Hieronymi Pradi et Ioannis Baptistae Villalpandi e Societate Iesu In Ezechielem explanationes et Apparatus vrbis, ac templi Hierosolymitani. Commentariis et imaginibus illustratus. Opus tribus tomis distinctum

발행: 1596년

분량: 399페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

327쪽

EZECHIELIS CAP. XXIII.

porro illud Lueae explieari vix polae uidetur, nis A Romans mappis opertas non fuisse, ex eo vide- op accumbens Abraham intelligatur, quem dises vi, dis a lovtio Laetram Ἀ- , e , .Quid enim aliud

est in snu Abrahae esse, nisi in caelesti conuiuio a pectus Abrahae, qui ut paterfamilias inducitur, disiumbere 3 nam de epulis sermonem esse decla-

Quorsum enim aquae refrigetium petiisset, nisi calices crystallinos aqua plenos vidisset in Abrahae mensa Θ Porro Graecos, di Romanos. non illos v iustissimos, sed qui post monarchiam vixerunt,ad epulas sitas accubuisse, passim e scriptorum monumentis, atque inam notum imaginibus intelligeremi tu , iis licet . de quare mentionem fecit Philander, iu- o m)ηia. numque edidit volumen doctissimus Petrus Cia-ν irati . conius Toletanus.Quod si ita est otio pacto de meretrice ait Propheta noster: Sed se in Datiti Θ nam sedenti sella,vel seamnum conuenit, lectulus nonnis accumbenti. Respondeo, posterioribus quiadem saeculis solemne suisse viris discumbere ad mensam, pueris autem,atque seminis sedere. nam A H. ν. D Aristoteles insigne virorum fuisse accubationem, repub. auctor est ijs verbis. Quod si tonstet aliquem quid. L M, et u piam eoru in vel dicere, vel facere, quae vetitali ita rim erant, isque ingenuus sit,nec dum in conuiuiis pu-ae iuuenes blicis accumbat; eastigandus erit ignominia, vir tib ut in sisque eaedendus. de de Cassandro testatur Heg sibi sis. sinuer,comedere solitum in Sella apud patrem ii, diri scumbentetra; quod non dum aptum in silua inter tur colligi, quod conuiuarum singuli per se illas turpam secum ad canam adserebant, vi Martiali, L. I '' scribit

Verum oppositum potius ex iis versibus, ego conscio. nam mantile,quod Hermogenes rapuit .s spes strauerat. moris ergo erat mantilia mensis sternere; quod eodem ipse libro probat dieens: Mensas, Oti sonas ponti, sed ponis operavi: MLI Lisso sim sit ego salire Lai. neque enim risus poetae nouitatem ab Olo inuectam testatur, sed potius consuetudinem suisse mensas sternendi mappis; quam tamen Satyricus carpit de more suo. idem B praeterea. Isidorus testatu dicens, mappas conuiuii, di epularum appostarum esse se dictas, quas

mantipas. ct Plinius, de lino vivo scribens, ait; νI-.Ib. io Ardentes in Qeis conuiuiorum ex eo vidimus mappas, sordibus exussis, splendescentes magis, quam possent aquis , ct Martialis ipse i Maj I iarios has mesos fetum ιιι tintia eis uri. Amphor. Porro mense ferculis instructae a duobus portaban Menis sinetutur seruis,& conuiuis accumbentibus apponeban-i tur; mutabanturque toties, Quoties noua adde- ω ista, bantur obibilia: ut colligere licet ex Plutarcho, maturi. matque Athenaeo. Sed aduertendum est per men- ritu Ter . lam instructam meretricis,aeeipiendam esse aram.

