장음표시 사용
141쪽
E Molas ovi eum minariorum odidit, in quibus duas ex epistolis his Synodicia primam et quintam reposuit. Quod ad aliud quoddam Concilium attino praetor septem CD anica, ad hoc Milios octavum duas pistola Cypriani,
is 66, ius 3 sto, pertinere cenae post alio Emanuel h Soholatrato, Metis. African. Disaret iii ORP. I. P. a . Misagati autem suerant huic sensentiae cum Psamonius in AnnaM- tum Folius ad Cyprianum ipsum, quippe monon clarissimi praesules, verba, ouesto qui praesentas adorari, auorum synodum apud Cyprianum semper signaro non aiasm a Porro solenne sero eas Cypriano in spistolia Synodicia nomina episcoporum apponere, quae quidem ibi non comparent. Unde ea de causa potior jure intor nodica epistolas recensenda foret epistola 6a, aliter, 4, ad Pomponium do virginibus συνεισάκτοις, cujus isonti nominaspiscoporum, qui aderant, inscripta sunt. Ss in ea epistola ha inrito coactum concilium haud facile dixoris. P. 3. l. II Cyprianus, Liberalis, &c. Omnes sors libri
votorea et omne veterea oditiones praeserunt nomina omnium piscoporum. Quam valdo miror amolium illa omisiam in sua et Rigiatium maluisse s referre in suis Nasontionibus tanquam rem novam, professus se ea addemscoodico Corbeiensi elius Angli, qui a posuerunt inoontextu. Porro inter se in illis scribendis variant votora exemplaria os votores odition . Inutile esset referro varias leotion . Itaquo nos credidimus ea sum re quae in codios Thuano, quo Rigaltius quoquct sua est, inveniuntur. Caetorum illud quoquo admonemus, in uno odio regiod Horari nomina piscoporum et in titulo istius spistolae scriptum Mao implicitor Cy riantia Comino misi μι- ωm. At in codico sancti Amulphi legitur inpriam
--fr ratia numero M. Comino friari salutem. STEPH. BALunus. raefixa nomina sunt in quinquo pistolarum
cypriani codicibus scriptis, quibus uti mihi licuit. Horum duo pensa sunt Collegium Novum in Oxonio duos alios sacta ondition librorum,oormanni et ruri mei addidi tortium, in quo inaunt tantum tria priora Cypriani
142쪽
Ρ. 93. l. O. Statueramus quidem jam pridemino. Primi istius Concilii sub Cypriano, quod anno superiore, hoc St,
anno a5I, advorsus Felicissimum schismaticum, et in causa
lapsorum suom habitum, notitiam colligondam ait Harduinus in Indico tomi I. Conciliorum o Epistola Cypriani V.
ad plobom, et ad Comelium, et ad Antonianum, et 5 et 55 ad Cornelium. umori opistolarum sunt Pamoliani. Ρorro memorat eandem synodum his vorbis Auctor Synodies: Σύνοδος θεία καὶ ρ τοπικh, ἐν Καρταγένη τῆ Νεαπολει τῆς
'Aci ρικῆς καλουμένrst, συναθροισθεισα etro του Κυπριάνου γενο- μώνου αυτῆς ἐπισκόπου, καὶ ἐτερων ὀγδοήκοντα τεσσάρων πι- σκοπων, ἀποκηρυξασα Ναυατον, ὼς τὴν μιετάνοιαν τοῖς παίουσικλείοντα. P. O. d. Argentorat.
