장음표시 사용
231쪽
ras Orthod. Consistat. Par. f. soli orique ad praesentem Osco tum successio Sacerdotum Cernis (Lector quam graue hoc vinculum sit, quod Augustinum sanctissimum qque, ac docti Isimum virum in Catholice Eeclesiae sinu detinebat. Eodem prorsus Catholicae fidei spiritu imbutus Hier
nymus, eam duntaxat veram Ecclesiam praedicat, in qua haec Apostolica successio viget,cum ait: In illa Ecclesia pera manendum est, quae ab Apostolis functa, timque ad hanc diem durat. Sicubi audieris eos, qui dicuntur Chrifiti, non d mmcno IES V Christo ,sed ab alio quoquam nuncupari, utpot/Marcionitas Valentinianos, Montenses que Campitas scito
non esse Ecclesiam Christi sed Autlabrici esse synagogam. Ex hoc enim ipso, quodpesia in titulisset, ense epe inaicant, quorsuturos Apostilus praenuntiat. Caveant sibi a Hieronymo Protestantes, Caluiniani, Lutherani, ac reliqui, qui post
Apostolos exorti varia sibi ex sectariorum auctoribus nommina ind: derunt: cum enim in Apostolica Ecclesia non sint, nec Apostolicam successionem ostendere valeant: certe in Christi Ecclesia esse non possunt,& duram Hieronymi, seu potius Apostoli sententiam subire coguntur. Hoc ipso quoque argumento ad veram Ecclesia decla- .randam utitur Irenaeus, ita scribens : Quapropter eis, qui sivin Ecclesia, Presbteris obaudire vortet: his quisuccessionem habent ab A solis, sicut o tendimus qui, cum Episcopatus i.
cessione charisma veritatis certum acceperunt. En quam prae clare Irenaeus legitimam successionem semper cum vela
fidei doctrina coniunctam docet: nec ulli bi veram doctrinam, absque legitima successione esse posse agnoscit: ita ut legitima successio verq semper fidei, ac dcctrinae fidelissima sit custos. At posteriora , quae sequuntur, vel ba tibi alte in animo repone(Lector sic enim prosequitur Irenqus: Reliquos vero, qui abris uni a principali successione, O qu conque loco colligantur u pectos habere, vel quas haereticos, ct
m esententiae. Si hoc argumento Irenarus eos hineticos,
ac malae sentetiae viros esse hispicatur, qui a principali, hoc
232쪽
I Reguli Ix' o apy test Pontificum successione distant a iam apud te ipsum iudica, qua in existimatione eos habere debeas, qui ipsam , Pontili cuin succes ionem oppugnant. Iam vero hinc ad Protestatium, Lutheristarum,Caluinistarum, Puritanoruin, atque aliorum Religionistarum suciscessionem explorandam accede ; ut inde colligere valeas, an eorum Ecclesia Apostolica censenda sit. Tria potissimum vere, & Apostolicae successionis signa tradunt Te tullianus, Irenaeus , Augustinus, Hieronymus, ac caeteri Patres. Primum est, cum in Ecclesia Apostolicum caput, a Christo institutum,&perpetua succeisione perseverans agnoscitur: a quo omnis Apostolica successio exordium sumat. Ita Cyprianus de unitate Ecclesiae; ubi unitatem Ecclesie cum Christo capite, ab unitate eiusdem cum P tro, ac Pontifice illius successore exorsam tuetur, his vetabis: Ut tinitatem(inquit manifestaret, unam Cathedram coram Cypr do tituit, ' unitatis eiusdem originem, ab uno Petro incipiente, miti Eccussa auctoritate disposuit. Idem tradunt Tertullianus de Prq script. H reticorum, Augustinus coni. episto. Fundamenti
c. q. Optatus coni. Donatistas lib. r.