etenim altare nihil aliud est , quam mensa, pane, carne, meto, &obolis deliciosis instructa, additis tui fecisset illius enim certaminis praemium erat apud C aromatum suis mentis, cantilenisque ; quae omnia Macedonas accubitus. De seminis autem in hune Varro Max, modum seribit Valerius Maesimus: Feininae viris cubantibus sedentes canitabant, quae consuetudo ex hominum conuictu ad diuina penetrauit. nam lovis epulo ipse in lectulum, Iuno, di Minerua in sellas ad coenam inuitabantur . cuius conuiuii emplar marmore sculptum hodie seruat Capitolium, nis ouod Iuno in eodem lecto cum Ioue accubante sedet. Isidorus quoque ex Varrone scribit apud veteres Romanos non fuisse usum accum. bendi . postea veto caepisse viros discumbere, aemulieres sedere; quod turpis visus esset in muli

re accubitus. hune morem, utpote a naturali decoro prosectum olim apud Hebraeos obseruatum in prosanis mens s apponuntur pro conuiuarum utilitate,& deliciis: in lacris autem in Dei cultum reseruntur. unde merito mensae dicuntur altaria ab Erechieler hae es mens eorum Domos. ait de t.

monstrans altare incens . Eiusmodi itaque aias k- apponebat meretrix ista Dijs Asyti s es Aegyptiis; cuius impietatis in praesenti accerstur; in quibus,ne nihil deesset voluptati. omnibus conui uarum sensibus gratissima Xenia ministrabat quare sequitur. Thomium meum,' sum meam posuimβρ, eam. eadem sere verba legimus supra, ct intem stip. ron. pretati sumus. Quoniam vero ibi promisimus lon- as.'. a s. giorem hoc loco unguentorum diis utationem nos ex praesenti testimonio fit perspicuum. Us , D esse facturos; fidem nostram liberemus oportet.- D. De apparatu Et Mosa ι Ma ea anus , vel strata, aut inar

cta. Veteres enim ipsas mensarum tabulas ali quin ex cedro . aut ex alia quapiam preciosa materia factas varijs exornabant emblematis , vel Masinibus, deinde mappis villosis sternebant,dia uersisque epularum generibus instructas appon bant distumbentibus . Aede materia quidem &βε ornatu mensarum Plinius ubi de mensis citreis.

Me r. Seneca

Cicero: Tu maximam, & pulcherrimam mensam Citream usidio abstulisti. Seneca in sui temporis luxuriam inuehens, tradit citri radices insanis pree ijs esse licitatas ad mensarum, di lectorum

ornamenta. Et Martialis ro res doram mensa qua reserari non lugema ι eura non salis isse suo. suo dixit nempe orbi . nam quod rotundae essent mensae,eas orbes appellabant. Lucanus,s ι Matiri Ditis re stim Bem AEns las ades. Et alibii Sectos se

Aistini de sua Impo aere orbes. Aegyptii selectasmenias ex Persea faciebant, quae arbor robusta erat,eolore atro, visuque decora . Fiebant & ex Niti m 53. arbore thya, Homero nota. admodum preciosii ja.. s. meas a. vide Plinium. Sane quidem mensas apud

Vnguentum Hebraice dicitur radi, Seemen, quasi

dicas pinguedinem, fgnificatque quicquid pin.

gue est siue natura, sue ex artis condimento, ut pote oleum, adipem , atque unauentum omne, quod eY oleo constat,uel ex alio succo pingui. neque enim Omnibus unguentis miscebatur oleum. ut videre licet apud Plinium, ubi innumera un- Tris. M. umenta commemorantur ex varijs aromatis abs. cap. i.

que mistione olei composta. quaedam etiam ex unico facta,quale erat Aegyptiorum erim , nacti, quod ex gutta myrrhae, a quo& nomen habuit, constitisse scribunt Athenaus, Theophrastus, at- que Dioscorides. quorum Theophrastus de un- O. s. guentorum materia sc scribit : Unguentorum 1 opisoLalia a goribus nomen mutuantur, ut rhodinum, Dios ruo. violaceum , di susinum . alia a Gli s vi mysteum, di oenantinum: alia a radicibus, ut nardianum: alia a ligno, ut palmeum: alia astum, vi melinum, myrteum, & laurinum; Aegyptium vero ex pluribus, ex cinnamomo, ex myrrha, atque aliis. nguentorum porro apud veteres praelertim Asiaticos frequentem usum, di varia genera legimus tum in profanis, tum in sacris literis. erant enim medica, militaria. gFmnastica, conuiua lias