Ibid. Statuoramus quidom Μonso aio, cum jam episcopi post paschae solennia quibus apud se cum is tribus domorati sunt, Carthaginem a contulissent, habitum est Concilium Carthaginions II. st quidsm Idibus Μaus, ut clam pato ex pist Cypriani quinquagesima
nona, in qua et hujus meminit, si altorius etiam quod anno prior celebratum est. In hac autem synodo relaxatio
quaedam acta est scroti quod in suporiori constitutumost quod lapsi scilicet agorent diu poenitontiam lonam, si si poriculum infirmitatis urgeret, pacem sub ictu mortis acciperent. Loco igitur illius doereti aliud in hunc modum
condidorunt. Eis qui de eoo a Domini non recessarunt, sed poenirentiam ager et lamentari, o Dominum deprecari a primo lapsus fugi di non ostiurunt, Mem dandam ωM. Quod synodus tunc consuit, non tantum ut ἐπιείκειαν Lapsia vero poenitentibus praestarent, sod nocessitate cogente: quia crebris atque assiduis os naionibus admonebantur,
diem alterius persecutionis jam appropinquar spisso; unde lapsos vero poenitontes ad praelium, quod tum imminebat, armari et instrui oportere putabant. Facto hoc decreto, Synodica Epistola missa sat ad . Comolium Romae episcopum, quae est Luii in qua et docrotum ipsum ponitur, et rationibus multi amoritur atque dosonditur. Scripsit otiam Cyprianus do omnium collegarum consilio, misitque Cornelio nomina piscoporum qui intreri et sani
143쪽
in ecclesia catholica tunc Datribus praefuerunt, ut ipse si collegae scirent quibus scribere, si literas mutuo a quibus Bos accipere oporteret. EA ON in Annal. Cy rian ad
Ρ. 93. l. 3. agerent diu poenitentiam plenam Non sobpiendi anto tempus quod praescribobatur expletum nia sub ictu mortis. Sic FELLus quidom Anglicus vero S. Cypriani interpres cl. arshallus, do transitu per omnes poenitentiae statione poenirentiam pl-am exponit. Sod dubium vido-tur, an istae stationes tunc temporis ubiquo in ecclesia bono notae ac distinctae suo int. Porro quid sit Cypriano alii que auctoribun plena p-itvinitia disputans Albaspinaeus Derit. Eocias Ritibus, lib. i. c. o. o hoc ipso loco recto sortasse colligit, non eam esse, quae tempore definito, sed
quae indiciis, id si lacrymis, flotibus, riuniis, animi des rem patefaciat. Et in pist. 8 al. 33, Cyprianum video
ita scribentem, ut vera poenitentia et gemitu et dolore pleno Dominum deprecentur. Aliquod inmon tempus poenitentiae olim praefinitum suisas, verba epistolae, quam proximo post attuli, satis ostendunt; - ut anto legitimum a senum tempus satisfactionis a ei concederetur. p. 98. Sed de alia re quadam haud paritor consentientem me habet doctus illo Albaspinaeus. Statuit enim lib. ii cap. a. et alibi poenitentiam istam ad vitae otiam sxitum misso prinductam, si non nisi ipEo mortis obeundae tempore abs lutos fuisse lapsos, cum ante Cypriani atque Cornelii do-eretum in perpetuum xcommunicationis vinculo lapsi oonstricti sui ont ita ut no ipsa quidem in morte expedirentur, aut absolutione fruerentur. At vero, an adsosevera fuerit anto istaec tempora universae ecclesiae praxia seu consuetudo, quidquid durius nonnulli tum statuὐrint, merito dubitos nequo poenitentiam lapsorum ad vitae extremum usquo diem otium a Cypriano misso productam, argumenta Albaspinae ad probandum valent contra Voro id satis consulari hac ipsa pistola, atque praeclara illa ad Antonianum, videtur. Etiam gravissimorum peccatorum reo absolvi potuisa ex epistola Hus XII ad Pomponium
144쪽
oorrupta με- ῶprehensa, ages poenitentiam plenam, quia quin Mo erimon amisit, nori mariti, sed Christi ad araeti, a tam oratim o Dato D Fors postea a molosso 'cis ad relesiam rederet. Elonim diu anto Cyprianum, ut
supra ex verbis LUGDUNENEIUM ET VIENNENsIUM M. I. P.