Secudum cum Episcoporum successio, diuina, & Ap stolica lege sancita, legitima vocatione, ordinatione, ac Missione integra apparet; quod aperte tradunt Irensus lib.
s. c. 3. Tertullian. de Pr script . Id reticorum c. 32. Optatus coni Donatistas lib. 2.&alij Patres. Postremum, cum vera fidei doctrina ab Apostolis tradia . . ta, & Patribus consignata, integra, ac sartatecta seruatur l , Quod verset successionis signum esse docet lien us lib. . t c. gr. Ex his conijce.(Lector An apud Lutheranos, Caliuinistas, Protestantes, ac caeteros huius tempestatis Reli
toni stas, vera, ac Apostolica successio vigeat A primo
ignorei demonstrationem exordiot. - -
Primum itaque, nullam apud Caluinianos, Lutheristas, ac reliquos Religionistas Apostolicam successionem vige
re, ex ipso Apostolico capite cuinco; quod ipsi a suis Ec
233쪽
18 8 Ortiod. Confust. Par. F. clesijs expellunt: quod cum a Christo in Ecclesia institutum erit (vt fuse post hac demonstrabimus plane reijci notia, potest; quin simul cum eo Christus ab Ecclesia expellatur: ac proinde omnis, tum Christiana. tum Apostolica suce sesio intereat. Nam cum omnis Ecclesiastica successio ab uno Ecclesiae capite initium sumat, cui Dominus ad elige-dos, ac ordinados in Ecclcsia Pastores, & Episcopos, qui Apostolis succedant, omnem clauium potestatem contulit . Quo pacto Apostolicam successionem sibi in Ecclesia arripere audent; qui ab hoc capite dissuti, nullam suorum
Pastorum legitimam vocationem, ac ordinationem ostendere valent, quq illos Apostolicae successionis haeredes eo se declaret e Equidem certum est, eos, qui Apostolico capite carent, inter Apostolicae Ecclesiae membra censeri noposse, quae certa fidei, ac doctrinae contaniuinitate Apostolis connectuntur: neque verae Ecclesiae filios, ac proinde neque Apostolorum hqredes, ac successores posse existimari, qui Apostolicum Ecclesiq sponsum Christo subrogatum, Patrem non agnoscunt. Inde fit, ut nulla Protestantibus, Lutheristis, Caluinistis, Puritanis, atque aliis in Ecclesia Apostolica successio esse possit; quadiu Apostolicum a se Patrem abi jciunt, & ab eo minime propagari
Cum vero ij Apostolici appellari, & Apostolicam hqreditatem sibi prq ripere gestiant , iure illos ad successionem
Tertullianicis verbis prouoeo. Edat Origenes sitarum Ecclesiarum, euoluant ordinem suorum Pontificum, ita per successiones ab initio decurrentem; quousque ad unum Apostolorum Principem perueniant, cuius Apostolica successione fruantur Hac enim quoque ratione optatus Doriatistas urgebat: Vos (inquit instra rauedrae originem edite, qui vobis vultis cinctam Ecclesiam vendieare. Cum vero id praestare nequeant; (Lector tu ipse sapienter iudica, an non omni se Apostolicae successionis titulo ex Italos ostendant. Primo
234쪽
Regula IX. I 8s Primo itaque hoc signo a nostris Religionistis auulso: ad
