장음표시 사용
201쪽
Alloquor hune, illum; dixere, morare parumper , Iam Gulielmus adest. Non venis, inde abii. Nescio quis nostram in culpa, expectare molestum . Damnosum Siculas deseruisse dapes. Dixero μ verum, parcas, peccavimus ambo, Attamen est venia dignus sterque sua.
Ille ego discedens, tardans reus ipse 1ssi,
Sed tuus utilior, quam meus error, erata
Epigrammata Sabaei ad Italos Cardinales longe pauciora sunt, quam ad Gallos, de ex illis quinque dum
taxat recitabo: Epitapb. Card. MIeandri. pag. 424. Cur tumulo non inscripse mea nomina quaeris, Ingratus quum sit, mutus o se lapis 'Qualis eram dicent, re quis, pleno ore Quirites, Si mage vis, dicent, Graecus, Arabs, Sobmus ood Alexand. Fames Card. pag. 8O. Quum canerem Pauli Princeps te die nepotem, Inter thermarum diruta saxa sedens, Saepe mei rediens ad me sermonis imago Iliust verbis pra mea verba meis . Dicebam quis itie dixit, Tu, D stan alter Faustus, an alter ego e Vox referebat, Ego. Dic tibi si e Ubi si . mib. responta ar immo.
Fac, ut te inveniam , rettulit binc, Veniam.
Expecto, se frustra , iterum loquor, illa loquuta est , Quaeque ego dicebam. re iist illa eadem. Antra intro, nullam vidi, delasus ab Ecbo Erubui, o ri', sed magis erubui.
Tunc magis Meetaor cauru te extollere, cernens,
uod te culloscunt eoacava saxa , ct amant. Epitapb. Antonii Pucci Card. pag. 32 Huc veniens hospes miraberis. unde sepulcbrum Singultu Me resonet, luctibus of madeat. Hic Pueri ossis Iacent Antoni condita, circ m
202쪽
Virtutem, iugenium excellens, moresque ben4ποι Discito ab instetis quelibus, ct lacbomis. Ad Petrum Bembum Card. p. 34 4. Et tu, Bembe, veni virtute vocatus ad aurum, Praemia ct emeriti larga laboris habe . Sudati, requiesce inter sacra lilia , ct illam Hic cane , qui facit haec otia tuta tibi. Nam Paulo auratum debes plectrumque, bramque, Quod te inter mundi lumina tanta locat. Fortunate senex, merito tibi contigit uni Laurea pro numeris, purpura pro historiis..Ad Musu pro Bemardino Scorto Card. p. 1 2 Q. Musae inopes lacerae, e .lν es attollire vultum, Sat νον pauperies conscit, atque jugum . Illuxit misi stella favens, nova, clara, futurin Promuttens vitae tempora laeta meae . Si venient, eritis dites, fata negabunt, Parca brevi expellet pauperiem, atque stim.
Denique Epigramma ad Card. Campegium telae jidiciariae moras, & ambages taxat pag. 49 I. Ad Alexand. Card. Campegium. Non nis justa velim; diser, petis arduas quae μοι δ dicit telam solvere post brevi. Catisi dici, ct Scribae, Iudex, ct Curia , clamant, Immo ipse exclamo, dissero , ct spolior.
geminabo etiam , extarior vivensque, vidensque, Sentiat ut teIlus omnis , 9 Antipodes. Telam hanc Penelope, telisin banc contexit Aragne,
Non es iudicii tela , sed exitii . Hactenus de praecipuis Sabaei Meccenatibus ; Poetas sui temporis , quos ipse chariores habuit, plura Epigrammata indicant. Quatuor tantum asseremus. A a 2
203쪽
Ad Angelum Claretum. pag. 4O7. Inter amisitiae dulii a vincula nostrae, Angeis , flas princeps nobiliore loco. Hoc tua vult virtus , ct digni nomine mores, Et tua inaurato pectine blanda chebs. Dtiae mibi primus eras dulces Heliconis ad undas, Quum me torqueret ambitiosa sitis. Sub Soge fi idolum , circum ossa era abit, ct cmbra, que inerunt memores iliud, ct illa, rui. Ad Ioannem Cottam . pag. FOO. Pars non parva meae quondam , mi Cotta, Ialutis, Cottis , sodalisti primaque cura mei. In dia o quoties ego te, lususque vocavi, Has scio jam nugas perplacuisse tibi. Non tamen avsto, quin toto pectore amem te, Tam tuus oe nunc sum , quam tuus ante fui. Nec locus, aut tempus tanto me abjunget amore sctuin os amem, is cupiam dimidium usque mei.