367 ostendi, dimidia super communication lapsorum orta sunt, aliis aevinus, alii lonius, in hac re agentibus. Immo, monent Ρεaraonio indie. Ignat pari ii cap. . quem, postquam haec et reliqua omnia huc pertinentia a Moram,
contra Albaspinaeum de hac ipsa re vidi disputantem,
constat, Dionysium Corinthiorum piscopum omnes Per poenitentiam vel gravissimo crimino noratos a cipiondososso docuimo. Nam in Epistola ad am trianos, Mato
Eua . lib. V. cap. 3. Vel pag. Vol mei I. p. 83. πολλὰ περὶ γάμι- κω ἁγνεως τοῖς αἰπο παραινει. καὶ του ἐξ ola δ' oῖν ὰπ πιέσεως, εἴτε πλημιμελείας, εἴτε μὴν αἱρετικὴ πλάνης ἐπ- έφοντας, δεξιουσθαι προοπάττει. orro, quia suerit
clesiae usus et consuetudo in lapsis tractandis, Cypriani epistola I. l. 15. xposuit, quam quidem, antequam Pactet collegae Hua quidquam do hac re statui ont, acriptam Monovimus. Audio, inquit, quosdam δε presbyteris nos sua εἰά --res, ne quid ad nos martyres scripserint, cogitantos, nec opiscopo honorem sacerdotii sui et alia os reservantes, jam sum lapsis communicare me fas, ει ostreis pro illis ἄν - - ristiam dare, quando oporteat ad hae per ordinem perveniri. Nam eum in minoribus dolictis quin non in Deum committi tur, poenite is a tur justo D Orsis ammolomais μαι, imam tu vita jus qui agi poenitentiam, ne ad comm nica tionem venire quis possis, nisi prius illi ab episcopo at claro manuasvrei imposita, quanto magis in his gravissimi et extremis dolictis ocinti omnia si moderatis secundum disciplinoem Domim obse ri oportet Consor o Epist. o. H. 6. ubi haec sunt; i contra ovangssi leg--ant a tam pom ωntiam, anis inomologesi gravissimi ηυε antromi Micti solennem si publicam, exponento Follo factam, anis manum ab episcoso si cum in poenitentiam impositam, inerre pro usi si euckariatiam dare, id est, sanctum Domini corpus profanare audent. Maso prosocto non solum demonstrant,
145쪽
in mori subventum eas lapsis ante Cypriani tonipora, id quod nsgat Albaspinaeus, verum etiam probam identur, moris suisa eo absolvero poenitentia completa. alam autem eat, ipso eodem judice viro docto, illi durius a Cypriano postea cum lapsis actum fuisse, quam mos antea tuliami.
P. 4. l. 6. permiserit ipse qui legem odit promiserit ipso lavem Aderit, plurimi Ses a Fosso o Coustantio
memorati, quod stiam in textuni recepit Coustantius.
Premiseri et dod rit odios duo illi ori Collegii μα-
manniusciuo mora, sed facit cum lections altera Drumianus dum praestat ilia pro γε tortius meus Stua. Cot rum notat cl. arshallus, Anglicus interpres, exponendum a s Cypriani saltsm opinion do censuris occlosiasticis ipsarumquo relaxatione coelestem confirmationem. At vero non multo post hoc tompus mos fuit, fideles coram spiseopo, Vel presbytero, peccata sua confiteri, ut remiti rentur; sed prius acta poenitentia, ac semper, prout docent veterea, salvo si judicio. Etenim constat ex Socratismatoria l. V. c. I9. quacum conserendus est Sogomenus
l. VII. c. I 6 constitutum eas post Decii persecutionem in orisntalibus occisatis presbyterum, qui poenitentiarius appellatus st. Ibid. l. . diem rursus altorius insostationis Lapsis in persecutione Deciana, reditum in ecclesiam importuns urigentibus Ep. ix respondit Cyprianus : tempus ipsum is quam petrem Gargiri quodque, qui di erri non potεα, ιαι coronari quae multum viduntur distare ab iis quae hic dicuntur do ac lapsis nocessaria; frustra doceri ει provocari in confessione nominia sanguinem fundere, si eis militaturis Christi sanguinem done mus. Sed optime cohaerent utrobiquo dicta Primo alitor so habuit lapsoriim status durante persecutione Deciana, et ipsa cessante. Nam qui in judicium vocatus msndacio solosondebat, erat sorinas obstrictus o ipso in loco, coram iisdem judicibus, et circumstant populo crimen retractare, o publice Verum profiteri quod finita cognition praestare minus tenebatur Et ideo lapsus ad duras ista conditions non erat eti-
146쪽
