장음표시 사용
191쪽
Quinque Epigrammata in Pauli Urnam titulo diu de stitutam, quanti Sabaeus faceret egregias hujus Pontificis, quem aliquando tamen sugillaVit, Virtutes. ostendunt, nam ea omnia in eundem fere sensum recidunt, qui hujusmodi est in secundo Epigrammate pag. 173. Ad Hospitem , quum diu fuisset urna sine titula.
suod rudis, ct muta est urna haec, miraberis, hospes , MuItorum Iacomis quam mariise vides. Non opus huic cultu est, picto nec nomine , nam pax Italiae , ct virtus ornat , ct hanc loquitur.
Postremum ex illis quinque ita se habet p g. 1 74.
Ad euntem. Si nescis tumulus quId contegat lyle, viator, Luctus hie oe tota dicat in Urbe dolor. Si nequeunt luctu luctat . dolor atque dolore Prae nimio in casu labra aperirc truci, Saltem pax Latii referat, vulgentque sepultum Instauratae Urbis moenia , templa, viAE,
Delato ad Julium III. post Pauli mortem Pontificatu, ad eundem familiarem sibi naeniam iteratis vicibus d tulit Sabaeus, preces nimirum , & querimonias , qu Stamen gratiarum actionibus aliquando alternavit. Subsequens Epigramma legitur pag. FII. Ad Iulium III. Pont. Max.
In te speravi, fac ne confundar in aevum, Iuli, o egestatis pondere me exonera. Potae aurem, accelera, meque eripe ab hoste sequari, Libera ab aerumnis , retibus , insidiis. Esto re apud te met Dominum mihi, maxime Iuli , Confugiique domus , praesidismque meum. Tuque meae vire1, portus , ura una , salusque, Dulce tuum ob nomen, numen oe esto meum . Innue tuas commendo manus, Iuli optime princeps,
192쪽
Ad eundem. pag. 3 s. Sub tot Pont cum senui, nam quinque fuerunt
Serortio, arrepsit nix capiti ecce meo. Semper inops , o nunc mistro mendicior Iro , Inque dies pejor sit mea conditio. Sperabam sub, te Iuli, ditescere, bonorem Sortiri, ct canis excutere ipse nivem. Pro spe despero, pro er bonore inhonorus, ct aege Vivo ego, si vita est frigore membra mori. Nam mihi signa negas inopique . senique, tuoque Non dicam vati, sed mage vaticulo. Ante focum studeo, comedo, bibo, carmina panos. Lucem, animamque negas, s miri ligna neges.
Donasti, unde meam pollum traducere vitam, Lasula, or aegra, ct inops, quae reparanda fuit. Hi quoa debebant alii longo ordine nobis Ponti es, solvis. maxime Ponti cum . Quia tibi retribuam, Iuli. nisi carmina. er Odat, Hinc Iunt principibus gloria , splendor, hono1.
inurea vina duces dent, Reges gemmea 4 utrique Nec mavora sis, nec meliora dabunt.
Ut te eo picerem tuar perIDI GIDas, optime Iuli, pulse, ct insto Admitti, ut venerer, tuosque adorem Vultus, osculer er pedes beatos. Custodes aditum negant. repellunt, dod non si mibi abolia nuptialis. Dico sum Domini e domo, o Poeta Notus Pontifici , negant, repellunt. Samstro e numero fores, loquuntur,
vel nitente purpurasmo, Eser serieea toga togatuI, Et non fimplici veste militari, In vili sagulo, velut viator . PLI
193쪽
Tunc respondeo, Iulius negavit Vestem striceam, atque purpurismum, Quam oti fim suus , o suus Poeta. Tune illi, merito tibi negavit, Quum tu fis rudis, S malus Poeta; Noster ecce Triphon , nitet , renidetolosericas, o beatus ostro, Quod Rhetor bontis, oe bonus Poeta est.
Tunc eρo tacitus pudore tinctus, Confusisque recedo , murmuroque In tuas cfateor I manus avaras Mecum, verum abis usque Merales .
Qui, quod sis lacer, o brevis lacerna . Non sum de numero beatiore, isne dicor rudis, ct malas Poeta.