De Romula Amaseo, o Faussa Sabaeo. pag. y I. Romulus, ct Faustus socii, Phoebique sequaces
Iunguntur nodis ex adamante smul. Hoc antiquus amor, tum candida vita, novemque Innectunt Musae vinculum amicitiae. Ambo senes, ambo nati infelicibus annis, Principe sub docto , octus uterque jacet. Cogitur muris Bis, hic ne laceretur, abire,
Faustulus e patria , Romulus urbe sua. P. Franc. Stoam, o Peregr. Longulum pag. 62 P. Longum iter, oe series annorum longior, ingens
Pondus, is assidui bibliotheca jugi,
Eripiunt optata meae solatia vitae, Chara sodalitii stringere colla mei. , Stoa , pars animi, sed pars quam maxima nostri, Te, Peregrine , animae portio summa meae. Vos equidem tantam cumulatis laudibus orno, Quantum vos patriam moribus, o sudiis. Ae
204쪽
At quia non licuit , nec Di asensere petenti, Visu horum, o numeri, me saturare satis, Dicite vos saltem , nam me novisis , utrumque
uam cupiam ardenter, quam reLerenter amem.
Amicorum suorum , qui Romae aderant , nomina
colligit Sabaeus in Epigrammate , quo illos ad diem natalis sui celebrandum invitat p. Iy.
Ad Minic63. Cras meus, o chari, vitae natalis ocelli, Annuus adveniet, vox properate simul.
Gloria Vidia Padi, tuque o scrutator obmpi, Davidicae interpres Eugubiana brae. Tuque, Alfonse, Deum cui cura est templa tueri, Caesar, ct o Comi Pastor amate novi. Si potes, o Blos, secreta relinquere Pauli, Peritore tuque, Niger, candidiore veni. Tu quoque, Ferrari, ct tu, Majorane, venite, Portio uterque animi, tuque, Gulielme, mei . Linguae utriusque, aderunt vina oe facunda , disertor, Quae vos invitant disseruisse viros. Vos asserte sales, dicteria, scommata, risus εDanda voluptati est crastina tota dies. Et quia prae foribus sat mors inopina , bibendum es, Occupet impotos ne via longa necis. Hujus Epigrammatis claulula non unus est locus,
qui Sabaeo liberiores aliquando luius , parumque religiosos sales placuisse demonstrat. Liber quartus, quem, ut dixi, de Amoribus inscripsit, mollibus, ob1coenistque jocis redundat. Tres alios de Amoribus libros a te compositos memorat ipse , & amiis os deplorat his hendecasyllabis pag. 8 P.
Deploratio trium librorum de Amoribus amissiarum. Num dulces patiar latere flammas, Et nostror penitus perire amores, suos lus in tenera canens juventa a
205쪽
Et nune in gelida fleo senecta, Ereptos mihi fraude , furto, ct arte lNam quum me Leo maximus Sacerdos in let mittere nuntium rigentis
Ad Reges Aquilonis , ct Tetrarchay, Ut libros redimam situ , ct tenebris, Musasque in Latium exules reducam; Tres libras Epigrammatum meorum, Si minus lepidos, tamen faceros, Aspersos lacomis , doloribusque, Verum dulcibus, immerentibusque, Non scriptos calamo , sed oe sagittis νFUo ct sanguine vulnerum meorum, Commendans socio meo reliqui, Tanquam delitias, meosque ocellos. Post longum spatium reuersus Urbem Ctim multis spoliis, velut triumpbans, uor liqui socio libros requiro ;Ttine impalluit, ct tacet poeta, Admirans repeto meos libellos, Audacter negat, impudenUque Iurat, Non tres non habui e , sed nec unum. pugno magis, ille plus negabat, Clamans clamito, rursus, arque rursum pugno, tono, redde mibi, latro, Libros non modo, sed meos oceltas. Tunc me somnia somni se dicit.