328쪽

iS, EXPLANATIO IN PROPHETAE

lia, sunebria, voluptuaria, superstitiosa. &sacta. A litatem , & gymnasticam referri potest regia.& de sacris quidem,ne profanis admisceantur, di- nam & reges unctione consecrabantur apud He-ximus ad caput decimum sextum: nunc cetera bre braeos, utpote qui duces populi suturi ellent inuissime persequemur . Medicorum unguiniorum . praeliis,aduersus hostes susceptis, ut constat ex li- , compostionem latius tractarunt Hippocrates, de Dris Regum. Vnges eum Saulem supra populum i ἡ θGalenus in eius vocis expositione, atque Diosem meam . ad quam consuetudinem allust prastes, Moi s. meum epithalamium Christi cecinit. Propterea um axis a. AItu Deas, Devis suas, oles Iantia ρνὰ consortibus sau. 't. i. mQuale vero fuerit id oleum, de quare sit dictam 3.

uisurionis consequentia verba declarant. M Aa . 'o ita se ea siti fluebant a trismos,iras ,ὰ Pomibus a thecis enoris, distillatae, M 3ositis . lectauerius re . quod vero ad iacitur pia tonsori sus tuis , allus nem continet euidentem ad Dauidis unctionem,

qui a Samuele unctus declaratus est Rex Israelis' rides ; quorum quatuor genera numerat Hippocrates, Omnia Aegyptias nominibus appellata , quippe ab eisdem inuenta, scilicet oleum Aegyptium , oleum Aegyptium album , unguentum Aegyptium, & unguentum Aegyptium album. quorum virtutes apud praedictos auctores videre licet. id tantum de omni genere unguenti in uni uel suin dici potest , conferre mirum in modum tum ceteris corporis facultatibus, tum praesertim

Hilarib.1. cerebro. Vnde Plutarchus de Isde , ct Ostide ex B prae ceteris fratribus, tametsi natu maioribus. α

re, eiseetiis

Aristotelis sententia dixit unguentorum, sorum pratorum odoriferas respirationes non minus ad sanitatem, quam ad voluptatem conferre; m c rebrum natuta stigidum, di concretum calore, &lenitate resoluant. similiter apud Athenaeum Massarius,o feliY, inquit, an non nosti sensus nostros, qui sunt in cerebro, excitari suavibus odoribus, de puriores, suauioresque eisci, scut Alexis alti sa nitatis maximam partem bonos odores cerebro concedere Ac propterea veteres eodem teste ingulis membris corporis singula, di peculiaria v guenta accommodarunt, utpote Aegyptium v guentum pedibus, ct cruribus, phoenicinum m

xillis, ct mammis ; sisymbrium alteri brachio, seeundum faciem ad id munus niagis idoneis; hoe est enim, quod in libro Regum dicitur u is eam Ino .LDauidem is m/ά fueratrum, quod est, inter fiat res V. 3- ceteros unice dilectum. Enimneto unguenti funebris mentio est in li- Vnmonimbro Paralipomenon: posuera/tque eam super lectum ia

riseris, qua erant pigmentinorum arte conficta. oeombagerum siveν eum bustum ei secerunt ambisione nimia. extat di in Evangelio eius consuetudiniseesemplum in Christi Domini sepultura, reserente Ioanne: Vou autem o Meia tis ferens risu. D/η, is V. ram myrrha, ctati s quas Iuras temtim. Acce3 rura γ' ergo corpus IESU, o Mavi onr Elad I meis c.

ciliis, & caesaries, serpit linum genu C aromatibus, Ac mu ea Iudai qetire. ad quam sepulturae unctionem retulit Christiis deliciolum vnguentum , quo a Magdalena inter caenandum de .