secundum venio, quo planc se destitutos declarant, cum nullam apud se legitimam Episcoporum successionem retinent. De Puritanis, Lutheranis, atque alijs Caluinistis res perspicua est, cum ab ipso etiam Episcoporum nomine, ne dum successione,abhorreant. Attamen, ne eorum Ecclesiae ministeria minus, quam par est, aestimare videamur. Proserant hi suos Presbyteros, seniores, ac superuigiles: videantq. quam longe ab Apostolicae ordinationis Regula distent; cum illos neque manuum impositione, neque ullo
Sacramento ordinptos profanae Plebi eligendos relinquat. In quo sane multipliciter labuntur. Primum enim grauiter in Apostolicam Regulam delinquunt, cum ordinationem Presbyterorum a Sacramento seiungunt,quam illi coniunctissimam nobis reliquerunt: atque adeo ipsi intimam, ac connaturalem, ut nullus absque Sacramento Presbyter o Adinari valeat. Secundo, cum Presbyteros sine Sacramento ordinant: id enim apertissime indicat, ita ordinatos Presbyter omni Spiritus Sancti dono, ac gratia, quae a S cramento fluit, carere. Tertio, cum huiusmodi ordinati
nem plebi perficiendam committunt, quae quod ipsa noria, habet, certe alteri conferre non potest; quo plane diuinum Christi institutu in euertunt, cum Apostolis, ac proinde Ecclesiasticis tantum Pastoribus Apostolorum successoribus, Christus eam potestatem contulerit. Quarto, cum nullos habent Apostolicos viros, qui ordinadi potestatem ab Apostolis per successe ionem acceperint: qui enim a plebe electi sunt, quae nulla ordinandi potestate praedita est sui alias ostendimus pro non Electis habentur. Ex quibus tandem inserturihuiusmodi Presbyteros, ac seniore S, qua-doquidem ab Apostolica ord natione, quam longe remoti iii mi sunt, Apostolorum successores nullo iure nuncupari posse.
235쪽
rso Orthod. Consultat. Par. I. stolica successione fluere existimet Cum ij neque ad diuini Verbi praedicationem, neque ad Ecclesiae gubernatione vocetur: quae duo tamen sunt Apostolici Episcopatus munera , qu , ut docet Paulus, necessario ab Episcopo exquiaruntur Primum enim, ac potissimum Episcopi officium esse, ut diuini verbi pabula comisso sibi gregi administret, testatur Paulus ad Titum l. ubi Episcopalia munera describens, ait potenssit ea hortari in doctrina sana, ct eos, qui .
mra Ic es, arguere. Proprium vero, ac legitimum id sibi munus incumbere, ut Ecclesiam suam regat, ac solicite illius gubernationi inuigilet, testis est idem Paulus. Aeh. ao A tendite vobis (ait ct uniuerso gregi, tu quo vos Spiritus 5anc us posuit Episcopo i, regere Ecclesiam Dei. Cum itaque hi superuigiles, nec ullo praedicationis munere fungantur, nec ullius Ecclesiis gubernationem sibi commissa habeant: sed eorum tantummodo cura sit,intueri,quo pacto res E clesiae gerantur, &si quidpiam in ea prouidendum sit, ad Synodum referre ; sane constat, eos minime Apostolicos Episcopos censendos esse, cum ea munera no obeant, quae Episcopis ex Apostolorum instituto dema data sunt. Quod si Presbyteris, ac superuigilibus, qui primos in eorum: Ecclesia consessus sibi vendicant, nihl Apostolicae successionis integrum manet: quid Ministris,ac Diaconis apud Caluin istas, &Lutheranos, in ea reliquum esse potest ;cum .
