장음표시 사용
42쪽
Quodammogo enimeam assequi possumus sententiam, in principio erat Verbum,non autem tam facile illam, Verbum erat apud Deum & minus hane,Verbuta erat Deus, si ingulae per se conside-iarentur. Neq; ita solum notior est una pro possitio altera,sed una per alteram probatur. si enim Verbum in principio erat 'innia praecessiit, si quitur quod erat apud Deum, apud aliud enim esse non potuit, via nihil tunc extra Deum erat: Si autem in principio erat, apud Deum erat, sequitur quod erat Deus: nihil enim intra Deum esse potest, quod sit alterius naturae, sed necesse est Deum ipsum esse Proptereaq, merito prius dictum est,Verbum Mat apud Deum,quam di ceret,Deus erat verbum, quasi hoc dicerit, istia nihil aliud esset Verbum scilicet quoad naturam&Essentiam quam illud ipsum quod erat ille apud quem erat.
occurritur etiam hae Propositione,Quaestioni seuobjectio. ovae ex secunda Propositione inferri poterat hoc modo : Si verbum erat apud Deum,uid tui aliud esse a Deo: Respondet Oeten Iohannes ait: Et Deus erat Verbum, q. d. tametsi Persma Filii a patris Persona distinguitur realiter, tamen non dividitur essentialiter . Est erum una utriusq;.es entia Divina, Filio Patri exustentet; ου eoesientiali ejusdemnaturae, non multiplicatae sed unius atq; Husileni mero. Et hinc Patres,ad refutandu Ariarinos,voeabulum istamo, sumpserunt, quo significatur quod Pater Filius&Spiritus Sanctuin simul existant, Musdem numero lint naturae Unde nata est haec loquendi formula in E lesia: Non
est aliud pater,aliud Filius,aliud Spiritus Sanctus: etsi alius est y LGallu, Filius,alius spirinis sanctus: In qua formula, Neutrum
LXXXI. Hane tertiam Propositionem quarta tandem excipit,his convi
43쪽
um priorum hoc pacto ii , Θεοζα Λο Des tata δεχῆ, προ
LXXXII. AH, ita circumspecte loquitur Evangelistari hoc mysterio,
quo quoslibet Haereticos prosternat Quemadmodum enim sta pra, nequis ex eo quod diXerat Λγγρο ιδ προ τ Θεον, inferret sum ArioVerbum esse aliud a Deo, mox subjun it, Θεος lino ita hoc loco ne quis ex eo quod dixerat Θεος - α Λογλωεn. Jam si Λουγ est Deus, eadem est natura Patris Filii, contra.Ariumlas,Aογ er/t apud eam, certe alius est. Λοκρο Deo patre, i. e. distincta petibna ab eo, contra Sabellium. Si α. D erat in principio, necessari coaeternua est Patri, contra Cerinthum Ebionem: quae omnia&singula mysteria sola fide apprehendenda sunt, secundum scripturam, captivata interim ra- aione in ejus Christiq; obsequium modestissime.
. i. Tres igitur sententiae priores heic depelitae sunt, ut credamus . non solum illas,sigillatim esta veras,sed etiam simul & conjunctitasiampi se. acsciamus άρχη addendum etiam reliquis clausuli,
hoe modo Verbum erat in princiridi: Mai in principio apud Deum : Et in Principioim MDeusi ne quis cogitet coepis illudi an tempore aliquando si me m in P irsonam Divinitati, sed uisciat ab aeterno fuisse, apud Deum fuissse,& Deum fuisset, audia nulla heic sit -υτολογά. Ad hac docet haec Praepositio M. coaeternit Deo: Pasi,non esseratura&,planitisses eo distitiactum, sicut DiiGentiu inter se distincti sunt. Nam licet Λογγ erit in principio: apud Deum. Deus,non tamen alius natura alius xoluntate Deus, nam hic Λογγ erat in principio apud Deum,ac.
'cipiens naturam voluntatem a Deo per aeternam generationem,
44쪽
sunt qui volunt hac Propositione statum quendam Albis scribi,priora bus tribus agentibus deuerbi natura S persoria, voL. linico mittatur copula rivae priores tris copi-lat: Atq; ita transiuionem heic fieri ad sequentra, aera ciceri quod Λογγ in principio antequam quicquam factum esset, erat solum apud Deum ipsum absconditus, in vis bilis,& non manifestus ante sui manifestationem per opera, inter quae praecipuum est incarna tio,neq; ad quicqvati aliud referebatur quam ad Deutii ipseni, Fujus per generatio Nn aeternam erat Rilius: Et hunc sensum,cutritali oppossitione ipse Johannes I. Epist. cap. I. 2 clarioribus verbis indicare videtur, dum inquit Annunciamus vobis vitam illam ae
LXXXV. Quae expositio ne facere videatur cum depravatione textus Evangelici Socini, de quain supra nonnulla monuimus, sciendum est,esse apud Deum in principio 'aliter a Johanne orthodoxis, aliter a Socino cum suis orchodoxi, aecipit quilia, his entiam intelligat de Dei decreto, quod fuit ab Eterno, de generatione ejus ex Maria Virgine,sicut dec eation lacum ex nihilo: Ille vero de personali ejus subsistentia secunduli Divinitatem, quae fuit in conspicita omnibus hominibusJoh. r. 8 quamdiu ipse Λογγ fuit οἰσυνδε Person aeternae asiumpta insuam talem Gaammor proosequutione in decreti aeterni,
carne in tempore, Deo ita in se invisibili manifestato nobis in pleianituti ne temporis . Tim. s. 6. in quali visibili vicissim persona compariturus est in extremo judicio, ad hi dicandum vivos Hor
suos, ubi oculis suis videbunt ψη ines, ηι φιαχοι illum quem ei eblasphemarunt, sicut Iudaei Ieru vam quem crucifixerunt, Zach. n. io dignas tunc propterea illo Iudice, datur poenas in aeter
Interea autem veneramur verum illum& aeternum Dei Λόγον, consubstantialem Patri aeterno, Dominum nostrum Jesum Chri-
45쪽
Christum, ut ipse potenti sub dextera omnibus hostium suorum furoribus resistat ,honorem uiam ipse per nos, quamvis indignos, asserat, hanc veritatis coelestis assertionem, sine qua nulla salus pectari potest ad posteros,si qui futuri sunt intemeratam propaget, nominis sui divini gloriam, Ecclesiae suae salutarem inter nos conservationem ac aedificationem.