. pr. staramaracinumbus, ct collo ; maxime vero cor unguentis preeio-ss perungi solitum idem tradit; quod odoribus suavibus foueatur,quodque animae sedes sit existi

malum, quae iuxta nomen suum vaporibus odoratis admodum recreatur. hoc est enim, quod canit Regius Vates r νι edaeas panem de tera , cse tuis latifera eo hominis, vi exhilarat fatum motio, Θρο-nis υν hominis confirmet. nam ut vinum intus, ita

oleum sitis laetiscat, sertistat. lenit, iuuat,reficit, di excitat,non corporis tantum virtutes,sed etiam animales spiritus . Atque ea de causa adhibitum est non tantum aegris sanandis, sed etiam militi bus,& athletis roborandis quod & apud Ethnicos receptissimum scimus, di apud Hebraeos ustatum colligimus ex illo psalmi r Param is eos D. M D

elisus ea . Vbi spiritualia praesdia Dei bene telosbi aduersus hostes collata. comparat David cum largae mensae sereulis instructa oleo, & vino,quod scilicet haec tria mirifice cofirmare vires hominis, robustumq; eorpus reddere soleant, panis Oleum, ct vinum. Idem in alio psalmo repetitur tametsobscuriori dicendi ratione. Tu exul asi νμώι υH-

cornis torna meu,ra senectus mea in misericordia iseri.

Vel in oleo viridi , hoe est tametsi senex, limstes meos dispergam, & conteram, superque eos

exaltabor, non secus atque cornu uni comis,quod prae ceterorsi animalium cornibus durissimum est libutus est,pνatienis, inquit Marcus, tingere covas Marc. t meam is sipatiarum , ct alibi etiam aromata

coempta legimus, quibus ungerent Iesum tertio die a sepultura. Restat conuiuiale unguentum, cuius illustrandi uritura erugratia reliqua unguentorsi genera perstrinximus. Doc non tantu ad voluptatem, sed etiam ad mentis sanitatem tuendam, quas ebrietatis antiphar macum inuentum esse videtur . nam post liberam

compotationem tum coronae, tum etiam ungue ta menss adhibebantur. Quocirca Lucretius co- Gervit M. Muta, i di, 4. de nam Pocula cνesru anguenti,corona, serra parantur,cre.

Vnguentorum in conuiuijs memoriam inuenimus apud omnes sere scriptores veteres, qui post Hinmerum scripserunt. Homerus enim apud Athe- Al , anaeum suos heroas frugalitatis studiosos,neque m q. ronatos, neque unguentis delibutos, neque suffimentis delectatos dicit . unum dicit Paridem induci, cuius facies a Venere unguento fuerit deliniata. cognouit quidem Homerus unctiones ex oleo, teste eodem Athenaeo, sed non unguenta odorata. itaque Iliacis temporibus, ut Plinius auctor TE, I .is est, non dum erat unguentorum usus, scut neque cap. i.

thuris in sacrificiis: sed post expugnata Darii castra, in cuius apparatu scrinium unguentorum inuenit Aletiander, ad Graecos primum deuenit, inuictum, eleuatumque valde. vires enim mihi L inde ad Romanos. de utriusque gentis luxu mul

iuueniles adiecit oleum viride, diuinus scilicet

fauor, quo me totum tamquam oleo delibutum sentio. Oleum autem viride laocat unguentum,

aut etiam viride dicitur oleum abesse ita, quas revirescere saciens senectam. Aristophanes porto Athletas humido idest oleo, aqua in isto,ut in te pretatur scholiastes, ungi solitos scribit: Extende genua, inquit, & gymnastico more humido te mctipsum peti unde in stratis. Ad unetionem inita citatus iam PI initis, di Athenaeus. nos quae in sacris scripturis inuenimus ,reseramus. Carpit se

utrissime Amos unguenta conuiuiorum, cum ait. Assores Gram an phialti,cre imo unguoso delibιιι.