his neque legitima inissio, neque diuina ordinatio ab Episcopo peracta sustragetur e quod vero ad Protestates Anglicanos sipediat, qui suos Episcopos proserunt, iure illos ad Apostolicam successionem prouoco; C stendant igitur, quo pacto suos Episcopos a Deo vocatos habeant, qui nulla legitima Ecclesiae vocatione eliguntur . Edant a quo Apostolico Ecclesiae Pr sule, a C hristo instituto, qua potestate, qua vocatione, qua ordinatione electi ad Episcopatum appulerint. Quid qu*so, in his Apostolicum demonstrare valent ubinam ma
nuum imposivio ab Episcopis facta, quae in Episcopi ordi,
236쪽
. Regula re. tyrnatione, Apostolica institutione,requiritur ubi ordinatio 1 tribus Episcopis peracta e ubi Apostolica potestas, quq v ram ordinationeperficii e Vbi Apostolici capitis aibiti tum, ac consensus e ubi tadem Apostolici Presules Apostolicae
ordinationis, ac potestatis haerede si quando omnia Regis auctoritati committuntur, cui nec manuu impositio, nec Episcoporum ordinatio,vllo unquam iure,cdcessa habetur
Edant pr terea ipsi Protestantium Episcopi: Qua auctoritate ad praedicandum prodeant e Vnde euangeli Eadi munus nanciscantur e Quis ostia ad id munus Apostolicum obeundum illis aperiat e Quem ad Episcopale officium illos mittentem agnoscant e Plane cum haec nulla apud illos Apostolica potestate fiant; cur sero saltem non intelligunt,
se Deo non mittente currere , ac nemine deserente, ultro
Apostolicum munus sibi rapere quos dui ius, tam Propheticis, quam Euangelicis verbis exagitare possem: nisi R vis amantissimi me reuerentia cohibet et, & melioris frugis spes de ipsis in animo concepta , stilum demulcere cogeret . Interea, agnoscant se diuino hoc Apostolicae successionis signo aperte destitui: quo fit, ut cum vera Ecclesia, absque legitima Episcoporum, ac Pontificum successione esse non possit, in qua vera Fides, ac Religio, tanquam in diuino quodam domicilio tuta, ac sartatecta maneat: qu doquidem ij utraque hac necessaria Potificum, & Episc
porum successione carent, nulla quoque apud eos vera Ecclesia esse possit .
At quid pluribus opus est Edat Lutherani, Caluinistae,
Protestantes, & quotquot sibi veram Religionem usurpat,
edant, inquam, Eceleriarum suarum originem; er ulliani verbis utare Euoluat ordinem suorum Episcoporum ita per suc- Tertul decessiones ab initio decurrentem ut primus ille Episcopus aliquem Pi la. Η - em Apostolis, ves Apostolicis viris, qui tamen cum A solisper i 'seuerauerint, habuerint auctorem, O antecessiorem. Hoc enim
modo AFBolicae Ecclesia censius uos deferunt. Nam quemadmodum ea Ecclesia vere Apostolica censeri debet; quae ab
237쪽
Apostolis legitima successionis linea , ac Pastorum serte deducta, ab ijs originem se accepisse demo strat: ita si quae
ab hoc successionis ordine aperte deflectit, neque ullam Pastorum seriem Apostolica ordinatione consectam exara re valeat, qua legitime institui, ac gubernari, atque Apostolica censeri potuerit: plane hoc ipso titulo se ab Apostolis exti ancam esse declarat, cum nullam ab Apostolis, neque institutionem, neque successionem habeat. Id vero omnibus pe i spectum est, Lutheran orti,& Caluin istaru Ecelesias nullo ordine, nulla Pastorum legitima oradinatione, nulla temporum serie, nullo denique successionis vinculo Apostolis colligari. Nam Lutherem nouimus circa annum Domini I SIT. Romanam Ecclesiam, Pontisicem Maximum, omnemq. Apostolicam doctrinam, suinpto ab Indulgent ijs initio, V vittembergae in Saxonia oppugnare coepisse: atque illic pr*cipua Ecclesiae sui sedem collocasse . Nec longe post scimus Caluinum circa annuIsaa. Geneuam petissse; atque Urbis illius Episcopatum, expulso inde nuper Catholico Episcopo, Clero, ac vera
