Specimen varae literatuae quae in urbe Brixia ejusque ditione paulo post typographiae incunabula florebat scilicet vergente ad finem sæculo 15. usque ad medietatem sæculi 16. Unde præter Brixiani ingenii gloriam, tam annalium typographicorum series,

발행: 1739년

분량: 365페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

231쪽

Undique turba frequens sociorum convenis ad me iQuos trabit ingenii vena benigna mei: Et fert indigne titulis , ct honore carentemPU tνia lustra inopem me rediisse domum. Et quod praestantes iuvenes, qui grandia tractant Munera, ct sitastri regia lora manu; Non aliquo insigni meritum me munere donent, Unde senet uti flat alimeata meae: Conscia ne nostrorum operum gens Itala, Iberor Sepsitii immemores indicet esse mei, Turcarum qui regna adii pro Caesare magno, Noe timui inferni tecta subire Dei. A fessii er Vercellis velocior Euro, Aserti audaci Gallica castra manu.

Et volui, or si passa foret gens invida facti,

Audebam tacito nocte flente pedem ites penetrare acies, o moenibus arci Obsessae intrepidus ferre Cassis opem. At mea praeflantes juvenes, Regemque potentem Excusat miris lingua diserta modis .mne tibi fila rem per prata virentia versum Dictabat claudo naufraga Musa pede .

Nec aliud argumentum elegorum, qui subduntur ad Gonzalum Pyretium . Aliorum vero ad Josippum Vidaschum, Vallis Macrae, ira 'Ma mnC 'habitabat, quaque Ligures a Thuscis dividuntur, amoenitatis descriptio. Adest tandem Epigramma ad Mercurium.

lieni interpres divum, velocior Euro, Qui toties superas, isque, redi que vias, Pos mille exactos varia regione labores, Ua juventutis snt tibi dona meae. Undique cerati taurina ex pelle cothurnἰ, Sellaqtie , dispostitos quae bene cingit equor, Et ferula , ct geminum calcar, parvumque galerum, Et cornu, quod rer pendula rona ligat.

Cursor ego his adii spoliis forente juventa

Terin

232쪽

Terrarum quicquid cognitur Orbis habet. Nunc mea cum requiem poscat vicina senectar,

Cumque riget vultus concava ruga meos, I Lec veteris monumenta mei deserta laboris Pendebunt templo munus inane tuo.

Tribuitur passim Nicolao Sicco valde elegans de Benedicto Varchio Epigramma etiam in nupera Editione Batava Historiarum ejus Thesaur. Antiquit. & Histor. Ita l. T. 8. par. 2. inter Elogia , quae iisdem in ea praemittuntur; at illud Varchium de se ipso confecisse, certa prorsus res est, quam ejusdem Varchii Vita accurate composita a Sylvano Razzi , & Batavae illi Editioni praenxa, in qua assirmatur, Varchium sibimet Epitaphium confecisse, afferturque ex eo distichon , quo sinceri siectator amoris Varchius laudatur , aeque ac iaclausula Epigrammatis Sicco tributi ; & praeterea rem

extra omnem controVersiam ponit Brixiana, quam superius indicavimus , Taygeti Collectio, Epigramma illud non quidem Sicci carminibus inserens, sed ipsi-met Varchio adscribens, & sub ejus nomine recitans. Est autem hujusmodi. Beuedini Varebit ae seipso.

Si mibi, quae dederant, neverunt flamina Parcae, Et Lischesii jam jam rumpere Ilia parat O mihi dent saltem superum pia utimina Divum, Fefuler ut summa condar in arce j i. pa et imm=sus partes prospectus ad omnes, Et cartim ntillo ridet in orbe m. h. Illic perp tuo devictum tamina somno His inscripta notis' quaeΓbri urna regat. Varchius intentii stmper sed risior amoris Cond Itir his , totum, quod cupiebat, habet.