Huic aeterno Dei Aso ob cmunitate coaetrent Spiritu Sancti, Uni Trino v
ro Deo,sit honores gloria icut erat inprincipi- nunc es semper, inseculasculorum. Amen Amen.
47쪽
InRegia Academia Hamiensi,ad diem XIV. Apri loco&horis consuetis,
fore ordinario, public defendendam suscipiet
Iohannes Joannis Viburg. HA FNIAE.
49쪽
:Xpedita, aeterni Λογ1 auxilio, pro instituti no
isti ratione brevissime& simplicissime, priore Logo- logiae nostrae Disputatione, consideratione illa , quae, manu ducente Iohane Evangelista, Evangelii sui cap. I versibus d a, institui potest,de Λογι' considerato abeterno, in comparatione ad dicentem;reliquum jam est, ut ejusdem johannis vestigiis insistentes, memores&hei instituti nostri, hac posteriore Disputatione Logologiae nostrae,eadem brevitate simplicitate δε placidam riti set 1mν vocemus ejusdem Λογου considerationem in tempore, in comparatione ad ea quae dicta sunt, pio Λο-γω porro etiam nos illuminante benignissime ac in omnem veritatem ducente essicacissim E.
II. Hac autem ratione considerat Iohannes Λογον, respectu ha bito ad creaturas,&quidem primo, quoad ipsam Creationem divinissimam inprimis, &deinde quoad Conservationem simile in
III. L)e Λογα considerato in tempore,respectu habito ad creationem omnium rerum in principio temporis,in cum illo una, duas ponit Evangelista aequi pollentes v. 3. Propositiones, quarum prior Afirmativa; posteriori. Negativa est. IV. Assirmativa Propositio concernensCreationem omniu rersi per Λογον, hi lce absolvitur verbis: ο ν ανα δεμνετο in qua pro positione significatio vocis ν- neq; nimis late extendenda , plusqua par est dilatanda, cu Macedonio, ad includendum Spiritri Sanctum,qui non factus seu creatus sed cum Factore est,ipse Ic. Cre ator
50쪽
ator cum patrea pilio Gen. I, et Iob 3, vers q. sal. l. v. 6.
Io 4, 3o: neq; nimis stricte coarctanda ac contrahenda, sive exclusis invisibilibus,pro sensibilibus tantum vel omnibus cum Heracleonista,vel solo Homine cum Socino, non quidem ut initio creatus est a Deo cum coeteris creaturis, sed quatenus instauratus, spirituali
quadam ratione denuo creatus Evangelii verbo quasi sermo hei csit,non de corporei hujus mundi, sed de spiritualis Mundi structura, inqua, omnia nova, spiritualia&divina, non aliunde ortum habeant, quam a Iesu Christi Evangelii praedicatione , utpote quae Christi opere&potestate sunt facta: sive contra,cu Manichaeis, exclusis visibilibus,pro invisibilibus: sicut nec pro ignis Miraculis; sed medio modo accipienda pro omni eo quod extra Deum factu est, juxta optimum Johannis Interpretem Paulum, dum inquit: Per eum condita sunt omnia, quae in coelis sunt, quae in terra,visibilia&invisibilia,&throni&dominatus,&imperia iotestates omnia per eum, ejus respectu condita sunt,Col. I. v. 16. Unde Au gustinus Tractatu primo in Johannem : Quaecunq; facta sunt,inquit, in creaturis, ab Angelis usq; ad Vermiculum, per Verbum n. Aa sunt.
V. Et sic plus uno verbo Iohannes, quam Moses pluribus dixit:
Qvum Moses longa oratione rerum creationem, utpote omnium tunc temporis acceptorum, maximu opus exponecis, non nisi res corporeas,nec eas quide singulas, sed praecipua enumeraverit; de
aliis, quae innumerae sunt,ac de Angelis, vi corpora non habent, nullam fecerit mentionem: Iohannes autem ad majus nempe Redemptionis per incarnationem peractae, opus properans, unico verbo omnia omnino complexus sit. VI. Qui enim omnia dicit, nihil excludit. Omnia, per Λογον facta sunt,praeter eum per quem omnia facta sunt,st. Factorem . perinde ut Apostolus I. Cor. J,27 locum Psal. v. 7. interpretatur dicens: Quum dicit omnia es e ei subjecta, palam est hoc dici excepto eo qui subjecit ipsi omnia: monente Luthero ad haec verba Et
hine manifestum est, contra Manichaeos,eundem esse Deum Creatorem& Redemptorem,eundemq; Auctorem Veterisin Novi Testamenti,quia ob id Creationis meminit heic Iohannes ut per eum