Marcellum II. post obitum Julii Pontificatu paucis
tantummodo diebus potitum , Sabaeus extinctum multis versibus decantavit , idque etiam praestiterat,
antequam ille Pontificatum iniret. Plura etiamtunt Epis Irammata, quae Poetas a Marcello Cervino Cardinali, humanioribus literis excultissimo , in unum rime-ctos , ac evulgatos gratulantur . Unum & alterum, quae extant pag. F6 o. ex his recitabo: In laudem Marcelii Cervini Caes. Unde novi, e ct suaves Permeso e flumine crini
Ad Dbri,n veniant ρ Nisiades urbis amant. suid recinunt δ praeriste melos, varitimque, novumque, Viso nec 'mpliades cultius ore canunt. Quis nam jucundis causa ut concentibus istae, Tuscus Ohν , Tuscae nobilitentiar aquae. Phoebaeas audite oe aves , audite canoras,
Mirifice oblectant dulciter, atque juvant.
194쪽
Et canite Hetrustum Alciden, qui eduxit ab orta , Vosque urbi addixit, pavit, O excolait. Nil refert, s non aequatis carmine factum,
Virtuti ingenuae di promeruise satis. Suam autem egestatem Marcello exponit Sabaeus his
Ad Mareelium Cervinum Card. uaeris, quid faciat Sabaeus ille Infelix, miserabilis, senexque sTam, Marcelle, tibi Iacratus ni,
Quam Musis, ct Apollini, oe Minervae . Hoc Vludfacit, ct nihil nise istud,
Suspirat, gemit, atque lacomatur, Incusat genium suum, suamque Sortem, tempora, Principes, Deosque. Quod sub Ponti um jugo tot annis Egentis ut Irus, Irus, inquam, Vixit, vivere se potest vocari hoc. Inter aevitias egenus, inter Tam magnos minim&s cliens patronos, Inter tot proceresque purpuratos Pallatus senuit , Iacer, Jacensque. Hoc, Marcelle, potes pati Poetam, uamuis sit malui, est senex, tuusque,
Sio se stare, iacere, conquerique e Adsunt tandem aliquot Epigrammata ad Paulum IIII. Marcelli successorem , qui septem Pontificum , penes quos ossicium gessisse constat Sabaeum Vaticanae Bibli thecae Custodis , feriem concludit. Marcelli , & Pau Ii elogium Epigramma subsequens complectitur pag. 3 8 6.
Ad Paulum ML Pont. Max. Quem visum toto Marcellum pectore amasti, Illius ossa oe amas, optime Paule pater. Vir.
195쪽
Virtutem cecini, oe mores, Iuxique sepultum, Et raptum injusto funere tam celeri. Gentibus, ct populis gratum, tum Regibus, ct Dit,
Orbem quod dignus qui moderetur erat.
Ni successi es sanηο sanctissimus illi,
Maelior er docto, pervigil er vigili. Et mage magni'icus Iplendens generosior illo,
Enge, vel igne volens pro pietate mori. Turbidus iret adhuc lacrγmis Tiberinus amaris , Rura, ct ostis, S adhuc lacomarcntur oves.
Quid autem Bibliotheca Vaticana sperare posset a Paulo, Sabaeus hoc declarat tetrasticho, pag. 19 I.
Ad PauIum IIII. Pont. Max. Sit tuu3 ad nius, Pater optime maxime, felix, Plaudat es aspectu Bibliotheca tuo.
Quid non sperandum sancto sub Principe, sub quo Iustitia , oe virtus militat , es pietas rPost Romanos Pontifices , & Francorum Reges, de quibus dictum est usque modo, non alios Sabaeus no-1ter studiosius excoluit, quam Gallos Cardinales ; inter quos ea tempestate quum eminerent Ioannes Bella-jus, & Carolus Lotharingus , genere, & literis conspicui, in horum praesertim clientelam Sabaeus se dedit. Bellajum commendat Iovius in Elogiis, scilicet ad caliacem, ubi de obtinendis viventium doctorum Virorum imaginibus sollicitus , eosque recensen S, quorum ope munus illud alienae benignitatis expectaret, haec habet de ipso: Aspirabit utique nobili Soto luculenter Dannes Bel jus, pr.ecturo Cetusta familiae, ac insitae mirim tu nomine Parisiorum tisies , ω bis merita purpura Senator amplisimus. uuid enim amico veteri , erudita praesertim , ideoque minimi sumptus munera cupienti non
196쪽
P o E T I C A. I 8 Itribuet ' cui perenni studio Graecis, atque Latinis Musis
jacra facit , qui ingenia foυet, productaque in regiam eruditi Principis liberalitate, protinus exornanda in luce constituit. Epigramma, quo de Bellati ab Urbe discessu Sabaeu S conqueritur , eximias ejus dotes extollit. Est autem hujuimodi , pag. 4yr . Ad Henricum Regem Gallia. Iu discessu ab Urbe Io. Belleii Card. Parisini.