233쪽

11 8 POETICA

Unde acciderit, Epigrammatis hujus auctorem passim haberi Siccum nostrum, haud licet divinare . ΑVarchio tamen magni habitum flaisse Siccum, certum reddunt vernaculi nonnulli ipsius Varchii versus, in quibus eidem Insubriae regnum aequa lance, & salubribus consiliis administranti , ea tribuitur tam in prosperis, quam in adversis rebuS, eloquentiae, ac sapientiae laus , ut palma prae omnibus ipsi adjudicetur, ut habetur in libello Italica Varchii carmina complectente, Florentiae edito an. Isss. Tandem ad ejusdem Nicolai Sicci laudem magnopere faciunt, quae de eo scribit Hieronymus Cardanus in Tractatu de libris propriis, eorumque ordine, & usu, eundem in exordio ita alloquens : Tu vero quum nobilitati generis animi

quoque splendorem adjunxeris , tum sudium singulare, peritiamque maximam liberalium , ut vocant, Artium, merito de bis judisium facere potes. Ego vero nomen tuum, oe gloriam, quantum mibi fas est, ad posteros traducam, ut quemadmodum fortitudine, oe prudentia praesenti μculo notus es inque ad Indos, ita bumanitate, oe studi rum amore futuris sculis per me quoque innotescas .

Antonius Cerrutus Novariensis , cujus exstant camminum libri quatuor an. Isso. Venetiis editi, in quadam Ode lib. 1. Siccum nostrum invitat, ut ad secum celebrandum diem Natalem D. Martini accedat , C mitesque adhibeat Olivium , Martiranum , & Mi thium:

Sicce, saeri ebori Fontisque Aonii decus, Praefecte atque potem Iustitia, vices Exercens bene Coaris, Si

234쪽

Si magnis vacuus forte negotiis Convivam cuperem mihi Te praestare hodie , namque dies monet ripamus genialiter, Franciseus veniat cultus Olmius,

Seu graeco ore loqu3 , seu Iatio ν ιιt, i Seu scribat veteres sales,

Musis seu fuerit prodium reu

Vitis dimidium tuae, Et consors studii, tecum utinam sacer Martisanus O afret, Uiν summi ingenii, ct Iudicis gravrs, Condens pulcbra poemata. Et pollet pariter ducere Mistbium , Tris putreis ni oleat Deas, Urbis pernitiem.

VI. Bartholomaeum Theanium, cujus saepe mentionem fecimus , primum locum sibi vindicasse inter Poetas suae aetatis, assirmavit, ut pariter Vidimus p. 148. secund. Part. hujus Specim. Joannes Planerius Quintianus in illustrium Virorum Patriae suae enumeratione. Hic enim postquam retulisset, scripssisseTheanium Commentaria de Arte Rhetorica, Declamationes plurimas, nec non Orationem funebrem de Matthaeo Avogaro clarissimo Jureconsulto, itemque Orationem de Voluptate cognitionis, haec subdit: Habet oe Poemata plurima , Virgilianam grauitatem, oe Oυidianam facilitatem

redolentia, nam Brixiam a Gallis e tam beroicis ea minibus conscriptam edidit . Carmen hoc de clade , ac depopulatione Brixiana edidit Brixiae an. I s GI . Ludovicus a Sabio, dicavitque Theanius Camillo Capreolo Ju

riscons& Comiti, eum alloquens hisce hendecasyllabis.

235쪽

Cur tu versbus addicare nos is Illustris Comes, ac benignus Heros. Prudens, ingenuus, sagax , facetus, Si quisquam penitus cupit notasse: In causa potiora sunt babenda, Vultus gratis , oe nitens venustas, Accelsus facilis, modesta verba, Frons Leti ima, comitasque rara , Vera nobilitas, amanda virtus; suam sis , pietas sequuntur , ornauis Pisuas strenua lucido tridente , Crisialisque fovet, meloque dulci, Muie palim populus frequenrer ore Extollit vario sonore , ct odis. His ergo admonitus, timore pulso, Praesens hoc volui dicare munuI .cuod si, quam deceat, minus videtur, Iam nec Romulus, Acca quam paravit, Spretiit spiceam Is bonus coronam. re sunt primitiae feracis agri. Olim proferet ampliora laetus, Grata hisee s fuerint priora nostra, suanquam nil metuo canum latrat I, Nee morsus rabidos, gregisque inertis cultos calamos , notasque foedas. Primus fi patrios cano labores, Et lusus refero dei furentis,

Patronum repeto velis adesse. Tanto numine tutius meabo.