Vbi Chaldaeus Excellentia precioso in unguen 'torum inunguntur. Hebraice est: capite unguentorum . qua voce quidam praecipuum aroma, hoc est balsamum smiscatum existimant, quod Pliis e dis s ιε. nio teste ceteris odoribus praesertur, unique Iu- OE. 3 a dex

329쪽

EZECHIELIS

derecincessum est. nam Aeetyptium minoris om- Ar M, 3ο. nino laudis fuit quibus illud Exodi patrocinatur. 3 - ι - - ορν /-yria prae pur. Vbi Hebraice legitur: Aromatu caput primum principissirict s. ra ad hune morem alludit scelesiastes: cmni rem M t tes menti sua ean da. o otium dera on in iis . hoe est trade te cuticulae cura pilae. indul- C, ori, is se semper barneis, de conuiuiis . namque vestes vestes alam candidae. atque oleum symbola sunt balnearum, atque compotationum: propterea quod a balneis exeuntes,albis induebantur, quas caenatorias R Hila.mlo. mani voeabant, quod cum ipsis accumberent Phide ira - lo in libro de uita ruretica auctor est Iudaeos olim * i. diebus festis eonuiuia albatos agitate suisse solis , sis i. tos. idem mos ad Romanos tran latus. ut Horata: tius resedit . uti a porra nasutis aliose d eram, - Bs sanastis te Hras. Quod vero de conuiuiis loquanias p.r tur Ecclesiastes,constat ex versu praecedenti. Vis de era inquit o cometae ira titit a panem tuum, o sile ei tuis si dam tuam, aura Deo placem opera sua . deinde subdit, quam tractamus sententiam: O ite ore ι velamenta tua coaeda, θαCadit autem aptissime, ut, cum dixisset in balneis, ct epulis laetitiae esse indulgendum, deinde laetitiae illius conuiualis duo signa, atque causas subijeiat,

vestes scilicet candidas, atque Oleum . quam inuidem sententiam ironiee dictam a sacro concio.

prehenditur natore accipere dei mus, non ex animo, ut Sisin

nius Nouatianorum Episcopus, homo mollis, insuatum deliciarum excusationem interpretabatur Morabiti, apud Meratem. sed de his alias. In psalmo etiam CFccι i. - Ο unctio eonuiuasis memoratur: ει non communica-τ t i .. cum e u eorum . Hebraice, non vescar delieii, eorum. Core pira me iustas in muser rota a, omer . νι ι me . seram id omne libenter, oleum autem me

casans mora I Ingues raput meum. Opponit seuerae

correctioni amici, inimici blanditias,& sinulatam' adulatotis laudem, ut Augustino Hilario plavriobatim, cet: ceterum translatione sumota ab epulis, in capita coni quibus moris erat oleo pinguissimo, & precioso Damium, capita conuiuantium inungi .eodem spectat se Maio, η- mo Christi assem eum ierous, ge caput tuum,

γ' η' θ sam titia . nam ad ieiunium dissimulandum, suembola conuiuantium suadet adhibenda. M b. ,ε. Huc spectat mulieris peccatricis egregium sustum, s. r. quae caput Christi discumbentis in Bethania un- Daritia inun- guento precioso persedit, atque iterum pedes ; ita is es' quod non adeo usu receptum erat, ut ex discipua Mentu. lorum murmure colligitur . nam id officium vix

delicatis principibus exhibitum apud Graecos seri bit Athenaeus. Atque in primis quod tamen uti λ ltauriosum videtur reprehendere) mos fuit, inquit, Athenienses pedes delicatorum unguentis Irim l ..i 3 imbuere &Plinius Sed quoslam erassitudo ma- μ 3 Yime delectat, linique iam non solum persundi