amnum adigendus, ad quas dum praelium adhuc gorebatur cogi dobsebat. Secundo, in dissicillimo lapsorum casu nihil ortat ex privatis auspiciis innovandum ; et ido sas non fuito arbitrio singularis spiscopi lapsos admittereri e postquam x concilii decreto pax iis erat concessa, nihil prohibebat temporis moram, intervontento utiquo concilii auctoritate, ob cauaam etiam idoneum, expectatam scit. Persecutionem, aliquantum contrahi. ortio, lapsi jam per idoneum temporis decursum in poenitontia positi sui specimina secorant, quod priua non scissent. Porro O-tandum, quod lapsorum commoda oodoro dobobant utilitatio lesiae; et utcunquo optandum fuerit illis dominica saturitat porisui, et ita ad passionem armari haec in considerationem non veniebant donec disciplinae ecclesiasticae,por poenas in delinquentes irrogatus sui et satisfactum. Imo lapsorum commodis tam crudo et importuno tempore non conduceret ut mortiferos idolorum cibos adhuc pene rue- tantas, Mesantibu etiam scelus suum faucibus, et funesta invia Molontibuε, Domini corpus invaderent. Vorba
sunt Cypriani lib. do Lapsis. Sod xpectandum, et ut
Cor. i. 28 jubet Apostolus, homo se probet, et sic depans Ma a d callos bibat. FELLUS. Ρ. 9 . l. o. crebris atquo assiduis stonsionibus Subfinoin pistolae me nobis divinitus frequenter ostenditur. Idom commemorat Epistola ad hibaritanos, quos otiam depfrsecutions gravissima admonot. RiGALT. a Fello allatus. Ibid. l. 4. praeparemus Vulgo paremus. Sed di . principis Cypriani, Ocnon Coaciliorum, lectionem, sum gantibus nonnullis scriptis, revo Vi. Ibid. l. 5. infirmis Erasmus addidit, si qui assistit. Quod in nullo eorum veterum exemplarium quibus utor reperi, neque in aliis editionibus. ALUZiva. eque anfortu istud in sotionibus variis apud edit Ozon. nequctextat in quinque, quibus utor, ΜSStis. Ibid. l. a. protectione sanguinis ot corporis ChristiJIn squentibus diost, Eucharistia seepta Melos erigi et aerendi. Juro id quidem. Nam a convivio Dominico,
momors Dominici sanguinis, sumpto aerumento, quem,
147쪽
admodum suprema illa nocte praeceperat Dominus, ut con-jurati prodibant lacros, mortemque sortitor opp0tebant quam Dominus pro ipsorum saluto obierat. RiGALTIUA RFollo allatus. P. 5. l. 9 et optamus et credimus Haec quidsi h bentur in optem codicibus antiquis. Sod desunt in aliis octo. Erasmus primus posuit. Nam desiderantur in antiquis editionibus. ΑLugius. Primus Moralliare, Date Pamelio, orba haec addidit. Noquo enim Erasm- nequo etiam Mamaius a xhibuorat. Extant autem in cod. posteriori Novi Grumi, o in Moermanniano, qui duod cimo saeculo adscribitur Solae voces, et optamus, in cod. altero nas olim ruriano positae sunt. Editio Romana anni 47Ι, seu princeps, habet, nec male, audivimus pro
Ibid. l. 3. sacrificia Dei sacriscium Deo S. noster. HARDUIN ad Concilia, sacrificia Dei; ita corto habet codex Corbeiensis. Et tamen Rigaltius adnotat in illo scriptum esse oo BALDZics. Designatur ab Harduino ΜS. Bibliothocae Josuitarum Collogi Ludovicii Parisiis. Extat- quo eadem lectio sacri um Deo in codico olim se anni
Ibid quotidis celebramus In libro do ration Dominica pag. 2o9. Euckaristiam quotidis ad cibum salutis aecipimus. ertullianus lib. ii ad Uxorsin, Nesciat maritus quid Meret ante nnm cibum sustem et si Minerit panem, non illum redit fas qui diritur. Vido cap. Quotidis apud Gratianum dist. a. de Consecratione. BALUZIUS. P. 96. l. 4. qui martyrium tollit Sic Luc. ix. 3. αρμιὼτον σταυρον αυτου. Rigaltius ait, Qui dignation divina martyrium obtinet martyrium ossit, ut infra, arma tolinuntes FELLUS. Ibid. sanguino suo baptizatur Rigaltius ait, Tota paradisi elanis, sanguis tuus est, inquit ertui vid. Epist. LVIII. al. LVI. FELLΠs Epist. 3. pag. 36. ut i qui bapti zentur gloriosissimo ει marimo sanguinis baptismo Et mox addit sanguino suo baptigatos o passion sanctificatos consummari et divinae pollicitationis gratiam tonsequi.
