, signum esse irae divinae contra integrum populum:
545쪽
populum: sicuti & cujuscunque populi excidium
irae divinae eontra illum signum esse agnoscunt. Licet enim fieri possit, in populo qui exscinditur aliquos superesae pios , qui communi cum aliis excidio involvuntur, quos ex ira a Deo puniri de tanquam exosis abjici dicere nequeamus , qu niam ob pietatem suam Deo grati sunt ; tamen manifestum erga totum populum irae divinae indi-eium est , quod integrum populum exscindat , ne piis quidem in eo degentibus exceptis. Alia quippe, uti vir Doct. ipse agnoscit , ratio est i tegri populi , alia privatorum in populo. Et pria vati unguli , & integri populi a Deo judicantur ;sed diversa ratione , ac diverso saepe tempore. Iudietum de singulis Deus proprie exercebit in f tum seculo , quando unusquisque Deo pro se reiaditurus est rationem: tunc nemo ob aliena pecca ta assidetur, aut alienae virtutis praemio honor
bitur. Iudicium de integris populis Deus exercet in hae vita, in hac enim vita universitas populorum locum habet ue in futura vita coram Deo non comparebunt, ut populi universitas, sed singuli pro se. Contingere autem potest, ut in populo impio , dc quem ob impietatem Deus excidio deis stinavit, pauci aliquot sint pii, Deo ob pietatem suam grati. Non potest Deus integrum populum
exstindere , nisi & hi pii, qui pars sunt populi ,
exscindantur. Affiguntur igitur , non punium tur, ob peccata impii populi , dc communi quo populus exscinditur excidio eos Deus involvit, ad demonstrationem justitiae ae irae suae contra in tegrum populum contumaciter rebellem, interim erga pios istos in particulari iram suam non dein
monstrati eos sibi tabet gratos M amicos 3 &qui miseria
546쪽
miseria sua Deo in hoc seculo inservierunt ut justae suae vindictae instrumenta , in futuro seeuto hane eorum afflictionem excellentiore gloria est cor
Inde jam liquet, nullum populum exscindi , Excidiumnis ex ira divina, & ob graviora peccata , quibus hane in se Dei iram provocavit. Cum ergo tam propter miserabile sit populi Iudaici excidium , de tam peccatum diuturnum, collegi, eximiam quandam populi Judaici impietatem illius excidii debere esse eau' tam: Et ex viro Doctissi quaesivi, quodnam istud peccatum sit , idololatria gravius , cujus tota gens Iudaeorum rea sit, & a quo nullam per tot kcula poenitentiam egit φ Hinc Iudaei, qui peccatum quo tenentur , rejectionem vid. Messiae ,
agnoscere nolunt, nihil quod reponant habent , &eum Viro Doctiss. frustra se torquent, ut aluquod tale reperire possint.
Licet autem contendamus, captivitatis hujus Non ta- causam esse rejectionem Messiaeue non tamen Pr pterea terrenum Iudaeis proponimus redemtorem tuendo, in
quasi, si Christum recipiant, regnum & Hiero- tinam solyma ipsis , ut felicitas proprie per Messiam si
conferenda, certo sint restituenda. Non enim haec praeeipua per Messiam eonferenda felicitas est, sed regnum coelorum et Nec certum est , quid
Deus in hac vita Judaeis largiturus fuisset, aut etiamnum, si ab infidelitate sua convertantur, largiri velit. Hoc assirmare possumus , tale, quale Iudaei exspectant, regnum ipsi a Deo destia natum neutiquam esse: semniant quippe regnum, in quo populorum discrimen sit minime abolendum, in quo Judaei omnium gentium victores gloriose aliis imperent, in quo non tantum sininsulae
547쪽
gulae tribus in priores terrae Canaan possessiones , sed dc templum & totus cultus Leviticus sit restituendus et Quod universali illi Ecclesiae Dei ex omnibus absque discrimine populis collectioni,& spirituali cultui cujus ceremonialis typus de umbra fuit in universali illi Ecclesiae accommodato,
adversum est. Immunes autem erunt a misera
illa dispersione, in qua tanquam peregrini Scinter' omnes gentes abjecti vivunt ; & reliquis gentibus permixti , aequalibus cum illis privilegiis gaud bunt , & , quod summum est , per Messiam par ricipes erunt futuri regni ipsius in futuro seculo. Quamdiu autem rejiciunt , & populus separatus
manere volunt, iram ejus sistinere, dc miseram hanc servitutem ferre coguntur. Recapiti' i Ut tandem argumento huic finem imponam ,-. . . '' Ita colligo: Siquidem Iudaei recte Dominum JGm.hi δ' sum rejiciunt , soli sunt veri Dei cultores in terra , . ' &soli sincerum Dei cultum, non obstantibus tot adversitatibus, & gravissimis , quam nonnun quam a spuriis sustinent Christianis , aliisque in quorum ditionibus vivunt, persecutionibus,
y constanter profitentur. , Antecedens statuunt Ju- ' daei: unde ut & consequentiam admittant , necesse est : Sicuti & Vir Doctiss. consequentiam meam admittit. De eo ergo inter nos convenit, quod Judaei eredant, se esse solos genuinos veri Dei cultores in mundo. Inde ego porro concludo , non , uti me vir Doch. concludentem fingit; Eeto debent a Deo salvari, eorum dityersio non amplius protrahi inter gentes: Absit ut ergo Deo agem di limites praescribam : Sed, oportet ergo ut universus populus Judaicus non solummodo pamticulares aliquot in populo j reus teneatur gravis