unguentis gaudent. vidimus etiam vestigia pedum tingi quod M. Othonem monstrasse Ner ch istis, Μ ni Principi sere ant. Vides non silum ab Athe-dum . Lo naeo, sed etiam a Plinio huiusmodi unctionem penem laudat, dum luxuriae nomine perstringi. verum Christus, a mi illam admist, ct approbauit, non luxuriae . sed al- Ea Moban . ti Oris mysterii nomine. Sinue inquit)discipulis admurmurantibus , Hum . q. I Iti motisti sis s isti tira enim ingere corpus meam ause loram. XLIL Uvox muti Iudinu seu rantis eras in ea, men saraus ea iti scilicet vel cum ipsa meretrice. Hieronymus exeonuiuii sic Septuaginta: Siue di voce composita persultabant, Mirio,. vel voci m li-rmon .ae personabant, vel omni uenere nauticiarum re nabant .vi non solum visu,sed

di auditu. di odoratu , & cunctis sensibus placeres

C A P. XXIII. S.Pi

a matbribus tuis. scholiastes Urebantur etiam in- SMEL Lquit, mufeis iis mentis in idolorum ritibus, uibus daeinones exhilarabant. laetitia quippe Daemonum est hominum interitus, quemadmodum angelorum gaudium peccatoris conuersio, civita . propterea illa canente, vel psallente, dxinones agebant choreas, & tripudia . nam Basilius in is nuillud Isaiaei sis satiabam i , tradit saltationes

didicisse homines , daemonibus ipsi. Quod .ero , i

ad parabolam attinet, constat apud omnes sere 'aliaeti ne

gentes in conuiuiis praesertim splendidioribus, utpote sacris, natalitijs nuptialibus, senebribuq ma- id. 'xime in usu fuisse muscam; sed apud Hebraeos eam varia coaluconsuetudinem viguisse, ex sacris Aeripturis in promptu est demonstrare. Ecclesiasticus enim de conuiuio verba faciens csymposiarcham in hunc

dras macteam, longis, di interminatis sermonibus, v avidistis nou es, oecupatis auribus in iuuscae har

Vinum,o musica uti strans com cst sopo GH M M/- cita aprenuis, rasia, o Ualterium uatiem farram M l. me suo irrique tingua sitiauis. Vbi vides muscam cum lino coniunxisse, utriusque autem suauitati praetulisse sermones sapientum, qui misceri solent inter epulandum. Et iterum: Memoria D r. 1-η, s m com sitione odoris facta, aspgmentum ,iu -- o L F

moliri. Ad hanc quoque consuetudinem alludit psaltes: In me . Dbant, qua bibesan linam. hoc PsLsa. p. est: ego eram canticum in corum conuiuijs: me perstrinoctant suis cantilenis . eandem carpitisaias: Vis, Dion a risis aerisArierarem sectam

to muscae conuiualis exemplum est apud Lucam. Di . . s. cum enim filius senior appropinquaret domui: Atidiis ιθ hamam, O chorum, quibus celebrabat pater conuiuium ob fili j iunioris aduentum. ad eum more allussse videtur Paulus e lue oesmνι limon vis est Iaxam,sedιmplemini θινιυ ινικι . bi, Z o hymnis , o cum eu spiritualuas. Nam admonere videtur eos, qui in conuiuijs aecumbunt , ne ebrietate , de lasciuis eantilenis

Deum offendant, sed potius spirituali ebrietati studeant . I sacris carminibus Deum laudent . nam in Christia. ineaenis Christianorum initio Ecclesae cantus es. norian aenisse ad libitos auctor est Tertullianus,& Cyprianus. Porro Homerus utriusque muscae, idest eius, quae iis eclis . voce, di quae instrumentis fit, atque saltationis. T. Huti iaquae muscae comes est, crebram mentionem sucit in epularum descriptionibus . nam eantum I lata crip ta . adtationem vocat conuiuarum anathemata. hoc est sacra donari 3,vel ut interpretatur Eusiliatius. - namenta conuiuioruina & Lucianus, exercitium diuinum, de sacrum, utpote sine quo nulla sacra, Lucium. i.