Magnanime o Princeps, ecquid peccavimus in te pSupplicio insentes plectimur ecce gravi. Eripuisi illum, quem dicere possumus urbis Laetitiam , laudem, lumen, ct illecebras. Et desolatae, morientis Pallados ct spem ;Hinc Musae haec elamant, Romaque maesta simul:
Quo tu , Me coenas, properans te proripisy ct tu uid rapis e nostro, Rex, Phaetonta polo ς Belle iam fuerat melius non noscere nobis,
uuam sperasse diu, post caruisse brevi. Bellati in pangendis carminibus felicitatem Sabaeus in hunc modum commendat pag. I 27.
Ad Ioannem BeIDum Card. Pari inum. Somnia sint testes , belli ct simulaebra iocosi, Quam te Phoebus amat, Pieridesque favent. Pangere non poteras per summa negotia carmen, In somno, oe lusu carmina culta facir. Contigit Hesiodo per somnia inese poetam, Per somnum vates Ambiaraus erat. HS curis vacui fuerant, tu vinctus ahenis Curarum nodis, retibus, oe laqueis. Ad eundem. Iane cubans recinis, ludens ct carmina lassis,
197쪽
At longe frequentius esuritionem tuam Bella jo aperit , quin libere etiam eidem improperat, ut suble-quentia Epigrammata ostendunt.
Daunem Bellatim Card. Parisinum. pag. 47 I. A te se nequeo verbam extorquere nec tintim, Num sperare tuas posse licebit opes RTu mihi dicebas, non unius ese diei, Quam tecum sanxi Idus amicitiam . Iurossem aeternam , colui quam peerore toto,
Tunc tuus, ut visum est, mutuus ardor erat.
Intepuit, quia fictus erat, vel nullus, ct erro, Quem non carpisent, frons tua, verba, domus e Ad eundem. pag. 49. Musae ibant tristes, o ego tune trisior illis, Dudum explorata Principtim avaritia . Quid faciam 3 nix alba caput jam tinxit, egestas
Me premit, o miserum rerque , quaterque Iessem. Invalidus nequeo duros versare ligones, Marcesco, cs vires consenuere mex. Erubeo pulpare fores, oe dicere, egenti Porgite, mendicis non ego natus avis. Quam dis ille meas ct oves avi. mpst, ct agnos Pontificum Gere maximus ore Leo. Tu , Bello, inquism, sor Dinoranti mus mIer Lilia cana nitens , purpureasque rosas, Spera. inquis, vos o ne desperate Camoenae, Gallorum larga nobilitate Ducis.
Nam spes , oe ratio fludiorum in Principe nostro, nisi dectis es Phoebi, Pieridumqtie chori. Spero equidem , dixI, inspiciens quod lilia tibique Cana, ct apud Gallos aurea facta nitent. eunde n. pag. F 3 1 . Postquam infelicem mater me sedit in auras, que novercata est sors mea dura mibi. E patria fecit puerum, puerilia colla Subjecitque iugo continuata gravi. Diuitiam by Corale
198쪽
Pauper, egens, ct inops semper, nunc fractus ab aevo Sum mage, quam fuerim pauper, egens, oe inops. Purpurei Patres, Reges, summique Monarchae, Bis duo Ponti ces terba dedere mihi. Si Beliaee etiam, qui tot promisa dedisti, Ilitides o tu, Caesarianus ero. Succendam oe libros, supra caput atque scrorum, Et Phoebi infringam plectra, bram, calamos . Ad eundem. pag. 33 v. Res non bella fuit, quod tu, Bel , negasti Vina seni; dices non mea culpa fuit. Errarunt servis quin tu, qui dicere servis
Debueras, vati Dadire Sura meo.