Leve est , carpere quicquid alter assert, Sudabit quoties opus relinquens δEi Poemati subduntur in eodem libello heroici ve sus primum ad Dominicum Bolanum Brixiae Praetorem, deinde ad Hieronymum Confortum, Artium, & Medicinae Doctorem celeberrimum, ut eum vocat, bonarumque literarum cultorem candidum . Clauditur lu

bellus

236쪽

bellus quodam Hendecasyllabo , cujus aliquot versus recitabo, ut superioribus juncti pro seecimine Poeticae

venae, quam in Theanio conterraneo suo , si1bique amiaeissimo laudavit Planerius, deserviant. Ad Μαἰ. Siccum, in Monte Claro Musas colantem. Dulces versiculi mei labores, Molles candiduli mei sodales, Magnae delitiae Iaboriosos Inter qui mihi jam fuistis actus, Nugarum quibus 6ι satis , superque , Nullae sed Veneres, Cupidinesque s Sicco dicite jam secunda verba

Maxime Nicoleos viridis cui tempora laurus Cingit, ct aeternum reparat per saecula nomen. Sicco dicite , maxime o Poeta, Dulces versiculi mei sodales, Theanus tuus ille te salutat: observat qui te, ct tua dulcia carmina adorat. Tibi nunc propriam expetit quietem, Assint ocia pectori sacrato :Doditae Castalides amoeno in antro Adsint , se tibi Lionora dulcis, Plusquam Lesbia jam Catulli amores, Plusquam mma Horati , es ardor.

Ait, jam tibi flosculos is es

Sumas laetIus, herbulasque olentes, Quas nunc bortulus attulit colendo.

In Brixiana Taygeti Collectione ex carminibus, quae leguntur in laudato libello, exstant dumtaxat illa ad

Bolanum , at contra afferuntur in ea Collectione versus ad Hieronymum Maurocenum Brixiae Praefe

ctum, alii ad Jacobum Aquaneum, alii ad Io. Antonium Taygetum, qui omnes in praedicto libello desi

derantur.

VII. Cae

237쪽

VII. Caesarem etiam Duchum ea ipsa Taygeti Collectio nobis exhibet inter Latinos Poetas, qui ad medietatem circiter Saeculi XVI. floruerunt. Hujus P sin plures ea aetate commendarunt, & in primis , magna cum eo amicitia junctus, Franciscus Stoa Quintianus, qui aliquot ad eundem hendecasyllabos ita exorditur in eadem Collectione

Caesar Castalidum decus sororum, Perlegi Bendecasellabon politum

Procurrens numeris Catullianis, Et par cultu elego Propertianos Dignum ponderibus Maronianis, Socco grande magis Terentiano

Hendecasyllabon , quod laudat Quintianus, inter Duchi carmina in ea Collectione reperitur , illudque meritos a Quintiano plausus retulisse , sibi quisque facile persuadebit. Est autem hujusmodi:

Ad Quintianum Stoam Poetam Pervenit vagus, impiusque rumor, Te vitam sequem, re tuos amicos Liquise, ad supereisse transpoias suuae res nos trepidos simuI peremit, at te diluimus, plasque fletus Haemus, laε mar pi gae multi, Pere te fine istitura futuri9 Cumque non facile ipse cursitare

Possem continua per urbis orax, Praeciarum, atque tuum , meumque amicum Trussum commonui cito, es rogavi, ut

Seiret sollicitus, quid ebsee sua.

Unde haec fama misia orta , quis sepulchrum Vidisset y querimonias tuorum

238쪽

At demum populum referre dixit. NiI eerti tamen adfuit subinde; uod paulum pavidos refecit omnes . Ob id quod se inamata Parca vere Te nobis rapuisset; hoc fuisset

Crudeli, celerique nuntiatum Et verbo, ct calamo, a virisque certII. Sed dulces quoniam riment amici , Nor rumor dubios , ct botantes Multum detinuit malus s renatus Donec redditur omnibus fusi. Nos vero jam bilares, bono poeta Servato, dabimus piis quotannis Thura altaribus omnium deorum. Vivas nunc, memorande Guintiane, Musis, ct tibi , posteris , amici . Dignur Nestoreos habere oe annos Phoenicis Phariis, vales quod unus Omnes , seu teneris canis camaenis, Amplis, seu celebras duces latinos.