148쪽
Vide ortullianum in libro do Baptismo si in libro doΡudicitia Passio sanctarum s olus et Felicitatis, a sanguis ab Mastris ad retiarium latura post partum Mytismo secundo. Vido dissertationem 3 Henrici Dod olli, quae sat de secundo martyrii baptismo. BALugiUs. Ρ. 96. l. 3. aut liberis Vulgo a Iastia. utarisso
particulam moracia ex omnibus praeter unum de iis codicibus, quibus uti mihi licuit firmante quoque'. atthaeo
Ibid. l. 32. quod contribulatum est non o solidastis Librarii voco hanc in vulgari tribulationis sivo aerumnae notation intelligebant strido consolationsm melius respondere crediderunt contra sacri textus mentem. XX. legunt κατερήσατε. Colligastis Tertuli. FELLus Auinam odit secutus sum, in qua sic restitutum est ex scriptis, opinor, codicibus pro non consolati estis, quod habent imprem et, quibus usus sum, SSti. Harduinus notavit MySocietatis suae Oxhibere non m es t eatis, sed memoravit Balugius in odio Sorbonis scriptum esse non consolidati estis ot in odio meo olim ruriano non nemo verbum eo Midatis pro consolati a reponendum monuit. Vulgata Interp. habet, quod confractae sat non reo vitiis. Contritum praestant odd. Non Cog I. et meus με
P. 7. l. 7. P eam eas cum judicio βοσκέ σε αυτ μιετὰ κρίμιατος. se desumpta sunt ex vera I 6. Ipse Deus singulis ovibus, pascua sua dosignabit. FE Us.
Ibid. l. . duritiam magis humanae crudelitatis Ipso
Epist. x. Magis phi optimus laris pravitate duris, quam philosopkim Domini e lenitate pari M. Pacianus Epist. II. dixit, μι orabilem asperitat , eui opponit graetuiti nisi bona, et cmilestis elementio titulos. RIGALT1iis a Fello allatus. Ibid. l. o. pateriit pietatis opponimus Erasmus edidit, patern pietatis si Minem, Onim . Verum vocem dulcedinem ego uspiam reperi in libris antiquis BALugius. Cum vero constet ex Har. Lecti in edit Oaeon positis habero Codirem Coll. Non. a. quam dulcedini distam, immo nunc testibus oculis mois indoedinem, quae voco in duobus
149쪽
ox mota codicibus xtat, vocem utredinem ante divisi εα ρσω 'piatuetis opponimus addendam esse censeo. Ρ. 7. l. 3. nobis ImminerΘ Pronomen inbis ex edd. ante Balugianam seu Benedictinam, revocavi; similiterquo particulam est anto Maminatis . consentiontibus, quibus nunc utor, SStis. Ibid. l. 6. vobis quoque Cornelio Romanisque suis.