548쪽
simi alicujus criminis, quod Deus non obstante tam constanti legis suae amore , tot perpessionibus& aerumnis testatae , per tot secuta , tam graviter vindicare vult. Deus in Lege populo , si a se desciat, captivitatem minatus est: s vero resipiscat, promittit restitutionem. Consentanee huic comminationi ac promisso olim Deus ob idololatriam,
non per ignorantiam uti Vir Doct. ad populi sui
excusationem peccatum hoc extenuare cupit) sed contra expressam Mosis legem & crebra Prophetarum monita, ac proinde & contra conscientiae dictamen crebro ac diu sine ulla resipiscentia ab int
gro populo flicet forte pauci quidam pii, ne hie
Vir Doct. cavilletur, ab eo se impollutos servaverint) commissam , populum septuaginta annorum captivitate punivit; & in ea captivitate per Prophetas populum allocutus , & , siquidem re- sp icant, futurae liberationis spe consolatus est;& elapsis septuaginta annis populo redeundi dia templum reaedificandi facultatem concessit. Nunc autem plus quam sexdecim seculis populum in captivitate miseriore detinet, per totum orbem terrarum misere dispersum ; nullum ad ipsum Prophetam mittit, qui futurae liberationis spe popuIum erigat, aut de favore divino certum reddat;
sed omnia irae signa contra ipsum ostendit. Inde ego colligo , oportere ut integer populus non aliqui in populo ) reus sit criminis cujusdam execrandi, ob quod Deus populum, ab idololatria se , etiam in media sua amictione, sollicite serva tem immunem , multis Vicibus gravius punit, quam olim populum idololatram punire sustinuit. aero etiamnum , ut Vir Doch. postquam omnia accurate circumspexit quae in populo suo sciuntur,
549쪽
tale nefandum crimen , quod publicum totius populi crimen sit, indicet. Non est hoc conjecturale argumentum, sed ex ipsis Dei comminationibus ac prona illionibus , totaque divinae providentiae circa populum lsraelis administratione desumtum. Sane postquam diu se torserit, non poterit Vir Doctiss. aliud totius suae gentis crimen reis perire , praeter execrandam Memiae, a Deo ipsis gratiose mismi, caedem : Quam Judaei etiam hodie approbant, bc tanquam. bonum factum laudant. Cum autem Vir Doctiss. utpoth Judaeus, hoc crimen non agnoscat, non mirum ipsum , qui veram calamitatis hujus causam agnoscere non vult, per incertas conjecturas oberrare, & nullam reperire posse in qua acquiescat. Ut autem tanto validius haec Viri Doct. doctriana evertatur , hoc unum conclusonis loco addam:
Quod ea falsa hac Iudaeorum hypothesi nitatur, Messiae adventum differri ob peccata populi ; ideoque non fore ex hac dispersione per Messam liberandos Judaeos , donec condignam peccatis suis poenitentiam egerint: quod etiam vir Doct. expresse hic docet. Atqui antea ostendi , certum adventui Messiae tempus a Deo fuisse praefinitum, ac maxime conspicuas temporis illius , intra quod ejus adventum Deus determinavit, circumstan- tias expressas, antequam nempe sceptrum a Judaesset ablatum, & stante adhuc secundo templo:
Quod jam ultra sexdecim secula effluxum est. Adde: Quod omnia Dei promissa de Messiae adventu sint absoluta ; nec ullam possunt Iudaei
proferre , cui conditio illa res piscentiae , quam posterioribus seculis excogitaverunt, sit annexa. Imo tantum abest, ut Deus eam promissionibus
550쪽
ΤERΤIUM SCRIPTUM IUDAEI. 63 et
suis annexam voluerit, ut e contra Messias prae dicatur adventurus statu populi corruptismo , &populum tam eximie peccatorem reduliurus ad reis
si piscentiam. Videantur solummodo s ut alia nunc praeteream ) duo illustria loca , Per. xxx I. 3 L, 32, 3 3 . & Sacbis. XIII. I, 2. Quin &Vir Doctiss. passim in hoc suo scripto inculcat,
Deum tempore Messae lapideum cor ablaturum , aha cor carneum Israeli daturum et &c. Quae
omnia doctrinam hanc solidissime convellunt.
CAPUT UI. Potuisse Messiam, etiamsi ad populi salutem
Veniat,. rejici. V Ir Doct. continuo urget in suis scriptis, siqui- Cassi, dem Judaei Messiam rejicere possint, & ob quem pro- rejectionem illam a Deo essent puniendi, necesse fuisse ut Deus id Israelem praemonuerit. Respon- a viro di ego: Hoc non necesse fuisse, sussicere ut Deus Messiam mittat , & per illum inobedientibus poenam denuntiet. Vir Doctiss. agnoscit, sussicere Messiae promissionem, Sc exinde argumentum d cit, in quo se triumphare credit: Siquidem , inquit, non egebat aliqua suasione, ut reciperetur is , qui in summam Israelis felicitatem promittebatur. Ut argumenti illius imbecillitatem ostenderem , dixi id verum esse, quando Messias veniens felicitatem actu ipso confert, licet aliam quam homo exspectaverat. Non autem, quando promittit felicitatem futuram , mediumque illam consequendi est cultus carnalis hominis inclinationi adversus.
Id probavi proposito casu aliquo qui nunquam exstitit, nec exstiturus est: Si D. Jesus cum coelesti