장음표시 사용
221쪽
noi, & Adonidis deliciis; quoniam vero ita a natura comparatum eth, ut jucundi alicujus spectaculi eo dulcior sit sensus, quo horridior aliqua identidem in oculos incurrat imago , eam ipsam naturam Benacensi®ionis amoenitati consuluisse, montibus prorsus terrificis eidem ad Aquilonare latus superimpossitis i de mum adeo multam , & eximiam esse lacus illius , sinii, & aetheris excellentiam, ut ea bona simul spectatae syderibus aequiparari valeant Octavae Sphaerae, cujus sculicet imago est Benacensis regio, si coelestia licet humanis componere . Haec omnia habet Boniadius in Italica illa ad Tomacellum Epistola, eumque & studiorum suorum , 8c Romani domicilii socium , ad Benacenses illas voluptates invitat, tanquam ad salube rimam, qua Se ipse quoque palum per indigeret , antimi medicinam
Alia exstat ejusdemBoniadii ad Comitem Fortunatum Martinengum Epistola, qua magno desiderio incensum se scribit, Academiam statuendi ad Benaci ripas, sive Sa- lodii, sive Materni, sive Tusculani, cujus ipse princeps,
foret, & in qua Aristotelis organo, Ethicisque interpretandis, dein politioribus literis docendis operam locaret; unde regioni illi decus , sibi vero de decus, de emolumentum accederet: cui scilicet fallaces Aulae spes, nec non ampla palatia in taedium jam transierant. Neque vero Italicis tantum Epistolis patriae suae amoenitatem collaudavit Bonsidius, sed Latino insuper Poemate, quod hic recitabo, tanquam specimen egregiae Boniadii nostri in Arte Poetica peritiae, quamViS nullam ejus nominis sicuti nec etiam Jovitae Rapicit
222쪽
mentionem fecerint inter Poetas, quos recensent, ne
Gaetanum micum describit. Moenia quum Saloi, o Benacἱ litora linquo, Dextra iter ingressum per opaca, o florida rura Me bratas, ct facile acclivis via ducit apricum In collem, Cereri placitum , patrique Lyaeo , Et placitum Altrici semper frondentis olivae . Planities jacet in summo cultus na. Primo Hujus in ingresu oppidulum est . Salaminius olim Fadius egresus patriis , Patavique jecutus Fundatorem urbis, posuisse in Γιου sedem
Dicitur, atque plagae mox acri incensus amore
Hunc optasse locum Ga'ae, quam dives avito Tissauro secum extulerat , tum nomine ab illo Garanum dixisse ; propinquis collibus arces ,
Claraque magnanimum flabant monimenta virorum. Sed rerum absumtrix, remoque abstrusa vetusar
Obruta in obscuris secum omnia conditat umbris. Hinc aciem procul in campos, terrasque jacentra , Lataque Benaci protendere in aequora pussim . Vicini montes, Boreae de parte, reducit Et qua Sol radios, quaque altas abdit in undas, Circumstant 4 facies spectantὰ celsis th atri Formam ossert. Saepe indigenae videre sedentem Pana Deum Arcadiae, calamos quum instaret in alti3
Rupibus, et Muebas per sibila laeta vociaret, mphas, quae plexis redimitae tempora sertis Pastorum loca sola petunt , silvasque pererrant, Omnia eo lentes Abu , dulcique cachinno, Naiades quibus asultant de rupibus imis, Solem ubi ad Hesperium praepingui e valle volutus
Flectit iteν rapido , atque sonanti flumine Clisti,
suem dulces aurarum animae comitantur , ct alis Per placidum levibus volitantes aera circum somnem divinis miscent afflatibus oram. Dile
223쪽
DIlecta ora mibi, Italiae ridentis ocelle, Naturae laetantis opus, sancta ora Deortim, Quam laetus, gelidos fontes, flexusque tuarum mpharum, Tempeque soli, coelumque reui1οlnuamque libens, vix ipse mihi credo, aequoris andamorrheni, o Calabrum 1altus siqui se nivales, Inque tuo incolumis gremio residere virentis Salve, altrix antiqua, boni salvete recessus, Et gaudere , Genique loci tu candide fidi, Vosque Lares , placidi vestro cum numine amico
Vie mihi; oe nostram tandem lenite laborem. Te vero oe moneo, oe, quantum me diligis, Aison , Oro, care Alcons quamquam tua rura reliqui Invitus, partemque sui mens aegra regnirit; Ne mihi commemores Athesim, neu tecta venulae Alta Coloniolae . Iuvat hic consumere totum
Sextilem, oe dulces invisere saepe sodalas: cui lateri nostro se se agglomerare solebant
Oῖm, quum primis colludebamus in annis. Horum in complexu vis prisci emergit amoris, Ut satis aequo animo non me divellere possim.