Ibid. l. 7. Quod si de collegis aliquis quanquam in
synodo convenerit lapsis ob ingruentem persecutionem pacem maturius dandam esse, tamen cum penes episcopum erat judicare do lapsi poenitentia, res haec in ejus arbitrio qumpormansit. Aut sortassis respicit episcopos eos, ad quos provinciae Africae synodi decreta non pertinebant.
Ibid. l. 5. graviorem multo Certe Cypriano erat gravior qui post exilii taedia, tandem hac persecutione capito plectebatur. Sed Prophetae, visorum suorum non SemPBrfidi interpretes. Donum prophetias interpretandi, prorsus sint distinctum a prophetis charismate Vid. I Cor. i. o. FELLvs. Cornelio quido gravior fuit haec Galli vexatio, ut Follum corrigens Anglicus ait interpros, non Cypriano, qui Imp. Valoriano nonnulli post annis martyrium passu
Ibid. l. 6. ostendi admonori In aliquot SS. post nobis additur rimu opera librarii, qui verbum sequens ostendi ad superius protulimus reserendum est non unimadvortit. In vulgatis autom mox obtinet ostenditur, pro ostendi, et subindo admonent pro admoneri optimae notae codex Coib. cui si Corb. aliiquo favent, sinceram lectionem servavit. GUMANT. Quem quidem virum eruditum hoc loco secutus sum. Erit Benedictis habo ostenditur et admonemus. Erit Oaeon ostendituris admononi Sed diu ante Coustantium in Manutiana edit duo isti infinitivi extitorant ostendi ot admoneri. Et nunc mihi compertum est, comparere eos in odio mi Coll. Nori priori, si in postreiori ostendit et admoneri, in codico vetustissimo so--manniano ostenditur et admoneri, dum in duobus alteris meia, sicut in editt. anismanutium ostendisti si admonamur posita sunt.
150쪽
Ρ. 98. l. 5. Θ indica in Epistola Hujus epistolae montio extat apud sanctum Augustinum in libro domostis
Ρolagii cap. i. et in libro quarto contra duas pistolas Ροlagianorum cap. 8. et in sermon 294. novae editionis. Μominit ejusdem etiam Hioronymus in Calco Dialogorum advorsus Polagianos. Vido librum Goorgii Cassandri advorsus Anabaptistas. ALUZIUs. Ibid. l. . numero xVI. Vide quod anto annotatum est ad Concit. II. P. 38. Ibid. Fido Pamolius ait non potuisso se reperim quo in loco Fidus mori opiscopus, verisimile tamen esse sui ovicinum Therapit, qui in synodo sancti Cypriani cognominatur a ulla. vid supra Conril. Vii. p. 28. Μorellius putavit fuisso tantum presbyterum BALDEIus. Ait Pearaonius in Annal. Dum illi in concilio erant, allatae sunt a Fido episcopo, ut videtur, scriptae litorae, ' ad an. 253.
Ibid. l. o. Victor quondam presbytero Rigaltius ait, tit Victor quondam in ecclesia presbyter, male σταισμε, eoia iam mi res, si pacem itaque etsi pacem quomodocunque, fio est prσpropera Therapi festination recepisset, minimo tamen cum in ecclesia hoc est presbyteri honorem receperat. Bona igitur, a que in disciplina isteri, scripsis Cyprianus de Uictore quondam presbytero, qui nunc inter laicos communicaba ecclesiae. Idem ergo Victor δε lateo presbyter de presbytero lapsum de lapso poenitens de poenitereto laicua. Supra observavimus, non semper in ecclosia obtinuisas, ut in clericos destinquentes, solum per depositionom ad communionem laicam animadverteretur. Constat Victorem occlesia pulsum ad poenitentiam eamquo diutinam admissum. Licst vero synodo post reditum Cypriani socunda, lapsis ob persecutionem ingruentem indultum tamen non ea mens patrum orat ut paco restituta et nulla nec si alte commis, episcopus omnia pro arbitrio laxaret. acem nunc ecclesiae redditam frequens synodus