In jus meque vocare comminatur.
felix quid agam y sinam ne flammas, Et meos penitus perire amores e Saltem reliquiis furentis ignis, suae duratis adbue meis medullis, Extra erumpite languidae o fauillae. Nil praeter cinerem mihi relictum, pirum cinerem, aridam, o sepultum. Confultissime Apollo, confulas mi.
Tu vero Arcitenens puer rapinam
Communem face vindica, oe sagittis.
206쪽
Vos o Phrides pia, ct pudicae, uod Oos prostituit malus poeta, Redde, dicite, quos rapit libellos,
Furta non faciunt bonum poetam , Nam raris us est bonus poeta: suaque ex arbore.non dolatur Hermes, Nec ex floribus omnibus, ves herbis, Mella nectareae legunt melil . e.
Ea Sabaei in obscoenis argumentis tractandis licentia clarius se prodit in iis Epigrammatis, quae sive ex Graecae Anthologiae, sive ex Ovidianae Metamorphoseos turbidis fontibus in libros suos derivavit. Poeticarum siquidem fabularum thesaurus , Francofurti editus, pictaque Porsis Ovidiana inscriptus, magna ex parte constat Fausti Sabaei Brixiani carminibus. Inter Graecae
vero Anthologiae Interpretes Sabaeus etiam connumera tur, quantaque cum laude vires suas expertus sit in ea Sparta adornanda, ii facile cognoscent, qui ad aliquot Graeca Epigrammata interpretationem Sabaei cum ali rum doctorum Virorum interpretationibus comparabunt .
Fausti facilitatem in scribendo, secundo plausu, dum viveret, exceptam fuisse , testatur Scaliger Poetic. l. s. at dum subdit, scholas tamen sapere illam juniorum, id de Fausto nostro, non est, cur existimemus, jure posse assirmari. Ut ea Fausti facilitas Lectori magis, magisque commendetur, placet ultimoloco afferre te uastichon, quod mihi haec scribenti occurrit:
De M. Iuventio G a. pag. 267. Talpa ubi post uictos Corsos perlegit honores, Urbi fibi quos dederat , Miltia occubuit. Quid f vicisset Poenos , Gallosque , Sothasege rCredibile es, illum bis voluisse mori. sileu
207쪽
Silere nolo, Sabaei interpretationem ad hederae fabulam allegari, S: recitari in Adnotationibus ad Opera Garciae Lalli, ejus inquam praestantissimi Hispani Poetae, qui teste Jovio ad Elogiorum calcem, Horatiana suavitate odas scribere solitus erat. De Arnobii Disputationibus, Fausti Sabaei studio, in lucem eductis, unde reliquae omnes Editiones postea propagatae sunt , ejusque impensa inpressis Romae an.