Sem quum se primum decrescens fregerit aesas, Ridebit placido quum Villia Doris in antro, Me feret aurifluo vaga gurgite Omba repostas Flaminii ad sedes , ripae ulterioris in amis.
Huc occurre mihi : simul ad tibi gratis vireris Formelli, er Letor AmaIBunti is ibimus agros. Rodulpho interea, qui se coelestibus aequans Divis, purpureo, atque ardenti in murice fulget; uemque viam monstrantem AEqui, magnum incidita patrem Roma colit, satuam patriis in montibus aras.
Flaminii sedes, quas se invisurum scribit Boniadius, sunt illae ipsae a Flaminio in superius indicatis hendecasyllabis ad Ludovicum StroZZam memoratae, Veluti donum Giberti Episcopi Veronensis, nam de Giberto
224쪽
. . . . me chbara bonum Gibe tum Iuvat dicere, crius hic agellus Mihi munere partus, bunc agellam -- Ille donat habere, quo nec alter Baccho , ct Palladi gratior, nec alter Mustis otia , or abditos recesus PPraebet commodius ἰ modo De bolui Faxint propria dona di, talenta Croesi despicis , Midaeque acervos.
Quid de Bonsidii P si senserit Paulus Manutius ;docent versus ab ipso de ejus morie conscripti, inter quos hi leguntur:
Dulcibus oe numeris, ct molli doctus avena, sum caneret versus Musis , ct Apolline aegris . Arrio Deras descendere monte Camoenaν, Atque habitare tuo, Benace, in littore jussi.
Ioannes quoque Matthaeus Toscanus in Peplo Italiae lib. 3. Bonnesum hoc Epigrammate celebravit:
Non minus intumuit nuper Benacus alumni Bonfarii, ac Musis, Assite Catulle, tuis. Bis tamen infelix et rapuit nam Roma Catullum; Bonsedium letho das , scelerate Ligur. μ' iis aeternum ςέων , fera Genua, vivis , A IImmeritum saeva lege necare potes e Militas est. quod te spumanti vortice marmον
Tundis, ct ei scopulis durior ipsa tuis.
De Historia Jacobi Boniadii agemus , dum Historica
persequemur. V. Nicolaus Siccus Brixianus, cujus celebre nomen inter Veteres Italicarum Comoediarum Scriptores, Latinis quoque Poetis, de quibus modo agimus, merito accensendus venit ob carmina satis culta, de elegantia,
225쪽
ino POETICA. quae Taygeti de qua saepe infra Collectio complect1tur.
De eo magna cum laude mentionem secilis jam vid1-mus Joannem Marium Matium in Epistola ad Caesarem Gambaram Episcopum Dertonensem ex qua praeterea discimus Nicolaum Siccum Romae obiille, Iatis
eo seminem τοcantibus, ut Vir Clari s. iv be 9rsiis carissma miram miret. Eam fuisse in Aula Romana NI
colat Sicci existimationem , ut nisi mors obitItillet, quam primum rubro galero donandus foret, haua desunt, qui scriban nec etiam deerit fortassie, qui 1ul-Dicetur , turpe quoddam Epigramma , cujus Invidia a quibusdam nostra hac aetate in Nicolaum Siccum derivatur , ac proinde parvulam salacem formicam
quum id ipsum de Ioanne Casa , auctore ejus EpI- grammatis passim habito, in vulgus spargatur Romanum ei ostrum praeripuisse . Neque vero literis tantum, sed militarI etiam arte, publiciique negotiis gerendis Siccus excelluit. .Quare &Vercellensem Urbem e Gallorum manibus fortiter recepit, di demandatam sibi a Ferdinando Rege Conltantinopolitanam legationem maxima Obivit dexteritate, MPraefecturam Iustitiae Mediolani cum exIm Ia integritate administravit. Haec omnIa ex ejus carminibus nobis innotescunt, quorum aliqua hic asseremus, tum ut ea Sicci gesta dignoscantur, tum ut venae eluS P tIcar
specimen Lectori praebeatur . Christophorum Madru-cium Cardinalem, & Principem Tridentinum, nec non Antonium Perrenotum Episcopum Atrebatentem In primis coluit Nicolaus, quare pleraque ejus carmIna ad eosdem scripta fuisse comperiuntur.