330쪽

meretricum

intemperantiam era forum penuria, & ab eis elione mu neribus , de honoribus Nel cis.

3o 2 EXPLANATIO

festiuitates nullae seri consueuerunt. Plato varias Asaltationes pro diuerss sestiuitatibus Deorum accommodandas scribit. Athengus legibus antiquorum , & moribus constitutum esse dicit , ut in conuiuiis canerentur Deorum immortalium hymni, voce communi. meminit eiusdem consuetudinis Plutarchus, & Clemens Alexandrinus,ijs verbis r Caeterum in symposis,& inter rorantia pocula ad psalmorum Hebraicorum similitudinem ea men canebatur, quod σκολιήν, stolion, appellabatur,communiter omnibus voce paeana canentibus, nonnunquam etiam per cantici vices propinati nes circumagentibus. qui autem erant ex ijs muscae peritiores, de ad lyram eanebant, dic. sol bant etiam conuiuae se ipsos nominatim prouocare, cui propinaturi erant,& lyram tradituri, ut ex BCicerone, Quintiliano, plutarcho etiam constat.& quoniam non ordine conuiuii tradebatur lyra, sed alternatim propter obliquam illam lyrae circumlationem carmina illa scolia dicebantur , ac si diceres obliqua . Sed de scoliis compotantium Athenaeus disseruit . Sane conuiualia ludorum oblectamenta, saltationes, choreas, psaltrias, sambucistrias epulis Romanorum fuisse adhibitas post Asiaticam victoriam, auctor est Liuius, eorumque abusum carpit seuere Cicero,& Clemens Alexandrinus. Est di tripudiorum eiusmodi in sacris literis memoria. nam in Exodo vitulum aureum c luerunt Iseaelitae saltantes,choreasque ducentes: sedis, inquit Moses, mandaturi, o Asera. O A' xerunt Lindie . Filiae quoque silo anniuersariam CDomini sessivitatem celebrant tripudiantes, saltantes per viridaria, vineasque. Sedare hoc superstitiosum tantum fuisse credamus, vel prosanum , certe chori, quibus victoriam Dauidis de Philistaeo mulieres Israelitae concelebrarunt, Dauidis saltatio cora area Domini, & choreae Mariae, omni reprehensone vaeant i ex quibus fortasse emanauit gentium in tripudiis superstitio, abususque lasciuus, cuius meminit in praesenti vates di

sa scilicet. hoc est inter conuiuandum, communi voce exultantes canebant Deorum seorum laudes , de tripudiantes circum mensam certos duc bant choros, sacris statuitatibus, quas agebant,

accommodatos. DU sareu, qui de mal irataim hominam addareban

Latinus indicat ornatos monilibus adulteros a meretricibus. Sed in Hebraeo contra hodie legimus; nam,dederunt,Hebraicum est generis masculini,&pronomen, rum,est femineum. suspicarer incuria librariorum corruptum pronomen, eorum, pro earum: sed in nullo eodice Latino inuenio variatum genus pronominis Grais. sinit iterque lege runt septuaginta, & interpretati sunt Graeci .Hi ronymus utramque versionem cxplanando probatot iam dicturi sumus. orationis series Latinam postulat sententiam: fortasse corrupta erunt He- Ebraea, quae suppetunt exemplaria. Porro sensum ita explicat Hieronymus: Qui venerunt ad vos ebrij, non urbanae alicuius elegantiae, sed de d serto , ac solitudine rusticorum, ac latronum habitum praeserentes. & in tantam exarsistis ch sor res pessinae insaniam voluptatum, ut armillas vestras, δe discriminalia imponeretis manibus, &capitibus amatotum vestrorum, siue vobis ips vi plenae ornatu turparemini. Polychronius , di