Religione profligata, inuasisse; ibique Ecclcsq suq Metropolim constituisse. Attamen a quo Apostolico viro, ac Apostolorum successore, tam Lutherus, quam Caluinus nussi fuerint; quis illis in eas Ecclesias ius dederit, quis Pastores instituerit; unde eorum Ecclcsar ab Apostolis originem duxerint; id omnino ignotum est: nec ipsi ullam h iusmodi Ecclesiarum sua tum, aut institutioncm, aut successionem Apostolicam demonstrare posse unt. Geneuensem Ecelesiam nos ipsi vidimus, sub Theodori Be Eq pastoratu ingemiscentem: neque nobis ignotis est,
quo nouo sundatore coeperit; quis errorum, ac hqresum illi principia administrauerit; quis Caluinistica illi Religionem propinauerit; quo tempore Catholicam Fidem expulerit, ac Apostolica esse desierit. H qc oculis perspicua sunt. Vix enim nonaginta annorum tempus elapsum est,
postquam ea antiquam Fidem, ac Religionem repudiauit,
238쪽
Regula IX. xyg& Apostolicum iugum excussit. At neque nobis obscurum
est: Fundatores , seu , ut verius dicam, corruptores suos, nulla Apostolica auctoritate fretos , quin etiam omni E clefiastica potestate destitutos, auitam, atque Apostolica illi Fidem, ac Religionem eripuisse: tum nullo Apostolicae successionis titulo, ius sibi in eam Ecclesiam arripuisse . Quibus merito Tertullianicam increpationem obi j cimus, de praescrip.Haeret. c. 3T. Ruiesisy quando, bunde venisisI Tertulliam quid in meo agitis,non mei uo denique (Luthere iureia tua meam caedi, I riua licentia malui ne Vontes meos transserti qua potes a te (Be Ea limites meos commoue Mea es possessior quid hic caeteri ad voluntatem vestram seminatis, o, pascistis p Mea es possessio, olim possideo, prior possideo, habeo origi,
nes firmas ab ipsis auctoribus, quorum fuit res. Ego sum haeres Apostolorum cui cauerunt testamentosuo , cui ei commiserunt cui adiurauerunt, ita teneo. Venio ad postremum Apostolicae successionis signum , quod in vera, & Apostolica doctrina collocauimus. Hoc(Lector Caluiniani, hoc Lutheri , hoc Protestantes, hoc quotquot nobiscum de Religione pugnant, velut legitimudocent, praedicant, urgent, postulant. vltro igitur illis, quod petunt, dandum est: Cum vero Apostolicam doctrictrinae successonem illi adeo extollant, commedent, ac velut propriam sibi vendicent, ut eam veram se Ecclesiami. possidere putent: ex praecipuis eorum doctrinae capitibus, quae tum ex eoru libris, tum ex Iacobi Angliae Regis Apologia; tum denique ex eorum Fidei consessionibus, S C techismis decet psimus. num res ita sit perfunctorie explorandum est: Etenim ex eorum examine, & collatione cum
antiqua, & Apostolica doctrina nuru lai Apostolis, aut alijs extra Apostolos in fidei doctrina stre cedant, facile tibi per
Primum igitur. Caluin istariam, Puritanorum, Protestantium, ac Lutheranorum doctrina cstr Baptismum non esse ad salutem necessarium: Lutherus de captiu.Ba L c.
239쪽
Regula IX. 1 3 firmorum c. . Leo Pap. ep. 8o. Ex Concilijs Turonense, 3.
c ast Rhemense c. it. Cabilonense a. c. 3 a. Mogunt. c. 26. Vvormati ense c. 26. Lateranen se. c. 2I .. Florent.