226쪽
Ex his primo loco occurrit Poema, De origine Pilae majoris, & Cinguli militaris , quo flumina ita perantur i mox subsequuntur Versus. hexametri in Statuam aeneam Philippi Regis mira arte per Leonem Aretinum conflatam; deinde Epitaphium Francilci olivae . Reliqua omnia, exceptis quibusdam distichis, De oblid1 ne Senae, postremo locis posivis, ipsius Sicci gestx complectuntur , quae ita ipse describit, ut bovinatu , pu-hlicorumque munerum jam valde pertaesux , nil magis quam animi quietem , suique apud Montem Clarium ruris secessum exoptaret. Recitabo primum ejus versus aliquot ad ChristoPhorum Madrucium, quos Itae
exorditur et Rideor a doctis, quia scribens tam rure camem ostendam id multis, nec me ullus jam pudor urat ,
Sed jugulem incautos male compto carmine am os, Qui temere occursant mibi, cum vitiata panrus Carnificem longo complectens ordine versam Sub tunica latet, auditorem quae male per t.
Decipiesur stulti dulcedine carminis omnes, Cuilibet est ingens proprii vis insta amorιν, nuae nos prostiti Iudit fallacibas, ct quae Errores specie virtutis veste, ει ambit: Id facimus vates, quod rurpis besia quon am.
Deinde uno , & altero apologo , quo suam illam in pangendis, monstrandisque carminibus libidinem ericulat , haec subdit:
Sed nimis haec longum praelusimus, ut clibara dus, sui dum discordes, sumpta refludine, nervos Indocto stastra concordat pectine nervos, In cruce suspensas eirtam se detinet aures. Iam postis redeo nugis ad seria , quae me
Insomnes cogunt longas producere nocte .
227쪽
Namque urent postquam stimulas me impellit honoνuUerso animo assidue, quae me urbs Vna, lac veExcipiar reducem, postru infignibus, θ' Nostra sinu cedat stom inclinata senentus.
Ut navis vexata diu male flantibusturi Caeca nocte furens, nescit quo Sic ego , quem venti invi Hae luctantis, s sita Miane , in pνaeceps indigus artu A geminis trepide portum Pollucibus op'. Hos mihi, vos elis fulgentia θdera , quin in Per scopulos oris νapidi, per rurusa iangu Murmura, ct ιnfames dominante libιῶ- νς ι In tutum vehitis portum virtutis amicin Tuque, Atrebasque meus. nostri duo lamiua muni. Dicite vos animae illustres, quae certa caranσSit flatio . quam iam rodit cariosa 1eneta L. Non vos Insubres inser laudabitis us sim, AEmuia ne occurrens gravium mihi turba virorum Audeat, ut voti compos, illudere victo ἀNeis kns, fecere animalia bruta Leonis Certatim insulter petulans, ct prava Iuventus: Urbe minus Venetum suadebitis ut teneam mes Ne nive candidioν , pura pice nigrior I
Sit Vrnem mea sancta sides suspecta Leonis
Ampla reli naae sunt Rom---αν. Nam nisi muris biceps μι emgat Purpurei insis. num pascat spes magna gaura,
Ouid facerem Destri itis . fine b
Parvo animost ne se enim fas es obrepere tantam Stultitiae, ut postfmie solum pastus inamnis diu versare lepi ADFIa mente. Onde misi Me tantum Iuperest sper repta salaris,
Aut curru vehar. aut lumbos lassante μ alto, Pomifero Gnee Benaci in margiae At esConductaque lacus nitidi buebam rate Iulcems Ad tua confugiens reoci pede limma, q*σ m
228쪽
Tranquussi flatus cupidum, placidaeque salutis
Excipiant, ct amica meae dent commoda vitae.