IN PROPHETAE

Theodoretus: Quid enim magis desertum, quam et vet. . ij, qui colunt idola eu illis enim. inquit, desertis

animis, atque mentibus ad te derivabantur im pietatis documenta, quae musicis organis excipi bas, iucundum , suavemque sonum resonantibus. Sed haec mystiea sunt. Venientes de deserto, vocat seeundum Rabbi David Aethiopas, seu S, R Dauilbaeos, qui Hierosolymam veniebant per Arabiam desertam. Hebraice enim legimus d ara , Sabaim, hii quod plurale est nominis Mad, Seba, quod proprium suit filii Chus, nepotis Cham, pronepotis Genes a Noe csus, sesa. se H villa. o Sissi M. Vnde p- metropolis ab eo aedificata, adeoque tota regio, quam nunc Prestanus . seu Princeps Nubianorum, sanguine,& fide successor Candaciae reginae, enet, Sabaea dicta est. Unde Salinim appellantur incolae eius regionis ab Isaiat sanum iis satames omam hae s. tautem videtur ab eo nomine verbum ua ,sabai, quod est potando Laurire vinum, quo usus est Isaias: Et imples ν ebrierate, vel hauriamus seeram. fortasse, quia sabaei dediti erant ebrietati. quapropter septuaginta pro sabaim apte veri runt ebrii: existiniantes participium esse,non proprium gentis nomen. Diuus Hieronymus videtur Hiem . legisse e MI, Sebaim, relativo contracto quasi dicat, qui venientes erant de deserto. Rabbi Selo R--ρmo derivat vocem eandem TII, sab:b, quod est in circuitu. quasi illi habitarent prope deletium, quales erant Ammonitae,& Moabitae. ceterum eodem recidit utraque verso, de eum illis praeclare congruit nostra editio. etenim sensum unicum uniuersae reddunt, scilicet exceptos cum symphonia Sabaeos, secundum nomen suum vinosos, qui de deserto veniebant Hierosolymam. Sed aduerte pro voce visus, Hebraice haberi e mu , anasin, Hominum .

ὰ singulari enos, quod est aerumnosus, incu- r'

rabilis, desperatus, ut in pselmo: In Iasora, miseria, hominam,valetudinariorum nons L hoc loco anasiti sunt mancipia vilia, sordida, execranda, faex mundi, Ethyopes deformes, pannos. quare non parum accrescit orationis vis, ac si dixisset: In tan- itum exarsit meretricum libido; ut non dicam AD

syriis iuuenibus speciosis, vel Aegyptijs urbanae elegantiae adolescentibus , sed eorum mancipiis execrandis, sordidis, latronibus deserti, Sabaeis, stitieet ebriis. qualia scilicet solent esse mancipia, sese prostituerint: & ne quicquam ad amentiam illarum deesset, quo illos ad se allicerent, suis ipsarum gemmis, & monilibus decorabant. esto itaque versus intricati haee paraphrasis dilucida udi mancipiorum . qui eum Assyriis, & Aegyptiis adducebantur, Sabaeorum inquam, qui bbrii de

deserto veniebant, manibus armillas, de capiti- . bus coronas imposuerunt meretrices insanae. ει-

quis di seminis , de viris armillas in brach ijsge- minae stare ornatus gratia, vel honoris: nam Rebecam id ornamenti genus inter cetera aseruo Abraha- mi accepisse legimus . Isaias etiam 3 Erechielcia Ua. e. i. 'mundo muliebri recensent armillas. At vero in 'rib. 16. Genes armillam suam oppignerat Iudas nurui p. i. suae Thanor atque in libris Regum Madiani Genesar ta ille miles armillam e brachio Saulis, decoro- nam de capite ablatam obtulit Davidi. in Exodo quoque, & libro numerorum promiscue viris, ct riui y. feminis tribuuntur armillae. Sane Festus Pompe- α 1. ius in armillisscribit viros militantes aureas ar- oner. I milias, quibus ab Imperatoribus erant donati, - y. rQ, stare selitos. Vnde etiam armillae dicta snt quod Z

antiqui humeros cum brachiis armos vocabant. tiuarta tr.

Vnde

SEARCH

MENU NAVIGATION