1112. apud Franciscum Prilcianensem Florentinum,
alibi redibit sermo . Id solum hoc loco adnotamus, rem satis miram videri, hominem, cui nil frequentius in ore, quam langueo, Euejurio, sumptus ad amplam eam , nitidamque Editionem suppeditare potu ille. III. Jovitae Rapicii Poesis eo castior, ac sanistior, quo liberior, ac procacior censenda est illa Fausti Sabaei. Viadimus enim, dum in Oratoriis versaremur, JoVitam nostrum, praeter libros de Oratorio numero, metricam Paraphrann etiam in Davidicos Psalmos elucubrasse , aCReginaldo Polo una cum libris illis nuncupasse. Sapientissimum hunc Cardinalem M. Antonio Flaminio auctorem fuisse, ut ad sacrum illud argumentum eam, qua in pangendis carminibu S excellebat, peririana converteret, a Thuano Hi stor. Tom. I. l. 8. proditum reperimus; indeque conjectabit quispiam, & Rapicium eidem Cardinali addictissimum, ut ejus genio gratificaretur, illi ipsi Spartae manus admovisse . Quae res quam feliciter ei cesserit, Lector ipse dijudicabit ex Paraphrasi in unum , & alterum Plalmum , quam ejus oculis subjiciam ; adjungamque tu eos ipsos Psalmos
208쪽
tam M. Antonii Flaminii, quam Georgii Buchanani Paraphrases : qua ex comparatione si elegantissimis illis Interpretibus Jovita noster palmam minime praeripuisse censeatur, fatebitur tamen Lector , hujus luterpre. tationem dignam esse , quae minime delitescat quod illi, nescio quo fato, contigit sed quae una cum duabus illis jure , & merito ob styli candorem celeberrimis doctorum Virorum amorem, laudesque assequa
Psalmus XXII. Dominus regit me e. Quo mihi eurat taties nanes Sumo e quid tristi metuens senectae Erro , ct in casum meliora se us
Pascua quaero δMe meus pascet Dominus, nec ultra Deerit : aprico dabit ille campo Ludere, intactas tibi vagus herbas Irrigat amnis. Nec greges tantum eanis aestu Carpere extenta potuere luce Ros, brevi quantum tacitae reponit Noctis ἐπ iambr . - m bi reddet Dominus , nec ultra Limitem rectum feret evagari, Casse, sed dextro per amoena ducet Strata viarum.
Nocte se densas nemorum per umbrax Valle in obscura sit iter, feraeque. SMUra praesentem mihi comminentur Undique mortem, Me tuo pastor baculo tueris, Virga me reddit tua cautiorem,
Ulla ne duri faciei laborisu nova surgat.
209쪽
cu d, quod oe mensam, atque epulas parasti
Regum: ut unguentis bene delibutus, Aureis ducam pateris falerni Nectaris iandam PSpectet ut Letum malus: ct retorto Hostis avertens se oculo, dolores Sentiat veros, nec inane vulnus Pectoris aegri . Tu manum semper bonus lavocanti Porriges: ut mox super astra tecum Des mihi elemens habitare ob iCaerula rem a.
M. Antonii Flaminii Parapb. in eundem Psalmum. Rex caelitum est pastor meus, Nihil boni deerit mihi , Uberrimis in pascuis, Amoena propter flumina
Dulcique mentem pabulo Nutrit suae scientiae . Miserrimus animus meus Dum longius abit a Deo , Erraverat procul a via, uae ducit ad carissi Oras beatas, at Deus Meae misertas miserins Benignitate maximasPaestola illum ultro, ct sui
Inermis eam , ubi plurima Imago mortis territat, Interritus perrexero, Custode securus Deo. Me virga, pastor optime, Coercet errantem tuasNσ
210쪽
Ne giavius ostendar cadem, Tuo bacillo fulcior.
Me dulcis exhilarat ealix Tuus, oleo foveor tuo. Nec me, pater dulcissme, Per has inexplicabiles Vias euntem deseres Unquam , sed ad tuam. domum Duces , ubi vita fruar, Et sempiterno gaudis. Georgii Buehanani Parapb. in eundem Psalmum. Quid frustra rabiri me petitis canes rLivor propositim cur premis improbum RSicut pastor ovem, me Dominus regit: Nil deerit penitus mihi. Per campi Diridis mitia pabula,
Maae veris teneri pingit amoenitas,
Nunc pascor Hacide, nunc saturiam latus Festus molliter explico. Purae risus aquae leniter adprepens Membris restituit rebora languidis, Et blando recreat omise spiritur Glis sub face torrida.
Saltus quum peteret mens vaga deουλον Errorum teneras illecebras sequens, Retraxit miserans denuo me bonus
Paston iustitiae in D;am. Nee si per trepidas lactifica manu
tentet tenebras mors mihi vulnera, Formidem duce te per re t me pedo Securum facies tuo. Tu mensas eptilis accum lat , merum
Tu plenis pateris sistis: oe eaput
Unguento exbilaras, eonfitit aemulor, Dum spectant, dolor anxius.