Hos ad Madrucium hexametros alii illico subsequuntur ad Episcopum Atrebatensem, quorum argumen
tum, quantam ipsi Sicco sint odio fassies, oe inane tribunal, Justitiaeque manu frustra qui stringitur ensis , propterea
quod ad tantum gradum evectus, ejus dignitatem pro-Prio patrimonio tueri , quum promissa sibi non adeLient hipendia, cogeretur. Inter alia haec habet: Et quamsit nihil hic jam fm nise fabula vulgi,
Multus verna mihi tamen est pascendus, ct idem
Teris, quaterve procax renovandas vesibus anno, Aulinis ornanda domus mea, cum riget annus, Cum calet, extremis quamvis quota Britannis Sordent. nam melius paries omatur Hibera
Pelle abeunte hieme, atque inflas cum fervet in agris , Temperat aestitior pellis vitulina calores, Aut auro pulchra, aut ferro signata calenti Carnandum laute est. ne,.s gravis a veniar vis, visum cupidi, o sordenti; nomen intiriat; Nam quamvis multus superet patrimonia sumptus, Inque dies crebeat, quod me gravat, AEI alienum, Attamen co ut opus, utque est res eredula9 vulgo Credor habere ingens argenti pondus , ct auri; Umdo nec hospitibus domus es claudenda superbis, Undique quos fallax invitat opinio, quae me Per bi las populorum aures, per compita ubique Ut bene felicem mendari praedicat orepStragulaque exornant thalamos, pictique rapetes, Ne mea pauperies in Leem p odeat. er ne
Hospitibu3 nos accuset eariosa supellex. Nee minor hine inopem stabuli subit altera cura, in foem pasiantur equi, nec defit aveno, Et frigile eniteant multa in praesepibus a m . Acrisi haec miserum pungunt dispendia , quod πω
229쪽
Muniseus mihi larga dari, Caesarque iubetis
Undecimus menses , ni fasior, labitur, ex quo Germanae pubi, quae me comitatur, o anteit, Immitis nee dat uti or lictoribus auriam; Interea miseris ne dest lens olus , aut f Is . . Aes praesto, moriens mihi quod pater ante reliquit, Quaestum magna virtute, ct paupere mensa.
Asseri deinde pumilionis apologum , qui in giga
tem , quemadmodum ipse petierat, conversus, mox, ubi se obsessum sensit incommodis , quae major corporis moles afferebat, ut ea exueretur, poposcit, e que apologo allato, versus illos Poeta ita concludit οῦ
Tu, Perenote, mibi ille es. ω pater optimus rex, sui obsequio victus dulci quondam, o prece blanda. Fecisti e parvo me pumilione gigantem Insignem ventre, oe damnosum faucibus amplis Servorum, qui me , ct patriam ligurire queant rem; Hanc mihi tu ingluviem famAlorum . oe inutile pondus Praecide, os tenues iterum me transfer in artus, Per genium, fratresque ruos , perque osa parentis Sanna precor , vitae tandem me redde priori. Ua tibi er musto , ef Iatur autumnalibus uvis Dictabam ruri Venusino carmine, diam tu
In Gallos aditus numeroso milite tentac. x
Elegis , qui sequuntur ad Madrucium, villae suae delicias describit Nicolaus, & inter alia haec leguntur:
Quale tamen rus si nostrum priuI accipe, quam mς,. . Madruci, immemorem nominis esse putes. Atque utinam urbanor ipse aspernatus honores Huc venias , rapidis .ectus. anhelus equis.
A strepitu procul urbano, er discordibus armis conspicua in pulchro flat mea milia loco Camporum ad medium Claro cognomine Mons es Inter Cenomani pinguia rura soli. Undique planities longo circumvaga tractri
230쪽
Perpnrasis placidis es maris aequoribus. 'Paetia magna bovum sunt immerata; nee alta I erminat agrestis grandia rura lapis. Hac de parte Euri muscosa Mintius urnam ge sunt nobIs proxima rura rigat. Uberis mis agri Asebas, de monte volutus Aluit . a pina Melia superbus aqua. Inmrborum multua nis provocet sember, It G s placido per mea rura pede Hic paribus spatiis denso ordine consta Disa
Populeas crescens explicat aha m masAd Iatus oco ua nemoris Iaris ampla rerambit AEre mibi, o multo structa labore , domus. Ad centum ciabitos altis directa ειμ mnis Area quadrato clavidi Dr ampla simu . ,
AEdis Babet medium gibbosis aspera laxis , a metenti Ariata βιωνι illa. Vestibulum aequales bine, atque hine dividis alas, Dextra mihi Mouibus babitanda meis.
Imr au medium radus rota lignea crebris Ivitur, 1 uyu praetereunIis aquae; Haec rotat /nde aliam, quae concita grandibus alisCιt ventos, cum Sol terga Leonis adit. Dum calet ct lectos haec molliter afflat heriles. Et quae exm multa es mensa parata rosa. Rious aquae stabuiam lambit nvacibus iandis, tantae lutosa mers crura lavantur eqnis Non desunt insus thalamὰ laquearibus altis, uos circiam volitat Somnus ., ct alma suies. Sustinet extremos curvati fornicis arcus fugata in nitido ducta eoν oua loco. Pulcora sub aurata circum tarrente corona
Artificii ricta es fasia picta man . . 'Idem fere argumentum elegorum aliorum ad eun
dem MadrucIum , nisi quod & sua erga Caesarem promerita clarius explicat in distichis, quae sequuntur