in doct. de Sacram . Trident. ses . I . can. f. Illi igitur non Apostolis ; sed Nouatianis, Iacobitis , Armenis, nouis Manichaeis, & Albigensibu& ab Ecclesiae damnatis
Doctrina est Lutheranorum, Caluinistarum, Protestantium, Puritanorum, & aliorum: Maerimonium non e sie n uae legis Sacramentum. Luther. de capi. Babyl. c. de m trim Calu. l. inst. c. I s. quae olim Nicolaitarum haeresis fuit ab ipsis Apostolis reprobata, ut tradit Epiphanius haeresi et s. ac praeterea Cnosticorum, referente Clemento Alexandrino l. s. strom Valentinianorum,Irenaeo l. I .c.3 2. Seuerianorum, Niceta I. . orth. fid.haer. II. Hydroparast rum, Theodoreto L I. haeret. Fab. Ene latitarum, Irenaeo, Epiphanio, Theodore tota Tatiano. Marcionitarum,Te tuli.L t. conta Marcionem. Manichaeorum, Epiphanio, Augustino,&Theodoreto de illorum hqresibus. Priscillianistarum, Leone I. epist i T. c.Z. quos omnes Ecclesia cum his haeresibus damnauit. Ambroit de Abraham Pat. l.i. c. A&l i. de Viduis. August. de nuptijs,&concup. I. I.c. Io.&xi.&defid.& oper.s. l. c T. Leo I. ep. y a. ad inquisit Rustic. c. q. atque alii antiqui Patres. Ex Conciliis Gangre se can s. Bracarens e c. Ii Tolet- Ia c. 8. Florentin. in literis uncinis de Sacramentis. Ex quo perspicuum est. eos non Apostolis, sed Nicolaitis, Gnosticis, Valentinianis, Seuerianis; Hidroparasitatis, Eneralitis,Marcionitis, Mani, clicis, ac Priscillianistis H reticis succedere .. Doruina est Lutheristarum, Protestantium , Puritanorum, Caluiniitarum, atque aliorum. Poenitentiae Sacramentum, quo ex Christi institutiore peccata deletur, nullam esse. Lutherus de captiu. Babyl. c.de Baptis. Melanchion in loc. com Musculus inloc. com. c. de Baptismo. Calain.Li. Instit. c. i s. Κemnitius in exam.Coc. Trid .sol. ygi-
240쪽
rermissis, reliqua eorum doctrinae capita, ad antiquorum dumtaxat Haereticorum dogmata prouocabitnu S . Hominem non esse liberi arbitris docuerunt Simon Magus, ut resert Clemens Rom. lib. I. Recognit. Manich d. Augustiin cont. Fortunatum, re Chrysost. hom. i. in Ioan. Priscillianistae, idem August.hqresi io. Floriant, idem Au gust. de gratia,& lib. arb. Mahometant, Leo Imperator ep. ad Omarum Satracenorum Regem. Succedunt Lutherani, & Caluinistae. Lutherus intioni b. art. 36. &de seruo arbitrio. Melanchion ad c . g. ad Rom. edit. I. Caluinus lib. 2. Inst. c. 3 .s T. d i t. qui omnino liberum arbitrium tollunt. FDeum malorum auctorem asseruerunt Simon Magus
teste Vincentio Lirinenti c. s . Marcioni star, Irenaeo lib. r. c. 1 v. Floriani, Eusebio l. s. c. iv. Columiani, Philaltrio do Coluthianis. Albigenses, Caesare Ide istebaehio lib. S. c. 2s..' Caluinus succedit lib. de sterna Dei praedestination O l. yi6. & lib. i. instit. c. sit. Mario ratus ad cap. s. epist. ad Rom. Bera inlinii. Christianis. cap. et aphoris a. & in ab stersione calumniarum Heshusiis ad primam eat de prouid. Dei, & caeteri Caluinistae. Duas in Christo personas statuerunt primum Paulus S a nio latens, teste Georgio Cedreno in compendio Historiarum, deinde Nestoriani, ut patet ex Conc ilio Ephesino coacto coni. Nestorium, de ep. Cyrilli ad ipsum Nestor. 3Caluinistae succedunt. Calu .lib. i inst. c. I S. S. s. & 23. BeEa in opusculo ad Brentij argumenta pag. Sis.&d 38. Christum ignorantem finxerunt Gnostici, testante Irenaeo lib. I .c. i T. Celsus apud Origenem lib. a. Arriani apud Athanas orat. . contra Arrianos. Agnoitae apud Gregor. lib. 8. ep. et . Succedunt Lutherani, & Caluinistae. Lutherus con c. in Natal. Domini. Bucerus ad c .a . Lucae . Caluinus in Harin. adc. 3.Matth. v. ici Icad c. et q. v 36. Carolus Molinaeus in