Revertaris ego velim poeta, Expectant reditum tuumqπe amicis

Ut possint citius tuae dolorem Mortis despuere , ct smuI iocari.

Hendecasyllabon hoc subsequuntur illico elegi in

Mulieres vestes caudatas ferentes, quorum priora afferam disticha.

Scilicet haec nostris deerat quoque fasula damnis, Causaque semineae maxima nequitiae. Non erat implicitis sat frontem ornare capillis, Et faciem exba is fuere nxidibus φ . Ipsum coccineis intexere vestibus auriam eisque ipsum in Darios pectere mille modos pPellibus ct Sothisis hiemes uitare nivosas e Atque Uus pennis pellere Niliacis PCingere ab extremo deductis Orbe lapillis

239쪽

Non digἰtos solum , ae brachia , colla, caput e ficiumque pedum curvis mandare quadrigis e Magna ancillarum vos comitante manu ZNi quoque cauda simul traheretur longior ipso Corpore, quae caenum perpetuo raperet PIn libello Brixiae edito an. 1 17o. carmina Academicorum Occultorum complectente Caesar noster primus comparet, implentque ejus Versus, quod eorum major ibi sit numerus, quam in Taygeti Collectione, paginas viginti. Primi describunt laudes ruris, cui prope Sebinum lacum se dederat , procul a rixis urbis, strepituque forensi, ut ipse loquitur in priore versu . Ruris commoda itidem laudat in hendecasyllabis ad Hieronymum Bornatum , quos placet recitare, quum Occultae illius Academiae Principes recenseant.

Ad Hieroustinum Bornatum Acad. Occultum Vestes candide, reli or catullo, Et versu melior modii Tibtilli; Cur me sollicitas, ut hinc canoroyMittam verseculos , faceti quest Cum scias tenuem ebse me Poetam Cujus fama jacet sepulta . Phoebo

Gui condit renuente, nec venustos, Nec versus faciles . nec arIe cultox.

Nam Aris I bitina filiorum Me cur scis funeribos, quis e pulsa,

Vexiavit toties, necimque fratris A Munxit amiseram , feram, crusntam. . Tisntu sera erram ora dere damnis Bilem atriam . O maciem, Arritedinemque. Unde carminis 3 miser relictis Atque urbe, arctie foro tumulti ose . Fus colo uno sexm, o remorum agellum. Et quamvi, Hebconis alti alimnas Et

240쪽

D ligam; tamen impiae immerentem Me spernunt; quoniam viros jocoso1 , Et laetos animos beant beatae. uare sollicita tuis Camoenis Itilum Martigenum, decus potentum; Alpbonsumve cboro novem sororum Carum Capreolum; vel elegantem Lollium , eloquii parem parenti; Soncinum aut celebrem canendo Amores , Et Belgam domitum, oe feri Sicambri Conarus; numeriise perpolitis, Gubonfarium . Catulli euntem Per vestigia ad Aouum recelsus; Vel cultum Federisum adire disce;

Clarum aut Tarietum aureo canentem

Plectro ; vel Diomedis ora Salae; suae reuumve pete illum ut ante nosti Muem cunme Aonidet Iovent; mel ipsum Quaeras Porcachium probum, o di bertum ἰRicchinum aut tabulis suis Apellem

Vincentem , atque modis modos Petrarctae.

Magni sunt eten m hi Poetae, oe horum Lubris Castalii 'nunt lepores;

occultaeque Academie columnae Hi sunt, atque tuos canent bonorra. Interim aspiduas preces ego Diis Fundam. oe Dora pia, ne maligna pellant, Et curas adimant, molestiatque , Ut tandem valeam ruas canendo Lauris, ingenium meum excitare.

Ad manus habeo libellum Natalis Comitum de Venatione, Cardinali Julio Roboreo dicatum , 5 ab Hieronymo Ruscello, cui eum legendum ,&exscribendum ipte Natalis Ianuae concessierat, typis Aldi filii Venetiis an . I y II. evulgatum, cui Editioni sequentes versus

praemittuntur.

SEARCH

MENU NAVIGATION