Non tantum bona vina seni, sed larga, penumque,c e mihi pica canit garrula dube melos. Respondes, causa est Oblivio, pejus oberras, Namque amor , atque fris immemor esse nequit. Peccatum emendia m ori foenore , vatem Nam iugulare Ienem ep, vina negare seni.
Non desunt tamen Epigrammata, quibus Sabarias a Bellajo munere aliquo astectus, eidem gratias agit: Ad Ioannem Belleum Card. Parisinum. pag. 43O.
Non debes , nostrae tibi se placuere ramoenae ;Gratia summa mihi es, quod placuere tibi. Ipse minus debes , s displicuere; relatum Nam tibi sat damni, quum tibi displiceant. Tu tamen his , atque bis donas, ut munere discant, Displicuisse minus, vel placui se magis. Ad eundem. pag. FO9. Tempore, quo Reges aeterna in secula Regimstica dona ferunt ex Oriente sopbi, Tempore eodem aurum Faristo, Beliae, dedisti
Munus honori cum , conveniensque tibi.
Nam sceptro es dignus , testantur plurima , sed pias Aurea dona tua baee, regia ct isa diei.
199쪽
Ad Carolum Cardinalem Lotharingum bina a M. ram Sabaei hendecasyllaba, precibus, de questu bus de more referta , iubdamque octastichon, in quo praeter
modum in eundem excandescit, Ad Caresum Lotbarim Cardit . pag. 317. Ad te, Carole, temporum , ct senatus Expectatio summa purpurati,
Lubentes veniunt mei labores, Immo delitiae meae, ct lepore , Tanquam nuntia, ct obsides meae is te Observantiae, amoris intimique.
Ut te judice judicentur, an sint Digni accedere Regios penates,
Regisque intuitu frui, osculari Invictasque manus, pios pedesque. uuod se duxeris e se, mi Palemon,
Dignos Principe Principum, Ducumque s Ut Belirius undecunque doctus, Summi ct judicii elegans Poeta, Virtutum oe resonans chelas tuarum
Sentit, judicat, approbatque, ct instat Henrici auspiciis, favore , iussu
Ex hoc carcere, gentium in theatrum nunt, ut referant tibique grates Henrico, ct tibi, militentque Regi. Pulabrum cernere Principes, Tetrarchas,
Reges regia signa ror sequentes, Regi ct plaudere Rhetores, Poetas, Regi ct caelicolas favere nostro. Haec sunt quae dico, dedico, atque sacro
Henrico, minimus licet Poeta, Tanto inquam minimus Poeta, quanto
Rex est maximus, optimusque Regiam. Ad eundem. pag. III 'Iucundissime Principum meorum, Qui meis retinent locam in medullis, Belis
200쪽
ne um excipio meum , tuumque , Si quid promerui, velis libenter, Si non promerui, rogo, obsecroque, Communi Domino, tuoque Regi Integerrimo, oe optimo , atque dio Commendare meae dies seneme, Illos ut foveat favore, ct aere, Donec vixero, ct tuterim precabor,
Fasci auspice vivat. ct triumpbet, Victis holibus improbis, superbis.
Dices, non fatis es, Deos precari. Urgebo numeris potentibusque, Templa, altaria thure concremabo. Num parvi, haec tibi praemia aesimantur Pro victu senis unius minuti e re placant Superos, placentque eisdem. Si non extiterint Dei, Deαque ,
nec sunt, quae faciunt Deos, De que ura, ct carmina, oe obsecrationes. Ad Deum de eodem. pag. 1 9 I. Iuste bominum judex Deus aspice, denique vindex Respire, quam frustra pulφo, peto, oe repeto.
tios Carolus debet nummos, sum pauper, egensque, Aer nequeo a magno Principe habere meum. Nescio quid faciam, fac tu, potes ipse potentem Flectere, ne aicam cogere, cNe tamen. Postquam . quem numeris cecini, oe super aura locavi, Deturbare oris cogor , o a numeris.
Item ad Cardinales Matisconensem , Turnonium, Arminiacum exstant Sabaei Epigrammata , quae missa facientcS, unum tantum, antequam e Galliis excedamus, hic subjungimus utique facetum, & tersum, p. 8 I.
d Gulie mum Pont. Megalonensem. Ante foret clausas b nis nec profuit horis, funus, mensam quum popularis, eram. P. LI. Α a Ad